رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫دختری که کنارم می‌شینه، آهارن-سان,,,
‫تو سنجیدن فاصله‌ش با آدما مشکل داره,
‫من و آهارن-سان هم,,,
‫با همیم,
‫آهارن-سان,
‫از امروز دیگه سال دومیم، ها؟
‫و دوباره بغل‌دستی شدیم, ‫بیا سال خوبی داشته باشیم,
‫قسمت اول یه دانش‌آموز انتقالی، ها؟
‫خب، حالا که اینو گفتم,,,
‫معلوم نیست همکلاسی‌های جدیدمون چه جور آدمایی هستن,
‫ممکنه یه آدم ترسناک باشه ‫که سعی کنه رئیس کلاس بشه,
‫یه آدم دنبال توجه که همیشه سعی می‌کنه ‫مرکز بحث باشه,
‫یکی که حاضره زیرآب بقیه رو بزنه ‫تا شاگرد اول کلاس بشه,,,
‫یه خرخون!
‫اصلاً نمی‌دونیم با کیا ممکنه روبرو بشیم,
‫ولی با این حال,,,
‫آهارن-سان، قول می‌دم ازت محافظت کنم!
‫هی، رایدو,
‫شما دو تا هنوز بغل‌دستی هستین؟
‫ایشیکاوا,
‫ساتو-سان,
‫دوباره همه‌مون تو یه کلاسیم!
‫این‌طور به نظر می‌رسه, بیا سال خوبی داشته باشیم,
‫تازه، اوشیرو-سان هم امسال تو کلاس ما هست!
‫مـ-ممنون که منم پذیرفتین,
‫ولی,,,
‫اینکه دیگه قرار نیست از پنجره‌ها ‫یا سقف پیدات بشه
‫اوضاع رو یه کم حوصله‌سربر می‌کنه,
‫شاید حق با تو باشه!
‫عالیه که همه‌مون تو یه کلاسیم، نه؟
‫از امروز، من معلم کلاس شما خواهم بود,
‫اسم من توباروـه, ‫از آشنایی با همه‌تون خوشبختم,
‫اولین کلاس درسی من,,,
‫باید حواسمو جمع کنم,
‫و اولین و مهم‌ترین مشکلم,,,
‫اینه که اون دو تا تو کلاس من هستن,
‫اونا قبلاً کلی منو شوکه کردن,
‫باید مخصوصاً مراقبشون باشم,
‫حتی شنیدم که شروع کردن با هم قرار بذارن,,,
‫اگه یه نگاه بهشون بندازم، رابطه‌ی شکوفاشون، خیلی نزدیک به هم,,,
‫نه، نه,
‫من نسبت به ارزش این جور چیزا حساس‌تر از بقیه‌ام,
‫غرق شدن تو خیالاتم آینده‌ی بدی رو رقم می‌زنه,
‫قوی باش! باید قوی بشم!
‫چون روز اول سال تحصیلیه، ‫می‌خوام برنامه‌ی کلی‌مون رو توضیح بدم,
‫می‌تونم امروز تو کلاس کنارت بشینم؟
‫اونی که جلوم نشسته خیلی بزرگه، ‫نمی‌تونم تخته رو ببینم,
‫بیا دوباره همون کارو بکنیم, خیلی وقته نکردیم,
‫الان باید بتونی ببینی,
‫جشنواره‌ی ورزشی تو ماه ژوئنه,
‫حسِ ارزش‌سنجیم داره مور مور میشه!
‫حتماً,,, خیالاتی شدم,
‫پسری که جلوت بود فهمید ‫چه خبره و جاشو عوض کرد,
‫ممنونم,
‫آهارن-سان، باید بریم ‫یه کلاس دیگه,
‫اگه بیدار نشی دیرت می‌شه,
‫چاره‌ای برام نمی‌ذاری,
‫بغلت می‌کنم، آهارن-سان,
‫همیشه خیلی خوابالو بوده,,,
‫ولی غش کردن تو روز اول مدرسه؟
‫معمولاً هم حیوونا و هم حشرات ‫تو بهار از خواب زمستونی بیرون میان,
‫شاید با فصل جدید,,,
‫آهارن-سان وارد دوره‌ی رشدش بشه,
‫اون حرکتای بی‌حالش ‫و حرف زدن آرومش,,,
‫حتماً داشته انرژیشو ذخیره می‌کرده!
‫شاید تو سال گذشته، تو یه حالتی ‫شبیه خواب زمستونی بوده,
‫و حالا، وقتی از خواب عمیقش ‫بیدار بشه,,,
‫تولد آهارن-سانِ نهایی خواهد بود!
‫نهایی
‫شکل
‫اگه قراره باهاش دوست باشم، ‫منم باید دوباره متولد بشم!
‫آهارن-سان، بالاخره بیدار شدی,
‫اگه من بخوام تکامل پیدا کنم—
‫ممنون که بغلم کردی,
‫نه بابا، کاری نکردم, حرفشم نزن,
‫این دو تا هنوزم مثل نخود و لوبیا ‫کنار همن، نه؟
‫این یه هشدار ارزشمندی بود!
‫اشکالی نداره ما هم بهتون ملحق شیم؟
‫آه، بله خواهش می‌کنم, بفرمایید,
‫حواسم بود امروز زود بیدار شم تا ‫کوفته‌قلقلی‌هایی که دوست داری رو درست کنم، رایدو-کون,
‫پس دلیل خستگیت اینه,
‫ممنونم، آهارن-سان, قدردانت هستم,
‫ولی خیلی زیاد درست کردم,
‫اشکالی نداره, کوفته‌قلقلی‌هات خوشمزه‌ان,
‫اگه نمی‌تونی همشو بخوری,,,
‫نه بابا, چون تو زحمت کشیدی ‫و درستشون کردی، می‌خورم,
‫وضعیت قرمز!
‫خوب نیست! یه صاعقه‌ی ارزشمندی!
‫وای خدای من! بیا بریم داخل غذا بخوریم ‫تا نگران اون نباشیم,
‫اینا عالین، ‫ولی شاید بهتر باشه یواش‌تر بریم,,,
‫شیرورین!
‫وقت آخرین کلاس امروز رسیده,
‫سردته؟
‫فکر کنم از صبح خنک‌تر شده,
‫امروز روز سختی بود,
‫چند تا موقعیت خطرناک داشتیم، ‫گرچه اتفاقی نیفتاد,
‫که بهم می‌گه اون دو تا بلدن ‫چطوری یه کم خویشتن‌داری کنن,
‫این باید گرمت کنه,
‫این دیگه چیه؟!
‫دارن تصور می‌کنن که تو یه کلبه ‫تو یه کوهستان برفی گیر افتادن؟!
‫این فقط,,,
‫کـ-کلاس امروز تموم شد,
‫ر-روز خوبی داشته باشین، همـ—
‫توبارو-سِنسِی؟!
‫آه، ای سرنوشت ارزشمند!
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر، رایدو-کون، آهارن-سان,
‫صبح بخیر,
‫شنیدین؟ امروز یه دانش‌آموز انتقالی ‫برامون میاد,
‫ها, интересно چه جور آدمیه,
‫خب، همه بشینن,
‫خیلی خب، بیا تو,
‫باشه!
‫حال همگی چطوره؟
‫من تاماناها ریکو ام! خوشحالم که بهتون ملحق شدم!
‫اون میز خالیه، پس اونجا بشین,
‫باشه!
‫ما واقعاً بچه‌های زیادی ‫مثل اون تو مدرسه‌مون نداریم، ها؟
‫نه,
‫چطوری؟ بیا همسایه‌های خوبی باشیم,
‫وای نه، آهارن-سان!
‫این برای یه دانش‌آموز انتقالی تو روز اولش ‫یه کم زیادی استقبال خشن‌طوریه!
‫یه چشم تو چشمه!
‫فکر کنم سبک آهارن-سان اینه که ‫وقتی با یه لات طرف میشه، مثل لات‌ها رفتار کنه,
‫من آهارن رِینا هستم,
‫از دیدنت خوشبختم,
‫فقط یه معرفی معمولی بود، ها؟
‫منم همینطور! از دیدنت خوشبختم!
‫ببین، آهارن-سان،
‫تو واقعاً خیلی بامزه‌ای، می‌دونی؟!
‫یه جوری هستی که آدم دلش می‌خواد لوسِت کنه!
‫نمی‌دونم منظورت چیه,,,
‫اوه، بیخیال! ‫شرط می‌بندم همیشه اینو بهت می‌گن,
‫تاماناها-سان,
‫لطفاً ساکت باش,
‫باشه، سِنسِی!
‫شیرورین!
‫یه روز دیگه هم تموم شد,
‫خب, باشه، پس، آهارن-سان—
‫آها-چان، آها-چان!
‫مدرسه تموم شده، پس بیا بریم بیرون بگردیم!
‫باشه, حتماً,
‫عالیه! خیلی خوشحالم!
‫می‌تونه رایدو-کون هم بیاد—
‫بزن بریم!
‫من کیفتو میارم، باشه؟
‫چیکار کنیم؟ ‫شاید یه چیزی برای نوشیدن بگیریم؟
‫آهارن-سان,,, دزدیده شده!
‫این بده!
‫یه رویارویی خواهد بود!
‫یه دانش‌آموز انتقالی لات، ‫که امیدواره با رئیس محل دوئل کنه
‫و سلسله مراتب قدرت رو برقرار کنه,,,
‫بهتره نجاتش بدم!
‫اون خیلی خوب به نظر می‌رسه!
‫اونجان!
‫من تا حالا از اینا نخوردم!
‫هیچ عکسی نمی‌گیری، آها-چان؟
‫باتریم تموم شده,
‫تو سایز بزرگشو گرفتی؟
‫اون خیلی بزرگه!
‫هرچقدر هم که این آروم به نظر برسه، ‫ممکنه یه جریان خصمانه زیرش باشه,
‫تو سریالای معمایی همش اتفاق میفته,
‫اینا عالین، مگه نه؟
‫تو هم وقتی داری می‌خوریش خیلی بامزه به نظر می‌رسی!
‫صبر کن، این,,,؟
‫این یکی از اون صحنه‌های فیلمای وسترنه,
‫هرکی اول کم بیاره می‌بازه!
‫خیلی خوشمزه بود!
‫اوه، هی، یه جای دیگه هست که می‌خوام برم!
‫نکنه داره آهارن-سان رو می‌کشونه ‫جایی که رفیقای لاتش منتظرن!
‫این همون میگوییه که چشمت دنبالشه؟
‫آره! حالشو بگیر,
‫جیغ!
‫چقدر بامزه!
‫یه اتاقک عکس، ها؟
‫خب، داره دیر می‌شه,,,
‫می‌گم دیگه واسه امروز کافیه,
‫باشه، فردا می‌بینمت!
‫آهارن-سان,
‫همه چی خوب بود؟
‫بهم خوش گذشت,
‫پس خوبه,
‫ولی,,,
‫نگرانم,,,
‫ممکنه اوضاع مثل قبل بشه,
‫یه کم می‌ترسم,
‫شرط می‌بندم مشکلی پیش نمیاد,
‫تو دیگه اون آدم ‫قبلی نیستی، آهارن-سان,
‫تاماناها
‫باورم نمی‌شه! واقعاً باورم نمی‌شه!
‫اینقدر خوشحال بودم که داشتم عجیب رفتار می‌کردم!
‫امیدوارم باهاش مشکلی نداشته باشه,
‫و امیدوارم بتونیم,,,
‫مثل قدیما با هم دوست باشیم، آها-چان,
‫صبح بخیر,
‫صبح بخیر, مـ-ممنون بابت دیروز,
‫آهارن-سان؟
‫چته؟ تو فکری,
‫به خاطر تاماناها-سانه؟
‫راستی، اون نسبت به دیروز ‫خیلی ساکت شده,
‫دیروز اتفاقی افتاد؟
‫یادم اومد,,,
‫وقتی قبلاً یه دوست ولم کرد، ‫و شروع کردم به عصبی شدن,
‫شاید یه کم سرد برخورد کرده باشم,
‫دیروز از اینکه باهاش وقت گذروندی ناراحت شدی؟
‫نه بابا,
‫من هیچ‌وقت مشکلی ندارم وقتی اینقدر ‫بهم نزدیک میشی، آهارن-سان,
‫هر کسی ممکنه گاهی اشتباه برداشت کنه,
‫اگه باهاش حرف بزنی، مطمئنم می‌فهمه,
‫باشه,
‫فردا می‌بینمت، باشه، آهارن-سان؟
‫وای، وای! آ-آهارن-سان؟
‫تو دیروز منو همه جا بردی,
‫پس امروز نوبت منه,
‫اشکالی نداره؟
‫حـ-حتماً!
‫مـ-ممنون,
‫مـ-من رو اَبرام!
‫ولی خودتو جمع و جور کن دختر! ‫باید آروم باشم!
‫شیرورین!
‫خوبی؟
‫آره، حتماً!
‫دیروز خیلی بهم خوش گذشت که باهات ‫اینور اونور رفتم,
‫ولی یه بار، یه دوست داشتم,,,
‫خیلی یهویی باهاش زیادی صمیمی شدم,,,
‫و اون منو ول کرد,
‫از اون موقع ترسیدم با کسی دوست بشم,
‫اگه دیروز کاری کردم که ناراحتت کرد، ‫ببخشید,
‫مـ-من باید عذرخواهی کنم,
‫راستش، من,,, ‫وقتی تو دبستان بودیم،
‫تو یه کلاس بودیم، ‫و من کنارت می‌نشستم,,,
‫دبستان ‫هاکوکارِن
‫این دانش‌آموز جدیدمونه، تاماناها-سان,
‫از دیدنت خوشبختم,
‫منم از دیدنت خوشبختم,
‫زیاد دوستانه به نظر نمی‌رسه,
‫ولی منم که تو دوست پیدا کردن افتضاحم,,,
‫ها؟ ها؟!
‫دفترمو جا گذاشتم! چیکار کنم؟!
‫اگه یادت رفته می‌تونیم با هم بخونیمش، ‫تاما-چان,
‫خیلی ممنونم!
‫اِم، اسم تو آهارن-سانه، پس,,,
‫می‌تونم آها-چان صدات کنم؟
‫عالیه! یه دوست! من یه دوست پیدا کردم!
‫اینقدر خوشحال بودم که باهام مهربون بودی,,,
‫آها-چان! بیا با هم ناهار بخوریم!
‫بیا با هم بریم خونه!
‫بیا با هم بازی کنیم!
‫می‌تونیم این کارو بکنیم!
‫می‌تونیم اون کارو بکنیم!
‫بیا بریم اونجا!
‫و اینا رو بخوریم!
‫آها-چان!
‫آها,,,
‫خسته‌ات کردم از بس اینور اونور ‫کشوندمت,,,
‫بـ-ببخشید!
‫فکر کردم از دستم ناراحتی,
‫خیلی ترسیده بودم,,, برای همین شروع کردم ازت دوری کنم,
‫و فکر اینکه دوباره دوست بشیم,,, ‫باعث شد بخوام مثل یه غریبه رفتار کنم,
‫اصلاً نمی‌دونستم اینقدر اذیتت کرده,
‫آهارن-سان، متاسفم!
‫اشکالی نداره,
‫دیروز بهم خوش گذشت، اون موقع هم همینطور,
‫واقعاً؟ یعنی,,, منو یادت میاد؟
‫خوشحالم که فقط یه سوءتفاهم بود,
‫ممنونم، تاما-چان,
‫به منم خوش گذشت، آها-چان!
‫ببخشید که وانمود کردم نمی‌شناسمت!
‫اشکالی نداره,
‫دیروز خیلی خوش گذشت!
‫شاید امروز دوباره بهش بگم بریم بیرون,
‫اِم-اِم، تاماناها-سان؟
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت, ‫چطور بودی؟
‫آ-آره! من,,, خیلی عالیم,
‫این کی بود دوباره؟
‫چون خیلی وقته گذشته، چرا نریم ‫یه چیزی بنوشیم و حرف بزنیم؟
‫آه، اِم، حتماً، عالیه,
‫اینقدر مدرسه عوض می‌کنم، شاید یادم رفته,,,
‫ولی به نظر می‌رسه منو می‌شناسه,
‫تو کی هستی؟
‫این دیگه خیلی بی‌ادبانه می‌شه!
‫شاید اون دختره؟ یا اون یکی,,,
‫باید بدون اینکه لو بدم باهاش حرف بزنم ‫و سعی کنم یادم بیاد!
‫عالیه! الان اسمشو می‌بینم,
‫خوش آمدید
‫به مهمانان به ترتیب ورود سرویس داده می‌شود، پس لطفاً اسم خود را بنویسید
‫اسم
‫تعداد نفرات
‫تاناکا
‫یاماموتو
‫تاکِشی
‫"تاکِشی"؟
‫آه، ببخشید، این عادته,
‫استفاده از اسم واقعیم,,, ‫فقط منو خیلی مضطرب می‌کنه,
‫اوه، همه همین کارو می‌کنن!
‫مگه چی هستی، نینجا؟ ‫یکی از اون نینجاهای امروزی؟!
‫شیرورین!
‫مـ-من یه چیزی از بار نوشیدنی می‌خوام,
‫من یه رامن می‌خورم,
‫حتماً,
‫کاش اسمشو می‌دونستم,,,
‫خب، داشتم فکر می‌کردم,,,
‫چیزی نگرانت کرده، تاماناها-سان؟
‫یعنی فهمیده؟!
‫عصبانیه!
‫تکون نخور، باشه، تاماناها-سان؟
‫شیرورین!
‫نزدیک بود!
‫ببخشید، داشتی یه چیزی می‌گفتی,,,
‫مـ-متاسفم! ترسوندمت؟
‫اون نیست!
‫من,,, اسمتو یادم نمیاد!
‫متاسفم!
‫اوه، پس این بود,
‫من اوشیرو ام, اوشیرو میتسوکی,
‫تو کلاس ششم تو یه کلاس بودیم, ‫همراه با رِینا-چان,
‫اوشیرو-سان، خیلی متاسفم!
‫اشکالی نداره! از دبستان ‫همدیگه رو ندیدیم,
‫گریه نکن,
‫هنوزم یادم نمیاد، ‫حتی با اسمش!
‫متاسفم، اوشیرو-سان!
‫صبر کن، حالا یادم اومد!
‫من واقعاً بدترینم,,,
‫این دیگه خیلی، خیلی زیاده!
‫خوشحالم که مسائل رو با تاماناها-سان ‫روشن کردی,
‫آره,
‫آهارن-سان! رایدو-کون!
‫خوبه که یه بارم همگی با هم غذا بخوریم!
‫مـ-مطمئنی اشکالی نداره منم بهتون ملحق شم؟
‫حتماً, غذا با جمع بیشتر می‌چسبه,
‫درسته، رِینا-چان؟
‫تو دیگه کی هستی؟!
‫یه همکلاسی؟!
‫آها-چان از دوران دبستان دوست منه، ‫اینو باید بدونی!
‫خب، من و اون با همیم,
‫شما با همین؟
‫ا-اون دوست‌پسرشه؟
‫اسم من رایدو—
‫خیلی متاسفم!
‫وای، صبر—
‫تـ-تاماناها-سان؟
‫چش شده یهو؟
‫نه تنها فکر کردم دوست‌پسرش ‫فقط یه همکلاسی دیگه‌ست،
‫بلکه پز دادم که چقدر با هم صمیمی‌ایم! ‫دیگه چقدر می‌تونم بی‌ادب باشم؟!
‫از خجالت دارم می‌میرم!
‫قسمت بعد
‫یه کم دون دونه‌ست، ها؟