رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫دارم راه میرم!
‫عوضی!
‫هیچکی دستمال توالتت رو ندزدیده، مامان‌بزرگ,
‫ازم خواست بیام برنامه کمدیش، ‫و منم همه‌چی رو تموم کردم,
‫قسم می‌خورم ‫دیشب بهترین نمایش برادوی بود,
‫[ بزودی ]
‫[ کامونرا - پسر مایه ننگ ]
‫[ شکستنی ]
‫♪ قافیه رو از بَرم ♪ ‫♪ شغل جدید پیدا کردم ♪
‫♪ رفیق‌تون رانی داره ستاره میشه ♪
‫خدای من! ‫اینجا رو نگاه کن,
‫آکوستیک اینجا,,, فوق العاده‌ست,,,
‫خب، نگاهش کن، گنده‌بک,
‫نبینم همه حواس‌ها ‫رو به خودت جمع کنی، آقای استخوون شیطون بلا,
‫خیلی‌خب، رانی، باید شغل شبونه‌ی ‫خسته‌کننده‌ات رو تحمل کنی،
‫تست‌هایی که روزانه داری رو بترکونی، ‫و بعد با حقوق برادوی خرج‌هاتو بدی، عزیز جان,
‫[ نگهبان شیفت شب ]
‫دفتر راهنما، ها؟
‫من بیشتر اهل بداهه‌ام,
‫رفیق، این همه با استعداد بودن ‫خسته کننده‌ست,
‫من بیدارم,
‫چی؟
‫سلام؟
‫چی؟ تو از کجا اومدی؟ ‫بده ببینم,
‫این دزدیه، شامپانزه کوچولوی دزد!
‫اون شامپانزه نیست,
‫میمونِ کپوچینه، میمون دنیای جدید ‫از آمریکا مرکزی و جنوبی،
‫سال ۱۹۶۲ به این موزه اهدا شده,
‫تو کی هستی؟
‫تئودور روزولت، ‫رئیس جمهوری آمریکا,
‫خوبه, اولین شب کاریمه ‫و یه دیوونه با میمونش گیرم اومده,
‫- به پلیس زنگ میزنم, ‫- من بودم این‌کار رو نمی‌کردم,
‫نهایت میگم سه دقیقه دووم بیاره,
‫تو نگهبان شیفت شب جدیدی؟
‫آره,
‫خوبه, چون هیچ‌وقت ‫نگهبان شیفت شب قدیمی رو پیدا نکردیم,
‫قسم می‌خوره اونو نخورده!
‫نگهبان شیفت شب!
‫لا ذرت بو داده درست می‌کنه,
‫ذرت بو داده داغه,
‫- دیدین کجا رفت؟ ‫- ها؟
‫نه, خیلی فرز و چابکه,
‫آره,
‫پیدات کردم، نگهبان شب!
‫آدم‌های کوچولو!
‫هی! به کی میگی کوچولو، نره غول؟
‫- همون‌جا که هستی وایسا, ‫- ها؟
‫من، ژاندارک، چشم انداز بهشتی ‫به آینده دارم،
‫و تو جزوش نیستی چون‌که مُردی,
‫دست بردار,
‫چرا؟
‫دو دقیقه و دو ثانیه, ‫رکورد جدیده!
‫امیدوارم بهتون خوش گذشته باشه، احمق‌ها,
‫[ موزه تاریخ طبیعی ]
‫گور بابای این شغل! ‫گور بابای برادوی!
‫- برمی‌گردم اوهایو, ‫- هی,
‫عالی شد, ‫یکی دیگه هم فرار کرد,
‫واقعا، دوستان؟ دوباره؟
‫شب بخیر، لارنس,
‫فکر می‌کنم اون مرد رو دیدی ‫که با وحشت تمام فرار می‌کرد؟
‫خیلی بامزه‌ای، تدی,
‫ولی گوش کن، باید این ترسوندن و فراری دادن ‫کارمندهای جدید رو بس کنید، باشه؟
‫من تابستون رو نیستم، ‫و می‌خوام یکی جام وایسته,
‫متاسفم لری، ‫اما اون مناسب ما نبود,
‫اگه یه مرد متشخص جوون و مهربون بود ‫که فامیلش مثل تو باشه
‫برای این موسسه عالی بود,
‫دارم همه‌جوره بهت راهنمایی میدم,
‫نخیر, ‫به مک‌فی زنگ میزنم,
‫مامان، این صابونی که واسم فرستادی ‫خیلی کف می‌کنه,
‫نمی‌تونم قایق‌هام رو پیدا کنم,
‫دکتر مک‌فی، لری هستم,
‫بله!
‫خب، بهت بگم، مامان ‫لقب خانم سوپر مدل و خوشگلمه,
‫آها,
‫خب، یه مشکل کوچیک پیش اومده,
‫نگهبان شیفت شبی ‫که تازه استخدام کرده بودی استعفا داد,
‫چقدر تعجب کردم,
‫کجای نیویورک می‌تونم,,,
‫یکی رو پیدا کنم که بتونه سر میز بشینه ‫و مستقیم به فضای خالی زل بزنه؟
‫تازه، این مشکل تو نیست,
‫تو داری میر سر پست باکلاس و جدیدت ‫توی موزه توکیو,
‫ببین، من هنوز ‫خیلی به اینجا اهمیت میدم، باشه؟
‫و یه آدم مناسب ‫برای این شغل پیدا می‌کنم,
‫حالا هر چی, ‫من می‌خوام صورتمو بشورم,
‫چیکار کنم؟
‫یه فکری به ذهن‌مون رسید, ‫ارباب نیک چطوره؟
‫می‌دونی، ‫نسخه کوچیک‌تر و سالم‌ترِ تو؟
‫ولی چرا انقدر اصرار می‌کنید ‫که پسرمو سر کار بیارم؟
‫- اون از راز اینجا خبر داره, ‫- عملا اینجا بزرگ شده,
‫- و فرار نمی‌کنه, ‫- مثل کارمند آخری, یادت میاد؟
‫آره, الان همین‌جا بود,
‫نمی‌دونم,
‫این شغل بزرگیه، و نیک هنوز تلاش می‌کنه ‫تا جایگاه و اعتماد به‌نفسش رو پیدا کنه,
‫اون هنوز نوجوونه,
‫نوجوون باشه مگه چیه؟ ‫تو هم وقتی شروع به‌کار کردی نوجوون بودی,
‫نه، نبودم,
‫از نظر عقلی میگم, ‫احساسی,
‫لری، نیک بچه‌ی باهوش و تواناییه،
‫و فکر می‌کنیم اون گزینه‌ی مناسب ‫برای محافظت از این موزه‌ست,
‫شاید حق با تو باشه, ‫شاید نوبت نیک باشه تا خودی نشون بده,
‫- دارم رد میشم! ‫- ها؟
‫از سر راه برید کنار! ‫برید اونور!
‫شرمنده,
‫میا,
‫حالت خوبه؟
‫آره, ‫سلام، میا,
‫چی شده اومدی این‌طرف راهرو؟
‫تابستون آینده تست گروه جاز دارم, ‫تو مگه نداری، آقای گامِ عالی؟
‫می‌تونی هر زمان ‫نت‌های هر آهنگی رو تشخیص بدی،
‫و یه دفعه یه لقب بسازی,
‫به‌نظرم باحاله,
‫پرتقالتو انداختی,
‫آره,
‫هر بار می‌خوام از خونه بیام بیرون ‫مامانم مجبورم می‌کنه میوه بردارم,
‫بعدش بهم پیام میده ‫تا مطمئن بشه خوردمش,
‫الان پیام داد,
‫«پرتقال من گرسنه نشدی؟»
‫خیلی‌خب, ‫اصلا خجالت آور نیست,
‫جوک‌های میوه‌ای, ‫خوراکِ مامان‌هاست,
‫خب,,, شنیدم توی ماست فروشی ‫شغل تابستونه پیدا کردی؟
‫آره, یا این شغل بود ‫یا برم تو ایستگاه مترو
‫در ازای پول خرد و نقدهای ناخواسته باس بزنم,
‫خوبه,
‫منظورم اینه، ماست خنکه, ‫وگرنه، آب میشه,
‫به افتخار ماست بزن قدش, ‫بی‌خیال,
‫نمی‌دونم چرا همچین کردم,
‫خب، حالا که قراره تابستون اینجا باشی، ‫شاید دلت بخواد،
‫شاید یه شب، ‫می‌دونی، بری، آم,,,
‫وایسا! فراموش کردم، ‫دیرم شده,,,
‫نیک دیلی, ‫آخرین باره صدات میزنم, منتظرم,
‫ببخشید، خانم مونته‌فوسکو,
‫پاییز تست دارم واسه گروه جاز,
‫نمی‌دونستم ساز میزنی,
‫خب، بخوایم حساب کنیم نمیزنم,
‫- خواننده‌ای؟ ‫- نه,
‫- از اعضای صحنه؟ ‫- نه,
‫- از اعضای فنی؟ ‫- نوچ,
‫- آهنگساز؟ ‫- نه,
‫- دستیار گروه؟ ‫- نوچ,
‫- لیدر تشویق؟ ‫- نه، خانم,
‫مطمئنی اتاق درست اومدی؟ ‫چون آخری رو از خودم در آوردم,
‫راستش، من دی‌جی‌ام,
‫دی‌جی؟
‫می‌دونم یه‌کم غیر معمول به‌نظر میرسه،
‫ولی یه فکری دارم ‫تا گروه رو همراهی کنم,
‫با یه لوپِ جاز کلاسیک شروع می‌کنم،
‫و با سبک ویپورویو ‫و میکروتون میکس کردم،
‫و چند وزنی دو سوم هم قاطیش کردم,
‫چی‌جی؟
‫یه چند وزنی چند تُناله‌ست که,,,
‫اسم فنی رو فراموش کنید,
‫یه‌کم ترانزیشنه، ‫ولی صبر کن تا دراپِ بیس رو بشنوید,
‫خیلی‌خب, ‫شروع می‌کنیم,
— ماي موويیز —
‫به موقع واسه تست رسیدم،
‫خانم مونته‌فوسکو
‫چون همه می‌دونن ‫سر وقت بودن خیلی پرستیژ داره,
‫چه خبر، ریک؟
‫سلام، بودی, ‫نیک‌ام,
‫و سیم ای پایین گیتارت ‫یه‌مقدار خارجه,
‫صبر کن تا نوبتت بشه، بودی,
‫نیک وسطِ قانع کردن من بود
‫تا یه دی‌جی ‫به گروه جاز اضافه کنه,
‫دی‌جی تو گروه جاز؟ ‫غیر عادیه,
‫بهتره بهش فرصت بدیم، بودی,
‫خیلی جرئت می‌خواد تا همچین چیزی ‫رو با احتمال بالای شکست امتحان کنی،
‫برای به جون خریدن همچین شرمساری‌ای،
‫حتما خیلی به توانایی‌هاش اعتماد داره,
‫خیلی‌خب, ‫شروع می‌کنیم,
‫ببخشید، اشتباه شد,
‫صبر کن,
‫فراموشش کن, ‫فکر افتضاحی بود,
‫- راستش، من,,, ‫- چی پیش خودم فکر کردم؟
‫ببخشید وقتتو تلف کردم، ‫و احتمالا پیانو رو خراب کردم,
‫من دیگه میرم,
‫آخه کی همچین کاری می‌کنه، درسته؟ ‫من دیگه میرم,
‫نیک، صبر کن,
‫خانم مونته‌فوسکو، ‫خیلی مطمئنم اسمش ریکه,
‫هی، نیک, ‫تستت چطور بود؟
‫عالی! ‫بی‌نظیر بود,
‫انقدر به توانایی‌هام اعتماد داشتم ‫که تصمیم گرفتم بی‌خیال بشم،
‫و می‌دونی، با اشتیاق بیشتر ول‌شون کنم,
‫باشه,
‫خب، قبل این‌که بیای داخل ‫داشتی یه چیزی می‌گفتی,
‫این‌که هر دومون تابستون همین‌جا هستیم،
‫و چطور، نمی‌دونم، ‫شاید بهتر باشه بریم,,,
‫چی؟ نه,
‫فقط,,, می‌خواستم واست آرزوی موفقیت کنم,
‫باشه, ‫پس تابستونی خوبی داشته باشی,
‫باشه, خداحافظ,
‫من چقدر احمقم,
‫خیلی‌خب,
‫شام پدر و پسری دیلی مثل قدیم‌ها,
‫هورا, شام,
‫رفیق, ‫بابت تستت متاسفم، رفیق,
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم چه‌م شده,
‫نمی‌تونم عضو گروه بشم, ‫نمی‌تونم به دختره پیشنهاد قرار بدم,
‫خیلی بی‌مصرفم,
‫انگار وارد خط پرتاب آزاد شدم،
‫اما انقدر می‌ترسم توپم وارد تور نشه ‫که شانسم رو امتحان نمی‌کنم,
‫استعاره بسکتبالی, ‫باشه,
‫خب، رفیق، صد درصد فرصت‌هایی ‫که استفاده نکنی رو از دست میدی,
‫گرچه، به‌نظرم اگه روی خط هستی،
‫پرتاب آزاد میشه، ‫پس باید امتحان کنی,
‫مهم نیست,
‫به هر حال، ‫صحبت از قبولیِ فرصت شد،
‫اگه بهت بگم بهترین شغل تابستونی دنیا ‫رو پیدا کردم چیکار می‌کنی؟
‫توی اقامتگاه ساحلیِ سنت بارته؟
‫چی؟ نه,
‫صبر کن,
‫نگهبان شیفت شب موزه!
‫چی؟
‫داغ بود,
‫جدی میگی؟
‫آره,
‫حالا که قراره مدیر موزه توکیو بشم،
‫می‌خوام یکی جای من وایسته، ‫و تو تنها کسی هستی که مناسب این شغلی,
‫فقط،
‫دوست دارم با بقیه تو موزه بچرخم،
‫ولی نگهبان شیفت شب ‫خیلی فشار زیادی داره,
‫من هیچ‌کاری رو نمی‌تونم درست انجام بدم,
‫دلت نمی‌خواد من مسئول موزه بشم، باشه؟
‫گند میزنم,
‫رفیق، تو کِی گند زدی؟
‫لعنتی,
‫بگیر,
‫ممنون,
‫نمی‌دونم، بابا,
‫چون تو این‌کار رو انجام دادی ‫دلیل نمیشه من بتونم,
‫بعید می‌دونم صلاحیتش رو داشته باشم,
‫معلومه که داری, ‫تو دیلی هستی,
‫بگذریم,
‫ببین، نیکی، می‌دونم چند بار زمین خوردی،
‫ولی ‫برای اینه‌که با دقت اطرافت رو نگاه نمی‌کنی,
‫فقط باید اعتماد به‌نفست ‫رو دوباره بدست بیاری,
‫و حدس میزنم ‫که شغل موزه همین کار رو انجام بده,
‫چطوری؟
‫باید بهم اعتماد کنی,
‫اون موزه یه چیزی داره ‫که به اشیا حیات می‌بخشه،
‫و منظورم صرفا آثار نیست,
‫خب، نظرت چیه؟
‫باشه, ‫ولی مطمئنم مامان نقشه‌های دیگه‌ای داره,
‫اوه، بهم اعتماد کن,
‫من و مادرت ‫توی تربیت مشترک مهارت زیادی داریم،
‫و وقتی بفهمه قراره تو موزه کار کنی ‫حسابی خوشحال میشه,
‫دوست ندارم تو موزه کار کنه,
‫- جـ,,, ‫- نخیر!
‫دارم بهت میگم، اریکا، ‫فکر خیلی خوبیه,
‫لری، اصلا تا حالا دقت کردی ‫که تمامی فکرهات حول محور موزه می‌چرخه؟
‫نیک، یه دقیقه تنهامون می‌ذاری؟
‫باشه,
‫فکر می‌کردم شما قراره برید جایی,
‫خب, آره، نه، ‫میرم روی موسیقی‌م کار کنم،
‫که هیچ‌وقت کسی قدرشو ندونست,
‫نگهبان شیفت شب؟
‫واقعا فکر می‌کنی به نیک کمک کنه
‫تا به یه آدم بالغ با عرضه ‫و با اعتماد به‌نفس تبدیل بشه؟
‫اون حتی جوک‌های میوه‌ایم رو جواب نمیده,
‫چی؟
‫ببین، می‌دونم ‫باید کارهای بالغانه انجام بده،
‫ولی فکر می‌کنم این شغل ‫دقیقا همون چیزیه که نیاز داره,
‫تازه اتاق عایق صدا هم لازم داره,
‫نیک چطوری یاد بگیره مردم رو رهبری کنه ‫اگه تو موزه تنهایِ تنها باشه؟
‫نه، نه، نه، تنها نیست,
‫یه گروه شب‌نشین بزرگ و باحال هست,
‫گروه شب‌نشینی؟
‫من واقعا فکر می‌کنم باید اسم نیک رو,,,
‫برای ‫کمپِ توانمندسازی نابغه کارآفرینی بنویسیم,
‫می‌دونی که مخففش میشه خرخون بودن، آره؟
‫درسته, ‫خب، ریاضی ورزش جدیده,
‫ببین، لری,,,
‫اریکا، یادت میاد قبل از این‌که جدا بشیم ‫چه وضعی داشتم,
‫در بهترین حالت خودم نبودم, ‫نبودم,
‫ولی توی موزه مشغول شدم، ‫منو دگرگون کرد,
‫و فکر می‌کنم نیک رو هم تغییر بده,
‫می‌دونی چیه، لری؟ درست میگی, ‫عوض شدی,
‫و نمی‌دونم چطوری و چرا، ‫ولی اونجا کردن زندگیت رو متحول کرد,
‫تقریبا انگار معجزه شد,
‫مراقب باش,
‫آره, تقریبا,
‫می‌دونی، من و تو همیشه ‫به‌عنوان یه زوج هم‌نظر نبودیم،
‫ولی همیشه بابای خوبی بودی,
‫اگه فکر می‌کنی این شغل به نیک کمک می‌کنه، ‫حاضرم امتحان کنم,
‫ممنون,
‫اگه نظر منو بخوای، ‫هنوز تیم خیلی خوبی میشیم,
‫آره,
‫ولی اگه یه تار مو ‫از پسر عزیز دردونه‌ام کم بشه،
‫پا میشم میام ژاپن و با دستای خودم ‫از کوه فیجی پرتت می‌کنم پایین!
‫منصفانه‌ست,
‫نیکی، کار خودت بود؟ ‫رفیق، خیلی با استعدادی,
‫ممنون، ‫اما هیچ‌کس دیگه نمی‌شنوه,
‫خب، نظرت درباره یه خبر خوب کوچولو چیه؟
‫مامان موافقت کرد! ‫از فردا شروع می‌کنی,
‫خوبه,
‫هی، اگه من تونستم، ‫مطمئنم تو هم می‌تونی,
‫از پسش برمیای,
‫چون، اگه بلایی سرت بیاد، ‫مامانت منو می‌کشه,
‫اما چیزی نمیشه,
‫فرصت طلایی توئه، بچه‌جون, ‫بگیرش,
‫لازمت میشه,
‫الان برای توئه,
‫من بهت ایمان دارم، نیکی,
‫فقط تو ایمان داری,
‫به‌به, نیک دیلی ‫نگهبان شب جدید اومده,
‫درست به موقع ‫و با سه دقیقه تاخیر اومدی,
‫ببخشید، دکتر مک‌فی,
‫ببین، من فقط برای این قبول کردم ‫این شغل رو به تو بدم
‫چون بابای مرحومت,,,
‫بابای من هنوز زنده‌ست,
‫می‌دونم، ولی همیشه دیر می‌کرد ‫دلم می‌خواست بکشمش درست مثل تو,
‫بگذریم، بهم اطمینان داد ‫جایگزین مسئولیت‌پذیری هستی,
‫حسم میگه برعکسه
‫چون ذاتا به نوجوون‌ها ‫اعتماد ندارم و ازشون خوشم نمیاد,
‫- لعنتی, ‫- از دهنم پرید,
‫ای وای,
‫خیلی‌خب, خب، احتمالا ‫کارهای دکتری موزه‌ای مهمی دارید، پس,,,
‫رکسی، آروم باش,
‫عجیب بود, پسر عجیبی هستی ‫و منو معذب می‌کنی,
‫اگه اتفاقی برای آثار گران‌بهام بیفته،
‫از حقوقت کم میشه,
‫و لطفا امشب کاری نکن ‫که اینجا آتیش بگیره,
‫خیلی‌خب، رفتش!
‫نگهبان شیفت شب!
‫آره!
‫سلام به همه,
‫منم خوشحالم می‌بینمت، دکستر,
‫اینم از کلاه، آتیلا,
‫- نیک, ‫- خواهش می‌کنم,
‫نیک, نیک، نیک، نیکی، نیکی، نیک!
‫خیلی خلاقی، لا,
‫ولی لطفا وقتی کارت ‫با کپسول آتیش‌نشانی تموم شد بذارش سر جاش,
‫فکر خوبیه,
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، نیک,
‫عجب فکر فوق العاده‌ای بود ‫تا تو رو به‌عنوان نگهبان استخدام کنن,
‫- یعنی فکر کی بود، ها؟ ‫- درسته,
‫روی دماغت کفه,
‫خیلی هیجان زده هستیم ‫که سنت دیلی رو ادامه میدیم,
‫منظورم به معنی روزانه نیست، ‫بلکه به اسم فامیلیت,
‫مشخصا تو فقط شب‌ها کار می‌کنی, ‫دیگه چیزی نمیگم تا تو حرف بزنی,
‫این‌که هر شب با شما هستم ‫خیلی خوش می‌گذره,
‫فقط امیدوارم ‫آماده این شغل باشم,
‫البته که آماده‌ای, ‫فقط دل و جرئت می‌خوای و,,,
‫بهم آدامس بده، پسر احمق خان,
‫اسمم نیکه، ‫و آدامس ندارم,
‫الان داری،
‫چون پا گذاشتی روش,
‫بهتره نادیده‌اش بگیرم,
‫نیکولا!
‫هیچ‌وقت به مبارزه پشت نکن,
‫باید شهامت داشته باشیم ‫تا با دشمن‌هامون روبه‌رو بشیم،
‫نه این‌که مثل شترمرغ‌های بزدل ‫سرمون رو توی خاک کنیم,
‫همه‌چیز درباره‌ی تو نیست، جی‌جی,
‫درسته, ممنون، ژان, ‫توصیه خوبی هست,
‫یه‌کم منو می‌ترسونه,
‫درکت می‌کنم,
‫همانطور که ارتش روم شهامت پیدا کرد ‫تا کارتاژ رو فح کنه،
‫حال باید این دستگاه شکلات ‫رو از پا در بیاریم,
‫حمله!
‫آره,
‫جدیدایا, ‫اکتاویوس,
‫طناب بلندتری نیاز دارید, ‫یا یه‌کم پول,
‫واستون بازش کنم؟
‫لازم نیس، نیکولاس,
‫من استاد شمشیر زنی‌ام، ‫توی گارد پرتورین سرآمد آموزش دیدم,
‫شاید بتونی گوشه‌اش ‫رو یه‌کم باز کنی,
‫شکلات مغزدار خیلی دوست دارم,
‫نیک! ‫واست یه سوپرایز داریم,
‫به افتخار اولین شبت توی موزه، ‫واست هدیه خریدیم,
‫هدیه‌ی من ‫کیف عینک قدیمیـمه,
‫ممنون، تدی, اما من عینک نمیزنم, ‫ضمنا، کسی بهش شلیک کرده؟
‫این کیف منو از شلیک یه قاتل نجات داده,
‫نماد شانسه، ‫و دوست دارم دست تو باشه,
‫البته، بعضی وقت‌ها،
‫باید ازت قرض بگیرم تا عینکمو بذارم، ‫یا گاهی اوقات نعنا,
‫توش نعنا هم نگه می‌دارم, ‫یه راز کوچولوئه,
‫بیا، نیک,
‫ممنون، ساکاگاوا, ‫مهره اصل قبیله بومی شوشونی,
‫راستش، از مغازه خریدم,
‫این پوستر هم واست گرفتم,
‫پوستر موزه‌ات,
‫موزه‌ی ما,
‫ممنون,
‫هی، دکتر, ‫واسه من موز آوردی؟
‫لا چیزی نشده,
‫برای لا دیکشنری می‌خوندم, ‫تلاش می‌کنم دایره لغاتشو بسازه,
‫ساکاگاوا معلمم خوبیه,
‫دوستان، بابامه,
‫سلام کنید,
‫لا!
‫بابایی!
‫من بابات نیست، لا, ‫حرف زده بودیم,
‫خب، موزه توکیو چطوره؟
‫خیلی خوبه,
‫یه ربات دارن که نقش راهنما رو داره,
‫به موزه توکیو خوش اومدین,
‫و توالت‌هاشون؟ ‫از من باهوش‌ترن,
‫به توالت خوش آمدید,
‫بگذریم، ‫قوانین رو که بلدی,
‫آره, ‫«تبلت به همه‌چیز حیات می‌بخشه،
‫و همه باید تا طلوع خورشید توی موزه باشن، ‫وگرنه خاکستر میشن,»
‫تثبیت شده,
‫درسته، اما یه چیز دیگه, ‫یادت نره در زیرزمین رو قفل کنی,
‫زیرزمین؟
‫باشه, ‫مشکلی نیست,
‫خیلی‌خب، ‫اما قبلِ اون،
‫ازت می‌خوام بری تو زیرزمین
‫و سکوی بارگیری رو قفل کنی,
‫حتما باید برم، بابا؟
‫رفقا، می‌شه یه لحظه ‫من و پسرمو تنها بذارید؟
‫- آره، حتما, ‫- به چشم,
‫- این لحظاتیه که یادت مونده, ‫- واسه ما وقت نداری, فهمیدم,
‫میریم یه جای دیگه رو نگاه کنیم,
‫نیکی، می‌دونم همیشه ‫از زیرزمین ترس داشتی، و هیچ ایرادی نداره
‫چون چیزهای خیلی ترسناکی اون پایینه,
‫ولی این مهم‌ترین قسمت این شغله,
‫بعضی‌اوقات آثار جدید میان ‫و ممکنه خطرناک باشن,
‫باشه, فهمیدم,
‫چیزیـت نمیشه، رفیق, ‫باشه؟
‫می‌دونم با وجودِ تو ‫موزه دستِ آدم خوبیـه،
‫چون تو تنها، پسر من نیستی، ‫تو بهترین آدمی هستی که می‌شناسم,
‫و هر کاری از دستت برمیاد،
‫مخصوصا با قفل کردن سکوی بارگیری، ‫بهت توصیه می‌کنم,
‫باید برم,
‫خواستم به زبون ژاپنی پیتزا سفارش بدم،
‫و حالا پیک با چند تا آکواریوم لابستر اومده, ‫پس,,,
‫خداحافظ، بابا,
‫خیلی‌خب، نیک, ‫شروع کنیم!
‫اولین مسئولیت بزرگت به‌عنوان نگهبان شب,
‫همه روت حساب باز کردیم ‫که امنیت‌مون رو حفظ کنی,
‫خیلی‌خب, من برم زیرزمین, ‫من رفتم, مگه چه اتفاق بدی ممکنه بیفته؟
‫چیزیش نمیشه، درسته؟
‫اوه، هیچیش نمیشه, شنیدی چی گفت, ‫مگه چه اتفاق بدی ممکنه بیفته؟
‫زود باش، نیک, الان تو نگهبان شب هستی، ‫و فقط باید سکوی بارگیری رو قفل کنی,
‫نترس,
‫اینجا خیلی ترسناکه، فقط نترس,
‫بابا گفت تنها کاری که باید بکنم ‫اینه‌که سکوی بارگیری رو قفل کنم,
‫تنها کارم همینه, ‫تموم شد و رفت,
‫چون من نگهبان شبم، ‫و وظیفه‌ی منه تا سکوی بارگیری رو قفل کنم,
‫باید از اینجا رد بشیم,
‫برو اونور! ‫خداحافظ,
‫خیلی‌خب، چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫به خشکی شانس,
‫زود باش, زود باش,
‫چی بود؟
‫ای‌وای,
‫کلیدهای احمق, ‫کدوم کلیده؟
‫زود باش، زود باش، زود باش!
‫خب، خوبه!
‫خیلی لذت می‌برم ‫سربه‌سر کارمندهای جدید بذارم,
‫به نظرت زیاده‌روی کردیم؟
‫نه, چرا همه خوشی‌ها ‫واسه طبقه بالایی‌ها باشه؟
‫بنگرید!
‫همونطور که آنوبیس ‫توی کتاب مردگان نوشته،
‫من، کامونرا، برگشته‌ام!
‫زمان آغاز نقشه‌ام رسیده ‫تا به دنیا حکمرانی کنم!
‫که باید یه لحظه صبر کنم ‫چون پام خواب رفته,
‫بیدار شو، پا, ‫بیدار شو,
‫بهت دستور میدم ذوق ذوق نکنی!
‫خب، همه قفل‌های سکوی بارگیری رو بستم,
‫خب، چطور پیش رفت؟
‫ای‌وای, ‫چرا انقدر عرق کردی؟
‫گرمایش جهانی؟
‫بی‌خیال, کی می‌‌دونست ‫سوختِ زغال‌سنگ به اینجا ختم می‌شد؟
‫کسی پنکه روشن کرده؟
‫مطمئنم کار وولی بود,
‫خب، کسی قضاوتت نمی‌کنه,
‫ولی بیاید اینجا رو تمیز کنیم,
‫نمی‌تونم شب اول کارم خرابی داشته باشم,
‫صبر کن! ‫یه چیزی از قلم افتاده,
‫خب، قفل سکوی بارگیری نیست,
‫از قلم نیفتاده، ‫چون قفلش کردم,
‫نه, تبلت! ‫تبلت گم شده!
‫بجنبید,
‫اگه تبلت رو پیدا نکنیم، ‫جون همه حاضرینِ موزه به خطر میفته,
‫- راست میگه, بریم, ‫- ایول!
‫ای‌وای,
‫کجا می‌تونه باشه؟ ‫کی برداشته؟
‫من,
‫درسته، لری، ‫من برگشتم و تو,,,
‫عوض شدی؟ ‫عمل کردی؟
‫لری بابای منه, ‫تو کی هستی؟
‫دهنتو ببند، پسر لری,
‫به من میگی کامونرا، شاهِ شاهان,
‫- خدای بزرگ! ‫- نیک!
‫پدرت فکر کرد من رو شکست داده، ‫ولی برگشتم تا انتقام بگیرم,
‫تو اصلا از کجا اومدی؟
‫زیرزمین,
‫فکر کردم قفل کردی,
‫قفل کردم,
‫باشه بابا، یه صدای ترسناک شنیدم ‫و فلنگو بستم,
‫من بودم! ‫من صدای ترسناک بودم,
‫یه صدای جدید از گلوم در میوردم,
‫خب، با آکوستیک زیرزمین ‫خیلی بهتر نشون میده,
‫و حالا که تبلت دست منه،
‫ازش استفاده می‌کنم ‫تا ارتشم در دنیای مردگان رو بیدار کنم,
‫بد به نظر میرسه,
‫بده,
‫و وسط حرفم نپر,
‫به دنیا حکمرانی می‌کنم و,,,
‫رفیق، تبلتـو بده من,
‫دوباره پریدی, پریدی وسط حرفم, ‫دلم می‌خواد چندین و چند بار بکشمت,
‫کامونرا,
‫داشتم می‌گفتم، به دنیا حکمرانی می‌کنم، ‫و همه جلوی من تعظیم می‌کنن,
‫کامونرا رفت,
‫زود باشید، رفت سمت راهروی مینیاتوری‌ها,
‫فکر می‌کنی داری کجا میری، قلدر خان؟
‫خشم شمشیر قدرتمندم رو بچش!
‫آتش!
‫از دست علاقه‌ام به صندل,
‫اونجاست!
‫برگرد تا بزنم به اون یکی پان!
‫زود باشید,
‫حمله!
‫- نیک! ‫- ای‌وای!
‫بابت تمرین‌هام خدا رو شکر می‌کنم,
‫و با همچین قدرتی،
‫نمی‌تونید جلوی من رو بگید ‫تا از افرادی که بهم شک داشتن انتقام نگیرم,
‫مخصوصا تو، بابا,
‫نذاشتی پادشاه مصر بشم,
‫ولی مصر رو فراموش کن, ‫من پادشاه دنیا میشم!
‫خب، می‌تونی ‫پسر رو از دنیای مردگان بیرون بیاری،
‫اما نمی‌تونی دنیای مردگان ‫رو از کله پسر خارج کنی,
‫رفت سمت بخش آفریقا!
‫زود باشید، میون‌بر بلدم,
‫از سر راهم برید کنار، اردک‌های مسخره!
‫تا بعد، تمساح,
‫خیلی کندی، چیتا, ‫امروز نه، موفاسا,
‫چیزی ندارم به گوزن بگم!
‫زود باشید! ‫باید جلوی فرعون دیوونه رو بگیریم,
‫بخوایم بگیم، اون فرعون نیست,
‫برادر کوچیکش جایگزین اون شد ‫چون یه ستمگر بی‌ثبات بود,
‫ای مزاحم، تسلیم شو، ‫وگرنه با شمشیر ژاندارک مواجه میشی,
‫واقعا؟ ‫بیا برقصیم,
‫رقصی در کار نیست, ‫فقط مبارزه با شمشیر,
‫شوالیه احمق, ‫استعاره بود,
‫تنها استعاره‌ای که من لازم دارم ‫اینه‌که واقعا توی مبارزه شکستت بدم,
‫استعاره‌ها که دقیق نیستن,
‫باشه, ‫چطوره بعد این‌که کشتمت،
‫روی قبرت برقصم؟
‫نه! رقصی در کار نیست, ‫خواستم بچزونمت,
‫خب، در این‌صورت، ‫خیلی دیر کردی,
‫من ششصد سال پیش ‫روی چوب سوختم,
‫واقعا منظورم نبود!
‫زود باش، تبلت رو بگیر!
— ماي موويیز —
‫آره,
‫حکمرانی دنیا، من دارم میام!
‫- ها؟ ‫- تبلت رو به لا بده!
‫- خب، حالا که مودبانه گفتی, بگیرش! ‫- هی!
‫آره, ‫درست مثل همونی که از اول برنامه‌ریزی کردم,
‫حالا، اگه من رو ببخشید,,,
‫تویی,
‫یه بار منقرض شدین کافی نبود؟
‫بخورش، رکسی, بخورش!
‫نه، منو نخور!
‫وگرنه فیلم زود تموم میشه!
‫صحیح و سالم اومدم بیـ,,,
‫آره, طلای واقعیه,
‫داره فرار می‎کنه!
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫تا در رو باز کنیم,
‫بسپرش به من,
‫الان منفجرش می‌کنم,
‫برید عقب!
‫پناه بگیرید!
‫گاوچرون بزرگ‌تری نیاز داریم,
‫هی!
‫صبر کنید, ‫من کلید دارم!
‫ریاست اینجا دست تو باشه، رکسی,
‫ها؟ کجا رفت؟
‫صبر کنید, ‫دارم الهام می‌بینم,
‫درسته, ‫یادم رفته بود ژان الهامات عرفانی داره,
‫داریم کامونرا ‫رو توی یه راهروی رنگی دنبال می‌کنیم,
‫اما صبر کنید!
‫لیز می‌خوره ‫و به جرج واشینگتن می‌خوره,
‫مسخره‎ست,
‫از کجا جرج واشینگتن ‫رو توی نیویورک پیدا کنیم؟
‫[ موزه متروپولیتن هنر ]
‫از اینجا,
‫خب، الان با عقل جور در میاد,
‫موزه متروپولیتن هنر!
‫اما اون سمت شهره، ‫و کل شب رو وقت نداریم,
‫خودت می‌دونی چی میشه, ‫موقع طلوع آفتاب، خاکستر میشیم,
‫[ مترو ]
‫زود باشید, ‫یه فکری دارم,
‫واسم مراسم کامیک بود لباس مبدل پوشیدین؟
‫واقعا؟ ‫فکر می‌کنی من عجیبم؟
‫یه مرد با لباس دزد دریایی اونجا نشسته، ‫و به مارمولکش بامیه میده,
‫آفرین دختر, ‫مثل رقاص‌های باله هستی,
‫صاف رفتی تو قلبم,
‫چه آدم عجیبی,
‫آره, ‫عمرا رقاص باله بشه,
‫[ موزه متروپولیتن هنر ]
‫موفق شدم!
‫بالاخره,
‫بیدار بشید، رعیت‌های وفادار من!
‫من زنده‌ام!
‫من زنده‌ام,
و من هنوز شکسته ام؟
و دماغم خارش داره
‫به حقِ ابوالهول ببین کی اومده,
‫خوش اومدید، عالی‌جناب,
‫به موقع بود, دارم یخ میزنم ‫و لباس تابستونیـم رو پوشیدم,
‫آره,
‫سرنوشتم به حدی نزدیکه ‫که می‌تونم حسش کنم,
‫و غرایز شاهانه‌ام ‫میگه این سمته,
‫ولی نقشه میگه اون سمته,
‫خب،طبق نقشه پیش بریم,
‫کتاب مردگان بهمون هشدار داد ‫این عوضی برمی‌گرده,
‫خب، میرم لاته بخورم,
‫خب، کامونرا مطمئنا ‫تبلت رو آورده اینجا,
‫اینجا چقدر بزرگه,
‫همه‌چیز واسه ما بزرگه,
‫راست میگی,
‫نمی‌فهمم,
‫کامونرا قراره چطوری ‫از موزه هنر به مصر باستان بره؟
‫البته! معبد دندور!
‫دور دور؟
‫دور دور نه, دندور,
‫یه معبد باستانی مصریه که اینجا به ‫نمایش گذاشته شده,
‫نیک، همونطور که تبلت ما رو زنده کرد،
‫می‌تونه آثار هنری رو هم زنده کنه,
‫جادوی تبلت به کامونرا اجازه میده
‫وارد معبد بشه و برگرده به مصر باستان,
‫چی؟ چطور ممکنه؟ ‫می‌خواد در زمان سفر کنه؟
‫کامونرا می‌تونه از هنر داخل معبد ‫به عنوان دروازه استفاده کنه،
‫همون کاری که لا داره با مادر ویسلر می‌کنه,
‫لا! بس کن,
‫از خونه من برو بیرون، حیوون بی‌لباس!
‫دوست نداشتنی! دردناک! ‫هشدار دهنده! مصیب بار!
‫شاید باید لغت نامه رو ازش پس بگیرم,
‫نیک، اگه کامونرا برگرده به مصر باستان،
‫معلوم نیست چقدر وحشت ممکنه ایجاد کنه,
‫و لا هم میگه، «همه برن,,,»
‫باورم نمیشه این اتفاق داره میفته,
‫چرا نمیشد یه شغل تابستونی عادی داشته ‫باشم، می‌دونین؟
‫یا بدون یه روانی که از مرگ برگشته تا ‫آخر زمان ایجاد کنه,
‫خواسته زیادیه؟ ‫ما حتی نمی‌دونیم کدوم سمتی رفته,
‫اون سمتی,
‫واو, از کجا می‌دونی؟
‫چون من متخصص رد زنی، جون سالم به در بردن، ‫زدن رو دست بقیه هستم،
‫البته اونجا هم دارم می‌بینمش,
‫نقشه مسخره!
‫بریم بگیریمش!
‫امروز قراره از اون روزهای رو اعصاب باشه,
‫- حمله! ‫- بریم!
‫چقدر سریع میره!
‫شاید تو زیادی کُندی,
‫هی، کامونرا, ‫نظرت درباره رنگ روغنی چیه؟
‫چی؟
‫ایول!
‫♪ پارو پارو پارو بزن، به آرومی برو ♪ ‫♪ سمت رودخونه دلاور ♪
‫نگران نباشید، سرهنگ واشینگتن، ‫گرفتیمش,
‫ولم کنین، بی‌فرهنگ‌ها!
‫اوناهاش! تو نقاشی عبور از دلاور,
‫عقب وایسید یا آقای کلاه گیسی رو می‌کشم,
‫اینم از عاقبت رفتن به نیوجرسی,
‫وایسین، یه فکری دارم!
‫داریم غرق میشیم، افراد,
‫این ناقص عقل‌ها دست برنمی‌دارن,
‫باید یه جوری از شرشون خلاص شم,
‫وقت نیروی پشتیبانیه,
‫پشتیبانی نهایی,
‫خدای خدایان، احضارت می‌کنم، برخیز!
‫ایول!
‫کی جرئت کرد من رو بیدار کنه؟
‫من، کامونرای بزرگ,
‫سث قدرتمند، خدای آشوب، به کمکت نیاز دارم,
‫الان پام میرسه,,,
‫واو، زیادی شبیه یه خدا نیستی,
‫راستش یه مقدار گیج شدم,
‫یه کوچولو کمک کن,
‫کسی نیست کمک کنه؟ آهای!
‫فکر کردم,,,
‫شرمنده، فکر کردم خودم می‌تونم بیام، ‫ولی ممنون,
‫خب، چه کاری از دستم برمیـ,,,
‫عذر می‌خوام,
‫سر حرفم می‌مونم,
‫گمونم فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه,
‫هی! در جریان باش که من تو خانواده خدایان ‫شغال شکلم، از همه قد بلندترم,
‫باشه، باشه، حرفم رو پس می‌گیرم, ‫اصلاً قدت کوتاه نیست,
‫خوبه, گفتی به کمکم نیاز داری؟ ‫چی تو فکرته؟
‫خب، می‌دونی،
‫یه چندتا ارازدل نخاله هستن که باید ‫ترتیبشون رو بدم,
‫اونان,
‫خب دیگه، کامونرا, ‫می‌دونیم اونجایی!
‫یه لطفی کن و بسوزونشون، خب؟
‫به سث چی میرسه؟
‫با هم به دنیا حکمرانی می‌کنیم,
‫با کمک این تبلت،
‫ارتش مردگان رو زنده می‌کنیم و انسان‌ها رو ‫زور می‌کنیم که به تمام خواسته‌هامون گوش بدن!
‫تقریباً احمقی‌ها، می‌دونستی؟
‫ولی پایه حکمرانی تو دنیا هستم, مطمئن باش,
‫تکون نمی‌خوره,
‫اون چیه؟
‫مرگ تو، لری کوچولو,
‫با سث، خدای آشوب آشنا بشید!
‫هی,
‫اسم خدای آشوب سثه؟
‫نباید یه اسم ترسناک‌تر داشته باشی؟ ‫مثلاً,,,
‫خیلی خب، سث، حله,
‫نابودشون کن!
‫آتش سبز زیبا,
‫شوخیت گرفته؟
‫وقتی آتیشت بهشون نمی‌خوره، چطوری ‫قراره فرار کنیم؟
‫هی، من خدای آشوبم,
‫اگه نشونه گیری دقیق می‌خواستی،
‫باید خدای بزن به هدف رو بیدار می‌کردی,
‫چیه؟ یه خدای واقعیه,
‫نه، جدی میگم, دوستمه, ‫یه روز بهش معرفیت می‌کنم,
‫مسخره بازی بسه!
‫تا فرار کنیم اینا اینجوری سرگرم میشن,
‫اسکات بزرگ,
‫بی‌خودی بهم نمیگن مربی عقرب‌ها,
‫فکر نکنم صدات رو شنیده باشه,
‫فقط به یه کوچولو آشوب نیاز داره!
‫فرار!
‫عالی شد، الان یه عقرب گنده‌ی شبیه ‫خداها افتاده دنبالمون!
‫باید استتار کنیم,
‫اونجا!
‫چیکار کنیم؟
‫تا حواس عقرب پرته بیاید بزنیم به چاک,
‫نیک,,,
‫پیام میوه‌ای از مامانمه,
‫- میگه سیبم رو بخورم, ‫- شوخیت گرفته دیگه,
‫نیک!
‫من به تموم موجودات زنده احترام می‌ذارم، جز تو,
‫بس کن، حشره بو گندو!
‫بگیر که اومد!
‫آخ,
‫تا حالا چیزی درباره روزمره شنیدی؟ ‫این برعکسشه,
‫حشره بوگندو,,,
‫لای همیشگی,
‫بدترین شب اول دنیا,
‫ای وای,
‫سلام، پسرم,
‫باز تویی که، پدر,
‫انگار چهره‌ت رو همه جا حک کردن,
‫چرا تویی، نه من؟
‫می‌خوای الان بحثش رو باز کنی؟
‫حالا هر چی, مهم نیست,
‫چون قراره قدرتمندترین فرعون تاریخ بشم!
‫پس این کارهات واسه اینه که با ‫بابات اختلاف داری؟
‫برو پیش روانشناس,
‫هزینه‌ش از این کارها کمتر درمیاد,
‫آره!
‫حالا با این تبلت جادویی،
‫برمی‌گردیم به مصر باستان و همه آرزوهامون ‫برآورده میشه,
‫امیدوارم همه آرزوهامون نباشه,
‫من همه‌ش خواب می‌بینم دارم سعی می‌کنم ‫ویولن بنوازم،
‫ویولنه از حشره ساخته شده، منم سوار یه چیزی ‫هستم که ترکیب تنبل و گربه‌ست,
‫اینم از معبد دندور,
‫آهسته بیاید، گروه, ‫ممکنه هر جایی باشه,
‫کامونرا کارش رو کرده,
‫برگشته به مصر باستان!
‫ما هم باید بریم دنبالش و دچار همون سرنوشت ‫شوم بشیم,
‫ای وای, وضع بدیه,
‫خیلی خیلی بده,
‫خیلی، خیلی، خیلی,,,
‫الان هم بده، هم صورتم درد میاد,
‫بده؟
‫یا فرصت داری به کامونرا نشون بدی ‫چند مرده حلاجی؟
‫همون بد,
‫خیلی خب، حدود چهار ساعت تا طلوع آفتاب وقت ‫داریم که شما تبدیل به خاکستر بشین,
‫[تایمر - ۰۳:۵۹:۵۸] ‫[توقف]
‫امیدوارم راهمون جواب بده,
‫اولین دروازه من,
‫یالا, امکان نداره کامونرا خیلی دور شده باشه,
‫پسر، سخت میشه روی این ماسه راه رفت,
‫چند روز به کفش‌هامون گیر می‌کنه،
‫ولی نسبت به بدبختی‌هایی که قراره بکشیم هیچه,
‫خب، نزدیک‌تر شدیم، ولی هنوز راه ‫طولانی پیش رو داریم,
‫انگار باید پیاده بریم,
‫خوبه!
‫می‌دونی، من حرف زدن و راه رفتن رو دوست دارم,
‫وقت داریم همدیگه رو بهتر بشناسیم,
‫تو چند بار تا حالا زنده شدی؟
‫من تا دلت بخواد, ‫اولین بار غافلگیر,,,
‫فکر کنم بوی عطر کامونرا رو حس کردم, ‫به ردش رسیدیم؟
‫نه هنوز, باد روی رد پاش رو پوشونده,
‫جدی میگید؟
‫وسط مصر باستانیم!
‫عمراً نمیشه پیداش کرد,
‫نیکولاس، چی شده؟
‫انگار نیک به مشکل خورده,
‫شرمنده، فقط,,,
‫من به درد این کارها نمی‌خورم,
‫من همه‌ش هجده سالمه,
‫یه بچه احمقم که جو برش داشته,
‫این چه حرفیه، نیک,
‫من هجده سالم که بود،
‫رهبری ارتش فرانسه رو در جنگ با انگلیس در دست ‫داشتم که پیروز هم شدیم,
‫منم تو چهارده سالگی رهبر سفر اکتشافی ‫لوئیس و کلارک بودم,
‫منم تو سیزده سالگی به روم کمک کردم در ‫نبرد کارتاژ پیروز بشه,
‫لا هم در یازده سالگیش آتش رو کشف کرد,
‫آتیش می‌سوزه,
‫می‌دونم چه حسی داره,
‫ببینین، می‌فهمم,
‫شماها دمتون گرمه, ‫واسه همین رفتین تو موزه,
‫ولی من مثل شما نیستم، خب؟ ‫هیچی اونجوری که من می‌خوام نمیشه,
‫به میونه‌م با دختر مورد علاقه‌م گند زدم، ‫هیچکس به موسیقیم گوش نمیده،
‫و راستی،
‫یه خدای باستانی که قصد نابودی دنیا رو ‫داره آزاد کردم,
‫هر دفعه که فرصتش پیش میاد یه کار ‫خفن انجام بدم،
‫گند میزنم,
‫دست بردار، نیک, اینطور نیست,
‫اینقدر زود تسلیم نشو,
‫از پسش برمیای,
‫بابات مقابل کامونرا ایستاد، تو هم می‌تونی,
‫ولی من بابام نیستم, ‫مثل اون یا شماها قهرمان نیستم,
‫نیک، تو استعدادهای خاص خودت رو داری ‫که قویت می‌کنن,
‫فقط باید مثل ما به خودت باور داشته باشی,
‫حالا سوال اینه که کامونرا کجاست؟
‫ردش رو زدم, اون سمتی رفته!
‫خیلی خب، دوستان, از اون سمت!
‫اون سمت!
‫نه، لا, این وری,
‫ولی گفتی اون وری!
‫می‌دونی چی عجیبه؟
‫هر دفعه که زنده میشم، حدود شش کیلو ‫وزن اضافه می‌کنم,
‫خواهش می‌کنم اینقدر حرف نزن,
‫- فکر کنم از استرسه, ‫- یه قایق, بالاخره,
‫زود باش، باهاش از نیل رد میشیم,
‫خیلی خب، با اون یکی قایق میریم,
‫هر وقت خواستی عطسه کنی دماغت رو بپوشون,
‫از رودخونه دارن میرن,
‫پس با قایق میریم دنبالشون,
‫لا آب دوست نداره,
‫یالا رفقا، وقت تلف نکنین, ‫بیاین رو قایق!
‫چرا اینقدر کند داریم میریم؟
‫این سمتی پارو بزن، لا,
‫ها! این وری,
‫یاد روزهایی افتادم که تو رودخونه میزوری ‫کوچولو پارو میزدم,
‫یه روز، یه چندتا جوون اندیش‌گر دیدم، ‫و گفتم،
‫«مطمئنم دوست دارن درباره سفرهای ‫هیجان انگیزم بشنون,»
‫وسط داستان،
‫که به یه بوفالو بازی شافل بورد یاد دادم،
‫برگشتم و دیدم قایقم رو دزدیدن!
‫باز سرعتمون کُند شد,
‫چون تدی وایساده
‫یه نفس داره داستان خسته کننده‌ش رو تعریف می‌کنه,
‫شرمنده! من با دست حرف میزنم,
‫ای وای, با این وضع هیچوقت نمیرسیم به کامونرا,
‫وایسین! یه چیزی می‌بینم, یه الهام,
‫یه الهام دیگه؟ چی می‌بینی؟
‫درباره توئه، نیک،
‫و اینکه کامونرا رو شکست میدی یا نه,
‫جدی؟ شکست میدم؟
‫کامونرا رو می‌بینم,
‫داره با تبلت یه اهریمن بزرگ رو رها می‌کنه!
‫ولی نیک و کامونرا با هم روبرو میشن و,,,
‫خب؟ می‌برم؟
‫نمی‌دونم, الهام تموم شد,
‫الان دارم کمر پشمالوی لا رو می‌بینم,
‫چی شده، لا؟
‫دایناسور!
‫داری توهم میزنی، رفیق,
‫دایناسورها چند میلیون ساله منقرض شدن,
‫لا!
‫میگه ما اومدیم مصر باستان، نه دوران ژوراسیک,
‫وایسین! اون دایناسور نیست!
‫تمساح نیله، مثل همونی که تو موزه‌ست!
‫لا!
‫نترس، لا, کمک در راهه!
‫تا حالا با تمساح درگیر نشدم، ولی یه بار ‫با یه خرس چرا,
‫رفته بودم یلواستون پیاده روی که,,,
‫تدی، میشه بس کنی؟ لا داره غرق میشه!
‫من یادم رفت, شنا بلد نیستم,
‫دایناسور!
‫پارو رو بگیر!
‫همه خوبن؟
‫همه جز لا!
‫هی، فکر کنم یه ایده‌ای دارم,
‫آتیلا، زود باش, می‌تونی من رو بفرستی اونجا؟
‫الان می‌بینم پشیمون شدم!
‫لا، دستم رو بگیر!
‫اون دست خودته!
‫اه!
‫نیک!
‫موفق شدیم!
‫رفت؟
‫ای وای!
‫برو عقب، تمساح,
‫یا تبدیل شو به بوت بعدیم,
‫نیک، کارت عالی بود! ‫لا رو نجات دادی و این حرفا,
‫آره، ولی قایق‌هامون نابود شدن، ‫کامونرا رو هم گم کردیم,
‫امکان نداره قبل طلوع آفتاب پیداش کنیم,
‫و همه‌ش تقصیر منه, من باعث بدبختی هستم,
‫- خب، یاد اون دفعه افتادم که,,, ‫- تدی!
‫می‌دونم، می‌دونم, زیاد ور میزنم,
‫سر انجام، رسیدیم به معبد خورشید!
‫یک قدم به فرمانروایی بر دنیا نزدیک‌تر شدیم,
‫رای بزرگ، خدای خورشید،
‫من، کامونرا، پادشاه پادشاهان، ‫درخواست ورود,,,
‫کی جرئت کرده پا بذاره به زمین مقدس این معبد؟
‫منم، احمق, خدای آشوب!
‫بس کن، داری خجالتم میدی,
‫من همراه ایشون نیستم,
‫بیخیال,
‫شرمنده که پرسیدم, ‫در از اون طرفه, برید,
‫آره,
‫در به سمت گنج ابدی,
‫فقط باهوش‌ترین‌ها می‌تونن روش باز کردنش ‫رو رمزگشایی کنن,
‫واقعاً همه چی رو نابود می‌کنی، می‌دونستی؟
‫خب، ممنون,
‫خب، حداقلش وارد شدیم,
‫از اینجا به بعدش حتماً راحت میشه,
‫انگار اینجا تله گذاشتن,
‫ممنون که خبر دادی!
‫حالا من رو بیار بیرون!
‫پسرهای مودب میگن، «لطفاً من ‫رو بیار بیرون,»
‫عالی شد، الان تو بیابون گم شدیم و ‫نمی‌دونیم کجا بریم,
‫به نظرتون می‌تونم تو مصر باستان ‫جی‌پی‌اس گیر بیارم؟
‫وایسا، نیک, ببینین تو افق چیه,
‫اون سمتی رفته,
‫- اون ور! ‫- ها؟
‫لا، نه, این سمتی!
‫ها! این سمتی,
‫بپا کجا میری، لا,
‫باید واسه آخر دنیا زنده باشی، نه؟
‫معلومه, همه‌مون باید زنده بمونیم!
‫جز اون بخش آخر دنیاش,
‫عجیبه, دارم دچار دژاوو میشم,
‫وقتی برای فرانسه جنگیدم،
‫حس می‌کردم دارم می‌جنگم که دنیا ‫به پایان نرسه,
‫ولی اونموقع تنها بودم,
‫این دفعه فرق داره، ژان,
‫تنها نیستی, ‫رفقایی داری که هوات رو دارن,
‫منم هوای شماها رو دارم، عزیزم,
‫[تایمر - ۰۱:۳۷:۲۵]
‫نیک، اونجا رو! قایق کامونراست,
‫حتماً اومده معبد خورشید,
‫باشکوه نیست؟
‫ممنون, شما هم قشنگی,
‫یالا، دوستان, وقت تلف نکنین,
‫مثل اینکه وارد شدن,
‫چقدر اینجا قدیمی و گرد و خاک گرفته‌ست، ‫مثل یه موش خرمایی,
‫اینجور حرف زدنت واقعیه یا از خودت درمیاری؟
‫از خودم درمیارم,
‫نمی‌دونم موش خرمایی چیه، ولی لفظش ‫شبیه گاوچرون‌هاست، نه؟
‫هی! کامونرا همین تازگی اینجا بوده, ‫داریم بهشون میرسیم,
‫باید قبل طلوع آفتاب بگیریمشون و ‫تبدیل به خاکستر بشیم! یالا!
‫وایسین، نگاه کنین, من قبلاً این هیروگلیف‌ها ‫رو روی تبلت دیده بودم!
‫و اینا! مطمئنم اینا نت‌های موسیقایی ‫باستانی هستن,
‫می‌دونستم تبلت همه رو زنده می‌کنه،
‫ولی نمی‌دونستم موسیقی می‌نوازه,
‫گمونم حق با بابات بود, ‫واقعاً تو موسیقی نابغه‌ای,
‫خودش گفت؟ یعنی آره, البته نه, ‫باباها کلاً اینجوری هستن,
‫معنی خاصی ندارن,
‫بگذریم، معنیش چیه؟
‫انگار تبلت کلید باز کردن تابوته,
‫با سه‌تا نت موسیقایی مقدس،
‫کامونرا می‌تونه سربازهاش رو از دنیای مردگان ‫احضار کنه!
‫باید قبل اینکه برسه به تالار اصلی معبد ‫جلوش رو بگیریم,
‫یک ساعت وقت مونده, ‫هنوز واسه درست کردنش وقت داریم! بریم!
‫این ردها تازه هستن, ‫حتماً بهمون نزدیکن,
‫حواستون باشه دوستان, ممکنه تله گذاشته باشن,
‫تله,
‫پام دزدیده شد!
‫- ها؟ ‫- میگه سرتون رو بدزدید!
‫مطمئنم یه چیز دیگه گفت,
‫از الان به بعد، همه نزدیک هم بمونن,
‫خیلی نزدیک شدی,
‫خیلی خب، میمون, دنبال تله می‌گردیم,
‫ها؟ آتیش کمک می‌کنه تله ببینیم,
‫فکر خوبیه، میمون,
‫روح میمون!
‫از نحوه ساختن ستون‌ها خوشم اومد,
‫حال و هوای سلسله سوم رو داره,
‫حتماً باید تو هر اتاق وایسیم؟
‫می‌دونی، ممکنه من خدای آشوب باشم، ولی خوراک ‫طراحی داخلیم,
‫کامونرا!
‫باز شمایید؟
‫بسوزونشون!
‫تبلت رو بده به ما، کامونرا! ‫تعداد ما بیشتره,
‫راست میگی, پس باید تعدادمون رو یکی کنم,
‫مجسمه سربازان مرگ، ‫فکر کنید بادیگارد جدید منید!
‫از اولش هم فرصت برد نداشتی، پسر لری,
‫پسر, الان چیکار کنیم؟
‫یالا، اکتاویوس, ‫نیک یه حرکت خفن می‌خواد،
‫و ما دوتا گاوچرون باید یه حالی به مشتش بدیم,
‫چهل درصد حرفت رو فهمیدم،
‫ولی فکر کنم می‌خوای بگی وقتشه بریم ‫بقیه رو نجات بدیم,
‫از کوچیک بودن متنفرم!
‫آره، خیلی رو اعصابه!
‫گپ زدن بسه، نیک, ‫نشون بده ببینم چی تو چنته داری!
‫هاکا!
‫چشمشه! بزن به چشمش!
‫نیک، یه کم کمک می‌کنی؟
‫خیلی خب، نیک، تو می‌تونی, ‫ضربه رو بزن,
‫بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته چی؟ ‫نه، می‌دونی چیه؟
‫بهترین اتفاقی که ممکنه بیفته چی؟
‫هی، شاهین، دنبال این می‌گردی؟
‫فکر نمی‌کردم خوراکی دوتا
‫حیوون خونگی مصری بشیم,
‫اگه قراره ما رو بخورن،
‫امیدوارم زرهت اذیتشون کنه,
‫جدیدایا، عزیز ساده نابغه!
‫خفه شو بمیر، مار عوضی!
‫یادت نره قورت بدی!
‫ایول!
‫حالم بهم خورد!
‫بری دیگه برنگردی!
‫ای وای,
‫زبونت مثل کاکتوس می‌مونه,
‫بد نیست یه آدامس هم بخوری,
— ماي موويیز —
‫ایول!
‫هی، کنت شاهین!
‫پات رو بدزد!
‫گفتم پات رو؟ منظورم سرت بود,
‫باریکلا، نیکولاس!
‫حالا بریم سراغ آدم بدها,
‫خب، وقتشه,
‫لحظه انتقام من از دنیایی که بهم شک کرد!
‫مخصوصاً تو، بابایی!
‫باعث خجالتم هستی,
‫چرا من همیشه با آدم بدهایی هم تیمی میشم
‫که تو بچگی ضربه روحی خورده بودن؟
‫آدم باید واسه خودش عوضی باشه، نه باباش,
‫مهم نیست! زمان من رسید,
‫شروع پایانه!
‫کدومش؟ شروع یا پایان؟
‫چی؟ جفتش,
‫معلومه که پایان یه شروعی داره, ‫باید از یه جایی شروع بشه,
‫میشه یادآوری کنی دیگه همراهت در زمان ‫سفر نکنم؟
‫خسته کننده‌ست,
‫کامونرا، بسه! این کار رو نکن! ‫این کارت ممکنه پایان همه چیز باشه!
‫این میگه تازه شروعشه,
‫همه خفه!
‫وقتش که تبلت رو وارد تابوت کنم،
‫با سه‌تا نت ساده، ارتشم برمی‌خیزه!
‫منظورم ارتشمون بود,
‫یه جوری دردناکه آدم باورش نمیشه!
‫پس دفعه بعدی بیشتر دقت کن,
‫یالا، نباید اجازه بدیم اون قلدر ‫نت‌ها رو بنوازه,
‫قلدر!
‫یعنی درسته، موافقم,
‫نذار به تبلت نزدیک شن, ‫اگه بکشیشون امتیاز اضافی می‌گیری,
‫الان آشوب میشه، که من خوشم میاد,
‫خیلی خب, اولین نت,
‫اولیش رو زد,
‫و حالا دومیش,
‫نیک!
‫و حالا، لحظه‌ایه که منتظرش بودم,
‫آخرین نت!
‫نه! دیر شد,
‫فقط یه معجزه می‌تونه نجاتمون بده!
‫یه میمون و یه غارنشین که از دهن یه ‫پرنده اومدن بیرون،
‫بعد بهت سیلی زد!
‫عجب سورپرایزی,
‫خیلی خب، حالا نوبت نت آخره,
‫فقط یه معجزه می‌تونه نجاتمون بده,
‫بپر، ببر!
‫یه گاوچرون و یه سوارکار رومی و یه گربه بی‌مو,
‫احتمالش چقدره,,,
‫حالا نوبت نت آخره,
‫بگیریدشون,
‫یادتون باشه، تیم،
‫اندازه سگ در نبرد مهم نیست، مهم روحیه ‫مبارزه در اون سگه،
‫و اصلاً دقت نکنین که این سگ‌ها ‫خیلی گنده‌ن,
‫منظورم به خودمون بود, ما روحیه جنگندگی داریم, ‫بیخیال, بزنید بریم!
‫قلدر!
‫حمله!
‫باریکلا دوستان، با طناب گرفتینشون!
‫عجله کردم!
‫آره، حمله کنید، نوکرهای من, حمله کنید!
‫چقدر زیادن، هی هم بیشتر میشن!
‫تدی!
‫واسه همین نباید با یه سوارکار اسب‌های رام نشده ‫در افتاد! ژان، بگیرش!
‫دارم الهام می‌بینم که دارم با چراغ قوه میزنمتون!
‫لا!
‫چشمم!
‫آتیلا!
‫ساکاگاوا!
‫نیک، نوبت توئه!
‫واو، باورم نمیشه این راه جواب داد,
‫یالا، خدای تنبل,
‫همه‌شون رو نابود کن!
‫باشه، خودت خواستی,
‫واو, خدا رو شکر میونه ما با هم خوبه,
‫بذار همینجوری هم بمونه! ‫دیگه تنبل صدام نکن! خیلی بدجنسیه,
‫خیلی خب، نیک، فکر کن,
‫با موسیقی اومدن بیرون، شاید با موسیقی ‫بتونن برگردن داخل,
‫هوای من رو داشته باشین! میرم سراغ تبلت!
‫نیک، نه! خیلی خطرناکه!
‫من اینقدر گند زدم،
‫خودم هم حلش می‌کنم,
‫نیک!
‫جدی؟ چه آسون بود,
‫من هنوز نمردم، کامونرا,
‫به لطف این تسبیح‌های قلابی مغازه ‫هدیه فروشی شاشونی,
‫حالش خوبه!
‫هی، سث! وقتی بلد نباشی نشونه بگیری ‫چشم لیزری به هیچ درد نمی‌خوره,
‫چطور جرئت می‌کنی؟ ‫تماشا کن و تحسین کن,
‫تمرکز کن, تنفست رو کنترل کن, ‫تصور کن و شلیک کن!
‫از قدرت خداییم برای شکست خودم استفاده کردم؟ ‫کی انتظارش رو داشت؟
‫خیلی خب, پسر لری رو,,,
‫بسپر به من!
‫ای وای من,
‫خیلی خب، نت‌هایی که باعث آزاد شدن ‫ارتش شدن،
‫دی مینور بزرگ هفت بود، ‫و یه آ هفت نیمه بزرگ،
‫و سی مینور نهم,
‫شاید اگه برعکس بزنم،
‫ارتش برگرده سر جاش,
‫چیکار می‌کنی؟ بیا این طرف!
‫فقط دوتا دیگه مونده,
‫بسه دیگه!
‫بسه، پسر لری, ‫شروع پایانت!
‫نیک!
‫قوی بمونین، دوستان, ‫باید انتقام نیکولاس رو بگیریم!
‫- یه لحظه, ‫- ها؟
‫من خوبم, ‫به لطف طلسم شانس تدی,
‫همه چیز طبق نقشه پیش رفت!
‫خب، کم و بیش,
‫برات مهم نیست چند دفعه توی مُردن ‫تقلب می‌کنی,
‫بدون این دستور عمل‌ها،
‫هیچوقت نمی‌تونی به قدرت تبلت دست پیدا کنی,
‫وایسا، شاید به اون تبلت نیازی نباشه,
‫الان وقت چک کردن پیام میوه‌ای نیست!
‫چیکار می‌کنی تو؟
‫تمومش می‌کنم,
‫نه!
‫نیک، مراقب باش!
‫اگه قرار باشه برگردم، تو هم همراهم میای!
‫هی، من خوبم, برنده شدیم؟
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫این پایان پایانه!
‫ای وای!
‫گرفتیمت، نیک,
‫پشیمون میشی، پسر لری!
‫اسمم نیکه, نیک دیلی, ‫و نگهبان شیفت شب جدیدم,
‫نه!
‫انگار جزو تاریخ شد,
‫بعضی اوقات خیلی ازت متنفر میشم,
‫فرار کنین!
‫آخ,
‫موفق شدیم، رفقا, موفق شدیم,
‫و تبلت رو پس گرفتیم,
‫ای وای, الان خورشید طلوع می‌کنه,
‫به موقع برنمی‌گردیم,
‫متاسفانه راست میگه, خیلی دوره,
‫خب، گمونم وقت خداحافظیه,
‫هر چند از نظر فنی یعنی دوباره می‌بینمتون،
‫که قرار نیست هم رو ببینیم,
‫ولی حداقل می‌تونم بگم دوستانی مثل شما دارم,
‫یالا رفقا، حتماً یه کاری از دستمون برمیاد,
‫نگران ما نباش، پسرم,
‫مهم اینه که تو دنیا رو نجات دادی,
‫متاسفم,
‫همه چی رو خراب کردم,
‫ای کاش یه راهی بود
‫که این تبلت احمقانه می‌تونست ما رو به صورت ‫جادویی برگردونه به موزه,
‫یه لحظه,
‫شاید باشه,
‫[موزه تاریخ طبیعی]
‫همه با هم میریم خونه,
‫پسر نابغه, یه دروازه به موزه!
‫پسر، خوشحالم پوستر رو دادم بهت,
‫حالا بریم خونه,
‫خیلی خب، تبلت, کارت رو بکن,
‫- یالا! ‫- بزنید بریم!
‫لا,
‫رکسی، ما اومدیم!
‫یواش، رکسی، یواش!
‫منم دلم برات تنگ شده بود، گنده بک,
‫به موقع رسیدیم,
‫میگه، «ممنون که نجاتمون دادی، نیک,»
‫«بعد اینکه جونمون رو تو خطر انداختی,»
‫نیک,
‫خداحافظ، پسر آدم,
‫لا,
‫نیک، دوباره یه الهام داشتم!
‫کامونرا رو شکست میدی, ‫یا شاید یه خاطره بوده,
‫بهرحال، برام باعث افتخار بود,
‫هیها، جیجی، بزن بریم!
‫کارت عالی بود، شریک,
‫نیکولاس، اگه دوران من زندگی می‌کردی، ‫فرمانده خیلی خوبی میشدی,
‫بزن بریم، ببر!
‫- سلام، بابا, ‫- سلام، نیکی,
‫اولین روز کاریت چطوره؟
‫می‌دونی، اتفاق خاصی نیفتاد, ‫حوصله سر بر بود,
‫حوصله سر بر؟
‫خیلی خب، راستش اوضاع یه کم بهم ‫ریخت و من,,,
‫لارنس، بهترین جایگزین رو برای خودت انتخاب کردی,
‫پسر کو ندارد نشان از پدر,
‫بزرگ شدن بین مردم من، یعنی قبیله شوشونی،
‫ما از همون بچگی یاد می‌گیریم که همه‌مون ‫روحیه شجاعی داریم,
‫فقط کافی بود تو روحیه‌ت رو پیدا کنی,
‫مراقب خودت باش، نیک,
‫تو هم همینطور,
‫ممنون بابت همه چیز,
‫بهت افتخار می‌کنم، نیک,
‫نمی‌دونم امشب چی شد، و راستش ‫می‌ترسم بپرسم،
‫ولی انگار کارت عالی بوده,
‫ممنون، بابا,
‫راستش چند جایی به مانع خوردم،
‫ولی خب دنیا که تموم نشده بود,
‫خیلی خب، شاید نزدیک بود دنیا تموم شه، ولی,,,
‫من باید برم! دکتر مک‌فی اومد,
‫- نیک,,, ‫- فعلاً!
‫با گوشیت کار می‌کنی؟
‫امیدوارم کارت مزاحم زندگی شخصیت نشده باشه,
‫سلام، دکتر مک‌فی! چه خبر؟ ‫من,,,
‫نمی‌خوام بدونم,
‫بهرحال همه چی خوب به نظر میاد,
‫نه نشونی از شیطونی هست نه دردسرهای ‫نوجوونی,
‫دیگه می‌تونی بری خونه,
‫یه لحظه وایسا,
‫اون چیه؟
‫ببین, یه مسجمه گربه بامزه‌ست!
‫آره! آره، وقتی داشتم تو انبار بارها قدم میزدم
‫پیداش کردم,
‫کشف خوبی داشتی، نیک,
‫می‌ذارمش روی میزت، که هر شب ‫بتونی نگاهش کنی,
‫وای خدا، ممنون,
‫حالا با اجازه‌تون،
‫میرم واسه گربه کوچولوم لباس سفارش بدم,
‫امشب می‌بینمت، رکسی,
‫ولی اول یه کاری دارم,
‫نیک، برگشتی, چه کاری از دستم برمیاد؟
‫ببینین، خانم مونته‌فوسکو،
‫می‌دونم از تست اولم خوشتون نیومد،
‫ولی من به این راحتی تسلیم نمیشم,
‫ها؟ چه خبر شده؟
‫ازتون یه فرصت دوباره می‌خوام,
‫پس قبل اینکه پرتم کنین بیرون، بهش گوش بدین,
‫بزنین، رفقا,
‫خودشه!
در واقع!
جوآن!
‫یالا رفقا, بیاید کانگا برقصیم!
‫از این طرف!
‫این وری!
‫- لا، از این سمت! ‫- این وری!
‫دکستر!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال