‫دنیای انیمه تقدیم میکند
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ها؟ چی شده ساکورا؟
‫گمشو پایین دیگه! ‫دلت درد گرفته؟
‫واقعا خیلی رو داری که ‫مثل اسب داری باهام رفتار میکنی!
‫صبح بخیر کوتوها-چان,
‫مامان بزرگ ساتو!
‫برو پایین دیگه!
‫میخوای از این ارتفاع برم پایین؟ ‫اصلا حواست به بزرگترات نیست ها,
‫کافه پوتوس
‫خودم میندازمت پایین اصلا!
‫خدای من! اصلا مراعات سرت نمیشه,
‫ها؟ تو که گقتی اینقد لگنت درد میکنه ‫که حتی نمیتونی سر پا وایسی!
‫آخ آخ, لگنم اینقدر درد میکنه ‫که به زور راه میرم,
‫کدوم لگن؟ تو که هیچیت نیست لعنتی!
‫ولی حالا همه‌ی اینا به کنار، ‫تو هنوزم یکی از پسرای فورینی,
‫ممنونم, نجاتم دادی,
‫لعنتی، من رفتم!
‫وایسا ساکورا!
‫تو دیگه چی میخوای؟
‫یه ساندویچ تخم مرغ مَشتی ‫با میوه های فصل! بزن بر بدن!
‫امروز بالاخره روز مراسم ورودیته!
‫ولی مگه عصر شروع نمیشد؟
‫تازه ساعت دهه که,
‫نکنه ذوقشو داری؟
‫به همین خیال باش! ‫اومده بودم بیرون قدم بزنم!
‫اشکالی نداره یکم هیجان زده باشی,
‫آدمای جالبی اونجا هستن,
‫ب-بهت که گفتم، اینجوری نیست!
‫کوتوها-ســــــــان!
‫عه نیری-چانه که, صبح بخیر,
‫صبح بخیر مامان بزرگ ساتو!
‫چجوری شدم کوتوها-سان؟
‫یونیفرم جدید فورینم ‫حسابی بهم میاد، نه؟
‫برچسبشو هنوز نکندی,
‫ها؟ عه آره راست میگی!
‫یعنی چی؟ دستم بهش نمیرسه,
‫چقد خنگم، برچسب شلوارم یادم رفته بود,
‫این یارو هم توی فورینه؟
‫آره, دوتاتون سال اولی اید و یه پایه اید,
‫منظورت از "این یارو" چی بود؟ ‫منم تا حالا این دور ورا ندیده بودمت!
‫واقعا از یه شهر دیگه اومدی؟
‫بله, البته که اصلا مهم نیست از کجا میام,
‫اصلا اون چیه دیگه؟
‫این موها، و اون چشم ها!
‫چیه چشونه؟
‫خیلی استرس داری نه؟ ‫با اینکه سنی نداری ولی حتما خیلی سخت گذشته بهت,
‫ها؟ استرس؟ ا-س-ت-ر-س؟
‫هی!
‫ببخشید ببخشید
‫نیری، این ساکوراست, ‫تازه دیروز به این شهر اومده,
‫و اینم نیری‌ئه,
‫ساکورا,
‫تا حالا ساکورایی از جای دیگه به گوشم نخورده بود,
‫چرا یه ادم بی نام و نشون اومده به این شهر؟
‫محرمانه
‫منظوری نداره, کلا همینجوریه این,
‫فورین یه دبیرستان معمولی نیست, ‫میدونی دیگه؟
‫اعضای بوفورین کارشون محافظت از مردم اینجاست,
‫اونا از ضعیفا دفاع میکنن و شرور ها رو سر جاشون مینشونن, ‫واقعا که قهرمان های عدالتن,
‫هرکسی که به فورین میاد ‫سال بالایی هامون رو تحسین میکنه،
‫و همشون میخوان توی محافظت ‫از این شهر کمک کنن,
‫همشون خیلی خفنن!
‫و البته که منم یکی از اونام!
‫پس بگو ببینم چرا یه بی نام و نشون ‫که هیچ ارتباطی با این شهر نداشته میخواد به فورین بیاد؟
‫تا به بالاترین جایگاه اونجا برسم,
‫واقعا خیلی خفنه که قهرمان عدالت باشی ‫و از شهر محافظت کنی,
‫مثل اینکه آدمای قوی زیادی اونجا هستن,
‫و فکر کنم اگه بین اونا بهترین بشم، ‫بتونم راضی بشم,
‫هیچوقت نباید چیزایی که ‫نمیتونی انجام بدی رو بگی,
‫چون اگه همچین چیزایی رو بگی
‫اگه برای این چیزا خیلی تلاش کنی
‫کچل میشی,
‫دیگه بسه، میریم بیرون حلش میکنیم!
‫اوه!
‫چی شده؟
‫دیر شد که!
‫من دیگه میرم کوتوها-سان!
‫هی وایسا ببینم! ‫صبحونه‌ی همیشگیت رو نمیخوری؟
‫فقط اومده بودم پُز یونیفرم جدیدم رو بدم, ‫گوشِت با من باشه!
‫میخواستم قبل مراسم ورودی ‫سه بار دور شهر گشت بزنم,
‫چون از امروز به بعد، ‫منم قهرمان عدالتم!
‫آخ!
‫دیدی؟ بامزه‌ست نه؟
‫آره بامزه! تا حالا یه همچین پخمه ای ‫که گوش نمیده بقیه چی میگن ندیده بودم!
‫چشه اون؟ چرا اینقد بی دست و پاست؟ ‫یه همچین آدمایی هم وارد فورین میشن؟
‫قهرمان عدالت باید باحال و خفن باشه,
‫عه؟ فکر نمیکردم هیچوقت تو از روی ظاهر ‫کسی رو قضاوت کنی,
‫بازم قهوه میخوای؟
‫درباره‌ی لباساش حرف نمیزنم,
‫آدمایی مثل اون که فقط به تیپشون اهمیت میدن ‫توی دعوا میترسن و فلنگُ میبندن,
‫هیچی از این ضایع تر نیست,
‫خیلی برای خودت حدس میزنی و قضاوت میکنیا,
‫تا حالا چند بار همچین چیزایی رو دیدم,
‫که اینطور,
‫ساکورا
‫میدونی میوه‌ی قهوه چه رنگیه؟
‫قهوه ایِ - قهوه طور؟
‫قرمزه,
‫و مثل گیلاس صافه,
‫اوایل منم فکر میکردم مثل همین دونه هایی ‫که توی شیشه میبینیم باشه,
‫ولی نمیدونستم که اونا فقط دونه‌شونن,
‫وقتی فقط از یه زاویه به چیزی نگاه میکنی ‫نمیتونی شکل واقعیش رو ببینی,
‫آزادی که هرجوری خواستی فکر کنی,
‫ولی فکر نمیکنی برای حدس و قضاوت زود باشه؟
‫دربارش صحبت کن, خوب بهش نگاه کن, ‫سعی کن درکش کنی,
‫وگرنه هیچوقت نمیتونی بفهمی ‫یکی واقعا چجور آدمیه,
‫حداقلش، من که بهت ایمان دارم، ساکورا,
‫پس چرا تو هم اینجوری به ما نگاه نمیکنی؟
‫اون یارو
‫واقعا دعوا کردنش خوبه؟
‫تنها چیزی که برات مهم بود همینه؟
‫خیابان بازار تونپو
‫آزادی هرجوری خواستی فکر کنی,
‫ولی برای حدس و قضاوت زود نیست؟
‫حالا تو اینا رو میگی، ‫ولی حقیقت همونه که گفتم,
‫هی، پسر جون! نون میخوری؟ ‫تازه‌ی تازه‌ست!
‫ها؟ چرا
‫چرا؟ شما بچه های فورین همیشه به ما کمک میکنید, ‫منم دوست دارم تا جایی که میتونم جبران کنم!
‫تو همونی که توی دعوای دیروزی بودی!
‫همه داشتن تعریف میکردن که چقدر ‫خوب شد تو اونجا بودی,
‫ا-الان گرسنه نیستم,
‫ها؟ باشه,
‫پس اینا رو ببر و موقع ناهار بخورشون!
‫نونِ ما حتی وقتی یکم بمونه هم باز خوشمزست!
‫مواظب خودت باش!
‫هی پسر, مرسی بابت دیروز,
‫هی پسر! دیروز ترکوندیا!
‫خیلی سرسختی! ‫نظرت چیه یه مسابقه‌ی عرق خوری با هم بذاریم؟
‫خنگ بازیا چیه بابا!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫مردم این شهر چه مرگشونه؟
‫با آدمی مثل من دیگه زیادی خوش برخوردن,
‫آدمی مثل من
‫فکر میکردم که
‫هیچوقت اینجوری بهم نگاه نمیکنن؟
‫اممم!
‫تو هم از فورینی، نه؟ ‫لطفا کمکم کن!
‫داشتم با اون داف لاس میزدم فقط,
‫تو چه مرگت بود پریدی وسط؟
‫چون معلوم بود اون دختره راحت نبود!
‫چی؟ اینا رو داری از خودت در میاریا,
‫دور برداشتین و خودتون رو بوفورین و نمیدونم چی ‫صدا میزنین و درباره‌ی محافظت از شهر لاف میزنین,
‫ولی اونی که نیاز به محافظت داره خودتونین,
‫واقعا!
‫هوی، هنوز نگرفتی چی شده؟
‫تو هیچوقت قهرمان نمیشی!
‫برو خونه و تو بغل مامان جونت گریه کن!
‫آره همینه!
‫ببین بچه, دیگه داره اعصابم خورد میشه,
‫حذف و پاکسازی خواهد شد,
‫ها؟ چی؟
‫هرکسی که باعث درد و رنج شود، خرابی به بار آورد و ‫قلب شروری داشته باشد
‫بدون هیچ استثنائی توسط بوفورین حذف ‫و پاکسازی خواهد شد!
‫فقط توی سریالای قهرمانیه که ‫با گفتن این مزخرفا قوی تر میشی,
‫ول کن دیگه!
‫چه کنه ای هستی!
‫برام مهم نیست که باد شکنی تند بادی چی ای،
‫ولی کسی که حذف میشه خودتی!
‫چرا نجاتم دادی؟
‫داری چه گوهی میخوری؟
‫تو هم جز فورینی؟
‫رفیقت میخواد تنهایی نجاتت بده؟
‫نجات؟ رفیق؟
‫چرت نگو احمق,
‫من فقط از ضعیفایی که ‫فکر میکنن قوی‌ان بدم میاد,
‫حالمو بهم میزنه,
‫چه زری زدی جغله!
‫نمیتونی تنهایی حسابشون رو برسی!
‫پ-پشمام,
‫چه سریع,
‫ها؟ چقد ضعیف بودین,
‫توی یه چشم به هم زدن,,, ‫این کیه دیگه؟
‫خیلی ممنون,
‫حتما ناامید شدی,
‫که کسی مثل من هم توی بوفورین هست,
‫اشتباه برداشت نکن, ‫نمیخواستم تو رو نجات بدم,
‫از اینایی که وانمود میکنن و فقط ادا میان همه جا هست,
‫نمیدونم چی باعث شده که به فورین بیای,
‫ولی حداقل خودت بدون ‫از پس چه کارایی بر میای,
‫من
‫راهنمایی که بودم، ‫هر روز پادویی و نوکری میکردم,
‫کتکم میزدن, و هیچ کاری جز اطاعت کردن ‫از دستم بر نمیومد,
‫و کسی که نجاتم داد,,, ‫یکی از بچه های فورین بود,
‫کسی که در حالت عادی ازش میترسیدم
‫یدفعه بنظر فوق العاده اومد,
‫و منم میخواستم شبیه اون باشم,
‫اومدم فورین تا منم قوی و فوق العاده بشم,
‫ولی خیلی رقت انگیزم,
‫آدمایی مثل اون که فقط به تیپشون اهمیت میدن ‫توی دعوا میترسن و فلنگُ میبندن,
‫هیچی ضایع تر از این نیست,
‫بدون هیچ استثنائی توسط بوفورین ‫حذف و پاکسازی خواهند شد!
‫همینجوریش توی دعوا ضعیفی, ‫دیگه حداقل گریه نکن بچه ننه نباشی,
‫اینجوری ضعیف تر بنظر میای,
‫ولی احتمالا اونقدرا هم ضایع نیستی میدونی؟
‫امم، حالت خوبه؟
‫عه آره، من خوبم!
‫علاقه ای نداره
‫نمیدونم بعد از اینکه بازوم رو گرفت ‫چه اتفاقی میفتاد،
‫ولی خوشحالم که تو اونجا بودی,
‫واقعا ازت ممنونم,
‫و از تو هم ممنونم,
‫ساکورا
‫ساکورا-سان!
‫چیه؟
‫اممم
‫فوق محرمانه
‫قدت؟ وزنت؟ گروه خونیت؟ سرگرمی هات؟ ‫مهارت هات؟ تایپ دخترایی که خوشت میاد؟
‫یکم از من بلند تری پس میگیم ‫حدودا 169 سانتی,
‫عضله های بیشتر، چربی کمتر، ‫پس میگیم تقریبا 59 کیلویی,
‫سایز پاتم 26 و نیمه، ‫پس احتمالا قدت هم بلند تر میشه,
‫بهم دست نزن چندش! ‫نمیخواد منُ اندازه بگیری!
‫ب-بخشید,
‫جمع کردن اطلاعات کسایی که ‫فکر میکنم خفنن رو دوست دارم,
‫هرکاری میخوای بکن,
‫باشه پس! از نزدیک تحت نظرت میگیرم!
‫و همزمان میتونم این اطراف رو هم نشونت بدم!
‫ها؟ فکر کردی خودم بلد نیستم ‫مدرسه کجاست؟
‫نه منظورم این نبود,
‫شاید توی دعوا به درد نخورم،
‫ولی وقتی پای شهر و مردمی که توش ‫زندگی میکنن بیاد وسط، میتونم خوب راهنماییت کنم,
‫تا بالاترین جایگاه,
‫خب حالا، مدرسه از اینوره!
‫هی، بهم دست نزن! ‫نکشونم بابا!
‫گوش کن چی میگم لعنتی!
‫دبیرستان فورین
‫بوفورین
‫بهتون خوشآمد میگم، سال اولی ها,
‫بابا زود باش بیا بریم دیگه!
‫ببند دهنتو! بعد دعوا گشنم میشه!
‫چقدر نونش خوشمزست!
‫عه نون سابوتنه! ‫نونشون حتی اگه سرد هم بشه خوشمزست!
‫نه نه بیخیال,
‫پاشو بریم دیگه!
‫ساکورا-سان! عجله کن! عجله کن!
‫اگه اینقد دلت میخواد بری خب خودت جلوتر برو,
‫بوفورین
‫خیلی زیادن
‫ساکورا-سان!
‫اینجا مقر اصلی بوفورینه!
‫خیلی هیجان زده‌م!
‫پس کسایی مثل اون آدما اینجان,
‫ساکورا-سان! پیداش کردم!
‫چی رو پیدا کردی؟
‫لیست اسامی کلاس ها!
‫این علامت چیه دیگه؟
‫بذار ببینم,,, اوه!
‫آکیهیکو نیرِی
‫ساکورا هاروکا
‫ایول! ساکورا-سان، ‫جفتمون توی یه کلاسیم!
‫خیلی خب، خیلی خب,
‫ببینم کی دیگه باهامونه,
‫چی؟ سو-سان؟ کیریو-سان؟ ‫و حتی سوگِئورا-سان!
‫میشناسیشون؟
‫نه اصلا! ولی همشون خیلی خفنن!
‫بذار از سو-سان شروع کنم, ‫نه نه نمیخواد!
‫اینقد سر کلاس بندی ها خرذوق نشو,
‫فرقی نمیکنه با کی باشی,
‫د-داری چی میگی ساکورا-سان؟
‫اینکه با کی باشی ‫خیلی مهمه
‫ها؟ این چیه؟
‫نه امکان نداره,
‫شوخی میکنی؟ ‫چیه چی شده؟
‫از بین اینهمه آدم,,, ‫با این آدم همکلاسی بشی
‫چی شد تو که ذوق کرده بودی؟
‫میخوای بعدش بری خونه ـــــ
‫ساکورا-سان، میشه یه قولی بهم بدی؟
‫قول؟
‫لطفا با بچه های کلاس دوست باش,
‫باید لبخند بزنی, لبخند!
‫ها؟ داری مسخره میکنی؟
‫نه نه جدی میگم!
‫گوش کن,
‫اعضای بوفورین جمع شدن ‫تا از این شهر محافظت کنن,
‫فورین
‫و چون تو اصالتا اهل این شهر نیستی،
‫تعجبی نداره اگه بهت مشکوک بشن ‫و بپرسن چرا اومدی اینجا,
‫فکر میکنم مهمه که کاری کنی مردم درکت کنن ‫و بفهمن خطری نداری و دشمن بوفورین نیستی,
‫پس به هر قیمتی که شده
‫داری چیکار میکنی؟
‫گرم میکنم,
‫چرا؟
‫نمیدونم چجور آدمایی داخلن، ‫برا همین میخوام برای هرچیزی آماده باشم,
‫اصلا گوش دادی چی گفتم؟
‫ساکورا-سان، تو غریبه ای!
‫با یه سوتفاهم کوچیک، این کلاس
‫نه، کل مدرسه ممکنه دشمنت بشن! ‫اونوقت میخوای چیکار کنی؟
‫برام مهم نیست, چه اهمیتی داره که دشمنم بشن؟
‫من اومدم که بجنگم و به بالاترین جایگاه برسم, ‫میدونی دیگه؟
‫اوه اوه پسر همه زل زدن!
‫آخ آخ درد میکنه! ‫نگاه هاشون مثل چاقو میمونه! درد میکنه!
‫بد نیست,
‫هی,
‫تو باید ساکورا-کون باشی,
‫فرض کن خودمم, ‫تو کدوم خری ای؟
‫چیکار داری میکنی، نکن!
‫ببخشید زود هیجان زده میشه,
‫حالا اینا مهم نیست، شما
‫چشم بند و گوشواره‌ی منگوله ای دراز
‫هیچ شکی نیست!
‫من لئوناردو دیکاپریوام,
‫خارجی ای؟ ‫من,,, اممم,,, ‫بگو که شوخی میکنی,
‫نه, من ژاپنی ام,
‫نمیدونستم آدم شوخ طبعیه,
‫فکر میکردم خیلی گوشه گیر و سرد باشه,
‫اممم
‫شما باید سو-سان باشی، نه؟
‫آره, همه اینجوری صدام میزنن,
‫راستی این چشم بند هم یکی از ارواح باستانی چینی رو ‫توی چشم راستم مهر و موم کرده,
‫دلیلش یه حادثه‌ی قدیمی نبوده؟
‫آره, همه اینجوری میگن,
‫یعنی چی؟ اینم که همش داره خالی میبنده,
‫نه، ولی بین سال اولی ها، اون
‫خب دیگه صحبت درباره‌ی من بسه,
‫بریم سراغ تو ساکورا-کون,
‫اوه این اصلا خوب نیست,
‫پس با کسایی که از خارج از شهر اومدن
‫مثل منحرفا و تبهکارها رفتار میشه؟
‫احتمالا دیگه راهی برای متوقف کردن این وضع نیست,
‫خیلی دربارت شنیدم! حسابی ترکوندی!
‫ستاره‌ی دعوای دیروزِ بازار تو بودی دیگه، نه؟
‫دیروز؟ خیابون اصلی؟
‫منظورت چیه سو؟ ‫این یارو کیه؟
‫درباره‌ی دعوای دیروز اسپالتیپ ها ‫توی خیابون اصلی شنیدین دیگه؟
‫هیراگی-سان و چند تا دیگه از بچه ها رفتن اونجا,
‫ولی کسی که قبل از اونا اونجا بود ‫و از شهر محافظت میکرد
‫ساکورا-کون بود!
‫و-واقعا ساکورا-سان؟
‫اوه؟
‫جدی میگی؟
‫شنیده بودم هیراگی-سان رفته و دیگه ‫نگران نبودم چی میشه,
‫منم همینطور,
‫مامان بزرگ منم اونجا بود,
‫میگفت یکی رو دیده که یونیفرم فورین رو پوشیده ‫و نمیشناختتش,
‫میدونستم یکی از خارج شهر داره میاد,
‫ولی خیلی خفنی که هنوز کلاسا شروع نشده شروع کردی!
‫خ-خیلی نزدیکن
‫ب-برای الان، همین خوبه,
‫ساکورا-سان ایول!
‫مثل اینکه ساکورا-سان رو اشتباهی ‫دشمن خودشون در نظر نگرفتن,
‫مطمئنم اونم همین حس رو داره,
‫ولی چرا از یه شهر دیگه اومدی همچین جایی؟
‫اومدم تا به بالاترین جایگاه برسم,
‫نه نه اشتباه برداشت نکنین!
‫اینجوری نیست که بخواد باهاتون در بیفته ‫و یا باهاتون دعوا کنه,
‫ولی من همینو میخوام,
‫ساکت باش یه دقیقه!
‫ساکورا-سان! تو نمیتونی با اون بجنگی,
‫هیچ شکی نیست که اون خطرناکترین آدم کلاسمون، ‫نه خطرناکترین آدم مدرسست!
‫اون کیوتارو سوگیشیتاست,
‫سوگیشیتا, ‫هی,
‫خوبه از سگای عصبانی خوشم میاد,
‫خوردت میکنم!
‫اوپس, نزدیک بود اون وسط گیر بیفتی ها,
‫بد نبود,
‫از دبیرستان فورین ‫همین انتظار رو داشتم,
‫این شد یچیزی,
‫قهرمان رویاهام
‫کاری از تیم زیرنویس دنیای انیمه
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ساکورا-سان، تو نباید اون کارو میکردی,
‫چی داری میگی برا خودت؟
‫غذاهایی که از مردم توی بازار گرفتی,
‫قبل دعوا همشون رو پرت کردی,
‫اونا رو انداختم که بیام تو رو نجات بدم ها,
‫اون سر جاش اینم سر جاش,
‫بعدشم، دعوا که تموم شد ‫همشون رو برداشتم و خوردمشون,
‫به طرز عجیبی آدم صادق و بی ریایی هستی ‫ساکورا-سان,