‫یه خونه مال پسرعموم «استیفن» ‫توی «مین» هست,
‫شما باید «چارلز بون» باشید، ‫ناخدای کشتی؟
‫اینا بچه‌هام هستن,
‫خانومتون هم تشریف میارن؟
‫همسرم فوت شده,
‫ربکا مورگان، ‫نویسنده‌ای,
‫مادر، فقط یه داستان خوب توی شهر هست,
‫روز به‌خیر، ‫شنیده‌م که دنبال پرستار بچه می‌گردین,
‫- اون دختر کوچولو کیه؟ ‫- باید مارسلا باشه,
‫دختر استیفن، ‫فوت کرده,
‫چطور تا حالا در مورد پدرِ خودت ‫هیچی نگفتی؟
‫آدم عجیب‌غریبی بود,
‫متأسفانه موش داریم,
‫الان زرنگ‌بازی در میارن,
‫خونواده‌تون وجهه‌ی بدی دارن، آقای بون,
‫استیفن هم همینطور,
‫- اگه جای شما بودم کارگاه رو می‌فروختم و می‌رفتم, ‫- خب من برنامه‌های دیگه‌ای دارم,
‫پدرت,,,
‫پدرت وکیل فیلیپ بون بود
‫و کل زندگی‌ش از اون مرد می‌ترسید، ‫خودم می‌دونم,
‫امیدوار بودیم ‫دیگه کسی از خونوادهٔ بون رو نبینیم,
‫و چرا اون‌وقت؟
‫بعضی‌ها «چپل ویت» رو مسبب ‫بیماری شهر می‌دونن,
‫تو چی ادوارد؟
‫دختر کوچولت سوزان مریضه,
‫بیاید کاری کنیم این «بون»های جدید ‫بار و بندیل‌شون رو جمع کنن برن,
‫آتیشش بزن,
‫کی اونجاست؟
‫یه چیزی رو داری ازمون مخفی می‌کنی,
‫داره میاد,
‫کرم‌,
‫منو می‌ترسونه,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خیلی خوب داری پیش می‌ری,
‫- نه! ‫- نفس بکش، نفس بکش,
‫بیارش بیرون!
‫بچه‌ت چرخیده فیث,
‫وقت زیادی نداریم, ‫باید همین الان زور بزنی,
‫باریکلا, خودشه, خودشه,
‫نفس بکش, ‫آفرین، یکی دیگه,
‫بچه داره میاد!
‫الان آروم زور بزن, ‫آروم,
‫فشار کوچیک بیار,
‫زور بزن! زور بزن!
‫سلام,
‫- خدا بهمون رحم کنه, ‫- چی؟
‫می‌خوام بچه‌م رو ببینم,
‫- لطفا بذار دخترم رو ببینم, ‫- پسرت,
‫- بچه پسره, ‫- پسر,
‫نه,
‫نه!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫صبح به‌خیر خانوم مورگان,
‫آقای بون، ‫صبح زود بیرون بودین,
‫آره بودم,
‫لوآ رو می‌برم شهر,
‫تو و دوتای دیگه رو توی مدرسه می‌بینم,
‫چی پیدا کردی؟
‫داشتم با شوق کتاب‌هاتون رو می‌دیدم
‫و به,,, اون نامه‌های قدیمی که
‫پدرم و خانوادهٔ بون مکاتبه داشتن برخوردم,
‫وکیل‌شون بود,
‫رو بعضی‌هاشون امضای پدرم هست,
‫یعنی از قبل میدونستی پدرت ‫واسه عمو و پسرعموم کار می‌کرده؟
‫بله,
‫شرمنده‌م, ‫باید بهتون می‌گفتم,
‫و نظرش درباره‌شون چی بود؟
‫فیلیپ پدرم رو تهدید به مرگ کرده بود,
‫هممم, متوجه‌م,
‫خب اگه این نامه‌ها ‫واسه‌ت مهمه، نگه‌شون دار,
‫مهم نیستن,
‫وقتی 15 سالم بود ‫پدرم ما رو ول‌ کرد، رفت نیویورک
‫که کار وکلاتش رو گسترش بده,
‫از اون‌موقع دیگه خبری ازش نداریم,
‫ظاهرا دوباره تشکیل خونواده داده
‫و اونا رو هم مثل ما ترک کرده,
‫اگه می‌خوای نگه‌شون داری مال خودت,
‫لوآ؟
‫دنیل, ‫دنیل,
‫- صبح به‌خیر رُز, ‫- صبح‌ به‌خیر,
‫ادوارد رو ندیدی؟
‫از دیروز توی می‌خونه به بعد دیگه ندیده‌مش,
‫«سوزان» دیده که دیشب با ارابه رفته,
‫نگفت کجا می‌ره؟
‫نگفت رُز,
‫دیگه برنگشت,
‫داشتیم می‌رفتیم کارگاه چوب‌بری,
‫اگه اونجا باشه، ‫می‌فرستمش بیاد خونه,
‫مرسی دنیل,
‫اون مرتیکهٔ احمق خودشو درگیر چی کرده باز؟
‫اشکالی نداره, ‫می تونی بهم اعتماد کنی,
‫وقتی دخترت مبتلا شد ‫چند سالش بود؟
‫سه سالش بود,
‫صندوق‌دار کشتی رشوه گرفت
‫ما رو با خمره‌های گوشت فاسد شده فرستاد,
‫حتی خوک اون غذا رو نمی‌خورد,
‫کسی دقیقا نمی‌دونه ‫دلیل نرمی‌استخوان چیه آقای بون,
‫پاش از اون‌چیزی که به‌نظر میاد قوی‌تره,
‫واسه‌ش پماد ویتامین‌ و اکسیر می‌نویسم,
‫از اینجا تا «کروزتس»
‫هر بندرگاهی که بوده پیش دکتر بردمش,
‫همه‌شون نسخه‌های مختلفی از یک‌نوع ‫واسه‌مون تجویز می‌کنن,
‫امیدوار بودم,,,
‫که چیز متفاوت ارائه بدین,
‫متأسفانه همچین چیزی رو ندارم,
‫شما به اینجا تعلق ندارید,
‫موفق باشی,
‫می‌خوام برم خونه,
‫خب خونه‌مون همینجاست,
‫برو,
‫بفرما, ‫خب؟
‫صبح‌ به‌خیر مدیر فیش,
‫در مورد این حرکت مطمئنی خانوم مورگان؟
‫خب یه مدرسهٔ عمومیه,
‫از قرار معلوم شناسنامه هم که ندارین؟
‫نه,
‫اهل قوم یا ملت خاصی هستین؟
‫- روی کشتی به دنیا اومدیم, ‫- «ناروال»,
‫واکسن آبله زدید؟
‫- بله, ‫- سند و آدرس خونه چی؟
‫واقعا هنری؟
‫بچه‌ها، حواستون به معلم و تخته باشه,
‫مراقب همدیگه باشید,
‫اولین روز مدرسه همیشه بدترینشه,
‫بیا,
‫دوقلوها رو دو سال پیش، ‫ماه ژوئیه از دست دادیم,
‫- به‌خاطر بیماری؟ ‫- بله,
‫متأسفم,
‫ممنون,
‫عکس ایدهٔ همسرم بود,
‫یه یادآوری دردناک,
‫حالا انگار آدم می‌تونه همچین چیزی رو ‫فراموش کنه,
‫دختر کوچولوی پشتشون,,,
‫- اون مارسلا بونه؟ ‫- بله,
‫همبازی بودن,
‫خب کشیش، ‫ازتون می‌خوام یه لطفی بکنید,
‫می‌خوام واسه حضار کلیسا سخنرانی کنم,
‫آها,
‫یه پیشنهاد کاری
‫واسه خودم و مردم شهر دارم,
‫ده دقیقه بیشتر وقت‌ـشون رو نمی‌گیرم,
‫خب، همین‌جوری که نمی‌تونم ‫منبر رو در اختیارت بذارم,
‫این مردم رو می‌شناسم، ‫هر دومون رو به صلیب می‌کشن,
‫ولی اگه یه مناسبت غیررسمی بیاید
‫مثل دورهمی امروز، ‫می‌تونم بذارم صحبت کنید,
‫- امروز؟ ‫- ساعت ۴,
‫تا اون‌موقع آماده می‌شی؟
‫می‌شم,
‫ممنونم, ‫ممنون قربان,
‫کشیش، دوقلوتون,
‫فکر می‌کنید خونوادهٔ من ‫به‌ هرطریقی
‫مسبب بیماری‌ای که ‫دامن‌گیر شما شد بوده‌ن؟
‫همچین فکری نمی‌کنم,
‫روز خوبی داشته باشین,
‫چی شده؟
‫هی پسر، چیه؟
‫امری داشتین؟
‫کرم‌ها ندا می‌دن,
‫بخش سازمان‌نیافته، ‫بخش مینسوتا
‫کالیفرنیا، واگذاری مکزیک
‫بخش اوریگن,
‫- باریکلا «اموری», ‫- ممنونم,
‫حالا,,,
‫لوآ بون,
‫می‌شه لطفا به ما نشون بدی
‫که قلمروی هاوایی کجاست؟
‫لوآ!
‫- پا گذاشتی جلو پاش, ‫- تین,
‫تین!‌ تین! ‫مارکوس!
‫بسه دیگه!
‫بسه,
‫نه!
‫«اموری» ‫بشین سر جات,
‫برگرد سر جات,
‫تین! ‫برو سر جات!
‫مارکوس، همین حالا برو,
‫از اینجا متنفرم,
‫اینجا نمی‌مونم,
‫نمی‌تونی بری که,
‫کجا می‌خوای بری؟
‫لوآ؟
‫واسه اتفاقی که توی مدرسه افتاد متأسفم,
‫خوبی؟
‫فردا با معلمت صحبت می‌کنم,
‫امروزت اتفاق خوبی هم داشت؟
‫هیچ کدوم نداشتید؟
‫خیلی‌خب، بعد شام تکالیف‌تون رو بررسی می‌کنیم
‫می‌گن بچه عجیب‌الخلقه‌ست,
‫چشم نداره,
‫بهتر بود سقط می‌شد,
‫زنی که دوتا بچه‌ش رو خاک کرده
‫باید بیشتر ابراز همدردی می‌کرد,
‫واسه بچه احساس همدردی می‌کنم
‫نه واسه مادرش,
‫فقط خدا می‌دونه چکار کرده ‫که تاوانش همچین چیزیه,
‫مردم فکر می‌کنن مایهٔ شرّه,
‫نیست,
‫از کجا اومده؟ ‫و چرا نمی‌گه اهل کجاست؟
‫الکی همه‌ش خودش رو به ‫مظلومیت و ناراحتی می‌زنه
‫مشخصا توی تخت ‫اون‌قدرا هم مظلوم و کم‌رو نیست,
‫درست مثل پدرت صحبت می‌کنی آلیس,
‫«فیث پرینگل» یه هرزه‌ست,
‫و هر کی,,,
‫و هر کی پدر اون حرومزاده‌ست
‫یه آدم بزدله,
‫همگی
‫توجه کنید لطفا,
‫ازتون ممنونم بابت این غذاهای خوش‌مزه ‫و البته بابت سهیم شدنشون با بقیه,
‫خیلی راه عالی‌ای واسه یادآوری اینه که
‫چقدر خوش‌بختیم,
‫چند مورد رو باید بهتون اعلام کنم، ‫ولی قبلش
‫مهمونی داریم که می‌خواد چند کلومی صحبت کنه,
‫آقای بون؟ ‫تشریف بیارید,
‫نذار صحبت کنه,
‫- زده به سرش؟ ‫- لطفا! لطفا!
‫عزیزان لطف کنید و توجه‌تون
‫به مهمونمون باشه,
‫ممنونم,
‫ممنونم کشیش «بوروز»,
‫و از همه‌تون بابت اینکه وقت‌تون رو
‫در اختیارم قرار دارین، ممنونم,
‫اسم من «چارلز بون»ـه,
‫با آینده‌نگری خاصی به «مین» اومدم,
‫قصد دارم تولیدات کارگاه‌ چوب‌بری ‫بون رو گسترش بدم
‫و از الوار حاصله
‫برای ساخت کشتی‌هایی در رود «اندروزکارگن» ‫استفاده کنم,
‫طی دو سال این منطقه کشتی‌های باربری
‫با بدنهٔ فولادین،
‫هم از نوع بادبانی و هم از نوع بخار می‌سازه,
‫کشتی‌هایی سریع‌تر از ‫هر کشتی تندروی دیگه‌ای در دریا,
‫حالا این اتفاق واسه «پریچرز کرنرز»
‫و واسه همه‌تون,,,
‫رونق به ارمغان میاره,
‫می‌خواد پولمون رو به جیب خودش بزنه,
‫حقیقت نداره قربان,
‫بذار صحبت کنه ساموئل,
‫متوجه‌م که کینه و دشمنیِ دیرینه‌ای
‫علیه خونواده‌م هست,
‫نمی‌تونم گناهان اونا رو به‌گردن بگیرم
‫ولی,,می‌تونم بهتون قول بدم,
‫که دیگه از جانب من یا بچه‌هام ‫کار اشتباهی سر نزنه,
‫پس بیماری چی؟
‫این‌بار خونوادهٔ «بون» ‫چه بیماری جدیدی‌ با خودش آورده؟
‫هیچی خانوم,
‫- ولی ما کار لازم داریم! ‫- و من هم کارگر احتیاج دارم,
‫لطفا،‌ نذارید تعصب قدیمی
‫مانع کار مشترک‌مون بشه,
‫من می‌خوام کشتی بسازم,
‫به ۵۰ نفری که باهام این کار رو شروع کنن، ‫بهترین دستمزد رو می‌دم,
‫فردا ظهر استخدام شروع می‌شه
‫بیرون می‌خانه,
‫روز خوبی داشته باشید, ممنون,
‫ممنونم,
‫کشیش بوروز,
‫چی باعث شده این وقت شب بیاید اینجا؟
‫شنیده‌م که «فیث پرینگل» زایمان کرده,
‫بله,
‫چیزی که می‌گن حقیقت داره؟
‫بله,
‫فیث,
‫آقای بورونز هستم,
‫بیا داخل,
‫سلام,
‫چیزی نیست,
‫می‌خوام بچه‌مون رو ببینم,
‫به‌خاطر منه,
‫خدا منو واسه گناهانی که ‫قبل از آشنایی‌مون مرتکب شدم مجازات کرده,
‫خدای من که نکرده,
‫آروم بچه‌جون,
‫آروم، آروم,
‫خدایان دیگه‌ای هم هستن مارتین,
‫منو می‌ترسونه
‫که همچین چیز بدطینتی ‫تو شکمم رشد کرده,
‫دیگه همچین حرفی نزن,
‫می‌دونم، بچه‌ای نیست که تصورش رو می‌کردیم
‫ولی بچهٔ ماست بالاخره,
‫خواست خداست که قوی باشیم,
‫باید باشیم,
‫به‌خاطر اون,
‫به‌اندازهٔ کافی عشق و محبت ‫برای این بچه داریم، مگه نه؟
‫من دارم,
‫منم دارم,
‫پس بیا از اینجا بریم,
‫دیگه زایمان کردم، ‫می‌تونیم بریم
‫یه‌جای خیلی دور ‫که پیدام نکنن,
‫اینجا جات امنه,
‫اشتباه می‌کنی مارتین,
‫نمی‌دونی چی ازشون بر میاد,
‫موندن توی «پریچرز کرنرز» ‫عاقبت خوبی واسه‌مون نداره,
‫می‌ریم,
‫تو و بچه‌مون رو برمی‌دارم، ‫می‌ریم کالیفرنیا,
‫حالا
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫آقای بون,
‫همه‌چی خوب پیش رفت؟
‫آره,
‫یعنی، حرفام رو بهشون گفتم,
‫امیدوارم,
‫خب خوبه,
‫می‌خواستم واسه خودم نوشیدنی بریزم,
‫ممنونم,
‫بیشتر عمرم صرف ثروتمند کردن بقیه شد,
‫واسه ثروتمندها صیدنهنگ خیلی سود داره
‫ولی فقرا رو داغون می‌کنه,
‫به‌خصوص خود نهنگ رو,
‫هوم,
‫خودش بیشتر از همه,
‫آره, خب به‌امید خدا با این کار جدید
‫برای همه سود کافی هست,
‫آرمان‌هاتون رو تحسین می‌کنم آقای بون,
‫چارلز صدام کن لطفا,
‫شکستن الگو و مسیری که
‫بقیه برامون تعیین کرده‌ن، ‫هدف و اراده می‌خواد,
‫به‌عنوان یه زن ‫به‌خوبی به این موضوع واقفم,
‫هدف و اراده,
‫و هدف شما چیه خانوم مورگان؟
‫امیدوارم که با نوشتن از خودم حمایت کنم,
‫داستان نویسی,
‫توی کلمات قدرت و آزادی‌ای رو دارم
‫که خیلی توی زندگی واقعی نیست,
‫من مشابه شما و بچه‌هاتون ‫مسافرتی نداشته‌م،
‫ولی توی ذهنم، با خلاقیت ‫سفر می کنم,
‫حدس می‌زدم یه نویسنده بین‌مون باشه,
‫از دستای جوهری‌ـت,
‫و علاقه به ویسکی,
‫خوش‌شانسیم که پیش مایی خانوم مورگان,
‫ربکا صدام کنید,
‫به‌سلامتی هدف,
‫سلامتی هدف,
‫خون می‌طلبه,,,خون می‌طلبه,,,
‫خون، خون می‌طلبه,
‫داره میاد,
‫کرم‌ها ندا می‌دن,
‫- پدر, ‫- هیس!
‫عقب وایسا,
‫کی اونجاست؟
‫یه بچه‌ست,
‫سلام؟
‫بابام اینجاست؟
‫این همون دخترهٔ شهره؟
‫اون سوزان مالریه,
‫حتما یخ زده,
‫بچه‌ها! عقب وایسید! ‫عقب وایسید,
‫تین، یه پتو بیار,
‫از کجا اومده؟
‫احتمالا از شهر تا اینجا پیاده اومده,
‫سوزان,
‫سوزان بیدار شو,
‫می‌شه کمکم کنید بابا رو پیدا کنم؟
‫سوزان!
‫من کجام؟
‫- مادر کجاست؟ ‫- چیزی نیست,
‫می‌برمش خونه, ‫می‌دونم خونه‌ش کجاست,
‫- منم میام, ‫- بهتره تنهایی برم,
‫ربکا، اون مبتلاست,
‫می‌دونم, ‫باید دختره رو ببرم خونه,
‫مراقب هستم, ‫خب,
‫چیزی نیست,
‫[تحت قرنطینه]
‫تو هم لنگهٔ همونایی!
‫از خونوادهٔ من دور شو,
‫ببخشید, ‫امیدوارم سوزان بهتر بشه,
‫با شوهرم چکار کرده‌ن؟
‫اونایی که مبتلا می‌شن چی سرشون میاد؟
‫معمولاً توهم می‌زنن, ‫مثل همون دخترهٔ دیشب,
‫و بعد خسته، ‫و علیل می‌شن,
‫و بعضی موارد,,,
‫می‌میرن؟
‫بله,
‫انگار مثل سِل می‌مونه,
‫مادرمون هم اینطوری مرد,
‫کجان,,,صدف‌هام کجان؟
‫نمی‌دونم,
‫- کجا قایم‌شون کردی؟ ‫- نکردم,
‫- پیش من نیست, ‫- دروغ می‌گی,
‫تین، اونا صدف‌های مامانن,
‫اگه داری سر به سر لوآ می‌ذاری، ‫اصلا,,,
‫من نبرده‌مشون!
‫پیشش نیست لوآ,
‫بشین و صبحونه‌ت رو بخور,
‫بعد از مدرسه کمکت می‌کنم پیداشون کنیم,
‫مطمئنم یه‌جایی همین جاهان,
‫فیث، آلیس بوروز هستم,
‫- خانوم بروز, ‫- عصر به‌خیر فیث,
‫می‌شه بیام داخل؟
‫وای طفلکی,
‫چه‌جور مردی یه زن رو
‫با همچین مایهٔ دردسری ول می‌کنه می‌ره؟
‫اون مایهٔ دردسر نیست,
‫من,,,اینجا نیستم که قضاوتت کنم فیث,
‫می‌خوام کمکت کنم,
‫ممنونم,
‫مشکلی ندارم,
‫شوهرم به مشکل و وضعیتت ‫توجه خاصی داره,
‫لطف دارن,
‫مثل بقیه,
‫نباید تنهایی بچه‌ت رو بزرگ کنی,
‫هر کی پدرشه
‫باید واسه سهمی که توی تولدش داره ‫مسئولیت‌پذیر باشه,
‫زن‌های شهر حرف‌هایی می‌زنن,
‫خیلی‌هاشون نگرانن نکنه
‫شوهر یکی‌شون ‫تو دام جوونی‌ت افتاده باشه,
‫- اینجوری نبوده, ‫- ولی خب کار یکی بوده دیگه,
‫می‌تونم برم باهاش صحبت کنم,
‫چرا از کسی که همچین بلایی سرت آورده ‫محافظت می‌کنی؟
‫دوستت نداره فیث,
‫پسرم فقط به من نیاز داره,
‫ولی ممنون که سر زدین,
‫«هر کسی گناهان‌شون رو مخفی می‌کنه ‫عاقبت خوبی در انتظارش نیست،
‫«ولی کسی که اعتراف می‌کنه ‫و متهم‌شون می‌کنه,,,
‫مشمول مرحمت خدا قرار می‌گیره,»
‫این دیگه چیه؟
‫یه پروژه از طرح خودمه,
‫چرم و فولاد داری
‫می‌تونی درستش کنی؟
‫اگه تا‌ آخر روز تمام بشه
‫دو برابر پرداخت می‌کنم آقای,,,
‫جوزف, پالمر,
‫ممنون,
‫ناخدا بون
‫سخنرانی‌ای که توی گردهمایی داشتی
‫همون چیزیه که شهر بهش نیاز داره, ‫همه می‌دونیم
‫ولی تا فیلیپ و استیفن بون زندگی کردیم
‫و سکوتی که مادربزرگت بعد کاراشون ‫کرد رو هم دیدیم,
‫سخته که نظر خیلی‌ها رو عوض کنی,
‫خب,,,
‫امیدوارم اشتباه کنی آقای پالمر,
‫نیزهٔ صیادی چقدره؟
‫چطور جرئت داری بیای اینجا؟
‫دخترم مبتلا به بیماری شماست,
‫شوهرم گم شده
‫- چکارش کردی؟ ‫- خانوم، بهتون قول می‌دم
‫من نمی‌دونم شوهر شما کیه ‫و یا کجاست,
‫دخترم سوزان رو به «چپل ویت» کشونده!
‫- نحسی‌ش روشه! ‫- همچین کاری نکردم,
‫این! ‫این کتاب شیطانه!
‫اسمتون رو داخلش ننویسید!
‫بابت مشکلات‌تون متأسفم
‫ولی من اینجا واسه کار اومدم,
‫به من دست نزن! ‫دست از سرمون بردار!
‫دست از سر همه‌مون ور دار!
‫بی‌خیال شو بون,
‫- از اینجا کارگری گیرت نمیاد, ‫- نه به لطف شما!
‫پول نحست رو نمی‌خوایم,
‫آیندهٔ این شهر,,,
‫آیندهٔ این شهر، ‫هیچ دخلی به تو نداره,
‫خیلی احمقی!
‫تنها ضرری که می‌رسونی
‫به مردم «پریچرز کرنز»ـه,
‫یالا، بیا!
‫عه,
‫- این دیگه چیه؟ ‫- لباس,
‫واسه هالووین, ‫منم یکی دارم,
‫با ربکا درستشون کردیم,
‫متأسفیم که روز سختی داشتی,
‫می‌دونم احتمالا دوست‌نداری امشب ‫دوباره برگردی به شهر
‫ولی شاید بتونیم همینجا جشن بگیریم؟
‫می‌تونیم یه نمایش‌ داشته باشیم, ‫نمایش‌نامه‌ش رو می‌نویسم,
‫هوم, خودتون چی می‌خواید؟
‫می‌خواید بریم شهر؟
‫«هانر» برو لباس‌ـت رو بپوش,
‫بیا,
‫کاش کلی آب‌نبات بگیریم!
‫لوآ,
‫بقیه دارن واسه هالووین لباس می‌پوشن,
‫امروز به فکرت بودم,
‫یه‌چیزی دارم
‫امیدوارم سر حالت بیاره,
‫هوم؟
‫اینو واسه تو طراحی کردم,
‫می‌شه من بذارم؟
‫با چرمی که روی زانو قراره داره ‫سبک‌تره,
‫فکر کنم راه رفتن باهاش برات راحت‌تر باشه,
‫خب، نظرت چیه؟
‫شنیده‌م امشب پیاده‌روی هم دارین,
‫موقعیت خوبی واسه امتحان کردنشه,
‫خوبه,,
‫[اگر مریضی نیا داخل]
‫دارن از قسمت لابه‌لای ‫چوب‌ها میان بیرون مری,
‫خیابونا پر شده از انواع و اقسام هیولا,
‫حاضری؟
‫یه‌کم خسته‌م,
‫فکر کنم خونه بمونم,
‫همم، چرا خسته‌ای؟
‫کلی روز رو کار کرده‌م,
‫همم, ‫تب داری؟
‫به‌خاطر مریضی نیست,
‫- مری,,, ‫- خوبم,
‫حالا برو از شهر درمقابل ‫ارواح و اجنه محافظت کن,
‫چرا بهمون آب‌نبات و پول می‌دن؟
‫پول کاریه که می‌کنیم, ‫باید در عوضش
‫برای عزیزان سفر کرده‌شون دعا کنیم,
‫البته کسی نمی‌کنه, ‫فقط آب‌نبات می‌خوان,
‫می‌شه ماهم امتحان کنیم؟
‫آره، خب «هانر» ‫برادر و خواهرت رو ببر,
‫مسافرخونهٔ مادرم رو یادتون نره,
‫شکلات می‌ده,
‫مراقبشون باشی!
‫خیلی بهتر راه می‌ره,
‫کاش می‌تونستم احساساتش رو هم
‫مثل پاش بهتر کنم,
‫قلبش شکسته,
‫تقریبا همسن اون بودم ‫وقتی بابام ترکمون کرد,
‫لوآ فقط نیاز داره بدونه ‫که احساساتی که داره طبیعیه
‫و اینکه دوسش دارین
‫و اینکه جاش امنه,
‫می‌شه آب‌نبات بدین؟
‫متأسفم, ‫باید برین,
‫یالا,
‫می‌ریم خونهٔ بعدی,
‫کار اشتباهی کردیم؟
‫نمی‌دونستم این مردم بلدن خوش‌حالی هم کنن,
‫خب، نذار شکستت بدن,
‫فکر‌های خوبی واسه این شهر داری
‫حتی اگه فکر کنن دیوونه‌ای,
‫چرا باید همچین فکری کنن؟
‫خب، هر کسی که توی «چپل ویت» باشه
‫یا دیوونه‌ست، ‫یا احتمال دیوونه شدنش هست,
‫فقط شایعه‌ست آقای بون,
‫اصلا مگه بلندپروازی همین نیست؟
‫یه جور جنون,
‫مگر غیر از اینه که مقداری جنون لازمه
‫که فراتر از محدودهٔ افراد و اتفاقات معمولی ‫رویاپردازی کرد؟
‫گمونم حق با تو باشه,
‫- ممنون, ‫- بفرمایید,
‫ممنون,
‫وای!
‫- بس کنید! ‫- این حالتو جا میاره!
‫ولم کن!
‫می‌خوای ازشون عذرخواهی کنی؟
‫جلو هیچ خری عذرخواهی نمی‌کنم سیاه‌سوخته!
‫بابام می‌گه,,,
‫به بابام می‌گم,
‫استخون چرکین‌ت رو درست می‌کنه,
‫همه شما دریانوردا این‌قدر محکم مشت می‌زنید؟
‫همهٔ شما بچه کشاورزا به این راحتی میفتید؟
‫هابیل هستم,
‫واسه پدرت کار می‌کنم,
‫بابا اینجاست؟
‫نه عزیزدلم,
‫به‌زودی میاد اینجا,
‫استیفن میاردش,
‫مطمئنم میاره,
‫استیفن؟
‫باید صبر کنیم,
‫اومدن,
‫خودشه پشت پنجره,
‫بذار بیاد داخل مامان,
‫بابا با دوستم استیفن اینجاست,
‫اون مرده!
‫دخترکم مرده!
‫بچه‌م از دست رفت! ‫خدایا بیامرزش,
‫شوهرم کجاست؟
‫ادوارد! ‫ادوارد!
‫بچه‌ها رو پیدا کن, ‫ببرشون یه ‌جای امن,
‫- چی شده؟ ‫- ادوارد!
‫سوزان مالری فوت شده,
‫کار بون بود! ‫استیفن بون بچه‌م رو کشت!
‫رز لطفا, استیفن بون ‫بیش از یه ساله که مرده,
‫برگشته! ‫کار استیفن بون بود!
‫- خودش گفت, ‫- اینو نگفت,
‫بچه داشت هذیان می‌گفت,
‫اونو دید! ‫استیفن بون!
‫- مشخصا این خانوم کمک لازم داره, ‫- پیداش کنید,
‫بسه دیگه! ‫این دیوونگیه,
‫- ثابتش کن, ‫- می‌دونم قصدت چیه جناب,
‫می‌دونم داری چکار می‌کنی,
‫استیفن بون زنده‌ست!
‫همه می‌دونیم چکار کردن!
‫خونوادهٔ بون واسه اون خونه و زمین ‫یه معاملهٔ نامقدس انجام دادن,
‫همه‌شون نفرین شده‌ن! ‫و ما هم!
‫اگه همه‌تون باور دارید واقعیت داره
‫پس واقعا دیگه فاتحهٔ این شهر خونده‌ست,
‫به زندگی‌م قسم می‌خورم، ‫هیچ وقت روی آرامش رو نمی‌بینی!
‫به,,,
‫برید خونه,
‫هالووین تمومه,
‫جورج؟
‫آروم,
‫همه برید توی خونه,
‫آقای بون خوبی؟
‫ربکا، بچه‌ها رو سریع ببر تو اتاقشون,
‫- پدر! ‫- کاری که گفتم رو انجام بده,
‫بیاید,
‫همه برن توی اتاق‌شون، ‫شنیدین پدرتون چی گفت,
‫آرامش می‌خواین؟
‫می‌خواید ببینید تو قبرش هست یا نه؟
‫خدای من,
‫به جون خودت
‫قسم می‌خورم این حرومزاده رو
‫می‌برم به خیابون «مین» ‫و می‌ندازمش روی پله‌های کلیسا,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال