رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
« کسلوانیا: سمفونی شبانه » " فصل اول - قسمت پنجم "
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫از بوش متنفرم,
‫چیه؟
‫پوست درخت بید, ‫دردت رو تسکین میده,
‫انقدری که بوش به مشامم خورده، ‫تنها چیزی که یاد من میندازه,,, آخ!
‫- خب، انقدر تکون نخور, ‫- همیشه انقدر خشنی؟
‫پرستار که نیستم,
‫زخمت از چیزی که فکر می‌کردم عمیق‌تره,
‫این کار رو چند بار بیشتر امتحان نکردم,
‫- آخ! ‫- و فقط یه‌بار هم جواب داد,
‫فقط روی زخم‌های جزئی ‫می‌تونم این کار رو بکنم,
‫سعی کردم کار با استخوان هم یاد بگیرم، ولی,,,
‫واقعآً,,, حرف نداری,
‫همسرش می‌گه قصد داره سرش رو نگه داره,
‫حتی فکر به این که چه نقشه‌ای ‫واسه‌ش ریخته تنم رو می‌لرزونه,
‫من که جلوی اشکم رو نمی‌تونم بگیرم، نیکولای,
‫تو جای من بهش تسلیت بگو، خب؟
‫بگو واقعاً جای تأسفه, ‫نبودش حس می‌شه، خدمت‌گذار وفاداری بود,
‫و سلیقهٔ بی‌نظیری توی انتخاب ‫لوازم پارچه‌ای خونه داشت,
‫بهش می‌گم اون پسره، بلمونت، رو ‫پیدا می‌کنم و سرش رو براش میارم,
‫اون‌وقت می‌تونه بذارتش ‫توی بشقاب، کنار مارکی,
‫مامان؟
‫داری,,, گریه می‌کنی؟
‫نه، نه, فقط,,,
‫همیشه از اینکه از پنجره ‫می‌تونستم تماشاش کنم لذت می‌بردم,
‫چرا؟
‫وقتی ۱۷ سال پیش واسه اولین بار ‫به مشکول اومدم، هیچی نداشتم,
‫مردم شهر به من به عنوان ‫یه غریبه مشکوک بودن,
‫ولی هیچ‌وقت یادم نمی‌ره مردم صومعه ‫چه عشق و علاقه‌ای به من نشون دادن,
‫اونجا مثل یه مکان امن بود, ‫یه محل مقدس,
‫ریچر!
‫چیکار می‌کنی؟
‫نگو داری صومعه برمی‌گردی!
‫نمی‌خواد باهام بیای,
‫نرو، خواهش می‌کنم,
‫به ادوارد قول دادم به‌خاطرش برمی‌گردم,
‫انت، الان وقتش نیست, تو ناراحتی,
‫ناراحت نیستم، عصبانی‌ام,
‫منم عصبانی‌ام ولی باید صبر کنیم,
‫که چی بشه؟
‫تا تجدید قوا کنیم, تا یه نقشهٔ جدید بچینیم, ‫تا حداقل خورشید طلوع کنه, به‌خاطر ریچر,
‫نه من و نه ادوارد,,,
‫وقت نداریم منتظر ریچر بمونیم, ‫ادوارد رو اسیر کردن,
‫وقتی اون آزاد نیست، من چطور می‌تونم ‫حتی یه شب توی آرامش باشم؟
‫در حالی که اون کمکم کرد تا آزاد شم,
‫اولروکس و درولتا خون‌آشام‌های قوی‌ای‌ هستن,
‫نمی‌دونم توی مشکول چه نقشه‌ای ریختن،
‫ولی اگه الان بری، این کارت خودکشیه,
‫ریچر برمی‌گرده، و وقتی برگرده,,,
‫اون‌وقت تصمیم می‌گیریم درولتا ‫و موجودات شبگرد رو چیکار کنیم,
‫باید دشمن‌مون رو بشناسیم تا ‫شکست‌شون بدیم و ادوارد رو نجات بدیم,
‫باهمدیگه,
‫ماریا، سد راهم شدی!
‫تنها وقتی که به من قول بدی,,,
‫صومعه نمیری کنار میرم,
‫باشه,
‫شاتو چی؟
‫اون هم همین‌طور,
‫- داخل‌شون نمیرم, ‫- انت!
‫حق با توئه,
‫واسه شکستِ دشمن‌هامون اول ‫باید خوب اون‌ها رو بشناسیم,
‫اگه می‌خوای بری سَرَک بکشی،
‫مراقب باش توی دید نباشی, ‫اگه ریچر اینجا بود,,,
‫شما دوتا هرکاری می‌خواین بکنین ‫منتظر ریچر می‌مونین؟
‫اون فرار کرد!
‫سعی کن ببخشیش,
‫اولروکس خون‌آشامیه که مادرش رو کشت,
‫اژدهایی که از بچگی کابوس شب‌هاش بوده,
‫همه‌مون کابوس دیدیم,
‫وقتی که یه برده واسه ‫اولین بار فرار می‌کنه,,,
‫این نماد رو روی شونه‌ش می‌زنن,
‫وقتی واسه بار دوم فرار کنه، ‫فلجش می‌کنن,
‫و بار سوم می‌کشنش,
‫وقتی که بچه بودم به من یاد دادن ‫از آدم‌های مزرعه‌مون که,,,
‫این نماد رو روی بدن‌شون دارن بترسم,
‫آدم‌های دردسرساز,
‫ولی وقتی که خودم فرار کردم، ‫دیدم نسبت‌بهشون عوض شد,
‫اون‌هایی که این نماد رو دارن، ‫کسایی‌ان که عمیقاً می‌دونن,,,
‫آزادی چه بهایی می‌تونه داشته باشه,
‫اون‌ها این رو هرروز به جون خریدن،
‫پس منم همین کار رو می‌کنم,
‫اگه از گذشته‌م ترس داشته باشم،
‫هیچ‌وقت از دستش آزاد نمی‌شم,
‫می‌بینم خوب ترس و وحشت رو ‫توی تنِ جَوون‌ها انداختی,
‫من خونِ اشرافی رو ترجیح میدم,
‫دارم از پسره، بلمونت، حرف می‌زنم,
‫اوه، اون,
‫فرزند دشمن قدیمی من,
‫پسر دشمن قدیمی‌ای که ‫دیگه باید مُرده تصورش کنی,
‫داریم ترتیبش رو می‌دیم,
‫شاید تو توی جهان جدید ‫جور دیگه‌ای کارها رو پیش ببری،
‫ولی اینجا ما با طبقهٔ اشرافی کاری نداریم,
‫این‌جوری محلی‌ها صداشون درمیاد,
‫عذر می‌خوام,
‫نمی‌دونستم چقدر رضایت مردمِ میرا برات مهمه,
‫سعی می‌کنم به فکرشون باشم,
‫این وسط حواسم به شهر ‫و موجودات خبیث محل هم هست,
‫ما توی این شهر با مردم ‫اتحاد آشفته‌ای رو داریم,
‫البته فعلاً,
‫حال من هم به‌هم می‌زنه,
‫اینکه باهاشون هم‌پیمان بشم، ‫و فقط واسه نفوذ به طبقهٔ اشرافی,,,
‫از خون روستایی‌ها بخورم و,,,
‫در ازای موجودات شبگرد، اون مردی که ‫توی صومعه‌ست رو تحمل کنم,
‫چیزی تا طلوع خورشید نمونده, ‫نباید به شاتو برگردی؟
‫تو کجا می‌خوای بمونی؟
‫اون‌طرف یه کاروانسراست,
‫جای خوبیه,
‫آرومه,
‫خصوصیه؟
‫دوست دارم توی شهر بمونم,
‫می‌خوام حواسم به اتفاق‌های دورم باشه,
‫دیگه چیزی نمونده,
‫تا طلوع آفتاب,
‫بدون اینکه به آسمون خیره شم هم می‌تونم بفهمم,
‫لحظه‌ای که خورشید طلوع می‌کنه،
‫یه تغییراتی توی هوا ایجاد می‌شه,
‫همه‌مون حسش می‌کنیم, وحشته,
‫تا چند ساعت ازش آزادیم,
‫فرض کن کاملاً آزاد باشیم, ‫هرگز مجبور به فرار از دست آفتاب نباشیم,
‫من وقتم رو با خیالاتی که هرگز ‫به واقعیت تبدیل نمی‌شن تلف نمی‌کنم,
‫ولی به واقعیت تبدیل می‌شه، اولروکس,
‫توی سرتاسر اروپا خون‌آشام‌ها ‫با ارزبت بتری هم‌پیمان شدن,
‫تو نفر بعدی می‌شی؟
‫من هرگز به هیچکس، از هیچ نوعی، ایمان نداشتم,
‫شاید واسه ایمان آوردن باید به چشم ببینم,
‫شنیدم که خیلی پرابهته,
‫پرابهت، خارق‌العاده، شیرزن,
‫پلیدی جلوی اون به لرزه می‌افته,
‫وحشت می‌کنه,
‫ما فراز و نشیب امپراتوری رو دیدیم، اولروکس,
‫مردمِ فانی حزب بادن,
‫اون‌ها سرِ یه تیکه نون شورش می‌کنن، ‫از یه خدا به خدای دیگه پناه می‌برن,
‫من کشیش سخمت بودم,
‫الههٔ مصریِ جنگ و انتقام,
‫بوی بدن‌های فانی توی ‫روزهای عید رو به یاد دارم,
‫عطر و گرمی شرکت‌کننده‌ها, حسِ لمس نامیراها,
‫و حالا,,,
‫و حالا اون معبدها زیر خاک دفن شدن,
‫دقیقاً,
‫این‌ها رو ببین,
‫زندگی انسان‌ها مثل «یک‌روزه‌‌ها» کوتاست,
‫وفاداری‌شون هم به همون اندازه زودگذره,
‫ولی ما تحمل می‌کنیم,
‫وقتی که اون صومعه و این شهر ‫به هرج‌ومرج کشیده شد،
‫اون‌وقت به‌نظرت همچنان توی سایه‌ها می‌پلکیم؟
‫وقتی بین مردم فانی دنبال یه ‫وفاداری بی‌ارزش بگردیم،
‫فکر می‌کنی کجا پیداش می‌کنیم؟
‫بیا یه جهان جدیدی بسازیم، اولروکس,
‫می‌بینی؟ این هم یه حرف ‫دیگه‌ایه که قبلاً شنیده بودم,
‫پس بذار به واقعیت تبدیل شه,
‫فرار کن!
‫آخرین بار که دیده بودمت ‫با اون پسرهٔ دورگه بودی,
‫آخرین باری که من دیده بودمت، ‫یه موش پرنده بودی,
‫چند ساعت بعد از تولدت پیش من آوردنت,
‫موجود کوچولوی نق‌نقو, مثل یه ‫جوجهٔ تازه متولد شده، زشت بودی,
‫با اون گردن نازک و نحیفت,
‫همون موقع باید گردنت رو می‌شکوندم,
‫منم چندین سال فرصت داشتم ‫تا راجع‌بهت تحقیق کنم,
‫یادم نرفته که چطور از ترس ‫جلوی خدای مسیحی‌ها خم شدی,
‫بوی چیه؟
‫بوی گوشتیه که سوخته,
‫باید این رو بهتر بدونی,
‫صدای مادرت توی لحظهٔ مرگ هنوز توی گوشمه,
‫شعرهایی که تو و بقیهٔ دخترها می‌خوندین,,,
‫وقتی که تو فکر می‌کردی همه خوابن رو یادمه,
‫من از کابوس‌تون آگاهم,
‫اونی که حبس شده من نیستم,
‫شک ندارم که بعضی وقت‌ها صبح بلند شدی,,,
‫و دیدی دهنت طعم شِکر سوخته میده،
‫و به کلی فراموش کردی که بیرون رفته بودی,
‫این یعنی جایی که باید، آزاد نیستی,
‫اون تویی که اون نماد روی پیشونیت حک شده,
‫این نشان وفاداری به معشوقهٔ منه,
‫ارزبت بتری,
‫تو حق نداری اسمش رو به زبون بیاری! ‫چند وقت برده بودی؟
‫پونزده سال؟ بیشتر؟
‫از بدو تولد برده بودی ‫با مادری که اونم مثل تو برده بود,
‫بعضی‌ها هرچقدر به جلو و عقب خودشون ‫نگاه می‌کنن، فقط برده‌ها رو می‌بینن,
‫تو، مردمت، توی جایی که متعلق به منه,
‫این چه ربطی به ارزبت داره؟
‫اون نظام طبیعیِ دنیا رو بهش برمی‌گردونه,
‫نامیراها، پادشاهان، انسان‌ها،
‫روستایی‌ها، برده‌ها,
‫تو,
‫اون چطور می‌خواد این کار رو بکنه؟
‫اون فقط یه خون‌آشامه,
‫ارزبت الهه‌ست,
‫اون خونِ سِخمت رو خورده,
‫الههٔ مصر,
‫بله,
‫سخمت دخترِ «آمون‌را», یه شیرزن,
‫نفسش مثل بادِ صحراست,
‫به ما گفتن نشونه‌هایی خواهد بود, ‫بی‌نظمی، قیام برده‌ها، جنگ,
‫به ما گفتن نوید این اتفاقات رو به بقیه بدیم,
‫ارزبت میاد و با تمام قدرتِ سخمت ظهور می‌کنه،
‫تا همه‌چیز رو به حالت اولش برگردونه,
‫منظورت از این حرف‌ها چیه؟
‫یعنی می‌تونی من رو بکشی،
‫ولی ارزبت هرگز شکست نمی‌خوره,
‫اون وقتی شبِ ابدی فرا برسه ظهور می‌کنه,
‫اون هرکس یا هرچیزی که ‫دوست داری رو نابود می‌کنه,
‫خورشید داره طلوع می‌کنه,
‫تاریکی رو از بین می‌بره,
‫همیشه همین‌طوره,
‫نظام طبیعی دنیا همینه,
‫[نه خدا و نه ارباب]
‫انصاف نیست,
‫اوه، عزیزم, همه دنبال گروه آزادی‌ان,
‫شاید هم بتونه عضو برابری بشه، یا اخوت,
‫واسه رفتن به اخوت باید مرد باشی, ‫اخوت یعنی برادری,
‫پس عضو «خواهری» می‌شه,
‫اوه، چه بهت میاد,
‫می‌خوای توام بیای؟
‫- به جشنواره یا انقلاب‌تون؟ ‫- جفتش,
‫به من نیازی ندارین,
‫خب، یکی رو می‌خوایم که برامون بجنگه,
‫و به تو میاد که مبارز خوبی باشی,
‫شاید دیگه از جنگ خسته شدم,
‫امانوئل,
‫ترا، لطفاً,
‫من فقط اومدم که حرف بزنیم,
‫خواهش می‌کنم,
‫ما با تو حرفی نداریم,
‫تو,,, چیزیت شده؟
‫من دارم سعی می‌کنم بهتر متوجه شم,
‫راجع‌به چیزی که دیدم و از تو می‌دونم,
‫تو یه‌بار به ما گفتی که خدا اسمت رو صدا زده,
‫اینکه بهت وحی شده با شرارت بجنگی,
‫قبلاً بهش باور داشتم، آره,
‫و حالا؟
‫حالا پایه و اساس زندگی من ‫داره سرنگون می‌شه,
‫شاید دیگه وقتشه که این اتفاق بی‌افته,
‫البته که این حرف خیلی رمانتیکه، ‫مثل مابقی شلوغ‌کاری‌های شما انقلابیون,
‫ولی وقتی که این کشور رو با خاک یکسان کردین،
‫می‌خوام بدونم که کی باقی می‌مونه ‫تا دوباره اون رو از نو بسازه,
‫تو از آزادی حرف می‌زنی,
‫آزادیِ کی؟
‫آزادی همه,
‫توی محلهٔ من یه زن ۸۲ ساله‌ست,
‫اون هرروز توی کلیسا چیزی اهدا می‌کنه,
‫و حالا نوه‌ش به اسمِ حِکمت ‫اون رو از این کار منع کرده,
‫فکر می‌کنی وقتی که شب از خواب بلند شه ‫واسه حِکمت و آزادیش توی تاریکی,,,
‫اشک می‌ریزه تا وحشت‌های ‫خودش رو از بین ببره؟
‫ولی اون فقط یه زنه,
‫بیش از ۲۰۰ کشیش توی نبرد وردن قتل‌عام شدن,
‫خیلی طول نمی‌کشه که ‫کشیش‌ها تبعید و اعدام بشن,
‫مردم از ذوب کردن ناقوس کلیسا ‫واسه ساخت گلوله توپی حرف می‌زنن,
‫بربرها جلوی دروازه‌ان,
‫واسه اون‌ها هیچکس به اندازهٔ کافی ‫واقعی یا وفادار نیست,
‫اون‌ها ما رو توی خونِ خودمون غرق می‌کنن,
‫نه اگه شما موجودات شبگرد ‫اول این کار رو باهاشون بکنین,
‫من دارم یه ارتش تدارک می‌بینم,
‫من با یه جبههٔ اشتباه دارم می‌جنگم,
‫با خون‌آشام‌ها,
‫من همون‌طور که باید، ‫دارم دنبال هم‌پیمان می‌گردم,
‫و قربانی‌ها,
‫اون کسی که من می‌شناختم اگه الان خودش ‫رو توی آینه می‌دید حالش به‌هم می‌خورد,
‫من از اولش هم بی‌گناه نبودم، ترا,
‫بین بی‌گناهی و پناه دادن ‫به شبگردها خیلی فاصله‌ست,
‫چند بار توی جهان,,,
‫زندگی همه به تصمیم یه مرد وابسته بوده؟
‫کنستانتین، شارلمانی، من,
‫خدا می‌دونه که این انقلاب چه پلیدی‌های ‫دیگه‌ای با خودش به همراه میاره,
‫اگه خدای تو اونقدری که ادعا می‌کنه قدرتمنده، ‫نیازی نداره که تو برای اون بجنگی,
‫تو این کارها رو به‌خاطر کلیسا نمی‌کنی،
‫این کارها رو واسه غرور خودت می‌کنی,
‫بعضی وقت‌ها به یهودا فکر می‌کنم,
‫خائن، عهدشکن,
‫ولی اگه اون کار رو نمی‌کرد، ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫یعنی کل دنیا به‌خاطر ‫خیانت یه مرد نجات پیدا کرد؟
‫من احمق بودم که به تو اعتماد کردم, ‫ایکاش هرگز نمی‌دیدمت,
‫اگه منو نمی‌دیدی، ‫الان ماریایی وجود نداشت,
‫تو که گفتی پدرم فوت کرده,
‫تا ازت محافظت کنم,
‫بهت قول میدم، ترا,
‫من مراقبشم,
‫چقدر واسه اون,,,
‫این‌طور که به‌نظر میاد، ‫بیشتر از چیزی که تو داری می‌شه,
‫توی شکار خون‌آشام می‌تونم برات جبران کنم,
‫اگه توی ظرف شستن می‌تونی ‫کمکم کنی قبول می‌کنم,
‫ولی مردی که اونجاست برات حساب کرده,
‫بابت شام ممنون,
‫خب، می‌دونی که راجع‌به شامِ مفتی چی می‌گن؟
‫چیز خاصی می‌گن؟
‫می‌گن: «برگرد همون جایی که ازش اومدی ‫و انتظار یه شام دیگه نداشته باش,»
‫یا شاید فقط منم که این حرف رو می‌زنم,
‫ببین، من که نخواستم به من لطفی بکنی,
‫اون پیر خرفت کدوم گوریه؟
‫کیر توش, بازم یکی دیگه,,,
‫تو قسم خوردی دفعه بعد که منو ‫توی این روستا دیدی بکشی,
‫حالا اومدم, ببینم چندمرده حلاجی,
‫پس فکر کنم الان پای حرفم موندم,
‫خوب شد حداقل تمومش کرده بودم,
‫اگه بتونی جای پول برام نجاری کنی خوب می‌شه,
‫اون رو بده من,
‫باید بیشتر حواست می‌بود,
‫فراموش کرده بودم که چقدر سنگینه,
‫خیلی سنگینه,
‫هی! هی!
‫تو کی هستی؟
‫مگه قرار نبود باهوش باشی؟
‫چی؟
‫جولیا همیشه این حرف رو به من می‌زد,
‫تو کی هستی؟
‫من جوست‌ام,
‫کدوم جوست؟
‫جوست بلمونت,
‫پدربزرگت,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال