رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آموت رو می‌شناسی؟
‫از خدایان مصری بوده، درسته؟ ‫اولین لولوخورخوره دنیا بوده,
‫احکام عدل آموت کل عمر ملت رو می‌سنجه,
‫واسه همین باید احیاش کنیم,
‫اون هم مسیر بهبود بخشیدن ‫این دنیا رو نشونمون می‌ده,
‫خودت چنین بلایی رو سر خودت آوردی خونس,
‫الان دیگه به اینجا محدود شده,
‫حتما یکی از اون گنده‌هاست,
‫پیروز شدیم,
‫استیون,
‫- استیون رو می‌شناسی؟ ‫- معلومه که استیون رو می‌شناسم,
‫اگه نتونیم با خونسردی,,,
‫- مارک؟ سلام مارک! ‫- سلام استیون!
‫باید از اینجا بریم,
‫سلام,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫کمک کنین!
‫همه‌اش تقصیر توئه!
‫خونسرد باش, مارک؟ مارک,
‫من بهت شلیک نکرده بودم,
‫ذهنت متزلزل شده و دائما,,,
‫مهملات و غیرمهملات رو قاطی می‌کنه,
‫حرف‌هام رو تصور کن، خب؟ ‫ذهنت حکم آونگی رو داره,,,
‫که نمی‌خواد حقیقت تلخی رو,,,
‫که الان تو درمانگاه پاتنم ‫تو ایلینوی، شیکاگو هستیم,,,
‫قبول کنه,,,
‫و خودش رو تو خیالاتی آرامش‌بخش ‫که واسه خودت ایجاد کردی غرق می‌کنه,
‫تو خیالاتت یه‌جور,,, ‫چه بدونم,,, ابرقهرمانی، خب؟
‫داری به هر دری می‌زنی ‫که نگاهی به درون خودت نندازی,
‫تو که واقعا دکتر نیستی,
‫واسه همین مدام تو تیمارستانمون ‫مبارزات تخیلی راه می‌اندازی؟
‫نه‌خیر، تو دکتر نیستی,
‫ببین, خودم که حس می‌کنم واقعی‌ام, ‫حس می‌کنم واقعا دکترم,
‫تو دکتر نیستی,
‫خیلی‌خب,
‫واقعا دکتر نیستم, ‫خیلی‌خب، قبوله، قبوله,
‫با من که کاری نداریم، خب؟
‫بذار از خودت بگیم, ‫هر طور خودت بخوای پیش می‌ریم,
‫ببین قبلش مشغول چه کاری بودی,
‫بگو ببینم, بگو ببینم, ‫امروز چطوری سر از اینجا درآوردی؟
‫خودت چطوری سر از اینجا درآوردی؟
‫من عین همیشه,,,
‫با اتوبوس اومدم,
‫می‌خوای بدونی بهم گفتی ‫چطوری سر از اینجا درآوردی؟
‫گفته بودی جایی بودی که به شدت ‫شبیه همین دفتر بود،
‫ولی تو مصر واقع شده بود، خب؟ ‫ضمنا، گفته بودی کرگدنی همراهت بوده,,,
‫- و,,, ‫- اسب آبی بود,
‫درست می‌گی، اِم,,, ‫درست می‌گی، اسب آبی بود،
‫ولی صحبت می‌کرد,
‫خب، نظرت چیه؟ ‫به نظرت چنین اتفاقاتی مهمل بوده,,,
‫یا غیرمهمل؟
‫مهمل بوده؟
‫به نظرم جلسه امروزمون ‫خیلی دلگرم کننده است,
‫جدی می‌گم,
‫معمولا وقتی ذهن آدم ‫در تقلا باشه، جاهایی رو ایجاد می‌کنه,,,
‫که بتونه از جنبه‌های مختلف وجودش ‫و دردناک‌ترین خاطراتش,,,
‫به اونجا پناه ببره,
‫نوعی اصول سازماندهی ذهن حساب می‌شه، خب؟
‫برخی افراد واسه خودشون ‫قلعه‌ای رو می‌بینن، خب؟
‫یه سری افراد دیگه واسه خودشون ‫هزارتو یا کتابخونه‌ای رو می‌بینن,
‫شاید هم,,, واسه خودشون تیمارستان ببینن؟
‫آره, ممکنه, ‫ممکنه واسه خودشون تیمارستان هم ببینن, آره,
‫این شخصیت حیوانی جدیده,,, ‫خیلی به نظرم جالبه,
‫اِم,,,
‫- اسب آبیه رو می‌گی؟ ‫- به نظرم خیلی جالبه,
‫شاید این اسب آبیه بتونه ‫صمیمیت خودت و استیون رو افزایش بده,,,
‫و ممکنه بالاخره به درکی برسیم,
‫در چه راستایی به درکی برسیم؟
‫خب، قبل از این که ناراحت بشی، ‫داشتی از یه پسر بچه می‌گفتی,
‫- پسر بچه مذکور رو یادته؟ ‫- اوهوم,
‫به نظرت می‌تونی از اون پسر بچه برام بگی؟
‫ببین، ممنونم, حالم خیلی خوبه,
‫آره بابا,
‫یعنی حتما اینجا کلی دستمزد می‌گیری دیگه,
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- خیلی تو کارت واردی,
‫ببین چی می‌گم، حالم خیلی خوبه، ‫به عمرم به این خوبی نبودم,
‫خودم رفع زحمت می‌کنم, ممنون, ‫دکتر! نه‌خیر، جناب‌عالی,,,
‫می‌خوای اون هیولا رو آزاد کنی,,, ‫همه‌چی رو نابود می‌کنه!
‫- همه‌چی رو نابود می‌کنه! ‫- بهش فشار نیارین!
‫ببین، من دشمنت نیستم!
‫نه! نه!
‫سلام اسب آبی! سلام اسب آبی!
‫وای پسر!
‫وای، داروهاشون حرف نداره,
‫همیشه این‌قدر احساساتیه؟
‫این رو می‌گی؟ آره، تقریبا همیشه همین‌طوره,
‫خب، شما دوقلویین؟
‫- نه, ‫- خب، آره، می‌شه گفت هستیم,
‫خیلی‌خب، چه عالی,
‫دیگه شک و شبهه‌هام برطرف شدن,
‫شک و شبهه‌های من هم برطرف شدن,
‫آخه یه لحظه پیش خیال می‌کردم ‫بهم شلیک کردن و مردم,
‫وای خدا جون! ‫الان مخت سوت می‌کشه،
‫ولی گمون کنم داشتی ‫یه مقدار به ذهنت استراحت می‌دادی,
‫متأسفانه خیلی هم مردی,
‫عذر می‌خوام، جانم؟
‫ولی,,,
‫من مردم؟ ما مردیم؟
‫آره,
‫آره مارک, گمون کنم درست می‌گه,
‫گمون کنم مردیم,
‫راستش,,, یه,,, ‫یه لحظه وایستین,
‫چند وقتی می‌شه که روحی ‫از اینجا رد نشده,
‫حواسم کمی پرت شده,,, عذر می‌خوام,
‫آها! خیلی‌خب، پیداش کردم,
‫ای مسافر,,, ای مسافرین متشخص،
‫به دنیای دوات خوش اومدین,
‫دوات؟ عالم سفلی مصری رو می‌گه,
‫ایشون هم تاورت،
‫- خدای زنان و کودکانه,,, ‫- آها,
‫که در حین سفرمون ‫به زندگی پس از مرگ راهنماییمون می‌کنه,
‫- وای, ‫- خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب, یعنی اینجا دنیای پس از مرگه؟
‫- دنیای پس از مرگ معروف همین‌جاست؟ ‫- یکیشونه, باز هم داریم,
‫باورتون نمی‌شه چند عالم خودآگاهانه,,,
‫- درهم‌تنیده و مستقل داریم, ‫- آها,
‫مثلا عالم اجدادی هم داریم, ‫وای! خیلی قشنگه, بگذریم,
‫راستش، کل این مطالب رو به صورت کتبی دارم،
‫اگه یه مقدار صبر کنین,,, عذر می‌خوام,
‫وایستین,,, برو ببینم,
‫خیلی‌خب,,,
‫از اون‌جایی که درک ذات حقیقی عالم دوات,,,
‫- از توان ذهن انسان خارجه، ‫- آها؟
‫احتمالش هست اینجا رو به شکل جایی,,,
‫که براتون آشناتره ببینین,
‫آها,
‫من که تا حالا ندیده بودم ‫شکل تیمارستان بشه،
‫ولی می‌تونیم به کارمون برسیم، مگه نه؟
‫واسه چی باید ظاهر این عالم رو ‫عین تیمارستان تصور کنیم؟
‫چون روانی‌ایم,
‫روانی‌ایم دیگه,
‫اسب آبی سخنگو می‌بینیم،
‫جسد پرنده سخنگو می‌بینیم، ‫جسممون هم که جدا شده,
‫الان هم اومدیم دنیای پس از مرگ، مگه نه؟
‫- اینجا در واقع دنیای پس از مرگه,,, ‫- ولی مارک,,, مارک,
‫تیمارستانه حاصل تصورات خودمونه,
‫- شرمنده، ایشون,,, ‫- وای پسر, دکتر هارو درست می‌گه,
‫دکتر هارو؟
‫از اصول سازماندهی ذهنه,
‫- الان دیگه دکتر شده؟ ‫- بهت ثابت می‌کنم,
‫خب، مثلا اگه این در رو باز کنیم،
‫با یه مشت بیمار روانی مواجه می‌شیم,,,
‫و بعدش کرالی رو می‌بینیم ‫که می‌خواد داد بزنه «دبرنا»!
‫وای خدایا!
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا عالم سفلی است,
‫یعنی دیوانه نیستم,
‫مرده‌ام,
‫- گفتی داریم کجا می‌ریم؟ ‫- داریم می‌ریم سمت آرو,
‫داریم می‌ریم سمت نیزار، مگه نه تاورت؟
‫عجب، پس ایشون باهوش‌تره، مگه نه؟
‫خب، اگه صفحه قلبتون هم‌سطح باشه، ‫تا ابد تو بهشت یا همون نیزار,,,
‫ساکن می‌شین,
‫ولی تا نرسیدیم، ‫باید خیلی سریع,,,
‫وای! آروم باش! آروم باش، آروم باش!
‫وای، چه خوب! جواب داد! اینجا رو!
‫من رو باشین که نگران بودن ‫سینه‌تون رو متلاشی کنم,
‫ببخشید، جانم؟
‫وایستا ببینم، داره چیکار می‌کنه؟
‫داره قلبمون رو با ترازوی عدل,,,
‫و پر حقیقت وزن می‌کنه,
‫آخه مصریان باستان معتقد بودن قلب آدم,,,
‫نشان هویت حقیقیش در زندگیشه,
‫اگه صفحه‌هاش تا انتهای ‫سفر ارواح هم‌سطح بشن،
‫روح طرف می‌تونه وارد نیزار بشه,
‫- اگه هم‌سطح نشن چی؟ ‫- از کشتی می‌اندازمتون پایین, یوهو!
‫بعدش مردگان می‌کشنتون سمت دوات,,,
‫و تا ابد وسط ماسه‌ها خشک می‌شین,
‫روحی رو که صفحه قلبش ‫هم‌سطح نباشه،
‫سوار کشتیم نمی‌کنم, ‫قوانینمون از همین قراره,
‫امیدوارم موفق باشین، خب؟
‫حرف اسب آبیه مهم نیست, ‫امکان نداره سر از اون پایین دربیاریم,
‫ضمنا، سمت نیزار هم نمی‌ریم,
‫- خیلی‌خب, پیشنهاد می‌دی چیکار کنیم؟ ‫- اگه کار به اونجا رسید،
‫اسب آبیه رو می‌کشیم ‫و کشتیش رو می‌دزدیم,
‫بکشیمش؟
‫اِم، بچه‌ها؟
‫چیه؟ چرا اون شکلی شده؟ ‫چرا بالا و پایین می‌ره؟
‫نمی‌دونم, ‫چنین مطلبی رو برام ننوشتن,
‫عه, مشکل از قلب‌هاتونه,
‫کامل نیستن,
‫البته من خودم اصلا کمال‌گرا نیستم، ولی,,,
‫انگار جفتشون حس می‌کنن ‫یه چیزی کم دارن,
‫یعنی چی؟
‫اگه صفحه‌های ترازو هم‌سطح نشن، ‫روحتون تو دوات موندگار می‌شه,
‫پیشنهاد دیگه‌ای نداری؟
‫خاطرات کل عمر افراد ‫تو این کشتی هست,
‫نمی‌دونم چه مسئله‌ای رو ‫از همدیگه مخفی کردین،
‫ولی بهتون پیشنهاد می‌کنم,,,
‫برین تو کشتی و حقیقت رو ‫به همدیگه نشون بدین,
‫تا به نیزار نرسیدیم، ‫صفحه ترازوتون رو هم‌سطح کنین,
‫وگرنه روحتون نابود می‌شه,
‫- باشه، خیلی‌خب, ‫- خب، می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫مطمئن نیستم, به نظرت لیلا سالمه؟
‫آره، فعلا چیزیش نمی‌شه,
‫ولی با شناختی که ازش دارم،
‫تنهایی مأموریتی انتحاری ترتیب می‌ده ‫که جلوی هارو رو بگیره,
‫یعنی به نفعمونه که بجنبیم، مگه نه؟
‫می‌دونی اگه لیلا الان اینجا بود، ‫چه پیشنهادی رو قبول می‌کرد؟
‫- نه, از این حرف‌ها نزن دیگه, ‫- بابا یه اسب آبی اینجاست،
‫ولی ما دو نفریم،
‫هدایت کشتیش هم که نباید ‫کار دشواری باشه, اینه که,,,
‫تازه، مجبور نیستیم واقعا,,,
‫واقعا چیکار کنیم؟ ‫تاورت رو که از خدایانه بکشیم؟
‫نه بابا، برام طناب پیدا کن که,,,
‫آره, یا می‌تونیم به حرفش گوش بدیم,,,
‫و به همدیگه کمک کنیم مسئله‌ای رو ‫که ظاهرا مخفی کردیم، برملا کنیم,
‫استیون، خاطرات تو رو بلد نیستم، ‫ولی خاطرات خودم که افتضاحن,
‫آره، خاطرات من هم افتضاحن,
‫وای,
‫چه خفن,
‫عه, این چه خاطره‌ایه؟
‫می‌خوایم چیکار کنیم استیون؟
‫می‌خوایم تک‌تک خاطراتم رو مرور کنیم؟
‫این,,, این خاطره رو یادته؟
‫آره, چه بدونم، خیابونه دیگه,
‫خودت به عمرت تو چند خیابون قدم زدی؟
‫کمک کنین!
‫تو هم شنیدی؟
‫آهای,
‫کافه ترسناکی مملو از جنازه است دیگه,
‫همین و بس, کاملا مشخصه ‫مربوط به خاطرات کدوممونه,
‫- مربوط به خاطرات خودته, ‫- چه بامزه,
‫دبی,
‫گابن,
‫نیویورک, امکان نداره,
‫وای پسر,
‫چیه؟ این‌ها رو می‌شناسی؟
‫نه, نه بابا,
‫مسلما همه‌شون رو که نمی‌شناسی؟
‫همه این‌ها رو تو کشتی؟
‫همه‌شون خلافکار، قاتل و غارتگر بودن, ‫بدترین افراد روی زمین بودن,
‫خونس می‌خواست مجازاتشون کنه,
‫منظورش از محافظت از مسافرین شب همین بود,
‫یعنی تک‌تکشون رو به خاطر داری؟
‫خودت سعی کن ‫جون یکی رو بگیری,,,
‫که ببینیم چقدر طول می‌کشه ‫تا فراموشش کنی,
‫مدام می‌گفتم کاش شکست بخورم ‫و یکیشون خودم رو بکشه,
‫- ترمیم‌پذیریم در نهایت حکم نفرین داشت, ‫- مارک!
‫اینجا رو باش! اینجا رو,
‫صفحه‌های ترازو آروم‌تر شدن, ‫تأثیر داشت,
‫خیلی‌خب, حالا چی می‌شه؟ ‫چیکار کنیم؟ حالا نوبت توئه؟
‫اِم,,, اون کیه؟
‫مارک،
‫چرا بچه‌ای تو اتاقی ‫که پر از مقتول‌هاته، حضور داره؟
‫- استیون، بهش نزدیک نشو, ‫- سلام کوچولو,
‫اسمت چیه؟ ‫عه، وایستا,
‫- یه لحظه وایستا, ‫- استیون, وایستا! وایستا!
‫وایستا دیگه! نه، وایستا! ‫استیون! استیون!
‫در رو باز کن! در رو باز کن!
‫- در رو باز کن! ‫- مامان؟
‫غذا حاضره, کی گرسنه است؟ رورو؟
‫مامان، بیا نقاشیم رو ببین,
‫ماهیه رو تک‌باله کشیده,
‫مارک، با برادرت مهربون باش,
‫برادر داشتم؟
‫من گرسنه نیستم, می‌خوای بریم غار؟
‫ما بعدا غذا می‌خوریم,
‫بچه‌ها؟ زود برگردین,
‫عه، عه، عه، مارک, چیکار می‌کنی؟
‫مواظب برادرت هستی, خب؟
‫می‌بینیمتون,
‫تا بعد بچه‌ها,
‫کجا رفتن؟
‫بریم تو کارش, بیا بریم دیگه,
‫باشه, باشه، باشه، قبوله، ولی,,,
‫ولی من راسر می‌شم,
‫شما هم می‌شنوین دکتر گرانت؟
‫معلومه که می‌شنوم راسر,
‫به نظرم صدای خطرناکیه,
‫دکتر گرانت؟
‫مامان گفته بود زیر بارون ‫چنین کاری نکنیم,
‫چیزی نمی‌شه, سوسول نباش دیگه,
‫حرف نداشت,
‫وای,
‫وای خدا, وای نه,
‫بچه‌ها؟
‫باید بیاین بیرون!
‫بچه‌ها؟
‫جلوتر نرین!
‫سرعت بالا اومدن آب خیلی زیاده!
‫باید بیاین بیرون,
‫بچه‌ها؟
‫کجان؟
‫استیون؟ برگرد اینجا!
‫بچه‌ها؟
‫بیاین دیگه بچه‌ها, باید سریعا بریم!
‫صدام رو می‌شنوین؟ صدام رو می‌شنوین؟
‫کجایین؟
‫مارک! مارک!
‫- خواهشا کمکمون کنین! کمکمون کنین! ‫- مارک! وای خدا,
‫- رورو! ‫- بیاین سمت صدام!
‫- بچه‌ها! ‫- مامان جون!
‫- مامان جون! مامان جونم رو می‌خوام! ‫- نه, نه، نه، نه,
‫صداتون رو می‌شنوم!
‫- مامان جون! ‫- صدات رو می‌شنوم مارک!
‫رورو!
‫- خاطره‌ای بیش نیست, خاطره‌ای بیش نیست, ‫- کمک کنین!
‫- مامان جون! ‫- امان از دستت استیون,
‫سلام استیون,
‫من روروی عزیزم رو می‌خوام,
‫می‌خوام برگرده پیشم,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ هوم؟
‫بیا رفیق,
‫خیر سرت می‌خواستی مراقبش باشی؟
‫بیا بریم استیون,
‫گذاشتی غرق بشه,
‫همه‌اش تقصیر توئه!
‫ببین استیون, بیا اینجا,
‫بیا اینجا! وایستا، وایستا! نرو بالا!
‫وایستا!
‫وندی؟ وندی، لطفا بیا دیگه,
‫خواهش می‌کنم وندی,
‫چیزی نمونده شمع‌ها رو فوت کنیم,
‫نمیاد,
‫حال مادرت خوب نیست مارک,
‫امسال خودمون دوتایی جشن می‌گیریم,
‫خب؟
‫استیون!
‫تولد بدون کیک محبوبت که نمی‌شه!
‫کیکت رو آماده کن پسرم، خب؟
‫همیشه بهش حسودیت می‌شد,
‫از بدو تولدش بهش حسودیت می‌شد,
‫باید,,,
‫باید می‌دونستم چنین کاری ازت سر می‌زنه,
‫مامان چی کار می‌کنی؟
‫استیون!
‫تو اتاقه چی شد مارک؟
‫- بسه استیون, بسه, ‫- باشه! باشه,
‫چرا اون‌شکلی تو ذهنت بود؟
‫اون‌جوری نبود که,
‫نه، ولم کن, می‌خوام برگردم داخل, ‫چی رو ازم مخفی کردی؟
‫چی رو بهم نگفتی؟
‫مارک، پسرم, خواهشا برگرد داخل,
‫یکی رو میاریم کمکش کنه,
‫بابا,
‫- با هم درستش می‌کنیم, ‫- خودت قرار بود درستش کنی,
‫آخه,,, چرا تا الآن درستش نکردی؟
‫تحمل از دست دادن ‫یه پسر دیگه رو ندارم,
‫توروخدا,
‫خواهشا,,,
‫بسه استیون,
‫ولم کن!
‫باز کجا اومدیم؟
‫وای خدا,
‫هارو می‌گفت مزدور بودی,
‫می‌گفت کلی گروگان کشتی,
‫- تو هم باورت شد؟ ‫- آره، ازت بعید هم نیست,
‫ظاهرا غیبت کردن با ‫شرایط نامتعادل روانی,,,
‫باعث می‌شه آدم از ارتش مرخص بشه,
‫بعدش هم چاره دیگه‌ای نداشتم،
‫واسه همین برگشتم پیش بوشمن، ‫کارفرمای سابقم کار کنم,
‫بهمون وظیفه حمله به ‫معبد مصری رو داده بودن,
‫ولی بوشمن برنامه رو عوض کرد،
‫دستور داد همه رو بکشیم، ‫منم باهاش کنار نمی‌اومدم,
‫این همون دکتر الفولیه؟
‫بابای لیلاست؟
‫می‌خواستم همه‌شونو نجات بدم,
‫ولی موفق نشدیم,
‫می‌بینی دیگه,
‫خودت چی شدی؟
‫چه حیف,
‫ها؟
‫درد توی وجودت رو احساس می‌کنم,
‫آها,
‫هوم,
‫تو دیگه چی هستی؟
‫من خونس، خدای ماه هستم,
‫که دنبال جنگجویی می‌گردم,
‫جنگجو؟
‫خب، خوش به حالت,
‫کسی که بشه دستان من, ‫چشمان و انتقام من,
‫کسی که گفته‌های من ‫در قبال بدکاران رو اعمال کنه,
‫کسی که تمام وجودش رو تسلیم من کنه،
‫و کسانی که مستحقش هستن رو ‫از زمین ریشه‌کن کنه,
‫تو می‌خوای بمیری,,,
‫یا می‌خوای زنده بمونی؟
‫نمی‌دونم,
‫احساسش می‌کنم,,,
‫که روانت از هم پاشیده, ‫بی‌اختیار شده,
‫واقعا چیز شگفت‌انگیزیه,
‫تو تنها نامزد لایق هستی ‫که در این امر به من خدمت کنی,
‫در ازای جان خودت،
‫حاضری سوگند بخوری تا ‫محافظ مسافران شب باشی،
‫و انتقام من رو نثار کسانی بکنی ‫که به اون‌ها آسیب می‌زنن؟
‫ای لاش‌خور حیله‌گر,
‫از همون اول داشت بازیت می‌داد,
‫آره خب، ولی باعث شد زنده بمونیم,
‫مارک، داشت ازت سوء استفاده می‌کرد,
‫یا صرفا راهی بود که بتونم ‫از آدمی که بودم فاصله بگیرم,
‫از قاتلی که بودم,
‫سوگند می‌خوری که محافظ ‫مسافران شب باشی،
‫و انتقام من رو نثار کسانی بکنی ‫که به اون‌ها آسیب می‌زنن؟
‫بله,
‫اینجا رو,
‫ترازوئه,
‫درستش کردیم؟ هم‌سطح شد؟
‫پس برخیز,
‫برخیز و به زندگی برگرد,
‫در مقام مشت انتقام من برگرد,
‫در مقام,,,
‫«شوالیه ماه» من برگرد,
‫صدای,,,
‫بیا مارک, بدو!
‫تاورت، قضیه چیه؟
‫وحشت به عالم عُلیا رخنه کرده,
‫ارواح ناپاک دارن پیش از مرگشون ‫قضاوت و قصاص می‌شن,
‫وای خیلی بد می‌شه, ‫اوج شرارته,
‫- کار هاروئه, ‫- حالا فهمیدی چرا باید برگردیم؟
‫فرضا اگه بتونم روحتون رو برگردونم،
‫باید بذارمش توی کالبدی که تیر خورده,
‫نمی‌تونین شفا پیدا کنین,
‫می‌شه خواهشا به لیلا خبر بدی؟ ‫کمک کن خونس رو آزاد کنیم,
‫مطمئنی می‌خوای برگردی پیش خونس؟
‫آخه انگار دیگه نمی‌خواستی پیشش باشی,
‫نمی‌خواستم، ولی تنها فرصتمون همینه, ‫راه درستش همینه,
‫تاورت خواهشا کمکمون کن,
‫خواهشا,
‫چی بگم دیگه؟
‫ازیریس حسابی کفری می‌شه،
‫ولی دروازه‌های خودش ‫تنها راه بازگشت به زندگیه,
‫برگردین داخل! ‫زیاد وقت ندارین,
‫برین ترازو رو هم‌سطح کنین,
‫تو خونه یه اتاقی بود که ‫نمی‌خواستی برم داخلش,
‫- پس همونه, باید بریم همون‌جا, ‫- یه لحظه,
‫یه لحظه وایستا, ‫جون عزیزت یه لحظه وایستا، خب؟
‫ببین، اصلا لازم نیست برگردیم اونجا,
‫می‌شه سرش صحبت کرد, ‫بیا حرف بزنیم,
‫همین‌جا، همین الآن, هرچی,,,
‫هرچی بخوای بهت می‌گم، خب؟
‫فقط خواهشا کاری نکن ‫برگردیم اون داخل,
‫ارزشش رو نداره,
‫نداره؟
‫نداره؟ مارک، اگه کاری نکنی ‫همه‌چیزت از دست می‌ره,
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫اگه برنگردیم,,,
‫اگه هارو موفق بشه و,,,
‫اون همه آدم بمیرن,,,
‫اصلا اگه لیلا بمیره,,,
‫گردن خودته‌ها,
‫مقصر فقط خودتی,
‫نه، نه، نه! نمی‌خوام! نمی‌رم!
‫نمی‌خوام برم! مجبورم نکن! ‫مجبورم نکن!
‫مارک, مارک, مارک,
‫بسه، بسه,
‫چیزی بهم تزریق کردی؟
‫انقدر فیلم دیدی خیالاتی شدی، خب؟
‫بدون اجازه که نمی‌شه ‫به بیمار آرام‌بخش تزریق کرد,
‫مخصوصا تو این دوره زمونه, ‫مگر اینکه خیلی ضروری باشه,
‫مارک جان، خیلی روند سختی رو پشت سر گذاشتی,
‫واقعا بهت افتخار می‌کنم,
‫گاهی تجربه کردن خاطرات تلخ ‫خیلی واسه آدم دردناکه,
‫چون به‌نظر خیلی واقعی و ملموس میان،
‫تو هم چندین ساعت ‫باهاش دست و پنجه نرم کردی,
‫واقعا آفرین,
‫واقعا داشتی,,, درون‌نگری می‌کردی،
‫به تمام لحظاتی نگاه می‌کردی ‫که باعث شدن شخصیتت شکل بگیره,
‫بیا, بگیر دیگه، آب بخور,
‫بخور, واقعا بهت افتخار می‌کنم مارک,
‫می‌شه یه لحظه ‫حواست به من باشه؟
‫می‌خوام روی این سوال فکر کنی,
‫به‌نظرت تو بودی که ‫استیون رو خلق کردی,,,
‫تا پشتش از عذاب کارهایی ‫که کردی قایم بشی؟
‫یا به‌نظرت استیون مارک رو خلق کرد، ‫تا جهان رو بابت کارهایی,,,
‫که مادرت باهات کرده بود مجازات کنه؟
‫می‌دونی کدومشه؟
‫یادت میاد؟
‫فقط از یک طریق می‌شه ‫جوابش رو پیدا کرد,
‫باید راستش رو به استیون بگی,
‫تا همدیگه رو درک نکنین، ‫پیش‌رفتی هم حاصل نمی‌شه,
‫می‌شه بگی؟
‫می‌شه راستش رو به استیون بگی؟
‫اینجا,,, اینجا که اتاق خودمه,
‫یه بخش‌هاییش رو یادمه، ‫ولی اینجاهاش رو یادم نیست,
‫مامانم نیست, مامانم نیست,
‫مامانم نیست,
‫مارک، در رو باز کن,
‫می‌گم زودباش بازش کن,
‫مامانم نیست,
‫- گفتم بازش کن, ‫- مامانم نیست,
‫مامانم نیست,
‫ای بابا, این چه وضع اتاقه؟
‫تمیزش کنم که یه‌وقت مامان نبینه,
‫مارک، گفتم زودباش در رو باز کن!
‫«گر حین خطر آلونک و لاکی نباشد، ‫استیون گرانت را ز کسی باکی نباشد,»
‫تو منو ساختی,
‫باز کن در رو ببینم!
‫الآن جوری آدمت می‌کنم,,,
‫که حرف گوش کنی,
‫چرا مجبورم می‌کنی ‫روت دست دراز کنم؟
‫می‌خوام ببینم چی کار می‌کنه,
‫پسره‌ی حال بهم‌زن,
‫نمی‌خواد ببینی, ‫اصلا قرار نبود ببینی,
‫چون علت وجود داشتنت همین بوده,
‫علت وجود داشتنم؟
‫علت وجود داشتنم این بوده ‫که عروسک ضد استرس تو باشم؟
‫تمام مدت خیال می‌کردم ‫من شخصیت اصلی‌ام،
‫ولی صرفا شخصیتی بودم ‫که خودت ساختیش,
‫حق آدمه که,,,
‫زندگی ساده و آروم و شاد داشته باشه, ‫می‌فهمی؟
‫ولی همه‌ش دروغ بود، نبود؟
‫مگه چیه؟
‫مگه مهمه؟
‫می‌خوای واقعیت زندگیت رو ببینی؟
‫که مادرت دست بزن داشت؟ ‫که ازت متنفر بود؟
‫که روزگارت رو جهنم می‌کرد؟
‫دروغه, می‌خوای ناراحتم کنی,
‫ولی باید این‌جوری فکر می‌کردی ‫که دوستت داشت,
‫که باهات مهربون بود, ‫که هنوز زنده‌ست!
‫چی؟
‫یعنی چی؟
‫معلومه که زنده‌ست, هر روز حرف می‌زنیم, ‫یعنی چی این حرف؟
‫بعد این‌همه سال بابا بهم زنگ زد،
‫واسه مراسم عزاداری مامان، ‫ولی من تحملش رو نداشتم,
‫نه، اشتباهه, ‫اصلا,,, نه، اصلا درست نیست,
‫- معذرت می‌خوام استیون, ‫- نه، نه، نه,
‫نه، نه، نه, نمی‌خوام,
‫- نه, می‌خوام برم، می‌خوام برم، می‌خوام برم! ‫- آروم باش, چیزی نیست,
‫می‌خوام برم، می‌خوام برم!
‫وای خدا, واقعا شرمنده‌ام, شرمنده,,,
‫واقعا روم سیاه,,,
‫آخه یهویی ترسیدم, ‫خیس شدی، نه؟
‫استیون؟
‫وایستا ببینم, اینجا دیگه,,,
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت,
‫یعنی چی؟ دارم آزمایش می‌شم؟
‫اینجا رو یادمه,
‫قضیه چیه؟
‫- استیون من دکترتم, یادته؟ ‫- که دکتر منی؟
‫- می‌خوام کمکت کنم, ‫- لابد دکتر هارو هم هستی، نه؟
‫- درسته, ‫- آره دیگه، اینجا رو باش,
‫عجبا,,,
‫عجب دوکون دستگاهی ‫واسه خودت ساختی، قبول داری؟
‫نگران بودم دیگه فرصت نشه ‫با هم حرف بزنیم,
‫چه عجیب شدی, با این مدل مو، ‫سیبیل هم که گذاشتی,
‫شدی عین ند فلندرز,
‫- استیون, ‫- الآن این کارهای تاورت یعنی چی؟
‫تقصیر منه, من از مارک خواستم ‫که راستش رو بهت بگه,
‫فرصت شد با هم صحبت کنین؟
‫آره خب,,,
‫صاف برگشت بهم دروغ گفت دیگه,
‫اوهوم, به‌نظرت در چه موضوعی ‫بهت دروغ گفت؟
‫عه، فضولم موقوف,
‫نه آخه,,, استیون، ‫اولین باری که اومدی اینجا،
‫نگران بودم که کلا نتونی ‫ماهیت مارک رو درک کنی,
‫یعنی چی که,,,
‫مگه من اومدم اینجا؟
‫بعد فوت مادرت اومدی,
‫هوی, حرف دهنتو بفهم,
‫داری دروغ می‌گی,
‫من واقعا معذرت,,, ببین,,,
‫تو هم شوخیت گرفته؟ ‫ساکت باش ببینم,
‫- استیون سوء تفاهم شده, ‫- مادر من زنده‌ست,
‫یه بار دیگه بگی مُرده ‫به جون عزیزم می‌زنم به سیم آخر!
‫حتما من اشتباه کردم, خب؟
‫می‌خوای با خودش صحبت کنی؟ ‫می‌خوای بهش زنگ بزنیم؟
‫شماره‌شو که نداری، داری؟
‫چرا، توی پرونده‌ات هست,
‫- وایستا دیلن رو وصل کنم, ‫- حالا لازم نیست,,,
‫هیس، زود تموم می‌شه,
‫مزاحمش نشیم دیگه,
‫سلام دیلن, آره, ‫می‌شه لطفا به خانم گرانت زنگ بزنی؟
‫آخه می‌ره رو پیغام‌گیر, ‫اصلا جواب نمی‌ده,
‫- از بس که فروشنده‌های تلفنی زنگ می‌زنن, ‫- با تو که حرف می‌زنه,
‫- مطمئنم جواب نمی‌ده, ‫- داره زنگ می‌زنه,
‫زنگ نزن دیگه,
‫باشه، باشه, ممنون,
‫- می‌شه زنگ نزنی؟ ‫- داره بوق می‌خوره,
‫می‌شه خواهشا مزاحمش نشی؟
‫سلام خانم گرانت, ‫بله، دکتر هارو هستم,
‫اوهوم,
‫استیون الآن اینجاست, ‫می‌خواست باهات صحبت کنه,
‫استیون، می‌خوای با مامانت حرف بزنی؟
‫مامانم,,,
‫مامانم مُرده,
‫نه، نه, عمرا اگه برم,
‫عمرا اگه بذارم از ‫عذاب کشیدنم لذت ببری,
‫معذرت می‌خوام,
‫جان؟
‫باز کجا اومدم؟
‫عه‌وا، آخه,,,
‫ای گندت بزنن,
‫باز گم شدم که,
‫سلام مامان جان, ‫حالت چطوره؟
‫آره، اِم,,,
‫باورت می‌شه؟ ‫دوباره واسه خودم گم شدم,
‫باز نمی‌دونم کجام, ‫عجب خنگی تربیت کردی,
‫نه بابا، حواسم بود, ‫ولی چه‌بدونم,
‫الآن توی یه خیابونم,,,
‫یه‌خرده شبیه میفره, ‫گمونم,,,
‫عه، چرا برعکس تو خیابون ‫رانندگی می‌کنن؟ ببخشیدها,
‫همین موقع بود, دو ماه پیش، ‫مراسم عزاداری شیوای مامان,
‫همون‌موقع زندگی‌هامون ‫با هم قاطی شد,
‫میلواکی,,, خیابون میلواکی می‌شناسی؟ ‫اسمش رو شنیدی؟
‫تحمل نداشتم,,,
‫واقعا نداشتم,,, ‫دیگه تحملش رو نداشتم,
‫هرکاری که کردم,,,
‫مارک,
‫با وجود تمام حرف‌های ‫زشتی که بهت می‌زد،
‫تقصیر تو نبود, اون اشتباه می‌کرد,
‫نباید می‌بردمش توی غار,
‫نگو,
‫نگو, بچه بودی دیگه,
‫تو که مقصر نبودی,
‫تو هم حسش کردی؟
‫گمونم قایق وایستاد,
‫دروازه‌ست,
‫دروازه ازیریسه, زودباش، بیا,
‫تاورت، قضیه چیه؟
‫تا حالا انقدر نزدیک ‫دروازه عالم عُلیا نرفته بودم,
‫چطوری بازش کنیم؟
‫واقعا شرمنده‌ام, ‫ولی ترازوی شما هم‌سطح نشد,
‫دیگه رسیدیم به تهش, نمی‌تونم جلوی ‫اتفاقات اجتناب ناپذیر رو بگیرم,
‫واقعا دلم می‌خواست موفق بشین،
‫ولی ارواح ناپاک دوات، ‫قراره بیان سراغ روح شما,
‫مارک، به قیافه‌شون نمی‌خوره مهربون باشن,
‫قایم شو, قایم شو,
‫گابُن, نیویورک, دوبی,
‫مواظب باش! مواظب باش!
‫ای وای!
‫تاورت!
‫نه!
‫خدایا,
‫مارک، از پسش بر میای,
‫ولی اگه من، تو باشم,,,
‫یعنی منم از پسش بر میام,
‫بیس‌بالو داشتی؟
‫البته خودم کریکت‌بازم,
‫آخ!
‫نه! نه!
‫مارک! نه مارک!
‫استیون!
‫نه، وایستا, وایستا، وایستا!
‫- وایستا! ‫- استیون! بدو!
‫- وایستین! ‫- وایستین بیاد!
‫قایق رو نگه‌ دار, ‫قایق رو نگه ‌دار!
‫وایستین! وایستین!
‫وای خدا,
‫- استیون! ‫- وایستین,,,
‫- نه، نه، نه! ‫- استیون!
‫قایق رو نگه ‌دار! می‌گم نگهش دار!
‫ترازو هم‌سطح شد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال