‫ای وای، ندو!
‫رینتارو-کون,
‫ببخشید منتظرت گذاشتم,
‫بـ ـ ببخشید، خیلی طول کشید,
‫نه, منم تازه رسیدم، مشکلی نیست,
‫امروز حتماً,,,
‫روزیه که هیچوقت فراموشش نمی‌کنم,
‫حالا که فکرشو می‌کنم,,,
‫اولین باره خودم دارم بهش زنگ می‌زنم,
‫آه,,
‫الـ ,,, الو؟
‫آه، ببخشید یهویی زنگ زدم,
‫الان می‌تونی حرف بزنی؟
‫ا ـ اوهوم! می‌تونم,
‫ممنون بابت امروز! نشد شخصاً ازت تشکر کنم,
‫مـ‌ ـ منم,
‫آتیش‌بازی با بچه‌ها خیلی خوش گذشت,
‫آره,
‫و اینکه,,,
‫در مورد حرفی که موقع روشن کردن فشفشه‌ها گفتم,,,
‫معذبت کردم, ببخشید,
‫چـ‌ ـ چیزه، در اون مورد,,,
‫اما,,,
‫می‌شه یه‌بار دیگه حضوری در موردش حرف بزنیم؟
‫اگه تو هم مشکلی نداری واگوری-سان,,,
‫اگه بشه واسه‌م وقتتو خالی کنی خوب می‌شه,
‫اوهوم، باشه,
‫مـ ـ ممنونم,
‫چیزه,,,
‫می‌شه من تصمیم بگیرم کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫اوهوم، حتماً,
‫پس,,,
‫ـستونی,,,
‫چی؟
‫می‌خوام با هم بریم جشنواره‌ی تابستونی,
‫واگوری-سان!
‫آه، بـ‌‌ ـ‌ بله,
‫چیـ ـ خب,,,
‫رینتارو-کون
‫گرسنه‌ت نیست؟
‫ها؟
‫سعی کرد آرومم کنه,,,
‫حتماً متوجه شده مضطربم,
‫خوشمزه‌ست؟
‫اوهوم!
‫واگوری-سان، روی صورتت آب‌نبات چسبیده,
‫کـ ـ کجا؟ این‌جا؟
‫لازم نیست اون‌طوری بترسی,
‫عـــه، نخند دیگه,
‫بـ‌ ـ ببخشید,
‫آه,,,
‫یخ در بهشت,
‫خوشمزه‌ست ها,
‫اون‌جا دیدم، بریم؟
‫بریم,
‫واقعاً وقتی واگوری-سان می‌خنده رو دوست دارم,
‫امیدوارم طعمای متفاوت داشته باشه,
‫اوهوم! اما تصمیم‌گیری سخت می‌شه,
‫خیلی خوردم ها,
‫اوهوم خیلی خوردیم,
‫خوبی؟ یه جایی بشینیم استراحت کنیم؟
‫اوه، من خوبم اما,,,
‫نه، یکم استراحت کنیم,
‫بفرما,
‫ممنون,
‫خوشمزه‌ست!
‫واگوری-سان، پات درد نمی‌کنه؟
‫اوه، این؟
‫نه خوبم,,,
‫آه,,,
‫یه‌طورایی از جشنواره‌ لذت بردم اما،
‫در اصل از واگوری-سان خواسته بودم وقتشو واسه‌م خالی کنه,,,
‫باید بهش بگم,
‫واگوری-سان,
‫بله؟
‫دوستت دارم,
‫تا الان فکر می‌کردم همین‌طوری همه‌چی خوبه,
‫همینکه می‌تونستم چهره‌ی خندونت رو ببینم برام کافی بود,
‫به‌خاطر میونه‌ی بد مدرسه‌هامون هم نمی‌خواستم برات دردسری درست کنم,
‫اما,,, اون‌موقع که داشتیم آتیش‌بازی می‌کردیم،
‫فکر اینکه زمان با هم بودنمون آخرش تموم می‌شه,,,
‫باعث شد احساس غم زیادی بکنم,
‫آه,,, اون‌موقع بود که فهمیدم آدمایی که با هم قرار می‌ذارن,,,
‫حتماً همچین حسی دارن,,,
‫برای همین اون حرف از دهنم بیرون پرید,
‫خودم می‌دونم تا الان هم خیلی زیاده‌خواهی کردم,
‫خودمم تعجب می‌کنم چطور می‌تونم انقدر خودخواه باشم,
‫ولی بازم دیگه,,, نمی‌تونم به شرایط فعلی راضی باشم,
‫اگه قرار گذاشتن,,,
‫به این معنیه که می‌تونی از کسی که برات عزیزه ‫شجاعت و شادی بگیری,,,
‫و اگه اینطوری می‌شه با هم زیاد وقت بگذرونین,,,
‫منم می‌خوام اون‌طوری بشیم,
‫می‌خوام,,, همیشه باهات باشم واگوری-سان,
‫اگه می‌شه باهام قرار بذار,
‫ببخشید,
‫می‌دونم دارم بار زیادی روی دوشت می‌ذارم,
‫گفتم که دارم خودخواهی می‌کنم,
‫اما,,,
‫اصلاً خودخواهی نیست، رینتارو-کون,
‫ها؟
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم، یادته؟
‫اوهوم,
‫توی مغازه‌مون بود,
‫احتمالاً، روزی که تو یادت میاد رینتارو-کون,,,
‫روزی نیست که من درموردش حرف می‌زنم,
‫راستش قبل از اون روز هم با هم صحبت کردیم,
‫تو اون روز منو,,, نجات دادی,
‫من,,, نجاتت دادم؟
‫اوهوم,
‫و اینکه من مشتری همیشگی شیرینی‌فروشی شما شدم,,,
‫به‌خاطر اتفاقی بود که اون روز با تو افتاد رینتارو-کون,
‫من,,, هنوز اون روز رو واضح یادمه,
‫زمستون پارسال,
‫اون روز برفم میومد,
‫اما,,, من چتر و شالمو یادم رفته بود,,,
‫می‌خواستم زودی برگردم خونه که,,,
‫اتفاقی از کنار شیرینی‌فروشی شما رد شدم,,,
‫اون‌ روزا خیلی چیزا رو داشتم از سر می‌گذروندم,
‫برای همین حتی وقتی کیکی که انقدر دوستش ‫دارم رو دیدم، همچنان میلی به خوردنش نداشتم,
‫اما,,, به‌خاطر گرمایی که از اون مغازه میومد، جذبش شدم,
‫و رفتم داخل,
‫اون‌موقع کسی که داخل بود، تو بودی رینتارو-کون,
‫بعدش,,, زودی یه کیک سفارش دادم و یکم ازش خوردم,
‫خیلی گرم و آرامش‌بخش بود,
‫با خودم گفتم خیلی وقته همچین چیز خوشمزه‌ای نخوردم,
‫انقدری که بی‌اختیار زدم زیر گریه,
‫اون‌موقع بود که تو اومدی تا سر حالم بیاری,
‫ها؟
‫یادت نمیاد مگه نه؟
‫اوهوم، یادم نمیاد,
‫می‌دونستم,
‫بـ‌‌ـ‌ ـ ببخشید، وایسا الان یادم میاد!
‫مشکلی نیست اگه یادت نیاد,
‫اصلاً، خوشحالم,
‫الان که بهش فکر می‌کنم دیگه مطمئنم,
‫اون ‌موقع هرکس دیگه‌ای هم جز من بود,,,
‫تو همون‌کار رو براش می‌کردی,
‫اما اونی که منو نجات داد، تو بودی,
‫مهربونیت که توی ذاتته،
‫برای من خیلی خاص بود,
‫تا حد دردناکی خوشحالم کرد,
‫برای همین، مشکلی نیست,,, اگه یادت نیاد,
‫مشکلی نیست,
‫رینتارو-کون,
‫یکم پیش گفتی نمی‌خوای بابت مدرسه‌مون دردسری برام,,,
‫درست کنی، نه؟
‫اما، ما جایی خیلی دورتر از قوانین مدرسه‌هامون همدیگه رو دیدیم,
‫کسی که به من شجاعت و شادی داد تو بودی,
‫من,,,
‫عاشقت شدم,
‫هروقت که قرار بود بیام اون‌سمت، بیشتر از همیشه روی آرایشم حساسیت به‌خرج می‌دادم,
‫لباسایی رو می‌پوشیدم که تازه خریده بودم،
‫و یه‌طوری موهام رو فر می‌کردم انگار که جونم بهش بسته‌ست,
‫بعد از اینکه خودمو تو آینه بررسی می‌کردم،
‫با هیجان از خونه بیرون می‌زدم,
‫من برم,
‫امیدوارم بازم بتونم با اون شخص حرف بزنم,,,
‫قلبم,,, با همین امید به تپش می‌افتاد,
‫خوش اومدین,
‫اوه، واگوری-سان، خوش اومدین,
‫تسوموگی-سان، سلام,
‫ممنون که بازم بهمون سر زدی,
‫امروز چی برات بیارم؟
‫خب,,, بذار ببینم,,,
‫این و اینو می‌خوام,,,
‫چشم! می‌خوری یا می‌بری؟
‫می‌برم خیلی ممنونم,
‫باشه,
‫امروز,,, هستش,
‫اما توی آشپزخونه‌ست,,,
‫از اون روز دیگه ندیدم پشت صندوق باشه,,,
‫کیکای اینجا رو دوست دارم,
‫گرمم می‌کنن و وقتی می‌خورمشون قلبم آروم می‌گیره,
‫اما,,, فقط بخاطر کیک نیست که مشتری همیشگی این‌جا شدم,
‫به‌خاطر اون کارمند بلوندیه که یه‌بار باهاش حرف زدم,
‫می‌خوام بازم باهاش حرف بزنم,
‫اما,,, اون روز واقعاً تصادفی بود,
‫بفرمایین,
‫آه، خیلی ممنونم,
‫کم‌کم داری همه‌ی چیزای منومون رو می‌خوری ها,
‫آخه,,, خیلی خوشمزه‌ن,
‫ممنونم, شوهرمم خوشحال می‌شه,
‫شوهرتون مسئول منو هستن؟
‫آره آره!
‫اونی که یونیفرم مشکی پوشیده شوهرمه,
‫و,,, کناریش هم پسرمه، گاهی وقتا کمکمون می‌کنه,
‫پـ ـ پسرتونن؟!
‫درسته, الان سال اول دبیرستانه,
‫همسن منه؟
‫انقدر بالغ به نظر میومد که هیچ فکرشو نمی‌کردم,
‫تسوموگی-سان، چیزه,,,
‫هوم؟
‫آه، نه,,,
‫هیچی,,, بازم میام!
‫تسوموگی-کون,
‫یعنی اسم کوچیکش چیه؟
‫بعد از اون من ماهی یکی دوبار می‌رفتم شیرینی‌فروشی,
‫ولی بازم فرصت صحبت دوباره با اون شخص پیش نیومد,
‫بدون اینکه حتی با هم چشم‌تو‌چشم بشیم هم چند ماهی گذشت,,,
‫آخرین امیدی که داشتم,,,
‫کم‌کم داشت تسلیم می‌شد,
‫امروز هم نتونستم باهاش حرف بزنم,
‫برای همین شاید اون روز یکم سربه‌هوایی کردم,
‫بعد از اینکه از بیمارستان برگشتم خیلی دیر شده,
‫مغازه همین نزدیکیه، چیکار کنم؟
‫آه,,, خوشمزه‌ان,
‫برم یکی بخورمم,
‫آه,,, اما لباسای امروزم خوب نیست,
‫حالا مهمم نیست,
‫معلوم نیست تسوموگی-کون اون‌جا باشه یا نه,
‫آه، واگوری-سان خوش اومدی,
‫عصر بخیر,
‫می‌بری؟
‫نه,,, همین‌جا می‌خورم,
‫عه واقعاً؟ خیلی دیره ها,
‫بله,
‫ولی می‌خوام همین الان بخورم,
‫ماشالا خوب می‌خوری ها,
‫کیوکو-سان!
‫آه، برگشت؟
‫من یکم برم، تو راحت نوش جان کن,
‫چشم,
‫واقعاً کیکای این‌جا رو دوست دارم,
‫و وقتی داشتم آخرین تیکه رو می‌خوردم,,,
‫ها؟
‫با تو چشم تو چشم شدم,
‫هـــا! ببخشید,
‫حالتون خوبه؟
‫اجازه بدین براتون آب بیارم,
‫چون انتظار نداشتم ببینمت,,,
‫یهویی ترسیدم و کیک پرید توی گلوم و حسابی خودمو خجالت‌زده کردم,
‫اما ولی بازم,,,
‫چرا دقیقاً امروز,,,
‫که لباسای خوشگل نپوشیدم و شیک نکردم,,,
‫حسرت خوردم,
‫به‌نظر تو یادت نمیومد قبلاً با هم حرف زدیم،
‫اما یه‌طوری با دقت داشتی بهم نگاه می‌کردی که خارج از تحملم بود,
‫زودی از مغازه بیرون زدم,
‫آه!
‫منِ احمق!
‫واقعاً دیگه می‌خواستم دست بکشم,
‫اما واقعاً,,,
‫نمی‌خواستم اوضاع،
‫این‌طوری تموم بشه,
‫اوه، واگوری-سان خوش اومدی,
‫امروز چی می‌خوری؟
‫ببخشید,,, امروز,,,
‫تسوموگی-سان,,, چیزه، پسرتون هستن؟
‫ها؟ اوه,,, هستش,,,
‫اومدم ایشون رو ببینم,
‫می‌خوام درموردت بیشتر بدونم,
‫سـ‌ ـ سلام,
‫آه,,, خب,,,
‫بدون اینکه اسمت رو بدونم,,,
‫دیروز,,,
‫ببخشید,
‫نمی‌تونم بذارم تموم شه,
‫اجازه بدین مهمونتون کنم!
‫نمی‌تونم تمرکز کنم,,,
‫ای وای من دارم به چی فکر می‌کنم,
‫رینتارو-کون به‌خاطر من آسیب دید,
‫کی دوباره برم مغازه؟
‫نه نه، باید تمرکز کنم,
‫کسی این‌جاست یه دید می‌تونم بزنم,
‫ری,,,
‫اوه، پرده رو کشید,
‫یعنی رینتارو-کون دانش‌آموز چیدوریه؟
‫چیکار کنم,,, خیلی خوشحالم!
‫رینتارو-کون انقدر بهم نزدیک بود,
‫اینطوری بود که اولین عشق من شروع شد,
‫رینتارو-کون,
‫من واگوری کائوروکوام,
‫و تو تسوموگی رینتارو-کون‌ـی,
‫چیدوری و کیکیو مهم نیستن,
‫برای من هیچ چیز دیگه‌ای مهم نیست,
‫اون کسی که می‌خواستم بشناسمش، تو بودی,
‫ممنون که بهم احساست رو گفتی,
‫اگه من قابل قبولم، پس با کمال میل قبول می‌کنم,
‫من هم خیلی دوستت دارم رینتارو-کون!
‫خدا رو شکر شجاعت به خرج دادم,
‫فراتر از پرده‌های مدرسه‌ی کناریمون،
‫دنیاییه که هیچوقت فکر نمی‌کردم سروکارم بهش بیفته،
‫تو بودی که با همه‌ی وجودت برام دست تکون دادی,
‫به‌خاطر اون بود که تونستم باهات آشنا شم,
‫هعی,,,