‫فرانسه، سال ۲۰۳۹
‫شکست توافقات پاریس باعث ‫شکل‌گیری جنبشی به نام ®≠ شد؛
‫جنبشی که دولت آن را "اکوترویستی" می‌نامد,
‫اعضای این جنبش با ‫مجازات‌های سنگین روبه‌رو هستند،
‫در چارچوب قانونی موسوم به "امنیت کامل",
‫تا ساعت ۶ صبح منع رفت و آمد,
‫مواظب باش,
‫همینه دیگه، تموم شد,
‫خب، خوشگله, فقط یهو منفجر نشی!
‫چه کوفتی!
‫امیدوارم نگرفته باشنش,
‫بیا، اینو ببین,
‫بیا اینجا,
‫عجب!
‫بالا دو تا رفیقمون هم هستن، ‫"وندی" و یه آنفی دیگه,
‫- "آنفی"؟ ‫- یه جورایی یعنی تازه کار، مثل خودت,
‫ولی دیگه مبتدی نیستم، یکم تجربه دارم,
‫پس چرا این کفشا رو پوشیدی؟
‫خب، راستش من اینجا به عنوان ‫یه فعال حضور دارم، ولی فکر کردم,,,
‫شاید اینجوری کمتر ضایع باشم,
‫ولی عجب چیزیه,,,
‫منم از اینا دارم,
‫انیمه هم می‌بینی؟ ‫توش یه شخصیتی هست که هر دفعه،
‫وقتی میره ماموریت اکتشافی ‫یه لباس محافظتی مثل اینا می‌پوشه,
‫من نامرئی‌ام,
‫- تو برو سمت اون یکی شکاف, ‫- چی؟
‫اون یکی پنجره,
‫فقط لحظه آخر از مخفیگاه بیا بیرون، باشه؟ ‫فقط با اشاره‌ی من شلیک کن,
‫چی بود این؟
‫چه کوفتی! بجنب، زود باش!
‫تموم محوطه رو بستن, ‫بیاید بیرون، ترسوهای کوچولو!
‫خیلی‌خب، خودتون خواستین, ‫حالا حسابی دودیتون می‌کنیم!
‫مراقب چشمات باش,
‫"الویی"!
‫بچه ها، کجایین؟
‫هی، کسی اونجاست؟
‫"چمپتیر"، هدف دقیقاً روبروت قرار داره,
‫فرمانده، اینجا که کسی نیست,
‫هیچی سر در نمیارم,
‫چی؟!
‫یه کلمه هم ازش نفهمیدم, ‫صبر کن,,, انگار ارتباط قطعه,
‫- هدف دقیقاً جلوته، "شَمپِتیه"! ‫- یه لحظه صبر کن,
‫"شمپتیر"، گاز اشک‌آور رو بزن!
‫"الویی"، به من نگاه کن! خواهش می‌کنم "الویی"! ‫پیشم بمون! نگام کن، باشه؟
‫پیشم بمون, لعنتی,,,
‫هی، عوضی‌ها، تسلیم شید دیگه! ‫دارید گند می‌زنید!
‫لعنتی,
‫چه گندی زدیم!
‫پیشم بمون,
‫- اینجا هیچی نیست، دیدی نداریم که! ‫- ولش کن، شلیک کن!
‫- هدفی برای شلیک ندارم! ‫- شلیک کن! زود باش، شلیک کن دیگه!
‫[«یولیا بومبارت» از دوم آوریل مفقود شده]
‫خشونت‌ها ديشب به اوج جديدی رسيد,
‫"آر" مسئولیت چند تا حمله ‫هم‌زمان رو به عهده گرفت,
‫بمب‌های دست‌ساز یه دکل "6جی" و ‫یه انبار شرکت "توتال" رو خراب کردن,
‫تو شبکه‌های اجتماعی "آر" اعلام کرد، ‫می‌خواد - نقل قول می‌کنم-
‫«مجبور کردن همه برای اجرای کاهش ‫توافق شده‌ی سوخت‌های فسیلی,»
‫- یه هفته‌ست منتظرم, ‫ - یه جای دیگه شهر,,,
‫یه افسر ۲۹ ساله واحد ویژه هم تو ‫یه عملیات ضد تروریستی کشته شد,
‫"کیلیان چمپتیه" دو تا بچه از خودش ‫به جا گذاشت, حالا مخالف‌ها دارن,,,
‫من اینجا برای,,, برای کد کیوآر کد خودمم,
‫دارم میام پیشت دیگه
‫- نه، قضیه برعکس شده! ‫- ولی این تو نیستی,
‫- و کیوآر کد من هم داره منقضی میشه,,, ‫- ,,,تا ۱۰ روز دیگه، میدونم,
‫ولی هکرم,,,
‫- همون یارو که کیوآر کدتو ساخت,
‫یهو غیب شد,
‫چی؟
‫خب، کجا؟ یـ,,, یعنی چی؟ ‫تو,,, یعنی کیوآر کد منو نداری؟
‫درسته، دقیقاً همینه,
‫تو,,, من سه روزه دارم اخبار رو دنبال می‌کنم,
‫پس هیچی درباره‌ی گم‌شده‌ها نمیگن, ‫انگار فقط هکرِ من نیست,
‫خب، حالا من دقیقا چی کار کنم؟
‫دیگه هیچ‌کس مدرکی گیرش نمیاد,
‫بیا، یه کم خودمونی‌تر حرف بزن دیگه,
‫به همه بگو دارم کدهای ‫کیوآر رو به مهاجرا می‌فروشم,
‫- من,,, ‫- ,,,به فنا رفتم,
‫تو دردسر افتادی، عزیزم,
‫خب، پس پولمو پس بده,
‫خیلی کارا می‌کنم اینجا، ‫ولی پول مفت نمیدم به کسی,
‫هکرم پولتو برداشته, پیداش که بشه،
‫- یعنی تو اولین نفری هستی که می‌فهمه, ‫- پس پولمو بده,
‫خب، دیگه کجاش نامفهوم بود؟
‫دیگه ندارمش,
‫ساعت ۶:۰۰ قرنطینه تموم می‌شه,
‫"حسن"،
‫"حسن"، سرم کلاه رفت,
‫قاچاق‌برها برای "کانادا" چقدر می‌گیرن؟
‫لعنتی، خیلی متأسفم, واقعاً,
‫خب، سفر دریایی با باربری یه نفت‌کش ‫از اقیانوس اطلس، اینطوریه که,,,
‫۲۰ هزار تا, خب، چقدر وقت ‫داریم این پولو جور کنیم؟
‫ده روز دیگه وقتت تمومه,
‫می‌دونم,
‫خب، پاشو بریم سر کار,
‫موبایل رو بیار,
‫من هنوز ۲۸ تا دیگه دارم,
‫گاهی قاطی می‌کنن کشورها رو، نه؟
‫اگه گند بزنن که خیلی هم خوب میشه, ‫هرجا دلشون بخواد می تونن منو بفرستن،
‫- فقط "هنگ کنگ" نه, ‫ - "هاوایی" عشقه!
‫کانادا دیگه,
‫آماده شیم برای بازرسی,
‫- خانم‌ها پایین، آقایون بیان پیش من, ‫- زود باشین، بریم!
‫دست‌هاتون رو باز کنید,
‫بعدی!
‫- جواهری نداری؟ ‫- نه,
‫برو بریم,
‫خب,,,
‫برو جلو,
‫بعدی, جواهری نداری؟
‫دست‌هات رو باز کن,
‫پاها رو هم باز کن,
‫خوبه, حالا بپوششون,
‫هوا چطوره؟
‫اینجا کسی هست؟
‫خوش اومدی، "جولیا بومبارت",
‫خوش اومدی به "پلنت بی"، اولین زندان مجازی,
‫اینجا با یه آواتار شبیه ‫خودتون این‌ور اون‌ور می‌رید,
‫تا وقتی که منتظر محاکمه‌تون باشین، ‫همین‌جا می‌مونین
‫تا روز دادگاهتون همین‌جا می‌مونین,
‫شما تحت نظر نیستید،
‫چارچوب تعیین‌شده‌ی "قانون اساسی" ‫موبه‌مو اجرا می‌شه,
‫به نفع خودت و "فرانسه"ست که به ما کمک کنی،
‫باید کمک کنی اون گروه تروریستی ‫ "گرنوبل" رو متلاشی کنیم,
‫تو این اتاق تاریک می‌تونید با ما تماس بگیرید
‫و هویت بقیه تروریست‌ها رو هم بهمون بگید
‫اسم دار و دسته‌ی خلافکار "ر" رو لو بدن,
‫جولیا، لطفاً وارد اون اتاق سیاه بشو,
‫با همدیگه خشونت رو تموم می‌کنیم,
‫- "جولیا"! ‫- اینجا چیکار می‌کنی تو؟
‫همه جا دنبالت گشتم, حالت چطوره؟
‫- پات,,, ‫- چي شده مگه؟
‫چی شده؟
‫تو هم,,, باشه، باشه، باشه,,,
‫عجب چیز خفنیه، خیلی خفنه، خیلی خیلی خفنه,
‫- صدای "اون" رو شنیدی؟ ‫- آره,
‫ولی من نباید تو زندان باشم,
‫- تو احتمالاً زودتر میای بیرون, ‫- آخه کار بدی هم نکردی,
‫باشه,
‫هیچی یادت نمیاد؟
‫خب، یه جورایی,,,
‫آهان,,, اونجا بود که پهپادها اومدن و,,,
‫و بعدش، یه گروه ویژه از راه رسید,
‫ما فرار کردیم,
‫اونا,,, اونا گاز اشک‌آور زدن,
‫بعدش یهو دیدم,,, یهو اینجا چشم باز کردم,
‫- کی؟ ‫- چند ساعت پیش,
‫- دقیق نمی‌دونم, ‫- لعنتی,,,
‫- ما تنها نیستیم اینجا, ‫- چی؟!
‫- این قراره چی باشه؟ ‫- یه دَرکوب,
‫یه "قوچ"؟ بعدش این به چه دردی می‌خوره؟
‫- این فقط خراب می‌شه, ‫- خب؟ دارم امتحانش می‌کنم دیگه,
‫مثل همیشه دیگه,,,
‫چه وضعشه,
‫"جولیا"؟
‫یعنی تو رو هم گرفتن، نه؟
‫- این مسخره‌بازیا چیه؟ ‫- ما هنوز با هم آشنا نشدیم, "مهدی"‌ام، هکر,
‫- "جولیا" هستم، توپچی, ‫- به من شلیک کردن،
‫- خب، بعدش دیگه ولو شدم, ‫- این کیه؟
‫نمیدونم کیه, از اول اینجا بود و ‫همش با خودش حرف می‌زنه,
‫- زودِ زود دوباره چشمامو باز می‌کنم, ‫- اون اینجا رو زندون حساب نمی‌کنه,
‫- فکر می‌کنه تو کماست, ‫- دوباره به هوش میام,
‫یعنی آمبولانس‌ها رو هم دستگیر می‌کنن؟
‫- خیابون رو چک کردین؟ ‫- حواست باشه! حواست باشه! حواست باشه!
‫همه را امتحان کردیم, هیچ‌چیزی اینجا ‫حتی نمی‌تونه بهش آسیب بزنه,
‫تی‌ان‌تی، استون یا یه ‫پتک گُنده لازم داریم، جونم,
‫این دیگه چه وضعیه! خانواده‌م ‫اصلاً نمی‌دونن من عضو "آر" هستم,
‫این یه دنیای دیگه‌ست، ‫تو محل ما کسی زندون نمیره,
‫پس یعنی خانواده‌م باید زندان رو بشناسن، آره؟
‫نه، منظورم این نبود, ‫داری با اون صندلی چیکار می‌کنی؟
‫نه بابا، صندلی چیه!
‫- نه بابا، پس چی می‌تونه باشه؟ ‫ - شاید یه جور درگاه باشه،
‫مثل یه بازی، یه درگاهی باشه ‫که ببرتت یه جای دیگه,
‫انگار داریم توی یه نقشه این‌ور اون‌ور می‌ریم,
‫یا شایدم فقط یه صندلیه,
‫همیشه همون ماشین از اینجا رد میشه,
‫خب,,, دنبال راهی برای ‫بیرون رفتن گشتین دیگه، نه؟
‫عجب!
‫اوهوی!
‫عجب چیزی از آب دراومده!
‫حتی برگ‌های کوچیک هم ‫دارن این‌ور اون‌ور می‌رن,
‫با سایه‌ها و چیزای دیگه دیگه، همه‌چی تکمیله,
‫اگه دستمو فرو کنم توش چی میشه به نظرت؟
‫چه اتفاقی قراره بیفته؟ خیس میشه دیگه, ‫ولی امتحان کن، شاید یه چیزی شد!
‫- خب؟ ‫- آره، الان دستم خیس شد,
‫"ویکتوار"، بیخیال, فایده نداره که,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بخاطر یه پهپاده؟
‫یه مأمور "سی‌آراس" زخمی شده,
‫- شاید مرده باشه, ‫- نه بابا,
‫نه، بابا!
‫- خب، یا اون یا من,,, ‫- نه، نه، من,,, نه، نه،
‫هیچ‌کس اینجا,,,
‫هیچ‌کس کسی رو نکشته، ‫فقط یه کم اوضاع قاطی‌پاتی شده,
‫- هیچ‌کس اینجا آدم نکشته, ‫- "ویکتوار",,,
‫- هیچ‌کس! هیچ‌کس نکشته! ‫- "ویکتوار",,,
‫اونا می‌دونن چه بلایی سرشون آوردیم,
‫- اگه این کارو کنیم، حبس ابد داره! ‫- می‌دونم,
‫خودت میگی زیاده‌روی کردیم، حق نداشتیم,
‫می‌دونم, گفتم که، یه جورایی یه اتفاق بود,
‫نه، ولی,,, "جولیا"، تو نکشتیش,
‫- فقط هشت روز دیگه مونده, ‫- میشه,,,
‫میشه یه کم پیش‌پرداخت بگیرم؟
‫میخوای در بری، قبل از اینکه ‫کیوآر کدت باطل شه؟ عمراً,
‫خیلی‌خب، لطفاً اون طرف,
‫هدست‌ها رو بردارین،
‫دونه دونه همه‌شونو اسکن کن,
‫تا بوق بزنه, خب، حالا دیگه آزاد شدن,
‫- پس بفرست بره انبار دیگه, ‫ - چشم، قربان,
‫اینا وسیله‌های حساسی هستن، ‫لطفاً یه کم با احتیاط,
‫مراقب باشم، آره؟
‫"آجودان"، قراره تو منطقه‌ی آبی منتظرمون باشن,
‫- حتی تو اردوگاه هم؟ ‫- آره,
‫- از پسش برمیای؟ ‫- آره، یه جوری ردیفش می‌کنم,
‫فقط اتصالات مونده, دو تای دیگه ‫مونده، بعدش میام بالا,
‫باشه، موفق باشی,
‫عجب چیزیه!
‫تو خیلی خنگی,
‫چی‌جوری نگاه می‌کنی؟
‫- چیه؟ ‫- تا حالا آدم معلول ندیدی؟
‫ببخشید,
‫من، اِ,,,
‫اون جایی که من ازش اومدم، ‫از دست دادن یه پا,,,
‫مثل این می‌مونه که اینجا ‫پات پیچ بخوره، عادیه,
‫خب,,,
‫- "سوریه"؟ ‫ - "عراق",
‫هی، جوری جوابمو بده که تابلو نشه,
‫زباله‌ها رو کجا می‌ریزیم؟
‫میره یه کارخونه تفکیک زباله تو شمال, ‫نه خونه‌ی من، اوختی,
‫خیلی راحت می‌شد که!
‫- چی چی؟ ‫- فرار کنیم اون وَر آب,
‫آره، ولی همه‌ی راه‌های دیگه رو ‫امتحان کردیم دیگه,
‫این همه زحمت بکشیم، ‫بعد راحت شنا کنیم و بریم؟ عمراً!
‫- پس کاری نکنیم؟ ‫- از لحاظ فنی ما فقط "ان,پی,سی" هستیم,
‫- این دیگه چیه؟ ‫- یه شخصیت بازیه که برنامه ساخته,
‫تو بازی آزادانه می‌گردیم، ‫ولی نمی‌تونیم از صفحه بیایم بیرون,
‫ما توی برنامه گیر افتادیم,
‫- واقعاً فکر می‌کنین ما توی یه بازی‌ایم؟ ‫- نه، احتمالاً نه,
‫- اینجا یه زندونه, ‫- اگه این درست باشه,,,
‫- پس چرا وکیل نداریم؟ ‫- فکر می‌کنی چه اتفاقی می‌افته؟
‫اگه لو بدیم چی میشه؟
‫هیچ‌کس اینجا کسی رو لو نمیده,
‫- اینجوری نگام نکن دیگه, ‫- نه بابا,,,
‫من هم که دیگه خائن نیستم,
‫اصلاً من که کسی رو نمی‌شناسم، یعنی,,,
‫- هیچ‌کس اینجا کسی رو لو نمی‌ده, ‫- خودت بودی که شروعش کردی,
‫فهمیدم، باشه…
‫می‌خوام بدونم قضیه چیه,,,
‫این دیگه چی بود؟ "جولیا"؟
‫اون غیب شد!
‫- گودان! ‫- گودان!
‫- گودانِه! ‫- گودانِه!
‫- گودنه! ‫- گودنه!
‫"گودانه!"
‫"گودانه‌"؟
‫فکر می‌کنی چقدر دیگه باید صبر کنیم ‫تا محاکمه‌مون شروع بشه؟
‫تا بریم پیش یه قاضی، آره؟
‫پنج سال؟!
‫یا شایدم ده سال؟
‫بچه هام خونه منتظرم بودن,
‫من لیاقتش رو ندارم، من که کسی رو نکشتم,
‫یعنی من لایقشم؟
‫متأسفم,
‫اینجا دیگه آخرِ جهنمه,
‫باید یاد بگیریم از خودمون محافظت کنیم,
‫"الویی؟"
‫- "الویی"؟ منم, ‫- همه جا خون بود,,,
‫تموم شد، تموم شد دیگه, ‫آروم باش، نفس عمیق بکش,
‫- چی شده؟ کابوس می‌دیدم؟ ‫- تموم شد رفت,
‫همه‌مون یه کابوس بد دیدیم, یه نفس عمیق بکش,
‫تموم شد رفت,
‫تو از اینجا میری بیرون، تو اون اتاق سیاه ‫باهاشون حرف بزن، همه‌چیو بنداز گردن من,
‫- نه, ‫- چرا، بهشون بگو,,,
‫پشیمونی، فهمیدی؟ ‫بگو من مجبورت کردم
‫که تو مسابقه "آر" شرکت کنم, ‫با من بیای این ماموریت,
‫چی میگی، خودت هم نمی‌دونی داری ‫چه غلطی می‌کنی، فهمیدی؟
‫هیچ‌کی رو نمی‌شناسی و به دردِشون هم نمی‌خوری، ‫گیرم که یه چیزی هم گیر آورده باشی,
‫اون بیرون دیگه بهمون کمک می‌کنی، پس,
‫یه اسم برام بذار، بهتره,
‫خواهش می‌کنم,
‫نه، "الویی"، این کار رو نمی‌کنم,
‫ما از این کارا نمی‌کنیم,
‫نه، حق با توئه,
‫اِوا، چه جالب! تا حالا همچین چیزی ندیده بودم,
‫۵۰۰۰ تا!
‫- نه, ‫ -۴۰۰۰,
‫- نمیتونم این قیمت رو قبول کنم, ‫ - ۳۵۰۰,
‫- نه، نمیشه, ‫- 2000,
‫- نه, ‫- چقدر می‌دی؟
‫مسئله پول نیست، برش گردون!
‫- چه کار خطرناکی کردی, ‫- نمی‌خوام بدونم,
‫نه خطراتش رو می‌خوام بدونم، ‫نه کجاست، نه چیه، نه چجوری,
‫روی این وسیله آرم ارتشه, این یه هدست نیست،
‫این یه بمبه!
‫بگیرش و از اینجا برو گمشو,
‫برو بابا!
‫مواظب باش!
‫- وایستا! پلیس! ‫- پلیس!
‫زود باش، تندتر!
‫برو دیگه!
‫جمعش کن بابا، زود باش!
‫لطفاً اینجا رو ترک کنید، وقت نداریم,
‫زود باش، پلیسا دارن میان!
‫- هی، خوبی؟ ‫- آره، ممنون,
‫زود باشین، بچه ها!
‫بگو ببینم، اینا از کجا اومدن؟
‫چه خبره اینجا، عجب وضعیه,,,!
‫به خونه هاتون برگردید! ‫این آخرین اخطاره قبل از دستگیری,
‫دیگه هیچی یادم نمیاد,
‫دلیلش هم اینه که دارم باهات حرف می‌زنم,
‫فقط یه نشونه می‌خوام، همین,
‫شما یه مشت حرومزاده‌ی ترسو هستین!
‫کجایید؟ کجا قایم شدین؟
‫چه عوضی‌هایی هستین شماها!
‫ترسوها!
‫چه گندی!
‫بازم همون روز، عین دیروزه,
‫پس چرا اصلاً دارم این کارو می‌کنم؟ ‫این زهرماری‌ها که دوباره باز میشن!
‫می‌خواید شکنجه‌م کنید؟ ‫حالا می‌بینیم, شکنجه، آره؟
‫- بالاخره یه جوری سر در میارم و,,, ‫- تو کی هستی؟
‫تازه رسیدی؟
‫تازه واردی، مگه نه؟
‫راستش,,, نباید اینجا می‌بودم,
‫انگلیسی بلدی؟
‫وای نه,,, فقط انگلیسی بلدی؟
‫تو هم تو ساحل بیدار شدی؟
‫ساحل دیگه,
‫پس اون بیرون دارن راجع به ما حرف می‌زنن؟
‫قبل از اینکه جواب بدی، ‫لازمه هر سوالی رو دو بار بپرسی؟
‫دارن اون بیرون پشت سرمون حرف می‌زنن؟
‫من,,, نمی‌دونم واقعاً,
‫- می‌دونی امروز چه روزیه؟ ‫ - اِم,,,
‫پانزدهم آوریله,
‫هیچ‌کس نگرانمون نیست، نه؟
‫- اتاق خودت رفتی؟ ‫ - چی؟
‫اتاقه, با اسم روش,
‫بیا دیگه، نشونت بدم,
‫اتاق‌هایی داریم که اسم دارن,
‫اسم من "جولیا بومبارت" هست, تو چی؟
‫"جولیا بمبارت",,,
‫حالا هر چی,,,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫این یه بازیه؟
‫لعنتی,,,
‫نه، اینطور نیست,
‫خواهش می‌کنم,
‫لعنتی، تو دیگه کی هستی؟ تو کی هستی؟!
‫خدای من! "ویکتوار!"
‫لعنتی,,, وای,,,
‫اوه، لعنتی,
‫چه وضعشه!
‫مقاومت بی‌فایده‌ست,
‫اسمی بگو دیگه,
‫"جولیا" هستم,
‫"جولیا"؟
‫"بومبارت,"
‫دنبالِ "ژولیا"، "ویکتوار"، "گودان"، "الوا",,,
‫خانواده‌هاشون نمی‌دونن کجان,,,
‫"یولیا بومبارت" خیلی وقته که نیست, ‫دوستامون کجا هستن؟,,,
‫"مهدی" کجاست؟ ده روزه که گم شده,
‫"مهدی",,,
‫بچه‌هات خوبن، طاقت بیار,,, ‫می‌خوایم مرده‌هامونو دفن کنیم,
‫حسن، فوراً برو به دفتر "دیلی نیوز" تو تورنتو,
‫من یکی از رابط‌هاشون تو "بغداد" بودم,
‫بهشون بگو یه خبر داغ دارم از ‫فعالای گمشده‌ی "گرنوبل",
‫من، "وانو بومبارت"،
‫پدر "یولیا بومبارت" که دوم آوریل ناپدید شد،
‫من کل زندگیم یه شهروند درست و حسابی بودم,
‫من یه آدمم که به قانون احترام می‌ذارم،
‫پلیس و دادگستری رو هم,
‫من از دولت تو مبارزه با تروریسم حمایت می‌کنم,
‫نمی‌خوام کسی رو متهم کنم، فقط از کسایی ‫که ممکنه دخترمو دیده باشن می‌خوام,,,
‫می‌خوام از کسایی که احتمالاً دخترمو ‫دیدن خواهش کنم بهم بگن که آیا,,,
‫[محتوای تروریستی، مسدود شده,]
‫چه فکر فوق‌العاده‌ای! برم یه سر "دیلی نیوز",
‫و بهشون می‌گم دخترخاله‌م ‫غیرقانونی تو فرانسه مونده
‫و حالا می‌خواد با دستمزد یه مقاله درباره‌ی,,,
‫میخواد با پول مقاله‌ای درباره‌ی آدم‌های ‫گم‌شده حق‌السکوت قاچاقچی‌ها رو بده,
‫من واقعاً نمی‌فهمم,
‫هدست یه سیگنال توی "سنت ویرج" فرستاده,
‫ولی اینجا هیچی نیست,
‫هر کی هم که ازش ‫استفاده کرده، دیگه اینجا نیست,
‫بومبار دیگه,
‫متولد ۱۴ مه ۲۰۱۰ در "گرنوبل",
‫خیلی دردسر درست کردن برامون,
‫یه وکیل می‌خوایم,
‫همه زندانی‌ها این حق رو دارن,
‫مثل اینکه گفتن اسم ‫رفقاتون براتون سخته، درسته؟
‫هنوز آمادگیش رو نداری، نه؟
‫پس یه سوال آسون‌تر بپرسم:
‫توی زندان چند نفر زندانی هست؟
‫ما,,, شش نفریم,
‫یه نفر هفتم هم دیدین؟
‫همون مأمورای سی آر اس رو میگی؟
‫نه، خیر,
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫یه سؤال خیلی ساده ازت می‌پرسم، ‫چون برام خیلی مهمه,
‫لعنتی، مشکلت چیه؟ خودتم خوب می‌دونی چه خبره,
‫نه، اصلا,
‫نه، من اجازه ندارم و نمیتونم ‫شما رو زیر نظر بگیرم,
‫ولی خب، تو توانم هست کابوس‌هاتو تموم کنم،
‫که این‌قدر دارن اذیتت می‌کنن,
‫- همه‌ی اون چیزایی که شب‌ها سراغت میان, ‫- اینا که کابوس نیستن،
‫- شکنجه‌ست که, ‫ - نه بابا,,,
‫چی داری میگی آخه؟
‫با اینجور اتهاما باید یه کم احتیاط کرد,
‫فقط این کابوس‌ها به سراغت میان،
‫چون یه نفر رو کشتی دیگه، ‫این کابوس‌ها رو می‌بینی,
‫این جرم ول‌کنِت نیست،
‫چون احساس گناه شدیدی دارن,
‫از اینجا دیگه نمیتونی در بری,
‫با پدرم چیکار کردی؟
‫یه بار دیگه سوالمو بپرسم:
‫آیا,,,
‫,,,کسی رو هم تو هتل دیدین؟
‫امیدوارم یه روزی تقاص پس بدی!
‫کمک!
‫کمک کنین دیگه! مامان!
‫اگه درست فهمیده باشم، ‫یکی از شماها لو داده ما رو، درسته؟
‫از کجا به این نتیجه رسیدی,,, ‫چون زودتر از همه رسیدیم اینجا؟
‫نه، صبر کن ببینم، من که کسی رو متهم ‫نمی‌کنم, همه‌تون رو می‌شناسم,
‫دارم سعی می‌کنم بفهمم چه خبره اینجا,
‫سلام
‫[بی گناه خوش اومدی,]
‫اینجا توی کُمای من چیکار داری؟
‫- چی داره اینجا میگذره؟ ‫- نگران نباش,
‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- زود تموم می‌شه، قول می‌دم,
‫اصلاً نگران نیستم!
‫- آخه چرا باید نگران باشم؟ ‫- ببخشید، من,,, گیج شدم,
‫منو یادت نمیاد؟
‫تله‌های انفجاری‌ت، "منتوس سودا"‌ت,,,
‫اونا کارِ من بود, بچه‌هاتم اونجا بودن,
‫ببخشید، ولی من شما رو نمی‌شناسم,
‫یعنی دو ماه هم نشده!
‫نه بابا، دیگه انقدرهام خُل نیستم,
‫نه، منظورم این نیست که دیوونه‌ای,
‫فقط نمی‌دونم تو کی هستی,
‫چرا همه‌تون این‌جوری دارین منو نگاه می‌کنین؟
‫چی شده؟
‫- نمی‌شناسمش که، خب!؟ ‫- لعنتی,,,
‫لعنتی، دیگه دست از اینجوری ‫زل زدن بهم برمی‌دارین یا نه؟
‫آها، باشه,
‫پس فکر می‌کنی، چون بچه‌هام بیرون منتظر بودن،
‫مگه الکیه همینجوری منو متهم کنی؟
‫ای وای من,
‫اوه، چه گندی زدیم!
‫اوه شِت, این دیگه,,,
‫باید شبا خودتو ببندی یه جا,
‫عجب سورپرایزی بود!
‫پس شاید نخوای بهمون بگی، نه؟ ‫همینه دیگه,
‫- آخ، "جولیا", ‫- حداقل یه امتحانی بکن,
‫- تو دیگه چرا,,, ‫- بسه! به خاطر رفاقتمون میگم,
‫شاید بهمون کمک کنه,
‫سلام,
‫چطوری می‌تونم یواشکی ازش استفاده کنم؟
‫این هدست رو,
‫چطوری با هکرت ارتباط برقرار می‌کنی، ‫بدون اینکه,,, ردیابی بشی؟
‫ما,,, ما تو "عراق" یه نرم‌افزار ‫برای این کار استفاده می‌کردیم,
‫یه همچین,,, یه اپلیکیشن رمزگذاری شده‌ای بود
‫یه جور چیزای "نِردی" دیگه,,, ‫ راستش درست نمی‌دونم اسمش چیه,
‫یادم نیست، ولی تو که بیشتر سر درمیاری,
‫گوش کن، "هرمس",
‫یا منو نامرئی می‌کنی
‫یا منو نامرئی می‌کنی، یا لو میدم ‫داری QR کد می‌فروشی,
‫دیگه چیزی واسه از دست دادن ندارم,
‫پس، وقتی فلش "تیلز" رو بزنی، ‫دیگه نامرئی میشی,
‫وقتی فلش فعال باشه، هیچ‌کس ‫نمی‌فهمه دارم ازش استفاده می‌کنم,,,
‫یا از کجا دارم استفاده می‌کنم؟,,,- ‫- آره,
‫همینو گفتم دیگه, دوباره بگم؟
‫خب، حالا دیگه حساب‌مون صاف شد؟
‫باشه,
‫راستی,,,
‫یه زندگی شاد داشته باشی، خانم جوون,
‫هی، هی!
‫هی، صدامو می‌شنوی؟
‫نگام کن! هی! دارم با تو حرف می‌زنم!
‫ببین، چه بلایی سرم آوردی,
‫هی، صدامو می‌شنوی؟
‫سلام,
‫باشه، دیگه حله,
‫پیشم بمون,
‫محکم بچسب,
‫پیشم بمون,
‫با بابا چیکار کردی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چرا کلاه نداشت پس؟
‫نباید اصلاً اون نارنجک بهش می‌خورد,
‫یه نارنجک؟ چه جور نارنجکی؟
‫- من شهادت میدم, ‫- منو یادت میاد؟
‫من,,, من دوباره درست همون‌جایی ‫ظاهر شدم که ارتباط رو قطع کردم,
‫- "غیرفعال"؟ ‫- آره,
‫داریم میریم دیگه، یادت میاد؟
‫باشه، من,,, یه هدست واقعیت مجازی دزدیدم،
‫از پایگاه نظامی که توش ‫نظافت می‌کردم، دزدیدمش,
‫من یه نظافتچی‌ام, به پولش احتیاج دارم، ‫چون کیوآر کدم تا شش روز دیگه باطل میشه,
‫عجب زرنگایی هستن!
‫می‌دونم، می‌دونم، خب,,,
‫ببخشید، خیلی گیج‌کننده‌اس، من,,, می‌دونم,
‫ولی خب، واقعیته دیگه,
‫باید بهم اعتماد کنی، خیلی مهمه,
‫دارم ریسک خیلی بزرگی می‌کنم,
‫ارتش فکر می‌کنه یه هکر از "چین" یا ‫"روسیه" است، یا شاید جاسوسی صنعتی،
‫ولی در واقع این فقط منم,
‫پایگاه کجاست؟
‫نمیدونم، نباید بدونیم,
‫ولی شما رو اونجا نگه می‌دارن,
‫داری میگی یه نظافتچی تو یه پایگاه نظامی هستی،
‫که بدن منو اونجا نگه داشتن، ‫ولی حتی نمیدونی کجاست؟
‫پس با اون هدست یه ‫کیوآر کد الکی هم خریدی؟
‫آره، درسته,
‫آره,,, راستش این هدست باید منو ‫می‌برد "کانادا"، ولی به جز این، درسته,
‫پس میخوای اسم دوستامو که بیرونن از من بگیری؟
‫آره,
‫نه، بی خیال شو, اسم کسی رو بهت نمی‌گم,
‫حتی اگه اینجا دیوونه هم بشم، ‫عمراً اسم کسی رو بگم,
‫خواهش می‌کنم، باور کن, ‫وقت زیادی ندارم، گوش کن!
‫باشه؟
‫همه بیرون فکر می‌کنن تو دیگه نیستی,
‫رسماً فراری هستی، چون پلیس و دادگاه دنبالتن, ‫ولی بقیه فعالای "آر",,,
‫گوش کن! دیگر فعال‌های آر و پدرت ‫احمق نیستن، دارن دنبالت می‌گردن,
‫- چی بود؟ ‫- نمیدونم,,,
‫- اون کیه؟ ‫- نمی‌دونم,,,
‫- یهو پیداش میشه, ‫- ولی شما با هم حرف زدید,
‫- آره، ولی,,, ‫- قیافه‌اش چطوریه مگه؟
‫فکر کنم,,,
‫به نظر میاد یه چینیه,
‫- یه دختر چینی اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- هیچ‌خبر ندارم, واقعاً نمی‌دونم,,,
‫- شاید جاسوس صنعتی باشه, ‫- چرا یه چینی,,,؟
‫- این حرفا چیه؟ ‫- هی، مگه من چی می‌دونم؟
‫خیلی وقته اینجاییم، ها؟
‫تو اون "آنفی" هم خونسردیت رو حفظ کردی، نه؟
‫یه پا از دست داد، تو ولش کردی رفتی؟
‫همینطوره، آره؟
‫ته تهِ تونل یه نوری هست, ‫ته تهِ تونل یه نوری هست,
‫ته ته این تونل یه نوری هست، یه روشنایی,
‫هی، شما که همه‌چی رو می‌شنوین, ‫پس خوب گوش کنین ببینم چی میگم!
‫شوخی میکنید؟ ‫این برنامه مزخرفتون رو هک می‌کنم!
‫نمیتونین جلوم رو بگیرین!
‫سلام,
‫می‌خواستم خیلی وقته ازت بپرسم، ‫این "منطقه آبی" دیگه چیه؟
‫یه جورایی کلینیک ‫فوق پیشرفته‌ست، با دکتر و اینا,
‫ولی من مجوز ورود ندارم که
‫من نباید بخش بیماران رو تمیز کنم، خب,
‫چه طعنه‌ای داره سرنوشت!
‫تو هنگ‌کنگ پرستار بودم,
‫چی شده تو؟
‫قبلاً چی بودی؟
‫من,,, من "خبرنگار" بودم, توی "بغداد",
‫بیا بریم,
‫اون دختر چینی رو هم با خودتون ببرید,
‫- هی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- زود باش دیگه!
‫- من کاری نکردم که! ‫- تو دیگه ساکت! تکون بخور!
‫- برگرد, ‫- جدی میگی؟!
‫دست‌هات رو باز کن,
‫چی شده؟
‫تو "بغداد" خبرنگار بودید؟
‫نمی‌فهمم,
‫شما خبرنگار بودین توی "بغداد"؟
‫خب، راستش,,, ای کاش می‌تونستم بگم آره,
‫اینجوری خیلی باحال‌تر و شیک‌تر می‌شد,
‫ولی نه، من فقط یه آرایشگر بودم,,, تو "موصل",
‫نه، تو "بغداد" نبودم,
‫فقط خواستم بدونی، به نظر من آرایشگرا,,,
‫به نظر من آرایشگرا خیلی باحال‌تر ‫از این آشغال‌جمع‌کنا هستن,
‫کار "کیم" توی قسمت آبی نصیب ‫من نمیشه؟ یکم تنوع بد نیست,
‫نه، همون قراره قبلیه, ‫تو که تا یه هفته دیگه داری میری,
‫کمک!
‫- دیگه نمی‌شه تحمل کرد,,, ‫- کمک!
‫هشتاد درصد آدما تو ۲۴ تا ‫ ۴۸ ساعت اول کم میارن,
‫- من تروریست نیستم, ‫- پانزده درصد دیگه,,,
‫تو اون چند روز بعدش,
‫اون ۵ درصد باقیمونده‌شون ‫ولی هیچ‌وقت کم نمیارن,
‫من که قهرمان بازی در نمیارم,
‫فقط سه روز دیگه وقت دارم، ‫قبل از اینکه مثل تو بشم,
‫یه نفر داره یواشکی میاد ‫و میره تو "اونترلینن",
‫نه، برعکس شما، اون ‫مزاحم علامت سیاره ب رو نداره,
‫هر اشاره‌ای به ظاهر بیرونی,,,
‫هویت یا نیت‌های این مزاحم رو فاش کنه
‫فوری آزادش می‌کنیم، همین الان,
‫از همکاری داوطلبانه و کامل‌تون ممنونیم,
‫لعنتی,
‫این مزاحم درست به اندازه‌ی ‫این هتل و وعده‌ی آزادی قلابیه,
‫مهم نیست، فقط نباید رفیقامونو قال بذاریم,
‫اگه یه نفر از بیرون بتونه ‫خودشو برسونه به این زندون,,,
‫تنها راهمون برای ارتباط با دنیای بیرونه,
‫شاید تنها شانسمون باشه که یه تماسی بگیریم,
‫- بهتره باهاش همکاری کنیم, ‫- اگه با هم کار کنیم که,,,
‫ولی آخرش داریم واسه همین ‫سیستم کار می‌کنیم دیگه,
‫این مزاحم مثل,,, یه استخره، آسمونه، باده,,,
‫هیچی‌ش واقعی نیست, همه‌ش مجازی‌ئه,
‫- برنامه داره ما رو کنترل می‌کنه, ‫- شاید بتونه گولش بزنه،
‫- برنامه‌ات رو؟ ‫- این برنامه که مال من نیست,
‫و,,, چی بگم؟
‫این همه "شاید" زیاده, ‫تهش فقط دو تا راه می‌مونه:
‫تو به اونایی که بیرون دارن ‫برامون می‌جنگن خیانت می‌کنی،
‫یا اینکه,,,
‫- با این برنامه همکاری می‌کنی, ‫- چطوری مگه میشه؟
‫می‌بینی که فایده نداره، ‫"مهدی"، هیچ جوری نمیشه,
‫اونایی که حرف می‌زدن، هنوزم پیشِ ما هستن,
‫باشه، من رفتم,
‫اون مزاحم، همون خانم پیش تو بود؟
‫این ادا اطوار چینی‌ها رو تمومش کن,
‫حواسم بهت هست, ‫حالا دیگه منم تو نقشه‌ی سریت شریکم,
‫ای وای، چه غلطی کردم,,,
‫خواهش می‌کنم برگرد,
‫خواهش می‌کنم برگرد,,, ‫خواهش می‌کنم، توروخدا برگرد,
‫خواهش می‌کنم برگرد, ‫خواهش می‌کنم برگرد، خواهش می‌کنم,
‫خواهش می‌کنم برگرد,
‫خواهش می‌کنم برگرد، جونِ من,
‫خواهش می‌کنم برگرد,,, ‫خواهش می‌کنم، جونِ من، برگرد,
‫خواهش می‌کنم برگرد، خواهش می‌کنم,
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم, برگرد, ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم,
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم,
‫- اوه، لعنتی! ‫ - منتظر من بودی؟
‫نه، بابا!
‫اینجا نمی‌تونیم بمونیم، پاشو,
‫این،
‫این پایه و اساسشه,
‫اینجا هم که دارم کار می‌کنم، توی "منطقه سبز",
‫و شما چی، فکر کنم شما,,,
‫خب، یعنی بدن‌هاتون,,, الان یه جایی ‫تو همین محدوده آبی هست، درسته؟
‫هنوز بهش دسترسی ندارم، ‫ولی دارم روش کار می‌کنم,
‫کی اعتبار اون کیوآر کدـت تموم میشه؟ ‫اصلا حواسم به گذر زمان نیست,
‫فقط پنج روز دیگه مونده,
‫این دیگه چیه؟
‫گوش کن ببین چی می‌گم,
‫اسم من "نور حمدی" هست, "نور حمدی",
‫اگه برنگشتم و راه دیگه‌ای ‫برای بیرون رفتن نداشتی،
‫میتونی اسم من رو صدا کنی,
‫الان دارم خیلی ریسک می‌کنم,
‫تو انجمنِ محله‌ی شمالی وصل شو ‫و جوری رفتار کن که انگار منم,
‫با یه خانومی به اسم "بابا" تماس بگیر، بعد هرچی ‫درباره‌ی سیاره‌ی "بی" می‌دونی براش تعریف کن,
‫هدست رو، هر چی که می‌دونی، بهش بگو, ‫اون می‌تونه کمکمون کنه,
‫شناسه من، برای اینکه تو فروم وارد بشی،
‫شماره‌ی شناساییم برای ورود ‫به فروم اینه: ۹۹۹۷۳۴۲۴۵,
‫,,,۹۹۹۷۳۴۵
‫- ۲۴۵, ‫- کسی این دور و برا هست؟
‫- 999734245, باشه, ‫ - باشه,
‫هی! شماها کجایین؟
‫همینجا منتظرم باش, ‫سعی می‌کنم زود برگردم, باشه؟
‫باشه,
‫"جولیا"؟
‫ساخت اون دیوار خیلی بزرگ ‫توی مدیترانه داره تموم می‌شه,
‫این سازه‌ی عظیم، تا یه ماه دیگه تموم می‌شه,
‫و کلاً کاری کنه اروپا دیگه برای ‫مهاجرای آفریقایی قابل دسترس نباشه,
‫دیشب هم یه تلاش دیگه برای ‫رد شدن از این سد، بی‌نتیجه موند,
‫۳۰ تا مهاجر غرق شدن
‫[دسترسی ممکن نیست]
‫یا توسط مرزبان‌های اروپایی کشته شدن،
‫اونایی که دارن تو اون ساختمون ‫ ۵۰۰ کیلومتری گشت می‌زنن,,,
‫تو لیبی دما الان رسیده به ۵۶ درجه,,,
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫نه بابا، فقط منم,
‫افتادم تو چه دردسری!
‫اینترپل چسبیده به ما,
‫تو بودی؟ منو فروختی؟
‫ببخشید، چی؟
‫واسه همین اینجام دیگه,
‫ولی تونستم فرار کنم،
‫ولی دیگه هیچ جا رو ندارم برم,
‫- صبر کن, خودشه, ‫ - کی؟
‫این هکرمه,
‫"مهدی علوی" هستم,
‫میشه لطفاً همه‌شون رو واسه من چک کنی؟
‫باشه,,,
‫[از دوم آوریل گمشده]
‫وای، ترسوندیم!
‫ببخشید، حواسم نبود,
‫- خیلی خسته به نظر میای, ‫ - تو هم,
‫آره، خوابم نبرد,
‫می‌خواستم اینجا باشم,
‫با "بابا" حرف زدی؟
‫نتونستم پیداشون کنم، ‫انجمن بسته شده, خیلی بد شد,
‫فکر کنم,,, فکر کنم غیب شدنتون همه رو ترسونده,
‫دوستت احتمالا یهویی غیب شده,
‫پس دیگه کسی دنبال ما نیست، درسته؟
‫نه، "پدرت",
‫اون ول نمی‌کنه، هر جور شده می‌خواد پیدات کنه,
‫- عجب جوکیه! ‫- چی بامزه است؟
‫اینکه حالا دنبالم می‌گرده، ‫درست وقتی که غیب شدم، خنده‌داره,
‫قبلاً که اصلاً برام مهم نبود,
‫اگه "R" دیگه نباشه، چیکار کنیم حالا؟
‫خب، می‌نویسیم دیگه,
‫تنها کاری که از دستم برمیاد همینه، راستش,
‫تو کی هستی، "نور"؟
‫من و دوستام,,,
‫من و دوستام یه روزنامه ‫آنلاین غیرقانونی راه انداختیم,
‫این مربوط به ده سال پیش توی بغداده,
‫پنج، شش…
‫روزها کفش می‌فروختم و شب‌ها می‌نوشتم,
‫همیشه می‌دونستم یه گندی قراره زده شه,
‫۱۱، ۱۲، ۱۳,,,
‫ولی ترس تنها موضوعی بود که ‫اصلاً نباید راجع بهش حرف می‌زدیم,
‫چهارده، پانزده,,,
‫سانسورِ ما فقط همینه,
‫آره، دقیقاً,
‫۱٫۵۰۰۹۱۶,
‫یهو از زندگی محو شدم,
‫- ۴۶, ‫- یا بهتره بگم,,,
‫از زندگیم محو شدم، بهتره بگم,
‫19 دقیقه,
‫- چی؟ ‫- یه دقیقه و ۱۴۶ صدم ثانیه است,
‫- میشه ۱۹ دقیقه, ‫- یه جور امتحانه؟
‫اینجا پایگاهه,
‫یه بند کفش بده من,
‫چی؟ میخوای با بند کفشم چیکار کنی آخه؟
‫پسش بده دیگه!
‫اسم من تو لیست سیاه دولت نظامی "عراق" بود,
‫نتونستم برم ترکیه,
‫بعدش دیگه مدارکمو انداختم دور
‫و یه جورایی صحنه‌ی مرگ خودمو ساختم,
‫بدون اینکه خداحافظی کنم,
‫هیچکی رو,
‫این پایگاه یه جایی همین دور و براست,
‫یه جایی همین دور و برا، روی این خط,
‫شناسایی من مال یه خانومی بود ‫که تو راه دریای مدیترانه فوت کرد,
‫این‌جوری شد که شدم "امرا درواش",,,
‫خب، این‌جوری شد که من شدم یه آرایشگر مو ‫به اسم "عمرا درواش" از موصل,
‫[فوق محرمانه]
‫نپرس چه سختی‌هایی کشیدم ‫تا خودمو به اینجا رسوندم،
‫و اینکه چه اتفاقاتی از اون موقع ‫تا حالا افتاده,
‫یاد گرفتم هیچی باشم,
‫هیچی و هیچ‌کس,
‫یهو دیدم این هدست رو دزدیدم,,,
‫و زندگی من دوباره جون گرفت,
‫تو تنها کسی هستی که اسم واقعیمو بهش گفتم,
‫می‌برمت بیرون از اینجا,
‫خب، چه جوری؟
‫تو که اصلا نمی‌دونی پایگاه کجاست,
‫فقط ۴ روز دیگه وقت داری,
‫من همونم که تو رو از اینجا میارم بیرون,
‫"اروان" ربطی به "آر" نداره,
‫اون هیچ ربطی به این قضیه نداره, ‫ولی خب، یه چیزایی به من بدهکاره,
‫اونجا رو ببین, بعد منو,
‫"آر" لنزهای کیوآر خالی رو بهش میده، ‫که ما از کارخونه‌ها یواشکی میاریم,
‫به جای اینکه بندازیمشون دور، ‫می‌فرستیمشون پیشش,
‫خب، اون موقع است که می‌تونه ‫لنزها رو برای مشتری‌هاش تنظیم کنه,
‫من اطلاعات لنزت رو اسکن می‌کنم,
‫در عوضش، اگه کسی رو خواستیم ‫غیب کنیم، بهمون کمک می‌کنه,
‫تا ۴۸ ساعت دیگه، اون جدیده‌رو میگیری,
‫همین که رسیدی کانادا، خیالت راحت میشه ‫و می‌تونی مقاله‌تو بی‌دردسر منتشر کنی،
‫بدون اینکه خطری تهدیدت کنه,
‫پس یه زندگی جدید رو شروع می‌کنی,
‫کسی منتظرته؟
‫آره,
‫فقط سه روز دیگه مونده,
‫هی، این کارا دیگه جواب نمیده، بیخیال شو,
‫جنبش "اکوتروریستی" R,,,
‫دیروز دوباره جنبش "اکوتروریستی" ‫تو لندن و اطرافش یه کارایی کرده,
‫چند تا انفجار اواخر شب اتفاق افتاد,
‫نزدیک انبارهای سوختِ فرودگاه ‫"هیترو" چند تا انفجار رخ داده,
‫می‌خوان کل پروازها رو مختل کنن، انگار!
‫در حال حاضر یه عملیات بزرگ نظامی ‫و انتظامی تو منطقه جریان داره,
‫در حالی که حزب "آز" در ‫اروپا داره طرفدار جمع می‌کنه،
‫کارخونه‌ها توی فرانسه حدود دو هفته‌ست ‫که کمتر مورد حمله قرار گرفتن,
‫مخصوصاً توی شهرِ "گرونوبل",
‫بعضی از فعال‌ها غیب شدن، احتمالا برای ‫اینکه از دست پلیس و دادگاه در برن,
‫خب، یا اینجاست دیگه,,,
‫نه بابا، آخه اینجا که زمین فوتباله، نیست!
‫یا اینجا,
‫حالا یه چیز محتمل‌تر، حومه‌ی شهر تو شماله,
‫پیداش کردم,
‫- چی؟ ‫- ایناهاش,
‫یه جایی خوندم، فکر کنم پنج سال پیش بود، ‫می‌خواستن یه برج آب بسازن,
‫ولی اگه عکس‌های ماهواره‌ای رو ببینی,,,
‫,,,ولی هنوز برج آبی اونجا نیست,
‫تو این پنج سالِ گذشته اونجا چه کار کردن؟
‫اینجا نه تنها برج آب نیست، بلکه ‫هنوزم یه جورایی کارگاه ساخت‌وسازه,
‫- به این می‌گن یه جورایی,,, ‫- ,,,ماست‌مالی کردن دیگه,
‫- یعنی یه جورایی پنهون کاریه, ‫- آره، پنهون کاریه, دمت گرم، فهمیدی!
‫رسیدی! پیداش کردی!
‫این همون پایگاهه دیگه!
‫آره! آره! باشه,,,
‫چرا قایم شدی؟
‫نه، اصلاً هم این‌طور نیست,
‫آهان، واقعاً؟ چند روزه داری ازمون فرار می‌کنی,
‫- نه، دنبال,,, ‫- دنبال چی می‌گردی؟
‫- آهان، اون مهاجم رو می‌گی؟ ‫- آها، بله، همون مهاجم,
‫مگه پیداش نکردی؟
‫این برات خنده‌داره؟
‫اونو دیدی؟
‫اون چیه دستت؟
‫اوه گودی، گودی، گودی,,,
‫این رو دیدم,
‫یه نفر اینجا بود، بعد یهو غیب شد,
‫نه، خواهش می‌کنم این کارو نکن, ‫باید بهم اعتماد کنی,
‫پشت سرمون چه کارا می‌کنی، هوم؟
‫این اداها چیه دیگه؟
‫- نه، هیچی, والا من چه می‌دونم, ‫- منو دست ننداز,
‫- حالا کجا می‌خوای بری؟ ‫ - ای بابا,,,
‫- هی, ‫- میخوای منو ببندی؟
‫- دستتو بردار! ‫- بستن من که کاری نداشت،
‫- نه؟ ‫- ولم کن دیگه!
‫دقیقا همینو می‌خوان دیگه!
‫- وایستا همونجا! ‫- ولم کن دیگه!
‫نمیدونم چطوری تونستی ‫"کیو آر کد" جدید رو گیر بیاری،
‫ولی این دیگه خیلی خفنه! آخیش، ‫اینجوری خیلی کارها آسون‌تر میشه,
‫راستی "بلیط هواپیمات" رو هم برات گرفتم,
‫دوشنبه ساعت یک پرواز داری, ‫ببینم چطوری ردیفش کردی!
‫مواظب خودت باش، باشه؟
‫,,,حتی یه روز هم نه,
‫خب، راستش می‌خواستم بهت بگم که,,,
‫خب، اگه رفتی خارج,,,
‫پس سعی کن,,, یه خبری از خودت بده، باشه؟
‫یه جوری یه خبری، یه نشونه‌ای از خودت بفرست,
‫خواهش می‌کنم,
‫"هرمس؟"
‫- میشه لطفاً آدرسشو پیدا کنی؟ ‫ - چی؟
‫میشه لطفاً آدرس این آقا رو پیدا کنی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، حالا که دیگه می‌دونیم پایگاه کجاست,
‫تو سوار این هواپیما میشی و به محض اینکه ‫رسیدی اونجا، دکمه "ارسال" رو میزنی,
‫- بعدش بوم! خانم کوچولو, ‫- این چرت و پرتا رو نگو، "هرمس"!
‫پس هی نگو "ما"! منظورت از "ما" چیه اصلا؟
‫به خاطر تو، منِ بدبخت تنها گیر افتادم!
‫میشه لطفاً همه دیگه بهم ‫نگن چیکار کنم؟ دیگه بسه!
‫دیگه بسه!
‫- متأسفم، "هرمس", ‫ - عیب نداره,
‫چقدر از اون موقع گذشته؟
‫نمیدونم والا,
‫دو سال و سه ماه دیگه
‫و ۱۲ روز دیگه,
‫پانزده ساله هیچ‌کدوم از فامیلامو ندیدم,
‫پدرم سال پیش فوت کرد,
‫"جولیا" جان،
‫بالاخره بهمون میگی چی میدونی، "جولیا"؟
‫میشه جواب بدی، لطفاً؟
‫بگو دیگه، کی هست؟
‫پس زودتر بگو کیه دیگه, ها؟
‫بی‌معرفتی دیگه,
‫لعنتی، تو هیچی از احساسات سرت نمیشه,
‫- سرش داد بزن، با مهربونی فایده نداره! ‫- خفه شو، داری دیوونم می‌کنی!
‫شاید
‫شاید مجبور نباشیم همه‌مون,,,
‫شاید مجبور نباشیم همه‌مون اینجا بمونیم, ‫می‌فهمین چی می‌گم؟
‫یعنی، بهتره که,,, همه‌تون همین‌جا بمونین،
‫اگه یه وقت سر و کله‌ی مزاحم پیدا شد,,, ‫و اینکه، برای محافظت از اونا,
‫و من,,,
‫با همین ملافه میرم تو اون اتاق تاریک,
‫- و بعد براشون تعریف کن, ‫- چی می‌گی اون‌وقت؟
‫- اون مزاحم رو دیده, ‫- چی فرمودین؟
‫دیدیش؟
‫- منظورت اینه که مزاحم رو دیدی؟ ‫- یعنی چی؟
‫نه، ندیدمش, جدی میگم، نمی‌دونم منظورش چیه,
‫من,,, فقط ملحفه رو دیدم,
‫همین,,, دیگه هیچی,
‫چه گندی زدم!
‫هِی!
‫- اینجا چه غلطی می‌کنم؟ ‫- نه، خواهش می‌کنم نه!
‫- ولش کن! ‫- تمومش کن! خواهش می‌کنم تمومش کن!
‫نه، امکان نداره, ‫- خودتی واقعاً؟
‫نه، بسه دیگه!
‫وای خدای من!
‫- کجاییم؟ ‫- میشه لطفاً منو باز کنی؟
‫آره، ببخشید,
‫من,,, من خیلی ترسیده بودم، فکر کردم مُردی,
‫یه پلیس رو کشتم,
‫وقتی شروع کردن به حمله به مطبوعات، ‫من همینجوری بیخیال ازش گذشتم,
‫وقتی شروع کردن به گیر دادن به اونا، ‫برام مهم نبود، چون ما اهل همین‌جاییم,
‫و وقتی مادرت بین اون همه مزرعه مسموم شد,,,
‫نمی‌خواستم جنجال به پا کنم,
‫غرامت رو قبول کردم و ‫منتظر موندم خودم مریض شم,
‫وقتی کارتون گیر شد، دیگه باهات حرف نزدم,
‫گند زدم، حسابی,
‫چقدر مریضی تو؟
‫دارم می‌میرم، به قول معروف,
‫نه، تورو خدا! نکن، نکن!
‫"الویی!"
‫- "گودان",,, ‫- "الوی",
‫من طرف توام,
‫باید ارتباط رو قطع کنی,
‫زود باش خاموشش کن بابا! بجنب دیگه، بابا!
‫- زود باش! ‫- تو هم با من میای!
‫حالش چطوره؟
‫حالش خوبه؟
‫وای نه! گندش بزنن، گندش بزنن!
‫اوه، نه,,, باید از اینجا بزنم به چاک,
‫صبر کن! صبر کن!
‫کی بود؟
‫من بودم دیگه,
‫اتفاقا مچ مزاحم رو گرفتم, کارِ من بود,
‫پس کی بود؟
‫کی پیش پدرت بود و اون هدست رو بهش داد؟
‫انگار اصلاً خبر نداری چه بلایی قراره سرت بیاد,
‫زود باش بگو دیگه!
‫"مادام,"
‫خانوم، صدامو می‌شنوین؟ ‫صدامو می‌شنوین؟ ژنرال رو بیارین!
‫نبضش خیلی بالاست, ‫یه دوز "کوردآرون" لازم دارم!
‫"هرمس"؟
‫"هرمس"، اینجایی؟
‫"هرمس"؟
‫هی، هی، هی, ‫آروم باش، دختر، منم دیگه -
‫همون دلال لنزهای QR خودتونم,
‫اروان، یادت میاد؟
‫- لعنتی، اینجا چه خبر شده؟ ‫- یه سری معتاد
‫اومدن مغازت رو به هم ریختن, ‫تو اینجا چه کارا که نکردی!
‫کسی رو دیدی؟ "هرمس" رو دیدی؟
‫- "هرمس"! "هرمس"! ‫- هی، هی، هی! هی! داد نزن دیگه!
‫اینجا به جز من کسی نیست,
‫دارم کلی ریسک می‌کنم تا اینو برات بیارم,
‫بگیر دیگه!
‫بلیت هواپیما داری؟
‫می‌دونی "جولیا" و بقیه کجا هستن؟
‫کامپیوترمه,
‫کامپیوتر من! نه، نه، نه,,,
‫- میتونم بهت اعتماد کنم؟ ‫ - آره,,,
‫میتونم بهت اعتماد کنم؟
‫آره، خیالت راحت,
‫این چیزی که توی "اون" پیدا می‌کنی,,,
‫چیزی که اون تو پیدا می‌کنی، ‫باید همه دنیا بفهمن,
‫- ای وایِ من,,, ‫- حالا دیگه همه‌چی دست توئه,
‫اونجایی؟
‫هنوز زنده‌ای؟
‫ظاهراً که آره,
‫,,,ببخشید، واقعاً متأسفم,
‫می‌تونیم از اینجا بریم بیرون,
‫بالاخره به حرفمون گوش می‌دن,
‫الان باید لنزش رو داشته باشه,
‫باید الان تو هواپیمای "کانادا" باشه، نه؟
‫با لنزشون دیگه,
‫با لنزشون,,, با لنزشون,,,
‫هی، دوباره منم, بگو که رسیدی فرودگاه، دیگه!
‫فقط بگو اونجایی، باشه؟
‫کش مو,
‫دست‌هات رو باز کن,
‫بچرخ,
‫کش مو,
‫- هی! ‫- وایسا!
‫چرا پرواز رو نگرفتی؟
‫چون نمی‌دونستم کدوم زندگی رو از نو شروع کنم,
‫سلام!
‫نگهشون دارید! عقب! عقب برگردید!
‫آزادشون کن!
‫زود باش، بجنب!
‫سیاره‌ی دومی وجود نداره، که!
‫از صبح تا حالا، دیگه هیچ موضوع دیگه‌ای نیست,
‫پروژه سری ارتش لو رفته,
‫یه خبرنگار عراقی تونسته,,,
‫از بیرون یه جورایی وارد یه زندان مجازی شده,
‫یه گزارش تکان‌دهنده از یه شاهد عینی ‫که بدرفتاری‌های وحشیانه رو برملا می‌کنه,
‫زندانی‌ها نمی‌تونن بمیرن، فقط زجر می‌کشن,
‫شکنجه‌ی مجازی هم شکنجه حساب می‌شه؟
‫سوال پیچیده‌ایه,
‫که خودش سؤال‌های جدیدی رو مطرح می‌کنه, ‫ این یه راه حل واسه زندون‌های پره؟
‫یا کلاً برای مشکل جمعیت زیاد؟
‫پس دفعه‌ی بعد کی رو بندازیم زندان؟ معتادا رو؟
‫- بیچاره‌ها رو؟ مهاجرها رو؟ ‫- چی داریم میگیم اصلاً؟
‫مگه می‌شه این‌جوری از شر ‫رقبای سیاسی خلاص شد؟
‫پس دیگه چی از دموکراسی برامون می‌مونه؟