‫صاحب این بدن ،
‫توسط جد تو هایاسه کشته شده,
‫خواسته ی جسمی که فوشی در اونه ، ‫اون رو وادار می‌کنه,
‫آیا مردم اون رو به عنوان خدا ستایش می‌کنن ، ‫یا به عنوان خادمِ شیطان می‌دونن؟
‫اون خادمِ شیطانه!
‫چیزی که به سرش اومد ، ‫بدتر از این حرفا بود,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫گناه و بخشش
‫محدود شدن و کاری جز نفس کشیدن ‫از دستشون بر نیامد,
‫در پایان چه چیزی در انتظارشونه؟
‫برای اکثر موجودات به این صورته:
‫انگار که نفسشون متوقف شده ، ‫آروم آروم فراموش می‌کنن,
‫این که چه کاری انجام می‌دادن ، ‫و چه کاری می‌خواستن انجام بدن,
‫بونشن نیکولی لا تیستی پیچ اورالیس,
‫تو!
‫همون حرومی از کلیسای بنت!
‫سایلیرا هستم,
‫تو از فردا به جرم ارتداد محاکمه میشی,
‫برای اشتباهاتت توبه کن ، ‫و از خدا درخواست بخشش کن!
‫این تنها راهیه که ممکنه آزاد بشی,
‫من فورا از اینجا میام بیرون!
‫ارتداد مرتداد حالیم نیست! ‫اما پاپا شما رو نمی‌بخشه!
‫هوم,
‫اورالیس قبلا بهم رشوه فرستاده,
‫به اندازه سه نفر,
‫ولی پولی بود که توسط شیطان ، ‫فوشی ساخته شده بود,
‫پس ردش کردم,
‫فعلا خداحافظ ، ‫تا محاکمه ی فردا,
‫خب خب انقدر ناامید نباش!
‫ما حتی اگه اعدام بشی هم ‫کنارت می‌مونیم!
‫مردن هم انقدر بد نیست ها!
‫خفه شین!
‫هیچ مرده ای احساس من رو درک نمی‌کنه!
‫دلداری دادن رو بس کنین و دنبال ‫یه راه فراری باشین!
‫راستش ،
‫من ترس از ارتفاع دارم و ‫نمی‌تونم از اینجا برم!
‫منم همینطور!
‫چه فرقی داره ، شما که قبلا مردین ‫کله خر ها!
‫من رو نجات بدین!
‫من اینجام ، پاپا ماما!
‫خفه شو,
‫خیلی رو مخی,
‫اوه ، پسرک!
‫تو تمام مدت اینجا بودی ، کی هستی؟!
‫چابو,
‫به خاطر دزدیدن نون انداختنم اینجا,
‫احمق! اگه نون نداشتی خب ‫یه دونه هلو به جاش می‌خوردی!
‫اورالیس به خاطر هلو هاش معروفه!
‫اینجا ایلساریتائه ها,
‫اوه ، درسته!
‫و اون خانمی که کنارته چی؟
‫مامانته؟
‫چی داری میگی؟
‫مامانم رو بردن یه جای دیگه,
‫با همدیگه دستگیر شدیم البته,
‫شرمندم پسر ، ولی فکر کنم مامانت ‫دیگه زنده نیست,
‫مامان من نمرده!
‫خـ-خیلی بدی!
‫فکر کردی از زیر دست بلند کردن ‫رو شاهزاده قسر در میری؟!
‫اونی که خیلی بده تویی شاهزاده!
‫چطور تونستی بهش بگی مادرش زنده نیست؟!
‫خیلی خب قبوله!
‫دروغ گفتن چه فایده ای داره؟
‫تنها حقیقتی که می‌بینی ‫ارزش باور کردن داره,
‫اگه به چیزی که نمی‌بینی دِل ببندی ،
‫در نهایت باعث ناامیدیت میشه,
‫همونطور که پاپا بدون دونستن من ‫داداشم رو انتخاب کرد,
‫بدین وسیله اولین بازجویی رو شروع می‌کنیم,
‫در پاسخ به تمامِ سوالات ، ‫تنها حقیقت رو بیان کنین,
‫بنا به گزارشات ، شما فوشی رو ‫در منطقه کارگال دستگیر کردین ،
‫چطور فوشی رو بین جمعیت پیدا کردین؟
‫بهم یاد دادن چطور پیداش کنم,
‫توسط کسی؟
‫فکر کنم شما بهش میگین "روح" ؟ همونا!
‫از کجا مطمئن بودی اون ارواح ‫خادمین شیطان نیستن؟
‫نمی‌دونم!
‫به نظر منطقی می‌رسیدن ،
‫آدمای خوبی هستن ، همشون,
‫و ظاهرشون چه شکلیه؟!
‫همه جوری هستن!
‫یکی تو سرش شمشیر داره ، ‫یکی یه دست نداره ،
‫بیشترشون ظاهر زمان مرگشون رو دارن ،
‫ولی همشون اینطور نیستن,
‫شوکه شدم!
‫تمام این مدت ، مردم فکر می‌کردن ‫تو روانی هستی!
‫ولی در واقع می‌دیدیشون!
‫تو می‌تونی افراد مرده رو ببینی ،
‫همینطوره نه ، شاهزاده؟!
‫آره,
‫وقت غذاست!
‫بگیرش!
‫ایول!
‫یه تیکه نون برای هر نفر,
‫نون!
‫خیلی وقت میگذره!
‫اینو به مورچه بدی ضعف میزنه!
‫بدن من چندبرابر بزرگتر از ‫یه بچه‌ست!
‫می‌تونی یه تیکه از مال من برداری,
‫عجب بچه ی خوبی!
‫حتما یه روزی یه اورالیس دعوتت می‌کنم!
‫واقعا که کاریت نمیشه کرد!
‫نصفِ خودم رو هم بهت میدم,
‫البته یه ذرش رو خوردم,
‫شگفت انگیزه تودو!
‫تو هم وزن کم می‌کنی ، یه تیر و دو نشون!
‫آره همینطوره!
‫ممنونم ، تودو-سان,
‫من نصف نونم رو میدم به مامانم!
‫تو از قدرتِ شیطان برای ایجاد و ‫تقسیم غذا ،
‫و همچنین پول و سلاح استفاده کردی!
‫برای این اعمالت احساس گناه نکردی؟!
‫نجات دادن کسایی که گشنه موندن ‫خوشحال کنندست مگه نه؟!
‫این کجاش جرمه؟
‫دعای جزء 2 سوره 26 کتاب مقدس ‫بنت رو بخونین,
‫هه؟!
‫ "خنده ی او ، بدن های گرسنه را تغذیه می‌کند,"
‫"بدن خود را از مرحمتِ بنت تغذیه کنید ،
‫و از آنچه که روحتان را ارضا می‌کند ، تشکر کنید"
‫بازم خیلی ممنونم ، تودو!
‫راستی ، این نخ رو از کجا آوردی؟
‫تو لباسم داشتم,
‫به لطف همون ، از دستِ شمشیر ‫جون سالم به در بردم,
‫عه؟ فکر می‌کردم به خاطر چربی هات باشه!
‫میگم ،
‫شاهزاده ، تو از چه گل هایی خوشت میاد؟
‫گل؟
‫آم ، همه جورش رو دوست دارم,
‫اگه مجبور به انتخاب باشم ، شکوفه ی هلو!
‫اونا چه شکلی بودن؟!
‫چیزی جز گل ها هم هست ‫که دوست داشته باشی؟
‫در این صورت ، شمشیر و تاج ،
‫چرا می‌پرسی؟
‫اوه ، دلیل خاصی نداره!
‫تو اعتقاد داری که قدرتت از طرفِ ‫خدا بهت اعطا شده؟!
‫نمی‌دونم,
‫به نظرت چرا چنین قدرتی داری؟
‫خب
‫چون من در جایگاهی هستم که ‫می‌تونم اون رو با دیگران به اشتراک بذارم؟
‫چرا باید تو باشی؟
‫چرا برادرت نباشه؟
‫به نظرت چرا خدا به جای دیگران ‫تو رو برگزیده؟
‫خب به این دلیله ؛ که من پادشاه میشم
‫پروردگارِ بنت با همه به طور مساوی برخورد می‌کنه,
‫اگه قدرت تو الهیه ، ثابتش کن,
‫موی مشکی ،
‫یه روبانِ بژ ، و لباسِ قرمز,
‫ناخنِ انگشتِ چپش کوتاهه,
‫تویی که اونجایی,
‫به نظرت آشنا نمیاد؟!
‫این همون خانمیه که تو از این ‫بچه جدا کردی و کشتیش!
‫حقیقت داره؟!
‫نه!
‫واقعیت رو بگو!
‫بچه ها ، ساکت باشین,
‫در این صورت این یه وحیِ الهیه؟!
‫نمد!
‫تهمته!
‫راست میگه! بهمون ثابت کن!
‫سکوت!
‫اصلا من چرا می‌خواستم شاه بشم؟
‫نه ،
‫من هرگزِ هدفِ باشکوهی نداشتم,
‫غروب خورشید!
‫امیدوارم فردا هم دوباره ببینیمش,
‫این نور
‫نمی‌خواستم از رویام دست بکشم,
‫همش همین بود,
‫ها؟
‫من کجام؟
‫چی شده؟!
‫داشتم چی کار می‌کردم؟
‫ها؟
‫باید
‫هه؟
‫گزارش وضعیت,
‫چندین هفته گذشته,
‫فوشی چرخه از از بیدار شدن و ‫دوباره خوابیدن رو تکرار می‌کنه,
‫با دوبار تنفس از هوش میره ، ‫و هر 6 دقیقه به هوش میاد,
‫تو چنین بیداریِ کوتاهی ‫حواس و آگاهی شکل نمی‌گیره,
‫اون سعی در به یاد آوردن می‌کنه ، ‫و دوباره از یاد میبره,
‫چی؟!
‫شاهزاده ، قفستون داره پایین میره؟!
‫نکنه
‫قفس هامون رو قرقره هستن؟!
‫ببین!
‫تمساح!
‫کمک!
‫چـ-چه اتفاقی افتاده شاهزاده؟!
‫برگشتیم!
‫حالت خوبه ، چابو؟!
‫چنین ظلمی در حق یه بچه ‫اونم به خاطر یه تیکه نون؟!
‫نه ، نکنه
‫اون رو فقط برای متعادل کردن ‫وزن بین قفس ها آوردن؟!
‫وقت غذاست!
‫شاهزاده ، یکم براتون می‌فرستم!
‫نه ، من خوبم,
‫خودت بخورش,
‫هوی!
‫کی ما رو میارین بیرون؟!
‫نمیشه حداقل تودو یا چابو رو زودتر ببرین؟!
‫اونا ممکنه آزاد بشن اگه بتونی ثابت کنی ‫که موردِ رحمتِ خداوند هستی,
‫چطور می‌تونم کاری کنم که باور کنین ،
‫اونم وقتی هرچیزی که میگم بازم ‫اینجا گیرمون انداختین؟!
‫چابو!
‫من حالم خوبه!
‫بهم دارو بدین!
‫چابو در خطره!
‫اگه خدا تو رو رها نکرده باشه ، ‫اون بچه نجات پیدا می‌کنه,
‫فوشی اون رو رها نکرده بود ،
‫بلکه جسمش سوخته بود,
‫اون از کفِ دستش گرما ساطع می‌کنه,
‫آهن رو ذوب می‌کنه,
‫اما چون جایی برای جریان یافتن نداره ‫بدن خودش رو می‌بلعه,
‫بازیابی و خلقت ، دوباره و دوباره,
‫یا این وضعیت بدنِ فوشی خاکستر میشه,
‫آهن همه چیز رو فشرده می‌کنه و ‫می‌بلعه,
‫اما گرمایِ فوشی نسبتا پایدار بوده,
‫به زودی به جای هر 6 دقیقه هر 9 ثانیه ‫به هوش میاد,
‫که می‌تونه به آگاهی برسه,
‫با اجین شدن توسط آهن ،
‫فوشی خیلی سریع قابلیت بازیابی ‫مقابل گرما رو به دست آورد,
‫و این به معنایِ انتقال اراده ی آهنینش ‫به بدنشه!
‫سایلیرا!
‫فکر کردم فوشی رو مهر و موم کردی!
‫نکنه ، ما خدا رو خشمگین کردیم؟!
‫اون یه شیطانه!
‫آب! با آب جلوش رو بگیرین!
‫آره!
‫فوشی-ساما!
‫ایول! ما فوشی رو شکست دادیم!
‫تموم شد
‫همه چی نابود شد,
‫حرومیِ سرسخت!
‫تصمیم فوق العاده ای بود ، سایلیرا!
‫اتفاقات امشب ، مدت ها در شهر انتوس ‫به یاد آورده میشه!
‫عدالت پیروز شد!
‫این پیروزیِ کلیسای بنته!
‫تحت تاثیر قرار گرفتم که تو چنین مدت طولانی ای ‫از بین نرفتی!
‫هرگز!
‫کارت خوب بود,
‫تو چرا نامیرا هستی ، و به چیزای مختلف ‫می‌تونی تبدیل بشی؟
‫چرا انقدر عجیبی؟
‫چرا انقدر غَنی هستی؟!
‫چرا خاص هستی؟
‫به این خاطره که بتونی ‫با اطرافیانت به اشتراک بگذاریش!
‫چی شده؟!
‫فوشی!
‫اومدی نجاتمون بدی؟!
‫پایین پایین!
‫اونا که مارو با قفس یه جا نمی‌خورن؟!
‫سم خواب آورِ یانومه!
‫بیا فرار کنیم ، بون,
‫آ-آره!
‫اول این پسر رو ببر,
‫بون تو هم عجله کن,
‫یه لحظه وایسا!
‫حتی اگه فرار هم کنیم ، کلیسایِ بنت ‫بیخیال نمیشه!
‫مشکلی نیست,
‫اونا متوجه چیزی نشدن,
‫اونا فکر می‌کنن من رو تو آهن گیر انداختن و ‫برای همیشه اونجا هستم!
‫اینجا همه مردن,
‫زودباش بیا ، بون,
‫من اینجا می‌مونم,
‫چرا؟!
‫هدفِ سایلیرا اینه که به مردم نشون ‫بده تو خادم شیطان هستی فوشی!
‫حتما واسه همین من رو گرفتن,
‫نه اینکه بخوان خلافکاران رو مجازات کنن ، ‫بلکه برای گرفتنِ اعتراف به گناهکاریه!
‫این چیزیه که اونا می‌خوان,
‫اونا هیچوقت راضی به مردن من ‫اونم اینجا نمیشن,
‫اون ها به گرفتنِ مُرتدین ادامه میدن ‫تا وقتیکه تموم بشن!
‫من ، خانوادم ، خدمتکارا ،
‫تودو و محافظین,
‫کسایی که تو دوستشون داری,
‫من باید به روندِ محاکمه پایبند باشم و ‫با پای خودم از اینجا برم,
‫اونوقت ، تو نجات پیدا می‌کنی بون؟
‫آره,
‫میشه اجازه یه کاری رو بهم بدی؟
‫یه کاری؟
‫مه اعتراف کنم تو خادمِ شیطانی,
‫این شیطان ها نیستن که نمی‌تونن ‫قبولش کنن ،
‫بلکه وجودِ یک فرد جدیده ‫که به عنوان خدا مورد احترام قرار می‌گیره,
‫سایلیرا میگه اگه به گناهانم اعتراف کنم ، ‫آزادم می‌کنه,
‫شرمندم ، فوشی,
‫من همیشه خواستار زندگی هستم!
‫تلاشت رو بکن,
‫منتظرت می‌مونم,
‫تودو هم با خودت ببر,
‫و بهش از طرفم بگو ،
‫ " متاسفم که نتونستم تصمیم ‫درستی بگیرم,"
‫ها؟ چی شده؟!
‫فوشی-سان!
‫ساکت باش!
‫ستودنی بود ، شاهزاده,
‫آره ، واقعا!
‫آه
‫یادم رفت اونو بهش بگم,
‫چیو؟!
‫هیچی,
‫همین خوبه,
‫فوشی ، تو حتی اگه من هم نباشم ،
‫دوستای خوبی داری,
‫تو یه شب دوتاشون مردن ، ‫و قفس ها نابود شدن!
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟!
‫یه شیطان اومد و جون اون ها رو گرفت,
‫حتما من نجات پیدا کردم چون ‫خدا من رو رها نکرده,
‫چی گفتی؟!
‫هه هه! دروغ گفتم!
‫انقدر ساده لوح نباش!
‫حقیقت اینه: یه شیطان می‌خواست من رو ببینه ‫تا پیامی رو منتقل کنم,
‫ "چرا باید دستورات یه شیطان رو انجام بدم؟" ‫این رو گفتم,
‫اونوقت گفت: "مواظب باش چه بلایی سرت میاد!" ‫و روح اون ها رو از بدنشون بیرون کشید,
‫اون شیطان چه شکلی بود؟!
‫پشتش بالِ بوقلمون داشت!
‫پوست و رژ لبش بنفش بودن,
‫شونه های و گوش های پشمالویی داشت!
‫بدتر از اون شلوار تنگ صورتی پوشیده بود ، ‫و بوی شاشِ گربه می‌داد!
‫چه وضع وحشتناکی داشت
‫و پیامش چی بود؟!
‫"چطور جرات کردین دوست من رو ‫تو آهن اجیر کنین؟"
‫ " ولی این دیگه آخرین دفعه‌ست!"
‫"دیگه هیچوقت دنبالمون نیا وگرنه ،
‫دفعه ی بعد می‌کشیمتون!"
‫به عبارتی بونشن ، تو شاهدِ این هستی که ‫فوشی یه شیطانه؟
‫آره,
‫آیا اقرار می‌کنی که فوشی همدست شیاطینه؟!
‫آره,
‫پس به اشتباهات خودت اعتراف کن ، ‫و از مجذوبِ فوشی بودن دست بکش,
‫و باورت به خدا رو بهمون ابراز کن,
‫پس یعنی به کلیسای بنت وفادار هستی؟
‫نه!
‫من عاشق فوشی ام!
‫خب ، همه چیز طبق نقشه پیش میره,
‫فقط چندساعت برام مونده,
‫فکر کنم باید اعتراف کنم,
‫من خوشحال ترین مردِ کشورم بودم,
‫فکر می‌کردم هرچیزی رو که می‌بینم ‫می‌تونم به دست بیارم,
‫تخت پادشاهی ، فوشی
‫برای اینکه مطمئن بشم بهشون میرسم ، ‫مدت طولانی ای خشمگین بودم,
‫ولی در واقعیت ، با وجود قدرتمند بودن ،
‫من ترسویی بیش نبودم که در مقابله ‫با حقیقت پیش روم هراسان بودم,
‫بونشن نیکولی لا تیستی پیچ اورالیس ، ‫زندگی بی نتیجه ای داشت,
‫و حالا هم به یه پایان بی نتیجه میرسه,
‫من آدمِ بیچاره ای بودم که ‫تو زیرشیروانی قصر زندگی می‌کردم,
‫که دزدکی به آشپزخونه می‌رفت و ‫غذا می‌خورد,
‫حتی روزی هم که به قصر حمله شد ، ‫من دلواپسِ غذایی بودم که روبروم بود!
‫و بعد
‫من هم بدون اینکه از کسی محافظت کنم و ‫کسی از من محافظت کنه مردم,
‫مرگ ساده ای بود!
‫بون-ساما ، هیچکس به اندازه شما ‫انتخاب های درستی تو زندگیش نکرده,
‫تو به فوشی دروغ گفتی نه؟!
‫تو قصد نجات پیدا کردن نداشتی,
‫با بازی کردنِ نقش یه شرور ، ‫و جلوه دادن کلیسای بنت به عنوان قهرمان ،
‫هم از فوشی و هم از مردم محافظت کردین!
‫من طرفِ شما هستم!
‫منم همینطور,
‫یه چیزایی تو این دنیا هست ، ‫که دیده میشن و یه چیزایی هم دیده نمیشن,
‫خیلی طول کشید تا چنین ‫چیز واضحی رو متوجه بشم,
‫چون که ، فکر می‌کردم می‌تونم ‫همه چیز رو ببینم,
‫در مورد آینده هم همینطور!
‫شاهزاده ، حرف آخری برای گفتن داری؟
‫نه,
‫من ، بونشن نیکولی لا تیستی پیچ اورالیس هستم!
‫و حالا می‌میرم,
‫داره بارون می‌گیره,
‫شروع کنین,
‫پاپا ، ببخشید که پسر خلفی نبودم,
‫ماما ، دیگه از این به بعد ‫نیاز نیست نگرانم باشی,
‫پوکوئا ، بعد از مرگِ من کانون خانواده رو گرم نگهدار,
‫تورتا ، پادشاهی اورالیس رو ‫به تو می‌سپرم,
‫اگه تو باشی همه چیز خوب پیش میره,
‫فوشی ، ملاقات با تو ، باعث افتخارم بود,
‫پیش نمایش
‫مرگِ شاهزاده بون,
‫مردم اورالیس ، ‫بر پایانِ باشکوه او اشک می‌ریزن,
‫با اعلام مُرتد بودن فوشی ، ‫محافظین منحل می‌شن,
‫نوکّری که در دست چپ کاهاکو وجود داره ، ‫شروع به گفتن اهدافش می کنه,
‫فرای رویا ها