بچه های ایزادورا
ایزادورا دانکن (1877-1927) یک رقصنده اسطوره ای آمریکایی
که پشت صحنه رقص مدرن بود
در ۱۹ آوریل سال ۱۹۱۳، ماشین حامل فرزندانش، ۴ و ۶ ساله،
به طور تصادفی به رودخانه سن افتاد, هر دو بچه غرق شدند
ایزادورا هرگز از این کار دست برنداشت
۲۱ اکتبر
بعد از مرگ دو بچه م،
من روزها و شب‌های خودم و تو استودیو با پرده‌های آبی‌رنگ گذروندم
من در غم و اندوه خود تلاش می‌کردم تا یه رقص درست کنم
اما به سختی می‌تونستم حرکت کنم
چقدر دلم می‌خواست این اتفاق وحشتناک به چیز زیبایی تبدیل بشه
من امشب تا دیروقت کار می‌کنم
متاسفم
بوسه‌ها بزرگ
۲۴ اکتبر
من تصور می‌کردم مادری که
بچه مرده‌اش و با قدم های آهسته حمل می‌کنه،
یک قدم مردد
به سمت محل استراحت
من از فرود اومدن به معبد
و پرواز روح در حال صعود رقصیدم
به سمت نور بالا میره
۲۷ اکتبر
اول نوامبر
روز بعد، در سپیده‌دم،
ناگهان بلند شدم و رقصیدم
اولین رقص بعد از حادثه بود
علایم بدنی
دست بچه ها رو بگیرید
سوم نوامبر
پنجم نوامبر
بچه راک
آخرین بار نوازش کن
ششم نوامبر
گرمای خورشید و احساس می‌کنم
گرمای بدنم و احساس می‌کنم
به پاهای برهنه‌ام نگاه میکنم
با سینه‌های نرمم
به بازوهای من که در امواج نرم شناور بودن
و من فهمیدم که
بعد از مرگ بچه هام این سینه
درد غیرقابل تحملی هم داره
که این دست‌ها تا ابد با غم و اندوه بار اومده بود
و وقتی تنها هستم،
این چشم‌ها به ندرت خشک میشن
هفتم نوامبر
مادر چهارشنبه، ۲۸ نوامبر ۲۰۱۸
این جایی که داریم نمایش رو اجرا می‌کنیم؟
نه، نمایش در سالن بزرگ برگزار میشه
ما فقط اینجا تمرین می‌کنیم
- بیا شروع کنیم - اوکی
اون خیلی از یونان باستان الهام گرفته بود
بازم بهت خبر میدم
,,, یه عکس از
فکر کنم همین اطرافه
اینجاست
- با بچه هاش - اره
دیردر و پاتریک
این همون سالی بود که اونا مُردن
اینجا چقدر قشنگه
و میتونه برای
حرکاتمون الهام بخش باشه دستاش و دور کمرشون حلقه کرده
و اونا رو بغل کرده
این منو یاد زمانی میندازه که بچه هاش برگشتن
,,, بله، قبل از اون ,,, قبل از اون
درسته, صددرصد
دهم نوامبر
- سلام، مانون - سلام
- حالت خوبه؟ - اره
خیلی وقته اینجایی؟
نه، زیاد نیست
ببخشید، یه سری مشکلات تو راه داشتم
کف دستت رو به بیرون بچرخون، لطفا
امتحانش کن
بیشتر، مثل این
امتحانش کن
این باعث تغییر میشه
و به سمت بالا یواشکی …
دستاتو ببر بالا، پایین رو نگاه کن
پاهات
تو درک می‌کنی تو درک می‌کنی چه اتفاقی افتاده
بازوهات بال میشن، پایین میان
,,, تا مخفی بشه
اره
دست چپت رو به سرشون گذاشتی دست ‌راستت روی پاهاشون هستن
اونا بزرگ‌تر از این نیستن
حالا دست راستم
اونو نوازش میکنه، اونو بسمت سرش میبره
,,,دوباره با سر شروع میشه,,,, تو می تونی
فقط یه چیز، اما از اینجا
این جا پاهای من
و سرها … احساس نوازش سرشون
اما در طرف دیگه بازوی راستت
اره
پس برمیگردی به سر
,,, تو به پای خودت میری
کفن و برمیداری برای آخرین بار اونا رو پوشش میدی
میتونی جلوشونو بگیری
اره
و بعد اونا رو بغل می‌کنی میخوای نگهشون داری
بهتره تو جهت درست باشه
محکم نگهشون دار و بعدش … اونا میرن
و تو هم دنبالشون میری, برین دنبالشون
بچه‌ها برمیگردن تو دنبالشونی
دستای تو بلند میشن
و حالا برگشتی
برگرد، برشون دار
,,,و بعدش
سرگیجه داری، به پایین نگاه می‌کنی
لیز خوردند,, نه، جلوی پات
درست جلوی پات, آره
دستت رو باز کن
اونا بال میشن، اونا یک کم شناور میشن
حالا باید زانو بزنی
ما یه قدم بسمت راست میریم
و خم میشیم
و همونطوری که خم شدی
ازت میخوام که حجم کاری رو که قبلا انجام دادیم و تصور کنی
ادامه بده، بهشون تکیه بده
و هنوز حجم دستات وجود داره، بله
خیلی نرمه و اینجا هم همینطور این بازو، صداش رو تصور کن
آرنج هاتون رو آزاد کنید آرنج هاتون عصبی نیست
این خیلی عصبی نیست
اوکی؟ و در اینجا هم میتونی حجم اونو تصور کنی
از کاری که ما امروز صبح انجام دادیم این حجم ها,مثل توپ هستن
هیچ حجمی در بازو وجود نداره
,,,سعی کن
سعی کن
منو بغل کن
نگهم دار
من کتاب هستم … و از اینجا ما با هم حرکت می‌کنیم
این بچه‌های شماست که توی عکس هستن؟
بله، وقتی جوان‌تر بودن
در اینجا مخاطب کاملاً نزدیکه
,,, پس ممکنه
می‌بینم که مراقب تو هستن
,,, وقتی تماشاگر باشه
,,,خب
احساس راحتی بیشتری
در واقع، تو رقصیدن میکنم
جالبه چرا؟
وقتی شنونده ها هستن، به من کمک می‌کنه
بهم کمک می کنه که مردم به من رقصیدنم نگاه کنن
,,, بهت کمک می کنه … میتونی بیشتر بگی؟
وقتی در تمرین هستم،
من می‌رقصم، ولی این خیلی …
این طور نیست …
,,, همه چیز نیست
برای اولین بار عالی بود
من باید چند چیز و تنظیم کنم
اما زمانی که یک مخاطب وجود داره،
,,, من با فکر کردن به خودم فشار آوردم
خب، به خودم میگم
که فقط باید انجامش بدم
و هر بار که در مقابل تماشاچی ها شروع به رقصیدن می کنم،
فورا جواب میده
ببخشید
,,,سلام
",,,ایزادورا
ژانویه سال ۱۹۱۳
من اون شب در تئاتر شهر کیف می رقصیدم
در اواخر نمایش ناگهان به پیانیست خودم گفتم:
"اسکریابین و پخش کن!"
چرا؟ اون خواست
"تو هیچوقت باهاش نرقصیدی"
"نمیدونم, پخشش کن"
من خیلی اصرار کردم
که بالاخره قبول کرد
تصور کردم مادری که بچه مرده‌اش رو
با یه قدم آهسته حمل می‌کنه
یک قدم مردد به سمت محل استراحت رفت
من از فرود آمدن به معبد
و گریز روح فراری
در زندان گوشت رقصیدم
و بالا رفت
به سوی روشنایی صعود کرد"
ادامه بده، مانون
دوازدهم نوامبر
بیا روی صحنه، تو کفش لازم نداری
داستان بسیار مهم، چون من می‌خوام تا اون موقع گوش بدمش
جایی که گیج میشه دقیق نیست
تو زمان رو نمی‌بری نمی‌فهمم داری چیکار می‌کنی
من نمی‌فهمم چی شده
من می تونم تکون خوردنش رو درک کنم چون حرکات به من میگه
تو اونا رو میاری, مسیر رو عوض می‌کنی این و می‌فهمم،
چون این حرکات بیشتر به من میگه,, میتونم یه داستانی رو ببینم
اما بعد، تو دیگه اونا رو نگه ندار چرا به جلو حرکت می‌کنی؟
چرا وایستادی و شروع به دویدن می‌کنی؟
چی شده
همه حرکات تو خیلی سریع پیش میره داستان رو نمی‌فهمم
باید برات هدیه بگیرم
برای اینکه این داستان بهت گفته بشه، اونو به خودت میگی، وجود داره،
بچه‌ها رو می‌بینی، پروژه اونا، تجسم اونا
کجان؟ می‌بینی که چی کار می کنن اونا تو رو خوشحال میکنن, چرا؟
ژست شما از داستانت پیروی میکنه، اما من باید اونو بشنوم تا مطمئن باشم
که برای شما روشنه, برای اینکه ما نمی‌تونیم اونو در حالات ببینیم
تو داری مخاطب و از دست میدی
وقتی که تو یه مکان مهم هستی این قلب تنهاست
اونجاست که این تراژدی رخ میده تقریبا همه چیز روبه‌راهه
,,, پس اگه تو رو اینجا از دست بدیم
ما نمی دونیم … ما بقیه رو درک نمی‌کنیم
ما از تو پیروی نمی‌کنیم … و تمام معنی
این نکته خیلی مهمه
پس باید اینو بشنوم ازت میخوام که زنده بمونی تا بتونم حسش کنم
براش، شما باید داستان رو بازگو کنی
و اونو غنی کرده و در این داستان غرق کنی
که مال توئه این داستان توئه, شما باید این کار و درست انجام بدی
تو تنها کسی هستی که داره میرقصه بنابراین باید برای تو غنی باشه
و در حرکاتش دقیق
هر ژست یک معنی داره،
هر ژست یک لحظه در داستان خودش بیان می‌کنه
میتونم اینکار و بکنم
چرا بچه‌ها مقاومت می‌کنن؟
مقاومت میکنن چون اولش جرات نمیکنن
,,, اون به اونا کمک میکنه
تا از ترسشون جلوگیری کنن
,,,یا تموم بشه
,,, لحظه‌هایی که یه ذره
براشون دشوارتر میشه
چرا مادر بهم ریخته؟
چون بچه هاش مُردن
آخرین حرکتش چیه؟
خداحافظی با اونا
از این فصل خوشم میاد
رنگ‌ها زیباست
درسته
تو نمی خوای برگ‌ها از اینجا دور بشن
اره
شانزدهم نوامبر
خوش‌شانسیم که هوا آفتابی
دیدی سنگ‌ها توی دریا چقدر قشنگ هستن؟
اره
- کمک میخوای؟ - اره
- بیا برگردیم تو - خیس میشی!
تو کسی هستی که خیس میشی!
چرا پسرت به انگلستان رفت؟
برای تحصیل زبان انگلیسی
اون یه سال که تو دبیرستانه
اون بسکتبال بازی می کنه
دخترت چی؟
اون ۳ ساله که تو بروکسل بوده‌
اون تئاتر تحصیل میکنه
ناراحتی؟
نه نیستم
دلم براشون تنگ شده
ولی ناراحت نیستم
میدونی ایزادورا
بعد از مرگ بچه هاش چیکار میکنه؟
اون سعی کرد بره مدرسه
تا رقاصی رو یاد بگیره
این رویای همیشگی اون بود
ولی جنگ تموم شده
اون گفت که رقص به هیچ‌کس تعلق نداره
,,,اما همه باید حرکت خودشون رو پیدا کنن
برای انجام دادن کارها
واقعا بهم دست زد
هفدهم نوامبر
ساعت ۹:۳۰ بعدازظهر
سلام
حالت چطوره؟
یکمی سرده
مادر
"رقص من خود ب خود اختراع نشد ,,,مدت ها پیش تو درونم وجود داشت
قرن‌ها بود که خوابیده بود و اندوه من از خواب بیدار شد"
بچه های ایزادورا
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال