‫تاکاتو-کون، جدی خودت باید برونی!
‫عا,,, خوابه که,,, ‫همیشه همچین مواقعی می‌خوابه!
‫«یوگیری» چطوره؟
‫پس، «تاکاتو یوگیری»؟
‫این دست دادنه، باشه؟
‫«خوشبختم,»
‫خب تکرار کن!
‫خوشبختم
‫خب خلاصه‌ش اینه که
‫«حتی اگه حین کار بمیرم هم، حرفی نمی‌زنم,» ‫درسته؟
‫گیرایی‌تون بالاستا!
‫خب می‌شه برم؟
‫معلومه که نه,
‫این,,, ‫مقر مخفی یه سازمان شرارته؟
‫نه بابا!
‫ما یه سازمان آبرومندیم که به‌خاطر بشریت
‫آزمایش می‌کنیم,
‫من باید چیکار کنم؟
‫صرفا به هیولائه رسیدگی کن,
‫ها؟!
‫اینجا آزمایشات نفرین‌ شده انجام می‌دیم,
‫این چیه!؟
‫نوشته‌های الهی,
‫برای دل‌خوشیه، ولی رو بعضیا هم کار می‌ده,
‫کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم محل کارتون,
‫با «آلفا اومگا» آشنایی دارید؟
‫معلومه که نه,
‫اولین و آخرین حروف یونانی‌ان,
‫پس یعنی «همه‌چیز» و «ابدیت»,
‫اسم رمز نمونه‌ایه که مسئولیتش با شماست,
‫نمونه؛ آدمه دیگه؟
‫من خودم ندیدمش، برای همین نمی‌تونم چیزی بگم,
‫چیزی که می‌دونم اینه که صرفا با ‫فکر کردن بهش،
‫آلفا اومگا می‌تونه هرچی رو بکشه,
‫جان؟
‫و می‌خواید به همچین هیولایی رسیدگی کنم!؟
‫مجوز معلمی‌ دارید دیگه؟
‫ها؟ نکنه برای همینه؟
‫اگه این اوضاع ادامه پیدا کنه،
‫احتمال نابودی بشریت هست,
‫ها؟
‫معتقدم با دادن آموزش مناسب بهش، ‫بتونیم جلوی این اتفاق رو بگیریم,
‫ولی چرا من؟!
‫مطمئنم کلی آدم مناسب دیگه هم هست!
‫بین‌ شرکت‌کننده‌ها؛ به‌نظر مناسب میومدین,
‫زیادی ساده‌ست!
‫اجازه ندارم جلوتر بیام,
‫ها؟
‫هرچیزی که نیازه توی دستورالعمل نوشته شده,
‫صبر کن
‫خب، راحت باش و موفق باشی!
‫اه!
‫بشریت به فنا رفت نندازین گردن من!
‫اینجا زیرزمینه دیگه؟
‫سلام!
‫کسی هست؟
‫سلام
‫می‌گم
‫مسخره‌ست!
‫همچین بچه‌ای رو زیرزمین زندانی کردن!
‫از چی می‌ترسن!!
‫تو هم همین‌طور!
‫قصد داری ساکت بمونی بذاری ‫زندانیت کنن؟!
‫خب! اومدیم بیرون! برو بازی!
‫پاشو برو یه خرچنگ‌خاردار یا بچه ‫میگویی چیزی بگیر و بازی کن!
‫زودباش دیگه، پاشو! منتظر چی‌ای؟!
‫بازی کن!
‫عا، قراره بمیرم؟!
‫اونه-سان، انگار تو سایه‌ت مخفی شده بود ‫و تا اینجا اومده,
‫اصلا چی هست؟
‫یه‌چی مثل شیطان؟
‫بعضی وقتا میان منو بکشن,
‫ها، صحیح,,,؟
‫می‌گم؛ مشکلی با بازی کردن ندارم،
‫ولی یکم دیگه غروب می‌شه، ‫مشکلی نیست فردا بازی کنم؟
‫ها؟
‫آه، ببخشید! یهویی دیوونه‌شدم!
‫بفرما,
‫من تاکاتو آساکام,
‫تو کی‌ای؟
‫بهم می‌گن آلفا اومگا,
‫نه نه، اون که اسم رمزه!
‫اسمت چیه؟
‫قبل اینکه بیام اینجا، بهم می‌گفتن ‫اوکاکوشی-ساما
‫ولی بگذریم؛ گشنمه,
‫منم,,, ‫صبر کن، آشپزی هم با منه؟!
‫هوم, نمت!
‫ولی باید قبل اینکه بیاد بیرون ‫یه‌چی بپزم
‫این چیه؟
‫خب، بخور,
‫خوشمزه‌ست,
‫تاحالا همچین مزه‌ای نچشیده بودم,
‫بذار ببینم,,, ‫باید اول با اسم شروع کنیم,
‫مامانت اینا چی صدات می‌کردن؟
‫مامان؟
‫عا، هیچی
‫خودم یه‌چی برات انتخاب می‌کنم, مشکلی نیست؟
‫باش!
‫«یوگیری» چطوره؟
‫پس، «تاکاتو یوگیری»؟
‫چرا فامیلی منم برداشتی؟!
‫مگه پشت اسم از این چیزا نمی‌ذارن؟
‫چرا مثل یه خانواده شدیم؟
‫ولی,,, اینم نمی‌فهمی نه؟
‫باشه، از الان تاکاتو یوگیری‌ای,
‫خوشبختم,
‫این دست دادنه، باشه؟
‫«خوشبختم,»
‫خب تکرار کن!
‫خوشبختم
‫تاکاتو-کون بیدار شو!
‫هم؟ چیه؟
‫بن‌بسته!
‫و تو این مسیر کوهستانی هم خواب بودی نه؟
‫تو هانابوسا کلی از قدرتم استفاده کردم, ‫برا همین خستمه,
‫هوی! نخواب!
‫ای بابا، حتی مدرسه‌ی رانندگی دانورا هم
‫نمی‌تونه مقابل چیزایی که همین‌جور ‫ریزش می‌کنن کاری کنه,
- ‫اوه اوه اوه؟ واقعا؟ - ‫والا تا الان یه‌بار هم به‌درد نخورده!
‫راستی، اصلا چرا قرار شد بریم ‫پایتخت سلطنتی؟
‫الان می‌پرسی!؟
‫نمی‌شد قبل راه افتادن بپرسی؟!
‫هدف‌مون برگشت به دنیاییه که توش بودیم,
‫و برای اینکار، باید حکیم شیون رو ببینیم,
‫ولی، اگه صرفا همینو می‌خوایم،
‫شاید بشه بدون رفتن به پایتخت کاریش کرد,
‫ولی انگار همه‌ی هم‌کلاسی‌هامونم دارن می‌رن اونجا,
‫هم,
‫بهتره یکم بریم عقب و یه مسیر ‫دیگه پیدا کنیم,
‫آره,
‫ها؟! چیزی پشته؟!
‫یه اژدهائه ها
‫بمیر,
‫تاکاتو-کون اونجا!
‫کلی ازشون داره میاد!
‫انگار کامل تو قلمروی دشمنیم,
‫تف بهش!
‫این‌بار با آتیش دارن میان سمت‌مون!
‫پس,,, ‫همه‌تون بمیرید,
‫عاه، انگار حشره‌کش زدی
‫یهویی چی شد؟
‫اگه اینجا قلمروی اژدهایانه،
‫پس ما هم که بی‌اجازه واردش شدیم مقصریم,
‫این یکی گنده‌ست!
‫یه چیزی که شبیه اژدهای رعد طلاییه پیداش شد!
‫وضع‌مون بده!
‫کاملا معلومه می‌خواد رعدشو شلیک کنه!
‫نه، ازش قصد کشت حس نمی‌کنم,
‫شاید صرفا داره اینجا رو نگاه می‌کنه؟
‫قبول شدید,
‫ها؟
‫نمد چی شد، ولی داره می‌ره,
‫صبر کن!
‫ها؟!
‫حالا که می‌فهمی؛ نمی‌ذارم بری!
‫وایسا!
‫وگرنه همون بلایی که سر بقیه‌شون ‫اومد سر تو هم میاد!
‫حتی بدون بال زدن هم می‌تونه پرواز کنه؟!
‫بهتر بود بدون حرف زدن فرار می‌کردم
‫چرا اژدهای رعد طلایی تبدیل به ‫یه دختر بچه شد؟!
‫تو این ایسکایا زیاد پیش میاد,
‫چرا بهمون حمله کردی؟
‫می‌خواستم ببینم لایق این هستید که ‫استادشمشیر-ساما رو ببینید یا نه,
‫استادشمشیر,,, چی هست؟
‫مگه برای دیدن ایشون نیومدید؟!
‫نه، صرفا می‌خوایم بریم پایتخت,
‫تو این دره استادشمشیر-ساما زندگی می‌کنن,
‫ایشون گیفت می‌بخشن,
‫اگه این‌جوریه، پس به ما ربطی نداره,
‫حق,
‫بیا بریم,
‫تروخدا!
‫بهم گفتن کسایی که به‌نظر آینده‌دارن رو بیارم!
‫من که علاقه‌ای ندارم,
‫استادشمشیر کسی‌ان که با حکیم‌ها برابری می‌کنن!
‫حکیما؟
‫اگه این‌جوریه،
‫پس شاید اطلاعاتی راجع به برگشت ‫به دنیای خودمون رو داشته باشه,
‫ولی همین الانشم گم شدیم، وقت نداریم ‫راهو کج کنیم,
‫گم شدید!؟
‫خب فهمیدم!
‫مسیر رو بهتون نشون می‌دم!
‫اگه استادشمشیر-ساما رو ببینید،
‫تا خود پایتخت می‌برمتون!
‫من آتیلاـم، خوشبختم!
‫آتیلا، آتیلا، استادشمشیر اونجاست!
‫رسیدیم,
‫کلی آدم اینجاست,,, ‫اونا کدوم خری‌ان؟
‫اصلا با ماشین می‌شه اومد؟!
‫هرکسی که اینجاست، شمشیرزنایی‌ان که ‫هدف‌شون تبدیل شدن به استادشمشیره،
‫و امروزم آزمون انتخاب شوالیه‌ی بعدی پادشاه الهیه,
‫به‌نظر داری قاطی دردسر می‌کنی‌مون,
‫بابت اومدن‌تون تبریک، ولی رد صلاحیتید,
‫هنوز شروع نشده، پس کسی هم ‫رد صلاحیت نیست,
‫خب، اگه حتی نتونید به اینجا برسید،
‫تنها مشکل‌تون آزمون نیست,
‫هــو! استادشمشیر-سامان!
‫خیلی زیادین,,, ‫خب!
‫تا وقتی که بگم کافیه همو بکشید!
‫ها؟
‫اگه تا ده دیقه بعد تعدادتون به نصف نرسه،
‫همه‌تون رد صلاحیتید!
‫من که برام مهم نیست، می‌شه برم؟
‫چی گفتی؟!
‫پس اگه کسی هم بره، همه رد صلاحیتن!
‫هـا؟!
‫خب شروع!
‫هوی!
‫هه، عادت کردیا,
‫الان دیگه همچین چیزی باعث نمی‌شه داد بزنم,
‫عجب دردسری,
‫بمیر!
‫فک کنم باید بکشم!
‫من ازتون محافظت می‌کنم!
‫شماها قصد استادشمشیر-ساما رو اصلا درک نکردید!
‫این آزمون برای اینه که مشخص کنه به‌عنوان ‫یه شوالیه‌ی الهی
‫می‌تونید تصمیم درست بگیرید یا نه!
‫انگار یه آدم خوب هم پیدا می‌شه,,, ‫و مهارتش هم خوبه!
‫این قصد کشت,,, ‫بمیرید,
‫چی شد؟!
‫عا! چیز، می‌دونی,,, ‫فهمیدم!
‫استادشمشیر-ساما همه‌ی وحشی‌های پررو رو مجازات کردن!
‫یه همچین چیزی؟!
‫شنیدم صرفا داشتید رد می‌شدید,
‫متاسفم،
‫ولی می‌شه یکم دیگه همراهی کنید؟
‫باشه
‫کمک!
‫ا-اون سنگو,,, ‫همونی که یکم پیش پاره شد!
‫اون سنگ رنگین‌کمونی,,, ‫بذاریدش تو دستم!
‫ها؟!
‫آره! همون!
‫این؟
‫این یه,,, «سنگ ببخشید»ـه!
‫ها؟!
‫هعی، نجاتم دادین,
‫چی شد!؟
‫بسه!
‫جا رو عوض می‌کنیم, بیاید دنبالم,
‫چه کنیم؟
‫نیازه که شرکت کنید!
‫مگه نگفتی صرفا کافیه ببینیمش؟
‫اگه شماها شوالیه‌های پادشاه الهی بشید،
‫منم می‌تونم پیروتون بشم,
‫لطفا، تروخدا!
‫خب، هنوز اطلاعاتی نگرفتیم
‫هی داره دردسرتر می‌شه
‫ببخشید خودمو دیر معرفی می‌کنم,
‫من ریکم,
‫حداقل، وقتی اینجاییم این‌جور ‫صدام کنید,
‫چرا یه‌طور می‌گی انگار مثل یه آدم ‫معروف مخفیانه شرکت کردی؟!
‫من لاینیل‌ـم,
‫صرفا به‌خاطر دعوت دوستم اومدم,
‫ریک-سان پادشاه الهی چیه؟
‫واقعا نمی‌دونی نه؟
‫پس می‌گم,
‫پادشاه الهی کسیه که
‫به خدایانی که مهروموم شدن، ‫یا همون شیاطین؛ رسیدگی می‌کنه,
‫هزاران سال پیش،
‫خدای تاریکی به‌دست پادشاه الهی مهروموم شد,
‫حتی با اینکه مهرموم شده هم یه تهدیده؟
‫آره,
‫جهت احیاء ارباب‌شون،
‫زیردست‌های خدای تاریکی تو کل ‫دنیا دارن یه‌کارایی می‌کنن,
‫راستی لاینلین-سان، اون سنگه چی بود؟
‫این یه آیتمه که به‌عنوان معذرت‌خواهی گرفتم,
‫می‌تونه زخم‌های شدید رو درمان کنه،
- ‫و می‌تونم شانسمو با یه گاچا امتحان کنم ‫و چیز میز بیرون بکشم, - ‫گاچا یک سیستم کسب درآمد در بازی‌های رایگان (F2P) است, این سیستم، نام خود را از دستگاه‌های فروش خودکار (وندینگ ماشین) ژاپنی به نام گاچاپون گرفته است,
‫معذرت‌خواهی از طرف کی؟! چرا؟!
‫من همیشه شانس بدی داشتم، کلی بدبختی کشیدم,
‫دفعه‌ی آخر تبدیل به قربانی یه ‫سازمان مرموز شدم
‫و وقتی فکر می‌کردم دیگه تمومه،
‫یه الهه پیداش شد و سنگ ببخشید رو بهم داد,
‫بحث زیادی عوض شد!
‫سرنوشت آدما چیزیه که خدایان یا ‫هرکسی می‌تونن دستکاریش کنن؟
‫همممم
‫بستگی به آدمش داره,
‫آدمایی مثل تو هم هستن که توسط روح‌های ‫معنوی محافظ، ازشون محافظت می‌شه,
‫«گاچا»,,, چیه؟
‫با هر سه سنگ، یه‌بار می‌تونم شانسمو امتحان کنم,
‫و با سی‌تا، می‌تونم ده‌بار شانسمو امتحان کنم!
‫نشون بدم؟
‫یه فرچه‌ی خیلی عادیه!
‫و این‌جوری می‌تونم در ازای آیتم‌های شانسی بدم‌شون!
‫فک نمی‌کنی شانست بده؟
‫صبر کن، فقط سه‌تا مونده ها,
‫نیمه‌شب،
‫طبق بدشانسی‌ای که طی روز ‫داشتم سنگای جدید می‌گیرم,
‫غیب شدن؟!
‫چون یه حفاظه,
‫نگران نباشید، ادامه بدید,
‫چی شد؟!
‫بد شد! سریع برو بیرون!
‫چی شده موکوموکو-سان؟!
‫این بوی ناخوش‌آیند رو حس نمی‌کنی؟!
‫یه‌چیز شرور اون جلوئه!
‫خوبی؟!
‫بو روش تاثیر گذاشت!
‫ولی من که حسی ندارم,,, ‫چون دارم ازت محافظت می‌کنم!
‫انگار رو من تاثیری نداره، ولی فک ‫کنم برای لاینیل-سان زیاد باشه,
‫از سنگ ببخشید مقاومت مقابل بو گرفتم!
‫به همین سادگی؟!
‫تاکاتو-کون تو خوبی؟
‫ها!؟
‫عا,,, آره
‫هم؟ بو از بین رفت,
‫واقعا؟
‫عا,,, آتیلا کو؟
‫نیست,
‫شاید حفاظ جلوشو گرفته,
‫هرکسی اینجاست شرکت‌کننده‌های آزمونه,
‫داخلش خیلی بزرگه ها
‫زودباشید بیاید تو! ولتون می‌کنیما!
‫یه آسانسور؟!
‫تو همچین برج فانتزی‌طوری؟
‫خوشحالم پله نداره,
‫بیاید نگاه کنید,
‫نکنه اون
‫اینجا پایان دنیاست,
‫چیزی می‌بینی؟
‫تو وسط هیولاهای خشک شده، یه مرد سیاه‌پوش ‫و زن سفید‌پوش هست
‫انگار وقتی که شمشیر زنه از توشون رد شده ‫خشک‌شون زده,
‫اون پادشاه الهی-ساما و خدای تاریکی‌ان,
‫ها؟!
‫اصلا عجیب نیست این دنیا روزی به پایان برسه,
‫یه استادشمشیر چیزی جز نگهبان نیست,
‫اگه دخل اونا رو بیاریم تمومه دیگه؟
‫فردریکا-سان!
‫می‌شناسیش؟
‫اون بود که دعوتم کرد,
‫فکرشم نمی‌کردم با قصد کشت خدای تاریکی اومده,
‫عجب اعتماد به‌ نفسی,
‫وظایفت از امروز تمومه!
‫می‌ذارم بقیه‌ی عمرت رو تو آرامش بگذرونی,
‫سان‌برست
‫فلیر!
‫خب، کار خدای تاریکی و خدمت‌کاراش تمومه!
‫چی؟!
‫زمان توی حفاظ کندتره,
‫احتمالا چند قرن دیگه اون حله بهشون برسه,
‫و به این شکل، آزمون انتخابی شوالیه شروع می‌شه,
‫توضیحاتو این می‌ده,
‫هدف اینه که تو ۲۴ ساعت از سقف
‫به طبقه‌ی ۱ برید,
‫پس یعنی اگه بپرم پایین رد صلاحیتم؟
‫هرکس باید توی برج ۱۰۰ امتیاز به‌دست بیاره,
‫چقد پیچیده,
‫اونم بود؟
‫رو زمین پیشمون نبود,
‫چندین شرکت‌کننده‌ی ویژه اضافه می‌شن,
‫تاکاتو-کون با قدرتت می‌تونی بکشی‌شون؟
‫نه خب دلیل هم نداری نه؟
‫حس می‌کنم همچین حرفی بزنی,,, ‫می‌گم تاکاتو-کون!
‫چی شده؟
‫خب,,, یکم پیش که اون بو اومد
‫راستش
‫جـــــــان؟!
‫اون‌قدر پررو نیستم که بعد نجات پیدا کردن غر بزنم,