‫چشم‌هام رو که می‌بندم، صدای امواج به گوشم می‌رسه
‫اعماق آبی‌رنگ دریا رو می‌بینم
‫یه روزی از این روزهای پوچ و بیهوده که ‫بوی نامرئیِ تابستونِ بی‌انتها همه‌جا پیچیده
‫با دختری آشنا شدم
‫که چشم‌هایی هم‌رنگ دریا داشت,
‫و داستان از اینجا شروع شد,
‫نمی‌خوام,,, برم,
‫عــا، صبح‌تون بخیر!
‫صبح شما هم بخیر,
‫اوه، اومدین گردش؟
‫وایسا، اونی-چان!
‫یالا دیگه! دیرمون می‌شه!
‫زود باش!
‫اونی-چان!‌ وایسا!
‫هیناکو! بجنب دیگه!
‫مامان و بابا منتظرن!
‫صبح‌تون بخیر!
‫هوا امروزم خیلی گرمه، نه؟
‫شرمنده، باید برم سوپرمارکت,‫
‫حله! منم یه نوشیدنی می‌خرم!‫
‫از تابستون متنفرم,
‫چیزهای ناراحت‌کننده,
‫ چیزهای دردناک,
‫خاطرات‌شون رو تو ذهن آدم زنده می‌کنه,
‫کاشکی دیگه تابستون
‫تموم بشه,
‫فکر کنم یه‌چیزی توی آب دیدم,
‫ولی ماهی که انقدر بزرگ نمی‌شه
‫خطرناکه,‫
‫چشم‌هاش
‫خیلی شفاف و عمیقن
‫عین دریا
‫اشکالی نداره به دریا نگاه کنی،
‫اما این‌طوری خم شدن خطرناکه,
‫نـــ ــ نه,,, نمی‌خواستم خودمو بندازم تو آب,
‫جای نگرانی نیست,‫
‫پس، ازت عذر می‌خوام,
‫دختر عجیبیه,‫
‫یه‌ آن فکر کردم می‌خوای خودتو بندازی توی آب,
‫هیناکو, هیناکو,
‫هیناکو,
‫تو تنها کسی هستی که‌ــــ
‫عه‌وا؟
‫جنابعالی رو نمی‌شناسم،
‫اما لطفاً بی‌ادبی نکن,
‫قصد جسارت نداشتم,
‫معذرت می‌خوام,
‫مراقب باش,
‫هیناکو!‌ صبح بخیر!
‫صبح بخیر، میکو-چان,
‫واقعاً ببخشید که نتونستم همراهت بیام!
‫چی شد؟ خواب موندی؟
‫دیشب از شدت خستگی بیهوش شدم و ‫یادم رفت ‫لباس مدرسه‌م رو بیرون آویزون کنم که خشک بشه
‫به‌جاش از ماشین خشک‌کن استفاده کردم, گفتم حالا دیرم می‌شه,‫
‫سرما‌خوردگیت خوب نشده؟
‫چرا، خوبِ خوبم!
‫من رو بیخیال، هیناکو!
‫صبح تو راه مشکلی برات پیش نیومد؟!
‫لات و لوت‌های خیابونی مزاحمت نشدن؟!‫
‫میکو-چان
‫باور کن بچه نیستم,
‫صبح بخیر!
‫میکو، باز شروع کردی؟
‫صبح بخیر,
‫میکو، انصافاً دیگه زیادی تو کوک هیناکویی,
‫عـــــه! خب آخه
‫هیناکو همه‌ش خودشو تو دردسر میندازه، منم نگرانش می‌شم!
‫یه سری یادمه هیچی هم دور و برمون نبود
‫آه، آره!
‫دائماً روی زمین صاف پاش پیچ می‌خوره,
‫دقیقاً! یه‌لحظه هم نباید ازش چشم برداری!
‫والا، احساست رو درک می‌کنم، میکو، ولی
‫آره، آره, آخه
‫هیناکو,
‫هیناکو؟
‫هیناکو!
‫چیزی شده؟
‫نه، هیچی,
‫مطمئنی؟
‫صبح بخیر!
‫سریع بشینین سرجاتون,
‫چــــشــــم!
‫اون روز قلبم به اعماق دریا افتاد
‫و تابه‌حال همون‌جا مونده,
‫دریا؟
‫چرا
‫خیال کردم شبیه دریاست؟
‫ویدیوی میکارین رو دیدی؟
‫معلومه که دیدم! ته خنده بود، موافقی؟
‫امروز موسیقی داریم، نه؟
‫آه، امیدوارم خراب نکنم!‫
‫تف، دیرم شد!‫
‫ای بابا، وایسا!
‫شورای دانش‌آموزی به اطلاع شما عزیزان می‌رسونه,
‫جلسه‌ی اعضا امروز ساعت 4:45 برگزار می‌شه,‫
‫هیناکــــــو!
‫می‌شه تو راه خونه یه‌سر بریم کتاب‌فروشی؟ و همین‌طور سوپرمارکت!
‫یه‌سری شیرینی تازه آوردن!
‫چرا که نه,
‫میکــــــــو!
‫آخیش! به‌موقع رسیدم!
‫چه خبر شده؟
‫معلم ریاضی، تاکانو سنسه، برای کلاس‌هایی که غایب بودی کاربرگ آماده کرده،
‫گفت برگرد اون‌ها رو انجام بده,
‫و ـــ ولی آخه داشتم با هیناکو می‌رفتم
‫یاماشیتا سنسه هم گفت بعد تموم کردن کاربرگ‌ها،
‫یه‌سر بیا دفتر مشاور,
‫هیـــ ــ هیناکو
‫میکو-چان
‫نمی‌خوام برم!
‫نمی‌خوام کاربرگ‌ها رو انجام بدم! ‫و شک ندارم یاماشیتا یه‌ساعت به جونم غر می‌زنه!
‫اگه نری، بیشتر تو دردسر می‌افتی ها,
‫همین نزدیکی‌ها منتظرت می‌مونم تا کارتو تموم کنی,
‫باشه؟
‫پس سه‌سوته تمومش می‌کنم!
‫موفق باشـــــی!
‫دامن رو می‌کشیم پایین
‫چوکر رو در میاریم
‫خیلی‌خب!
‫ببخشید، هیناکو! منتظرم بمون، خب؟!
‫باید یه‌جایی برای وقت تلف کردن پیدا کنم,
‫برم کلاس؟ نه اونجا که کاری نمی‌شه کرد,
‫می‌تونم برم کتابخونه,
‫می‌تونم تا موقعی که میکو-چان برگرده، یه کتاب بخونم,
‫اون چیز
‫بوی دریا رو می‌ده,
‫صداش مثل امواج بود,
‫همون دختره نیست که
‫معلوم هست دارم چیکار می‌کنم؟
‫کفش‌های مدرسه‌م هنوز پامه,
‫بهتره برگردم,
‫شاید میکو-چان تا الان کارش تموم شده باشه,
‫دردم گرفت,
‫این دیگه
‫پیدات,,, کردم
‫چه بوی خوبی داره
‫چه
‫چه خبره؟
‫ارزشش رو داشت که این‌همه راه رو از سایکایدو بکوبم بیام اینجا
‫قضیه چیه؟
‫سر صبحی موی دماغم شدن، ولی الان بالأخره مال خودم می‌شی!
‫یهو,,, از همه‌جا بی‌خبر
‫وای خدا,
‫هیچ نمی‌دونم چی به چیه,
‫ولی,,, آره
‫بالأخره
‫نوبت منم شد,
‫مگه بهت نگفتم که
‫خطرناکه,
‫تو
‫تو روحت!
‫یه پری دریایی اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫به چه حقی مزاحم کارم می‌شی
‫اون طعمه‌ی منه!
‫می‌شه لطفاً بری پشتم وایسی,
‫این خون‌آشام دریایی بخت‌برگشته
‫پری دریایی؟ خون‌آشام دریایی؟
‫به‌عنوان یه یوکای سطح پایین
‫اون,,, برای من
‫این دختر
‫برای منه,
‫حس می‌کردم شاهد یه منظره‌ی جهنمی‌ام,
‫با دیدن وحشی‌گری عینی خشکم زده بود، اما
‫اما,,,‫
‫من
‫هیناکو,
‫طوریت که نشد؟
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫بایدم بدونم,
‫آخه خیلی وقته که دارم دنبالت می‌گردم!
‫دنبال من؟ تو کی هستی؟
‫من شیوری‌ام,
‫اومدم اینجا
‫تا تو رو بخورم,
‫هیناکو,
‫گوشت و خون تو طعم فوق‌العاده‌ای داره,
‫واسه همینه که موجوداتی مثل اون تو رو احاطه می‌کنن,
‫قلبم به تپش افتاد
‫موجودات رقت‌انگیزی که بویی از صبر و حوصله نبردن,
‫صدای تالاپ و تولوپش، عین صدای برخورد امواج، کرکننده بود,
‫ولی تو قراره از اینم خوش‌طعم‌تر بشی,
‫پس تا اون روز، من
‫ازت محافظت می‌کنم,
‫یه روزی از این روزهای پوچ و بیهوده که ‫بوی نامرئیِ تابستونِ انتها همه‌جا پیچیده
‫این دختر که یهو از ناکجاآباد پیداش شد، می‌تونه
‫می‌تونه
‫صبح بخیر!
‫خیلی گرمه، نه؟
‫میکو-چان
‫هیناکو؟! واسه چی,,, واسه چی مثل موش آب‌ کشیده شدی؟!
‫دیروز بعد از اون اتفاقات، خیلی براش دردسر درست کردم,
‫به‌خاطر همینه که دوباره سرما خورده؟
‫میکو-چان خیلی نازک‌نارنجیه,
‫بی‌ادب!
‫امیدوارم اوضاع و احوالش بدتر نشه,
‫امروز هم قراره از گرما بپزیم,
‫پایه‌ای بعد از کلاس، بزنیم به دل دریا و ساحل؟
‫قبلش یه‌چیزی برای خوردن بگیریم,
‫تو
‫واقعاً من رو می‌خوری؟
‫راست می‌گی؟
‫خواهیم دید,
‫اوه، ولی فعلاً نمی‌خورمت,
‫یادت باشه به زخم‌هات رسیدگی کنی,
‫تا بعد,
‫وا ـــ‌ وایسا!
‫منظورت چیه,,,؟
‫هیناکو!
‫هیناکو، اینجایی؟
‫ای بابا، کجا گذاشتی رفتی؟!
‫میکو-چان
‫هیناکو! آهــــــای!
‫رفته,
‫چرا
‫گفت
‫می‌خواد من رو بخوره,
‫پس چرا یهو
‫صبح بخیر! همه بشینن سرجاشون!
‫آه، قبل از شروع کلاس، دانش‌آموز انتقالی‌مون رو بهتون معرفی می‌کنم,
‫بوی
‫از امروز هم‌کلاسی جدیدتون می‌شه,
‫دریا رو می‌ده
‫اومی شیوری-سان,
‫اومدم اینجا تا تو رو بخورم,
‫شاید اون بتونه
‫آرزوم رو برآورده کنه,
‫شاید
‫بتونه مرگ رو برام ممکن کنه,
‫هـیـولا مـی‌خـواد مـن رو بـخـوره
‫دختری که تشنه‌ی مرگه، منتظر دریا می‌مونه
‫چرت
‫هشدار
‫توقف
‫اگه چیزی نیاز داشتی، زنگ بزن, شب بخیر,
‫مرسی که هوام رو داری, شب بخیر، خاله,
‫بعید می‌دونم امسال برای سالگردشون اونجا باشم, واقعاً متأسفم,
‫پدر و مادرت از بهشت بهت نگاه می‌کنن و افتخار می‌کنن که ‫ ‫ می‌ری دبیرستان,
‫طوریم نمی‌شه,
‫امیدوارم سر کار موفق باشی,
‫شرمنده! امروز دیر می‌رسم, ‫منتظرم نمون و خودت برو مدرسه!
‫مراقب باش! ‫حتماً! خیلــــی ببخشید!
تاکانو سنسه معلم ریاضی
‫یاماشیتا سنسه
‫ معلم ورزش
(فوق ترسناک)
‫یـــــوهــــو!!
‫دبیرستان شیومی
‫ای لعنت! فکر کنم تب دارم! ‫ببخشید اگه فردا نیومدم,
‫فردا صبح بهت خبر می‌دم! ‫ببخشید!‫
‫مراقب خودت باش,
‫آره، مجبورم بمونم خونه, ‫بدون من برو,
‫تنهایی چیزیت نشد؟ ‫تو راه خونه مراقب خودت باش!