‫چی؟
‫فقط یدونه رو می‌خوای؟ ‫ولی چرا؟
‫می‌خوام که یکی‌شون دست تو باشه,
‫وقتی که داری با هولوها می‌جنگی و کنارم نیستی,,,
‫دونستن اینکه یکی‌ از‌ این‌ها پیشته,,,
‫بهم آرامش میده,
‫- آخ! ‫- این دیگه چه قیافه‌ای‌ـه که به خودت گرفتی؟!
‫برو خونه حداقل درسی چیزی بخونی، اَبله,
‫خیلی دل نرم شدی‌ها، داداش,
‫نوچ، از این خبرها نیست,
‫اگر حس می‌کنی که دل‌ نرم شدم,,,
‫بخاطر مهربونی‌های اونه که باعث میشه اینطوری بنظر بیام,
‫اوهانا,,,
‫من,,,
‫شونسوی-سان، بیدار شو لطفاً,
‫یالا, ‫بیدار شو,
‫اوه,,,
‫صبح بخیر، نه-سان,
‫بهت گفتم که,,,
‫بهت گفتم!
‫فکر کردی که بانکای یه شینیگامی ساده,,,
‫می‌تونه پیامبر خدا رو بُکُشه؟!
‫حتماً شوخیت گرفته,,,
‫یعنی، حتی بعد از اینکه سرش رو از تنش جدا کردم، هنوز هم زنده‌ست؟
‫تروخدا، بذار یه نفسی بکشم,,,
‫آره,,,
‫ناامیدی یعنی همین، کیوراکو شونسوی,
‫سلاحت نمی‌تونه من رو بُکُشه,
‫حتی جدا کردن سرم از تنم با ریاتسوت هم,,,
‫نتونست من رو بُکُشه,
‫گناهکاران وقتی من رو می‌بینن، ناامیدی رو با تمام وجودشون حس می‌کنن,
‫من نامیرام, ‫من شکست ناپذیرم,
‫من پیامبر خدام، کسی که توانایی‌های ویژه‌ای بهش اعطاء شده,
‫گناهکارانی مثل تو هیچ‌کاری برای مقابله با پیامبر خدا از دست‌شون برنمیاد!
‫رفتی پشت اون برج؟
‫واقعاً تعجب کردم که تونستی از نور قضاوت من فرار کنی,,,
‫اونم حتی بعد از اینکه نوری که پاکی رو ‫بازتاب می‌کنه، شکمت رو از وسط سوراخ کرد,
‫تو واقعاً لایق کاپیتان ارشد بودن هستی,
‫چقدر گناهکار,
‫ساکورانوسوکه,
‫بیا فرار کنیم,
‫حتی کاراماتسو شینجوی هم نتونست بُکُشش,
‫دیگه کاری از دستم برنمیاد,
‫تو به اندازه‌ی کافی جنگیدی,,,
‫تا جایی که حتی درست نفست بالا نمیاد و به زور به‌هوش موندی,
‫هیچ‌کس تو رو به خاطر فرار کردن سرزنش نمی‌کنه,
‫حالا,,,
‫بیا کمی بخواب,
‫وقتی که خوابی، من تو رو به یه جای امن می‌برم,
‫شونسوی-سان، بیدار شو,,,
‫,,,بیدار شو,
‫لطفاً بیدار شو، کاپیتان!
‫نانائو-چان,,,؟
‫وای، خداروشکر,,,
‫گیر اون یارو نیوفـــــ,,,
‫نمی‌خواد چیزی بگی!
‫فقط زانپاکتوم رو بهم بده!
‫وقتی برای دست دست کردن نداریم! ‫عجله کن!
‫قولی که به مادرم دادی رو,,, فراموش کن!
‫اینجا چه خبره؟
‫دیدم یکم سروصدا شده,,,
‫پس نگو معاون فرمانده برگشته,
‫کاپیتانت سعی کرد تا تو رو به یه جای امن ببره,,,
‫ولی انگاری که جونت برات مهم نیست,
‫خیلی گناهکاری,
‫اوکیو,
‫باز دوباره فرار کردن,
‫چشم‌هام دارن خشک میشن,
‫مدام نگاه کردن به گناهاکارها,,,
‫چشم‌هام رو خشک می‌کنه!
‫مادرت,,, ‫پس خبر داشتی؟
‫بله,,,
‫از همون اول؟
‫بله,
‫باید بگم که,,, همیشه من رو شگفت‌زده می‌کنی,
‫باشه پس,,,
‫می‌تونی پسش بگیری,,,
‫زانپاکتوت، کیوکوتسو رو,
‫ناپدید شدن, ‫ایندفعه کجا غیب‌شون زده؟
‫عـه، پس اینجایی,
‫که اینطور,
‫کاگه‌اونی این امکان رو بهت میده تا ‫اینطوری بتونی توی سایه‌ها مخفی بشی، مگه نه؟
‫اگر اینطوره,,,
‫پس چی میشه اگر که کُل سایه‌ها رو,,,
‫اینطوری از روی زمین محو کنم؟
‫کیوکوتسو؟
‫مـ - منظورتون چیه؟
‫می‌دونم که کاتن‌کیوکوتسو به دو بخش ‫ کاتن و کیوکتسو تقسیم میشه، ولی,,,
‫داری میگی که اون زانپاکتوی من‌ـه؟
‫درسته، یعنی یجورهایی هم هست و هم نیست,
‫ببین، اوهانا اوکیو رو به دنیا اورد تا زانپاکتوت رو مخفی کنه,
‫این‌کار به درخواست مادرت انجام شد,
‫ولی، چرا؟
‫خاندان ایسه، تنها از زن‌ها تشکیل شده,
‫طبق مدارک، بچه‌های این خاندان فقط دختر میشن,
‫بخاطر همین، اون‌ها مَرد‌هایی رو از خاندان‌‌های دیگه به دامادی می‌‌گرفتن,,,
‫ولی گفته میشد همه‌ی مَردهایی که با خاندان ایسه ازدواج می‌کردن,,,
‫بخاطر نفرین خانوادگی ایسه، زود از دنیا می‌رفتن,
‫بعضی‌ها این نفرین رو مسخره می‌کردن و خرافات می‌دونستن,,,
‫ولی اون اینطوری فکر نمی‌‌کرد,
‫اون می‌خواست که به این نفرین پایان بده,,,
‫بخاطر همین با مَردی از یه خاندان دیگه ازدواج کرد,,,
‫چون می‌دونست این‌کار باعث ازبین رفتن خط خونی خاندان ایسه میشه,
‫ولی درنهایت، شوهر اون هم خیلی زود از دنیا رفت,
‫اون، همسر داداش بزرگه‌ی من بود,
‫من با برادرم رابطه‌ی خوبی نداشتم,,,
‫ولی بعد از اینکه اون به خانواده‌ی ما اومد، این موضوع تغییر کرد,
‫خونه‌اش خیلی جای راحت‌تر و صمیمی‌تری شده بود,
‫من خیلی موقع‌ها حتی به بهونه‌ی چُرت زدن هم ‫ که شده بود، می‌رفتم و یه سری به اونجا می‌زدم,
‫ولی بعدش,,,
‫برادر بزرگ‌ترم از دنیا رفت,
‫و اون به خاندان ایسه برگشت,
‫این چیز رایجی بین خاندان‌های اشرافی‌ـه,
‫پس ببین، اون تصمیم‌ گرفت تا از خانواده‌اش دور بشه,,,
‫ولی درنهایت، نتونست ازشون فرار کنه,
‫زنان خاندان ایسه,,,
‫نمی‌تونن از خاندان‌شون و یا حتی نفرین‌شون فرار کنن,,,
‫احتمالاً همه‌اش,,,
‫زیر سر این شمشیر باشه,
‫اون می‌خواست به هر قیمتی که شده دختر کوچولوش رو,,,
‫از این نفرین دور نگه‌داره,
‫بخاطر همین هم من شمشیر رو گرفتم,,,
‫و به اوکیو که عاشق قایم باشک بود، سپردم تا قایمش کنه,
‫تو می‌تونی حتی از سایه‌ای به این کوچیکی بیرون بیای؟
‫متوجه‌ام که,,,
‫شما نمی‌خواین که من این شمشیر رو داشته باشم، کاپیتان,
‫ولی واقعاً این‌کارتون بخاطر من‌ـه؟
‫همونطوری که مادرم تصمیم‌ گرفت تا از شَر نفرین خلاص بشه,,,
‫منم تصمیم گرفتم تا بپذیرمش,
‫تازه,,,
‫حتی اگر نفرین شده هم باشم، نمی‌ذارم که,,,
‫نه,,,
‫درواقع، کسی که بیشتر از همه تحسینش می‌کنم,,,
‫احتمالاً یه لبخند ملیحی می‌زنه و میگه بابا ‫ این نفرین نفرینی که میگن چرت و پرت‌ـه,
‫خیلی‌خب, ‫بگیرش,
‫مطمئنم که اون شمشیر,,,
‫عـه وا,,,
‫حالا که دقت می‌کنم,,,
‫می‌بینم فقط معاون‌ خان سر و کَله‌اش پیداش شده,
‫یعنی تنهایی می‌خواد با من بجنگه؟
‫ایسه خاندانی مذهبی‌‌‌ـه,
‫چون همیشه مراسم‌های مذهبی برگزار می‌کنن ‫ و هیچ‌کدوم زانپاکتوی خودشون رو ندارن,,,
‫و یه زانپاکتوی واحد بین رؤسای خاندان‌شون,,,
‫طی نسل‌ها دست به دست میشه,
‫این یه شمشیر بدون تیغه‌ست که برای ‫مراسم‌های مذهبی استفاده میشه,,,
‫و از این شمشیر نمیشه برای کُشتن بقیه استفاده کرد,
‫گفته میشه که این شمشیر با جذب قدرت هرچیزی,,,
‫و پس دادنش در هشت جهت متفاوت,,,
‫توان مقابله با هرچیزی از جمله خدایان رو داره,
‫اسم این شمشیر,,,
‫شینکن هاکیوکن‌ـه,
‫اون دیگه چه شمشیری‌ـه؟
‫خیلی پُر زرق و برق‌ـه,
‫انقدری می‌درخشه که حتی نمی‌تونم تیغه‌اش رو ببینم,
‫رو مُخه,
‫مگه نه؟
‫خوشحالم,
‫این شمشیر می‌تونه با خدایان مقابله کنه ‫ و قدرت‌شون رو به خودشون رو برگردونه,
‫اگر داری یه چیز درخشان و نورانی می‌بینی,,,
‫یعنی داره نوری که از خودت ساطع میشه رو بهت برمی‌گردونه,
‫نمی‌فهمم چی میگی,,,
‫ولی بدم نمیاد که بهم بگی خدا,
‫نمی‌تونم همچین چیز مهمی رو قبول کنم,
‫این فقط روی اعضای خاندان ایسه اثر می‌ذاره,
‫یعنی حتی اگر پیشت باشه هم، ‫برات بدبختی و بدشانسی نمیاره,
‫تو تنها کسی هستی که خارج از خاندان ایسه‌‌ست و می‌تونم بهش اعتماد کنم,
‫بخاطر همین التماست می‌کنم,,,
‫اولین چیزی که توجه‌ام رو جلب کرد، سنجاق‌‌های سرش بودن,
‫اونجا رو نگاه!
‫شنیدم که ایشون کاپیتان جوخه‌ی سیزدهم‌ـه,
‫اون مَرد کیمونوی زنانه‌ای پوشیده بود که خیلی تو چشم بود,
‫البته که طرح روی کیمونوش چیز خاصی نبود,,,
‫بخاطر همین با خودم گفتم احتمالاً ‫ تصادفی شبیه کیمونوی مادرم‌ـه,
‫ولی یکی از سنجاق‌های سرش دقیقاً شبیه سنجاق سر مادرم بود,
‫- اوووه! اُفتادی توی جوخه‌ی اول؟ ‫- چقدر خفن‌!
‫هورا! منم اُفتادم توی جوخه‌ی پنجم!
‫معاون فرمانده آیزن خیلی جذاب‌ـه!
‫ولی کاپیتان‌شون یه آدم عجیب غریب‌ـه, ‫موهاش بلنده و این‌ها,
‫اینکه سلیقه‌ای‌ـه!
‫هــان؟
‫جوخه‌ی هشتم,,,؟
‫بعد از اینکه مادرم از دنیا رفت,,,
‫من توسط زوج مسنی که می‌گفتن,,,
‫با خاندان ایسه نسبتی دارن، به فرزندخوندگی گرفته شدم,
‫اون‌ها با من مثل دختر خودشون رفتار می‌کردن,,,
‫و زمانی که اعلام شد قراره به سیزده‌ جوخه‌ی نگهبان دیوان بپیوندم,,,
‫حسابی برام خوشحال شدن,
‫در آکادمی شینیگامی‌ها,,,
‫بهم یه آسائوچی داده شد، ولی ‫نتونستم اون رو مال خودم کنم,
‫اما بعدش دیدن که توی کیدو استعداد دارم,,,
‫بخاطر همین تونستم زودتر از موعد توی آزمون ورودی شرکت کنم,
‫حتی با وجود اینکه نمی‌تونستم زانپاکتو داشته باشم,,,
‫با خودم گفتم می‌تونم به نیروهای کیدو ملحق بشم,,,
‫بخاطر همین درخواست کردم که به اونجا فرستاده بشم، اما,,,
‫بنا به دلایلی، به جوخه‌ی هشتم فرستاده شدم,
‫سلام, ‫من کاپیتان‌تون کیوراکو شونسوی هستم,
‫من با خانم‌ها خوبم، پس خانم‌ها خیال‌شون راحت باشه,
‫ولی خب با آقایون، بستگی داره,
‫- هـــان؟ ‫- هـــان؟
‫وقتی که دوباره بعد از پیوستن به جوخه‌ی هشتم دیدمت,,,
‫دیدم که کیمونوت رو عوض کردی و ‫ دیگه اون سنجاق‌های سر رو نمی‌زنی,
‫همون موقع بود که مطمئن شدم,,,
‫خودشه، تو همونی,
‫کسی که اون روز مادرم یه چیز خیلی مهم رو بهش سپرد,,,
‫تو بودی,
‫می‌خوای من رو با اون شمشیر بزنی؟
‫باشه, ‫امتحانش مجانیه,
‫هیچ‌ شمشیری وجود نداره که بتون من رو بُکُشــــ,,,
‫جلوش رو گرفت!
‫حتی با اینکه گاردش رو کامل پایین اورده بود,
‫شمشیر عجیبی که اصلاً تیغه نداره,
‫اینکه داری با همچین شمشیری بهم حمله می‌کنی,,,
‫یعنی حتماً باید خیلی چیز خطرناکی باشه,
‫یعنی چطوری تونست دستم رو قطع کنه؟
‫البته که دیگه کارت تموم‌ـه,
‫باید مطمئن می‌شدی که با همون ضربه‌ی اول کارم رو تموم کنی,
‫ پیامبر خدا، هیچ‌وقت یه اشتباه رو دوبار تکرار نمی‌کنه,
‫یادمه که فکر می‌کردم همه‌اش تقصیر من‌ـه,
‫اعدام شد؟!
‫آره,,,
‫شنیدم که مرکز چهل و شیش اون رو,,,
‫بخاطر گُم کردن یه گنجینه‌ی مقدس محکوم کرده,
‫اعدام رو دیروز انجام دادن,
‫شرمنده‌ام,,, ‫شاید بهتر بود بهت نگم,
‫نه بابا, ‫ممنونم که زود اومدی بهم گفتی,
‫ممنونم,
‫همه‌اش تقصیر من‌ـه,
‫آخه چرا؟
‫چرا همه چیزهایی که براشون عزیز و باارزشه رو بهم می‌سپارن,,,
‫و بعدش میرن,
‫یعنی نمی‌دونن که من از مسئولیت‌پذیری متنفرم؟
‫نانائو-چان، من,,,
‫نمی‌تونم دوباره تنهایی بار اون شمشیر رو به دوش بکشم,
‫این بار رو از روی دوش من بردار، نانائو-چان,
‫خواهش می‌کنم که بذار,,,
‫ ازت محافظت کنم,
‫بریم توی کارش، نانائو-چان,,,
‫نمی‌دونستم که,,,
‫مُبارزه با یه شمشیر,,,
‫انقدر ترسناکه,
‫زخمی شدم,,,
‫یعنی بخاطر نور منعکس شده زخمی شدم؟
‫درد داره,,,
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم که زخمی شدن انقدر درد داشته باشه,
‫درد داره,
‫ترسیده‌ام,
‫پاهام حرکتت نمی‌کنن,
‫کاپیتان,,,
‫پس سر و کَله‌ات پیدا شد,
‫ای‌بابا,,,
‫می‌بینم که پشت زیردستت قایم شدی,,,
‫واقعاً که کاپیتان بدی هستی,
‫به آوای ترامپتم گوش کن و بمیر,
‫بریم توی کارش، نانائو-چان,,,
‫نگران نباش, ‫من هوات رو دارم,
‫آه، انگار که مهربونی کاپیتان داره در من جریان پیدا می‌کنه,
‫من برگشتم تا به کاپیتان کمک کنم,,,
‫ولی انگاری که این منم که داره بهم کمک میشه,
‫کاپیتان همیشه به من کمک کرده,,,
‫حتی وقت‌هایی که نمی‌تونستم روی پای خودم وایسم,
‫آها، که اینطور,,,
‫گفته بودی که قدرت خدایان رو بهشون بر می‌‌گردونه,
‫پس واقعاً قدرت‌ خدایان رو بهشون بر می‌گردونه,,,
‫ای‌بابا,,,
‫چقدر گناه‌آلود,
‫کارت خوب بود، نانائو-چان,
‫کاپیتان,,,
‫حالا بیا,,,
‫بریم پیش بقیه,
‫کاپیتان!
‫حالا که بهش فکر می‌کنم,,,
‫شاید,,,
‫بهتر باشه قبلش یه استراحت ریزی بکنیم,
‫گلوله، پنجه، پرچم نبرد، شمشیر کوتاه,
‫با انگشتان خمیده‌ام،
‫منتظرت می‌مانم,
،گلوله، پنجه، پرچم نبرد، شمشیر کوتاه
‫با انگشتان خمیده‌ام،
‫منتظرت می‌مانم,
آکادمی شینیگامی‌ها
جوخه ‌ی هشتم
جنگ خونین هزارساله