‫من توی یه محفظه در بسته قرار میگیرم،
‫و ما در ایستگاه فضایی فرود میایم,
‫اون با سرعت 28 کیلومتر برساعت میچرخه!
‫خیلی سریعه!
‫کِی شروع می‌کنی به پرواز کردن؟
‫توی محفظه، بعد از اینکه ازش خارج شدم، ‫بالاتر از جو,,,
‫اون طرف هم تو هستی,,,
‫که در جاذبه‌ی صفر قرار داری,
‫اونجا بدنم روی هوا شناور میشه,
‫آتش مهارنشده، در ایستگاه شماره یک!
‫در حال بررسی تجهیزات!
‫خیلی‌خب سارا, ‫سطح اکسیژن داره پایین میاد!
‫کربن دی‌اکسید 2، هیدروژن کلرید 6، هیدروژن سیانید 6 ‫سطح همه چیز بالاست!
‫دریافت شد,
‫سارا، اون اهرمی که پشت سرته رو بکش پایین,
‫در حال بستنِ دریچه‌ها,
‫خیلی‌خب,
‫منبع آتش‌سوزی پیدا شد,
‫فهمیدم علتش چی بوده,
‫عالیه، سارا ‫خیلی‌خوب بود, سر وقت بود!
‫در حال ارسالِ گزارشات سی‌اس‌ای-‌سی‌پی!
‫بدش به من,
‫ممنونم,
‫- الان چه حسی داره؟ ‫- خیلی خوبه,
‫عالیه، آره, خوبه,
‫ما برای این ماموریت، پروسه رو بروزرسانی کردیم,
‫به حالت «کنترل تمام دست»، سوییچ می‌کنم,
‫احساس می‌کنم مفاصلم بهتر کار می‌کنن,
‫اینجا همه چیز خوبه؟
‫آره، عالیه!
‫- خوبه؟ ‫- آره,
‫بچرخ!
‫لطفاً ران پات رو بیار بالا, ‫خیلی‌خب, ممنونم,
‫سی متر, سی!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫یه بار دیگه!
‫- خوبه ‫- خوبه؟
‫بچرخ، دخترم,
‫دیدی سمندر آبی ـم چقدر بزرگ شده؟
‫رنگش مثل زرد می‌مونه,
‫همشون پاهای کوچک و دم و اینجور چیزا دارن,
‫- به زودی اونا میرن به تالاب! ‫- می‌دونم,
‫مامان!
‫تو قبل از من می‌میری؟
‫پدر و مادرها، قبل از بچه‌هاشون می‌میرن, ‫این خیلی طبیعی ـه,
‫ولی نگران نباش, ‫فعلاً قرار نیست بمیرم,
‫می‌خوام پنج تا بچه داشته باشم!
‫یه ذره زیاد نیست؟
‫مامان خیلی خوبی میشم,
‫با پنج تا بچه، بایدم مادر خوبی باشی,
‫ده، نه، هشت، هفت، شش,,,
‫پنج، چهار، سه، دو، یک! ‫اشتعال,,,
‫و از زمین بلند میشه! ‫پرش "سویوز" از ایستگاه فضاییِ بین‌المللی!
‫اولین مرحله‌ی جدایی,,,
‫دومین مرحله‌ی جدایی,,,
‫چراغ‌ها رو خاموش نکن,
‫چشم، کاپیتان!
‫لیکا!
‫بیا اینجا عزیزم,
‫بذار بهت غذا بدم,
‫نگاه کن!
‫سلام!
‫- چطوری سارا؟ ‫- خوبم,
‫- توماس اینجاست؟ ‫- آره، اونجاست,
‫ممنونم,
‫,,,چرا کنکجاو نیستید که بریم اونجا؟
‫باید یه راهی پیدا کنیم که بریم اونجا,,,
‫شاید بهتر باشه از اطرافش بریم,
‫آره، درست میگی,
‫دقیقاً بخاطر همین میخوایم به مریخ بریم, متوجهی؟
‫میخوایم دور کوه «شارپ» بچرخیم تا ببینیم که ‫از چه چیزهایی تشکیل شده,
‫عجله‌ای نیست,,,توماس!
‫- میخوای بری بیرون؟ ‫- نه، متاسفم, ادامه میدم,
‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه، نه, اشکالی نداره, برو راحت باش,
‫وقتی که به اینجا میرسیم باید دوباره,,,
‫چه خبره؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫میشه موقع قهوه خوردن درباره‌ش صحبت کنیم؟
‫دو دقیقه بهم وقت بدید من برمیگردم,
‫خیلی‌خب,
‫می‌دونم چی میخوای بگی,
‫برنامه‌هایی که با "استلا" چیدی رو دقیقه‌ی آخر کنسل نکن,
‫من همه چیز رو توضیح دادم و اونم متوجه شد,
‫- هر وقت تونستم میام برای آخر هفته میبرمش, ‫- برای این موضوع نیومدم,
‫میخوای پرواز کنی!
‫آره!
‫آخر هفته‌ها سرت شلوغه و من با خودم فکر کردم ‫که شاید,,,
‫- گفتم، خیلی کار دارم, ‫- موضوع این نیست,
‫در زمان وفق پیدا کردن با این مدرسه‌ی جدیدش، ‫اون به توجه بیشتری نیاز داره,
‫دارم بهش کم توجهی می‌کنم؟
‫- من این حرف رو نزدم, ‫- همین الان اینو گفتی,
‫که من بهش اهمیت نمیدم!
‫نیومدی اینجا تا مذاکره کنیم,
‫ازم می‌خوای برم برش دارم,
‫پس نگو که بهش اهمیت نمیدم!
‫حالا خودت که مثلاً بهش اهمیت میدی چرا داری میری؟
‫آره همین فکر رو می‌کنم, ‫همین فکر رو می‌کنم,
‫حتما براتون سخته! ‫باید خیلی سخت باشه,
‫مایک، می‌خوای یه چند کلمه با ‫آژانس فضاییِ اروپا صحبت کنی؟
‫آره, ‫الان؟
‫الان وقت خوبیه,
‫باشه، هی,,,
‫خیلی‌خب, من هیچوقت فکر نمی‌کردم که یه روز,,,
‫بگم، "آخرین ماموریت قبل از مریخ",,,
‫ولی با این وجود، الان اینجاییم و ‫داریم آخرین آماده‌سازی‌ها,,,
‫برای این سفر طولانی انجام میدیم,
‫خیلی خوشحالم که این ماموریت رو با همراهیِ,,,
‫«انتان بوشوسکی» انجام میدم, ‫یک فضانورد بسیار باتجربه!
‫متاسفانه مارک قادر نیست تا در این سفر با ما باشه،
‫و یه جورایی یه عضو دقیقه‌ی نودی همراه خودمون داریم,
‫ایشون یه مهندس فوق‌العاده هستن و ‫اون فرانسوی ـه!
‫که من فکر می‌کنم وقتی اون بالا توی ‫ایستگاه فضایی بین المللی هستیم، خیلی باحال باشه,
‫چون ظاهراً,,,وقتی بحث غذا درست کردن میشه، ‫زنان فرانسوی کارشون خیلی خوبه!
‫- نمی‌دونم، این حقیقت داره؟ ‫- بیخیال مارک!
‫سارا، چرا نمیای اینجا دو کلام حرف بزنی؟
‫خواهش می‌کنم, ‫(به فرانسوی)
‫خواهش می‌کنم!
‫فقط می‌خواستم بگم که واقعاً مفتخر هستم,,,
‫که بخشی از یک عملیات خیلی خاص هستم,
‫از شما بچه‌ها ممنونم که ‫توی اون تمرینات با من سر کردید,
‫دلم براتون تنگ میشه!
‫یادم میاد وقتی هشت سالم بود,,,
‫یه چراغ خواب از سالن پذیراییمون برداشتم ‫و روی سرم گذاشتم,
‫حاضر بودم که به فضا برم,
‫و در اون لحظه می‌دونستم که می‌خوام یه فضانورد باشم!
‫ولی مادرم گفت این شغل، بدرد دخترها نمی‌خوره!
‫ممنونم,
‫باید به اسپانسورهامون هم فکر کنید,
‫شاید بهتر باشه روی روابط عمومی‌تون کار کنید!
‫ببخشید، دو دقیقه دیگه برمیگردم,
‫- سلام ‫- سلام، حالت چطوره؟
‫حوصله‌ت سر رفته، آره؟
‫چرا نمیری با بچه‌ها بازی کنی؟
‫با بچه‌های مایک!
‫سارا!
‫بیا غذا بخور,
‫نوش جون!
‫الان میام,
‫سارا، نیم پز میخوای یا متوسط یا تمام پخت؟
‫حدس میزنم چون فرانسوی هستی نیم پز دوست داشته باشی ‫گرچه در این موقعیت، این رو توصیه نمی‌کنم,
‫خردل دوست داری یا کچاپ؟
‫خردل!
‫سلام
‫نائومی، این ساراست,
‫- سارا این همسر منه, ‫- سارا هستم, - نائومی هستم,
‫از دیدنتون خوشحال شدم,
‫تبریک میگم, ‫حتماً خیلی خوشحال هستید,
‫ممنونم,
‫- من شما دوتا رو تنها میذارم, ‫- ممنون,
‫- تو یه دختر داری، مگه نه؟ ‫- بله, «استلا»
‫- خب اون قراره پیش کی بمونه؟ ‫- پدرش!
‫- چقدر خوب, ‫- ما از هم جدا شدیم, ولی اشکالی نداره,
‫خب، منم باید از بچه‌ها مراقبت کنم, ‫ما دوتا کوچولو داریم,
‫و اونا واقعاً به پدرشون افتخار می‌کنن,
‫برای جلوگیری از وقوع این اتفاق، ‫اتحادیه یک مانور دیگه داره,,,
‫که با اون مسیر حرکت همه‌ی سفینه‌ها رو تغییر میده، ‫و برخورد دو سفینه,,,
‫به یکدیگر رو، غیرممکن می‌کنه!
‫با وجود این مانورها، دستکاری در موتور هیچ تاثیری ‫در کاهش سرعت نداره,,,
‫و سفینه در هنگام نزدیک شدن به ایستگاه بین‌المللی، ‫سرعت زیادی خواهد داشت,
‫اگه این اتفاق بیوفته، یک فاجعه رُخ خواهد داد و ‫"سویوز" به ایستگاه برخورد خواهد کرد,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫کلی دنبالت گشتم,
‫داریم میریم؟
‫آره، بیا از اینجا بریم بیرون,
‫در سطح ماه، این فشارها طبیعی هستند,,,
‫چون اونجا هیچ اتمسفری وجود نداره، ‫پس تابش‌های خورشیدی پدید می‌آیند,
‫نگران من نباش,
‫قبول؟
‫سارا! بیا داخل,
‫- بهت شکلات بدم؟ ‫- نه، ممنون,
‫نه؟ خیلی‌خب,
‫خب,,,اسم من "وندی" ـه,
‫می‌خواستم امروز ببینمت,,,
‫چون خیلی زود قراره با همدیگه وقتمون رو بگذرونیم,
‫وقتی مادرت از اینجا میره,,,
‫من تو رو در این مسیر همراهی می‌کنم,,,
‫تا مادرت رو ببینی و هرکار دیگه‌ای که ‫خواستی رو انجام بدی,
‫و مایلم با پدرت هم دیداری داشته باشم, ‫اون خبر داره؟
‫آره، اون در آژانس فضایی کار می‌کنه,
‫- مختصص فیزیک نجوم ـه؟ ‫- بله,
‫پس همه چیز رواله,
‫- مدرسه میری؟ ‫- بله,
‫بله؟
‫من «خوانش پریشی» ,,, ‫(مشکل در خواندن)
‫«محاسبه پریشی» و «هجا پریشی» دارم, ‫(هجا پریشی: مشکل در تلفظ و املای کلمات)
‫ولی اون داره خیلی خوب از پسش بر میاد,
‫خرس کوچولوی منو دوست داری؟ هان؟
‫حیوون مورد علاقه‌ت چیه؟
‫گرگ!
‫- خدای من, نمی‌ترسی؟ ‫- نه,
‫نه؟
‫استلا,,,
‫یه هفته‌ی دیگه، مامانت میره روسیه,,,
‫توی «استارسیتی» که فقط ‫فضانوردان اجازه‌ی ورود بهش دارن, ‫(شهری در ایالت آرکانزاس)
‫خیلی دوره, با هواپیما یک ساعت از مسکو فاصله داره ولی ‫با این وجود بازم روی زمینه!
‫بعدش اون میره "بایکونور" که توی قزاقستان ـه,
‫قبلاً بهش گفتم,
‫بله، ولی ما رویه‌ی کارمون به این شکله,
‫خیلی‌خب
‫مامان قبل از این‌که بره فضا، باید قرنطینه بشه,
‫نباید هیچ باکتری‌ای همراه با خودش داشته باشه,
‫باید در فضایی استریل باشه,
‫سوالی داری؟
‫نه,
‫می‌دونی که یه روز مامان میره؟
‫بله,
‫خب,,,
‫تاحالا بهش فکر کردی؟
‫نه,
‫نه واقعاً,
‫و چه فکری درباره‌ش می‌کنی؟
‫خیلی می‌ترسونتت؟ ‫یا یه ذره؟
‫می‌دونی,,,اشکالی نداره,
‫یه ذره می‌ترسم,
‫- الان برمیگردم, ‫- باشه,
‫یه لحظه باهام بیا,
‫همینجا وایسو, ‫الان برمیگردم,
‫این شاید برای تو عادی به نظر بیاد،
‫ولی این یک سفر عادیِ کاری نیست!
‫متوجه هستی؟ تو,,,
‫زمین رو ترک می‌کنی,
‫و این پرواز در نظر اون,,,
‫مثل این می‌مونه که انگار یه بمب به تو وصله,
‫- من دیگه رفتم, ‫- نه، هنوز حرف‌هام تموم نشده,
‫اگه اتفاقی برای اون بیوفته، می‌خوای چیکار کنی؟
‫- از چه نظر؟ ‫- می‌خوای خبردار بشی؟
‫معلومه!
‫باید مدارک مربوطه رو امضا کنی,
‫می‌تونم بعداً انجامش بدم؟
‫معلومه!
‫ممنون,
‫همه چیز روبراهه؟
‫هیچ اتفاقی واسه من نمیوفته,
‫همه چیز درست میشه,
‫ولی گربه‌مون چی میشه؟
‫گربه؟
‫بابا حساسیت داره,
‫اون هیچ حساسیتی نداره,
‫اون به گربه‌ها حساسیت داره,
‫بعدشم اون گربه از «دارمستاد» خوشش نمیاد, ‫(شهری در آلمان)
‫چرا؟
‫چون من میدونم,
‫اون خوشش نمیاد که چیزی تغییر کنه, ‫اون قبلاً اینجا زندگی می‌کرده,
‫نگران گربه‌هه نباش,
‫اگه دلت واسم تنگ بشه، شروع می‌کنی به گریه کردن؟
‫معلومه که آره,
‫ولی اونجا وقتی شروع کنی به گریه کردن، ‫اشک‌ها خشک نمیشن,
‫روی گونه تبدیل به توپ میشن,
‫سمندر‌های آبیمون چطورن؟
‫اونا شاد به نظر میان,
‫می‌تونیم آزادشون کنیم؟
‫آره
‫خدانگهدار!
‫اونا کجان؟
‫نمی‌بینمشون,
‫یه دونه اونجاست, اوناهاشش,
‫خدانگهدار!
‫یه خونه‌ی گرم و راحت پیدا کنید, ‫خیلی خیلی بزرگ باشه!
‫اونجا هم هست,
‫خدانگهدار! برای خودتون یه خونه‌ی فوق‌العاده پیدا کنید,
‫که خیلی هم بزرگ باشه!
‫اگه یه موقع اتفاقی بیوفته، تو نمی‌تونی بهم کمک کنی,
‫هیچ اتفاقی نمیوفته, بابا همراهت خواهد بود,
‫وقتی با اون هستم، شرایط فرق میکنه,
‫- پس نقاشی می‌کِشم, ‫- خب؟
‫از خونه‌ها و آسمان‌خراش‌ها!
‫عصر بخیر، آنا دیمیتروا، از «جهان تلویزیون» هستم,
‫عذر می‌خوام,,,
‫- خیلی وقته که منتظر هستید؟ ‫- 45 دقیقه!
‫کاملاً فراموش کردم, آسانسور هم که خراب شده بود,,,
‫عذر میخوام, نمیشه لباس آبیِ فضاتون رو بپوشید؟
‫- اونجوری تاثیرگذارتر به نظر میرسه, ‫- باشه,
‫- اونا کین؟ ‫- خبرنگار, اومدن تا چندتا سوال ازم بپرسن,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫چقدر کار دارن؟
‫نگران نباش، بیشتر از 15 دقیقه نمیشه,
‫امیدوارم که پوستم رو نَکَنن!
‫- حاضریم؟ ‫- بله,
‫- می‌تونیم شروع کنیم؟ ‫- بله,
‫می‌تونید بهمون بگید چطور به اینجا رسیدید؟
‫شما دارید میرید فضا!
‫وقتی بچه بودم همیشه رویای فضا رو ,,,
‫در سر داشتم,
‫اولین قدم‌هایی که روی ماه گذاشته شد رو من ندیدم, ‫ولی نسل من ارباب مریخ خواهند شد,
‫یکسالِ تمام، خیلی زیاده!
‫خب اینقدر طول میکشه تا به مارس بریم,
‫این فضانوردان اولین کسانی خواهند بود که ‫دیگه نمی‌تونن به زمین نگاه کنند,
‫توی ایستگاه فضاییِ بین‌المللی برای این موضوع ‫خودمون رو آماده می‌کنیم,
‫پنچره‌ها رو می‌پوشونیم، تا زمین رو نبینیم,
‫"لیکا",,,
‫نترس!
‫من کنارت هستم,
‫ممنونم,
‫بگیرش,
‫می‌بینی؟ من کلی زحمت کشیدم,
‫اتاق خیلی عالی به نظر میاد,
‫اون دیگه چیه؟
‫تلسکوپشه!
‫تو میخوای «ناظرِ آسمان‌ها » باشی؟ آره؟
‫ایول!
‫می‌خوای باهاش چی رو نگاه کنی؟ ‫زحل یا مریخ؟
‫مامانت چی؟
‫قهوه میخوری؟
‫آره,
‫کیف داروها!
‫یه نگاه بکن, ‫می‌خوام جعبه‌ی کمک‌های اولیه‌ش رو بهت نشون بدم,
‫بیخیال، من به زور داروهاش رو نمی‌کنم تو حلقش,
‫به عنوان آخرین راه چاره، اگه یه موقع مجبور شدم ‫میبرمش پیش دکتر,
‫نگران اون مدرسه‌ی جدیدی هستم که یه سال قبل ‫بهش منتقل شد,
‫- اونا ترجمه نمی‌کنن! ‫- ولی می‌تونن بکنن,
‫اون ریاضیش خوب نیست,
‫احتمالاً برای تو هم درک همه‌ی اینا خیلی سخت باشه,
‫عجیبه که ریاضیش خوب نیست,
‫شاید این بچه‌ی من نباشه,
‫چی؟
‫حس شوخ طبعیت رو از دست دادی؟
‫چرا اینقدر برات مهمه که اون یه بچه‌ی عادی نیست؟
‫مثلاً فرض کن ما یه خانواده‌ی معمولی می‌بودیم,
‫- اون نیاز به تمرین داره, ‫- توی چی؟
‫لیکا,,,
‫بیا اینجا!
‫بیا اینجا,
‫یالا، بیا بیرون,
‫بیا بیرون، نترس,
‫بعضی از ساعت‌ها زمان روی زمین رو نشون میدن,
‫این یکی اینجوریه,
‫ولی این یکی ساعت مریخ رو نشون میده,
‫پس من می‌دونم مریخی‌ها کِی میرن بخوابن!
‫نگفتی الان داری روی چی، کار می‌کنی,
‫روی مریخ! مثل همیشه!
‫دارم از آخرین نمونه‌ای که بدست آوردیم، ‫خاک مریخ رو تجزیه و تحلیل می‌کنم,
‫به نظر به اندازه‌ی کافی پول داشته باشیم ‫تا بخوایم کاوشگر رو بفرستیم به ونوس,
‫داری درباره‌ی چی حرف میزنی؟
‫من همیشه یه سیاره از مامانت جلوترم,
‫این موضوع اذیتش می‌کنه,
‫مریخ,,,
‫برای من تموم شده‌ست!
‫رفته جزو تاریخ,
‫خب، تو چطور؟ همون کار همیشگی رو میکنی؟
‫آره, روابط عمومی از پروازمون در شبکه‌های اجتماعی ‫حمایت کامل کرده,
‫و برای وبلاگمون مقاله می‌نویسه,
‫اگه نمی‌دونستید که باید چی رو پست کنید، ‫فقط یه عکس از غذاتون بگیرید,
‫بنا به دلایلی، مردم خوششون میاد,
‫- چی؟ ‫- از چیزی که داری میخوری عکس بگیر,
‫شبکه‌های اجتماعی رو باز کن,,,
‫یه هشتگ «شام، همین الان یهویی» ,,,
‫و هشتگ «به به» و هشتگ «خانواده‌ی ما» بزن کنارش!
‫بیاید یه عکس بگیریم,
‫خیلی‌خب,
‫یه ذره نزدیک‌تر بشید,
‫نزدیک‌تر!
‫صبر کن,
‫من اونو می‌خوابونم، بعدش میرم,
‫اینم آب,
‫لیکا کجاست؟
‫توی اتاق پذیرایی قایم شده, ‫سر زدم بهش، دیدم حالش خوبه,
‫- مطمئنی؟ ‫- بله,
‫بابا براش غذا ریخت و اونم خورد,
‫اون حالش خوبه,
‫تیشرتت کجاست؟
‫یه لحظه صبر کن,
‫چراغ‌ها رو خاموش نکن,
‫سه هفته‌ی دیگه می‌بینمت,
‫سعی کن بخوابی,
‫همه چیز خوب پیش میره,
‫ما خیلی آدمای متمدنی هستیم,
‫همه چیز رو با خنده و لبخند حل می‌کنیم,
‫به نظر میاد که فراموش کردی دکمه رو بزنی,
‫خداحافظ,
‫«استارسیتی»
‫ساختمون سه طبقه داره،
‫طبقه‌ی اول برای روس‌هاست,
‫طبقه‌ی دوم برای آمریکایی‌هاست,
‫و طبقه‌ی سوم مخصوص اروپایی‌ها و ژاپنی‌هاست,
‫دیگه همین!
‫اونو بدید من,
‫اتاق شما در انتهای همین سالنه,
‫می‌دونی، زن‌های زیادی به اینجا نمیان,
‫باید خیلی به خودت افتخار کنی,
‫همینطوره!
‫ما به این‌ها هم خیلی افتخار می‌کنیم,
‫«ترشکوا»
‫توی مدرسه یه کنفرانس درباره‌ی اون دادم!
‫می‌دونستی من اون رو میشناختم؟
‫اون دقیقاً همینجا که الان هستی ایستاده بود,
‫یه چاله در اون طرف ماه که ما نمی‌بینیم، ‫به اسم اون نامگذاری شده,
‫برای تو هم آرزوی همچین موفقیتی رو دارم,
‫ولی ترجیحاً اون طرفی باشه که از زمین پیداست!
‫می‌دونی قبل از این‌که از اینجا بره، چیکار کرد؟
‫چشم‌هاش رو آرایش کرد!
‫و گفت: ‫«می‌خوام ستاره‌ها هم بدونن که من زیبا هستم»
‫اینم از مکان استقرار شما!
‫اتاق خواب، آشپزخونه، حمام,
‫این پروژه، همینجوریش خیلی کار سختیه،
‫با این وجود چیزای زیادی هست که باید بگیری,
‫- بی‌صبرانه منتظرم, ‫- مشکلی پیش نمیاد,
‫به نظر من تو خیلی قوی هستی,
‫برات سیب گذاشتم,
‫از باغ خودم چیدم,
‫میریم یه چندتا ملحفه‌ی تمیز برات بیارم,
‫من می‌تونم برم؟
‫آره برو,
‫ممنونم,
‫چه تصمیمی درباره‌ی بیماریت گرفتی؟
‫بیخیالش بشم!
‫خب ولی محدودیت‌هایی که برات ایجاد میشه چطور؟
‫برام مشکلی ایجاد نمی‌کنن,
‫همونطور که میدونی بعضی از تغییرات ‫آدم رو اذیت نمی‌کنن,
‫مثلاً موهای کوتاه!
‫ولی الان من دارم درباره‌ی بیماریت ازت می‌پرسم,
‫دارو بذارم یا جا برای وسایل دیگه میخوای؟
‫بهش میگم,
‫اون الان خوابیده, خسته‌ست!
‫امروز توی مدرسه روز خوبی رو نگذرونده,
‫موقع ناهار هیچکس نیومده باهاش غذا بخوره,
‫پس فکر کنم,,,
‫فردا حالش بهتر بشه,
‫هر چیزی با مرور زمان بهتر میشه,
‫- سلام، سارا, ‫- سلام، کیوشی,
‫سارا!
‫یه لحظه,
‫سلام,
‫من "انتان" هستم,
‫آهان, سلام!
‫- همین الان رسیدی؟ ‫- بله,
‫از دیدنت خوشحالم,
‫منم همینطور!
‫- میخوای بریم یه سلامی به مایک بکنیم؟ ‫- آره، معلومه!
‫خیلی‌خب، بیا بریم,
‫حتما داره کار می‌کنه, ‫اون همیشه مشغوله,
‫از دست این مایک,,,
‫اوه سلام یورگن, ‫می‌دونستی ما ورزش می‌کنیم؟
‫آره می‌دونم,
‫اوه، ببخشید که دست نمیدم, ‫الان داشتم تمرین می‌کردم و خیس عرقم,
‫پس تو هم در «استارسیتی» تمرین می‌کنی؟
‫آره, اگه هر اتفاقی برای تو بیوفته,,, ‫منو میفرستم اون بالا,
‫خب پس,,,
‫- خب پس بعداً می‌بینمت, ‫- آره,
‫- خداحافظ, ‫- خدانگهدار,
‫اون هیچوقت جواب نمیده, ‫پس ما وارد میشیم!
‫سلام مایک!
‫ببین کی اومده,
‫سلام,
‫سفرت چطور بود؟
‫عالی!
‫اینجا سرده ولی بهش عادت میکنی,
‫من میرم چندتا لیوان بیارم, ‫باید به افتخار این ماموریتمون نوشیدنی بخوریم,
‫یه دقیقه دیگه میام,
‫- برای فردا آماده‌ای؟ ‫- آره,
‫به برنامه‌‌ت نگاه کردم,
‫فکر می‌کنم باید ازشون بخوای سبک‌ترش کنن,
‫سبکش کنن؟
‫چرا؟
‫بیا بشین,
‫ایشون "ساشا" هستن,
‫ پس بالاخره یه دختر مهربون هم واسمون فرستادن!
‫خوش اومدی!
‫این‌کار فقط به نفع خودت و ,,,یورگن ـه,
‫منظورت چیه؟
‫خب,,,شاید لازم نباشه کار خاصی بکنی,
‫چرا؟
‫فقط دارم میگم که شاید به نفع خودت و ‫به نفع همه باشه که,,,
‫یه برنامه‌ی آماده‌سازیِ سبک‌تر درخواست کنی,
‫این ربطی به مهارت‌های تو نداره,
‫خیلی‌خب، مایک,,,میشه بحث رو عوض کنیم؟
‫ببخشید ولی,,,
‫تو درباره‌ی مهارت‌های من چی میدونی؟
‫تمرینات سبک‌تر، یه توهین محسوب نمیشه!
‫اینطور نیست که مثلاً بهت گفته باشم ‫تو یه توریست فضایی هستی!
‫خب، مجبور نبودی بگی, ‫خیلی بلند بلند داشتی بهش فکر می‌کردی!
‫- منظورم این نبود, ‫- آره حتماً,
‫میشه یه چیزی بنوشیم؟
‫بیخیالش!
‫اون توی گروه شماست؟
‫آره,
‫پس خیلی بهتون خوش میگذره!
‫خب,,,خواهیم دید!
‫شاید اون توریست فضایی یه مقدار زیاد از حد بود, ‫مگه نه؟
‫اگه از فکر این‌که قراره روی چندین میلیون کیلوگرم ‫مواد منفجره دستشویی کنید، می‌ترسید,,,
‫پس شاید حرفه‌ی اشتباهی رو انتخاب کرده باشید,
‫یه فضانورد اگه بخواد به امنیت شخصیِ خودش فکر کنه ‫نمی‌تونه خیلی خوب عمل کنه,
‫خیلی افتخار می‌کنم که بخشی از تاریخِ ‫اکتشافات فضایی سالیان متمادی هستم,
‫ما به ماه سفر کردیم, ‫الان داریم به مریخ میریم,
‫اگه فکرمون رو قشنگ بذاریم روش، ‫هیچ محدودیتی برامون وجود نخواهد داشت,
‫درباره‌ی این سفر خیلی هیجان زده‌ام,
‫می‌دونید,,,یادم نمیاد تاحالا ترسیده باشم!
‫تنها دلیلی که ما نمی‌ترسیم، تمریناتمونه!
‫هفت-جی
‫سارا، برم روی هشت-جی؟
‫تایید میشه,
‫مقاومتش خیلی خوبه, ‫ضربان قلبش هم ثابت ـه,
‫بازم زیاد کنیم؟ ‫ببریم روی نُه-جی؟
‫تمومش کنیم؟
‫نه، من مشکلی ندارم,
‫رفتیم روی نُه-جی,
‫از قفسه‌ی سینه‌ت محافظت کن,
‫باید تمومش کنه! دیگه داره براش خطرناک میشه,
‫قطعش می‌کنیم,
‫- دوستای جدید پیدا کردی؟ ‫- نه راستش,
‫یه ذره دیگه میام, ‫یه مقدار صبر داشته باش,
‫بعضی وقتا آدمای خوب باید صبر کنن,
‫ هیچکس حتی باهام حرف نمیزنه!
‫نگران نباش, کم کم با بقیه آشنا میشی,
‫- استلا! صدای منو داری؟ ‫- سارا!
‫- بیا، ما حاضریم, ‫- باشه الان میام,
‫سلام، اون رفت بخوابه,
‫چی شده؟ ‫اون حالش خوبه؟
‫اینجا توی «کلون» شرایط یه جوری شدن که از ‫تمرینات ایستگاه فضایی هم براش سخت‌تره!
‫تو چطوری؟ همه چیز روبراهه؟
‫آره، همه چی خوبه,
‫استلا صداش یه جوری شده بود, ‫چش شده؟
‫یه تب کوچیک داشت,
‫اگه اون تب فروکش نکنه، فردا میریم پیش دکتر,
‫امروز می‌خوایم یه تمرین جدید رو انجام بدیم,
‫می‌خوایم روی عملیات «قفل‌کردن» کار کنیم,
‫ازتون میخوام تا,,,
‫تا نهایت تلاشتون رو بکنید,
‫سارا، دیر کردی!
‫امروز نمی‌تونی توی تمرین شرکت کنی,
‫چی؟
‫این جزو برنامه‌هام ـه,
‫این منم که برنامه‌ریزی‌ها رو انجام میده,
‫می‌تونی بری!
‫اگه سوالی دارید,,,
‫اون ماده رو در 22-10 قرار دادم,
‫همه چیز رواله, ‫زمان از دست داده شده رو جبران کردی,
‫صدای منو میشنوی؟
‫مامان!
‫من از ریاضیات سر در نمیارم,
‫گریه نکن، باهام حرف بزن,
‫مشق‌های ضربی که برای فردا داریم,,, ‫ازشون سر در نمیارم,
‫بابایی خونه نیست؟
‫نه، اون گفت میره یه جایی و برمیگرده,
‫کجایی؟
‫توی اتاق بابا,
‫نگران نباش,
‫اگه ناراحت بشی، فقط اوضاع بدتر میشه,
‫ولی اگه عزمت رو جزم کنی، موفق میشی,
‫مامان، دلم واست تنگ شده,
‫منم همینطور,
‫اصلاً چیز پیچیده‌ای نیست,
‫اشکالی نداره,
‫باشه,
‫دو هفته، خیلی سریع میگذره,
‫مامان,,,
‫شب خوش, دوستت دارم, بوس بوس!
‫مشکلی نیست, برو داخل,
‫اگه حاضرید، شروع کنید,
‫آماده!
‫من حاضرم,
‫سارا، وقتی ایستگاه اعلام کرد، پنل دوم رو تعمیر کن,
‫مایک بیهوش شده, توی پنل اول دنبالش بگرد,
‫باشه؟
‫دریافت شد,
‫مایک، تا وقتی که تو رو به محفظه‌ی هوا برگردونه،
‫تو نقش مُرده‌ها رو بازی کن،
‫اطاعت!
‫مایک هنوز یه مقدار اکسیژن داره,
‫بریم, بریم,
‫سه دقیقه!
‫سارا عجله کن!
‫سارا، سرعتت رو بیار بالاتر!
‫نزدیک به یک دقیقه وقت داری,
‫سی ثانیه!
‫بیست ثانیه!
‫ده ثانیه!
‫پنج!
‫امروز کارت خیلی خوب بود,
‫ممنونم,
‫تو نامزد داری؟
‫نه,
‫میخوای داشته باشی؟
‫الان داری منو تست میکنی؟
‫دارم سعی می‌کنم یه هم تیمیِ خوب باشم,
‫دارم سعی می‌کنم ببینم چطور می‌تونم دلت رو بدست بیارم,
‫اوه، باشه,,,فردا می‌بینمت,
‫50 روز قبل از بلند شدن از زمین!
‫دارم با سرعت 15 کیلومتر بر ساعت می‌دوم,
‫دقت دید 20 از 20!
‫ضربان قلب، 53 تا در دقیقه در زمان استراحت،
‫و هیچوقت بیشتر از 160تا در زمان فعالیت نمیشه,
‫دارم یاد می‌گیرم تا به دنیا برعکس نگاه کنم،
‫تا بخشی از دنیایی بشم که جاذبه‌ی معکوس داره!
‫کتاب‌ها رو از آخر به اول و برعکس می‌خونم,
‫درد نداره؟
‫نه، چیزی نیست,
‫به همه‌ی چیزهایی که در اطرافم هستن دقت می‌کنم,
‫بوی مردمی که در اطرافم هستن،
‫مزه‌ی غذایی که می‌خورم,,,
‫انگار برای بار اوله که دارم این‌کارها رو می‌کنم,
‫امروز اونا در محفظه‌ی سازمان،
‫یه شبیه‌ساز از صندلی منو درست میکنن,
‫در فضا، من بدون وزن میشم, ‫عرق نمی‌کنم,
‫اشک‌ها خُشک نمیشن,
‫5 الی 10 سانتی‌متر بزرگ میشم,
‫به مدت 6 ماه، سلول‌هام به اندازه‌ی 40 سال عمر میکنن,
‫وضعیتِ شبکیه‌ی چشمم بدتر میشه,
‫و من یه کیهان‌نشین میشم!
‫یه ساکنِ فضا!
‫اجازه میدم تا فضا بدنم رو تسخیر کنه,
‫امروز به سمت دروازه‌ی انتقال میریم,
‫این یه جور آزمایش ـه,,,
‫که باید در ایستگاه فضایی باهاش روبرو بشیم،
‫تا بتونیم مقدارِ,,,
‫سوزش حاصل از گرد و خاک فضاییِ موجود در,,,
‫ریه‌ها رو اندازه‌گیری کنیم,
‫ما یه آزمایش در شرایطِ,,,
‫هیپوکسیا، اجرا می‌کنیم, ‫(هیپوکسیا: کمبود اکسیژن در بافت‌های بدن)
‫بابا!
‫این دیگه چیه؟
‫- چی؟ ‫- این,
‫آهان، هیپوکسیا رو میگی؟
‫به وضعیتی میگن که,,,
‫با کمبود اکسیژن در بافت‌های بدن مواجه بشی,
‫خیلی بده؟
‫نه راستش, چجوری بگم,,,
‫فرض کن از یه کوه خیلی بلند بالا رفتی!
‫نگران مامان نباش، چون,,,
‫این خوراکِ اونه! برای همین کار به دنیا اومده!
‫کِی همدیگه رو می‌بینیم؟
‫یک هفته‌ی دیگه,
‫من توی یه چادر در جنگل زندگی می‌کنم,
‫شاید شب‌ها بتونم صدای گرگ‌ها رو بشنوم,
‫تو اول قطع می‌کنی یا من بکنم؟
‫هرجور که دوست داری,
‫بیا با هم بشماریم و همزمان قطع کنیم,
‫موافقم,
‫پنج,,,
‫چهار,,,
‫سه,,,
‫دو,,,
‫یک!
‫- سارا، حالت خوبه؟ ‫- آره,
‫مایک، چی شده؟
‫- قوزک پام,,, ‫- چی شده؟
‫پیچ خورده,
‫گندش بزنن,
‫- سارا، صدای منو داری؟ ‫- بله,
‫حال بچه‌های گروه، خوبه؟
‫بله,
‫خیلی‌خب,
‫حالت خوبه؟
‫نگران مادرم هستم,
‫اون مریضه,
‫امیدوارم قبل از بازگشت من، نمیره,
‫نظر مادرت درباره‌ی این سفر چیه؟
‫حتماً خیلی بهت افتخار میکنه,
‫اون مُرده,
‫متاسفم,
‫آخه از کجا باید میدونستی؟
‫خیلی‌خب، وقت شعر خوندنه, باشه؟
‫هیچکس نمی‌تواند قایق را از آب جدا کند،
‫هیچکس صدای پای سایه‌ها را نمی‌شنود،
‫هیچکس نمی‌تواند در جنگل زندگی، بر ترس غلبه کند,
‫ما فقط می‌توانیم از بوسه‌ها استفاده کنیم،
‫همچون زنبورهای بزرگی هستیم,,,
‫که به زحمت از کندوهای خود فرار کردند,
‫خیلی قشنگ بود,
‫آره,
‫نوبت توئه، مایک,
‫- من؟ ‫- بله، آقا!
‫ای خورشید، سکوت دل‌انگیزت را به من عطا کن؛
‫در حالیکه همه‌ی پرتوهایت درحال درخشیدن هستند!
‫سکوت مطلق شب را به من عطا کن،
‫مثل تپه‌های غرب میسیسیپی!
‫و من، زمانی‌که به بالا می‌نگرم و ستارگان را می‌بینم؛
‫در طلوع خورشید، عطر باغی از,,,
‫گل‌های زیبا را به من عطا کن!
‫که در آنجا می‌توانم بدون هیچ مزاحمتی قدم بردارم,
‫شنبه مجبور شدم سر یه تمرینی شرکت کنم، ‫برای همین نیومدم,
‫بهم قول دادی که با هم یه برنامه‌ای میریزیم,
‫می‌دونم,
‫وقتی قول میدی، نباید بزنی زیرش!
‫گوش کن، می‌تونم یه کاری بکنم,
‫الو؟ الو!
‫صدام رو میشنوی؟
‫صبح بخیر,
‫خوش اومدید!
‫میشه مجوز عبورتون رو ببینم؟
‫مامان من کجاست؟
‫مامان داره تمرین می‌کنه, ‫من میبرمت اونجا,
‫سفر خوبی داشتی؟
‫اینجا رو امضا کنید، لطفاً!
‫ممنونم,
‫منم از شما ممنونم,
‫خداحافظ, ‫خیلی ممنون, -خدانگهدار!
‫- خدانگهدار، خانم جوان! ‫- خداحافظ,
‫ناراحت شدی که اون نیومد دنبالت؟
‫معلومه که ناراحت میشی! ‫ولی باید بدونی که اون دلیل خوبی داشته که نیومده,
‫استلا، بیا اینجا,
‫الان شروع میشه, نگاه کن!
‫می‌بینی؟
‫چی شده؟ اتفاقی برای اونا افتاده؟
‫اونا این کار رو میکنن که موقع فرود، ‫توی آب با هیچ مشکلی مواجه نشن,
‫اونجا رو نگاه کن, می‌بینی؟
‫- اون مادرمه؟ ‫- آره,
‫ببین، اون اول از همه سوار شد,
‫اول از همه؟
‫حالا به اون دوتای دیگه کمک می‌کنه,
‫استلا!
‫دختر، تو چقدر خوشگلی!
‫خیسِ خیس هستی!
‫چقدر گرمه اینجا,
‫صبر کن، بذار یه نفسی بگیرم,
‫بفرمایید,,,
‫چقدر خوشگله!
‫سلام، استلا!
‫منو یادت میاد؟
‫سلام، خانم جوان!
‫سلام!
‫خیلی شبیه مادرت هستی, ‫اینو می‌دونستی؟
‫ساعت چهار میام دنبالش,
‫می‌خوام این بعد از ظهر رو با اون بگذرونم,
‫خب جلسه‌ی توجیهی ـت چی میشه؟
‫اون میتونه کنار من بشینه,
‫می‌دونی، این برخلاف قوانین ـه,
‫بچه‌ها اجازه ندارن در جلسات توجیهی حضور پیدا کنن,
‫پس بیا یه استثناء قائل بشیم,
‫باشه,
‫پس با این وجود,,,
‫می‌تونیم قبل از ناهار به پرتاب موشک‌ها نگاه کنیم؟
‫آره,
‫- من باید برم, ‫- یه دقیقه!
‫فقط یه دقیقه!
‫داری میلرزی!
‫باشه، یک دقیقه‌ی دیگه هم می‌مونم,
‫زمان هیچوقت واینمیسه,
‫سارا!
‫دارم میام!
‫عجله کن!
‫واقعاً دیگه باید برم, ‫یالا عجله کن,
‫پس بعد از این‌که پریدید، از دستورالعمل‌ها پیروی کنید,
‫لباس فضایی، از نفوذ آب جلوگیری میکنه,
‫و این‌که شما باید لوله‌ی هوایی که ‫سمت چپ گردنتون هست رو در بیارید،
‫باید داخلش فوت کنید تا لباس فضایی باد بشه,
‫این باعث میشه بهتر بتونید روی آب شناور بمونید، ‫و با اون لباس عایق بهتری هم خواهید داشت,
‫حالا امروز آب گرم بود,
‫ولی اگه مثلاً توی اقیانوس آرام میوفتادید، ‫اونموقع کلاً داستان فرق می‌کرد,
‫ولی ما که قرار نیست توی اقیانوس آرام بیوفتیم، ‫مگه نه؟
‫نه، نه, معلومه که نه, ‫ داشتم جوانب قضیه رو می‌گفتم, ولی می‌دونی,,,
‫بعضی وقتا، شرایط می‌تونه کاملاً برخلاف میل آدم پیش بره
‫توی آب‌های سرد، چقدر می‌تونیم زنده بمونیم؟
‫خب با توجه به دمای آب، ‫ممکنه فقط چندساعت وقت داشته باشید,
‫ولی فقط در صورتیکه لباستون رو باد کنید، ‫می‌تونید این مدت زمان رو دو برابر کنید,
‫- خیلی دیگه طول میکشه؟ ‫- برو نقاشی کن, مامان خیلی زود میاد پیشت,
‫داده‌ای درباره‌ی تاثیر این لوله‌های هوا وجود داره؟
‫مدرکی دال بر این وجود داره که این لوله‌ها در ‫بادکردن لباس‌ها موثر واقع میشن؟
‫خب، بعد از این‌که شما از سفینه‌ی مادر جدا شدید، ‫محفظه‌تون می‌تونه حرکت کنه,
‫باید چتر نجاتتون رو باز کنید,
‫و فرآیند‌های بسیاری در این رویه وجود داره،
‫که باهاش همه‌ی دریچه‌ها رو میبندین ‫و وضعیت رو مساعد می‌کنین,
‫بعد از اون، همه چیز به گرفتن جعبه‌ها بستگی داره,
‫یادتون باشه که هر کدوم از شما مسئولیت یک بار مشخص ‫رو برعهده داره, -آره,
‫سعی کنید چیزی رو فراموش نکنید,
‫بعدش طبق روال معین از محفظه بیاید بیرون,
‫روی کاغذ به نظر خیلی راحت میرسه,
‫ولی باید بگم بعد از شش ماه، وزن نداشتن,,,
‫این‌که از محفظه بخواید بیاید بیرون، خودش داستانی داره!
‫- آره, ‫- آره,
‫حالا درباره‌ی مشکلات فنی,,,
‫- در مورد استفاده از جعبه‌های موارد اورژانسی,,, ‫- دالی!
‫دیدم که از آینه‌ها هم ‫برای ارسال پیام استفاده می‌کردید/
‫واقعاً می‌تونه خیلی خوب باشه، چون,,,
‫با این‌کار می‌تونید همراه با,,,
‫استلا!
‫سارا!
‫- اون کجا بود؟ ‫- توی پارک!
‫مثل مادرش خیلی ماجراجوئه!
‫خیلی منو ترسوندی!
‫بیا بغلم,
‫برو پی کارت!
‫سارا,,,
‫تو برو تمرین شبانه‌ت رو شروع کن,
‫من میبرمش هتل,
‫با من بیا,
‫می‌خوام با وندی باشم,
‫- سارا حالت خوبه؟ ‫- آره,
‫ببخشید بچه‌ها, ‫- اشکالی نداره,
‫ما منتظرت بودیم,
‫- حال دخترت خوبه؟ ‫- آره,
‫واقعاً متاسفم,
‫می‌دونی، اینجا جای بچه‌ها نیست,
‫باید دیگه تمومش کنی, ‫ما یه ماه دیگه می‌خوایم بریم,
‫باشه، باشه, متوجه شدم مایک!
‫خودم می‌تونم این موضوع رو حل و فصل کنم،
‫پس واقعاً نیازی ندارم تو بهم بگی چطوری باید ‫مادری کنم,
‫- عه، مطمئنی؟ ‫- گوربابات!
‫گوربابای من؟ ‫نه گوربابای خودت!
‫- مایک, همین الان تمومش کن! ‫- خیلی‌خب,
‫به این زودی خوابید؟
‫سریع خوابش برد!
‫اون ناراحت بود و من موندم تا بغلش کنم,
‫بعدش خوابش برد,
‫اون واقعاً خیلی پر حرف ـه!
‫آره,
‫بهم درباره‌ی یه پسره گفت که ازش خوشش میاد,
‫- اون از یه نفر خوشش میاد؟ ‫- نمی‌دونه چطور باید به اون پسره نزدیک بشه,
‫نظر من رو پرسید,
‫اون یه برادر کر داره!
‫اونا با زبان اشاره با هم صحبت می‌کردن، ‫بعدش استلا هم یه چندتا چیز یاد گرفته,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫فردا صبح برگردم پیشش؟
‫آره,
‫ما نباید پرواز رو از دست بدیم,
‫اون و پدرش نزدیک بود پرواز رو از دست بدن,
‫من نمیخوام اون اشتباه اونا رو دوباره تکرار کنم،
‫یه فرم هست که باید امضاش کنی,
‫- خیلی‌خب, ‫- میذارمش روی میز,
‫می‌تونی فردا بهم برگردونیش,
‫تا فردا خداحافظ!
‫ممنون,
‫نه، من که کاری نکردم,
‫خداحافظ,
‫مامان، بلند شو!
‫ما باید بریم, پروازمون داره دیر میشه,
‫استلا!
‫اون خسته‌ست, بذار بخوابه,
‫امروز اون تمرین‌های سختی در پیش داره,
‫یه بار دیگه!
‫جلسه‌ی خوبی بود، مایک!
‫ضربانت خیلی بالاست,
‫نباید از 180 بالاتر بره,
‫این طبیعی نیست که عفونت از بین نمیره,
‫پانسمانش رو عوض می‌کنم ولی باید مراقب باشی,
‫هرچیزی نیاز به ترمیم شدن داره,
‫یه مقدار بالاتر,
‫بالا,,,
‫پایین‌تر؟
‫اون خونه نیست,
‫حالت چطوره؟ همه چیز خوبه؟
‫آره,
‫صدات یه جوریه!
‫نه، همه چیز خوبه, فقط,,,
‫یه زخم روی پام دارم که خوب نمیشه,
‫چطوره؟
‫نمی‌تونم!
‫دیگه نمی‌تونم انجامش بدم,
‫این خیلی پیچیده‌ست,
‫داری گریه میکنی؟
‫یا این‌که سرما خوردی؟
‫شاید بهتر باشه کمتر بهم زنگ بزنیم,
‫نمی‌دونم چطور توضیح بدم,,,
‫ولی باید روی تمریناتم تمرکز کنم,
‫باشه، هرطور که مایلی! ‫ولی خودت بودی که زنگ زدی,
‫راست میگی,
‫باید جلوی خودم رو بگیرم,
‫این ضرب‌المثل ایتالیایی رو شنیدی؟
‫«اگه این موتور رو می‌خوای، همین الان سوارش شو!»
‫نگران نباش، همه چیز درست میشه,
‫همه‌ی فضانوردان قبل از عزیمت، ‫برای بچه‌هاشون نامه می‌نویسن,
‫من هر روز شروع می‌کنم به نامه نوشتن,
‫بعد از تمرین، بچه‌های توی پارک رو تماشا می‌کنم,
‫بیشتر اوقات فکر می‌کنم که بین اون بچه‌ها، تو رو دیدم,
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫از توماس خواستم که عکس‌های بیشتری ازت برام بفرسته,
‫اینترنت اینجا خیلی ضعیف ـه,
‫برای این‌که بخوام یه عکس رو باز کنم، ‫ممکنه یه روز کامل طول بکشه!
‫خیلی‌خب، شاید خیلی برات دل به چسب نباشه,
‫ولی وقتی حاضر بودی می‌تونی شروع کنی,
‫من به همه چیز دارم فکر میکنم, ‫بدون من داری چیا یاد میگیری؟
‫شنیدم که داستان "اولیسز" یا همون "اودیسیوس" رو خوندی ‫(یکی از اساطیر یونان باستان)
‫یاد گرفتی چطوری باید مو ببافی؟
‫هنوزم شبا چراغ‌ها رو روشن میذاری؟
‫خیلی تمرین کردم تا بتونم زمین رو ترک کنم,
‫و حالا وقتش رسیده که عازم بشم,
‫ولی هیچوقت اینقدر احساس وابستگی نمی‌کردم,
‫عالیه!
‫سلام!
‫اونجا داری چیکار می‌کنی؟
‫ما دیدیمت! دیگه نمی‌خواد قایم بشی,
‫بیا بریم بازی کنیم,
‫هر دو کمربند روی یک دستگیره قرار دارن,
‫این تخطی از قوانین ـه!
‫سارا,,,
‫یه بار دیگه خطا کنی باید بیای بالا,
‫سارا، صدام رو میشنوی؟
‫کد 502، تکرار می‌کنم, کد 502!
‫سارا!
‫چی شد؟
‫هی، هی,,,
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫حله!
‫بسپارش به من,
‫اون حالش خوبه,
‫فقط یه ذره,,,
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫درست و حسابی غذا نخورده,
‫چرا؟ ‫یورگن!
‫برای این تمرین، تو جایگزین اون میشی,
‫موضوع جدیه؟
‫یه شکستگیِ معمولیه, الان گچ گرفتیم واسش,
‫تلفن رو بده بهش,
‫می‌تونی دوباره زنگ بزنی؟
‫نه، لطفا همین الان بده بهش,
‫نمیشه که هرچی بخوای، همون لحظه اجرا بشه!
‫استلا، بیا اینجا, مامان ـه,
‫الو؟
‫سه هفته گذشته,,,احتمالاً دلت واسم تنگ شده!
‫نه، خیلی دلم تنگ نشده, ‫ولی دوچرخه‌م خیلی داغون شده!
‫حالا دیگه باهام آلمانی صحبت می‌کنی؟
‫لطفاً فرانسوی حرف بزن,
‫نه! ‫(به آلمانی)
‫- عه، سلام, ‫- سلام,
‫میخوام برم فروشگاه, چیزی نمیخوای؟
‫میخوای باهات بیام؟
‫منم باهات میام,
‫امروز بعد از ظهر با تلفن با پسرام صحبت کردم,
‫- چه خوب, ‫- آره، اونا گفتن که هوا توی "هیوستون" ,,,
‫اونقدر گرمه که اونا داشتن توی استخر شنا می‌کردن,
‫جداً؟
‫واقعاً مسخره‌ست, ‫توی این موقع از سال، بتونی بری شنا کنی!
‫آره!
‫واقعاً نمیشه گرم شدن کره‌ی زمین رو نادیده گرفت,
‫این یکی رو داره,
‫همه چیزاشون مثل هم می‌مونه,
‫نظرت با یکی از اینا چیه؟
‫اونقدرا هم بزرگ نیست, می‌تونی پُستش کنی,
‫آره، اون بانمک ـه,
‫اوه، اوناهاشی! درست همونجا!
‫یه نگاه به این بنداز,
‫اونموقع که یه دختر کوچولو بودی که داشتی توی فرانسه ‫بزرگ میشدی,,,
‫و آهنگ‌های «فرر ژاگ» می‌خوندی،
‫فکرشو می‌کردی که ,,,
‫توی یکی از این عکس‌ها,,,
‫تا ابد جاودانه بشی؟
‫- بذار اینم برداریم, ببخشید خانم! ‫- بس کن!
‫ایشون برای این پلاستیک‌های فریزی هم باید پول بدن؟
‫بله، معلومه!
‫خانم، کدوم یکی از اینا فروششون بهتره؟ ‫این یکی یا این یکی؟
‫هر دوتاشون؟
‫کدوم یکی فروشش بالاتره؟ نظر خودتون رو بگید,
‫آره؟
‫بعد از هفده روز,,,
‫ما میریم اون بالا!
‫آره!
‫می‌دونی,,,
‫ما روبات نیستیم,
‫وقتی من از افغانستان برگشتم،
‫و برای برنامه‌ی فضانوردی ثبت نام کردم،
‫خیلی داغون بودم!
‫نزدیک بود رد صلاحیت بشم!
‫واقعاً؟
‫آره,,,
‫می‌دونی,,,
‫چیزی به نام فضانورد بی‌نقص، در دنیا وجود نداره,
‫همونطور که چیزی به نام مادر بی‌نقص وجود نداره!
‫از جاذبه لذت ببر!
‫منفی 12 درجه‌ی سانتی گراد!
‫آخرین روزی که قبل از عازم شدن، روی زمین هستیم,
‫"انتان" گفت می‌خواد یه چیزی رو ضبط کنه,
‫صداهای جنگل و بارون!
‫این‌ها چیزایی هستن که از همه بیشتر، ‫دلش براشون تنگ میشه,
‫اون، عکس‌های جنگل رو با خودش داخلِ ‫ایستگاه فضایی بین‌المللی هم برد,
‫بهار، تابستان، پاییز، زمستان؛
‫اون بالا هیچکدوم از اینا وجود نداره,
‫احساس وزش باد روی پوست وجود نداره,
‫هیچ نور خورشیدی روی موها نمی‌تابه,
‫اونقدر سریع دور زمین میچرخیم،
‫که روزی 16تا غروب آفتاب رو می‌بینم,
‫اون سوالی که بچه بودی و ازم پرسیدی رو به یاد آوردم:
‫وقتی خورشید میره بخوابه،
‫کی براش قصه‌‌ی جن و پریان می‌خونه؟
‫اجازه نداریم چیزی رو با خودمون برداریم که ‫داخل جعبه‌ی کفش جا نمیشه,
‫مجموع وزنش هم نباید بیشتر از 1,5 کیلوگرم بشه,
‫تمام زندگیِ روی زمینم باید توی یه جعبه جا بشه,
‫استلا، اگه تو بودی چی برمیداشتی؟
‫«بایکونور»
‫توجه کنید!
‫با شماره‌ی سه هورا می‌کشیم!
‫یک دو سه؛
‫هورا!
‫عذر می‌خوام,
‫کی یه مقدار کیک میخواد؟
‫خیلی‌خب,
‫"راف" تو که کیک نمی‌خوای؟ می‌خوای؟ ‫نه,,,خیلی‌خب، بیا,
‫الو, بله؟ ‫آره,
‫هی,,,
‫این کیکِ موفق باشید ـه,
‫ممنون,
‫اونا به پرواز فرانکفورت نرسیدن,
‫سعی کردن بلیط هواپیمای بعدی رو بخرن ولی ‫همه‌ی بلیط‌ها فروش رفته بوده,
‫اونا به «کلون» برگشتن,
‫نمی‌تونن به موقع برسن, ‫توی قرنطینه هم نمی‌تونید همدیگه رو ببینید,
‫متاسفم,
‫مایک,,,مایک, ‫یه مقدار اینور رو نگاه کن,
‫مایک! مایک! مایک!
‫سارا,,,مایک,,,
‫سارا! مایک!
‫مایک! ‫سارا,,,لطفاً!
‫سارا! ‫سارا,,,مایک!
‫- بچه‌های خوبی باشید, قبوله؟ ‫- حالا بیاید,,,
‫به افتخار فضانوردانمون که می‌خوان قرنطینه شدنشون ‫رو شروع کنن، یه کف مرتب بزنیم,
‫گروه اصلی: انتان اوچیوسکی؛ روسیه,
‫مایک شنون؛ ایالت متحده,
‫سارا لورو؛ فرانسه,
‫گروه پشتیبانی:
‫یورگن نیلسون؛ دانمارک, ‫شان پائول؛ ایالت متحده,
‫گفتم یه ارتقاء بهت بدن,
‫- حالا دیگه توی سوییت «کوکو شنل» هستی, ‫(کوکو شنل: مدل مشهور فرانسوی)
‫- فعلاً, ‫- می‌بینمت,
‫09 اگه روی 25 قرار بگیره، برای ایجاد خط سیرش ‫باید یه حجم 1 در 1 در نظر بگیرم,,, ‫(در حال محاسبات)
‫سلام!
‫- سلام, ‫- خب تو حاضری؟
‫,,,زوایا در یک راستا باشن باید فرودمون در,,,
‫کار کردن رو بذار کنار,
‫قشنگ می‌دونم که آماده هستی,
‫به اندازه‌ی کافی می‌دونی,
‫خواهی دید!
‫هر چقدر هم که برای این سفر آماده باشیم، ‫بازم یه جاش خیلی سخته,
‫اون‌هم برگشتن ـه!
‫اون لحظه‌ای که می‌فهمی زندگی بدون تو سپری شد!
‫این دوچرخه‌ی جدیدمه,
‫این عکس اسب‌هامه,
‫یه عکس دیگه با یک اسب,
‫اینم تویی!
‫اینم منم,
‫یکی از دوستام، یه گرگ خیلی خوشگل واسم کِشید,
‫و اینم گچ دستمه!
‫واقعاً دوستش دارم,
‫همه‌ی دوستام امضاش کردن,
‫خبرنگارها رسیدن!
‫خیلی‌خب, بفرستشون داخل,
‫بیاید داخل!
‫عالیه!
‫این خیلی باحاله!
‫اون عجب بازی‌ای میکنه!
‫خدا رو شکر که توی برنامه‌ی فضانوردی,,,
‫به داشتنِ مهارت‌های پینگ پنگ نیازی نیست!
‫استلا به دارو نیاز داره,
‫خیلی زود میرسه اینجا, ‫ایشالا!
‫عالیه,
‫اوضاع روبراهه؟
‫آره,
‫آره؟
‫حالت خوبه؟
‫آره,
‫سفر راحتی داشتید؟
‫- سفر راحتی داشتید؟ ‫- آره,
‫توی یه هتل اونطرف جاده موندیم,
‫همسر مایک رو هم دیدیم,
‫نائومی,,,اسمش همین بود؟
‫صبر کن، نمی‌تونم صدات رو بشنوم,
‫الو؟
‫صدای منو میشنوید؟
‫- آره؟ ‫- آره,
‫قشنگ مستقر شدید؟
‫شماره‌ی اتاقتون چنده؟
‫اون خیلی خوشحال بود که داخل هتل یه استخر هست,
‫ایول!
‫من شما دوتا رو تنها میذارم,
‫همینجا بشین,
‫بیرون منتظر می‌مونم,
‫اینجوری بهتره؟
‫آره,
‫- دستت بهتره؟ ‫- آره,
‫قبلاً خیلی پر حرف‌تر بودی!
‫عادت ندارم که تو رو از پشت شیشه ببینم,
‫درست میگی, یه جوریه!
‫یه چیزی بهم بگو,
‫نمی‌دونم چی بگم,
‫همه چیز خیلی عجیب‌غریب ـه!
‫حتماً میدونی که منم این وضعیت رو دوست ندارم,
‫دخترم، یه حرفی بزن, ‫از خودت بگو,
‫خیلی دلم واست تنگ شده بود,
‫توی ریاضی، پنج گرفتم!
‫وای! باید جبران کنی,,,
‫باشه,
‫فردا شب پرواز می‌کنی؟
‫آره, فقط یه شب دیگه اینجا هستم,
‫یه شب، خیلی زیاد نیست,
‫نه، چیز زیادی نیست,
‫پاشو بیا دم پنجره,
‫هیچوقت فرصت نشد ‫با همدیگه به پرتاب موشک‌ها نگاه کنیم,
‫موشک‌ها!
‫بهم قول دادی که وقتی همدیگه رو ببینیم، ‫میریم پرتاب موشک‌ها رو نگاه می‌کنیم,
‫آره، یادم میاد,
‫ولی مهم نیست,
‫فکر کنم اگه برگردی پیش بابایی، حالت بهتر بشه,
‫خداحافظ، مامان,
‫برای پرتاب فردا، همه چیز به نظر خوب میاد,
‫در شهر بایکونورِ قزاقستان، خیلی زود قراره ‫سفینه‌ی اون‌ها روشن بشه و همه جا رو روشن کنه,
‫در ساعت 9 شب شاهد این خواهیم بود که ‫موشک "سویوز" به پرواز درخواهد آمد,
‫که به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی حرکت خواهد کرد,
‫خدمه‌ی این سفینه، یک تیم بین‌المللی هست,,,
‫«سارا لورو» از فرانسه,,,
‫مایک شانون از آمریکا ‫انتان اچیوسکی از روسیه,,,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا قرنطینه رو ترک کردی؟
‫استلا!
‫استلا! بیدار شو!
‫منم,
‫بیا,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫منتظرمون بمون, ‫پولش رو پرداخت می‌کنم,
‫باشه,
‫خودم میرم,
‫خیلی‌خب,
‫مامان!
‫- منو بغل کن، منو بغل کن! ‫- حرکت کنید,
‫زمان پرتاب؛ سه دقیقه‌ی دیگر, ‫اعلام آمادگی برای پرتاب صورت گرفته,
‫دریافت شد,
‫کلاه‌ها رو سفت کنید,
‫آماده‌ی پرتاب باشید,
‫کلید موقعیت پرتاب رو بزنید,
‫دریافت شد,
‫دورسنجیِ مورد شماره‌ی یک در حال ثبت شدن است,
‫دریافت شد
‫دورسنجیِ مورد شماره‌ی دو در حال ثبت شدن است,
‫دریافت شد,
‫- کلید تهویه را فشار بدهید, ‫- دریافت شد,
‫سفینه داره میلرزه,
‫- کابل‌ها رو جداسازی کنید, ‫- دریافت شد,
‫فشار رو کم کنید,
‫دریافت شد!
‫مخزن اکسیژن مایع تمام شد,
‫همه‌ی سیستم‌ها آماده هستن,
‫ده
نه
‫هشت
‫هفت
‫شش
‫پنج
‫چهار
‫سه
‫دو
‫یک
‫صفر
‫اشتعال,,,آغاز شد!
‫جداسازی کوپه‌ی اول موفقیت آمیز بود, ‫همه‌ی سیستم‌ها به خوبی عمل می‌کنند,
‫جداسازی کوپه‌ی دوم موفقیت آمیز بود, ‫همه‌ی سیستم‌ها به خوبی عمل می‌کنند,
‫موشک از جو زمین خارج شد, ‫همه‌ی سیستم‌ها به خوبی عمل می‌کنند,