رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫توی اتاق اندی بودیم, ‫مثل یه پناهگاهـه,
‫کم کم دارم حس می‌کنم که اینجا
‫- اصلاً هتل نیست, ‫- هدفـشون خراب کردنِ منـه,
‫واسـم پاپوش درست کردن,
‫تو هک بلدی، مگه نه لو می؟
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫نیازی نیست به این مزخرفات جواب بدم,
‫من می‌دونم زومر پسر بیلـه,
‫داربی، تو رفتی اینو به همسرم گفتی؟
‫من عقیم‌ام,
‫ولی به هیچکس نگفتم، حتی به همسرم,
‫اصلاً خوب نیست که ‫این‌همه راز توی دلت باشه,
‫و منم کلی راز توی دلمـه,
‫نمی‌تونم به هیچ کدوم‌شون اعتماد کنم!
‫به نظرم باید برگردیم خونه,
‫حس می‌کنم ‫داری قاتی می‌کنی داربز,
‫من واقعاً فکر می‌کردم ‫با بقیه فرق داری,
‫عملاً حاضری دزدکی واردِ خونۀ ‫یه قاتل سریالیِ تموم عیار بشی،
‫که چی؟ که نجاتـشون بدی؟
‫آخه اصلاً نمی‌تونی, ‫همه‌ـشون مُردن,
‫چرا هر وری که می‌ری، ‫عزرائیلـم دنبالت میاد؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫داربی,
‫داربی بدنت رو گرم کنیم
‫و خشکت کنیم,
‫دارم یخ می‌زنم,
‫جلسۀ درمانی اندی ‫تا ۴۳ دقیقۀ دیگه تموم می‌شه,
‫می‌رم طبقۀ بالا که خبرش کنم، ولی,,,
‫حواست باشه، ‫الان حال‌وحوصله نداره,
‫با,,, باشه,
‫مراقب باش,
‫باشه,
‫بلندت کنم, ‫می‌خوام بلندت کنم داربی، خب؟
‫خیله‌خب، آفرین,
‫تا دیوید بیاد، ‫باید منتظرش بمونی,
‫تو بودی که ‫واسم کد مورس فرستادی
‫و گفتی اینجا همدیگه رو ببینیم؟
‫معلومه که آره, ‫خط تلفن‌ها شنود می‌شن اینجا,
‫البته توی یه سری اتاق‌ها، ‫بخاطر حریم خصوصی
‫هیچ نظارتی وجود نداره,
‫مثل اتاقـمون و این حموم‌ها,
‫واسه همینـم ‫می‌شه اینجا صحبت کرد,
‫از کجا معلوم که ‫من رو نفرستادی دنبال نخود سیاه
‫تا کرکرۀ استخر رو ببندی؟
‫خدای من، داربی,
‫همون موقع که من رسیدم، ‫کرکرۀ بسته شده بود,
‫گیر کرده بود, بخاطر همینـم ‫رفتم دیوید رو آوردم کمکم کنه,
‫کرکرۀ استخر هوشمنده؟
‫- به نظرت یکی هکـش کرده؟ ‫- آره,
‫ای کاش می‌تونستم ‫بهت اعتماد کنم لی,
‫ولی سختـه,
‫با اون پاسپورت جعلی و,,,
‫فکر کنم اصلاً هیچ موقع
‫درمورد هیچ موضوعی ‫باهام روراست نبودی,
‫هرکسی که در جریان حقیقت بوده، الان مُرده,
‫همه به جُز دیوید,
‫باور کن داربی، قصدم صرفاً ‫محافظت از تو بوده,
‫خب در امان که نیستم,
‫هیچکس نیست,
‫مسئله اندی‌ـه,
‫مگه نه؟
‫داری بخاطرش یه چیزی رو لاپوشونی می‌کنی,
‫لی,,,
‫تو پاسپورت و کارت بانکیِ ‫جعلی داری,
‫یه کلاه‌گیس و یه کیفِ آماده ‫که همه‌جا با خودت دور می‌دی,
‫شبیه به کسی هستی که
‫جُرمی مرتکب شده,
‫اولـش با چیزهای کوچک شروع شد,
‫اندی همیشه اینطوری می‌گفت: ‫«پسر منه، گل‌پسر خودمـه,»
‫هیچوقتِ خدا نشنیدم بگه پسرمون,
‫ولی واقعاً عاشق زومره، بخاطر همینـم ‫حرف‌هاش زیاد مهم نبود,
‫ولی به مرور زمان همون چیزهای کوچیک
‫خیلی بزرگتـر از پیش شدن,
‫خورد و خوراکِ زومر، ‫تا آخرین گرم اندازه‌گیری می‌شه,
‫مرحلۀ «رِم» خوابـش رو طولانی‌تر کرد,
‫امواج آلفای مغزش رو
‫برای تمرکز بهتر افزایش داد,
‫اندی لحظه به لحظۀ ‫زندگیِ زومر رو کنتر می‌کنه,
‫وقتی که تحتِ فشار ‫ساختن این مکان و «ری» بود،
‫خیلی زود از کوره در می‌رفت,
‫آروم، آروم، آروم,
‫آها، داری خوب پیش می‌ری,
‫حالا اولین باری که اندی
‫این هتل رو نشونـمون داد ‫رو تصور کن،
‫اصلاً اجازه نمی‌داد زومر ‫پاش رو از خونه بیرون بذاره,
‫من رو ببین مامان!
‫می‌ترسید بدزدنـش,
‫بخاطر همینـم زومر ‫توی هتل دوچرخه‌سواری می‌کرد,
‫ولی یه روز زمین خورد,
‫اندی هم بدجور جوش آورد,
‫حالت خوبـه؟
‫بارها و بارها زومر
‫شاهدِ چنین صحنه‌ای بود,
‫سرم خیلی درد می‌کنه,
‫بیا بریم با همدیگه,,,
‫واقعاً شرمنده, ‫همه‌چیز یهو,,,
‫مامانی,
‫تموم هم و غم اندی این بود ‫که برای محافظت از پسرش
‫در برابر هرجور اتفاق آخرالزمانی‌ای ‫که می‌تونست متصور بشه،
‫- این امپراطوری رو بنا کنه, ‫- من خوبـم,
‫ولی در واقع باید ‫از زومر در مقابل اندی,,,
‫محافظت می‌شد,
‫آب ریخته
‫جمع‌شدنی نیست,
‫با خودم گفتم خب ‫وقتی که هتل تکمیل بشه،
‫دیگه کلاً اندی ما رو تو چنگش داره,
‫ما رو می‌بره توی خونۀ زیرزمینیـش ‫و,,,
‫گیر میفتیم,
‫می‌دونستم باید به یه روشی ‫از اینجا خارجش کنم،
‫ولی نمی‌دونستم چطوری,
‫فکر کردم که به پلیس زنگ بزنم،
‫ولی اندی شمارۀ خودِ رئیس‌جمهور رو داره,
‫حساب‌هام همه مشترک‌ان,
‫همۀ کارت‌های بانکیـم به اسم اونـه,
‫عملاً هیچ پولی ندارم,
‫بعدش یهویی یادِ ‫یکی از بچه‌های بامزۀ دبیرستانـم افتادم،
‫روزنامه‌نگار شده بود ‫و از اینترنت فاصله گرفته بود
‫و توی یه کلبۀ کوچک ‫توی جنگل‌های نوا اسکوشیا زندگی می‌کرد,
‫و تا حالا هیچوقت ‫درموردش به اندی نگفته بودم,
‫یه روز که رفتم ‫زومر رو مثل همیشه
‫از مدرسه برگردونم,
‫مامانی!
‫فردا می‌بینمت بچه‌جون,
‫- سلام عشق من, ‫- سلام مامانی,
‫- مدرسه چطور بود؟ ‫- خوب,
‫کمربندت رو بستی؟
‫خیله‌خب,
‫ولی دیگه خونه نرفتم,
‫رفتیم یه جایی که ‫خیلی شلوغ بود,
‫بستنی رام ‫دوست داشتی دیگه، نه؟
‫- نه, ‫- نه؟ شکلاتی؟
‫آره، یکم می‌خوام,
‫خیله‌خب بگو ببینم ‫چرخ و فلک سوار بشیم
‫یا که ترن هوایی؟
‫همۀ دوربین‌های مداربستۀ عمومی
‫قابلیت تشخیص چهره دارن،
‫ولی من یه راهی ‫برای پیچوندنـش بلد بودم,
‫و می‌دونستم که اندی ‫روی گوشیـم یه بدافزار نصب کرده،
‫برای همینـم یه راهی پیدا کردم ‫که واسه یه مدت دنبالِ
‫یکی دیگه باشه,
‫به نظرت تا اونجا می‌تونیم بریم؟
‫- ها؟ خیلی دوره‌ها, ‫- آره,
‫سازمان وسایل نقلیۀ ‫نیوجرسی رو هک کردم،
‫یه خانمی با موهای قهوه‌ای، ‫چشم‌های آبی،
‫هم‌قد و هم‌وزن خودم پیدا کردم ‫که یه پسر کوچک هم داشت,
‫گواهینامه‌اش داشت منقضی می‌شد,
‫برای همینـم ‫درخواست گواهینامۀ جدید دادم
‫و رفتم سازمان وسایل نقلیه
‫تا به جای اون، ‫از من عکسبرداری کنن,
‫ماشین خودمون چی؟
‫این ماشین جدیدمونـه,
‫اون یکی رو بیشتر دوست داشتم,
‫عه واقعاً؟
‫هنوز که توی این ماشین ‫سواری نکردی,
‫از کجا مطمئنی؟
‫۱۸ ساعتِ تموم رانندگی کردم,
‫جرئت نداشتم ‫بزنم بغل یکم بخوابم,
‫فقط پمپ بنزین وامیستادم,
‫تحت عنوان مانیکا چپ‌من و ‫پسرش تامی
‫از مرز رد شدیم ‫و به کانادا رفتیم,
‫۲۱۳ دلار توی حساب خودم داشتم,
‫وقتی که به کلبۀ توی جنگل رسیدیم،
‫خیالـم راحت شده بود,
‫موفق شده بودم,
‫صدای خندۀ دوستـم رو می‌شنیدم ‫که از توی ایوون می‌اومد,
‫و از شنیدن صدای خنده‌اش، ‫خنده‌ام گرفت چون,,,
‫درست مثل ۱۵ سال پیشش بود,
‫هی لی، بالاخره رسیدی,
‫ولی بعدش جا خوردم ‫دیدم داره با کی خوش و بش می‌کنه,
‫اندی بود,
‫توی راه برگشت، توی هواپیما،
‫اندی فقط یک بار صحبت کرد,
‫تو می‌تونی بری,
‫ولی زومر می‌مونه,
‫راستش رو بخوای داربی، ‫تا همین امروز،
‫هنوز که هنوزه نمی‌دونم چطوری این کار رو کرد,
‫نمی‌شه از دستـش فرار کرد,
‫و خیلی بیشتر از پیش، ‫درگیرِ زومر شده,
‫موفقیت اندی نشات گرفته ‫از تنها چیزیـه که روش متمرکزه،
‫و تمرکز جدیدش روی پسرشـه,
‫پس می‌خواسته با بیل آشنا بشه؟
‫تا بتونه عمیقاً پسرش رو بشناسه؟
‫ممکنه، با عقل جور درمیاد,
‫روحمـم خبر نداشت که ‫بیل پدرِ زومره,
‫فکر می‌کردم اندی ‫بیل رو دعوت کرده بخاطر اینکه
‫می‌خواسته مخالفینـش ‫رو به خودش نزدیک نگه داره,
‫و تعجبی هم نکردم وقتی‌که ‫دیدم بیل دعوتنامه رو رد کرد,
‫صبر کن,
‫بخاطر همین بود که ‫اندی من رو دعوت کرد؟
‫من رو طعمه کرد,
‫و بیل موافقت کرد,
‫وای خدای من,
‫بعد از اینکه بیل ‫دعوتِ اندی رو قبول کرد،
‫دست به دامن بیل شدم,
‫چیز دیگه‌ای به ذهنـم نمی‌رسید, ‫چارۀ دیگه‌ای نداشتم,
‫و به نظرت,,,
‫دومین شانست برای فرار، ‫بیل بود؟
‫و بیل بهت گفت ‫روهان رو هم بخاطر قایقـش دعوت کنی؟
‫حضور یک اقلیم‌شناس ‫توی چنین شرایطی
‫کسی رو به شک نمی‌انداخت,
‫آره، ولی قایقـم ‫در هر صورت یه مقصدی داره،
‫بخاطر همینـم به پاسپورت ‫و اسم و رسم جدید نیاز داشتی,
‫بخاطر همینـم سراغ کسی رفتی ‫که اندی کمترین شک رو بهش می‌کنه,
‫آرژانتینیـه,
‫که بتونه صحیح و سالم ‫تا بوئنوس آیرس ببرتتـون,
‫دیوید هم خشونتِ اندی ‫رو به چشم دیده,
‫و بخاطر همینـم بود که ‫دیوید اون شب
‫توی اتاق بیل بود,
‫با همدیگه ملاقات داشتن, ‫سه تا فنجوی چای بود,
‫بیل,
‫روهان,
‫دیوید,
‫و از نظرت اندی پشت پردۀ ‫همۀ این جریاناتـه؟
‫ممکنه, ‫ولی اندی باهوش‌تر از این حرف‌هاست
‫که بیل رو به دورهمیـش دعوت بکنه ‫و بگیره بکشتـش,
‫مخصوصاً اگه می‌دونست ‫پدرِ زومره,
‫حتی اگه در این مورد شک می‌کرد,
‫وایسا ببینم، بخاطر همینـم هست ‫که اندی انقدر باهام خوب رفتار می‌کنه,
‫یعنی شاید بهم نیاز داره ‫که سر از این قضیه دربیارم,
‫وای عجب خری بودم ‫که مستقیم فرستادمش دنبال تو,
‫خدای من، خیلی متأسفم لی
‫- بخاطر همۀ بلاهایی که به سرت اومد, ‫- متأسف نباش,
‫من عاشق اندی شدم،
‫و هنوزم که هنوزه یه عشقی
‫نسبت به اندی دارم,
‫ولی نمی‌تونم اجازه بدم ‫زومر هم مثل من توی این عمارتِ درد و عذاب
‫بزرگ بشه,
‫منـم که یه عذرخواهی بهت بدهکارم داربی,
‫واقعاً همۀ این جریانات ‫تقصیرِ منـه,
‫با خودت می‌گی ای کاش ‫به همین‌ سادگی‌ها بود,
‫شان اینطوری بهم گفت,
‫بهم گفت که اغلب مواقع، ‫احساس گناه
‫راحت‌تر از خودِ حقیقت بدست میاد,
‫حقیقت چیه؟
‫همین که فریبت دادن، ‫مثل سایه دنبالت بودن،
‫و به وحشت انداختنت که باعث شد ‫بخوای از صحنۀ روزگار محو بشی,
‫ولی بعدش با ‫یه مردِ قدرتمند آشنا شدی
‫که فکر می‌کردی ‫قراره از همۀ این جریانات
‫نجاتت بده,
‫ولی کاشف به عمل اومد ‫خودشـم با سر و شکلی جدید,,,
‫درست مثل بقیه بود,
‫با این حال نقشۀ خوبی بود,
‫آخه اگه نقشه درست پیش می‌رفت، ‫کار و بارِ اینجا خیلی شلوغ پلوغ می‌شد،
‫و می‌تونستید با زومر ‫برید و توی دل شب
‫ناپدید بشید, ‫واقعاً یه نقشۀ درست‌وحسابی بود,
‫ولی یکی پیدا شد که کلکِ بیل رو بکَنه ‫تا نقشه‌های تو رو نقش برآب بکنه,
‫و حالام در تلاشه که منو کنار بزنه,
‫ولی به نظرم ‫باید یه سر بریم اتاق بیل,
‫- چرا؟ ‫- فکر کنم من,,,
‫فکر کنم دوباره دارم ‫همون اشتباه بزرگ همیشگیم
‫رو مرتکب می‌شم,
‫اشتباه بزرگ همیشگیت چیه؟
‫اینکه زیادی تمرکزم رو ‫روی قاتل گذاشتم،
‫درصورتی‌که باید سعی کنم ‫قربانی رو درک کنم,
‫چقدر مونده تا اندی ‫درمانـش تموم بشه؟
‫یه ده، پونزده دقیقه‌ای,
‫عالیه,
‫دیوید؟
‫توی دیوید؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه,
‫- حلقه‌م رو غیرفعال کرده, ‫- صبر کن، واسه من رو امتحان کن,
‫لعنتی,
‫الیور,
‫دیوید فرستادتـم,
‫گفت تاد رو سرگرم نگه داشته,
‫- و زومر کو؟ ‫- دیوید گفت، خوابیده,
‫من رو فرستاد هردوتون رو ‫ببرم اونورِ راهرو، توی اتاقـم,
‫گفت اونجا در امانیـد ‫تا اندی رو خبر می‌کنه,
‫چه خبر شده دقیقاً؟
‫چرا بریم اتاق تو؟
‫آم، چون کسی دنبال من نیست,
‫راست می‌گه,
‫آم، خب من باید برم اتاق بیل,
‫منم باهات میام,
‫می‌شه منـم بیام؟
‫چند روز پشت‌هم نشستن ‫توی اتاقت و خبر نداشتن
‫از هیچ چیزی، ‫اینکه آیا قربانی بعدی تویی یا نه،
‫واقعاً مضطربم می‌کنه,
‫این دست رو دست گذاشتن‌ها,
‫دیگه نمی‌تونم,
‫خواهش می‌کنم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[لیست لوازم «ویلیام فراح»]
‫فکر نکنم دیوید خیلی بتونه,,,
‫سر اندی رو گرم کنه,
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫هنوز نمی‌دونم,
‫چقدر از دوربین‌های روی در می‌دونی؟
‫- می‌دونی حافظۀ پخش مجدد دارن یا نه؟ ‫- ندارن,
‫لعنتی,
‫کاش لپ‌تاپم همراهم بود,
‫مدام تصاویر دوربین میاد جلوی چشمم,
‫من نذاشتم تاد همۀ وسایل الکترونیکم رو بگیره,
‫بیا,
‫ایول,
‫می‌دونی به کدوم شبکه وصل شی؟
‫آره، راستش, می‌دونم,
‫از لامپ فهمیدم,
‫امم,
‫شمارۀ ۱۱,,,
‫یه موضوعی قبل از مرگ بیل هست,,,
‫که بدجوری آزارم میده,
‫اونجا,
‫این,
‫- یه راهروی خالیه, ‫- نه، ببین,
‫نور تغییر می‌کنه، می‌بینی؟
‫بیل در رو باز کرده,
‫یکی خودش رو از تصویر حذف کرده,
‫آره، ولی خب چرا ‫کلِ اون صحنه رو پاک نکرده؟
‫اون‌وقت می‌فهمیدیم ‫یکی تصاویر رو دستکاری کرده,
‫کار هرکی که بوده، ‫مو لای درزش نمی‌رفتـه,
‫شاید هم بیل فکر کرد صدایی شنیده،
‫در رو باز کرده، ‫ولی کسی رو اونجا ندیده,
‫یه‌بار دیگه پخشش کن,
‫ببین,
‫کتابت اینجاست,
‫- باید دستکش دستت کنی, ‫- اوه، خب,,,
‫هیچ کدوم‌مون نباید اینجا باشیم،
‫و تو رسماً داشتی ‫لباس یه مُرده رو بو می‌کردی!
‫[آهوی نقره‌ای] ‫[داربی هارت]
‫کلی اثرانگشت بیل روشـه,
‫به بیل مورفین تزریق کردن, ‫از این اتفاق غافلگیر شد,
‫قاتل میره,
‫چیزی نمونده تا بیل متوجه شه,,,
‫که توی چه دردسری افتاده,
‫بعدش حس می‌کنه که سینه‌ش,,,
‫می‌خواد منفجر شه و,,,
‫مغزش از کار میفتـه و,,,
‫انگشت‌هاش سرد می‌شن,
‫بعدش حس می‌کنه,,,
‫عملکرد دستگاه‌های اصلی بدنش از کار میفتن,
‫سعی می‌کنه کنار شومینه ‫خودش رو سرپا نگه داره,
‫ولی سرش آسیب می‌بینـه,
‫میفته,
‫بعدش روی زمینـه و,,,
‫کلی خون اینجا ریخته,
‫همه‌جا خونیـه و,,,
‫اونم می‌دونه خیلی فرصت نداره,
‫کتاب رو می‌بینه,
‫برمی‌داره,
‫چون می‌دونست تو میای,
‫چون یه چیزی توی کتابه ‫که اون می‌خواد بدونم,
‫من همیشه توی جلسات کتاب‌خوانی,,,
‫فصل آخر کتابم رو می‌خونم,
‫واسه همه‌مون بخونش,
‫الان؟
‫آره، همین الان,
‫چه زمان محشری رو واسه ‫تأسیس باشگاه کتاب‌خوانی انتخاب کردی,
‫بیل داشت می‌مُرد,
‫می‌دونست که داره می‌میره,
‫و توی آخرین لحظات عمرش,,,
‫نه سمت تلفن میره نه در,
‫میره اون کتاب رو برمی‌داره,
‫چون یه چیزی توی اون کتاب هست,,,
‫که می‌خواد داربی بدونـه,
‫بخونش، داربی,
‫سه‌تایی عقل‌مون بیشتر کار می‌کنه,
‫«بعضی وقت‌ها از خودم می‌پرسم,,,
‫بهتر نبود اگه نمی‌رفتـم؟»
‫«من به چشم امتیاز آخرِ بازی تنیس، یا,,,
‫شیر یا خط بهش نگاه می‌کنم,»
‫«وقتی بازی، شرط،
‫زندگیت,,,
‫می‌تونه به دو سمت مختلف بره,»
‫حالا قراره چیکار کنیم؟ ‫بریزیم توی,,,
‫- خونۀ یه قاتل سریالیِ احتمالی؟ ‫- خونۀ خالی، بیل, واسه فروش گذاشتنش,
‫- ولی باز قراره دزدکی بریم, ‫- تو با ماشین دزدی اومدی دنبالم,
‫یعنی حالا می‌تونیم بریم به امید,,,
‫پیدا کردن قربانی اولش ‫خونه‌شو زیر و رو کنیم؟
‫می‌خوای خونه بری، برو, ‫ایرادی نداره,
‫من خودم تنهایی از پسش برمیام,
‫متأسفم,
‫این,,, احمقانه‌ست,
‫احمقانه نیست,
‫فکر می‌کنم یه‌کم به‌هم ریختی,
‫و اشکالی نداره,
‫- ما کنارتیم, ‫- آره,
‫برو بخش بعدی,
‫آخه من معمولاً,,,
‫این بخش رو,,,
‫نمی‌خونم,
‫ولی اون صفحه خونی‌تر از بقیه صفحاتـه,
‫«ما کم‌کم پله‌کان رو باز کردیم,,,
‫تا جایی که راه برگشتی نبود,»
‫بیل,
‫با همسرش شروع کرد,
‫پاتریشا,
‫پاتریشا بِل,
‫کارمن پرز,
‫لاتیشا جونز,
‫روث کامینسکی,
‫ملیسا چنگ,
‫آلیسون دوپری,
‫مریسا بهاری,
‫بیل,,,
‫چی؟ صدات رو نمی‌شنوم,
‫چیزی نیست، چیزی نیست,
‫گوشیم کار نمی‌کنه,
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫بیل؟
‫کمکم می‌کنی؟ به کمکت نیاز دارم,
‫بهم کمک می‌کنی؟
‫آره، امم,,,
‫- آه,,, ‫- آره,
‫- آره، آره, ‫- آره,
‫بیا، این طرفش رو بگیر,
‫خب؟
‫خب,
‫[گواهی‌نامۀ رانندگی] ‫[فرانک بِل]
‫آهای!
‫کسی خونه نیست؟ خواهش می‌کنم!
‫متأسفم,
‫دو نفر کشته شدن,
‫و گوشی منم کار نمی‌کنه، می‌شه,,,
‫چی؟ کجا؟
‫اون‌طرف خیابون، ۳۹۴, ‫می‌شه به پلیس زنگ بزنین؟
‫خونۀ سابق فرانک؟
‫اون که خالیه, واسه فروش گذاشته,
‫خونۀ قدیمیِ فرانک یه عمره واسه فروشه,
‫تازه، اون خودش پلیسـه,
‫داخل خونه پاتریشا بل رو پیدا کردیم,
‫پتی؟
‫آره، گمونم,,,
‫باقی‌موندۀ جسدش رو زیرِ خونه پیدا کردیم,
‫می‌تونم با تلفن‌تون یه زنگ بزنم؟ ‫خواهش می‌کنم,
‫جرج؟
‫برو تلفن رو بیار,
‫۹۱۱، مورد اورژانسی‌تون چیه؟
‫پتی رو پیدا کردن!
‫پاتریشا بل,
‫از شهر نرفته بود!
‫از خونه‌ش هم نتونست بیرون بره,
‫- الو؟ ‫- الو,,,
‫- آره، پاتریشا بل و فرانک بل, ‫- آدرس خونه کجاست؟
‫جفت توی خونه‌شون مُردن, ‫خیابون میپل درایو، ۳۹۴,
‫فرانک بل پلیس بازنشسته‌ست,
‫داخل خونه خودکشی کرد,
‫ما شواهد و مدارکی داریم که,,,
‫ثابت می‌کنه اون مسئول قتل‌های سریالی,,,
‫یازده زن توی هفت ایالتـه,
‫ممنونم, ممنون,
‫بیل؟
‫چیه؟
‫می‌خوای بیای داخل وان؟
‫آره، آره,
‫بیا,
‫صورتش رو دیدی؟
‫نه,
‫نه، ندیدم,
‫منم ندیدم,
‫دوست داشتم ببینم چشم‌هاش چه شکلیـه,
‫ببینم از تصمیمش مطمئن بوده یا,,,
‫هنوز دو به شکه,
‫فکر نکنم اهمیتی داشته باشه,
‫آره خب,
‫حتماً صفحۀ ردیت‌مون رو داشت,
‫یه مدت بود دنبال‌مون می‌کرد,
‫کارمون رو می‌دید و عشق می‌کرد,
‫انگار به نوعی داشتیم,,,
‫از کارش قدردانی می‌کردیـ,,,
‫من چنین حسی نداشتم,
‫ولی متوجۀ منظورم هستی دیگه,
‫انگار تموم این کارها رو,,,
‫- واسه پیدا کردن,,, ‫- صبر کن ببینم, چی می‌گی؟
‫یارو اسلحه داشت, ‫نزدیک بود ما رو بزنه,
‫فکر کردم دخلمون اومده‌ست,
‫ولی چیزی‌مون نشد,
‫ما چیزی‌مون نشد، اون مُرد,
‫- چون نمی‌تونست ببینـه,,, ‫- کی به اون اهمیت میده!
‫اون هیچی نیست!
‫اون نتیجۀ یه برنامه‌نویسیِ غلطـه,
‫اون کنسانترۀ میوۀ,,,
‫نظامیـه که واسه سرپا موندن ‫باید بهش,,,
‫گوشت قربانی پیشکش کرد,
‫اون مثل اکثر کدهای پایه‌ای، ‫کسل‌کننده و قابل پیش‌بینیـه,
‫و این چرخه انقدر ادامه‌دار می‌شه تا,,,
‫همۀ زن‌ها نابود شن و دنیا آتیش بگیره,,,
‫چی,,,؟
‫- چی می‌گی؟ ‫- می‌گم,,,
‫تو دنبال اینی که به قاتل ‫معنا و مفهوم ببخشی،
‫ولی اون چنین چیزی توی خودش نداره, ‫اون فقط,,,
‫اون فقط یه قاتلـه,
‫نمی‌دونم، داربی, من,,,
‫سعی می‌کنم این ماجرا رو هضم کنم،
‫و حسم رو بهت بگم و,,,
‫تو به فکر پرونده‌ای,
‫می‌خوام بدونم خودت چه حسی داری,
‫من خسته‌ام,
‫فقط خسته‌ام,
‫[مسافرخونه]
‫بیل؟ بیل؟
‫بیل؟
‫[فکر می‌کنم این کارمون افراط و تفریطه,] ‫[ماشین رو برات گذاشتم,]
‫[فنگز]
‫- متأسفم, ‫- اشکال نداره,
‫راستش خیلی خوبه که گریه می‌کنی,
‫نه، نه, حس گهیـه,
‫آره، ولی مثل تهوع می‌مونه,
‫نگه‌ش داری بدتره,
‫اون‌جوری آخرش ‫یه زن گوشت‌تلخِ سلیطه می‌شی,
‫راست می‌گه,
‫فقط,,,
‫هیچ‌وقت، از,,,
‫از وقتی نوشتمش، ‫این صفحه رو نخونده بودم,
‫موقع چاپ نسخۀ اولیه رو تأیید کردم، ولی,,,
‫چرا نخوندی؟
‫گمونم,,,
‫نمی‌خواستم ببینم چطور,,,
‫قبل از اینکه اون بذاره بره، ‫من ترکش کردم,
‫نمی‌خواستم باور کنم که,,,
‫نمی‌تونم عاشق کسی باشم,
‫درکت می‌کنم,
‫منم همین‌طور,
‫اون,,,
‫حرفی که زد برام خیلی جالب بود,
‫- اجازه هست؟ ‫- آره، البته,
‫گفت,,,
‫قاتل نتیجۀ یه «برنامه‌نویسیِ غلط»ـه,
‫آره، امم,,,
‫«یه کد برنامه‌نویسی شده که,,,
‫توی جسم‌های جدید متولد می‌شه,»
‫خب، یعنی چی؟
‫گمونم یعنی بیل,,,
‫قاتلش رو می‌شناختـه, ‫می‌دونست قاتلش هکر بوده,
‫و می‌خواست این رو به داربی بگه,
‫شاید حق با دیویده,
‫شاید واقعاً کار لو مِیـه,
‫لو می؟
‫می‌دونی که اون بیل رو می‌شناخت؟
‫یا حداقل بیل بدجوری ‫شهرهای هوشمند رو زیر تیغ بُرد,
‫شهرهای هوشمند این‌جوری نیستن که,,,
‫توش فقط چراغ‌ها ‫خودکار خاموش و روشن شن,
‫شهرهایی‌ان که توشون رد همه زده می‌شه,
‫- همه زیرنظرن, ‫- لعنتی,
‫خب، پس,,,
‫پس، لو می؟
‫ایوا چطور؟
‫نمی‌دونم، مـ,,, من,,,
‫حس می‌کنم که,,,
‫عاشق اندیـه؟
‫واقعاً هم هست,
‫کسی چه می‌دونه،
‫شاید بعد از اون همه جلسات درمانی،
‫اندی هم عاشقش شده باشه,
‫ولی ایوا بلده گیرندۀ ضربان‌ساز رو هک کنه؟
‫نمی‌دونم، ولی,,,
‫به مورفین و گیرندۀ ضربان‌ساز,,,
‫دسترسی داره,
‫شاید دست‌تنها نیست!
‫اندی!
‫تازه اندی بیشترین انگیزه رو,,,
‫واسه کشتن بیل و,,,
‫مقصر دونستن تو داره,
‫شاید بهتر باشه تو و زومر ‫رو از اینجا بیرون ببریم,
‫همین الان هم ببریم,
‫خب همه باید از اینجا بیرون بریم,
‫آره، ولی,,,
‫فکر کنم اون‌ها جون‌شون بیشتر در خطره,
‫حتی اگه پلیس اینجا بیاد,
‫اونی که قاتل واسه‌ش چاقو کشید تو بودی!
‫می‌دونم ولی واسه این بود که ‫نذاره بهت نزدیک‌تر بشم,
‫اگه می‌خواست منو بکشه، کشته بود,
‫ببین، من و شان تا ساحل رفتیم, ‫خیلی دور نیست,
‫شاید ۱۶ کیلومتر به سمت شرق باشه,
‫مهم نیست,
‫بیل همیشه می‌گفت کشتی روهان,,,
‫هیچ قطعۀ الکترونیکی‌ای نداره، ‫با ستاره‌ها کشتی رو هدایت می‌کنن,
‫چطوری می‌خوایم بهشون خبر بدیم؟
‫نمی‌دونم,
‫ولی هیچ کشتی‌ای بدون ناخداش جایی نمی‌ره,
‫یه قایق نجات و مُنور می‌ذارن,
‫شاید این نزدیکی‌ها منتظرن,
‫لـی!
‫لی، صبر کن,
‫داربی؟
‫رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خدای من، دیوید!
‫متأسفم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اینجایی پس، خانم‌ام,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال