‫حالم خرابـه,
‫هر دَه ثانیه بهم یه ضربه بزن، ‫وگرنه پسره رو می‌کُشم,
‫فکر می‌کردم کارم تمومـه,,,
‫ولی «لو» کارش درستـه,
‫وااای,
‫چه شانسی!
‫جون عزیزت یکم مبارزه رو جدی بگیر!
‫نوبت منـه!
‫«لــو»!
‫چه زود تموم شد,
‫ولی بهتر از چیزی بودی که,,,
‫امکان نداره,
‫وقتی اسمم رو گفتی، ‫صدات خنده‌دار شد، «شین»,
‫پس مَستی واقعاً بهش می‌سازه؟
‫اِوا!
‫باریکلا!
‫بیشتر بزن! اصلاً من رو بُکش!
‫چـی؟
‫آدم‌کُشی تعطیلـه، خانم‌جان,
‫رسم خونواده‌ی ما این نیست,
‫«لو»,,,
‫رسم خونواده دیگه چه صیغه‌ایـه؟
‫قولیـه که اعضای خونواده به هم می‌دن!
‫«شین»، رئیس، «آئویی‌سان»، «هاناچان»,,,
‫همه‌شون خونواده‌ی مَنـن!
‫یعنی چی؟
‫خونواده‌ی «ساکاموتو» سه‌نفره‌ان,
‫مُخت تاب داره؟
‫چی گفتی؟
‫همین تازگی یاد گرفتم با چُرتکه کار کنم,
‫تازه «هاناچان» می‌خواد من رو مسئول شیفت کنه,
‫اون‌وقت چطور جرئت می‌کنی,,,
‫بگی مخم تاب داره، هرزه؟
‫پس مَستی عصبانیش می‌کنه!
‫این قدرت از کجاش می‌آد؟
‫وای,,,
‫چی شد؟
‫عع!
‫داشتم چی‌کار می‌کردم؟
‫این خانم کیـه؟
‫عع، «شین»,,,
‫چوکار موکونی؟
‫ما کجاییم؟
‫یه‌هو سرحال شد؟
‫داری بهم رحم می‌کنی؟ ‫خیلی پُررویـی، بچه!
‫خیلی وقتـه کسی باهام,,,
‫ای وای!
‫این‌طوری رفتار نکرده,
‫من عاشق رقیب‌های قوی‌ام!
‫واقعاً من رو وسوسه کردی!
‫- بیا یه دور دیگه بریم! ‫- الان,,, دیگه خلاص شدیم؟
‫نــه، نمی‌خوام!
‫روزگار
‫ساکاموتو
‫تبتراژ آغازین ‫عنوان «Run Sakamoto Run» از Vaundy
‫۱۰ گرم پتاسیم پرکلرات,
‫روزگار پنجم ‫منبع قدرت
‫۴/۸ گرم آمونیوم نیترات,
‫۲۰ گرم پارا-فنلین,
‫۳/۵ گرم ترکیبات نیترو,
‫حالا یادم اومد، «بویلد»,
‫وقتشـه نشونت بدم چی‌کاره‌ام,
‫نمی‌دونم چه حقه‌ای سوار کردی,,,
‫ولی هرچقدر لاغر بشی، نتیجه عوض نمی‌شه,
‫اگه تنت می‌خاره، بهتره عجله کنی,
‫مطمئنـم اوضاع خونواده‌ت الان خیتـه,
‫نگران اون‌ها نیستم,
‫دوست‌هام هواشون رو دارن,
‫خب که چی؟
‫چقدر سریع,,,
‫پس «ساکاموتو»، آدم‌کُش افسانه‌ای، اینـه,
‫آخه چطوری؟
‫بعداز این‌همه سال چطور هنوز قویـه؟
‫کارِت درستـه، «بویلد»,
‫من هم مثل تو با قدرتم به بقیه آسیب می‌زدم,,,
‫ولی الان,,,
‫ازش برای محافظت از عزیزانم استفاده می‌کنم,
‫اینـه که,,,
‫من رو قوی می‌کنه، «بویلد»,
‫وای، از این بالا چه قشنگـه!
‫آره، قشنگـه,
‫ولی به خوشگلی تو نیست,,,
‫«ساتوشی‌کون»,,,
‫چی بود؟
‫«ساکاموتو»، باید اعتراف کنم,,,
‫واقعاً مَردی,
‫آهای، «شین‌کون»,
‫«آئویی‌سان»؟
‫مگه توی خانه‌ی وحشت نبودیم؟
‫چطوری اومدیم اینجا؟
‫احتمالاً,,, از خستگی زدیم بیرون!
‫آخه اوضاع بی‌ریخت بود,
‫اون‌وقت چرا لباس‌هات کثیف شده؟
‫چیزه,,, زامبی‌ها خیلی پیله بودن,,,
‫- پیله بودن؟ ‫- عع,,,
‫«تارو» کجاست؟
‫اطلاعی ندارم!
‫می‌رم دنبالشون بگردم!
‫لطفاً مراقب قدم‌هاتون باشید,
‫حالتون خوبـه؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫- دختر خانوم, ‫- بله؟
‫وقتی از یه مَرد درباره‌ی زخم‌هاش می‌پرسی,,,
‫خجالت‌زده‌ش می‌کنی,
‫نه، منظورم این بود که ‫خسارت دستگاه رو تقبل کنین,
‫تو بُردی، «ساکاموتو»,
‫من تسلیمَـم,
‫ولی باز هم مجبوری,,,
‫پنج‌تا پیراشکی، چَشم,
‫با دیوار حرف می‌زنم؟
‫دهنم آب افتاد,
‫یکی می‌دی؟
‫دهنی می‌دی؟ ‫شانس ما رو باش,
‫بقیه‌ش واسه خونواده‌مـه,
‫کی فکرش رو می‌کرد مَرد خونواده بشی,
‫«ساکاموتوسان»؟
‫لاغر شدین؟ ‫چرا؟ چگونه؟
‫بعداز ورزش، آدم لاغر می‌شه دیگه,
‫بله، ولی نه یه‌روزه!
‫مثل قدیم‌ها شدین, ‫خیلی خفن شدین!
‫حالا اون جایزه رو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫«دوندنکای» ولت نمی‌کنه,
‫خب,,,
‫جایزه؟
‫داستانش چیـه؟
‫«اغذیه»
‫الان من این وسط چی‌کاره‌ام؟
‫«هاناچان»، بیا بریم بازی,
‫دوتا پشمک می‌خوام!
‫ماشالا چه بچه‌ی پرانرژی‌ای!
‫پتانسیل قدرت بالایی داره,
‫خب؟
‫روی سرم جایزه گذاشتن,,,
‫و آدم‌کُش‌ها افتادن دنبالم,
‫مثل اهمین امروز,
‫چرا همچین چیزی رو بهم نگفتی؟
‫مَردها موجودات دست‌وپاجلفتی‌ای هستن، خانوم,
‫ایشون می‌خواست شما و بچه‌تون,,,
‫از پارک لذت ببرین و مضطرب نباشین,
‫به نظرم حرکت مَردونه‌ای زده,
‫جناب‌عالی کی باشین؟
‫مخلص شما، «بویلد» هستم,
‫یه آدم‌کُش حرفه‌ای!
‫می‌شه بیخیال کشتنِ شوهرم بشین؟
‫الگوی ساخت شخصیت‌های «بویلد» و «اوبیگورو» ‫از روی شخصیت‌های اصلیِ فیلم «لئون حرفه‌ای» بوده,
‫به روی چشم,
‫تو فکر کردی ماه تا ابد پشت ابر می‌مونه؟
‫آخه,,, نمی‌خواستم نگرانت کنم,
‫عزیزم، یادت رفته؟
‫قانون شیشم خونواده‌ی «ساکاموتو»: ‫«هیچی از هم مخفی نمی‌کنیم»
‫ترجیح می‌دم بری قال قضیه رو بِکنی، ‫تا این‌که بخوای یواشکی انجامش بدی,
‫حالا که این مسئله حل شد,,,
‫بریم مراسم رو تماشا کنیم,
‫خانومت واسه خودش مَردیـه,
‫حالا چطوری باید قال قضیه رو بِکنیم؟
‫باید بریم سراغ مشتری ‫و مجبورش کنیم جایزه رو برداره,
‫این‌طوری که دردسره,
‫جایزه رو اتحادیه می‌ذاره,
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمین مشتری کی بوده,
‫فکر کنم رئیس‌مون چندتا رابط ‫توی اتحادیه داشته باشه,
‫پس بی‌زحمت به رئیس‌تون بگین ‫آمارش رو از «دوندنکای» دربیاره,
‫چرا براتون همچین کاری بکنم؟
‫اصلاً نمی‌دونم رئیسم الان کجاست,
‫چی؟ پس به چه درد می‌خورین؟
‫شاید درخواست تو زیادی بوده؟
‫درهرصورت، ما باید بریم,
‫عزت زیاد، «ساکاموتو»,
‫خدافظ, ازطرف من از «لوچان» خدافظی کنین,
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونیم مقر «دوندنکای» کجاست,
‫یکی رو می‌شناسم که می‌دونه,
‫چت شده؟
‫دلت درد می‌کنه؟
‫«ساکاموتوسان» یه‌روزه چاق شدن,
‫آره, این‌جور که غذا می‌خورن، ‫باید هم چاق بشن,
‫اینجاست,
‫جان؟
‫«کرایه‌ی فیلم»
‫«سفارش فیلم ناموجود پذیرفته می‌شود,»
‫خب,,,
‫الف، ب، پ، ت,,,
‫ایناهاش,
‫شبیهِ فیلم‌های «ایرج ملکی»ـه,
‫«ساکاموتوسان»، اینجا دقیقاً کجاست؟
‫اینجا اطلاعات می‌فروشن,
‫همه‌ی اطلاعات در قالب فیلم فروخته می‌شه,
‫چرا این‌قدر زحمت بِکشن خب؟
‫اتاق تماشا اینجاست, بیاین,
‫«دوندنکای»
‫«دوندنکای» نام سازمانی برای آدم‌کُشی است ‫که بیش از ۵۰ آدم‌کُش دارد,
‫داستان این گروه با یک آدم‌کُش آغاز می‌شود,
‫چه ساختمان زیبایی,
‫- بیایید مَقرمان را اینجا برپا کنیم, ‫- موافق هستم!
‫پس مَقرشون اینجاست,
‫نَمیر، لعنتی!
‫خموش باش,,, ای ابله,,,
‫چقدر زیبا بود!
‫عجب پیچش داستانی‌ای داشت, ‫فکر کردم قراره همه‌شون بمیرن,,,
‫یه اثر هنری دیگه از آقای «کاناگوری»,
‫قابلی نیست: ۷۵۶تومن می‌شه,
‫- پشمام! ‫- پشمام!
‫کارت می‌کِشم,
‫بسیار خوب,
‫همچین پولی دارین؟
‫پس‌انداز دوران جَوونیـه,
‫قراره برگردین به دنیای ما، «ساکاموتوسان»؟
‫توصیه می‌کنم مراقب باشین,
‫شاید طرف یکی از همکارهای سابق خودتون باشه,
‫منظورت چیـه؟
‫متأسفانه فیلمِ اون در دسترس نیست,
‫هرچی می‌دونستم، گفتم,
‫«ناگومو»، شنیدم رفتی دیدنِ «ساکاموتو»؟
‫چی؟ «ساکاموتوکون»؟
‫من رو یاد گذشته انداختی, ‫خیلی وقتـه ازش بی‌خبرم,
‫ادای اسگلا رو درنیار,
‫هوس کردی بمیری؟
‫«هیو»، فعلاً بیخیال شو,
‫مشتری الان می‌رسه,
‫واسه‌م مهم نیست,
‫«ناگومو» مشکوک می‌زنه!
‫دستت رو نبُری!
‫چاقو بزرگه واسه غذای اصلیـه، نه الان,
‫اخلاق ندارین‌ها, ‫موافقـی، «اوساراگی»؟
‫«شیشیباسان»,,,
‫فکر کنم غذا به مذاق‌تون خوش نمی‌آد,
‫جناب سرآشپز؟
‫بله، قربان؟
‫چرا پیازهای ریزوتوی من له شده؟
‫خوش اومدین، دوستان, ‫ممنون که تشریف آوردین,
‫من «ایریا» هستم از اتحادیه,
‫باعث افتخاره که همه‌ی ‫اعضای «سازمان» اینجا جمع شدن,
‫همه‌مون اینجا نیستیم, ‫چهارتای دیگه کجان؟
‫اون سه‌تا که هیچ‌وقت نمی‌آن,,,
‫ولی عجیبـه که «تاکامورا» نیست, ‫اون پیری همیشه حاضره,
‫شاید سرش شلوغـه؟
‫نه, فکر کنم یادش رفته,
‫دیگه فسیل شده,
‫اخیراً یه نفر راه افتاده,,,
‫آدم‌کُش‌های اتحادیه رو یکی‌یکی سلاخی می‌کنه,
‫اتحادیه ازتون می‌خواد ‫فوراً به مسئله رسیدگی کنین,,,
‫و آبروی «سازمان» رو حفظ کنین,
‫پس مَقر «دوندنکای» اینجاست,
‫تاحدامکان درگیر نشین,
‫وقتشـه مأموریت مخفی بریم,
‫داستان «ساکاموتو» رو شنیدی؟
‫آره، جایزه‌ی خفنی گذاشتن,
‫شنیدم حساب «بویلد» رو هم رسیده,
‫جداً؟ یعنی «بویلد» هم حریفش نشد؟
‫من یکی که سمتش نمی‌رم,
‫این هم از این,
‫لباس‌ها رو درآوردین؟
‫آخه مسخره بود,
‫حالا رئیس‌شون کجاست؟
‫مگه حواست به اون فیلم گرون‌قیمت نبود؟
‫اتاق رئیس بالاترین طبقه‌ست,
‫باید از پنجره‌ی طبقه‌ی دوم بالا بریم,
‫درست عین فیلم,
‫مگه نه، «ساکاموتوسان»؟
‫من که خواب بودم,
‫خیلی باحالـه, مثل جاسوس‌ها شدیم,
‫دیوونه, نیومدیم خوش‌گذرونی که,
‫«آمده است برای خوش‌گذرانی»
‫یه جای کار می‌لنگه، «ساکاموتوسان»!
‫توی این طبقه صدای هیشکی نمی‌آد,
‫ارواح عمه‌ت تو ردیابـی؟
‫شنیدم چی گفتی‌ها!
‫رسیدیم,
‫به‌به، «ساکاموتوکون»,
‫«ناگومو»؟
‫وسط جنایت گیرم انداختی‌ها,
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫همه‌ی اعضای مهم «دوندنکای» و رئیسش,,,
‫توسط این‌جانب کشته شدند,
‫شرمنده «ساکاموتوکون»، ولی کار تو هم تمومـه,
‫چقدر سریعـه!
‫«شین»!
‫شوخی کردم! قیافه‌تون دیدنی بود,
‫شرمنده، دوستان,
‫واسه کار خودم اومده بودم اینجا,
‫وقتی رسیدم، دیدم همه رفتن بهشت,
‫می‌مُردی زودتر بگی؟
‫خیلی عوضی‌ای!
‫واسه چی اومدی؟
‫واسه تحقیق و پژوهش,
‫تازگی آدم‌کُش‌های زیادی نفله شدن,
‫این که چیز جدیدی نیست,
‫بله، اگه درگیری بین دو گروه بود,,,
‫واسه هیشکی مهم نبود,
‫ولی توی چند ماهِ گذشته، ‫بیشتر از ۱۰۰ آدم‌کُشِ اتحادیه,,,
‫به‌طرز وحشتناکی کشته شدن,
‫مشخصـه که می‌خوان یه پیامی به اتحادیه می‌دن,
‫۱۰۰ نفر؟
‫این یعنی یک‌چهارم آدم‌کُش‌های حرفه‌ای کشور,
‫اون‌ها همیشه سر صحنه یه علامت «X» می‌ذارن,,,
‫واسه همین ما اسم‌شون رو گذاشتیم «سورا»,
‫ماجرای این لقب مفصلـه, در نگاه اول، این اسم ربطی به علامت «X» نداره,
‫«ما»؟
‫پس «سازمان» استخدام شده؟
‫بلی,
‫اون یارو موخاکستریه هم اسمش رو آورده بود,
‫این «سازمان» چیـه؟
‫نیروی ویژه‌ی اتحادیه‌ست,
‫متشکل از بهترین آدم‌کُش‌های کشور,
‫ما مستقیماً زیر نظر اتحادیه کار می‌کنیم ‫و واسه کشتن آدم‌کُش‌های خطرناک استخدام می‌شیم,
‫هدفمون برقراری نظم توی دنیای آدم‌کُش‌هاست,
‫«ساکاموتوکون» هم قبلاً عضوش بوده,
‫من خبر نداشتم,
‫«ساکاموتوکون»,,,
‫بهتره مراقب «سورا» باشی,
‫ما دیگه آدم‌کُش نیستیم,
‫این قضیه به ما دخلی نداره,
‫بعله!
‫همین‌طوریش هم سرِ اون ‫جایزه‌ی مسخره به فلاکت افتادیم!
‫من هم چیز زیادی نمی‌دونم,,,
‫ولی یه سرنخ دارم,
‫این ماجرا حدوداً هم‌زمان با,,,
‫جایزه‌ی «ساکاموتوکون» شروع شد,
‫«آموزش طراحی»
‫«وقتی با هر دو چشم نگاه می‌کنیم,,,
‫ذهن‌مان ناخودآگاه دیدمان را ‫تنظیم می‌کند تا واضح ببینیم,»
‫«همیشه در پایان، یک قدم عقب بیایید,,,
‫تا مطمئن شوید طراحی‌تان متقارن است,»
‫بله,
‫یکم کج شده,
‫این‌قدر زور زدیم,,,
‫حالا برگشتیم سر خونه‌ی اول,
‫آی نفس‌کش!
‫- «ساکاموتو» کدوم گوریـه؟ ‫- یکی دیگه؟
‫- می‌خوام پاره‌ش کنم! ‫- امروز زیاد اومدن,
‫این رو بزنم؟
‫نه، کناریش رو بزن,
‫«سـاکـامـوتـو»,,,
‫چه خبره این‌همه آدم‌کُش؟
‫فکر نمی‌کردم برداشتنِ ‫جایزه‌ت این‌قدر سخت باشه,
‫ولی حداقل,,,
‫فروش چسب‌زخم و بانداژمون بالا رفته که خوبـه,
‫یعنی اِشکال نداره؟
‫بفرمایید، چسب‌زخم شما,
‫ممنون، دخترخانوم,
‫بابات کارِش درستـه‌ها,
‫«ساکاموتوکون»,,,
‫اگه به زور تونستی «بویلد» رو بزنی,,,
‫پس بهتره خودت رو بیشتر آماده کنی,
‫این پنج سال بیشتر از چیزی که ‫فکر کنی، روت تأثیر گذاشته,
‫حالا که نمی‌دونیم دشمن کیـه، ‫چاره‌ای نداریم جز این‌که,,,
‫تمرین کنیم تا برای حمله‌های بعدی آماده باشیم,
‫دقیقاً, برگردیم به روزهای اول!
‫چقدر سریع بود!
‫خوش اومدین,
‫چیزهایی که می‌خواستین، خدمت شما,
‫یعنی چی؟ چندش!
‫تمرین من اینـه که,,,
‫تا می‌تونم، مشروب بخورم!
‫پیراشکی بدین، بی‌زحمت,
‫الساعه!
‫«لوچان»!
‫از,,, کجا فهمید؟
‫آقا، فکر کنم داره از سرتون خون می‌آد,
‫حالا چی‌کار کنیم، «شین‌کون»؟
‫داره به بانداژ فکر می‌کنه, بفرمایید!
‫«شین‌کون»,,,