رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[دنیا جهنم است، و انسان‌ها ‫هم ارواحِ متأثرِ دردمند‌، و هم شیاطین آن هستند,]
‫[آرتور شوپنهاور]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هوف!
‫قسمت اول: ‫«اینک انسان»
‫[ شهر هال - انگلستان, ‫سال ۱۸۵۹ ]
‫رام,
‫فردا صبح همراه کشتی «والنتیر» ‫می‌ریم واسه صید,
‫کتباً ضمانت پرداختش رو می‌‌کنم,
‫به‌نظرت پشت گوشام مخملیه؟
‫خب پس سر چاقوی نفیس من ‫و چند جرئه از رومِ تو قمار کنیم,
‫شیر یا خط؟
‫چاقوی خوبیه, ‫این همه سال هنوز یه آخ نگفته!
‫شیر,
‫آره چاقوی خوبیه, ‫ممنون بابتش,
‫حالا گم‌شو از بارِ من برو بیرون,
‫بازم بنداز,
‫چکمه‌هات رو نمی‌خوام,
‫چاقوم دستته,
‫دیگه نمی‌تونی پا پس بکشی,
‫گفتم چکمه‌های مسخرهٔ ‫بوگندوت رو نمی‌خوام,
‫یه بار دیگه تکرارش می‌کنم, ‫الان دیگه نمی‌تونی پا پس بکشی,
‫هر غلطی بخوام می‌کنم,
‫منو ببین,
‫اگه لال‌مونی بگیری، ‫خودم یه نوشیدنی مهمونت می‌کنم,
‫دست گلت درد نکنه,
‫کل صبح رو داشتم تلبمه می‌زدم، ‫گلوم خشک شده بود از خستگی,
‫بدید من ببرم آقا,
‫ممنون, مراقب‌باش,‌ آروم,
‫گرفتمش,
‫- یالا پسرا, ‫- خیلی‌خب پس,,,
‫- بیارش پایین, ‫- اینجا غذاخوری خدمه‌ست,
‫حالا شد، آفرین,
‫ایشون آقای «مک‌کندریک» هستن,
‫و اینجام مال شماست,
‫صندوق رو می‌ذارم رو تخت‌تون,
‫خودمم «جوزف هانا» هستم,
‫چیزی لازم داشتین صدام بزنید,
‫نگران نباشید، جای صندوقتون امنه,
‫و کاپیتان هم منتظرتون هستن,
‫- ممنون, ‫- خواهش می‌کنم,
‫- بله؟ ‫- «سامنر» هستم,
‫بفرما داخل,
‫شنیده بودم ‫توی هند زخمی شدی,
‫بله, همون روز اول حمله ‫یه سرباز هندی با تفنگ فتیله‌ای بهم شلیک کرد,
‫قلمِ پام بیشترین آسیب رو دید،
‫ولی الان دیگه کاملاً خوب شده‌م, ‫بدون مشکل راه می‌رم,
‫خوش‌حالم که اینطوره,
‫بگو ببینم، مرگ «نیکلسون» رو دیدی؟
‫نه, ولی جنازه‌ش رو بعداً روی یال کوه دیدم,
‫عجب مرد خارق‌العاده‌ای بود این نیکلسن,
‫یه قهرمان بزرگ,
‫شنیده‌م که با یه حرکت شمشیرش
‫چنان یه شورشی رو نصف کرده ‫که انگار داره خیار پوست می‌کنه,
‫یه محافظ‌ شخصی پشتون داشت به اسم «خان»
‫یه آدم بزرگِ درشت‌هیکل,
‫شبا رو بیرون چادرش می‌خوابید که ‫ازش محافظت کنه,
‫شایعه شده بود که اون دوتا,,,
‫دلدادهٔ هم بودن,
‫جز حسادت نمی‌شه حس دیگه‌ای داشت,
‫ممنون,
‫اگه به‌خاطر افرادی مثل نیکلسن نبود
‫خیلی‌وقت پیش امپراطوری سقوط کرده بود،
‫و اونوقت جای ما کجا بود؟
‫یه بار فقط واسه اینکه یکی بهش ‫لبخند زده بود، اعدامش کرد,
‫حالا مردک بی‌نوا ‫اصلا خنده رو لباش هم نبود,
‫دیگه یه‌سری خط قرمز‌ها ‫باید مشخص بشه آقای سامنر,
‫دیگه مسلماً تو موافقی
‫که استانداردهای تمدن باید حفظ بشه؟
‫بعضی وقتا باید آتیش رو با آتیش خاموش کرد!
‫اونا زن و بچه‌ها رو کشتن، ‫بهشون تجاوز کردن
‫گلوی اون طفل‌‌معصوم‌ها رو می‌بریدن,
‫به نظرت همچین کارایی ‫یه انتقام درخور رو واجب نمی‌کنه؟
‫و حسابی هم انتقامشون رو گرفتن!
‫بله جناب, ‫مسلماً همینطوره,
‫خب بگو ببینم,
‫چرا از لشکر ۶۱ استعفا دادی ‫و هند رو ترک کردی؟
‫می‌دونم که به‌خاطر پات نبوده,
‫داشتن ۲ پای سالم واسه یه پزشک ‫حین جنگ ضروری نیست,
‫نه، به‌خاطر پا نبود,
‫خب پس به‌خاطر چی؟
‫خب هشت ماه پیش ‫عمو دونالدم فوت کرد
‫و گاوداریش توی شهرستان «میَو» به من رسید,
‫اون‌قدری ارزش داشت که ‫یه خونهٔ دنج و یه درمانگاه
‫توی یه جای آروم و البته مُرفه‌نشین بخرم,
‫توی اسکاربرگ، هیستنگ,
‫می‌دونی، از خونهٔ ساحلی خوشم می‌آد,
‫خب چرا به‌جای اینکه
‫همدم کسالت‌های بیوه‌های پیر باشی، ‫اینجا پیش من نشستی؟
‫یه مالک معروف ایرلندی مثل خودت مثلا,
‫به‌خاطر گیر و دارهای قانونیش,
‫پسرعموهای مرموزم ‫یهو مثل چندتا لاش‌خور
‫سر و کله‌شون پیدا شد ‫و یه جورایی خواستار دعوی متقابل شدن,
‫همیشه همین می‌شه,
‫گفته‌ن که یه سال طول می‌کشه ‫پرونده حل و فصل بشه،
‫و تا اون‌موقع نه کاری داری انجام بدم، ‫نه اینکه پولش رو دارم,
‫موقع برگشتن پیش وکلام توی دابلین، ‫داشتم از لیورپول رد می‌شدم
‫که به همین آقای «بکسترِ» خودتون ‫توی بارِ هتل آدلفی بر خوردم,
‫همین‌جوری حرف پیش اومد،
‫و وقتی فهمید قبلا پزشک نظامی بودم ‫و الان دنبال یه کار درست و حسابی می‌گردم،
‫دو دو تا چهار تا کرد ‫و دید مناسب کارم,
‫عجب آدم کاربلدیه این بکستر,
‫البته انتظار ندارم که صید نهنگ ‫ثروتمندم کنه،
‫ولی حداقل سرم گرم کاری می‌شه, ‫وقتی که ,,,
‫پرونده داره روال کاریش رو طی می‌کنه,
‫دیگه هر جوری شده یه کاری واسه‌ت می‌کنیم,
‫هرچند معجون‌هات اثر خاصی هم ندارن,
‫یه چیزی بگم بهتون بر نخوره کاپیتان,,,
‫ولی آخه معجون؟
‫دکترها تمایل دارن تابع علم باشن،
‫نه جادوگری و خرافات,
‫خب خودت متوجه می‌شی که علم
‫خیلی به کار افراد این کشتی نمی‌آد,
‫در هر صورت، ‫باید جعبهٔ داروها رو یه نگاهی بندازم,
‫ممکنه یکی دو مورد رو ‫لازم باشه به لیست اضافه،
‫جایگزین یا مجدداً تأمین کنم,
‫یه صندوق داخل اتاقت،
‫و یه داروخونه توی خیابون کلیفورد هست,
‫هر چیزی که لازمه رو از اونجا تهیه کن
‫و بگو رسیدش رو بفرستن ‫واسه بکستر که پرداخت کنه,
‫فکر کنم خیلی به مذاق آقای بکستر خوش نیاد,
‫گور بابای بکستر,
‫به لهجه‌ت نمی‌‌خوره ایرلندی باشی,
‫خب بیشتر عمرم رو اینجا زندگی کردم,
‫بیشتر انگلیسی محسوب می‌شم,
‫که اینطور؟
‫بله کاپیتان,
‫می‌دونی چرا مردم به ما می‌‌گن صیاد نهنگ؟
‫می‌گن ما,,,
‫از تمدن و شهر نشینی فراری هستیم,
‫خب به نظر من که خیلی هم خوبه,
‫البته, ولی بهتره یادت باشه
‫که یه‌جایی مجبور می‌شی دوباره ‫وارد جامعهٔ‌ متمدن بشی,
‫به عرشهٔ ما خوش اومدید آقای سامنر,
‫ممنونم,
‫خب,,,
‫بازم ممنون کاپیتان برانولی,
‫«روحِ پیازِ عنصل»
‫لامصب!‌ پزشک قبلی‌شون مگه دروئید بوده؟
‫ولی حتما می‌گم برای دردت خیلی زود
‫ بهت شربت تریاک برسونن,
‫که قطعا سر حالت هم می‌آره,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫خدمت شما,
‫بکستر اینو دیده؟
‫فکر کردی واسه همچین چیزی ‫به بکستر زحمت می‌دم؟
‫وقتی رسید هزینه‌ش رو ببینه ‫که خونش به جوش می‌آد,
‫بکستر رو می‌شناسم، ‫یه ناخن‌خشک عوضیه,
‫شما فقط زحمت داروها رو بکش لطفا,
‫خب نمی‌تونم این همه شربت تریاک بهت بدم,
‫چرا؟
‫اگه بدم دیگه پولی نصیبم نمی‌شه,
‫می‌تونی به اندازهٔ سهمیه عادی ببری,
‫همهٔ اینا کار خودته؟
‫بله که کار خودمه,
‫من بهترین پوست‌آرای شهرم,
‫از هر کی می‌خوای بپرس,
‫بزرگ‌ترین جونوری که ‫پوست‌آرایی کردی چی بوده؟
‫منظورم بزرگ‌ترین همه‌شونه, ‫راستش رو بگو,
‫یه بار روی گراز دریایی کار کردم،‌ آره,
‫خرس قطبی هم پوست‌آرایی کردم,
‫- پوست یه خرس رو کندی؟ ‫- آره,
‫حالا شد, ‫این شد یه چیزی که بخوام ببینم,
‫آره،‌ واسه همون ‫آقای بکسترِ خودتون درستش کردم,
‫این‌جوری درست کردم که، ‫روی پاهاش ایستاده
‫و داره به هوای منجمد چنگ می‌ندازه،
‫این‌جوری، ببین!
‫تا حالا پوست نهنگ رو کندی؟
‫نهنگ رو که نمی‌شه پوست کند,
‫حالا اندازهٔ بزرگشم در نظر نگیریم، ‫فاسد می‌شه اصلا!
‫نظرت چیه اسم این یه قلم رو عوض کنیم؟
‫بنویس «ابسنت»، ‫یا «کالومل»,
‫خب کالومل رو که تو لیست داریم,
‫آهان، آره, ‫خب پس همون ابسنت,
‫بذار بهت چی‌ بنویسیم,
‫می‌تونیم اسمش رو بذاریم «کات کبود»,
‫پزشک‌ها خیلی ازش استفاده می‌کنن,
‫- پس همون کات کبود, ‫- آره,
‫[شربت تریاک - حاوی ۴۷٪ الکل]
‫آهای,
‫بیا اینجا,
‫یه بشقاب صدف از ‫ماهی‌فروشِ خیابان «بورن» بخر,
‫خیابان بورن، فهمیدی؟
‫نمی‌خوام تو مسیر «گرینلند» به خودم برینم,
‫ها؟
‫همم,
‫خوشت اومد؟
‫یکی دیگه مهمونم کن,
‫گمشو بابا,
‫فقط یکی دیگه مهمون کن، ‫دیگه چیزی از من نمی‌شنوی,
‫ترجیح می‌دم تخمات رو ببرم
‫تا اینکه یه‌بار دیگه واسه‌ت مشروب بخرم,
‫شاید دماغتم ببرم,
‫که خوراک بچه‌خوک‌ها بشه,
‫می‌خوام بری,
‫مرتیکهٔ,,,
‫می‌تونی اون چماق رو ‫چربش کنی به کون مبارکت,
‫خدایا! ‫چه وضعیتیه,
‫رام لطفا,
‫پول داری؟
‫- آره, ‫- حله‌ پس,
‫دنبال دردسر نیستم,
‫منم دنبال دردسر نیستم,
‫خدمتت,
‫بعد از اون‌همه عذاب کشیدن
‫اون‌همه خیانت‌ و تحقیر،
‫اون‌همه رسوایی،
‫بعد از مرگ والدینم به‌علت حصبه،
‫مرگ محافظم «ویلیام هارپر» به علت مستی
‫تلاش‌های بسیارم یا بی‌ثمر، ‫و یا رها شده‌ن,
‫نقشه‌هام همه نقشِ بر آب شده‌ن,
‫کی هستی؟
‫با این‌حال، ‫حتی بعد از ماجرای هند
‫هنوز زنده‌م، هنوز سرِ پام، و نفس می‌کشم,
‫درسته که الان شخص مهمی نیستم،
‫و صرفاً یه پزشک ساده‌م، ‫روی عرشهٔ یه کشتی وال‌گیر از شهر «یورکشیر»
‫ولی اگه از یه زاویهٔ دیگه
‫بهش فکر کنی، ‫آیا شخص خاصی نبودن
‫با هیچ‌چیز نبودن ‫متفاوت نیست؟
‫پس خیلی هم در گمراهی و تباهی به‌سر نبردم، ‫بلکه آزاد بوده‌م,
‫و نهایتا آزادم,
‫جیکت در بیاد، ‫گلوت رو مثل ماهی تیکه‌پاره می‌کنم,
‫این حرومزاده باید یه نوشیدنی دیگه ‫مهمونم می‌کردم,
‫باید این حرومزاده‌ای که می‌گی رو همین الان ‫بندازیم یه گوشه، و گرنه بدبخت می‌شم,
‫خب خودت جا به‌جاش کن,
‫من دست بهش نمی‌زنم,
‫خودت زدی ناکارش کردی، ‫خودتم بندازش یه گوشه,
‫زور بازوی خوبی داری، نه؟
‫اینو فردا پیدا می‌کنن، ‫ولی تا فردا من دیگه اینجا نیستم,
‫خب چرا یکی دو شیلینگ به ما نمیدی؟
‫به جبران همهٔ دردسرایی که درست کردی,
‫گم‌شو بیرون,
‫همین الان,
‫باشه,
‫نظرت راجع‌به رفیق پزشکمون چیه؟
‫دیدی با چه قیمتی آوردمش؟
‫هر ماه دو پوند, ‫و بابت هر تن روغن یک شیلینگ,
‫تقریبا یه رکورد محسوب می‌شه,
‫جریان مرگ عموش
‫و ارثی که بهش رسیده رو باور می‌کنی؟
‫معلومه که نه! ‫مضخرفِ محضه,
‫دروغ‌گوی قهاری نیست، ‫خودش فکر می‌کنه هست,
‫به‌نظرت از ارتش اخراجش کردن؟
‫خب گیریم شده باشه، ‫که چی مثلا؟
‫مگه حالا به چه دلایلی این‌روزا ‫اخراجت می‌کنن؟
‫جر زنی تو بازی ورق؟ ‫خوردن زیادیِ جین؟
‫اذیت کردن شیپورزن ارتش؟
‫اون,,,کارمون رو راه می‌ندازه,
‫منتظرم ببینم کدوم کودن‌هایی رو
‫واسه‌م توی «لرویک» پیدا کردی,
‫همه‌شون خوبن بابا, اهل شت‌لند، ‫زحمت‌کش و حرف‌ گوش‌کن,
‫قضیهٔ «کاوندیش» رو که جبران نمی‌کنه,
‫انتصابش به عنوان ناخدایار ‫تصمیم بدی بود,
‫کاوندیش خیلی لاشی و جنده‌بازه، قبول دارم, ‫ولی لازمش داریم,
‫باید بدونی که می‌خوام انبار رو پر کنم,
‫دقیقا با چی پر کنی؟
‫با چنان چربی‌ و پوست زیادی ‫که کسی طی سالیان به چشم ندیده باشه,
‫ببین آرتور، نیازی نیست که ‫خودتو بهم ثابت کنی,
‫- می‌دونم چه‌جور آدمی هستی, ‫- من کارم صید نهنگه,
‫صیاد خوبی هم هستی، ‫ولی خب که چی؟
‫مشکلی که داریم نه از جانب توئه، ‫نه از جانب من,
‫مشکل سابقه‌ست, ‫مشکل گذشته‌ست,
‫ازت نمی‌خوام که با ذاتت مقابله کنی آرتور,
‫ولی نمی‌تونی گند بزنی به این‌ یکی,
‫یادت نره که می‌خوایم چه‌کار کنیم,
‫بحثِ حفظ شأن و غرور نیست، ‫نه مال تو، نه من,
‫و قطعاً درمورد ماهی لامصب هم نیست,
‫آرتور، الان پای ۱۲هزار پوند وسطه,
‫خیلی پول گنده‌ایه,
‫پولی که بیشتر از درآمد کل عمرت
‫از طریق کشتن نهنگ به‌دست می‌آری,
‫و فقط کاوندیش می‌دونه؟
‫- آره, کس دیگه‌ هم نباید خبردار بشه, ‫- درکس چی؟
‫دم دست خودت نگه‌ش دار، ‫وقتش که رسید به‌کارت می‌آد,
‫و می‌تونی بهم قول بدی ‫کاپیتان «ماروود» اونجاست که افرادم رو ببره؟
‫اهالی «هیستینگ»‌ به قولشون عمل می‌کنن,
‫نمی‌تونم ریسک تکرار «پرسیوال» رو بکنم,
‫اون,,, می‌آد اونجا آرتور, ‫ماروود می‌آد,
‫می‌دونه که اگه این قضیه خوب پیش بره، ‫نفر بعدی به اون پول می‌دن,
‫و جریان هم از این قراره
‫۱۲هزار پوند بگیری ‫که یه کشتی خوب رو غرق کنی,
‫پوله که مهمه آرتور، فقط پول,
‫پول هر کاری رو که تعیین کنه نجام می‌شه,
‫ترجیح ما هم مهم نیست,
‫در رو ببندی، از پنجره ‫راه خودش رو باز می‌کنه,
‫من که نمی‌تونم پول رو کنترل کنم آرتور,
‫نمی‌تونم تعیین کنم چه‌‌کار کنه، ‫یا مقصد بعدیش کجا باشه,
‫کاش می‌تونستم,
‫پس بهتره دعا کنی اون‌قدری یخ ‫اونجا باشه که جریان رو بشه باور کرد,
‫اگه فقط یه‌ نفر باشه
‫که مهارت باورپذیر کردنِ ‫این ماجرا رو داشته باشه
‫شک ندارم تویی,
‫آمادهٔ حرکت,
‫- بادبان چهارگوش رو آماده کنید, ‫- چشم کاپیتان, بادبان چهارگوش رو آماده کنید,
‫- بادبان چهارگوش رو آماده کنید, ‫- چشم آقای کاوندیش
‫- کاوندیش! ‫- بله کاپیتان,
‫بادبان سه‌گوش رو آماده کن!
‫حتما کاپیتان, ‫بادبان سه‌گوش رو آماده کنید,
‫- بادبان سه‌گوش رو آماده کن, ‫- حله آقای جونز,
‫- بادبان سه‌گوش رو بکش, ‫- چشم آقای کاوندیش,
‫- کاوندیش؟ ‫- بله کاپیتان؟
‫بادبان چهارگوش رو بکش,
‫چشم کاپیتان, ‫بادبان چهارگوش رو بکشید,
‫کاپیتان,
‫«ما انسان‌ها موجودات فلک‌زده‌ای هستیم،
‫و خدایانی که خود هیچ اهمیتی نمی‌دهند،
‫بر تار و پود زندگی ما ‫غم و اندوه تنیده‌اند,»
‫[ برشی از کتاب ایلیاد ‫اثر هومر]
‫کاوندیش هستم,
‫امری داشتین؟
‫چکار می‌کنی؟
‫کتاب می‌خونم,
‫- چی می‌خونی؟ ‫- یه کتاب از هومر,
‫پس یه روشن‌فکر تو کشتی داریم؟
‫موندم چه‌طور می‌خواد با ‫ما زبون‌نفهمای دریانورد سر کنه,
‫کاری با من دارین آقای کاوندیش؟
‫بیماری یا ناخوشی خاصی دارین؟
‫البته که نه, ‫مثل یه گراز دریایی قوی‌م,
‫نه،‌ اومدم بهت بگم که ‫وقتی به لرویک برسیم
‫چند نفری‌مون می‌خوایم ببینیم ‫مشروب‌سازی اونجا چیز خوبی درست کرده یا نه,
‫فعلا که جانشینم جونز می‌آد,
‫خیلی به خودش مسلطه، ‫خودش که می‌گه فقط آبجو زنجبیل می‌خوره,
‫- و نفر بعد هم,,, ‫- خب اینا به من چه ربطی داره؟
‫خب داریم دعوتت می‌کنیم ‫که باهامون بیای دیگه,
‫روی عرشه می‌بینمت,
‫[لرویک - جزایر شلتند]
‫اینم از پزشکمون, ‫آقای سامنر، ایشون جونزه,
‫- خوش اومدی, ‫- ممنونم,
‫و اونجام که صیاد قهارمون، ‫آقای هنری درکس هستن,
‫خوش‌وقتم,
‫بعدا خودت متوجه می‌شی البته، ‫ولی درکس زیاد اهل صحبت کردن نیست,
‫بفرما,
‫اولین باره اومدی لرویک؟
‫- بله, ‫- خب خیلی توسعه‌نیافته به چشمت می‌آد,
‫و خدا رو شکر که این‌طوریه,
‫واسه یه مرد ‫قبل از اینکه صید نهنگ رو شروع کنه
‫یه مشروب قوی و یه کص خیسِ خوب کافیه,
‫خوشبختانه تنها دو خدمت خوبی که
‫توی لرویک به بهترین شکل انجام می‌شه، ‫همین دوتان,
‫اگه دنبال چیزایی مثل ویسکی و زن هستی
‫قطعاً اینجا واسه‌ت بهشته,
‫از اینکه چنین راهنماهای خبره‌ای دارم ‫احساس خوش‌بختی می‌کنم,
‫معلومه که خوش‌شانسی,
‫ببینم درکس، ‫نظرت چیه به آقا دکترمون
‫سوارخ سمبه‌های این شهر زیبا رو نشون بدیم؟
‫خب,,,
‫خب ارزون‌ترین ویسکی قیمتش ۶ پنسه,
‫یه جنده خوب هم یه شیلینگ ‫رو دستت خرج می‌‌ذاره، اگه عالی هم بخوای
‫احتمالا دو شیلینگ تموم بشه,
‫حالا فهمیدی چی گفتم؟ ‫مختصر و مفید,
‫فقط یکی رو می‌خوام بکنم توش
‫مهم نیست قیافه‌ش چطوری باشه,
‫- ببخشید آقایون, ‫- ممنون,
‫یه آبجو زنجبیل لطفا,
‫آقای سامنر چی میل دارید؟
‫- «اَیل» لطفاً رفیق, ‫- و یه ایل,
‫ممنون,
‫بیا ببینم، دلبر اسکاتنلدی,
‫مطمئنی نمی‌خوای یه تجربه‌ای از ‫محصول اعلای لوریک داشته باشی؟
‫نه, نه، معتقدم که یه پزشک ‫لازمه یه سری اصول اخلاقی رو رعایت کنه,
‫یا همون رو در نظر بگیر، یا اینکه نمی‌خوام ‫دریانوردی‌م با بیماری مقاربتی همراه باشه,
‫یه سوال می‌تونم بپرسم؟
‫توی والنتیر چکار می‌کنی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- خب,,,
‫کار پزشکی توی یه کشتی صیادی ‫زیاد بهت نمی‌خوره,
‫به تویی که با توجه به شنیده‌هام ‫خیلی آدم کارکشته‌ای هستی,
‫چی شنیدی حالا؟
‫چیز خاصی نبوده
‫ولی خب معمولا پزشک کشتی رو ‫از بین دانشجوهای پزشکی
‫که اولِ کارشونه و یه حقوقی لازم دارن ‫انتخاب می‌کنن، نه کسی مثل تو,
‫خب شاید یه آدم عجیبم که آب از سرم گذشته،
‫شایدم فقط احمقم,
‫بعید می‌دونم هیچ‌کدوم باشی,
‫راستش رو بخوای دنبال یه تنوع بودم,
‫منظورت فرار کردنه؟
‫نه،‌ بکستر یه پیشنهادی داد ‫و منم قبولش کردم,
‫شاید عجولانه تصمیم گرفتم، ‫ولی حالا که قبول کردم و اومدم
‫چشم به تجربه‌ای که ازش حاصل می‌شه دوختم,
‫می‌خوام یه روزنگار درست کنم، ‫طرح و تصویر بکشم،
‫کتاب بخونم,
‫سفر دریایی شاید اون‌قدرا که فکر می‌کنی ‫فضای آرومی نداشته باشه,
‫سابقهٔ کاپیتان خیلی خوب اینو نشون می‌ده,
‫جریان پرسیوال رو که شنیدی؟
‫آره، چطور مگه؟
‫خب، اون آخرین کاپیتانی براونلی بود,
‫قضیه مال سه سال‌پیشه که غرق شد، ‫بدنهٔ کشتی به یه کوه‌یخی برخورد کرد
‫هشت نفر غرق شدن، ‫و چندین نفر دیگه هم از سرما تلف شدن,
‫حتی هیچ‌کدوم زنده نموندن ‫که یه ۶پنسی به چشم ببینن,
‫به‌نظر از اون بدشانسی‌هایی می‌آد ‫که ممکنه واسه هر کسی اتفاق بیفته,
‫آره خب، ولی واسه براونلی بوده درسته؟ ‫نه کسی دیگه,
‫و به همچین کاپیتان بداقبالی، ‫یه کشتی دیگه نمی‌دن,
‫واسه همین باید از خودت بپرسی ‫که چطوری دوباره کاپیتانی رو بهش داده‌ن؟
‫خب لابد بکستر بهش اعتماد داشته دیگه,
‫آره به‌نظر داشته,
‫- خب خودت چرا اومدی؟ ‫- من با برنامه اومدم,
‫پنج ‌سال دیگه ‫اگه بخت یاری کنه،
‫خودم کاپیتان می‌شم,
‫و فکر کردی برنامه به آدم کمک می‌کنه؟
‫آدمایی مثل من برنامه لازم دارن, ‫حقیقت محضه,
‫هوی,
‫اقای جونز,
‫- ویسکی بزن, ‫- نوش,
‫- نوش دادشا,
‫کار دختره چطور بود؟
‫خب به قیمت یک شیلینگ ‫بدتر از اون هم نصیبم شده,
‫قطعا که شده,
‫عه اونا از «زمبلا» اومده‌ن,
‫این آقای جونز هم عجب عوضی از خود راضی‌ایه,
‫برنامه داره واسه ‌خودش,
‫کیرم تو برنامه‌ش,
‫می‌خواد یه کشتی تحت فرمان خودش ‫داشته باشه،‌ ولی گیرش نمی‌آد,
‫اصلاً نمی‌دونه چه اتفاقایی داره می‌افته,
‫چه اتفاقایی؟
‫چیز خاصی نیست,
‫کلی تعریف دهلی رو شنیده‌م,
‫می‌گفتن پول ریخته بود اونجا، ‫خروار خروار پول,
‫- چیزی گیرت اومد؟ ‫- نه,
‫شورشی‌ها قبل از اینکه ما وارد شهر بشیم ‫همه چی رو برده بودن,
‫فقط اسباب‌اثاثیهٔ‌ داغون ‫و سگ‌های ولگرد رو جا گذاشته بودن,
‫شهر کاملاً غارت شده بود,
‫پس هیچ طلا و جواهری ندزدیدی؟
‫فکر می‌کنی اگه پول‌دار بودم
‫می‌نشستم اینجا با شما دو تا لاابالی ‫صحبت می‌کردم؟
‫خب پولدار داریم تا پول‌دار,
‫و من هیچ کدومشون نیستم,
‫البته کشت و کشتار درجه‌یکی رو دیدی قطعا,
‫کلی خشونتِ فجیع و وحشتناک,
‫- خب من پزشکم, ‫- خب که چی؟
‫خون و خون‌ریزی روی من تأثیری نداره,
‫تأثیر نداره؟
‫خب یعنی سورپرایز نمی‌شم,
‫آره سوپرایز، یعنی دیگه بوی‌ خون ‫به مشامم جدید نمی‌آد,
‫خب منم بوی خون واسه‌م جدید نیست,
‫آقای کاوندیش، شما سورپرایز می‌شی؟
‫نه،‌ نه خیلی زیاد,
‫معمولاً می‌تونم خون و خون‌ریزی رو تحمل کنم,
‫اینو بگیر,
‫حواست به این باشه,
‫ای بابا، دوباره شروع شد,
‫جونز کجاست؟ ‫کمک لازم داریم,
‫هی، هی، هی!
‫بپا!
‫کی هستی؟
‫پنی؟ ‫[آب]
‫پنی,
‫آب لطفا, خواهش‌ می‌کنم,
‫پنی,
‫- پنی, ‫- پنی؟
‫آره، آب, آره, ‫خواهش می‌کنم,
‫به کسی نگی من اینجام,
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫به کسی نگی من اینجام,
‫- پنی؟ ‫- آره، پنی,
‫اتاقش اینجاست,
‫داری چکار می‌کنی؟
‫مایکل؟
‫- همم, ‫- وای لامصب,
‫بیا اینو بگیر,
‫یه مشت آت‌و‌آشغال,
‫پیپ تریاک؟ ‫ای جان!
‫هیس!
‫سلام علیکم!
‫دیگه باید خوندن یاد بگیری,
‫گم‌شو بابا!
‫- برگه‌های خلع درجهٔ نظامی, ‫- هممم,
‫محاکمهٔ نظامی شده,
‫- دیگه خبری از حقوق بازنشستگی نیست, ‫- واسه چی حالا؟
‫ننوشته,
‫- بده ببینم, خب بذار منم,,, ‫- گم‌شو ببینم,
‫شیشه‌ست,
‫باید شیشه باشه دیگه,
‫می‌آی اینور منم ببینم؟
‫لعنتی این که الماسه!
‫ای مرتیکهٔ دغل‌باز,
‫این از غنائم دزدی هندیه, ‫غنائم باارزش‌شون هم,
‫چرا نفروشیمش؟
‫خودشم احساس امنیت بیشتری می‌کنه,
‫امنیت؟
‫چنین چیزی می‌تونه آدم رو به‌دردسر بندازه,
‫و همین‌طور صید نهنگ رو،
‫سراسر خطره,
‫اینجوری چند نفرمون زنده به خونه نمی‌رسن,
‫خیلی واضحه,
‫و اگه یکی داخل کشتی یا روی یخ بمیره
‫وظیفهٔ ناخدایاره
‫که دارایی‌هاش رو جهت ‫حمایت از بیوه‌ش به مزایده بذاره،
‫ولی خب این بی‌ریختِ یه لاقبا هم ‫که زن نداره,
‫ولی هنوز نه,
‫- توی لرویک نمی‌شه, ‫- معلومه که الان نمی‌شه,
‫منظورم همین الان نبود که,
‫همه‌چی رو بذار سرِ جاش,
‫به‌نظرت براونلی خبر داره؟
‫کسی جز ما نمی‌دونه,
‫نه به خودم اعتماد دارم تو این وضعیت، ‫نه به کشتی,
‫برو بریم,
‫گوه‌توش! وای دوباره نه! ‫بازم شروع شد!
‫خدایا شُکرِ خودت، مریم و یوسف
‫که روی دریا حواست به من هست,
‫- صبح بخیر, ‫- سامنر,
‫آقای سامنر,
‫دست بجنبون دیگه,
‫آهای!
‫من آتوئم,
‫- صیاد, ‫- پاتریک سامنر هستم,
‫پزشک کشتی,
‫می‌دونم,
‫خب کی منتظر اولین صید نهنگ‌مون باشم؟
‫اول باید دماغه رو رد کنیم بعد,
‫- فعلاً باید فُک صید کنیم, ‫- که اینطور,
‫زبون‌بسته‌های بیچاره,
‫اخیراً زیاد آثار «ویلیام اسکورزبی» رو خوندم,
‫نوشته که یه نهنگ گرینلندی می‌تونه ‫کل خدمه رو یه‌جا ببلعه,
‫آره, حدس می‌زنم درست باشه,
‫ولی نهنگ ترسو،
‫سرخوش و آرومه,
‫که باعث می‌شه راحت صیدش کرد,
‫ولی بادکش‌دارن خطرناکن,
‫می‌تونن نصفت کن,
‫ظاهراً خرس هم هست؟
‫بله که هست! ‫خرس هم هست,
‫هیچی نمی‌دونه,
‫- از دنیا بی‌خبره, ‫- نگاش کن,
‫وقتی به قسمت یخی برسیم ‫هیچ شانسی نداره,
‫- قایق‌ها رو بندازید, ‫- یالا پسرا,
‫کارش حرف نداره,
‫واقعا!
‫واسه همینه بکستر ازش خوشش می‌آد,
‫اینطور که مشخصه ‫بیشرین سهم رو اون می‌گیره,
‫فکر نکنم پول انگیزهٔ هنری درکس باشه,
‫پس چیه؟
‫دلم نمی‌خواد بدونم,
‫برو کنار,
‫استادمون اومد,
‫- به به! ‫- اومدش,
‫یه‌کم واسه بقیه‌مون بذار,
‫یک، دو ‫بزن بریم,
‫صدتا پوست یه صید خیلی خوبه,
‫احتمالاً سه تن روغن ازش بگیرن,
‫و اگه بخت باهامون یار باشه، ‫هر تن ۴۰ پوند پولشه,
‫ولی باید فردا هم ادامه بدیم، ‫قبل از اینکه دسته‌شون متفرق بشه,
‫بیا,
‫نباید بذاریم اون نروژی‌های عوضی ‫پول بیشتری از ما گیرشون بیاد,
‫پس فردا یه قایق دیگه هم اضافه می‌فرستیم
‫و هر کسی که هنوز نفس می‌کشه
‫و می‌تونه تفنگ به دست بگیره، ‫فردا واسه صید می‌ره,
‫پزشک‌ هم می‌تونه بیاد,
‫مگه اینکه بخواد کتاب بخونه,
‫یا بخواد بواسیر یکی رو بده داخل,
‫آقای سامنر؟ ‫نظرت چیه؟
‫به‌نظرم که از پسش بر می‌آم,
‫به هرحال نهایت سعیم رو می‌کنم,
‫- باریکلا, ‫- خوبه,
‫خب فردا، پزشکمون هم به صید اضافه می‌شه,
‫حله کاپیتان,
‫برگردید سر کارتون,
‫چشم کاپیتان,
‫یالا پسرا,
‫شنیدی که چی شد,
‫- حل می‌شه پس, ‫- آره، آره! حله!
‫فکر کردن بیش از حد اشتباه مرگباریه,
‫چرا به خدمهٔ والنتیر اضافه شدم؟
‫چرا صید فک؟ چرا صید نهنگ؟
‫هیچ دلیلی براش نیست، ‫و همین بی‌نظیرش می‌کنه
‫همین غیرمنطقی بودنش، ‫همین که بوی حماقت می‌ده,
‫شاید با فکر کردن زیاد ‫نمی‌شه زندگی رو درک کرد،
‫و با الکی حرف‌زدن دنیا به ‌کامت نمی‌شه, ‫فقط باید تجربه‌ش کرد
‫و به هر طریقی که می‌شه ‫ازش جون سالم به در برد,
‫شاید باهوشی آدم رو به جایی نرسونه,
‫شاید فقط حماقته که کارسازه
‫حماقت محض،
‫همون حماقت محضی ‫که در آینده بر زمین حاکم می‌شه,
‫باریکلا آقای سامنر,
‫زود باش دیگه,
‫حالا شد,
‫آره، آره خودشه,
‫ای خدا!
‫بزن بریم,
‫آقای درکس!
‫می‌شه یه کمکی برسونی لطفا؟
‫درکس!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال