رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- خوش اومدین, ‫- سلام,
‫دکتر «فلزر»,
‫لطفاً همراهم بیاید,
‫سلام «آلما»، ‫من تام‌‌ هستم,
‫از دیدنت خوش‌وقتم آلما,
‫بشینیم؟
‫چی میل دارین واسه‌تون بیارم؟
‫«بوردو» حرف نداره,
‫بوردو واسه خانوم؟
‫خیلی زن زیبایی هستی آلما,
‫چشمات مثل دو دریاچهٔ کوهساریه ‫که می‌تونم توش غرق بشم,
‫تام بودی، درسته؟
‫از تعریف و تمجید خوشت نمیاد؟
‫به خدا باور داری؟
‫اینجا خیلی جای مناسبی ‫واسه همچین سوالی نیست,
‫- شعر مورد علاقه‌ای داری؟ ‫- خیلی از «ریلکه» خوشم میاد,
‫«روز پاییزی» مثلا,
‫خط ششم و هفتم؟
‫«بگذار کامل برسند، و آخرین ‫دوران شیرین‌ـش را تا شراب ناب دنبال کن»,
‫- نامهٔ یکی مانده به آخر شعر؟ ‫- اِی,
‫- هدف زندگی چیه؟ ‫- که دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنیم,
‫۳۵۸۷ ضربدر ۹۸۲ ‫تقسیـم بر ۷۳۱؟
‫۴۸۱۸,۶۵۱۱۶
‫غم‌انگیزترین چیزی که به ذهنت می‌رسه چیه؟
‫در تنهایی مــُردن,
‫می‌شه برقصیم؟ ‫رقص رومبا,
‫دکتر فلزر، بهتون پیشنهاد می‌دم از ‫فرصت نهایت استفاده رو ببرید,
‫شگفت‌زده می‌شید,
‫اشتباهی تو کارم هست؟
‫من,,, من,,,
‫لطفاً بابت این اوضاع پیچیده دلخور نشید,
‫ولی بهتون اطمینان می‌دم، ‫این اتفاق برای این مدل خیلی نادره,
‫به ندرتِ بردن یه لاتاری,
‫از لحاظ احتمالاتش می‌گم,
‫بهتون اطمینان می‌دم، متخصصین ما ‫تا فردا شب ترتیب همه چی رو می‌دن,
‫خیلی بابت این تأخیر ناخوشایند ‫ازتون عذر می‌خوایم,
‫مشکلی نیست,
‫باورتون نمی‌شه چقدر سخته ‫که مخ‌زنی رو برنامه ریزی کنیم,
‫یه حرکت اشتباه، یه نگاه گمراه‌کننده، ‫یه توجه بی‌مهابا
‫دیگه فضای رمانتیک از بین می‌ره، ‫درست می‌گم؟
‫این همه فضاسازی‌ ممکنه زیاده‌روی باشه
‫ولی این لحظات رمانتیک بهمون ‫نکات نهایی واسه تنظیمات نهایی رو می‌ده,
‫و حتی با این‌وجود که شما یکی از ده‌ متخصصی ‫هستید که تام رو توی این سه هفته آزمایش می‌کنن
‫حال و هوای اولین ملاقات‌ـتون ‫خیلی مهمه,
‫- کلی زحمت داره که, ‫- نه اون‌قدری که فکر می‌کنید,
‫تصاویر سه‌بعدی,
‫ارزون‌ترن و می‌تونن زمان بیشتری برقصن,
‫می‌دونم این قضیه رو با سردی احساسی ‫خاصی می‌بینید
‫که با توجه به آزمایش‌گر بودنتون ‫باید هم اینطور باشه،
‫ولی به‌شدت بهتون پیشنهاد می‌دم ‫که با آغوش باز سمت این تجربه برید,
‫وقتی خوشبختی در خونه‌ت رو می‌زنه ‫باید فوراً در رو باز کنی,
‫فردا روز بزرگیه,
‫همه‌چیز مرتب می‌شه ‫و می‌تونید تام رو ببرید خونه,
‫باشه، ممنون,
‫- سلام «جولیان», ‫- سلام آلما,
‫ببخشید، کار پیش اومد, ‫اصلا دلتون نمی‌خواد بشنوید,
‫دوباره هم باید برم, ‫اسکن ۲۲۰۲ تموم شده؟
‫آره، روی میزه,
‫وقت زیادی نمونده, ‫آخرین تلاشمونه,
‫- فردا می‌بینمتون, ‫- می‌بینمت,
‫ازم آزمایش گرفتن، مغزم رو اسکن کردن، ‫بی‌وقفه ازم سوال می‌پرسیدن
‫بعد به‌قول خودشون فایل‌های مغزی رو
‫که از ۱۷ میلیون نفر جمع‌آوری کردن ‫به اون چیزا منتقل می‌کنن
‫شامل: ویژگی‌ها، ‫دیدگاه‌ها، احساسات‌ـشون,,,
‫خیلی پیچده‌ست، ‫و خدا می‌دونه چقدر واسه‌شون آب می‌خوره,
‫بعد نتیجه‌ش چیه؟
‫«چشمات مثل دو دریاچهٔ کوهساریه ‫که می‌تونم توش غرق بشم,»
‫شاید تو رو بهتر از خودت می‌شناسن,
‫خیلی دوست دارم امتحانش کنم,
‫- که دختر رویاهات رو واسه‌ت بسازن؟ ‫- آره,
‫ولی خب همین الانشم توی خونه یکی دارم, ‫حالا از شوخی بگذریم,
‫علی‌رغم نظرت
‫من توی کمیتهٔ اخلاقم، ‫و نیاز به ارزیابی‌ـت دارم,
‫- به‌اندازه‌ای دیده‌م که بنویسم, ‫- آلما، قضیه در مورد اینه که
‫آیا اینا اجازهٔ ازدواج، کار
‫پاسپورت گرفتن، داشتن حقوق انسانی ‫یا بخشی از اون حقوق رو دارن یا,,,
‫«راجر» من,,,
‫عه، نمی‌دونستم که,,,
‫ببخشید, سلام آلما,
‫سلام جولیان,
‫چیزه,,,
‫ضروری نیست، بعداً برمی‌گردم,
‫باشه، می‌بینمت,
‫- چرا جولیان انجامش نمی‌ده؟ ‫- پیش‌نیازش مجرد بودنه,
‫- فرانک چی؟ ‫- آلما,
‫همه یا خونواده دارن یا نامزد,
‫خودت قبول کردی، ‫و خب اینم در نظر بگیر که همسر رویاهات
‫همین الانشم واسه‌ت ساخته شده, ‫فقط سه هفته‌ست,
‫بعدش تو و افرادت می‌تونید برید شیکاگو ‫و کتیبه‌ها رو شخصاً ببینید,
‫بودجه‌ش رو تخصیص می‌دم,
‫نه، نه، رشوه محسوب نمی‌شه,
‫فقط یه تشکر کوچیک,
‫سلام,
‫- خیلی وقته ندیدمت, کجا بودی؟ ‫- همین گوشه کنار,
‫یه گردهمایی توی کوپن‌هاگن ‫موزه
‫- سلام آلما, ‫- سلام «رگینا»,
‫- سلام جولیان, ‫- سلام,
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم,
‫تو چی؟
‫وقت داشتی بریم یه قهوه‌ای بخوریم، ‫یه‌کم حرف بزنیم,
‫باید برم, بعدا می‌بینمت,
‫- «کورا»؟ ‫- آلماـم,
‫اینجا چکار می‌کنی؟
‫واسه‌ت خرید کردم,
‫خرید نمی‌خوام!
‫می‌دونم بابا، درست مثل اینکه ‫نیازی نیست چیزی بخوری,
‫مثل بچه‌ها باهام رفتار نکن,
‫ولی خب پنج‌شنبه‌ست بابا, ‫هر پنج‌شنبه مزاحمت می‌شم,
‫دوباره توی استریو سیگار می‌کشی؟
‫کورا مُرده؟
‫نه تا جایی که خبر دارم,
‫ولی پنج‌شنبه‌ها می‌ره «نیکو» رو ‫از کلاس فوتبال میاره,
‫نیکو همون بچه‌ست,
‫آره,
‫یارو زشته,
‫بابا!
‫محاله بتونی امروز منو ببری بیرون,
‫ولی خب هوا آفتابیه,
‫ریدم تو آفتاب,
‫دیدی؟ اون‌قدرام بد نیست,
‫چرا هست,
‫- می‌خوام برم خونه, ‫-یه‌کم دیگه می‌رسیم, یه‌ذره دیگه,
‫یه‌لحظه لطفاً,
‫وای، ببخشید,
‫سلام آلما,
‫شما و رئیستون قرارداد ‫عدم افشاء رو امضا کردید,
‫کار ضروری پیش اومد، ‫می‌تونید هر لحظه تماس بگیرید,
‫در غیر این‌صورت، سه روز دیگه ‫ساعت ۱۰ صبح همدیگه رو می‌بینیم,
‫- چیز دیگه‌ای هست که لازم باشه بدونم؟ ‫- پیشنهاد می‌کنیم روی یه گذشتهٔ مشترک کار کنید,
‫داستانی در مورد این‌که ‫چطور آشنا شدید درست کنید,
‫برای داشتن یه آینده، ‫باید گذشته‌ای داشته باشین,
‫واقعاً سلیقهٔ محشری داری,
‫ممنونم,
‫خیلی لطف داری,
‫اگه صندلی‌ـت رو ۱۵ سانتی‌متر بلندتر کنی
‫و ۱۲ درجه به سمت جلو متمایل کنی، ‫و همین‌طور به نگرانی‌ت ادامه بدی
‫احتمال تصادف ۲۷ درصد کمتر می‌شه,
‫یه تنفری بابت توصیه‌م ‫واسه بهبود امنیتت حس می‌کنم،
‫و هم‌چنین,,
‫بابت استفادهٔ صحیح وجه شرطی توی جملاتم,
‫درسته؟
‫تلاش‌های بی‌ثمر برای ارتباط برقرار کردن، ‫برای هم‌سو کردن الگوریتمم باهات ضروریه,
‫ممکنه چیزهایی بگم و انجام بدم ‫که مورد نظرت نباشه
‫ولی اون اشتباهات در ادامه ‫کم‌تر و کم‌تر می‌شن,
‫به‌زودی چیزهایی می‌گم و انجام می‌دم ‫که درصد موفقیت خیلی بالاتری دارن,
‫به‌زودی همهٔ تیرهام به هدف می‌خورن,
‫خیلی‌خب، این پذیراییه
‫آشپزخونه,,,
‫این کجاست؟
‫نمی‌دونم, یکی از دوستام گرفته,
‫یه دوست خوب؟
‫از رنگ‌هاش خوشم میاد,
‫- چیز دیگه‌ای لازم داری؟ ‫- نه، مرسی, خیلی لطف داری,
‫راستی سرویس بهداشتی، ‫اگه یه موقع,,,
‫دندون‌هام رو مسواک می‌زنم ‫و بدنم رو تمیز می‌کنم,
‫و اینم از اتاقت,
‫توی یه تخت نمی‌خوابیم؟
‫- شب به‌خیر دیگه, ‫- شب به‌خیر آلما,
‫چرا به لهجهٔ انگلیسی گفتی؟
‫تو به مردهایی جذب می‌شی ‫که یه‌کم خارجی باشن,
‫نه کاملاً بومی، و نه کاملاً خارجی,
‫بریتانیایی مثلا,
‫صبح به‌خیر آلما,
‫خوب خوابیدی؟
‫مرتبش کردم که بتونی ‫وسایلت رو راحت‌تر پیدا کنی,
‫طبق یه سیستم مرتب شده‌ن، ‫مثلا,,,
‫مشکلی نیست,
‫من,,,۱۱ دقیقه لازم دارم ‫که همه‌چیز رو سر جاش برگردونم,
‫فوراً دوباره پنجره‌ها رو کثیف می‌کنم,
‫پنجره‌ها رو بذار حالا,
‫وقت واسه صبحونه خورد ندارم, ‫واسه کارم دیرم شده,
‫مشتاق یه صبحانه-ناهار رمانتیک بودم,
‫- که یه‌کم گپ بزنیم, ‫- من اصلا گپ نمی‌زنم,
‫و واسه همین دوست دارم,
‫گوش کن تام,
‫می‌دونم برنامه‌ریزی شدی که ‫یه همسر بالقوه باشی,
‫ولی نمی‌تونم سه هفته اینجوری تحمل کنم,
‫نمی‌تونم یه روز دیگه اینجوری تحمل کنم, ‫دیوونه می‌شم,
‫من دنبال همسر نیستم,
‫فقط سه هفته تو رو آزمایش می‌کنم ‫و یه ارزیابی می‌نویسم,
‫آها, و اصلاً عشق به وجدت نمیاره؟
‫- ابداً, ‫- محبت چی؟
‫صمیمیت احساسی؟ ‫چشم‌ تو چشم شدن پر شور؟
‫قطعاً نه,
‫- پروانه؟ ‫- نه,
‫- اگه اون‌قدر دوست داشته باشم که نتونم درست فکر کنم چی؟ ‫- به هیچ‌وجه,
‫پس واسه همین جدا از هم خوابیدیم,
‫بهت پیشنهاد می‌دم به من نپلکی، ‫منم بهت نمی‌پلکم
‫و کم و بیش این سه هفته رو ‫با وقار به‌سر می‌بریم، خب؟
‫الگوریتمم طوری طراحی شده که خوشحالت کنم,
‫عالیه,
‫پس نپلکیدن بهم نباید ‫واسه‌ت مشکلی پیش بیاره,
‫این بیش از هر چیزی خوشحالم می‌کنه,
‫حالا دیگه باید برم,
‫- می‌تونم باهات بیام؟ ‫- نه,
‫می‌تونم کمکت کنم,
‫موضوع خیلی خاصیه, ‫سال‌ها زمان می‌بره که,,,
‫خیلی‌خب، شاید چند میلی‌ثانیه لازمه ‫که بتونی ازش سر در بیاری
‫ولی در مورد شعر و استعاره‌ست,,,
‫دارم چکار می‌کنم؟
‫باشه، همینجا می‌مونم,
‫به یه دردی بخورم, ‫خونه رو خوشگل می‌کنم,
‫همینجا منتظرم بمون,
‫یه قهوه‌ای چیزی واسه خودت بخر,
‫- هر چیزی که خواستی, ‫- باشه,
‫مثل کسی که چیزی می‌خواد رفتار می‌کنم, ‫هیچ کس هم شک نمی‌کنه,
‫- کارم طول می‌کشه, ‫- ای جان,
‫چیه؟
‫می‌تونی اینا رو هم حذف کنی: ‫«جونِ تو»، «حله» و «خدافس»,
‫ردیفه,
‫سلام، چی میل دارین؟
‫امروز چه حسی دارم؟
‫آها! یه موکاچینوی متوسط ‫با یه شات شهد فندق,
‫امروز حالم یه‌کم قاطیه,
‫موکاچینوی متوسط با فندق,
‫۴,۷۰ یورو می‌شه,
‫۵ حساب کن,
‫قهوه‌تون اونجاست,
‫بین خودمون باشه,
‫حدس زدی که واقعاً نمی‌تونم چیزی بخوام؟
‫واقعاً بی‌توجه به اطرافشون هستن,
‫عجیبه، نه؟
‫۴۵ دقیقه‌ست که دارن ‫ویدئوهای «اپیک‌فیل» رو می‌بینن,
‫کلیپ‌های کوتاهی که نشون میده ‫آدما نمی‌تونن یه سری کارها رو انجام بدن,
‫می‌شه بگی کجاش خنده داره؟
‫خب یعنی,,,
‫خنده‌داره دیگه وقتی می‌بینی یکی لیز می‌خوره، ‫میفته زمین، یا از روی چیزی سقوط می‌کنه,
‫- چیش خنده داره خب؟ ‫- خیلی مسخره به‌نظر میاد,
‫نمی‌دونم, ‫نمی‌تونم توضیحش بدم,
‫ولی کسی نمی‌میره, ‫این دیگه خنده‌دار نیست,
‫- هست؟ ‫- نه، قطعاً خنده‌دار نیست,
‫مُردن به‌ندرت خنده‌داره، درسته؟
‫ببخشید، خیلی طول کشید, ‫خیلی شرمنده‌م,
‫- مشکلی نیست, ‫- فکر نمی‌کردم بسته باشن,
‫فکر می‌کردم کل شب رو باز باشن,
‫چه توی کافه باشم ‫چه بیرون، فرقی واسه‌م نداره,
‫حوله‌ای چیزی لازم داری؟
‫مشکلی نیست, مرسی,
‫بیا,
‫واسه اینکه دفعهٔ بعد ‫دیگه زیر بارون نمونی,
‫یه‌کم استراحت کن, ‫کار زیادی واسه‌ت خوب نیست,
‫۹۳درصد زنان آلمانی ‫رویای همچین چیزی رو دارن,
‫- حدس بزن من جزو کدوم گروهم؟ ‫- جزو ۷ درصد؟
‫این یکی رو چطور این‌قدر زود حدس زدی؟
‫اگه باهام مهربون باشی، ‫باهام درد و دل کنی، حس بهتری داری,
‫- خوشحال‌تر می‌شی, ‫- بعدش چی؟
‫بعد خوشحال‌تر می‌شی,
‫اندورفین، سطح سروتونین رو بالا می‌بره ‫دوپامین آزاد می‌شه,,,
‫بهله,
‫همهٔ مردم می‌خوان خوشحال باشن,
‫خب,,,
‫اگه فراتر از ظرفیت الگوریتمت هست ‫ناراحت نشو,
‫آدمیزاده دیگه,
‫تام ‫می‌شه در رو باز کنی؟
‫پستچیه,
‫تام؟
‫- سلام آلما, ‫- عه,
‫جولیان سعی داشت باهات صحبت کنه ‫که امروز تابلو رو ببره,
‫و چون حموم بودی، ‫یه قهوه تعارفش کردم,
‫آره، قهوه تعارفم کرد,
‫آره، قهوه تعارفت کرد,
‫و حالا آماده‌ست,
‫ممنون,
‫- تام همکارمه, ‫- آره، حتما, همکار,
‫راستش رو بخوای، حتی قبل از اینکه ‫ببینمش هم از طرفداراش بودم,
‫سال‌هاست که کارهاش رو دنبال می‌کنم, ‫اون یه,,,
‫کافیه تام,
‫- خب کجا همدیگه رو دیدید؟ ‫- کوپن‌هاگن,
‫توی همایش انسان‌شناسی,
‫ماه آگست, ‫گفتم که اونجا بودم,
‫از اونجایی که الان توی «پرگمون» هستم ‫و کارمون هم مشابهه
‫با اینکه روی زبان فارسی مطالعه می‌کنم ‫نه خط میخی سامری
‫آلما بهم اتاق مهمونش رو پیشنهاد داد,
‫و حالا این شباهت‌ها مثمر ثمر بوده؟ ‫شدید و پیچیده بوده؟
‫جولیان، لطفاً,
‫به من ربطی نداره,
‫خیلی‌خب پس,,
‫تابلو,
‫وای، بزرگ‌تر از چیزیه که یادمه, ‫نمی‌دونم اصلاً جاش بشه یا نه,
‫- ماشینت چیه؟ ‫- مانیلا,
‫جاش می‌شه,
‫اندازهٔ مانیلا ۲۳۳ در ۱۵۷ در ۶۸ سانتی‌متره, ‫این تابلو ۲۱۰ در ۱۷۰ـه,
‫اگه کجش کنی، کاملاً جاش می‌شه,
‫- باشه، حله, ‫- می‌تونم کمکت کنم, مشکلی نیست,
‫جَلدی می‌رم لباس بپوشم,
‫- درست گفتم؟ ‫- آره درست گفتی,
‫نه، واسه‌ت خوشحالم البته,
‫- واقعاً اون چیزی که فکر می‌کنی نیست, ‫- خیلی‌ها رو ممکنه بتونی گول بزنی، ولی منو نه,
‫اون نگاه رو می‌شناسم, ‫قبلا منو اینطوری نگاه می‌کردی,
‫چرته، ولی خب نمی‌خوام بحث کنم, ‫هر چی دوست داری فکر کن,
‫اگه اوضاع آروم بشه و ‫تو و «استفی» هم همدیگه رو ببینید خوب می‌شه,
‫شاید تو هم بخوای بیا منزل مبارکی؟
‫- می‌ری پیش اون؟ ‫- بیشتر واسه دلایل اقتصادی,
‫کِی؟
‫فردا,
‫اگه بیای خوشحال می‌شم,
‫ببینیم چی می‌شه,
‫ولی مرسی بابت دعوت,
‫در مورد تابلو ناراحتم,
‫نگران نباش, ‫خیلی وقته که اینجاست,
‫باشه پس,,
‫خیلی بهتر می‌شد اگه چیزی نمی‌گفتی,
‫البته که منظورم این نیست ‫که کلاً هیچی نگی,
‫فقط بگو یه همکار از لندن, ‫همین کافیه,
‫البته که فکر می‌کنن ما,,,
‫ولی خب باید باهاش کنار بیان,
‫- اون با منه, ‫- باشه,
‫اگه فکر می‌کنید هوا مطلوبه ‫و بقیه همه مشغول تعطیلاته
‫درست می‌گید,
‫ولی حداقل قهوه داریم
‫و واسه هر کدوم چندتا دونات، ‫اگه کسی خواست,
‫- پاتریک، قهوه می‌خوای؟ ‫- حتما, مرسی,
‫ایشون تامه, ‫یه همکار از لندن,
‫اون روی خط میخی فارسی کار می‌کنه، ‫ولی می‌خواست ببینه در چه وضعیم,
‫- سلام تام, ‫- خوش اومدی,
‫به تام اطراف رو نشون بدم؟ ‫منتظر یه آپلود طولانی‌ـم به هرحال,
‫حتما، خیلی عالی می‌شه,
‫باشه,
‫می‌شه لحظه بیای؟ ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم,
‫نمی‌دونم چقدر با کلیت کار ما آشنایی داری
‫ولی اساساً می‌خوایم ثابت کنیم ‫که حتی ۴هزار سال قبل میلاد مسیح هم
‫توی نوشته‌های ابتدایی که ‫مدت مدیدی فقط مکتوبات اداری بودن
‫واقعاً شعر هم بوده، ‫یعنی استفاده از شعر و استعاره,
‫«و انسان تنها به نان زنده نیست», ‫[ انجیل متی- 4:4]
‫آره, حتی اون‌موقع هم همینطور بوده,
‫می‌تونی بخونیش؟
‫خط میخی فارسی نویسه‌های کمی داره,
‫- با خط میخی سامری آشنایی داری؟ ‫- آره,
‫فقط ۲۷ میلیون ترکیب بیشتر از ‫خط میخی فارسی داره,
‫ولی این زبان «آکادیان»ـه
‫آره, درسته,
‫می‌شه باهات صحبت کنم؟
‫- چی شده؟ ‫- وقتی داشتم کتبیه‌ها رو می‌دیدم
‫یه نگاهی به انتشارات انداختم, ‫یه مقاله از «بونس آیرس» خوندم به اسم:
‫- چی؟ من اسپانیایی بلد نیستم, ‫- شعر خط میخی:
‫استعاره و بازتاب جامعه ‫در ۲۷۰۰ سال قبل از میلاد,
‫خیلی راحت توی سرور دانشگاه ‫قابل دسترسیه,
‫باورم نمی‌شه در این مورد نمی‌دونستیم,
‫- چرا این‌قدر ناراحتی؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫چرا ناراحتم؟ ‫سه ساله که دارم در موردش تحقیق می‌کنم!
‫سه سال، شب و روز! ‫و درست قبل از انتشارش
‫یه دختره از «بونس آیرس» ‫تخمی سر و کله‌ش پیداش می‌شه!
‫که اونم سال‌هاست مطالعه‌ش می‌کنه!
‫همون مسئله، همون ایده!
‫فقط اینکه اون سه ماه پیش منتشرش کرده!
‫این همه بدبختی واسه هیچی بوده!
‫سه سال تحقیق دود شد رفت هوا!
‫این مطالعه واسه مردم اهمیت داره,
‫نشون می‌ده که همیشه ‫یه معنای عمیق‌تری وجود داشته,
‫که مردم هیمشه با کلمات بازی کردن
‫همیشه شعر رو فقط ‫برای منافع شعری سرودن,
‫جوامع بشری باید از این موضوع ‫با خبر بشن، و می‌شن,
‫نتیجه‌ش همون می‌مونه,
‫شاید واسه بشریت، ولی نه واسه من,
‫نه واسه من!
‫پس اشک تو چشمات
‫فقط به خودت و کارت مربوطه؟
‫اینا اشک‌های غرور و خودپسندیه,
‫آلما؟
‫چه خبره؟
‫ببخشید!
‫خیلی ازتون معذرت می‌خوام!
‫بذار توضیح بدم,
‫آلما، فکر کنم,,,
‫- سلام، من آلما هستم، شماها کی هستین؟ ‫- سلام,
‫ریتا و رائول,,,
‫- گری, ‫- گری,
‫تو اولین مردی هستی ‫که تا حالا منو درک کرده,
‫- می‌شه لطفاً ببوسمت؟ ‫- باید از اون خانوم بپرسی,
‫من مال اونم,
‫راحت باش,
‫- آلما، من,,, ‫- خودم می‌تونم راه برم,
‫نمی‌خوای بیای داخل؟
‫تو نمی‌خوای بیای بیرون؟
‫نمی‌تونی یه بارم شده غافل‌گیرم کنی؟
‫نمی‌تونی یه کار عجیب کنی، ‫یه کاری,,
‫که احمقانه باشه؟ ‫نمی‌شه یه‌بار کار درست رو انجام ندی؟
‫- نمی‌دونی چی می‌خوای, ‫-نه، نمی‌دونم چی می‌خوام,
‫گاهی اینجوریه,
‫وقتی آدم باشی,
‫مستی,
‫به‌سلامتیت,
‫خب، کیرت چطوریه؟
‫- جانم؟ ‫- فقط اگه اول کسی رو ببوسی می‌تونی سکس کنی؟
‫آره,
‫یا سنسورت فعال نمیشه ‫و دیگه نمی‌تونی,,,شق کنی؟
‫دقیقا,
‫اصلاً عصبانی می‌شی؟
‫اینم بخشی از الگوریتمته؟
‫اگه مناسب باشه، فکر کنم بتونم ‫گاهی چیزی مثل عصبانیت رو به‌خرج بدم,
‫یا حتی عصبانی بشم, ‫هیچ وقت فرق‌ـشون رو نفهمیدم,
‫هیچ وقت متوجه نمی‌شه, ‫با این حال همه‌چیز رو درک می‌کنه,
‫یالا، باید یه‌ذره عصبانیت ‫توی اون قلب کوچولوی خودکارت باشه,
‫- اینجوری با من صحبت نکن! ‫- چرا؟ اتصالی می‌کنی؟
‫گفتم تمومش کن!
‫حالا شد!
‫- ببخشید, ‫- الگوریتمت سریع‌تر از تو بود؟
‫آماده نبودم,
‫واسه این آماده‌ای؟
‫انگار که سنسور خیلی خوب کار می‌کنه,
‫آره,
‫نشونم بده,
‫پس این کیر رویاهای منه؟
‫ظاهرا,
‫بهت برنمی‌خوره اگه ‫یه‌کم باهات مثل آدم برخورد کنم؟
‫- داری چکار می‌کنی؟ ‫- فضای رمانتیک درست می‌کنم انگار,
‫گوربابای فانتزی‌های جنسی بی‌روحِ ‫۱۷ میلیون نفری‌ـت,
‫می‌خوام همه‌ش رو ببینم,
‫و تشنگی اصالتت رو برطرف می‌کنه
‫اگه الان باهام برقصی؟
‫نه، نمی‌خوام برقصم, ‫می‌خوام بدونم,,,
‫چه حسی می‌ده تو رو بگام,
‫هی!
‫- چه غلطا؟ ‫- الان باید بخوابی,
‫نباید بخوابم,
‫باید با هم بخوابیم، ‫همین که گفتم,
‫تو حس و حالش نیستم ‫الان وقت مناسبی نیست,
‫وقت مناسب وقتیه ‫که من بگم!
‫- تو اینجایی که نیازهای منو برآورده کنی, ‫- آره، دقیقا,
‫- واسه همین ساخته شدی! ‫- فردا می‌بینمت,
‫بهت دستور می‌دم که اینجا بمونی!
‫برت می‌گردونم کارخونه!
‫- صبح به‌خیر, ‫- قطعاً صبحم به‌خیر نیست,
‫- وقت هست که لباس عوض کنید, ‫- تام اینجا نیست,
‫چی؟‌کجاست؟
‫مگه من مادرشم؟ ‫نمی‌تونید یه جوری ردیابی‌‌ـش کنید؟
‫چرا، ولی فقط اگه گزارش مفقودی بدین,
‫و گرنه دیگه می‌شه نظارت دائم، ‫بر خودتون هم البته,
‫از لحاظ قانونی امکان‌پذیر نیست,
‫- صبح به‌خیر, ‫- صبح به‌خیر,
‫- تو قهوه‌ت شیر می‌خوری؟ ‫- نه مرسی، ولی یه‌کم شکر لطفاً,
‫حتما, ‫آلما، تو هم قهوه می‌خوری؟
‫آره، ممنون,
‫ممنونم,
‫خب، حالا شما
‫دو شب، دو روز و یه شب رو ‫با هم گذروندید,
‫چه حسی دارین؟
‫خوب,
‫آها,
‫خب، آره,
‫اون,,,
‫برنامه‌ریزی‌ـش,,,
‫- کار می‌کنه, ‫- منظورت چیه؟
‫همون‌طور که می‌بینید صبحونه درست می‌کنه، ‫حرفای معنادار می‌زنه، عالیه,
‫ممکنه متوجه نشده باشین، ولی ‫دارین با تام مثل یه دستگاه رفتار می‌کنید,
‫- آره، قطعاً متوجه‌ش شدم, ‫- به‌نظرتون چرا این‌جوریه؟
‫- چون یه دستگاهه دیگه, ‫- ممکنه دست کم گرفته باشینش؟
‫تام، رفتار آلما باعث می‌شه ‫چه حسی داشته باشی؟
‫یه‌جور تظاهر نکن انگار نمی‌دونه, ‫اون نمی‌تونه چیزی حس کنه,
‫هیچ احساساتی نداره, تام برنامه‌ریزی شده ‫که احساسات رو شبیه‌سازی کنه,
‫ولی هیچ احساس واقعی‌ای نداره,
‫چرا نمی‌ذاری تام جواب بده؟
‫فکر کنم آلما وقت بیشتری لازم داشته باشه,
‫طبق تحلیلات وسیع‌ـمون
‫تام همسریه که بیشترین شانس ‫خوشبخت بودن رو باهاش داری,
‫تام برنامه‌ریزی شده که نیازهای منو ‫برآورده کنه,
‫اون فقط یه ضمیمه از خودمه, ‫نمی‌فهمی؟
‫- دنبال اختلاف‌نظر توی رابطه‌ای؟ ‫- آره! البته که هستم,
‫تام، می‌شه یه‌کم بیشتر مخالفت کنی
‫- اگه واسه آلما اهمیت داره؟ اگه,,, ‫- خیلی‌خب,
‫دیگه خسته شدم, ‫یا خنگی یا خودتم یه رباتی,
‫تو هم یه رباتی؟
‫تام، اون رباته؟
‫آره، هست,
‫باور نکردنیه!
‫یه مشاور ازدواجی که خودش بد برنامه‌ریزی شده ‫داره به من می‌گه,,,
‫- که باید عاشق یه ربات بشم؟ ‫- بهتر نیست این عصبانیت رو,,,
‫نه! چرا خودت از خونهٔ من ‫تشریف نمی‌بری بیرون؟
‫و به شرکتت بگو که روی مشاورین واقعی ‫سرمایه‌گذاری کنن,
‫یا سیستم عاملت رو بروزرسانی کنن
‫اگه برنامه‌نویسات حس چند شب ‫تا صبح کار کردن رو داشته باشن,
‫- اون حرفت در مورد سیستم‌عامل خیلی زشت بود, ‫- ببخشید، ولی دیگه خیلی رو مخه,
‫اعتراف می‌کنم که بهترین نمایندهٔ ‫گونهٔ ما نیست,
‫می‌خواستم بابت دیشب
‫ازت عذرخواهی کنم,
‫من هم بهترین نمایندهٔ گونه‌م نبودم,
‫می‌تونستی بهش بگی ‫که سمتت چیز پرت کردم,
‫چیزی نپرسید,
‫می‌تونم کمکت کنم چندتا موضوع تحقیق ‫پیدا کنی؟ چندتا ایده دارم,
‫می‌شه همه چیز رو واسه یه روز فراموش کنیم؟
‫خط میخی، مدارک، ارزیابی
‫این‌که تو کی هستی، ‫من کی هستم؟
‫با کمال میل,
‫یه لحظه دندون رو جیگر بذار خب,
‫ولی خب تشنه‌م!
‫نمی‌بینی دارم به پدربزرگ کمک می‌کنم؟
‫من به کمک کسی نیاز ندارم! ‫مثل بچه‌ها باهام رفتار نکن!
‫مامان!
‫من ۸۰ سالمه! ‫یه عمر این کارو کرده‌م!
‫تشنمه!
‫- فقط می‌خوام که,, ‫- سلام! منم می‌خوام دعوا کنم!
‫بابا، این لکه‌ها رو ببین ‫فقط می‌خواستم که,,,
‫مضخرفه! من درشون نمیارم!
‫سلام عزیزم, ‫چیزی می‌خوری؟
‫بذار ببینیم چی داریم,
‫آب گوجه‌فرنگی,
‫آب خیار، آب اسفناج
‫آب نخود فرنگی,,,
‫باشه، جدی می‌گم,
‫آبجو چی؟ آبجوی مخمر,
‫آبجوی گندم، آبجوی وزغ
‫آبجوی عنکوب، آبجوی حلزون,,,
‫- آب می‌خوام! ‫- آب؟
‫سفارش سختیه,
‫- بسه دیگه, شلوارت رو بپوش,,! ‫- لیوان نداریم,
‫شلوار آبی رو بپوش، به من چه! ‫فقط یه چیزی پات کن!
‫آب نداریم!
‫پس قهوه‌ای رو بپوش!
‫بچه‌ها خودشون آب می‌خورن ‫یا باید مثل گُل بهشون آب بدی؟
‫واسه‌م مهم نیست کدوم یکی، ‫فقط یه چیزی بپوش!
‫یه مرد اینجاست,
‫- کجا؟ ‫- اونجا,
‫عه، اون, ‫اون مرد نیست, یه رباته,
‫این دیگه چه مسخره بازی‌ایه؟
‫- دیگه دارم دیوونه می‌شم, ‫- پدربزرگ، اون یه رباته,
‫- عه؟ ‫- آره، و اگه لباس نپوشی
‫اون رو پرستارت می‌کنم ‫و اینجا زندگی می‌کنه,
‫ولم کن بابا,
‫می‌خواستیم بریم «روم» ‫ولی کوچیک بود، فقط چندتا خونهٔ تفریحی بود,
‫بابا، شهر بزرگ‌تری که نزدیکـمون باشه کجاس؟
‫- چی؟ ‫- جایی که اون ماست‌های کیسه‌ای رو خریدیم,
‫این دیگه چیه؟
‫توی دانمارک بابا، ‫جایی که سه تابستون رو موندیم,
‫کانگزمارک شاید؟
‫- آره! کانگزمارک! ‫- می‌شناسمش,
‫- مامان‌بابام قبلا منو هم می‌بردن اونجا, ‫- واقعا؟
‫همه‌تون زده به سرتون,
‫من و آلما اونجا دوچرخه سواری می‌کردیم, ‫یه میز پینگ‌-پونگ
‫پشت خوابگاه مدرسه سمت تپه‌ها بود, ‫و با یه پسری دوست شدیم,
‫وایسا فکر کنم عکسش رو هم داشته باشم,
‫شایدم تو بودی,
‫قطعاً مثل تو چشماش آبی بود,
‫- اسمش,,,؟ ‫- وای خدا!
‫- اسمش توماس بود! ‫- توماس!
‫اسمش توماس بود!
‫- البته! ‫- ما رو یادته؟
‫دوچرخهٔ آبی و قرمز داشتیم, ‫هر دومون عاشقت شده بودیم,
‫- تو هم؟ ‫- عاشق کی بودی؟
‫- خب، خواهر کوچولوت بودم دیگه! ‫- مامان، عاشق کی بودی؟
‫با رباته
‫وقتی بچه بود,
‫اینجا!
‫خودشه,
‫این مال جفت‌ـتونه که با اولین دوربینم گرفتم,
‫واقعا عاشقش بودم,
‫- ولی ربات‌ها که بزرگ نمی‌شن, ‫- کاملاً درسته,
‫ما ساخته می‌شیم, مثل ماشین‌,
‫- یا ماشین لباس‌شویی, ‫- یا هواپیما,
‫من دیگه پرواز نمی‌کنم, ‫۸۰ سالمه,
‫- ۸۱ بابا, ‫- کور خوندی,
‫دیگه لازم نیست جایی پرواز کنی,
‫۸۱! ۸۱!
‫بابابزرگ یه خنگوله!
‫خیلی دوست‌ دارم مادرت رو هم ببینم,
‫هنوزم خوابش رو می‌بینی؟
‫گاهی,
‫ولی خیلی وقت‌ پیش,
‫وقتی که توی,,,کوپن‌هاگن هم دیگه رو دیدیم
‫چطوری بود؟
‫توی هتل اون همایش مسخره بود,
‫تو روی تریبون بودی، ‫و من بین حضار,
‫- واسه همکارا ترجمه می‌کردم, ‫- همه توی اون سمینارها انگلیسی صحبت می‌کنن,
‫ولی فرانسوی و کره‌ای‌ها نه,
‫به فرانوسی و کره‌ای ترجمه کردی؟
‫در مورد یونان باستان و قرن‌های ‫تیره و تاریکی به دنبالش اومدن صحبت کردی,
‫یونان باستان؟
‫فکر کردی که من متخصص هر چیزی که ‫توی ۳ تا ۷ هزار سال پیش بوده هستم؟
‫نه، ولی مسلماً متخصص دوران تاریکی,
‫و زنی با دماغ به‌شدت عقابی که ‫ژاکت پوشیده بود باهات مصاحبه می‌کرد,
‫چی؟ حتما یادم می‌موند اگه این‌طوری بود,
‫نمی‌تونی یادش بیاری، ‫چون فقط چشم و حواست به من بود,
‫آها، البته,
‫- چون؟ ‫- چون فکر کردی که,,,
‫اون آقا خوشتیپه که اون پشته ‫دیگه کیه؟
‫و اون عکسی که کنار تخته رو ‫کجا گرفتیم؟
‫اون مال اولین گردشمون بود,,,
‫تام؟
‫فقط همونجا وایساده بودم, ‫منو خطرناک نمی‌دونن,
‫بوی انسان نمی‌دم,
‫چه بویی می‌دی؟ ‫واسه گوزن؟
‫اصلاً متوجه من نمی‌شن, ‫هیچ بویی واسه‌شون ندارم,
‫فکر کنم بهتره بریم,
‫تا رسیدن پیش ماشین ‫و رفتن به شهر طول می‌کشه,
‫بیا بدون کفش توی علف‌زار بدوئیم,
‫- نه! ‫- بیا دیگه,
‫بیا طبیعت رو تجربه کنیم!
‫- وایسا! ‫- بدو بیا!
‫سلام,
‫تو آلمایی,
‫عکس‌ها رو دیده‌م, ‫من استفی‌ـم,
‫- ممنون بابت دعوت‌ـتون, ‫- البته,
‫- این تامه, ‫- آها بله,
‫- جولیان بهم گفت, ‫- از دیدنتون خیلی خوش‌وقتم,
‫وای! سنتی!
‫آلما، واقعاً اومدی!
‫- واقعا اومدیم, ‫- عالی,
‫- آشنا شدین؟ ‫- آره,
‫- چی میل دارین؟ شراب سفید یا قرمز؟ ‫- سفید,
‫آلما!
‫- رگینا، سلام! ‫- الان میام,
‫- مرسی, ‫- تابلو رو هم زدی به این زودی,
‫آره، تابلو رو زدم، تخت درست شده ‫آب هم وصله,
‫ولی بقیهٔ چیزا کار نمی‌کنه,
‫یه‌کم عجیبه نه؟ ‫مثل همیشه,
‫- چی؟ ‫- بام! خونهٔ جدید، زندگی جدید، زن جدید,,,
‫چی شد,,,؟
‫وای خدا!,
‫اون دیگه کیه؟
‫دکتره؟
‫آره، احتمالاً دکتر هم هست,
‫یه خونه، یه درخت,,,
‫و امیدوارم یه شغل ثابت در راه باشه!
‫مرسی,
‫- آلما, ‫- راجر!
‫- همه بیرونن, ‫- در مورد «بونس آیرس» متأسفم,
‫چه افتضاحی!
‫تام، این راجره,
‫سلام, ‫شاید هنوزم بشه بعضی از عناصر رو
‫توی تحقیق دیگه‌ای استفاده کنی,,,
‫این همون,,,
‫عجیبه,
‫محشره,
‫اجازه هست؟
‫باور نکردنیه,
‫وای!
‫راجر!
‫- اصلا خیلی,,, ‫- راجر!
‫چیه؟
‫- متوجهی که رفتارت متجاوزانه‌ست؟ ‫- چرا؟ این که فقط,,,
‫خودت چه حسی پیدا می‌کنی اگه یکی ‫به موهات و صورتت این‌جوری دست بزنه؟
‫خب، صد بار واسه‌م این اتفاق افتاده ‫ولی این فرق داره,
‫- چطور؟ ‫- آره، خب,,,
‫- چطور فرق داره؟ ‫- چرا خودش اعتراض نمی‌کنه؟ حرف هم می‌زنه؟
‫تام می‌تونه حرف بزنه, ‫تام یه ربات دوست‌داشتنیه,
‫خب، حالا کاملاً مشخصه,
‫ببخشید,
‫مشکلی نیست, ‫یه‌کم گپ می‌زنیم,
‫- داشت مسخره‌م می‌کرد؟ ‫- آره,
‫ببخشید، نتونستم جلوی خودم رو بگیرم,
‫- می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟ ‫- البته,
‫عه,
‫البته، بیا,
‫ببخشید، این تنها اتاق خالیه,
‫بگو ببینم,,,
‫استفی حامله‌ست؟
‫وای لعنتی,
‫می‌خواستم بهت بگم به هر‌حال، ولی,,,
‫- شرمنده‌م که اینجوری فهمیدی, ‫- مشکلی نیست, الان می‌دونم,
‫حتی سه ماهش هم نیست ‫واسه همین,,,
‫- هنوز مشخص نیست, ‫- آره، می‌دونم,
‫جولیان؟
‫- ببخشید، توی یخچال جین نمونده, ‫- توی فریزره,
‫باشه، چقدر خنگم,
‫رگینا, سلام,
‫آره، همه‌چی خوبه,
‫نه، فقط روز سختی بوده,
‫باشه، می‌گم,
‫رگینا سلام رسوند, ‫به‌نظرش عالی هستی,
‫همه فکر می‌کنن عالی هستی,
‫همه جز تو,
‫وقتی ۱۴ سالم بود یه مهمونی رفتم,
‫شب رو تنهایی روی تراس نشستم,
‫همکلاسی‌هام پایین داشت می‌رقصید,
‫به خونه‌های داخل شهر نگاه کردم
‫و یهو فهمیدم که خدا وجود نداره,
‫و بی‌دین شدم,
‫اون‌موقع قسم خوردم که:
‫اگه توی یه هواپیمای آتیش گرفته هم باشم ‫دعا نمی‌کنم,
‫از خدا کمک نمی‌خوام، ‫اونم فقط محض ترس,
‫چون به خدا باور ندارم,
‫متوجهی؟
‫آره,
‫واقعا؟
‫به خودت اجازه نمی‌دی ‫که به یه ماشین از سر ناچاری
‫نزدیک بشی ‫و دنبال ارتباط انسانی هستی,
‫یه دریا بین ما فاصله‌ست,
‫می‌تونیم تظاهر کنیم وجود نداره
‫تظاهر کنیم که توهم فقط یه نسخهٔ ‫دیگه از واقعیته
‫ولی چیزای مشخصی این واقعیت رو پررنگ می‌کنن ‫که این دریا چقدر عمیق و غیرقابل عبوره,
‫- چه چیزایی؟ ‫- چیزایی که نمی‌تونی درکشون کنی,
‫چیزایی که به محض فکر کردن بهشون ‫ناراحتت می‌کنن
‫حتی اگه خودت نخوای,
‫چیزایی که دلت می‌خواد و واسه‌شون تنگ شده
‫چیزایی که هرگز برنمی‌گردن,
‫می‌تونی اون چیزا رو نشونم بدی؟
‫نشونت بدم؟
‫آره، می‌تونم,
‫اونجا,
‫دور شدی,
‫نزدیک,
‫خیلی نزدیک,
‫می‌تونم بازش کنم,
‫یه عکس سونوگرافی از جنینه,
‫آلما فلزر، ۱۱ هفته,
‫چرا متوجه‌ش نمی‌شم؟
‫بچه‌ت رو سقط کردی,
‫با توجه به سنت ‫احتمالاً دیگه نتونی بچه‌دار بشی,
‫ناراحتی چون دلت می‌خواست ‫که تجربه‌ش کنی,
‫حس طرد شدن داری
‫چون جولیان دوباره بچه‌دار می‌شه ‫و این یکی رو فراموش می‌کنه,
‫شاید به پدرت فکر می‌کنی ‫که ممکنه مثل اون تنها بشی
‫و حتی بچه‌ای هم نداشته باشی ‫که ازت مراقبت کنه,
‫می‌تونم درکش کنم, ‫خیلی درکش راحته,
‫وقتی تو گفتیش به‌نظر خیلی کلیشه‌ای میاد,
‫کلیشه‌ای و حق‌ به‌جانب‌ طور ‫و اسفناک,
‫اسفناک که هست,
‫دردت اسفناکه ‫چون نسبیه,
‫ولی از طرفی هم اسفناک نیست
‫چون بخشی از توئه، ‫و واسه همین عاشقتم,
‫آلما؟
‫- دنبالت می‌گشتم, ‫- چطوری اومدی اینجا؟
‫من یه کامپیوترم, ‫سیستم قفل هم کامپیوتره,
‫مدتی هست که به هم کمک می‌کنیم,
‫- واقعا؟ ‫- نه,
‫کارت یدکت رو بردم,
‫چون می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم,
‫که اینطور؟
‫بیشتر افراد اگه هواپیماشون ‫آتیش بگیره دعا می‌کنن,
‫یه کار انسانیه,
‫اگه دوست داری به یه آدم فکر کن,
‫و تو هم می‌تونی به یه ربات فکر کنی,
‫چه حسی داره وقتی ارضاء می‌شی؟
‫انگار حل می‌شی,
‫حل می‌شی و,,,
‫بخشی از چیزی بزرگ‌تر می‌شی,
‫وای، اون قهوه چه بوی خوبی می‌ده!
‫خروپف می‌کردم؟
‫فکر کنم می‌کردم, ‫عجیب نیست؟
‫جواب نمی‌ده,
‫اشتباهه, نمی‌تونم این کارو بکنم,
‫چه کاری؟
‫روت پتو می‌کشم ‫با اینکه اصلا سردت نمی‌شه,
‫پاورچین پاورچین میام داخل اتاق ‫با اینکه اصلا نمی‌خوابی,
‫سعی می‌کنم واسه‌ت یه تخم‌مرغ آب‌پز ‫بی‌نقص درست کنم
‫با اینکه اصلاً واسه‌ت مهم نیست که ‫سفت یا نرم باشه,
‫اصلا نیازی نداری چیزی بخوری,
‫من مثل یه بازیگر نمایش‌ـم
‫ولی هیچ بیننده‌ای نداره,
‫همهٔ صندلی‌ها خالیه,
‫حتی واسه تو هم بازی نمی‌کنم,
‫تنهای تنهام, ‫فقط واسه خودم بازی می‌کنم,
‫همین الان هم ‫دارم با خودم صحبت می‌کنم,
‫یه مکالمه دو طرفه نیست,
‫دارم تبدیل می‌شم به یه دیوونهٔ خنگ
‫یه احمقِ الکی خوش، ‫و باید تموم بشه,
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫گریه می‌کنم چون دیشب خیلی,,,
‫قشنگ بود و,,
‫مگه آدما نمی‌گن که: ‫عشق حد و مرز نمی‌شناسه؟
‫اون حرف صرفاً یه دروغ بوده,
‫ولی خب من کجا برم؟
‫- زودتر از موعد تجربه رو تموم می‌کنم, ‫- آره، ولی خب,,,,
‫من باید کجا برم؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫کارخونه شاید؟
‫می‌تونی فعلاً کلیدها رو نگه‌داری, ‫بعدا بهم برشون گردون,
‫بعید می‌دونم کلیدات لازمم بشه,
‫- آره، ولی شاید,,, ‫- آلما,,,
‫من دیگه بعدش وجود ندارم,
‫بر می‌گردم,
‫- بعدش پاک می‌شم, ‫- وای خدا,
‫- این به‌نظر,,, ‫- یه برتری زنده نبودنه دیگه,
‫مردنی هم در کار نیست,
‫نگران من نباش,
‫تام!
‫نمی‌تونم بفرستمت بری,
‫باید واسه‌م انجامش بدی,
‫الگوریتمت باید واسه‌م انجامش بده,
‫نمی‌خواستم بری,
‫مگه دیوونه‌ای؟
‫این‌قدر زل نزن زنیکه!
‫چی؟
‫بابا!‌ چی شد؟
‫داری چکار می‌کنی؟
‫دنبال کنترل می‌گردم,
‫همین طرفاست,
‫- نمی‌تونی پیداش کنی؟ ‫- چرا از صورتت خون میاد؟
‫- بیا بابا, می‌برمت خونه, ‫- ولی کنترل چی؟
‫باید همین‌طرفا باشه,
‫مطمئنم خونه‌ست, ‫خونه پیداش می‌کنیم,
‫حتما یه جایی همین‌طرفاست, ‫شاید پشت چیزی افتاده باشه,
‫فعلا کافیه,
‫کی ممکنه همچین کاری کنه؟
‫یه پیرمرد گیج رو با پیژامه بزنه؟
‫تازه‌کارا,
‫قطعاً تازه‌کارا, ‫معتادا، آدمای بی‌سرو پا,
‫- مراقب باشین, ‫- خیلی اتفاق میفته اینجاها,
‫توی ۶ ماه اخیر این بار ۱۲ـمه,
‫یه آدم حرفه‌ای می‌تونه ببینه ‫که چیز ارزشمندی اینجا نیست,
‫ارزشمند نیست؟ ‫همه‌چی اینجا با ارزشه
‫اصلاً می‌دونی این عکس‌ها چقدر ارزشمندن؟
‫همه‌ش با ارزشه,
‫- چطور می‌تونی اینو بگی؟ ‫- ببخشید، من,,,
‫می‌خواستم از دید یه دزد بگم, ‫اشیاء با ارزش همیشه ربط دارن,
‫وای خدا!
‫سلام,
‫- صبح به‌خیر, ‫- صبح به‌خیر,
‫از دیدن همه‌تون خوشحالم,
‫چیزی لازم دارین؟
‫سلام؟
‫ببخشید,
‫میشه معرفی کنم؟ ‫این کلویی‌ـه,
‫سلام, من کلویی هستم,
‫از مراسم تالار رقصی؟
‫منم یه متخصصم، ‫ولی توی سیستم قضایی,
‫دکتر استوبر,
‫آها,
‫و کلویی هم,,,؟
‫اون همه چیز منه,
‫نباید همه‌ش بگی,
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- چطور پیش می‌ره؟
‫نمی‌دونم چطور توصیفش کنم,
‫اصلاً نمی‌دونستم ممکنه ‫در این حد هم خوشبخت بود,
‫من یه پیر خرفتم, ‫بدنم دیگه,,,خب ۶۲ سالمه هر چی نباشه,
‫ولی الان با کلویی‌ـم
‫الان می‌بینم که قبلاً چقدر ناراحت بودم,
‫کسی منو نمی‌خواست,
‫یه مشکلی دارم که ‫مردم ازم فرار می‌کنن,
‫نمی‌دونم چرا, ‫شاید واسه فرومون‌هام باشه، یا ظاهرم,
‫ولی کل عمرم این‌طوری بوده,
‫دیگه بهش عادت کرده بودم, ‫همیشه این‌طوری بود، ولی,,,
‫حالا با کلویی,,,اون از هر انسان دیگه‌ای ‫باهام مهربون‌تر بوده,
‫تو لیاقتش رو داری که ‫باهات با مهربونی رفتار بشه,
‫دارم باهاشون صحبت می‌کنم ببینم ‫تحت چه شرایطی می‌شه پیش خودم نگهش دارم,
‫تو چی؟ ‫وضعیت تو ,,
‫تو ,,,
‫راجر عزیز
‫طبق قولی که داده بودم این ارزیابی منه,
‫ارادت، آلما,
‫تاریخ بشریت پر از به‌اصطلاح پیشرفت‌هاییه
‫که عواقب وحشتناکش فقط دهه‌ها ‫و شاید قرن‌ها بعد مشخص می‌شه,
‫بعد از تجربهٔ من با یه ربات انسان‌نما ‫به اسم تام
‫می‌تونم با قاطعیت بگم
‫که یه ربات طراحی شده برای جایگزینی ‫همسر یا شوهر
‫پیشرفت ظاهری خیلی خوبیه,
‫هیچ شکی نیست که یه ربات انسان‌نمای ‫مناسب ترجیحات هر فرد
‫نه تنها می‌تونه جایگزین شریک زندگی بشه
‫بلکه حتی به‌نظر شریک بهتری می‌شه,
‫نیازهامون رو برطرف می‌کنن
‫امیال‌ـمون رو برآورده می‌کنن
‫و حس تنها بودنمون رو از بین می‌برن,
‫ما رو خوشحال می‌کنن,
‫و خوشحال بودن چه اشکالی داره؟
‫- صبح به‌خیر, ‫- بله؟
‫با اینکه ممکن نیست سیستم ‫عاملم به‌روز رسانی بشه
‫بخش ارتباطاتم از اول شکل گرفته,
‫چی؟
‫مطمئنم که امروز جلسهٔ موفقیت‌آمیزی داریم,
‫- تام اینجا نیست؟ ‫- کی بر می‌گرده؟
‫توی کارخونه‌تون نیست؟
‫چرا باشه؟
‫ولی آیا انسان‌ها قصد دارن
‫که همهٔ نیازهاشون ‫با فشار دادن یه دکمه برآورده بشه؟
‫مگه این همون نیاز برآورده نشده‌مون نیست؟
‫همون فانتزی و رویای بی‌پایانِ ‫یافتن خوش‌بختی
‫که منشأ انسانیت‌ـمون هستن؟
‫اگه انسان‌نماها رو به همسریت قبول کنیم، ‫جامعه‌ای از معتادها رو تشکیل دادیم
‫جامعه‌ای سیر و خسته از ‫همیشه برآورده شدن نیازهاشون
‫و نوعی از جریان مداومِ شاکر بودن,
‫چه انگیزه‌ای برای رو به رو شدن ‫با افراد عادی داریم
‫که خودمون رو به چالش بکشیم ‫که سختی‌ها رو تحمل و تغییر کنیم؟
‫انتظار می‌ره هرکسی که در بلند مدت ‫با انسان‌نما زندگی کنه
‫ناتوان از برقراری ارتباط عادی انسانی باشه,
‫من شدیدا مخالفِ
‫به رسمیت شناختن انسان‌نماها ‫به عنوان شریک زندگی هستم,
‫- تا کی می‌خوای بشینی اینجا؟ ‫- خیلی نه,
‫سه روز,
‫پیاده اومدم, ‫یه‌کم طول کشید,
‫تا کی می‌خوای صبر کنی؟
‫تا وقتی که تو بیای,
‫کاش هیچ وقت تو رو ندیده بودم,
‫زندگی بدون تو الان صرفاً ‫زندگی بدون توئه,
‫مگه همین تعریف عشق نیست؟
‫همیشه این‌طرف میز پینگ-پونگ ‫دراز می‌کشم,
‫نمی‌دونم چرا، ولی این طرف رو ‫خیلی بیشتر از طرف دیگه دوست دارم,
‫توماس همیشه می‌پرید ‫و سمت تپه‌ها می‌دوید,
‫گاهی صداش میومد ‫گاهی نه,
‫یادم نمیاد کورا کجا بود,
‫خیلی عاشقش بودم,
‫به‌زور تحملش می‌کردم,
‫وقتی که داشت کبک‌ها رو ‫توی تپه‌ها دنبال می‌کرد
‫یا سنگ چال می‌کرد، ‫یا کهربا شکار می‌کرد
‫یا هر کاری که پسرای دانمارکی ‫توی تپه‌ها می‌کنن
‫همیشه اینجا دراز می‌کشیدم ‫و چشمام رو می‌بستم
‫امیدوار بودم که منو ببوسه,
‫و چندبار کاملاً مطمئن بودم
‫که صورتش دقیقاً رو به روی من بود,
‫نفسش رو روی لبام حس می‌کردم,
‫ولی وقتی چشمام رو باز می‌کردم
‫تنها بودم
‫و توماس هیچ جایی نبود که بشه اونو دید,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال