‫پاریس، سال 1934
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مادام؟
‫مادام کوری؟
‫زنگ بزنید آمبولانس بیاد,
‫چی شده؟
‫عجله کنید، اون خیلی ضعیف شده,
‫- عه اینکه مادام کوری ـه! ‫- بله,
‫کتاب «دوکلو»؟ ‫(میکروب‌شناسِ معروف هم عصر مادام کوری)
‫بله,
‫شما به میکروب‌شناسی علاقمند هستید؟
‫من به اون علومی که در اونها به تغییر نگرشِ ‫اشتباهِ مردم پرداخته نمیشه، علاقه‌ای ندارم,
‫من «پیِر کوری» هستم,
‫سلام، آقای «کوری»,
‫خدانگهدار,
‫پاریس، سال 1893
‫مهمون دارید؟!
‫منم مزاحمتون شدم,
‫بله!
‫حالا وقتشه که بهمون بگید چرا مزاحممون شدین، ‫دوشیزه «اسکلودوسکا»,
‫پروفسور «لیپمن»,
‫میخوام به شدت اعتراض کنم!
‫دیشب، دوباره تجهیزات من جابجا شدن,
‫این موضوع، دلیل واضحی داره,
‫واضح‌تر از این حرف‌هاست! ‫این واقعاً یه جور بی‌احترامیه,,,
‫که توسط اون افرادی انجام شده که ‫در آزمایشگاه شما، به همراه من هستند,
‫اجازه هست جلوی این سوظن‌های ‫خیالیِ شما رو بگیرم، دوشیزه اسکلودوسکا؟
‫شاید بخاطر این بوده که تجهیزات شما، ‫فضای زیادی رو اشغال می‌کردن,
‫اگه تجهیزاتِ یه دانشمند، نمی‌تونه در مکانی ‫که بهش دعوت شده قرار بگیره، پس,,,
‫خب با این حرفتون موافقم, ‫ما وحشی هستیم، دانشمند نیستیم!
‫من فقط میخوام شما تضمین کنید که,,,
‫در این صورت میخوام ازتون درخواست کنم ‫که لطفاً آزمایشگاه من رو ترک کنید,
‫ترک کنم؟
‫اونجوری که دوست دارین، کار کنین,
‫ولی جایی ندارم برم,
‫پس مجبورید آزمایشگاه خودتون رو برپا کنید، ‫دوشیزه اسکلودوسکا!
‫بودجه‌ی کافی ندارم,
‫پس این موضوع که شما آینده نگری نمی‌کردین، ‫و مدام از من درخواست‌های مختلف می‌کردین،
‫به همه‌ی ما درس ارزشمندی رو میده,
‫شاید بخاطر این باشه که لهستانی‌ام؟
‫معلومه که نه!
‫یا اینکه چون من مرد نیستم!
‫آره خب، شاید علتش این باشه ولی «ماریا»,,,
‫ما الان توی پاریس هستیم و من ‫اسم «ماری» رو انتخاب کردم,
‫- بچه‌ت داره گریه میکنه, ‫- بله در جریان هستم,
‫خب حالا نمیخوای به فعالیت‌های مادرانه‌ت ادامه بدی؟
‫- ببخشید مادام, ‫- ممنونم,
‫ممنون,
‫چی میشه اگه بری یه سر بهش بزنی,,,
‫و ازش عذرخواهی کنی؟
‫این همه راه از لهستان اومدم تا اینجا، ‫تا بتونم به مطالعه‌ی علوم بپردازم,
‫نمی‌تونم ازش عذرخواهی کنم, ‫دیگه کاری با «علوم» ندارم,
‫میرم معلم میشم,
‫اوه، تو چقدر همه چیز رو شلوغش میکنی,
‫بچه‌ی خودت همه چیز رو شلوغش میکنه!
‫ماریا,,,
‫- عذرخواهی کن, ‫- نه، هرگز!
‫خودم یه راه پیدا می‌کنم,
‫نه,
‫لطفاً از ایستادنِ من در کنار خودتون، ‫برداشت خاصی نکنید,
‫شما همون خانمی هستید که توی خیابون ‫داشتید «دوکلو» میخوندین!
‫سلام,
‫من بغل تو وایسادم چون تو هم دقیقاً مثل من ‫خیلی ضایع هستی و,,,
‫من ضایع به نظر میام؟
‫,,,فکر میکنم اگه کنار همدیگه ایستاده باشیم، ‫یه مقدار از مقدار ضایع بودنمون کاسته میشه،
‫- من که احساس ضایع بودن ندارم, ‫- تا اینکه بخوایم جدا جدا وایسیم,
‫خب این تئوری هم به نوبه‌ی خودش جالبه,
‫من «پیِر کوری» هستم,
‫واقعاً خیلی از اسمت خوشت میاد! مگه نه؟ ‫این دفعه‌ی دومی ـه که داری میگی,
‫تو هم ماریا اسکلودوسکا هستی,
‫فکر نمی‌کنم اسمم رو بهت گفته باشم!
‫اون فوق‌العاده‌ست، مگه نه؟
‫رقاص رو میگم,
‫اگه دوست داشتی دوباره ببینیش، ‫باید بدونی که اسمش «لویی فولر» ـه,
‫کار تو بخاطر سپردن اسم دیگران ـه؟
‫اون به این رقص میگه: «رقص آتش,»
‫چرا؟
‫فکر می‌کنم بخاطر این باشه که ‫به روش زندگیِ شعله‌ها علاقه داره,
‫حق با توئه, اسمت رو بهم نگفتی, ‫ولی خودم میدونم,
‫به سه علت!
‫اول: تو از بین 23 دانشمندی که,,,
‫داخل دپارتمان هستن، تنها دانشمند زن هستی,
‫یه عدد اول هستم! ‫(عدد اول: یکی از مفاهیم ریاضی)
‫دو: شنیدم با پروفسور «لیپمن» سر و کار داشتی,
‫اسطوره‌ی بدنامی!
‫و سه:
‫مقاله‌ت درباره‌ی خواص مغناطیسیِ فولاد رو خوندم,
‫شامل نکات بی‌نظیرِ و برجسته‌‌ای هستش,
‫ممنونم,
‫حالا که شما اینقدر مهربون بودین،
‫باید اعتراف کنم که منم مقاله‌ی شما رو ‫در مورد تبلور خوندم,
‫که واقعاً هم، خیلی ازش لذت بردم,
‫ممنونم,
‫شنیدم که لیپمن چیکار کرده,,, ‫ تو رو از آزمایشگاهت انداخته بیرون, متاسفم,
‫نیازی به ترحم کسی ندارم، آقای «کوری»,
‫- ولی اگه کمکی از دستم بر میومد,,, ‫- مشکلی واسم پیش نمیاد,
‫فقط محض اطلاع بگم من اصلاً قدردان نیستم، ‫چون دانشمند باید هوای دانشمند رو داشته باشه,
‫من توانایی بالایی دارم و کاری که دارم میکنم,,,
‫خب، هیچ اشکالی نداره که قدردان نیستید,
‫در ضمن، فکر می‌کنم لازم باشه اشاره کنم که ‫من قرار نیست معشوقه‌ی شما باشم,
‫همچین فکری به ذهنم خطور نکرده بود,
‫در ضمن تحملِ دخالت نابجا رو ندارم,
‫نباید بهم گفته بشه که آزمایش من ‫اینجوری بهتر میشه یا اینکه,,,
‫خب، من که از نشر علم لذت می‌برم، ‫و فکر می‌کنم که اگه با هم کار,,,
‫نمی‌تونم تحملش کنم!
‫خب پس باید یاد بگیری که تحمل کنی, ‫چون من از همکاری خوشم میاد,
‫من به کار تو علاقه نشون میدم,,,
‫و خوشحال میشم اگه تو هم به کار من علاقه نشون بدی,
‫دوشیزه اسکلودوسکا!
‫قبل از اینکه پشتت رو به تنها اتاقی بکنی ‫که قراره بهت ارائه بشه،
‫میشه حداقل بیای و ببینی کجا کار میکنم؟
‫معمولی ـه!
‫مارسل، آندره، موریس و پائول,,,
‫معرفی میکنم: ‫دوشیزه ماری اسکلودوسکا,
‫از دیدنتون خوشوقتم، دوشیزه اسکلودوسکا,
‫- خیلی چیزا از شما شنیدیم, ‫- جدی؟
‫احتمالاً آکادمی از دوتامون به یک اندازه متنفر ـه,
‫هر نوع پیشرفت چشمگیری از من دریغ شده،
‫پروفسور شدن,,,بودجه‌گرفتن,,,
‫چرا؟ خب خودمم خیلی مطمئن نیستم, ‫شاید حوصله‌شون رو سر بُردم,
‫شایدم ترسونده باشمشون, ‫ولی اونا هم بهم لطف چندانی نکردن,
‫تو دانشمندِ تقریباً مشهوری هستی,
‫خب دارم ازت درخواست میکنم که از این شهرت,,,
‫و فضای «معمولیِ» من استفاده کنی,
‫چرا اینو ازم میخوای؟
‫غریزه‌ام یه چیزی در موردت میگه,
‫غریزه، خیلی هم دلیل علمی محسوب نمیشه,
‫ولی بازم دلیل ـه!
‫بله,
‫بله، اینجا کاملاً نیازهای منو برطرف میکنه,
‫خوبه,
‫- چندین هفته‌ست داری اونو آزمایش میکنی, ‫- دارم بررسیش میکنم,
‫- دنبال چی هستی؟ ‫- وقتی حرف نمیزنم بهتر می‌تونیم نظاره‌گر باشم,
‫وقتی اورانیوم رو بررسی میکنم، متوجه میشم که,,,
‫تشعشعات کمتری نسبت به سنگ معدنش داره,
‫سنگ معدن اون از خود عنصرش قوی‌تره؟
‫دقیقاً,
‫- و من نمی‌تونم,,, ‫- حتماً یه ناهنجاری توی نتایج هست,
‫همین آزمایش رو 6 بار انجام دادم,
‫ولی با این وجود نتایج یکسان بود,
‫غریزه‌ی من بهم میگه که یه عنصر دیگه هست,,,
‫که نتایج رو تحریف میکنه,
‫فکر میکنی یه عنصر ناشناخته پیدا کردی؟
‫- اگه داری بهم میخندی پس,,, ‫- نه، بهت نمیخندم,
‫این خیلی هیجان انگیز ـه,
‫- ابزار اندازه‌گیریت، بدرد نخور هستن, ‫- تا الان که بی‌نقص کار کردن,
‫چطور ما میتونیم به اون ارقامی که میخوای ‫ دست پیدا کنیم,,,
‫در حالیکه اندازه‌گیریمون اصلاً دقیق نیست,
‫«مایی» وجود نداره,
‫به چیزی نیاز داری که بتونه در ابعاد میکروسکوپی ‫اندازه‌گیری‌ها رو انجام بده,
‫- نه، خواهش میکنم! ‫- چرا چرا, یه ایده‌ای دارم,
‫دنبالم بیا,
‫بیمارستان پاریس
‫آقای کوری,
‫ببخشید، یه مقدار فاصله‌ش زیاد بود,
‫فاصله‌ی این سفر، منو درگیر خودش نکرده،
‫ولی مقصدش چرا!
‫این یکی از بهترین بیمارستان‌های پاریس ـه, ‫یک سری تجهیزات هستن که,,,
‫ترجیح میدم وارد بیمارستان‌ها نشم,
‫ولی تو یه دانشمندی!
‫ماریا,,,
‫ترسیدی؟
‫از چی؟
‫از بیماریِ من,
‫نه,
‫خوبه,
‫چون نیازی نیست بترسی,
‫تو می‌میری؟
‫اگه درمانم کنی، نه!
‫چطور می‌تونم درمانت کنم؟
‫می‌تونی منو ببوسی,
‫اگه دوباره منو ببوسی، قول میدم نمیرم,
‫ولی «برونیا» میگه,,,
‫خواهرت همه چیز رو نمیدونه,
‫منو ببوس,
‫حسش کردی؟
‫نه,
‫اون صدای جهان بود,,,
‫که داره به سمتی جدید میچرخه,
‫به سمت ماریا اسکلودوسکا!
‫نمی‌تونم حسش کنم,
‫دوباره منو ببوس,
‫حالا,,,
‫میتونی حسش کنی؟
‫آره,
‫فکر میکنم حسش کردم,
‫تو منو درمان کردی,
‫ببخشید, ‫بیشتر از اون چیزی که فکرشو میکردم طول کشید,
‫حالت بهتره؟
‫به این نتیجه رسیدم که آزمایش من بدونِ ‫تجهیزات تو، کاملاً خوب پیش میره,
‫وقتی داشتیم روی کریستال‌ها کار میکردیم، ‫(کریستال‌های تبلور آب)
‫مجبور بودیم بارهای میکروسکوپی ‫رو اندازه‌گیری کنی,
‫و هیچ چیزی برای این کار نداشتیم,
‫تا اینکه اینو ساختم,
‫یه برق سنجِ چهار گوش ـه,
‫قابلیت اندازه‌گیریِ,,,
‫دقیقِ,,,
‫بارهای ریز الکتریکی در یه ماده رو داره,
‫پتانسیل الکتریکی هم اندازه‌گیری میکنه؟
‫تجهیزات تو، به اندازه‌ی کافی خوب نیست،
‫ولی مال من هست!
‫دانش تو معرکه‌ست,
‫منم همینطور!
‫داری پیشنهاد همکاری میدی؟
‫دقیقاً دارم همین کار رو میکنم,
‫اساساً همش به انحلال بستگی داره,
‫شوهرم دوباره داره بهم چپ چپ نگاه میکنه,
‫اصلاً همچین کاری نمی‌کنم,
‫الان داری فکر میکنی دارم از دوستان فرهیخته‌ت، ‫سوالاتِ احمقانه می‌پرسم,
‫سوالاتت واقعاً احمقانه نیستن,
‫مادرم بهم گفت: ‫«هیچوقت با یه مرد نابغه ازدواج نکن,»
‫اون تو رو ناامید میکنه، ‫تو هم اونو ناامید میکنی,
‫حالا چرا من تو رو ناامید کردم؟
‫گمان می‌کنم بهش این تلقین رو ایجاب کردین ‫که اون به اندازه‌ی کافی خوب نیست,
‫این خانم می‌تونه همینجا بمونه!
‫نه بذار من بکنم,,, ‫تو میتونی سوالاتت رو بپرسی,
‫خب شما,,,
‫شما سنگ معدن رو,,,
‫برمیدارید,,,
‫و اونو داخلش حل میکنید؟
‫ما اورانیت رو برمیداریم,,,
‫که سنگ خاصی ـه,,,
‫و از معدن بسیار دوری در «بوهم» استخراج میشه، ‫(واقع در جمهوری چک)
‫و در طول فرآیندی علمی، عناصری رو که,,,
‫می‌دونیم می‌تونیم جدا کنیم رو جدا می‌کنیم،
‫و به اونچه که باقی مونده، نگاه میکنیم,
‫حالا از چه فرآیند علمی‌ای استفاده میشه؟
‫سوال خیلی خوبی پرسیدی!
‫می‌کوبونیمش!
‫که به شدت کار سختی ـه,
‫بعدش اونو می‌جوشونیم،
‫که منجر به جدا شدن ماده میشه,
‫بعدش,,,
‫اسید و محلول قلیایی بهش اضافه می‌کنیم,,,
‫تا زمانیکه فقط اون چیزی که خالص ـه،
‫باقی بمونه,
‫و مواد زیادی برای جداسازی وجود دارن,
‫واقعاً ارزشش رو داره!
‫خیلی هیجان انگیز ـه,
‫حالا اصلاً چی شد که رفتین سراغ اورانیوم؟
‫- «بکرل», ‫- یه دانشمند بسیار بزرگ, ‫(هنری بکرل، یکی از کاشفان پدیده‌ی پرتوزایی)
‫بکرل، به صورت اتفاقی کشف کرد,,,
‫که نمک‌های اورانیومی که در یک کشو، ‫در پارچه‌ای سیاه پیچیده شده بودند,,,
‫روی صفحه‌ی عکاسی، از خودشون ردی بجا گذاشتن,
‫بعدش اون فکر کرد,,,
‫که اورانیوم یه جور واکنش غیرطبیعی ‫با عنصری در هوا داشته,
‫من میگم، این واکنش با خود عنصر بوده,
‫- تئوریِ خیلی جسورانه‌ایه! ‫- هنوز متوجه نمیشم,
‫انگور رو در نظر بگیر, ‫چطور از انگور، آبغوره میگیری؟
‫خب اول لهش میکنی، بعدش تخمیرش میکنی,
‫آره، خب حالا تصور کن انگور، خودشو له کنه، ‫خودشو تخمیر کنه,,,
‫ماهیت خودشو تغییر بده!
‫حالا اگه بهت بگم که,,,
‫وقتی انگور به آبغوره تبدیل میشه،
‫موج گسترده‌ای از انرژی آزاد میکنه،
‫انرژی‌ای که میشه ازش استفاده کرد، ‫اونموقع واکنشت چیه؟
‫هیجان زده میشی، مگه نه؟
‫آره فکر کنم, بله,
‫پس,,,علم در حال تغییر کردن ـه,
‫و همون افرادی که دارن علوم رو میگردونن,,,
‫همونایی هستن که باور داشتن جهان مسطح ـه! ‫و من میخوام بهشون ثابت کنم که اشتباه میکنن, ‫(اشاره به اعتقاد قدیمیِ کروی نبودن زمین، داره)
‫مثل کاری که نیوتون کرد,
‫- «ما»، نه «من», ‫- ممنونم,
‫می‌فهمم این نگاهت چه معنی‌ای داره، پیِر!
‫چه معنی‌ای داره؟
‫- مثل یه انگورِ در حال تخمیر شدن؟ ‫- آره,
‫- از اون قیاس خوشم اومد, ‫- قیاس خوبی بود,
‫ولی درست میگی,
‫یه جور خاصی بهت نگاه میکنم,
‫و گاهی اوقات,,,
‫احساس میکنم تو هم همین نگاه رو بهم داری,
‫وقتی مادرم مُرد، یک هفته نمی‌تونستم صحبت کنم,
‫و مردم فکر میکردن، داشتم عزاداری میکردم, ‫ولی اینطور نبود,
‫موضوع این بود که واقعاً نمی‌تونستم درک کنم,,,
‫که چرا چیزی به این مهمی، ازم گرفته شده,
‫من در تمام زندگیم آدم خودخواهی بودم، پیِر, ‫و اگه امیدواری که اینو تغییر بدی,,,
‫تو خودخواه نیستی! فقط,,,
‫غرق در افکار خودتی,
‫و دوست نداری هیچکس، چیزی که واسه توئه رو بگیره,
‫هیچوقت اون زن یا همسری که تو انتظار داری ‫نخواهم شد,
‫بهم میخندی؟
‫یه مقدار گستاخانه رفتار کردم,,,
‫میدونم، ما به زور همدیگه رو میشناسیم,
‫بخاطر این دارم میخندم که,,,
‫تو شانس خواستگاری ازت رو ازم دریغ کردی,
‫آره، درسته,
‫مگه نه؟
‫حالا از نظر علمی، اصلاً قصد خواستگاری کردن داشتی؟
‫خب از نظر علمی باید بگم ‫فکرش هنوز کامل در ذهنم شکل نگرفته بود,
‫همونطور که گفتی، به زور همدیگه رو میشناسیم,
‫ولی بله، گمون میکنم یه فکرایی داشتم,
‫ماری اسکلودوسکا,,,
‫تو از هر زنی که من می‌تونستم,,,
‫توی زندگیم آرزوش رو داشته باشم، بهتری!
‫و من هیچوقت تو رو به عنوان ‫ زنِ تام الاختیار خودم در نظر نمی‌گیرم, ‫(آزادی‌هات رو بعد از ازدواج محدود نمی‌کنم)
‫دوست دارم زندگیم رو باهات تقسیم کنم,
‫خیلی ممنون,
‫لطفاً از این طرف,
‫تکون نخورید,
‫وقتی زمانش رسید، ‫یادم بنداز که باید پاریس رو ترک کنیم,
‫هر چقدر که ممکنه ملیح‌تر ازم بخواه!
‫باید شگفتی‌های دنیا رو تجربه کنیم,
‫یادم بنداز,,,
‫تا این نیاز به بزرگنماییِ هرچیزی رو ‫از سرت بیرون کنم,
‫فکر میکردم دیگه کاری به زن‌ها نداشته باشم,
‫چیه؟
‫با چیزایی که تو برام تعریف کردی، ‫تو تجربه‌ی زیادی با زن‌ها نداشتی,
‫خب,,,
‫فکر میکردم بهتر باشه فقط روی علم تمرکز کنم,
‫واقعاً عاشق این جملات قلمبه و سلمبه هستی، ‫مگه نه؟
‫ولی تو منو تغییر دادی!
‫فکر میکنم چیز خورم کردی تا باهات راه بیام,
‫همچین کاری نکردم!
‫تو فوق‌العاده‌ای,
‫این واقعاً مسخرست,
‫دارم تو رو میبرم خونه‌ی بخت,
‫نه، تو الان چشمام رو بستی,,,
‫و بیشتر زحمت رو من دارم میکشم تا تو!
‫آکادمی، یه افتخار عروسی ما یه کاری کرده,
‫چون از دستاوردمون هیجان زده شدن؟
‫آره، اونا تصمیم گرفتن دیگه اینقدر وقت خودشون ‫رو با مسکن گزینیِ موقت برای تو هدر ندن,,,
‫و بیشتر روی دفع ضایعات اورانیت تمرکز کنن,
‫- حالا چرا باید چشمام بسته باشه؟ ‫- چون هیجان انگیزتره!
‫حاضری؟
‫سلام پائول,
‫- به کاخ «ورسای» خوش اومدی, ‫- این,,, ‫(اینجا واقعاً کاخ ورسای نیست, مسخره کرد)
‫دقیقاً اون چیزی نیست که ما انتظارش رو داشتیم, ‫ ولی,,,
‫مثل یه خونه‌ی موقت می‌مونه!
‫تازه هنوز داخلش رو ندیدی!
‫این,,,
‫چه چیزیه!
‫بیا داخل,
‫اونا خیلی به خودشون زحمت دادن!
‫واقعاً!
‫سلام,
‫یه بسته برای تحویل دارم, ‫ماری اسکلودوسکا؟
‫الان دیگه ماری کوری هستن، ولی جاش رو درست اومدی,
‫- میذارمش توی حیاط, باشه؟ ‫- ممنونم,
‫اورانیت اومده؟
‫- مراقب باش, ‫- مراقب هستم,
‫دوباره,
‫ایرن؟
‫ایرن,
‫آره,
‫اینجا,
‫آروم آروم، پائول,
‫اون رادیوم ـه,
‫رادیوم؟
‫یه اونس رادیوم!
‫از چهار تُن اورانیت تهیه شده,
‫هنوز اول کاریم ولی,,,
‫این زیباترین چیزی نیست که توی عمرت دیدی؟
‫مطمئنی؟ مطمئنی خودشه؟
‫مطمئنم,
‫آره,
‫زیباترین چیزیه که توی عمرم دیدم,
‫فکر کنم الان دیگه همه چیز تغییر کنه, مگه نه؟
‫آره,
‫ما فکر کردیم که یه عنصر جدید پیدا می‌کنیم,
‫اشتباه می‌کردیم,
‫چهار سال طول کشید,,,
‫4 تُن اورانیت،
‫40 تُن مواد شیمیاییِ خورنده،
‫و 400 تُن آب مصرف شد,
‫ما اینجاییم تا به شما,,,
‫دو عنصر جدید رو معرفی کنیم,
‫پولونیوم,,,
‫و رادیوم,
‫هممون فکر میکردیم که اتم‌ها، ثابت و پایدار هستن,
‫خب از قضا، بعضی‌هاشون اینجور نیستن!
‫و در ناپایداریشون,,,
‫اونا از خودشون تشعشعات ساطع میکنن,
‫من اسم اینو گذاشتم,,,
‫پرتو افشانی, ‫(رادیو اکتیویته)
‫اومدیم اینجا تا بهتون بگیم که اساساً,,,
‫از ریشه، برداشتتون از اتم، اشتباه ـه,
‫تکون نخورید!
‫خانواده‌ی کوری، ‫پرتو افشانی را کشف کردند,
‫مادام کوری ادعا کرد که,,,
‫کاشف دو عنصر رادیوم و پلونیوم می‌باشد,
‫«برداشت شما از اتم اشتباه است»
‫رادیوم از قوانین بنیادین تخطی میکند,,,
‫اتم‌های ناپایدار!
‫پرتو افشانی، زندگی، مرگ,
‫خانم یا آقا؟
‫معلومه یه خانم,
‫باشه مشکلی نداره,
‫سلام,
‫- سلام, ‫- سفارش دادی؟
‫- نه, ‫- ماءالشعیر! - ماء‌الشعیر؟
‫- چیه؟ ‫- گرفتمش,
‫- چیو؟ ‫- من الان یه پروفسور هستم,
‫- چــــی؟ ‫- آره!
‫بالاخره اونا فهمیدن که من چه پتانسیلی دارم,
‫مراقب باش,
‫چرا؟
‫- نه! ‫- چرا,
‫من پروفسور کوری هستم و قراره دو تا بچه داشته باشم!
‫بابایی!
‫تبریک میگم، پروفسور کوری,
‫داریم کجا میریم؟
‫دارم میبرمت یه جایی که ازش خوشت میاد,
‫ولی من خسته‌ام! حامله هم هستم,
‫اینجا هم خیلی سرده,
‫«لویی فولر» ما رو به یه نمایش دعوت کرده,
‫لویی فولر؟
‫روح‌گرایی؟ اوه، شوخیت گرفته؟!
‫اینم مثل همه‌ی علوم می‌مونه,
‫چرت و پرت نگو, ‫اونجا چیزی برای دیدن یا آنالیز کردن وجود نداره,
‫تو پرتو افشانی رو هم نمی‌تونی ببینی,
‫نه اون خیلی فرق میکنه,
‫عصر بخیر، لویی,
‫ما در دنیایی زندگی می‌کنیم,,,
‫که نور نامرئی,,,
‫می‌تونه از جسم عبور کنه،
‫و استخوان‌های زیر خودش رو افشا کنه,
‫- با استفاده از اشعه‌های ایکس,,, ‫- هیس!
‫میخوام روحِ,,,
‫بتهوون رو احضار کنم,
‫تا بر من هویدا بشه,
‫اشعه‌ی ایکس؟
‫- منظورش پرتوهای اورانیوم ـه؟ ‫- آره,
‫تا لحظاتی دیگر,,,
‫جلوه‌ی,,,
‫بتهوون,,,
‫بر روی,,,
‫این صفحه‌ی عکاسی، نمایان خواهد شد,
‫حالا بتهوون قراره زنده بشه,
‫اون داره از علم ما استفاده میکنه ‫تا کار خودشو به پیش ببره,
‫هر دانشمندی روی علم قبل از خودش کار میکنه,
‫تو به این میگی علم؟
‫این میتونه تحولی در علم باشه,
‫متوجه نیستی؟ ما همین الانشم علم رو ‫برای همیشه تغییر دادیم,
‫روی اون یکی قوی‌تره,
‫قطعاً این بهتره,
‫یه پیشنهاد دیگه بهمون شده,
‫چی میخوان؟
‫نمک‌های بودار رادیو اکتیو,
‫این درمانی برای کچلی ـه,
‫تو چی جوابشون رو دادی؟
‫«ما رادیوم نداریم, مجوز هم نداریم, ‫شما هم هر کاری خواستید بکنید,»
‫اگه مجوز داشتیم، آزمایشگاهمون هم بزرگتر میشد,
‫میدونم دستاوردهای علم، مهمتر هستن,,,
‫اگه مجوز میگرفتیم، دیگه مردم نمی‌تونستن ‫از این دستاوردها لذت ببرن,
‫من مطمئن نیستم که مردم از دستاوردهامون ‫آگاهی داشته باشن,
‫اوه، باور کن مردم می‌تونن این دستاوردها رو ببینن,
‫کبریت‌های رادیو اکتیو,
‫چندتا سیگار رادیو اکتیو,
‫شکلات رادیو اکتیو,
‫خمیردندون رادیو اکتیو,
‫یه نامه اینجاست که درباره‌ی ,,,
‫پودر زیباییِ رادیو اکتیو ـه,
‫لویی فولر ازمون ژاکت‌های رادیو اکتیو ‫برای رقصش میخواد,
‫نگران نباش، بهش گفتم ژاکت درست نمی‌کنیم,
‫شنیدی توی تئاتر «برادوی»، مراسم رقصی به ‫افتخار کار ما گرفته شده؟
‫مراسم پیف، پف، پوف!
‫این چه کاری بود ما کردیم؟
‫خب,,,
‫اون چیه؟
‫چیزی نیست,
‫هانری دنلوس، که متخصص پوست ـه، چند روز پیش ‫با کلی ذوق اومد پیش من؛
‫اون یه مقدار رادیوم کلرید روی تومور گذاشته،
‫و مقدار قابل توجهی، کوچیک‌تر شده,
‫کوچیک‌تر شده؟
‫دو هزار سال،
‫سرطان,,,بیماریِ لاعلاج!
‫باورت میشه؟
‫دارن یه گروه تحقیقاتی درست میکنن,
‫اون فکر میکنه، رادیوم ما ‫می‌تونه سرطان رو درمان کنه؟
‫دنلوس، تازه شروعشه!
‫میتونم احساس کنم که کارمون، می‌درخشه,
‫می‌تونم احساس کنم که دنیا رو عوض میکنه,
‫کلیولند، سال 1957
‫آقای وارنر؟ من دکتر جنکینز هستم,
‫و تو، باید پیتر باشی,
‫سلام,
‫میدونی این آقا کیه؟
‫ایشون آقای دکتر هستن, ‫قراره حالت رو خیلی بهتر کنه,
‫بعدش میدونی چی میشه؟ ‫هممون میریم خونه‌هامون,
‫میخوایم از شتاب‌دهنده‌ی خطی استفاده کنیم,
‫شتاب‌دهنده‌ی چی؟
‫این یکی از بروزترین دانش‌های عصر جدید ـه، ‫آقای وارنر,
‫حالا قبلاً ازش استفاده کردین؟
‫در این بیمارستان، پسرتون اولین کسیه که ‫داره این فناوری روش استفاده میشه,
‫توی جهان، فقط پنج عدد از این دستگاه وجود داره,
‫پسر من، یه میمون نیست که بخواید روش آزمایش کنید,
‫اگه راهی برای درمان پیتر پیدا نکنیم,,,
‫سرطان اون پیشرفت میکنه و ‫به همه‌ی اعضای حیاتیش نفوذ میکنه,
‫این ماشین می‌تونه تومورش رو کوچیک کنه، ‫من اینو تضمین میکنم,
‫حالا اگه به اندازه‌ی کافی کوچیکش بکنیم، ‫نمی‌تونم به قطع بگم ولی,,,
‫به طرز چشمگیری، شانس زنده موندنِ ‫بچه‌تون رو بیشتر میکنه,
‫می‌خوام ببینمش,
‫البته,
‫از چیزی که انتظارش رو داشتم بزرگتره,
‫این دستگاهی ـه که قدرت باورنکردنی ـه ‫در درون خودش داره,
‫پس در نتیجه باید بزرگ باشه,
‫صبر کن ببینم,,, ‫اون قراره بره داخلش؟
‫نه,
‫اینجا بسته میشه,
‫بسته میشه؟
‫فقط برای اینکه تکون نخوره,
‫وقتی از اشعه‌ها استفاده میکنیم,,,
‫باید خیلی دقیق عمل کنیم,
‫دردش هم می‌گیره؟
‫آقای وارنر، این دستگاه، ‫زندگیِ پسرتون رو بهبود می‌بخشه,
‫حتی ممکنه نجاتش بده!
‫خیلی‌خب,
‫تکون نخور، پسرم,
‫خبر بد؟ خبر بدی آوردی؟
‫نه، خبر بدی نیست, همه چیز خوب پیش رفت,
‫جواب داد؟ یعنی,,,اون بهتره؟
‫راه درازی در پیش داریم آقای وارنر، ‫ولی شروع خوبی داشتیم,
‫میخواید ببینیدش؟
‫قسم میخورم این آخرین باریه که میام اینجا,
‫فقط صبر کن و نگاه کن,
‫پیِر!
‫اون نیاز به محیط ساکتی داره تا ‫اکتوپلاسم پدیدار بشه, ‫(ماده‌ی ساطع شده از افراد در حالت خلسه)
‫چیه؟
‫- رادیوم اذیتت میکنه؟ ‫- نه، درش آوردم,
‫معلوم شد که به گوشت بدن آسیب میرسونه،
‫رنگش رو خاکستری کرد,
‫- این ضایعه‌ست؟ ‫- پیِر!
‫مجذوب کننده‌ست!
‫اون یه حقه بازِ به تمام عیار ـه!
‫اونوقت اونا یه جور رابطه‌ی دوستانه‌ی مرموز ‫با هم برقرار کردن,
‫شوهرم قول داده تا در زمان اجرا و قبل و بعدش، ‫وزنِ اون زن رو اندازه بگیره,,,
‫تا ببینه که واقعاً یه روح,,,
‫وارد بدنش میشه یا نه,
‫فکر میکنم حسودیت شده!
‫من حسودیم نشده,,,فقط,,,
‫فقط عصبانی‌ام! ‫چون فکر میکنم باید کارمون رو خیلی جدی‌تر بگیره,
‫- اوه خدای من,,, ‫- چیه؟
‫اون منو شناخت,
‫ما روی صفحه‌ی اول روزنامه‌هاییم,
‫اون منو شناخت,
‫مردم باورشون نمیشه من خواهرِ مادام کوریِ مشهورم,
‫شهرت برای احمق‌ها مهمه,
‫تازه همین موضوع باعث شده ‫ایده‌های خیلی عجیبی به ذهن پیِر برسه,
‫خب بذار اون عجیب‌غریب باشه!
‫با خوشی‌هاش خوش‌ بگذرون,
‫آخه با روح‌گرایی؟
‫ایمان داشتن به این چیزا اونقدرا هم بد نیست,
‫منم ایمان دارم, به بشریت و پیشرفت ایمان دارم!
‫ولی ایمان به جهان پس از مرگ، ‫هیچ اساس علمی‌ای نداره,
‫هیچوقت فکر نمیکنی که شاید مادر,,,
‫الان یه جایی بهتر از اینجا باشه؟
‫چرا!
‫توی یه سوراخ، زیر زمین، توی لهستان!
‫جایی که خیلی بهتر از پاریس ـه,
‫ماریا،
‫تو خیلی بدبین هستی!
‫نه عزیزم, من فقط واقع‌بین هستم,
‫داری برای کی نامه می‌نویسی؟
‫اونا میخوان بهم مدال لژیون افتخار رو بدن,
‫منم دارم جواب میدم,
‫چه جوابی؟
‫خب ازشون میخوام از وزیر تشکر کنن، ‫ولی نیازی به این تشریفات ندارم,
‫از طرف دیگه,,,
‫واقعاً به یه آزمایشگاه بهتر، نیاز دارم,
‫خیلی سرفه میکنی!
‫جدی؟
‫ماری,,,
‫منو نبر بیمارستان! من بیمارستان بیا نیستم,
‫همینجا منتظر بمون,
‫- اوه! اوه نهههه! ‫- انبرِ جراحی لطفاً,
‫حالا ازت میخوام زور بزنی,
‫- نمی‌تونم, نمی‌تونم, نمی‌تونـ,,, ‫- فقط نفس بکش عزیزم,
‫- نه!!!! ‫- تقریباً تموم شده,
‫فکر کردم از دستش دادیم,
‫ماری کوریِ مشهور، نیاز به کمک داشت ‫و همه با کله دویدن و اومدن,
‫اون باید می‌مُرد!
‫ولی اونا نجاتش دادن,
‫تو رو هم همینطور,
‫«ایو» ‫(معادل اسم حوا)
‫ایرن,
‫داری به چی فکر میکنی؟
‫نمیدونم,
‫به هیچی فکر نمیکنی؟
‫نمی‌دونم,
‫همیشه باید به یه چیزی فکر کنی,
‫تو به چی فکر میکنی؟
‫چیزایی که تو هنوز خیلی جوونی تا بفهمی,
‫کارِ ما نامزد دریافت جایزه‌ی نوبل شده,
‫بخاطر همون کشف پرتو افشانی,
‫در تقدیرنامه,,,
‫فقط به اسم من اشاره شده,
‫و,,,
‫و؟
‫و من بهشون گفتم اگه قرار باشه ‫جایزه‌ی نوبلی رو ببریم,,,
‫با همدیگه می‌بریمش,
‫اوه، پائول, من به اون صندلی نیاز دارم,
‫ساعت چنده؟
‫دوازده و ده دقیقه,
‫توی سوئد ساعت چنده؟
‫دوازده و ده دقیقه,
‫مطمئنی دلت میخواد اینجا باشی؟
‫به نظر,,,
‫به نظر اینجا جای درستی میاد,
‫استوکهولم، سال 1903
‫جامعه‌ی بشری از,,,
‫حاضرید آقای کوری؟
‫نه!
‫ممکنه تصور بشه که,,,
‫رادیوم در دست افراد نابجا و مجرم، ‫میتونه خیلی خطرناک باشه,
‫سرهنگ تیبتس، از پرواز انولاگی هستم,
‫واشینگتن، صدای منو دریافت می‌کنید؟
‫دریافت شد، سرهنگ تیبتس, تمام!
‫واشینگتن، کاپیتان رابرت لویی، همین الان بهم ‫اطلاع داد که «پسر کوچولو»، الان آماده‌ست,
‫اجازه‌ی رها کردن, تمام!
‫اجازه داده میشه، سرهنگ,
‫اینجا ممکنه این سوال پیش بیاد,,,
‫که بشریت از دانستنِ رازهای طبیعت، ‫سود میبره یا نه,
‫که آیا آماده‌ست تا از اون‌ها منفعت ببره یا نه!
‫و آیا این دانش، براش مضر ـه یا نه!
‫با علامت من,,,
‫سه،
‫دو،
‫یک,
‫نمونه‌های بارزی در اکتشافاتِ جوایز نوبل ‫موجود است که نشان می‌دهد,,,
‫همانطور که مواد منفجره‌ی قدرتمند ‫به بشر کمک کرده,,,
‫تا کارهای فوق‌العاده‌ای بکنند،
‫همچنین اسباب وحشتناکی برای تخریب هستند,
‫اگر در دستانِ مجرمین بزرگ قرار بگیرند،
‫مردم را به جنگ، سوق می‌دهند,
‫هیروشیما، سال 1945
‫من یکی از اون افرادی هستم که باور دارن، ‫با جایزه‌ی نوبل,,,
‫بشریت، بوسیله‌ی این اکتشافات جدید، بیش از بدی,,,
‫خوبی رو به ارمغان میارن,
‫برگشتی؟!
‫آره,
‫همه چیز بر وفق مُراد پیش رفت؟
‫بله,
‫همه‌ی اون تمجیدهایی که احساس میکردی ‫لیاقتشون رو داری، ازت انجام شد؟
‫سخنرانی من، کاملاً درباره‌ی تو و کارِت بود,
‫ولی من فقط یه همسر ساده‌ام! مگه نه؟
‫- تاحالا جوری باهات رفتار کردم که این حس رو بکنی؟ ‫- من همسرِ پیِر کوری هستم,
‫تو گفتی به تشریفات حرفه‌ای اهمیتی نمیدی، ‫تنها چیزی که برات مهمه، موفقیت‌هامون ـه,
‫من بودم که واسه‌ی این چیزا جنگیدم,
‫منم دارم همون کاری رو میکنم که یه همسر خوب ‫باید انجام بده: برات بچه میارم,,,
‫و واست خونه‌داری می‌کنم,
‫باید از پاریس بریم بیرون, ‫پاریس هر دوتامون رو آلوده میکنه,
‫چطور جرأت کردی؟ چطور جرأت کردی نبوغ منو بدزدی؟ ‫چطور جرأت کردی بجای من مورد تمجید قرار بگیری؟
‫باید بریم بیرون و یه مقدار هوا بخوریم,
‫«من یکی از اون افرادی هستم که باور دارن، ‫با جایزه‌ی نوبل,,,»
‫- نه، من خیلی واضح گفتم,,, ‫- «بشریت، بوسیله‌ی این اکتشافات جدید,,,»
‫- «بشریت، بیش از بدی,,,» ‫- ماری، من خیلی واضح گفتم که این کار جفتمون بوده,
‫نبوغ منو دزدیدی، و واسه خودت کردیشون! ‫اصلاً نباید بدونِ من میرفتی!
‫تو تازه فارغ شدی!
‫مریض‌تر از اون حرفا بودی که بخوای سفر کنی، ‫در ضمن، اصلاً نمیخواستی بیای!
‫باید چیکار میکردم؟
‫این موضوع از هر دوی ما بزرگتره، ماریا!
‫و یه نفر باید میرفت اونجا تا نماینده‌ی این ‫دستاورد می‌بود,
‫خفه!
‫هیچوقت متوجه نشدی! ‫عصبانی بودی چون اونا تو رو یکی از خودشون نمیدیدن,
‫اوه، چقدر منو خوب میشناسی!
‫منم عصبانی بودم، چون اونا اشتباه میکردن,
‫ولی هیچوقت هیچکدوم از اینا رو نمیخواستم, ‫فقط میخواستم به دانش بشری خدمت کنم,
‫اونوقت من تو رو به دانشمند بهتری تبدیل نکردم؟
‫ما با همدیگه دانشمندان بهتری نیستیم؟
‫معلومه که هستیم,
‫چون تو یکی از بهترین نبوغی هستی ‫که تابحال دیدم، ولی از قضا من نابغه‌تر هستم,
‫ماریا، مشکل اصلیِ تو غرورت ـه!
‫مشکل اصلیِ من، تویی,,,
‫بعلاوه‌ی اینکه اینقدر دوستت دارم!
‫مشکل این نیست که متوجه نباشم ‫چه رابطه‌ای بین ما برقراره!
‫مشکل اینه که نمی‌دونم ‫زندگیِ من بدونِ تو چی میشد!
‫حتی وقتی بچگی‌های خودمو تصور می‌کنم,,,
‫به یه نحوی، تو اونجایی,
‫کاش تو هم توی سوئد کنارم می‌بودی,
‫کاش می‌تونستیم با همدیگه بریم اونجا,
‫من مریضم، ماری,
‫مریضم!
‫و سرفه‌های خونی میکنم,
‫بیا از پاریس بریم بیرون،
‫و استراحت کنیم و بهتر بشیم,
‫آزمایشگاه چی میشه؟
‫می‌مونه واسه بعد,
‫- بیا خودمون رو نجات بدیم, ‫- خیلی کارها برای انجام دادن باقی مونده,
‫خواهش می‌کنم، ماری,
‫خواهش میکنم!
‫پیِر! خیلی دور نشی,
‫ماریا!
‫کجایی؟
‫مراقب باش!
‫سلام، دوست قدیمی!
‫بدرود!
‫لیست نامزدها رو داریم؟
‫خب، ازش کپی دارید؟
‫خوش اومدین، مادام کوری,
‫نمی‌دونم چرا باید میومدم اینجا!
‫شما به این بخاطر اینجایید که هیئت مدیره مایله,,,
‫ شما جایگاهِ پروفسور کوری در دانشگاه رو بگیرید,
‫میخواید جایگاه پیِر رو بهم بدید؟
‫ما نمیخوایم چیزی بهتون بدیم،
‫داریم با یه سری نامزدهای احتمالی مصاحبه میکنیم،
‫و با خودمون فکر کردیم که این جایگاه ‫باید به شما برسه,
‫حالا اگه این پست رو نخوام، چی؟
‫یه نامزد کم میشه!
‫دوست دارم این مقام با توجه به ‫شایستگی‌های خودم بهم داده بشه,
‫اگه میخواین از سر ترحم این کار رو بکنید، ‫پس همون بهتر که نکنید,
‫اگه میخواین با توجه به یه جور تشریفات بهم بدین,,,
‫ندین بهتره!
‫- خب، اگه,,, ‫- دیگه چیزی برای گفتن ندارم,
‫شغلی نیست که بخوامش ولی شغلی ـه که ‫حاضر به گرفتنش هستم,
‫و اگه علم و دانشم به اندازه‌ی کافی، ‫کیفیت من رو برای شما نمایان نمیکنه,,,
‫پس برداشتتون از علم من کاملاً اشتباه بوده,
‫عذر میخوام، آقایون,
‫متاسفانه رفتارهای خاصی داره,
‫این یه دستاورد محسوب میشه، ماری!
‫اولین پروفسور زنِ دانشگاه سوربن؟
‫همچین ترفیعی خیلی واست خوبه,
‫اونم برای اولین برنده‌ی زنِ جایزه‌ی نوبل ‫در فرانسه و جهان!
‫جایزه‌ی نوبل؟ یادت نمیاد؟ ‫من اصلاً نامزد هم نشده بودم,
‫این پیِر بود که برای من و برای کارِمون جنگید،
‫و بدون اون هیچوقت برنده نمیشدم,
‫اون همه چیزم بود، ‫و حالا,,,اون,,,اون دیگه رفته,
‫و من,,,
‫من گُم شدم,
‫این دوران میگذره، ماری,
‫نه، نمیگذره,
‫- داری با قدرت پیش میری, ‫- دیگه از قدرتمند بودن، خسته شدم,
‫نمیخوام قدرتمند باشم, میخوام ضعیف باشم,
‫خب، اگه پیِر بود اینو نمیخواست,
‫فکر میکنی میتونی بجای اون صحبت کنی؟
‫منم دلم واسش تنگ شده,
‫اومدش!
‫میخوام درباره‌ی رادیوم بهتون بگم,
‫عنصری عجیب,,,
‫و شگفت انگیز,,,
‫چون,,,
‫اونطور که باید و شاید، رفتار نمیکنه,
‫نوادا، سال 1961
‫بمب اتم, شاهدِ انفجار آن باشید, ‫تنها نفری 50 دلار!
‫به اینجا میگن «شهر نفرین‌شده»
‫به نظر میاد زحمات بی‌دریغی اینجا کشیده شده,
‫اون مانکن ـه شبیه این مانکن‌های فروشگاهِ ‫«جی‌سی‌پنی» می‌مونه,
‫از ما خیلی شیک‌تر هستن! ‫از این خنده‌م میگیره,
‫فکر می‌کنید این همه جزییات لازم بوده؟
‫خیلی باحاله، مگه نه؟
‫اوه، نه، نه، نه,
‫اوه، از همگی عذر میخوام,
‫- اشکالی نداره, ‫- واقعاً عذر میخوام,
‫عینک‌ها!
‫یه سری از مردم میگن، رادیوم من اونا رو مریض کرده,
‫تو مریضی؟
‫نه,
‫تو چی؟
‫آره,
‫کم‌خونی دارم,
‫ولی هیچ مدرکی وجود نداره, مدرکی نیست که,,,
‫یه سری از مردم میگن,,,
‫شاید همین، پیِرِ عزیز من رو ضعیف کرده ‫و اون نتونسته از سر راه بیاد کنار,
‫جمجمه‌ی پیِر له شده بود!
‫رادیوم، هیچوقت نمی‌تونسته همچین کاری بکنه,
‫بدونِ اون هیچ کاری نمی‌تونم بکنم,
‫- اگه زنده بود، ازت میخواست ادامه بدی، ‫- میدونم,
‫ازت این انتظار رو میداشت!
‫منم ازت همین انتظار رو دارم,
‫تو بهترین زنی هستی,,,
‫که تابحال دیدم,
‫بهترین آدم!
‫میدونم چی رو از دست دادی، ماری,
‫پیِر یه بار بهم گفت که ‫نمی‌تونه زندگی بدونِ منو تصور کنه,
‫ولی من هیچوقت جواب این حرفش رو ندادم,
‫ولی باید میدادم!
‫چیزی برای خوردن میخواید؟
‫نه,
‫پس برید!
‫پرتو افشانی,,, ‫(رادیو اکتیویته)
‫انتشار ناگهانیِ ,,,
‫تشعشعات، یا ذرات، بعد از,,,
‫شکاف هسته‌ای می‌باشد که بوسیله‌ی ‫سازمان‌دهیِ داخلیِ خاصی صورت می‌گیرد,,,
‫که ساختار آن بسیار ناپایدارتر است,
‫ذراتی که از هسته، منتشر میشن,,,
‫در نتیجه‌ی ناپایداری هسته، بوجود می‌آیند,
‫برای امروز بسه, از همگی ممنونم,
‫اونقدری که به نظر میرسه، بد نیست,
‫- میدونیم کیا توی این ماجرا دخیلن؟ ‫- دو نفر هستن,
‫«مارسل دمالندر» و «موریس دمینیترو»
‫اونا دارن توریوم ایکس رو آماده میکنن,
‫توریوم ایکس برای کی؟
‫کارخونه‌ای خارج از پاریس,
‫- موریس چند وقتی میشه که حالش خوب نیست, ‫- چرا؟
‫- سرطان خون گرفته, ‫- مارسل چی؟
‫اون کم‌خونی داره,
‫کم‌خونیِ مزمن,
‫- اونوقت میشه مستقیم به این قضیه ارتباطشون داد؟ ‫- معلومه که میشه,
‫همه‌ی اینا بخاطر تشعشعات و عوارض اونه,
‫این بیماران، دائماً با ‫ناهنجاری‌های بیشتری روبرو میشن,
‫هیچوقت از این ماجرا بی‌خبر نبودیم,
‫حالا باید از قبل، آگاه‌تر باشیم!
‫شوهر خودش رو از دست میده و شوهر من رو میگیره!
‫ماری کوریِ بزرگ,,,
‫به یه دزد، تنزل پیدا کرده!
‫نه,
‫تو ماری کوری نیستی,
‫حتی شایسته‌ی اون اسم نیستی,
‫اسم تو,,,
‫ماریا اسکلودوسکا ـه و لهستانی هستی,
‫یه زن کثیفِ لهستانی!
‫زنِ کثیف لهستانی‌ای که سمی رو اختراع کرد,,,
‫که دنیا فکر می‌کرد شگفت‌انگیز ـه!
‫ولی من میدونم تو چجور آدمی هستی,
‫صداش رو شنیدم,
‫با این وجود داخل موندی!
‫میخواستی بیام بیرون و حرف‌هاش رو تکذیب کنم؟
‫کار منطقی این بود که داخل بمونم، پس داخل موندم!
‫متاسفم که اون حرف‌ها رو زد,
‫متاسف نباش,
‫ماری؟
‫چیه؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫4 صفحه از این روزنامه‌ی ملی‌گرای آشغال، ‫درباره‌ی این موضوع نوشته!
‫همسرش، یه کارآگاه خصوصی استخدام کرده,
‫اونا نامه‌هامون رو دزدیدن!
‫اون رفته پیش روزنامه‌ها و تشویقشون کرده ‫که اینا رو چاپ کنن,
‫ درباره‌ی یه سری نصیحت بود که بهش کرده بودم، ‫بیشتر درباره‌ی اینکه بهش روی خوش نشون نده,
‫این روزنامه به نظر از این موضوع که زنان باید ‫در زندگیِ خودشون روی خوش ببینن، داغ کرده,
‫ولی اینا مسائل شخصی هستن,,,
‫- تو داری درباره‌ی زندگیِ,,, ‫- زندگیِ زناشوییشون صحبت میکنم! آره!
‫تو و همه‌ی افراد دیگه رو,,,
‫- ,,,شوکه کردم! ‫- ماریا,
‫تو منو شوکه نکردی,
‫فقط اینکه نباید درباره‌ی این چیزا نامه بنویسی!
‫اینا مسائل شخصی‌ان!
‫نباید نوشته بشن,
‫مردم دارن نگاه میکنن,
‫اونا همیشه نگاه کردن,
‫اینجوری نه! با تنفر نگاه نمی‌کردن,
‫رسواییِ ماری کوری
‫از فرانسه برو بیرون، خودشیفته‌ی بدبخت!
‫موعظه درباره‌ی مسائل زناشویی
‫آشغالِ تفاله، برگرد کشور خودت!
‫لهستانیِ کثیف! ‫(روزنامه: دخالت در روابط شخصی)
‫در حال تجدید نظر برای نامزدیِ مادام کوری
‫ماری، میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫نمیشه صبر کنی؟
‫نه,
‫اون بهم میگه اگه برم خونه، همه چیز تموم میشه,
‫متاسفم ولی این قضیه هیچوقت تموم نمیشه,
‫نمیخوام اون بازم بهت صدمه بزنه,
‫فکر میکنم صرف نظر از هر کاری که تو بکنی، ‫آسیبی که به من رسیده، دائمی باشه!
‫ماری، تو گفتی هیچوقت دوستم نخواهی داشت,
‫اگه پیِر بود، نمیخواسـ,,,
‫من که میگم الان توی این مکالمه، ‫آوردنِ اسم اون اشتباهه! تو چطور؟
‫تو منو ترک نمیکنی,
‫من که یه سگ گمشده نیستم, ‫فقط داری منو ول میکنی تا راه خودمو پیدا کنم,
‫حالا برو و شجاع باش!
‫- ماری؟ ‫- ولی منتظر ترحم من نباش ولی میدونم میشی,
‫اونجا رو بستن,
‫اون مُرد,
‫بعدش اونجا رو بستن,
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اینجا,,, ‫فکر نمی‌کردم که,,,
‫کاری که میکرد، ارزشی داشته باشه,
‫تو دانشمندی,
‫اون هنرمند بود,
‫یا یه چیز دیگه,
‫دقیقاً نمی‌دونم اون چی بود,
‫اون مُرد!
‫لویی، تو بهم کمک میکنی؟
‫من اینجا رو درک نکردم ولی تو کردی، ‫و من,,,
‫میتونی کاری که اون میکرد رو بکنی؟
‫میخوام شوهرم رو ظاهر کنی,
‫فکر نمیکنم حتی خودشم می‌تونست همچین قولی بهت بده,
‫خواهش میکنم! میشه شوهرم رو ظاهر کنی؟
‫خواهش میکنم! میتونی شوهرم رو ظاهر کنی؟
‫خواهش میکنم,,,میشه,,,شوهرم رو ظاهر کنی؟
‫خواهش میکنم, ‫ میشه شوهرم رو ظاهر کنی؟
‫چرنوبیل، سال 1986
‫بگیرش!
‫نفس بکش!
‫برو، برو، برو، برو,
‫مستقیم!
‫پس داره ترکت میکنه؟
‫اون,,,به اندازه‌ی کافی قوی نبود,
‫قطعاً برای مطبوعات به اندازه‌ی کافی قوی بوده!
‫این به اصطلاح ملی‌گراها تو رو ‫یه «لهستانیِ کثیف» و «یهودی کثیف» خطاب میکنن,
‫سعی کن بهشون بگی من یه یه «مسیحیِ کثیف» ‫و «مسیحیِ آزمایشگاهیِ کثیف» هستم,
‫اونا گوش نمیدن!
‫ماریا,,,
‫من دارم میرم خونه,
‫لهستان!
‫- تو باهام میای؟ ‫- من متعلق به همینجام,
‫اونا که اینطور فکر نمیکنن,
‫فرانسه، خونه‌ی ایرن و ایو ـه, ‫(دوتا بچه‌هاش رو میگه)
‫ایرن و ایو، عاشق لهستان میشن,
‫کار من اینجاست!
‫لهستان تغییر کرده,
‫از تو تقدیر و تمجید میکنن,
‫پیِر اینجا خاک شده!
‫اونا بیرون خونه‌ی تو وایمیسن,,,
‫و جیغ میزنن که تو از اینجا بری,
‫از کِی تاحالا نظر مردم باعث شده که ‫من توی کاری تجدید نظر بکنم؟
‫برو خونــــه!
‫لهستانیِ کثافت!
‫لهستانی!
‫لهستانـــی!
‫رشدت آهسته شده، ایو,
‫واقعاً؟
‫ولی ایرن از همیشه سریعتر داره پیش میره,
‫خب,,, ‫من دندون‌های بزرگی دارم,
‫درسته!
‫تگراف براتون اومده، خانم,
‫جالبه؟
‫آکادمی سلطنتی علوم سوئد، در نظر گرفته تا من,,,
‫من دوباره,,,
‫جایزه‌ی نوبل رو برنده شدم!
‫این بار برای شیمی!
‫برای چی؟
‫برای استخراج عنصرهام,,,
‫یعنی رادیوم و پلونیوم,
‫- تبریک میگم، مادر, ‫- تبریک میگم، مادر,
‫و اونا پیشنهاد کردن که شخصاً به اونجا نیام، ‫تا از حاشیه‌های احتمالی جلوگیری کنم,
‫خب,,,
‫بذار سرت رو اندازه بگیرم، ایو,
‫بیا اینجا، عزیزم,
‫خیلی خوشحال شدیم که تونستید ‫به سوئد تشریف بیارید، خانم کوری,
‫جداً؟
‫اوه بله,
‫در استکهلم، جنبش‌هایی توسط زنان صورت گرفته,,,
‫که از شما به عنوان فردی قاطع و پر قدرت ‫حمایت می‌کنند,
‫هرچیزی که میخواید در اختیارتون هست؟
‫بله، من,,,
‫هرچیزی که لازم دارم رو دارم,
‫اونا خوششون نمیاد اینجا باشی,
‫چرند نگو!
‫اونا فقط خیلی براشون سخته که بخوان ‫زندگی من به عنوان یه دانشمند رو از,,,
‫زندگیِ شخصیم جدا کنن,
‫چرا از زندگیِ شخصی تو خوششون نمیاد؟
‫توی سخنرانیت درباره‌ی چی حرف میزنی؟
‫مسائل شخصی؟
‫نه,
‫«شیمیِ دست‌نیافتنی»
‫آفرین!
‫- آفرین! ‫- آفرین، مادام کوری,
‫- آفرین, ‫- آفرین,,,
‫نزدیک به 15 سال قبل،
‫هنری بکرل، تابش اورانیوم رو کشف کرد,
‫دو سال بعد، مطالعه‌ی این پدیده,,,
‫به مواد دیگر نیز، توسعه یافت,
‫اول خودم به تنهایی،
‫و بعد، توسط پیِر کوری,,,
‫و خودم,
‫این تحقیقات سریعاً ما رو به ,,,
‫کشف عناصر جدید، رسوند,
‫که تابش اون‌ها در قیاس با اورانیوم،
‫بسیار قدرتمند‌تر بود,
‫به لطف اکتشافِ,,,
‫این مواد جدید و قدرتمند رادیو اکتیو,,,
‫مطالعه‌ی پرتو افشانی,,,
‫با سرعت به نظیری پیشرفت کرد,
‫ایرن، داری منو کجا میبری؟
‫وایسو خودت میبینی، مامان,
‫همینجا نگه دار، راننده,
‫- ایرن، من نمیخوام,,, ‫- میدونم,
‫- پس چرا منو آوردی اینجا؟ ‫- چون باید ببینیش,
‫- ولی من,,, ‫- فکر میکنی جنگ به تو مربوط نمیشه؟
‫معلومه که میشه,
‫فکر میکنی نمیتونی کمک کنی؟
‫ایرن، من هم مریضم، هم زنم!
‫فکر نمیکنم به درد کسی بخورم, ‫حالا یه تفنگ بهم بده، سعیم رو میکنم,
‫این کشور در حال جنگ ـه,
‫و خدمات بهداشتی، افتضاح ـه!
‫من وارد بیمارستان تو نمیشم,
‫میدونم، مامان,
‫بخاطر همین میارمش بیرون,
‫این فرانک ـه,
‫سلام فرانک,
‫هر دو پاش رو قطع کردن,
‫این پاسکال ـه,
‫سلام، پاسکال,
‫هر دو دستش رو قطع کردن,
‫- ایرن! ‫- و این,,,گابریل ـه,
‫ایرن!
‫نمیخوام جوری بهشون نگاه کنم انگار اومدم موزه,
‫اونا دارن این پسرا رو تیکه تیکه میکنن، ‫چون امکاناتش رو ندارن که کار دیگه‌ای بکنن,
‫غم‌انگیز ـه,
‫ولی میخوای من چیکار کنم؟
‫تو ماری کوری هستی,
‫وقتشه که وارد این جنگ بشی,
‫خواهش میکنم,
‫به عنوان وزیر ارشد اداره‌ی علوم، ‫ باید بهتون بگم,,,
‫پسران جوان دارن می‌میرن!
‫یه وزیر ارشد دانشمند,,,
‫وزیر ارشد علوم!
‫عذر میخوام، وزیر ارشد علوم!
‫میبینم دیگه حس خودبرتریتون رو از دست دادین,
‫پروفسور لیپمن، شما هیچوقت از من خوشتون نمیومده,
‫اینجا بحث خوش اومدن یا خوش نیومدن نیست,
‫دقیقاً بحث احترام گذاشتنه و ‫الان باید بهم احترام بذارید,
‫با این واحد متحرک رادیوگرافی، می‌تونیم ‫روی نیروهامون قبل از اینکه تصمیم به,,,
‫قطع کردن اعضاشون بگیریم، ‫از اشعه‌ی ایکس استفاده کنیم، قطعاً متوجهید,,,
‫مادام کوری، من الان فقط دارم,,,
‫زنی رو می‌بینم که غیرواقع‌بین ـه! ‫در صورتیکه قبلاً به شدت واقع‌بین بوده,
‫من نیاز به بودجه دارم، نیاز به دسترسی دارم!
‫نیاز به تواناییِ رفتن به میدان نبرد رو دارم, ‫شما باید اینا رو برام فراهم کنید,
‫اونوقت چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫یه مقدار بخاطر اینکه کار درستی ـه, ‫یه مقدار بخاطر اینکه من بهش نیاز دارم!
‫ولی از همه بیشتر، بخاطر اینکه من مریض,,,
‫و خسته‌ام! بیشتر شب‌ها سرفه‌ی خونی میکنم،
‫و این آخرین نبرد منه!
‫و توش پیروز میشم,
‫ما هردوتامون خسته‌ایم، مادام کوری,
‫مامان، اگه یه جور بهش نگاه نکنی که ‫انگار گناهی کرده، ازت ممنون میشم,
‫- من ناراحت نمیشم, ‫- معلومه که میشی,
‫فقط بروز نمیدی چون رفتارت مودبانه‌ست,
‫ولی ظاهراً مادر اونقدر قادر نیست که ‫بتونه رفتارش رو کنترل کنه,
‫- دکتری داری؟ ‫- نمیخوای استخدامش کنی که!
‫دکتری داری؟
‫خفه شو، ایو!
‫بله، بله دکتری دارم,
‫- پایان نامه‌ت در مورد چی بود؟ ‫- مامان!
‫آقای جولیو، نقطه نظری درباره‌ی آب و هوا,,,
‫سیستم سیاسی، یا سیستم حمل و نقل دارید؟
‫نه!
‫عاشق علم هستید؟
‫معلومه که عاشق علم هستم,
‫عاشق دخترتونم ,,,
‫و عاشق علم هم هستم,
‫اون عاشق دخترته!
‫بیا در مورد عشقت به دخترم صحبت نکنیم ‫و بریم سراغ علم!
‫با کمال میل!
‫عجب آدمی هستی!
‫خب، بهم بگو روی چی کار میکردی، آقای جولیو؟
‫در واقع این چند وقت داشتم با ایرن کار می‌کردم,
‫داشتیم روی این نظریه کار می‌کردیم که ‫شاید پرتو افشانی,,,
‫بتونه چندین قدم رو به جلو بره,
‫خیلی‌خب،
‫ادامه بده,
‫در اون اتم‌هایی که پرتو افشانی به صورتِ ‫طبیعی وجود نداره,,,
‫شاید بشه بهش القا کرد!
‫داشتید روی چی کار میکردید؟
‫عنصرهای سبک‌تر، مثل بور و آلومینیوم,
‫ما ذرات اشعه‌ی آلفا رو بمباران کردیم,,,
‫و بعد از اینکه کارمون تموم شد نتیجه گیری کردیم,
‫اگه بتونیم واکنشش رو نشون بدیم,,,
‫پس می‌تونید احتمالِ تابش مصنوعی رو ثابت کنید,
‫این کار خیلی جالبی ـه,
‫منم همین فکر رو میکنم,
‫فکر کنم ازش خوشمون بیاد,
‫اون آمبولانس‌ها رو میگیرم,
‫و مجهز و آماده‌شون میکنم,
‫ولی روشون کار نمیکنم,
‫نمیخوام تو هم روشون کار کنی,
‫- مامان, ‫- تماشای مرگ، برای فرد جوانی به سن تو خوب نیست,,,
‫و فکر میکنم نباید خودت رو درگیر کار فردریک بکنی,
‫با اینکه هیجان انگیز به نظر میاد ولی ‫تابشِ اتم‌ها کار ایمنی نیست,
‫در حقیقت میخوام ازش دور بمونی,
‫تو کل زندگیت رو,,,
‫در اطراف مرگ توسط تشعشعات کردم! ‫آره درسته,
‫برام شادیِ خیلی کمی به ارمغان آورد,
‫برای تو بهترین از اینا رو میخوام,
‫شب خوش,
‫آره، عالیه,
‫مادام کوری,
‫دوشیزه کوری,
‫چه افتخار بزرگی نصیبم شده,,,
‫که با حضور شما مفتخر شدیم,
‫اقداماتتون به فرانسه کمک بزرگی میکنه، مادام,
‫- اومدیم اینجا تا ازتون درخواست بودجه کنیم, ‫- اوه، بله,
‫پروفسور لیپمن درباره‌ی وضعیتتون برام توضیح داد,
‫متاسفانه,,,
‫درخواست بودجه‌ی شما مورد قبول واقع نمیشه,
‫اینا رو به عنوان پیش پرداخت در نظر بگیرید
‫ذوبشون کنید و در جنگ ازشون استفاده کنید,
‫- اینا جوایز نوبل شما هستن, ‫- و از طلای خالص ساخته شدن!
‫شروع خوبی بود، مگه نه؟
‫مادام کوری!
‫این جوایز افتخار فرانسه هستن، من اجازه نمیـ,,,
‫این جوایز، نتایج درد و رنج هستن و به نظر ‫باعث درد و رنج هم شدن!
‫و ترجیح میدم برای یه کار مفید استفاده بشن, ‫مثلاً درمان دیگران از درد و رنج,
‫خب فکر میکنم,,,
‫پسرانی هستن که دارن پاهاشون رو از دست میدن,,,
‫چون باهاشون صرفاً پیچ خورده!
‫دستگاه‌های اشعه‌ی ایکس من اگه درست نصب بشن ‫میتونن جون افراد رو نجات بدن,
‫همچنین از تشعشعات رادون استفاده می‌کنیم ‫تا زخم‌ها رو جوش بزنیم,
‫که سریع، کارا,,,
‫و قابلیت جلوگیریِ از دست رفتن خون رو داره!
‫- ولی رادون,,, ‫- پیشنهاد ما,,,
‫بهتون افراد بیشتری در جبهه‌ی نبرد میده!
‫ولی رادون یه گاز ـه، مادام کوری,
‫کاملاً آگاهم,
‫بخاطر همین از حباب استفاده میکنیم,
‫حباب‌های رادون,
‫وزیر جنگ، موضع خودشون رو مشخص کردن,
‫پس بذارید منم موضعم رو مشخص کنم,
‫من میرم سراغ مطبوعات!
‫بهشون طلای جوایز نوبلم رو پیشنهاد میدم,
‫بهشون همین اولتیماتوم رو میدم,
‫- مطبوعات؟ ‫- خیلی خوب میدونم مطبوعات چقدر توانا هستن!
‫و میدونم که چطور باید ازش به نفع خودم استفاده کنم,
‫حالا,,,
‫میشه لطفاً دستگاه‌های اشعه‌ی ایکس و ‫ماشین‌های آمبولانسم رو بهم بدین؟
‫راننده‌ی واقعاً ماهری هستی!
‫کی بهت یاد داده؟
‫خودم یاد گرفتم,
‫خیلی مادر خوبی برات نبودم, مگه نه؟
‫الان این حرف‌ها دیگه چیه؟
‫خیلی بهت افتخار میکنم,
‫ممنونم,
‫منم خیلی بهت افتخار میکنم,
‫حتماً خیلی واست سخت بوده,,,
‫که یه زن بودی و این همه کار کردی,
‫باور کن عزیزم، از چیزای بیشتر از این رنج بردم!
‫که از زن بودن خیلی بدتر بوده, ‫مثل کمبود منابع!
‫بگو ببینم هنوزم داری با فردریک ‫روی تابش مصنوعیش کار میکنی؟
‫تئوری اون نیست!
‫واسه «ما» ـه!
‫و البته که هنوز دارم با فردریک کار میکنم,
‫حالا میشه روی موضوع فعلی تمرکز کنیم؟
‫قطعاً!
‫مادر,
‫کمکم کن, این خیلی سنگین ـه,
‫حباب رو چک کن,
‫خیلی آروم! خیلی ظریفه!
‫حتماً!
‫آتش‌سوزی شده! به همه نیاز داریم, ‫سریع‌تر بیاید!
‫ما فقط اومدیم بار این آمبولانس رو خالی کنیم,
‫متوجه نیستی؟ به همه نیاز داریم! ‫سوار ون بشید و بیاید کمک!
‫مادر، وقتش رسیده!
‫روبان قرمز؟
‫باید برای افرادی که میتونیم نجات بدیم ‫تصمیماتِ سخت بگیریم,
‫میگن، نمیشه نجاتش داد,
‫خودت چی فکر میکنی؟
‫چی؟
‫ایرن، تو هیجده سالته ولی اینجا ‫ماهرترین دکتر هستی!
‫چی فکر میکنی؟
‫فکر میکنم باید ببریمش بیمارستان,
‫ماریا!
‫ترسیدی؟
‫یه ذره آب,
‫ببخشید؟
‫یه ذره آب میخوای؟
‫از بیمارستان متنفرم,
‫میدونم,
‫باید توی یه بیمارستان با مادرم خداحافظی میکردم,
‫میدونم,
‫پس یه راهی پیدا کردم که از بیرون بیمارستان، ‫به مردم کمک کنم,
‫موفق شدی!
‫موفق شدم، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫فکر میکنم باید از اینجا بریم,
‫نه، خیلی کارها برای انجام دادن هست,
‫بیا اول با ترک این بیمارستان شروع کنیم,
‫قبلاً دستای خیلی زیبایی داشتم,
‫تشعشعات، استخوون‌هات رو فلج کردن,
‫چیزایی که آدم رو ضعیف میکنن ‫همون چیزایی هستن که قویمون میکنن,
‫- من تو رو ضعیف نکردم, ‫- چرا کردی!
‫ولی این کاری که با هم کردیم رو بدونِ تو ‫نمیتونستم انجام بدم,
‫کار خارق‌العاده‌ای انجام دادی,
‫دنیا رو عوض کردی,
‫به راه درست!
‫کسی هستم که ترجیح میدم دنیا پر از روشنایی باشه,
‫تا اینکه بخوام از تاریکی بترسم! تو چی؟
‫تو یه سنگ انداختی داخل آب,
‫چطور باید امواجش رو کنترل کنی؟
‫یه سری چیزا هستن که باید ازشون ترسید,
‫ولی چیزای زیادی هم برای جشن گرفتن هست,
‫امیدوارم حق با تو باشه,
‫ماری کوری در چهارم جولای 1934 مُرد,
‫و در کنار همسر دوست داشتنی خود خاک شد,
‫
‫ایرن کوری برای کشف تابش مصنوعی,,,
‫به همراه همسرش,,,
‫برنده‌ی جایزه‌ی نوبل شدند,
‫بیش از یک میلیون نفر در زمان جنگ جهانی اول،
‫با رادیوگرافی متحرک اشعه‌ی ایکس ‫درمان شدند,,,
‫و جان بسیاری نجات داده شد,
‫کشفیات کوری منجر به روش‌های موثری ‫برای درمان سرطان شد
‫که تا به امروز در حال استفاده است,
‫در فرانسه به آن «کوری تراپی» میگویند,
‫کنگره‌ی جهانی سولوی، سال 1927