‫«گر تو را بخت یار خواهد بود» ‫«عشق را با تو کار خواهد بود»
‫«عمر بی‌عاشقی مدان به حساب» ‫«کان برون از شمار خواهد بود»
‫[حضرت مولانا]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[قسمت ۴: هنگامی که چشم می‌بیند، کور می‌شود]
‫چی می‌خوای؟
‫نمی‌تونی با امیر قلعه اینجوری صحبت کنی,
‫همونقدر که به بایجو احترام می‌ذاری، ‫باید به منم احترام بذاری,
‫بایجو سر هزاران نفر رو زد, ‫تو سر چند نفر رو زدی؟
‫از سلجوق‌ها نمی‌ترسی؟
‫چرا بترسم؟
‫دیر یا زود، برای پس گرفتن قلعه میان,
‫بیان چیکار می‌کنید؟
‫می‌جنگیم,
‫اینقدر حریصی,,,
‫که حتی متوجه رسیدن سربازان سلجوقی نمیشی,
‫همراهم بیا,
‫آتیش رو می‌بینی؟ ‫دور و اطرافش سرباز گذاشتیم,
‫اگه نیروهای سلجوقیان بیان، ‫بهمون اطلاع میدن,
‫اگه اینطور شد,,,
‫هم از قلعه محافظت می‌کنیم و هم از ‫جون تو,
‫خب جناب امیر، با اجازه‌ت میرم حرصم رو بخوابونم,
‫حالا چندتا سوال ازت دارم,
‫جوابی که به سوالاتم میدی سرنوشتت رو ‫مشخص می‌کنن,
‫چندتا مغول توی قلعه هستن؟
‫پنج هزار, پنج هزار سرباز,
‫قلعه غیرقابل عبوره, ‫چطوری وارد شدین؟
‫یکی از داخل کمکمون کرد,
‫کی؟
‫دوونی, اون کمکمون کرد,
‫فرمانده قلعه، سینان‌الدین,
‫اون چی شد؟
‫بایجو سرش رو زد,
‫بایجو کجاست؟
‫تو قلعه؟
‫تو قشلاق,
‫ما رو گذاشت که از قلعه و دوونی محافظت کنیم,
‫منم همینجا ولت می‌کنم,
‫برو به بایجو بگو نیروهای سلجوقیان رسیدن,
‫اشک‌ها هم وظیفه‌ای دارن، خداوندگار,
‫لبخندی که به دنبالشون میاد رو ‫پاکسازی می‌کنن,
‫خودت رو اینجا زندانی کردی، ‫اما درمانی پیدا نکردی,
‫قلب که هوشیار بشه، ‫مکان دیگه مهم نیست,
‫شاید باید جای دیگه‌ای دنبال درمان باشم,
‫باید همه چیز رو به دست باد بسپرم و ‫برگردم به دمشق یا بلخ,
‫فایده‌ای نداره,
‫چرا؟
‫اگه انسان جایی نباشه، کجا می‌تونه بره؟
‫تا وقتی سخن رو پیدا نکنی، جایی نمیری,
‫ولی پیدا نمیشه, نمی‌تونم پیداش کنم,
‫شاید جای اشتباهی به دنبالشی,
‫اون تعبیر رو نمی‌تونی اینجا پیدا کنی، ‫خداوندگار,
‫شاید برای پیدا کردنش باید از اینجا بری,
‫الان، گوشه‌نشینی درمانت نمی‌کنه، ‫بلکه علاج‌ناپذیری به دنبال داره,
‫صبر مثل یک طنابه، خداوندگار,,,
‫فکر می‌کنی پاره میشه، اما فقط قوی‌تر میشه,
‫فکر می‌کنی تموم شده، ‫ولی بیشتر و بیشتر میشه,
‫کی گفت دروازه رو باز کنید؟
‫با شما هستم, چرا در رو وا می‌کنید؟
‫سلجوقیان!
‫مردم اینجا چیکار می‌کنن، صلاح‌الدین؟
‫اومدن دیدن شما، قربان, ‫نمیرن,
‫آقایون,
‫لطف کردید تشریف آوردید, که منتظرم موندید,
‫دیگه می‌تونید برید,
‫خداوندگار,
‫چند روزه ندیدیمتون,
‫نتونستیم توصیه‌هاتون رو از زبون خودتون بشنویم,
‫مغول‌ها از ارزروم اومدن، خواب برامون نمونده,
‫خواهش می‌کنم دلمون رو آروم کنید، ‫بهمون شجاعت بدید,
‫خدا برکت رو در غم، و غم رو در برکت پنهان می‌کنه,
‫یک اتفاق می‌تونه همزمان برای شما به معنای ‫مرگ، صلح یا شادی باشه,
‫اگر مغول‌ها خونخوار باشن,,,
‫در اون خونخواری درمانی هست,
‫اگر از چیزی ترسیدید، خدا در قلب شماست,
‫اگر مغول‌ها رو دیدید، به ندای قلبتون ‫گوش بدید,
‫به ندای مالک قلبتون,
‫اگر مغول‌ها دارن خون می‌ریزن، ‫آتیش میزنن و نابود می‌کنن,,,
‫مگه سربازهای شجاعی نداریم که از ما ‫محافظت می‌کنن؟
‫داریم,
‫این دنیا، دنیای تناقضاته، آقایون,
‫اگر یک طرف ترازو خالی باشه، ‫طرف پُر معنای خودش رو از دست میده,
‫وقتی خوبی نیست، بدی معنایی داره؟
‫الله شمشیر رو به عزیزانش می‌بخشه,,,
‫که شمشیر رو از دست مغول‌ها بگیرن,
‫ما با اونا فرق داریم,
‫شمشیر ما از روی خشم و تکبر بالا نمیره,
‫شمشیر ما وقتش که بشه، با دلسوزی از ‫غلاف بیرون میاد,
‫پس نیازی هست که بترسید؟
‫برگردید سر کارتون,
‫خودتون رو مشغول کنید,
‫الله شما رو از ترستون حفظ می‌کنه,
‫آمین,
‫صلاح‌الدین,
‫هر چیزی که داریم رو با کسایی که
‫از دست مغول‌ها فرار کردن و برای درمان شدن به اینجا ‫اومدن تقسیم کنید, تدارک ببینید,
‫فردا با تدارکات میریم دیدنشون,
‫ولی ارباب، توشه زیادی نداریم,
‫حتی برای مریدانتون هم کمه، پدر,
‫هر کس هر چیز زیادی داشته باشه با بقیه تقسیم می‌کنه,
‫از ما انتظار میره توشه‌هامون رو با بقیه تقسیم کنیم,
‫حرف بدی که نزدم؟
‫من تا حالا حرف اشتباهی از زبونت نشنیدم، ‫علاءالدین,
‫اگه کسی دنبال ضامن بود، من ضمانتت می‌کنم,
‫کاروانسرا و کارکنان ما در خدمت شما هستن,
‫اگه مشکلی پیش اومد، خبرمون کنید,
‫ممنون، جناب ادریس,
‫مشکلی نداریم,
‫اگه چیزی شد، بهتون خبر میدیم,
‫بدبخت شدیم، آقا,
‫نه تنها ما، بلکه جنازه‌های تو میدان جنگ
‫و حیوانات مزرعه‌مون آواره شدن,
‫سربازان سلجوقی کجان؟ ‫چرا جلوی مغول‌ها رو نمی‌گیرن؟
‫داد نزن، آقا,
‫وگرنه بیمارها می‌ترسن و خوب نمیشن,
‫ما فقط با خروج مغول‌ها از سرزمینمون ‫درمان میشیم,
‫ما با برگشت به خونه‌هامون درمان میشیم,
‫اگه سلطان ما نمی‌دونه چیکار کنه,,,
‫باید از مستشارهاش مشورت بگیره,
‫اگه نشد، باید از علما مشورت بگیره,
‫آقا,
‫از لباستون مشخصه درویش هستید,
‫خود شما چرا به سلطان مشورت نمی‌دید؟
‫چرا بهشون نمیگید که باید
‫با مغول‌های مشرک برخورد کنه؟
‫اگه سلطان بخواد، ما هم اظهار نظر می‌کنیم,
‫هرچند، در قونیه فقط یک عالم هست که سخنش
‫بسیار ارزشمنده,
‫اونم مولاناست,
‫نظر مولانا درباره مغول‌ها چیه؟ ‫می‌دونید؟
‫بله,
‫مولانا میگه با مغول‌ها هرگز نباید جنگید,
‫چرا؟
‫چون حامی مغول‌هاست,
‫کسی که دنبالش بودید رو پیدا کردم,
‫پیش این آدم باشید هم سالم می‌مونید،
‫و هم اطلاعاتی که می‌خواید رو به ‫دست میارید,
‫کی هست؟
‫اسمش مولاناست,
‫درباره‌ش پرس و جو کردم, ‫یکی از بزرگان شهره,
‫و تو یه محل بزرگ تدریس می‌کنه,
‫کلاسش پر از افراد قصر بود,
‫قصر؟
‫بله,
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫از نور خورشید سیر شدی،
‫حالا نوبت کتاب‌های منه؟ ‫خجالت نکش، فرزندم,
‫نگران نباش,
‫کتاب‌های من همیشه کسانی که به دنبال ‫کمک بودن رو راهنمایی کردن,
‫ولی اول باید خوندن رو بلد باشی,
‫بلدم، آقا,
‫مادرم قبل فوتش یادم داده بود,
‫عالیه که سواد داری, ‫ولی سواد داشتن کافی نیست,
‫هر حرف بر اساس شکلش یک معنی داره،
‫و هر کلمه صدایی متفاوت از صدایی که درمیاره داره,
‫اینا رو هم باید بلد باشی,
‫اگه خوندن بلدی، هر کتابی دوست داری ‫بردار و بخون,
‫نمی‌خوام,
‫چرا؟
‫قرار نیست زیاد زنده بمونم,
‫مگه خودت برای به دنیا اومدنت تصمیم گرفتی،
‫که بخوای حدس بزنی کی قراره بمیری؟
‫البته که نه,
‫شما کی هستید؟
‫خادم خداوند,
‫یه سری‌ها بهم میگن خداوندگار، یه سری ‫بهم میگن مولانا,
‫ولی من محمد بن محمد بن حسین بلخی هستم,
‫پس برای همین اینقدر کتاب توی این اتاقه,
‫صبر کن، کرامانا,
‫اسرارنامه نوشته‌ی فریدالدین عطار,
‫اگر نور ماه به صورت تو نمی‌تابد
‫یا اگر نور خورشید به روی پنجره تو نمیفتد,,,
‫ماه و خورشید را سرزنش مکن,
‫نقاب چشمانت را بردار,
‫عطار واقعاً بااستعداده,
‫به انسان برای تحمل درد دنیا قدرت می‌بخشه,
‫کرامانا,
‫فکر کردم قرار نیست از انزوا بیرون بیای,
‫از دست من خسته شدی خاتون، نه؟
‫من از وقتی به این خونه اومدم از هیچکس ‫خسته نشدم,
‫از تو که هرگز خسته نمیشم,
‫ولی هر از چند گاهی احساس درموندگی می‌کنم,
‫چرا؟
‫چون فکر می‌کنم نمی‌تونم بار مسئولیت‌هات ‫رو سبک کنم,
‫مسئولیت‌های من مال من هستن، خاتون,
‫حتی اگه بخوام هم نمی‌تونم به تو بدم,
‫حتی اگه این بار سبک نشه,,,
‫وقتی می‌بینمت خیالم راحت میشه,
‫اینجا منزل خداوندگاره,
‫نمی‌تونی سرت رو بندازی پایین و بری ‫هر جا که خواستی,
‫و هیچوقت نمی‌تونی وارد اتاق ارباب بشی!
‫نمی‌دونستم اینجا محل زندگی خداوندگاره,
‫تشنه‌م بود, رفتم آب بخورم,,,
‫گوش بده، خانم, این خونه قانون داره,
‫و هر اتاق یه صاحب داره,
‫و صاحب اتاقی که الان توش هستی، ‫پسر خداوندگاره، یعنی علاءالدین,
‫پررو شدی, ‫از همون روز اول خرابکاری کردی,
‫من که نمی‌خواستم تو این اتاق بمونم,
‫اینجا خواسته‌ی تو اهمیتی نداره,
‫خداوندگار بهت لطف کرد,
‫تا بهبودیت آوردت توی این اتاق,
‫خب، ماشاالله, حالا که خوب شدی بلند شو,
‫وسایلت رو جمع کن، برو همونجایی ‫که خانم‌ها می‌مونن,
‫برو یه جای خواب پیدا کن,
‫اومدی برای منزل کار کنی، نه اینکه مطالعه کنی,
‫یادت نره,
‫کاری که گفتم رو انجام دادی؟
‫سوال کردم، آقا, ‫کاری که گفتم رو انجام دادی؟
‫بله، ولی می‌ترسم,
‫جلوی کسایی که مورد آزار مغول‌ها قرار گرفته بودن
‫بهش افترا زدم,
‫گفتم حامی مغول‌هاست,
‫چرا می‌ترسی؟
‫می‌ترسم,
‫چون به اندازه شما شجاع نیستم,
‫پس سعی کن شجاع باشی,
‫حق خودت رو بگیر,
‫یادت نره، جناب ادریس,
‫کسایی که برای رسیدن به خواسته‌هام کنار ‫من می‌مونن پیروز میشن,,,
‫و کسایی که کنارم نمی‌مونن شکست می‌خورن,
‫به ترس‌هات غلبه کن,
‫وگرنه به خاطر ترس‌هات نه،
‫بلکه به خاطر من تو دردسر میفتی,
‫«هرکس خود را بشناسد پروردگارش را خواهد شناخت,»
‫حدیث رو گفتی, حالا بیا تفسیرش کنیم,
‫بیا درباره همین اسطرلابی که عصای دستته ‫صحبت کنیم,
‫این اسطرلاب به درد کسی که گیاه می‌فروشه نمی‌خوره,
‫برای اینکه اسطرلاب کار کنه، باید مطالعه بشه,
‫چرخش و وضعیت سیارات,
‫دایره‌البروج, تاثیر و تغییراتشون,
‫فقط یک ستاره‌شناس می‌تونه مطالعه‌شون کنه,
‫خدای بزرگ انسان رو آفرید,,,
‫به عنوان موجودی که می‌دونه، می‌شنوه و ‫خودش رو می‌فهمه,
‫این انسان اسطرلاب خودش رو مطالعه می‌کنه,,,
‫حضور خداوند رو می‌بینه,,,
‫زیبایی منحصر به فردش رو,,,
‫نفس به نفس، نگاه به نگاه,
‫نمی‌تونی از اون زیبایی چشم بگیری,
‫البته، فقط کسایی که بلدن چطوری ‫باید نگاه کنن,
‫چون چشمی که ببینه، کور میشه,
‫چشمی که ببینه، کور میشه,
‫مگه کوری، بعد دیدن شروع نمیشه؟
‫مگه یاد گرفتن یه چیز جدید، به معنای ‫شروع فراموشیش نیست؟
‫البته جز یه چیز, جز یه چیز,
‫انسان نباید هنگام شناخت خودش کور بشه,
‫اگه کور بشه، نسبت به خداوند هم کور میشه,
‫پس وقتی نگاه می‌کنم، کور میشم,
‫نه؟
‫باید دوباره به چیزهایی که دیدی نگاه کنی,,,
‫و چیزهایی که شنیدی رو دوباره بشنوی,
‫قربان,
‫قربان، یه پیغام‌رسان اومد و گفت این یادداشت ‫رو تحویلتون بدم,
‫«همین الان اعلی‌حضرت را بیدار کنید,
‫به ایشان بگویید شورا آماده حضور در مقابل ایشان است,»
‫همین الان!
‫حتماً مسئله مهمی بوده
‫که این وقت شب مزاحم خوابم شدید,
‫قصور ما رو ببخشید
‫که این وقت شب مزاحم شما شدیم، اعلی‌حضرت,
‫اما اخبار ناگهانی باعث شدن به اینجا بیام، ‫اعلی‌حضرت,
‫چه خبری؟
‫قلعه‌های شما در سیواس و ارزنجان ‫غارت شدن، اعلی‌حضرت,
‫منظورت چیه، جناب؟ ‫متوجه حرفت میشی؟
‫کی قلعه‌های من رو غارت کرده؟ ‫کی همچین جرئتی کرده؟
‫بایجو نویان، سرورم,
‫قلعه‌هاتون رو به آتیش کشیده,
‫همه رو کشته,
‫همه رو به ضرب شمشیر کشته,
‫با پیغام‌رسان‌ها برای امیرها پیغام بفرستید,
‫بهشون بگید به سربازهاشون نیاز دارم,
‫پاسخ امیرها,,,
‫مشخص می‌کنه که چه روزی به مغول‌ها ‫حمله می‌کنیم,
‫اطاعت میشه، سرورم,
‫می‌تونید برید,
‫«تو دری، گر یتیمی این چه بیم است»
‫«که در را بهترین وصفی یتیم است»
‫«به آخر چون نسب از خود برید او»
‫«به گوش جان سلام حق شنید او»
‫«نشاید گفت تنها خورد این را»
‫«مرا باد و عباد صالحین را»
‫«کریمی بین که چون کرد این قدح نوش»
‫«نکرد این خلق مسکین را فراموش»
‫«خطاب آمد که ای معصوم مطلق»
‫«تو حق داری و حقور را رسد حق»
‫«بخواه آنچت بود درخواست کردن»
‫«ز تو درخواست وز ما راست کردن»
‫«چو رب العزه در اسرار آمد»
‫«پیمبر نیز در گفتار آمد»
‫«که یا رب امتی دارم گنه کار»
‫«بفضل خود ز آتش شان نگه دار»
‫«ببین زاری و دل سوزی ایشان»
‫«لقای خویش کن روزی ایشان»
‫چشمی که ببیند، کور می‌شود,
‫اینقدر نوشته‌های عطار رو خوندم که کور شدم,
‫سخن درست جلوی چشمم بود,
‫یه شعر بود,
‫پای شنیدن فریاد که وسط میاد,,,
‫شنیدن از دیدن مهم‌تره,
‫دیدی، خداوندگار,
‫هر کسی که میاد، به دانسته‌های جدیدی دست ‫پیدا می‌کنی,
‫یه نفر دیگه هم میاد، خداوندگار,
‫پذیرفتنش یه بحثه،
‫نگه داشتنش یه بحث دیگه‌ست,
‫درون کسی که قراره بیاد حکمتی نهفته‌ست,
‫اون حکمت رو که بفهمی، دیگه هیچوقت ‫من رو نمی‌بینی,
‫اون شخص کیه؟
‫هم این راز رو و هم رازی که قراره بیاد رو,,,
‫خواهی فهمید,
‫اما بدون، خداوندگار,
‫بار دومی که به شونه‌ت بشینه، از بار دیگه سنگین‌تره,
‫مغول‌ها,
‫شنیدی قراره چه شورشی به پا بشه؟
‫فقط قرار نیست بشنویش,
‫بلکه تجربه‌ش هم می‌کنی,
‫اخبار این پنج پیغام‌رسون سرنوشت ما ‫رو مشخص می‌کنن، کامیار,
‫یا با کمک امیرها,,,
‫جنگی شروع می‌کنیم,
‫یا سلطان ما,,,
‫به جای جنگیدن، راضی به,,,
‫صلح میشه,
‫موفق باشید,
‫اینم از این,
‫داداش علاءالدین,
‫کی سایه‌ها رو به حرف میاری؟
‫نباید اول شب بشه؟
‫شب که شد، برات چندتا سایه رو ‫زیر نور چراغ نفتی,,,
‫به حرف میارم,
‫یادت نره‌ها,
‫مگه میشه یادم بره,
‫من تو اتاق شما مونده بودم,
‫کرامانا گفت بمونم,
‫چون پدرتون دستور داده بود,
‫وگرنه که خودم نمی‌دونستم اتاق شماست,
‫متاسفم,
‫حرف غلطی زدم؟
‫کیمیا,
‫تو هم بشین غذا بخور,
‫انگار به اندازه کافی شکم گرسنه نداشتیم,,,
‫یه نفر دیگه اضافه شد, خدا رو شکر,
‫مامان جنت اینطوری ابراز محبت می‌کنه,
‫زن باهوشیه,
‫اگه حرف تلخی زد، بدون که حرف ‫شیرینی هم بهت میگه,
‫اگه حرف خوبی زد,,,
‫به این فکر کن که کجای راه رو اشتباه رفتی,
‫تعداد کسایی که دوستت دارن داره بیشتر میشه,
‫فکر کنم یه جا رو واسه پناه بردن پیدا کردیم,
‫ولی همچنان مشکل بزرگی داریم,
‫نمی‌دونم چطوری باید وارد بشیم,
‫اول از همه، برای ورود به محل زندگی مولانا,,,
‫باید اعتمادش رو جلب کنیم,
‫خیلی طول نمی‌کشه؟
‫نظرت چیه میان‌بر بزنیم؟
‫چطوری؟
‫اگه میگن این مرد حامی مغول‌هاست,,,
‫تو هم باید
‫چون حامی مغول‌هاست بهش حمله کنی,
‫به مولانا؟
‫اگه از دست تو نجاتش بدم,,,
‫به سرعت اعتمادش رو جلب نمی‌کنم؟
‫چرا، ولی واسه من بد میشه,
‫اونجوری، گیر سلجوق‌ها میفتم,
‫نمیفتی,
‫به نقشه فرارت فکر کردم,
‫- ولی قربان,,, ‫- بلایی سرت نمیاد,
‫اگه چیزیت شد,,,
‫من بیخیال مولانا میشم,
‫جون تو برای من از هر چیزی باارزش‌تره,
‫شنیدی؟
‫از هر چیزی,
‫به من اعتماد داری، درسته؟
‫همونقدر که یه انسان به برادرش اعتماد داره، ‫بهت اعتماد دارم,
‫درسته,
‫پس فقط یه چیز مونده,
‫اونم بیرون رفتن مولاناست,
‫همین اومد بیرون، باید وارد عمل بشیم,
‫اگه این دستور شماست، اطاعت می‌کنم,
‫قربان، همه‌مون نسبت به یه چیزی ‫کنجکاویم,
‫وقتی همه‌تون کنجکاوید یعنی چیز مهمیه,
‫برای ما مهمه,
‫ما قلعه‌های ارزنجان و سیواس رو آتیش زدیم,
‫ولی سلجوق‌ها فقط به بهونه نابود شدن ‫قلعه‌ها جایی نمیرن,
‫اگه قونیه رو نابود کنیم، سلجوقیان هم نابود میشن,
‫پس واسه حمله به قونیه منتظر چی هستیم؟
‫قونیه شبیه بقیه قلعه‌هایی که بهش ‫حمله کردیم نیست,
‫پنجاه هزار سلجوق در اون قلعه آماده‌ی ‫جنگ هستن,
‫تعدادشون از ما بیشتره,
‫اگه بهشون حمله کنیم، می‌بازیم,
‫ولی اگه اونا حمله کنن، خودشون می‌بازن,
‫گفتن قلعه ارزروم هم غیرقابل تسخیره,
‫اگه یکی از افراد خودشون بهشون خیانت نمی‌کرد،
‫نمی‌تونستیم قلعه رو بگیریم,
‫صبر می‌کنیم,
‫منتظر می‌مونیم تا پسرم سوکتای
‫خبر حرکات سلجوق‌ها رو به گوشمون برسونه,
‫اگه خبرش به گوشمون رسید، ‫برای میدان جنگ تصمیم می‌گیریم,
‫براشون تله می‌ذاریم,
‫و سرشون رو می‌زنیم,
‫بفرمایید، آقا,
‫خداوندگار، هر چیزی برای شفاخانه می‌خواستید ‫رو آماده کردیم,
‫پس بریم مشکلات مردم رو حل کنیم,
‫بفرمایید,
‫آقایون، اونایی که سمت راست هستن رو بردارید,
‫همه با هم کمک کنید,
‫با همدیگه, بفرمایید,
‫اون مرده, اونی که جلوتر وایساده مولاناست,
‫پس می‌دونی باید به کی حمله کنی,
‫منم می‌دونم کی رو باید نجات بدم,
‫یه مغولی می‌خواد شما رو ببینه,
‫چرا؟
‫میگه فقط واسه خودتون تعریف می‌کنه,
‫چه حرفی برای گفتن داری، آقا؟
‫اگه آزادیم رو بهم ببخشید,,,
‫اطلاعات مهمی رو بهتون میدم,
‫میگن مغول‌ها فقط یه کار بلدن,
‫حقه بازی,
‫از کجا بدونم نمی‌خوای گولم بزنی؟
‫همچین قصدی ندارم,
‫چرا؟
‫چون بیشتر از اینکه ظالم باشید، دلسوزید,
‫قلب ستمگرها کوره,
‫گول زدنشون راحته,
‫قلب شما کور نیست,
‫واسه همین اگه بخوام گولتون بزنم، سریع می‌فهمید,
‫اگه از حرفات حقه‌بازی رو بو بکشم، ‫بهت هشدار میدم,
‫دلسوزی ما هم حدی داره,
‫بگو,
‫در ازای اطلاعاتی که میدی، آزادت می‌کنم,
‫آزادیم,,,
‫اگه اطلاعات باارزشی در اختیارم بذاری,,,
‫آزادت می‌کنم,
‫باارزشه، خیلی باارزشه,
‫سه مرد مغول هستن,,,
‫تو قونیه برای کسی به اسم بایجو کار می‌کنن,
‫چه نقشه‌ای دارن؟
‫اومدن تصمیم شروع جنگ سلجوق‌ها رو ‫به گوش بایجو برسونن,
‫اگه اطلاعات سر وقت به گوش بایجو برسه,,,
‫بایجو میدان نبرد رو مشخص می‌کنه,
‫اینجوری تعداد نفرات نیروهاتون به دردتون نمی‌خوره,
‫یه نشونه بده که اون افراد رو بشناسم,
‫فقط می‌دونم سه مغول وارد شهر شما شدن,
‫سه مغولی که آینده شما رو مشخص می‌کنن,
‫اگه پیداشون کنید که هیچی,
‫اگه پیداشون نکنید، در خطر وقوع یه فاجعه قرار می‌گیرید,
‫حامی مغول‌ها!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال