رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫به نظر می‌رسه بنا به دلایلی,,, ‫پسرها همیشه دنبال دردسرن,
‫شاید خصلت مشترک تمام پسرهاست,
‫یا صرفا حوصله‌مون سر رفته,
‫ما دنبال هر چیزی هستیم ‫که ممنوع شده باشه,
‫ولی در لوبنی که ما زندگی می‌کنیم، ‫تقریبا از چیزی منع نمی‌شیم,
‫ولی اینجا هم در نوع خودش ‫کم حوصله‌سربر نیست,
‫آدم وقتی حوصله‌اش سر بره، ‫دست به کارهای احمقانه‌ای می‌زنه,
‫مثلا از مدرسه فرار می‌کنه,,,
‫تا سمت قطارهای باربری بره,
‫هرچند حتی زنگ‌زده‌ترین قطارها,,,
‫ممکنه ناگهان شروع به حرکت کنن,
‫وقتی حرکت قطار آرومه، ‫راحت می‌شه ازش به پایین پرید,
‫ولی وقتی سریع حرکت می‌کنه، ‫تقریبا غیرممکنه بشه ازش پرید,
‫متوجه منظورم که می‌شین؟
‫آدم باید توی موقعیت مناسب بپره,
‫کولیا، واسیا، بپرین!
‫کولیا منم, همون پسره که لباس قرمز ‫با اسم کانتونا پوشیده,
‫شبیه بچه‌های کولی‌ام,
‫اون هم داداشم واسیاست,
‫شبیه خودمه,
‫دوقلوئیم,
‫شاید لباس‌هامون فرق داشته باشه، ‫ولی همیشه با هم از کلاس جیم می‌شیم,
‫می‌گن پسرها وقتی به مامانشون می‌رن، ‫زندگی شادتری دارن,
‫دخترها هم وقتی به باباشون می‌رن ‫زندگی شادی دارن,
‫مشکل اینجاست که,,,
‫من به بابام رفتم,
‫حتی با این‌که دوقلوئیم،
‫همیشه با خودم می‌گفتم,,, ‫واسیا بیشتر به مامانم رفته,
‫بلد بود چه موقعی باید بپره,
‫همچنین می‌دونست مواقع ضروری، ‫کجا می‌تونه بابامون رو پیدا کنه,
‫سویتا، من که بهت گفتم ‫سویشرتم رو نشور,
‫ببین چقدر بالا رفته! ‫حالا چیکارش کنم؟
‫- غصه نخور, قشنگ شده, ‫- واقعا؟
‫من هم بهش گفتم: ‫«نگاه کن، روی کلوچه‌ات مگس نشسته,»
‫کجا می‌ری؟ تعطیله,
‫با این‌که تی‌شرت مورد علاقه واسیا بود،
‫هیچ‌وقت نتونست لکه‌هاش رو پاک کنه,
‫بابامون از کشور زادگاهش,,, ‫یعنی یوگوسلاوی براش آورده بود,
‫بعضی وقت‌ها مردم اهل یوگوسلاوی، ‫مثل بابام، «کولی» خطاب می‌شن,
‫بعضی‌ها ازشون می‌ترسن، ‫بعضی‌ها براشون احترام قائلن,
‫مردم معمولا خدا رو شکر می‌کنن,,, ‫که صاحب فرزندی هستن,
‫ولی مامانمون همیشه می‌گفت,,,
‫که موهبت زندگیش رو,,,
‫مدیون میخائیل گورباچفه,
‫وقتی که مرزها رو باز کردن،
‫مادرم بلافاصله به عنوان بخشی از,,,
‫هیئت شوروی، به سیبری رفت,
‫هدفش این بود که جین‌های ارزون ‫و ژاکت‌های چرمی پیدا کنه,
‫در عوض با دو بچه توی بغلش و,,, ‫شوهری اهل یوگوسلاوی برگشت,
‫یادمه مادربزرگم گفته بود,,,
‫که بابام از روی عشق ‫با مامانم ازدواج نکرد،
‫بلکه از اونجا که پناهنده جنگی بود، ‫می‌خواست خانه و سرپناهی داشته باشه,
‫ولی شک دارم این‌طور باشه,
‫درک می‌کنم آدم وقتی ‫کسی رو دوست نداره،
‫باهاش برای زندگی ‫به پاریس یا پراگ بره,
‫ولی اگه آدم بخواد کنار خانمی باشه,,,
‫که توی شهری به اسم لوبنی ‫زندگی می‌کنه، حتما عاشقش بوده,
‫قدیم‌ها بچه‌ای خجالتی بودم,
‫هیچ‌وقت به پدرم نمی‌گفتم,,, ‫که چقدر دوستش دارم,
‫البته,,,
‫مگه مردها حق دارن ابراز احساسات کنن؟
‫کولیا!
‫کولیا، بلند شو!
‫حالت خوبه؟
‫آره,,,
‫کمرت چطوره؟
‫هر سری بهتر می‌شه, ‫دستت درد نکنه,
‫به چیزهای خوب فکر کن, ‫ده دقیقه دیگه میام بازت می‌کنم,
‫به خودت فکر می‌کنم، خوبه؟
‫باشه,,, ‫نظر لطفته,
‫«لوکزامبورگ، لوکزامبورگ»
‫نه، امروز از خونه کارهام رو می‌کنم,
‫عجب کثافتی! این چه کاریه؟!
‫تا حالا موقع مستی یا نشئگی ‫رانندگی کردین؟
‫نه,
‫تا حالا مواد روان‌گردان مصرف کردین؟
‫نه,
‫روی زمین بخواب! ‫گفتم روی زمین باش!
‫روی زمین باشین!
‫[معتمد]
‫من به ملت اوکراین خدمت می‌کنم!
‫آیا ارتباطی با متخلفان جنایی دارین؟
‫نه,
‫کولیا! آخرین باره بهت هشدار می‌دم,
‫اگه تا الان اخراجت نکردم، ‫از روی احترامیه که به خانواده‌ات دارم,
‫دستتون درد نکنه,
‫ولی بدترین جاده رو بهت می‌دم,
‫عمو لیوشا، شوخی می‌کنین دیگه؟ ‫آخه بدترین جاده رو برم؟
‫کولیا، اولین بارت نیست,,, ‫که دسته‌گل به آب می‌دی,
‫بالاخره که باید تاوان ‫اشتباهاتت رو پس بدی,
‫پس مسئولیتش با کی باشه؟ ‫با مامانت؟ با داداشت؟
‫- آره، داداشم,,, ‫- بیا بریم!
‫همه براشون سواله چرا وقتی ‫زدی آیینه‌های عقب,,,
‫ایوان پتروویچ رو شکستی، ‫همچنان نگهت داشتم,
‫اون هم باید دست از سر مشتری‌هام برداره!
‫قرار بود مسیر ششم محل کار تو باشه,
‫نه بیست و یکم, پس سر کار خودت باش,
‫چرا هیچ‌موقع کسی نمی‌گه ‫شاید من هم دارم حرف حساب می‌زنم,
‫ولی همیشه کاسه‌کوزه‌ها رو سر من می‌شکنن! ‫این چه وضعشه؟!
‫کولیا، همین‌جوریش نزدیک بود,,, ‫فرد سالمندی رو علیل کنی! ساکت باش!
‫اگه بدون خراب‌کاری بتونی یک ماه کار کنی، ‫اجازه می‌دم به مسیر بیست و یکم برگردی,
‫ولی اگه دوباره دسته‌گل به آب بدی،
‫در جا اخراجت می‌کنم,
‫بگیر,
‫جاروی شخصی خودته, ‫اتوبوست رو تمیز نگه دار، خب؟
‫کولیا، چطور شد؟
‫خیلی‌خب,
‫[از سفرتون لذت ببرین]
‫کارت سالمندان دارم,
‫- روز شما به خیر, ‫- سلام,
‫کارت سالمندان دارم,
‫نشون بده! ‫اشعه ایکس که ندارم!
‫یه لحظه وایستین,
‫- مامان‌بزرگ، بهم زنگ بزن که دنبالت بیام, ‫- چشم,
‫- کرایه‌تون رو بدین, ‫- کارت سالمندان دارم,
‫نشون بده!
‫بشینین,
‫- روزتون به خیر! ‫- سلام,
‫آقای تازه‌وارد، کرایه‌ات رو نمی‌دی؟
‫آها! اجازه بدین,
‫- معذرت می‌خوام,,, ‫- چی شده؟
‫می‌شه ۷,۵۰ گریونا پرداخت کنم؟ ‫پنجاه کوپکی ندارم,
‫آقا، کرایه اتوبوس ۸ گریوناست,
‫امکانش هست تخفیف بدین؟ ‫آخه خیلی عجله دارم,
‫من هم عجله دارم,
‫خیال کردی فقط خودت ‫کار و زندگی داری؟
‫پیاده شو! وقتم رو نگیر,
‫آقای راننده، می‌شه حرکت کنیم؟
‫هر موقع صلاح ببینم حرکت می‌کنیم,
‫گزارش خشونت خانگی از پلاک ۱۴۳ ‫خیابان ولودیمیرسکا داریم,
‫دریافت شد,
‫پلیس اینجاست, ‫ستوان کوهوت هستم,
‫عجله کنین, ‫دارن همدیگه رو می‌کشن,
‫چی شده؟
‫شوهر این خانواده تازه ‫از بیمارستان روانی ترخیص شده,
‫کل روز داشتن داد و بیداد می‌کردن,
‫دیوانه شدیم,
‫انتظار داشتین چیکار کنم؟ ‫به پلیس زنگ زدم دیگه!
‫پلیس! در رو باز کنین!
‫چرا معطلین؟ یه کاری بکنین،
‫طرف می‌کشش!
‫ویتیا! در رو باز کن، پلیس اینجاست!
‫- چرا هیچ کاری نمی‌کنین؟ ‫- بدون حکم که نمی‌تونیم وارد بشیم!
‫پس نمی‌خواین کاری بکنین؟ ویتیا!
‫پلیس اینجاست، دستگیرت می‌کنن! ‫تانیا رو اذیت نکن، شنیدی؟
‫باید در رو بشکنیم,
‫روی زمین باش!
‫هیچ‌کس به دادت نمی‌رسه، فهمیدی؟
‫ای سگ هار! ‫برمی‌گردم، شنیدی چی گفتم؟
‫- ولم کنین! ‫- آروم باش,
‫- شوهرم رو ول کنین! ‫- آروم!
‫دستت رو بکش! ‫حق نداری بازداشتم کنی!
‫کجا می‌برینش؟ وحشی‌ها!
‫- خونسرد باشین, ‫- آروم باش!
‫شوهرم رو ول کنین!
‫خفه شو!
‫کارت سالمندان قبول می‌کنین؟
‫ظرفیت سالمندانمون پر شده,
‫یا منتظر اتوبوس بعدی بمونین، ‫یا کرایه بدین,
‫این رو قبول می‌کنی پسرم؟
‫مادر جان، کرایه ۸ گریوناست,
‫بذار سوار شم پسرم,
‫بازمانده جنگی‌ام,
‫سوار شو بازمانده خانم,
‫فقط رو مخ آدم می‌رین,
‫بگین ماست سیاهه هم باید قبول کنیم,
‫کسی ایستگاه بعد پیاده نمی‌شه؟
‫دوباره می‌پرسم: ‫کسی پیاده نمی‌شه؟
‫خانم‌ها و آقایون سالمند، پیاده شین,
‫تا کی اینجا توقف داریم؟
‫تقریبا پونزده دقیقه,
‫- پدرزنت می‌ذاره سوار این بشی؟ ‫- تا حالا ازش نخواستم,
‫این‌قدر حسودی نکن, ‫خب دیگه، من برم,
‫- سلام! ‫- سلام,
‫بیا بریم, قرار شد سانیا ما رو برسونه,
‫بچه خوابیده, نمی‌شه اینجا بمونم؟
‫ما که خودمون خونه داریم,
‫کم در این مورد بحث کردیم؟
‫بچه رو بردار بریم,
‫حالا تا وسایل رو جمع کنیم بیا بشین,
‫آخه کلی طول می‌کشه ‫بند پوتینم رو باز کنم,
‫حداقل بیا با خانواده‌ام احوال‌پرسی کن,
‫سلام عرض شد یگور میخالیچ,
‫سلام,
‫خب، اوضاع چطوره؟ ‫کار و بار چطوره؟
‫عین همیشه است,
‫قراره به زودی ترفیع بگیرم ‫و کارآگاه بشم,
‫فقط مونده تمریناتم رو تموم کنم,
‫ایوانا!
‫بله؟
‫بیا اینجا,
‫- سلام, ‫- سلام عرض شد,
‫- اون جفت جوراب اضافه‌ای که داشتم رو بیار, ‫- باشه، الان میارم,
‫واسیا,,,
‫بیست و هفت سالته، ‫این حرف‌ها چیه؟
‫کی می‌خوای پول دربیاری؟
‫روالش همینه دیگه,
‫شما هم که قبول دارین ‫پول لزوما خوش‌بختی نمیاره,
‫بیا، بگیر,
‫لازم نبود,,, دستتون درد نکنه,
‫ایوانا، کی ماشا رو خونه می‌رسونه؟ ‫خودم یا خودت؟
‫همکارم بیرون منتظره, ‫قرار شد ما رو برسونه,
‫پس ما چیکار کنیم؟
‫ای بابا,
‫می‌شه عجله کنی؟
‫- سلام سانیا, ‫- روز به خیر یگو میخالیچ,
‫- بازی دیروز رو دیدین؟ ‫- خراب کردیم، کاریش هم نمی‌شه کرد, واسیا,,,
‫یه لحظه وایستا,
‫مواظب باش, برو عقب,
‫اجازه بدین,
‫- خدانگهدار, ‫- شب به خیر, بعدا می‌بینمت,
‫سانیا، بزن کنار,
‫واسیا,,,
‫خواهشا بریم, خواب بچه سبکه,
‫سانیا، بزن کنار!
‫واسیا,,,
‫هیس کوچولو, هیس,
‫- سلام کولیا, ‫- سلام مامان,
‫گرسنه‌ای؟
‫نه، گرسنه نیستم,
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه,
‫- روز به خیر کولیا, ‫- سلام عمو لیوشا,
‫مارینا، بیا کمکم کن,
‫کولیا، باهاش صحبت کردم,
‫بهم گفت اگه دردسر درست نکنی، ‫می‌ذاره به جاده بیست و یکم برگردی,
‫- کمرت چطوره؟ ‫- فرقی نکرده,
‫از جلساتت جا نمونی‌ها,
‫هزینه تراپیت خیلی زیاده,
‫وایستا ببینم, ‫دوباره به کازینو می‌ری؟
‫مامان، من که گفتم ترک کردم, ‫قرار هم نیست برگردم,
‫برات ساندویچ درست کنم ببری؟
‫نه مامان! گفتم گرسنه‌ام نیست دیگه!
‫- باشه, ‫- سر کار غذا خوردم,
‫باشه,
‫- کی برمی‌گردی؟ ‫- انقدر سین‌جیم نکن دیگه!
‫خیر سرم دیگه بچه نیستم,
‫حداقلش ساندویچ با خودت می‌بردی!
‫گفتم موی دماغم نشو!
‫سلام!
‫آروم باش, دخترمون خوابیده!
‫ماشا,,,
‫معذرت می‌خوام,
‫کاش با بابام رفته بودم,
‫خواهشا الان شروع نکن,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫- سوار شو, ‫- کجا می‌ریم؟
‫هر جا دلت بخواد می‌ریم, ‫بیا سوار شو,
‫باشه، ولی جایی بریم که شلوغ باشه,
‫باشه، باشه, سوار شو حالا,
‫راستی، این رو برای تو گرفتم,
‫دستت درد نکنه,
‫وای خدا, چه بوی خوبی می‌ده,
‫شوخی که ندارم, گل واقعیه,
‫آره, راست می‌گی,
‫ماشین قشنگی داری‌ها,
‫آره, موتور سه و نیم لیتری داره,
‫- لابد خیلی هزینه بنزینت می‌شه, ‫- راستش نه,
‫روی ماشین موتور گازی نسل پنج انداختم,
‫آها,
‫باقی قطعاتش اصله,
‫از تهویه هوا گرفته تا گرم‌کن صندلی,
‫- اون پشت یخچال هم داره، دیدیش؟ ‫- دروغ نگو!
‫چه باحاله,
‫رفیقام اینجان,
‫یه لحظه اجازه بده,
‫- می‌خوای گرم‌کن رو روشن کنم؟ ‫- نه، لازم نیست,
‫باشه, الان میام,
‫برو در خودت رو بذار اسکل!
‫توجه نکن، در مورد تو نبود, ‫شوخی بین خودمون بود,
‫بگو ببینم، شغلت چیه؟
‫کار تدارکات می‌کنم, ‫شغلم حمل و نقل مسافره,
‫هر از گاهی خرده‌فروشی هم می‌کنم, ‫ولی برام بیشتر سرگرمیه,
‫لب کلام این‌که دست و بالم بازه,
‫سایز ۳۸ اندازه‌ات می‌شه؟
‫آره، مرسی,
‫پس بریم,
‫سایزتون؟
‫اگه می‌شه چهل لطف کنین,
‫سایز چهل خدمت شما,
‫- بفرمایید, ‫- مرسی,
‫تو برو پا بزن، من هم زود میام,
‫برو دیگه، برو,
‫سایز سی و هفت مردانه هم دارین؟
‫چیه؟ به چی داری می‌خندی؟
‫الو؟
‫روزتون به خیر, ‫با آقای تومیچ تماس گرفتم؟
‫خودمم, شما؟
‫از کنسولگری اوکراین توی ‫دوک‌نشین بزرگ لوکزامبورگ تماس می‌گیرم,
‫جان؟
‫متأسفانه خبر بدی براتون دارم آقا,
‫نشنیدم، چی گفتی؟
‫کولیا، پسرم,
‫چی شد؟ باز مست کردی؟
‫مدارک کجاست؟
‫عجله نکن، دست منه, ‫چرا انقدر عجله داری؟
‫می‌خوام واسه گذرنامه اقدام کنم,
‫این وقت شب گذرنامه می‌خوای چیکار؟
‫چی شده؟
‫بابا,,,
‫چی شد؟ بهت زنگ زد؟
‫یکی بهم زنگ زد,
‫ولی خودش نبود,
‫نمی‌تونه به کسی زنگ بزنه,
‫فکر نکنم دیگه زنگ بزنه,
‫پسرم، قربونت برم,,,
‫به نام پدر، پسر,,,
‫انقدر آب مقدس نپاش دیگه! ‫روی خودت بریز!
‫به نظرم چون پسرهاش هستین،
‫باید براش گل بفرستین,
‫خودم هم کمی پول کمک می‌کنم,
‫مامان، گل واسه چیه؟ ‫طرف تک و تنهاست,
‫هیچ‌کس رو اونجا نداره!
‫پس کی بهتزنگ زد؟
‫یه خانم از کنسولگری زنگ زد,
‫گفت اگه می‌خوایم باهاش خداحافظی کنیم، ‫باید فورا راه بیفتیم,
‫فهمیدی؟
‫ولی نگفت چی شده؟
‫مثل این‌که تصادف کرده, ‫شرایطش بحرانیه,
‫انقدر بدبین نباش قربونت برم,
‫تو که نمی‌دونی اون چطور آدمی بود
‫و چه دردسری درست کرده,
‫ممکنه یکی قصد جونش رو کرده باشه، ‫الان هم از شما انتظار داره,
‫مامان راست می‌گه,
‫من که ترجیح می‌دم نرم ‫و براش هیچ پولی نفرستم,
‫- اون‌وقت چرا؟ ‫- چرا؟!
‫چون تا حالا هیچ خیری برامون نداشته,
‫چرا فکر کردی بهش بدهکاری؟ ‫واسه چی خودت رو اذیت کنی؟
‫توی زندگی که ازش خیری ندیدیم،
‫ولی بعد مرگش چی؟
‫بعد مرگش هم فقط بدهی‌هاش گردنمون میفته,
‫پسرم، الکی دلت رو بهش خوش کردی,
‫مامان، خل شدی؟
‫لوکزامبورگه، یادت رفته؟
‫شهر پولدارهاست!
‫خبری از بدهی و امید واهی نیست,
‫اون هم بابامه!
‫اگه ازش خداحافظی نکنم، ‫هیچ‌وقت خودم رو نمی‌بخشم,
‫از کی می‌خوای خداحافظی کنی؟
‫الان پیر شده! ‫حتی تو رو نمی‌شناسه!
‫کولیا جان، واقعیت اینه ‫تمام سلول‌های آدم,,,
‫بعد هفت سال کامل جایگزین می‌شن,
‫عمرا اگه این موضوع رو بفهمه مامان!
‫بابات دیگه اون آدمی نیست ‫که قبلا می‌شناختیم,
‫خودش هم همراه سلول‌هاش عوض شده!
‫می‌خوام با همون سلول‌های ‫باقی‌مونده‌اش خداحافظی کنم,
‫حالا چه قدیمی، چه جدید باشه,
‫هر کاری می‌خوای بکن,
‫اگه سر ماجرای سلول‌ها بحثی نداری،
‫حداقل به خاطر حرف من ‫کمی احترام سرت بشه,
‫بابات مدارم دردسر درست می‌کرد,
‫اگه بمیره، ما رو راحت می‌کنه,
‫با آدم‌های ناجوری ارتباط داشت,
‫واسیا، هر بار که پای تلفن بود ‫من وحشت می‌کردم,
‫اصلا به خاطر بابامون نزدیک بود ‫من رو توی نیروی پلیس قبول نکنن,
‫راست می‌گه,
‫اگه هیچ‌وقت فرصت نکنم بابام رو بشناسم،
‫عمرا خودم رو ببخشم,
‫واسه همین می‌خوام برم,
‫جنابعالی هیچ‌جا نمی‌ری, ‫واسیا، تو بهش بگو!
‫اصلا گذرنامه نداره, ‫معلومه نمی‌تونه بره,
‫توی شرایط اورژانسی در عرض سه روز ‫گذرنامه صادر می‌کنن,
‫آها، که این‌طور!
‫بالاخره بهونه پیدا کردی ‫تا گذرنامه‌ات رو بگیری؟
‫تو این‌طوری بگو,
‫دارم می‌گم جنابعالی هیچ‌جا نمی‌ری,
‫تصمیم این مورد با خودمه,
‫تا وقتی زیر سقف من زندگی می‌کنی،
‫تصمیمش با من و عمو لیوشاست,
‫پس وقتشه مستقل بشم,
‫بشین ببینم!
‫خنگ شدی؟ اگه نمیره چی؟
‫- چی می‌شه؟ ‫- به این احتمال فکر کردی؟
‫مامان، این اصلا فکر نمی‌کنه,
‫اگه زنده بمونه می‌خوای چیکار کنی؟
‫انقدر بد می‌شه اگه زنده بمونه؟
‫فکر می‌کنی اتفاق خوبیه؟
‫کی توی اون شرایط ازش نگه‌داری کنه؟
‫تو کونش رو تمیز می‌کنی؟ ‫تو حواست به زخم بسترش هست؟
‫چقدر شما خیانت‌کارین,
‫کلا خانواده رو فراموش کردین,
‫من خیانت‌کارم؟!
‫جنابعالی غلط می‌کنی جایی بری,
‫این خط، این هم نشون!
‫تو کی باشی به من دستور بدی؟
‫خیر سرم مامانتم!
‫سلول‌های مامانم چند سال پیش مرد,
‫تو سلول‌های هیولایی داری,
‫آب رو زمین بذار, ‫گفتم زمین بذارش!
‫- کولیا! آروم باش! ‫- گفتم زمین بذارش! واسیا!
‫این دومین باری بود ‫که بابامون داشت ترکمون می‌کرد,
‫وقتی اولین بار از پیشمون رفت ‫و عازم اوکراین شد،
‫خیلی چیزها رو پشت سرش رها کرد,
‫بین اون وسایل جعبه کارت ویزیتی بود،
‫که توش کلی کارت ویزیت از دهه‌ی نود,,,
‫توی بولنی، پولتاوا و منطقه خارکف داشت,
‫ایوان بیلی از کازینو ریزورت,
‫اسلاوا بنزور از کافه وود سانگ,
‫خیلی‌هاشون تا الان فوت کرده,
‫هیچ‌کس هم نمونده ‫که از بابام برام تعریف کنه,
‫ولی از طراحی کارت‌های قدیمی خوشم میاد,
‫بابام مدتی اتریش زندگی می‌کرد،
‫مسئول سرگرمی افراد مشهور ‫و ورزشکاران بود,
‫بعدش برامون عکس و کارت پستال می‌فرستاد,
‫مامانمون انقدر از دستش عصبانی بود،
‫که چهره‌اش رو توی ‫هر عکسی پاره می‌کرد,
‫تنها چیزی بود که ازش مونده بود,
‫من هم با اون تکه‌ها آلبوم درست کردم,
‫این بابامون با مربی تیم بارسلوناست,
‫اینجا هم با دیه‌گو مارادوناست,
‫آها، اینجا هم تولد دوسالگیمونه,
‫بابام قول داده بود برام تی‌شرتی,,,
‫با امضای آندری شوچنکو بیاره،
‫ولی فکر کنم گمش کرد,
‫می‌گن مسئولیت فرزندان، ‫تنها به عهده والدینه,
‫ولی نکنه مسئولیت والدین،
‫با ما فرزندان باشه؟
‫نمی‌دونم,
‫- سلام, ‫- روزتون به خیر باشه,
‫پدرم خارج از کشور رو به موته, ‫باید فورا به عیادتش برم,
‫چقدر زود می‌تونم گذرنامه بگیرم؟
‫تأییدیه‌ای دارین؟
‫مدرکی از بیمارستان یا سردخانه دارین؟
‫بفرمایین,
‫این رو از کنسولگری برام فرستادن,
‫ببخشید,
‫می‌شه عجله کنی؟
‫آهای! کر شدی؟
‫می‌بینم که عجله داری,
‫درسته، دارم,
‫کولیا؟
‫روز به خیر,
‫من رو نشناختی؟
‫نه، به جا نیاوردم,
‫عمو اسلاوا هستم، ‫بریک هم صدام می‌کنن,
‫از دوست‌های باباتم,
‫عمو اسلاوا؟
‫گمونم این اسم برام آشناست,
‫خبر بابات رو شنیدم پسر جان,
‫از صمیم دل تسلیت می‌گم,
‫واقعا ناراحت شدم,
‫لطف داری عمو اسلاوا,
‫به بابات رفتی,
‫البته شباهت فیزیکی ندارین,
‫فقط,,,
‫اینجات بهش رفته,
‫زیاد بهم گفتن,
‫الان کجاست؟
‫توی یه بیمارستان داخل لوکزامبورگ بستریه,
‫خیلی از خونه دور شده,
‫آخرین باری که دیدمش,,,
‫هفت سال پیش بود,
‫توی پمپ گاز دیدمش,
‫دقیق یادم نیست کجا بود,
‫گمونم غرب اوکراین بود,
‫توی راه لهستان بودیم,
‫پمپ گاز؟
‫امکان نداره,
‫بابام بیست سال پیش از کشور خارج شد، ‫دیگه هم برنگشت,
‫مطمئنم هفت سال پیش دیدمش,
‫بهم گفت شغلی پیدا کرده ‫و زندگیش داره درست می‌شه,
‫حتما اشتباه گرفتین,
‫لابد با یکی دیگه قاطی کردم,
‫مواظت کن پسر جان,
‫وای خدا! اتوبوس بهش زد, ‫یا خدا!
‫آمبولانس خبر کنین, ممکنه بمیره,
‫حالتون خوبه؟ خدایا، خانم,
‫کمکم کنین بلندش کنم,
‫راننده، کمک‌های اولیه بیار! ‫این خانم زخمی شده!
‫- از مغازه اون‌طرف خیابون بگیریم؟ ‫- از مغازه بگیریم؟
‫مچم درد می@کنه,
‫وقتی اتوبوس نگه داشت باید سوار بشی،
‫نه وقتی در حال حرکته,
‫خواهشا داد و بیداد نکن,
‫آخه چرا سر راه وایستادی؟
‫خیر سرم کلی مسافر دارم‌ها,
‫خیال کردی کی هستی ‫که با این لحن باهام صحبت می‌کنی؟
‫کثافت بی‌سروپا!
‫زنیکه پیر پاتال کور،
‫مگه ندیدی اتوبوس ‫در حال حرکت بود؟
‫خدایا، آقا,,,
‫حالم ازتون به هم می‌خوره,
‫فقط آدم رو دیوانه می‌کنین,
‫- لطفا کمکم کنین, دستتون درد نکنه, ‫- خسته‌ام کردین,
‫برین دیگه، کل روز رو که وقت نداریم,
‫ممنونم خانم‌ها,
‫بفرما,
‫پول کرایه‌ات رو می‌دی؟
‫وای خدا,
‫می‌گم پول کرایه‌ات رو نمی‌دی؟
‫کارت سالمندان دارم,
‫باید هم داشته باشی,
‫این چه حرفیه؟ ‫واسه کارتم یک عمر زحمت کشیدم,
‫- نون اینجا بد نیست, ‫- شنیدم که,,,
‫روزتون به خیر و نوش جان,
‫هالیا، تموم شد؟
‫مرسی,
‫پتریونا، چی شده؟
‫الان نمی‌تونم صحبت کنم, ‫اتفاق خوبی نیفتاده، ولی دیرم شده,
‫- چی شده؟ ‫- هیچی نگفت,
‫- سلام خانم‌ها! ‫- سلام,
‫زمین خورد! چی شد؟
‫- حاضری؟ ‫- حاضرم,
‫خب، چشم‌هات رو ببند ‫و نفس عمیق بکش,
‫حالا,,,
‫دردم اومد!
‫تو رو خدا نکنین! نکنین!
‫- یکی دیگه مونده، خب؟ ‫- باشه,
‫- ثابت وایستین, ‫- باشه,
‫ثابت وایستین, ‫باید دوباره جا بندازم,,,
‫خدایا، این چه بلاییه سرم اومده؟
‫تموم شد، درست شد,
‫لاریسا پتریونا، می‌خواین شکایت کنین؟
‫چه بدونم, باید بکنم؟
‫بله,
‫در غیر این صورت نمی‌ذارم برین,
‫مقررات پروتکل می‌گه باید ‫به اطلاع پلیس برسونین,
‫راستش نمی‌دونم,,,
‫ایرینا، گزارش تصادف جاده‌ای بنویس, ‫منجر به صدمات جدی شده,
‫لطفا بذارین من برم,
‫امروز انقدر خسته شدم که براتون نگم,
‫کسی رو دارین دنبالتون بیاد؟
‫نگران نباشین, کلی آدم اطرافم هست,,,
‫که حواسشون بهم باشه,
‫وای خدا,
‫الو، ساشکا,
‫کولیا، قسمت بوده دیگه,
‫متوجه نیستی حکمتی بوده ‫که به این سفر نری؟
‫خواهشا نرو,
‫شک نکن یکی کنارش هست,
‫من که گفتم کسی رو نداره,
‫تک و تنهاست,
‫چای گیاهیت رو ببر, ‫می‌خورم حالم بد می‌شه,
‫مارینا پتریونا، وقت تموم شد,
‫باید برین,
‫کولیا، بهم بگو واسه شام چی می‌خوای,
‫باشه,
‫مطمئنی زندان نمی‌ره؟
‫مگر این‌که پیرزنه بمیره,
‫فعلا بازداشت موقته,
‫تو هم که ازش خواستی نره، ‫پس شک نکن نمی‌ره,
‫خیلی دلم به حال پسرم می‌سوزه,
‫به غذایی که براش بردم لب هم نزد, ‫همه رو به نگهبان داد,
‫برای من هم چیزی آوردی؟
‫واسیا!
‫معذرت می‌خوام, ‫اصلا حواسم نبود,
‫انقدر که کولیا دردسر درست می‌کنه، ‫همیشه باید بهش کمک کنم,
‫آخه مگه تو اونقدر بزرگ نشدی ‫که حواست به خودت باشه؟
‫مامان، نکنه لازمه من هم پیرزن زیر بگیرم,,,
‫که برام شام بیاری؟
‫یه ساندویچ برام مونده, می‌خوری؟
‫آره دیگه، باید پس‌مونده‌ی ‫غذای مجرمان رو بخورم,
‫فیلم دوربین مداربسته‌ی ‫بوتیک اسکار استایل دستمون رسید,
‫ایستگاه اتوبوس توش کامل مشخصه,
‫ضمنا,,,
‫چی بگم کولیا؟
‫بابتش محکوم می‌شی,
‫همه مسافران اتوبوس ‫علیهت شهادت دادن,
‫الان چیکار کنم؟
‫چیکار می‌تونی بکنی؟
‫برو رضایتش رو بگیر, ‫من چه بدونم,
‫من؟ برم رضایت بگیرم؟
‫اگه دیه خواست چی؟
‫خانمه می‌گه بی‌خیال نمی‌شه,
‫می‌خواد قضیه رو رسانه‌ای کنه,
‫الان چه شکایتی کرده؟
‫بابت صدمات جدی تصادف جاده‌ای شاکیه,
‫- حکم چنین جرمی چقدره؟ ‫- بین سه تا هفت سال حبسه,
‫کدوم صدمه؟ پاشا، اصل پیرزنه رو دیدی؟
‫اصلا شاید خودش رو عمدا ‫زیر اتوبوس انداخته باشه,
‫من ادعای خانمه برای گرفتن غرامت,,,
‫از برادرت رو رد کردم,
‫من باید چیکار کنم؟ ‫عملا این وسط گناهی نکردم,
‫داشتم کارم رو می‌کردم, ‫حواسم پرت شد و اشتباه کردم,
‫اونش رو قاضی باید مشخص کنه,
‫ولی واقعیت اینه که خانمه ‫دستش عملا از کار افتاده,
‫اون چطوری زندگی کنه؟
‫حتی نمی‌تونه لیوان آب برداره,
‫تا وقتی مدارک پرونده جمع‌آوری بشه،
‫باید توی حصر خانگی باشی,
‫از ساعت ده به بعد باید خونه بشی,
‫بنا بر مشکلاتی که سابقا داشتی،
‫واسه رهگیری باید پابند الکترونیکی ببندی,
‫- پابند؟ جدی می‌گی؟ ‫- هر روز باید شارژش کنی,
‫بابام اون‌ور آب داره می‌میره, ‫باید پیشش باشم,
‫شوخیتون گرفته؟
‫همین الانش هم عین میمون ‫دو روز توی قفس نگهم داشتین,
‫تو رو خدا اذیتم نکن,
‫وانیا، خواهشا بی‌خیال شو,
‫بعد این‌که برگشتم حلش می‌کنیم,
‫خداحافظ، بعدا می‌بینمت,
‫پاشا، دستگیرش کن,
‫ای کثافت‌ها!
‫نمی‌شه با خاطرات گذشته زندگی کنیم,
‫باید فراموششون کنیم,
‫نمی‌تونیم خاطرات گذشته رو فراموش کنیم،
‫باید ازشون عبرت بگیریم,
‫رایسا پتریونا,,,
‫هر آدمی ممکنه اشتباه کنه,
‫من هم مستثنی نیستم,
‫به هر حال آدمم,
‫تا حالا در مورد خطای انسانی شنیدی؟
‫اصلا توی عمر کثافتت چیزی یاد گرفتی؟
‫لاریسا پتریونا,,,
‫رایسا,,,, ‫رایسا پتریونا،
‫خواهشا من رو ببخشین,
‫دست کثافتت فوقش دو ماهه خوب بشه,
‫تازه اگه شانس بیاری ‫یک ماهه خوب می‌شه,
‫بعدش هر غلطی خواستی می‌کنی, ‫به باغچه‌ات می‌رسی,,,
‫یا هر کاری که شما پیرها می‌کنین,
‫رایسا پتریونا,,,
‫نمی‌شه از خاطرات گذشته فرار کرد,
‫باید ازشون عبرت گرفت,
‫شما هم اشتباه داشتین، نه؟
‫ببین توی چه کثافت‌خونه‌ای زندگی می‌کنی, ‫همین اشتباه نیست؟
‫امان از این زندگی, ‫زنیکه چقدر رو مخمه,
‫رایسا پتریونا,,,
‫اگه شکایتتون رو پس نگیرین,,,
‫کونتون رو پاره می‌کنم,
‫نمی‌تونین با خودتون ساک ببرین,
‫وسایل شخصیمه,
‫لطفا وسایل شخصیتون رو ‫کنار قفسه‌ها بذارین,
‫دستت رو بکش ببینم!
‫قبل این‌که ادای پلیس‌ها رو دربیاری، ‫حداقل نشان رسمی بگیر,
‫باز که گذرمون به همدیگه میفته,
‫موقعیتتون رو گزارش بدین,
‫نزدیک سوپرمارکتی توی کیفسکا هستم، ‫کنار قفسه‌ها ایستادم,
‫چرا انقدر از واحد بی‌سیم فاصله گرفتی؟
‫چون نذاشتن ساکم رو ببرن, ‫به خدا کنار قفسه‌ها ایستادم,
‫هشدارش رو خاموش کردم,
‫اگه دو تا هشدار بگیری، ‫باید جریمه بدی,
‫سه تا هشدار بگیری دستگیر می‌شی,
‫حواست باشه,
‫فهمیدم, مرسی,
‫کیه؟
‫منم، کولیام,
‫کی؟
‫کولیا هستم، راننده اتوبوسم,
‫همون که باهاش تصادف کردین,
‫دستتون در رفت,
‫صدات نمیاد، خودت رو نشون بده,
‫سلام,
‫چی می‌خوای؟
‫کسی نگفت اینجا بیای!
‫خواهشا گوش کنین,
‫آدم نمی‌تونه بی‌خیال ‫خاطرات گذشته بشه,
‫باید ازشون عبرت بگیره, متوجهین؟
‫نکنه ضربه‌مغزی شدی؟
‫اول به عنوان یک جوانمرد ‫باید عذرخواهی کنم,,,
‫که زنیکه کور خطابتون کردم,
‫خوب یادته چی خطابم کردی, ‫تازه حرف‌های دیگه هم زدی,
‫رایسا پتریونا,,,
‫- لاریسا پتریونا هستم! ‫- درست می‌گین، لاریسا بودین,
‫نمی‌دونم با این اوضاع دستتون،
‫کار درستیه یا نه،
‫ولی اومدم براتون جبران کنم,
‫براتون این شکلات رو گرفتم,
‫این هم کمی پوله, ‫پونصد گریونا براتون آوردم,
‫خواهشا از اتهاماتتون صرف نظر کنین,
‫خودم با پلیس‌ها صحبت کردم,,,
‫و مراحلش رو انجام دادم,
‫مرسی که انقدر زحمت کشیدی، ‫ولی نیازی نیست,
‫تا دو ماه قراره از کار بیکار بشم,
‫چهار هزار و دویست گریونا ضرر می‌کنم,
‫تازه دوا و دارو هم می‌خوام, ‫همون خودش دو هزار گریونا بیشتره,
‫ولی مسئله اصلا پولش نیست,
‫زندگی من لنگ پول تو نیست,
‫آخه چطور هزینه‌هاش رو می‌دین؟
‫تنها زندگی می‌کنین، ‫کسی کنارتون نیست,
‫می‌تونم کارهای خونه‌تون رو انجام بدم،
‫یا اگه خواستین جایی برین، برسونمتون,
‫همین قدر که زحمت کشیدی بسه,
‫عذرخواهیت هم کردی, حالا برو,
‫قانون تصمیم می‌گیره,
‫خواهشا وایستین! من همیشه از لحاظ ‫روانی و اخلاقی مشکل داشتم, آخه چیکار کنم؟
‫- دست خودم نبود, معذرت می‌خوام! ‫- خدا ببخشت,
‫شماره‌ام رو براتون می‌ذارم, ‫اگه کمکی خواستین بهم بگین,
‫کثافت پیر پاتال,
‫می‌خوام به بالی برم,
‫خواهرم الان اونجاست, ‫من هم می‌خوام برم,
‫باشه, بریم بلیت رزرو کنیم؟
‫جدی می‌گی؟
‫خبر بدی دارم,
‫چی شده؟
‫اسمم رو از فهرست خط زدن,
‫یعنی چی؟
‫یعنی دیگه قرار نیست ترفیع بگیرم,
‫شش ماه دیگه باید پلیس گشت بمونم, ‫شاید به یک سال هم بکشه,
‫به چه دلیل؟ تو که بهترین مأمورشونی, ‫چرا نباید بهت ترفیع بدن؟
‫به خاطر کولیا, توی دردسر افتاده,
‫احمق این بار چیکار کرده؟
‫با یه پیرزن تصادف کرده,
‫وای خدا، زنده است؟
‫زنده است، دو تا دستش شکسته,
‫فهمیدم,
‫چرا گردن تو افتاد؟
‫برادرم محکومیت کیفری داره,
‫که چی؟
‫ازش آزمایش خون گرفتن,
‫فهمیدن گل و شیشه هم مصرف می‌کنه,
‫تقصیر کولیاست,
‫تازه اگه بیشتر می‌گشتن,,,
‫سوء مصرف الکل هم پیدا می‌کردن,
‫ماشا، چرا گریه می‌کنی؟
‫چرا؟ بچه‌مون داره یک سالش می‌شه، ‫هنوز اقیانوس رو از نزدیک ندیده,
‫می‌دونی توی یتیم‌خانه چطور زندگی می‌کنن؟ ‫شرایط اونجا رو می‌دونی؟
‫به قول رئیسم که می‌گه:
‫«رفاه زیاد آدم رو به حیوان تبدیل می‌کنه،»
‫«در صورتی که انسان توی محدودیت، ‫رشد می‌کنه,»
‫سه ساله داری همین حرف‌ها رو تحویلم می‌دی!
‫یه شغل معمولی پیدا کن تا به بالی بریم,
‫اونجا هم می‌تونیم توی محدودیت زندگی کنیم!
‫خواهشا یه خرده به ما هم اهمیت بده!
‫حداقل اگه کسی خواست رشوه بده، قول کن!
‫نمی‌بینی صداقت و مهربونیت ‫به ما خیری نمی‌رسونه؟
‫خدا رحم کنه,
‫پناه بر خدا!
‫[شماره کولیا، راننده اتوبوس]
‫کدوم چای رو ترجیح می‌دین؟ ‫چای سیاه یا میوه‌های گرم‌سیری؟
‫میوه‌های گرم‌سیری,
‫پروژه‌ای ساده است که می‌شه ‫به صورت انفرادی,,,
‫کانال رو عوض کن,
‫ترافیک سنگین در بزرگراه کی‌یف,,,
‫عوض کن,
‫بازی بین اسپانیا و,,,
‫عوض کن,
‫,,,عزیزدردانه‌ی سلطانی,
‫صدها زن دوست دارن جای تو باشن,
‫گریه نکن دختر کوچولو,
‫- این قصر,,, ‫- وای خدا,
‫کولیا، چی شد؟
‫مشکلی نیست,
‫کثافت,
‫چرا انقدر طول کشید؟
‫به نظرم باید بهتون ‫جایزه‌ای مفصل بدم,
‫واسه این‌که شادتون کنم,
‫مرسی,
‫- این چیه؟ ‫- صدف خوراکیه,
‫نظرتون چیه؟ خوشتون اومد؟
‫حروم‌زاده اینجاست! دیدینش؟
‫کار همین بود!
‫به خاطر این آدم مصدوم شدم,
‫دست بجنبونین,
‫همه داشتن بهش می‌گفتن خجالت بکش,
‫پررو برگشته می‌گه کرایه بده,
‫زیاد برچسب زدی!
‫ازم خواست از شکایتم,,,
‫صرف نظر کنم و بی‌خیال بشم،
‫من هم گفتم: تو باعث مصدومیتم شدی، ‫خودت هم باید کمکم کنی,
‫بابا، سلام,
‫کولیا هستم, پسرتم,
‫می‌دونم نمی‌تونی صحبت کنی،
‫ولی خانمی که توی کنسولگریه ‫و الان گوشی رو کنارت گرفته،
‫بهم گفته صدام رو می‌شنوی,
‫از این بابت ازش ممنونم,
‫خیلی حرف‌ها دارم که بهت بزنم،
‫ولی راحت نمی‌تونم بیانشون کنم,
‫می‌گن شرایطت بدتر شده,
‫خواهشا دوام بیار,
‫همچنان دلم می‌خواد ‫هرچه زودتر ببینمت،
‫بهت هم قول می‌دم حتما بیام,
‫اینجا کمی مشکل برام پیش اومده,
‫درگیر نوعی محکومیت شدم,
‫ولی سعی می‌کنم زود پیشت بیام,
‫خیلی سخت کار می‌کنم,
‫حسابی مشغولم,
‫مطمئنم حالت بهتر می‌شه,
‫بعدش شاید بتونیم با همدیگه,,,
‫توی لوکزامبورگ کسب و کاری راه بندازیم,
‫خودمون دو نفری باشیم, ‫واسیا نباشه,
‫چون واسیا مسیر اشتباهی رفته,
‫نمی‌خوام با تعریف‌کردن قضایا ‫اوقاتت رو تلخ کنم,
‫بابا,
‫خواهشا,,,
‫خواهش می‌کنم نمیر، خب؟
‫اگه بخوای حتی برات دعا هم می‌کنم,
‫با این‌که زیاد خوشم نمیاد دعا کنم,
‫چون با خودم می‌گم ‫اگه خدا وجود داره،
‫چرا کاری کرد از پیشمون بری؟
‫چرا کاری می‌کنه خانواده‌ها ‫از هم جدا بشن؟
‫چرا اجازه می‌ده جنگ بشه؟
‫اصلا چرا به مردم اجازه می‌ده ‫که پلیس بشن؟
‫واسیا، این رو توی اتوبوس داداشت پیدا کردن,
‫کیت مصرف مواده,
‫شماره تلفن و محل قرار ‫و دستورالعمل داره,,,
‫کولیا توی جعبه کمک‌های اولیه ‫قایمش کرده بود,
‫صد و بیست گرم جنسه, ‫به خاطر این حداقل پنج سال محکوم می‌شه,
‫کی پیداش کرد؟
‫مأموران پلیس پیداش کردن,
‫هنوز گزارشش رو ندادن,
‫واسیا، این داداشت رو درست کن,
‫احتمالا خیلی وقته مشغول خرده‌فروشیه,
‫اگه این قضیه عمومی بشه,,,
‫چطوریش رو نمی‌دونم،
‫ولی کاری کن انقدر سلامت ‫آدم‌های دیگه رو تهدید نکنه,
‫سلام!
‫- دختر قشنگم! ‫- سلام,
‫- مامان، مهمون داریم؟ ‫- خودت بیا و ببین!
‫آبجی! سلام!
‫چقدر جا خوردم!
‫چه خوشگل شدی!
‫سلام واسیا! خوشحالم می‌بینمت!
‫چرا بهمون سر نمی‌زنین؟
‫واسیا اواخر خیلی مشغول کار بود,
‫عزیزم,
‫ایشون ساشکوئه, نامزد عزیزمه,
‫ایشون هم ماشا، خواهر کوچیکمه,
‫- از آشناییتون خوش‌وقتم, ‫- همچنین,
‫- تعارف نکن, ‫- مرسی یگو میخالیچ, اهل دود نیستم,
‫ساشکو این‌ها رو از کوبا آورده,
‫امتحان کن داداش, ‫این جنس درجه‌یکه,
‫باشه، ولی زیاد دودش رو داخل نمی‌دم,
‫نباید هم سنگین بگیری, ‫فقط چس‌دود کن,
‫شوخی کردم‌ها,
‫ساشکو، بگو ببینم,,,
‫تو این دوره و زمونه آدم ‫باید چه ارزی بخره؟
‫همیشه این بحث رو با بابام دارم,
‫الان بیتکوین پیشتازه,
‫روز به خیر!
‫- سلام, ‫- سلام,
‫حالا که همه رسیدن، ‫بریم که شام بخوریم,
‫منتظر کولیا نمونیم؟
‫- ایوانکا، دستشویی کجاست؟ ‫- بذار نشونت بدم,
‫چه خونه قشنگیه!
‫بالاخره اومدی کولیا؟ ‫چرا انقدر طول کشید؟
‫انگار منتظر رئیس‌جمهور موندیم,
‫- سلام به همه! ‫- سلام,
‫سلام یگور میخالیچ!
‫- اولکا کجاست؟ ‫- خوابش برد,
‫بهش بگو عمو کولیا ‫این هدیه رو براش آورده,
‫برای همه هم کادو آوردم,
‫شیر بزه! خودم شخصا دوشیدمش!
‫خودت دوشیدی؟
‫شوخی کردم بابا,
‫بسیارخب,
‫امروز، روز بزرگیه,
‫یکشنبه روز بخشش و گذشته,
‫معمولا توی این روز همه ‫از همدیگه عذخواهی می‌کنن,
‫- از اون خانمه عذرخواهی کردی؟ ‫- من که هر روز عذرخواهی می‌کنم!
‫بسیارخب,
‫از اونجا که بزرگ فامیلم، ‫خودم شروع می‌کنم,
‫باشه یگور,
‫ایوانا، همسر عزیزم،
‫ببخشید که گاهی اوقات ‫حواسم نیست بهت توجه کنم,
‫معذرت می‌خوام, ‫خیلی هم دوستت دارم,
‫آخ، من هم معذرت می‌خوام,
‫خیلی دوستت دارم,
‫می‌شه من هم چیزی بگم؟
‫مارینا,,,
‫مارینا,
‫ازت معذرت می‌خوام,
‫دوستت هم دارم,
‫آخ لیوشا، خیلی مهربونی!
‫اگه می‌شه تو هم من رو ببخش,
‫خب کولیا،
‫بزرگترها که حرفشون رو زدن,
‫لیوشا و یگور میخالیچ گفتن,,,
‫حالا نوبت توئه که عذرخواهی کنی,
‫بابت چی؟
‫روش فکر کن,
‫باشه, معذرت می‌خوام مامان,
‫از چه بابت؟
‫به خاطر این‌که بهت گفتم هیولایی ‫و روت آب مقدس ریختم,
‫ضمنا از همه,,,
‫معذرت می‌خوام که بعضی وقت‌ها خیلی,,, ‫آدم ناجوری‌ام, امیدوارم من رو ببخشین,
‫- خدا ببخشت, ‫- خدا ببخشت پسر جان,
‫توی هر خانواده‌ای بچه بزهکاری هست، ‫مگه نه واسیا؟
‫شوخی کردم,
‫گمونم تا حالا بهت نگفته بودم,,,
‫ولی دوستت دارم,
‫ناسلامتی داداشمی,
‫چقدر قشنگ,,,
‫واسیا، تو هم چیزی بگو,
‫مرسی,
‫از همه معذرت می‌خوام، ‫و امیدوارم بخشیده بشم,
‫خداوندا، به من مهر و محبت ‫و قدرت خودت رو بده،
‫تا بتونم تمام کسایی که بهم ‫بد کردن رو ببخشم,
‫باشد تا خیر و برکت تو ‫رهنمای زندگیمان باشد,
‫حالا همه با هم بگین:
‫می‌بخشم، چون خدایم بخشنده است,
‫خب, نوشیدنی بخوریم,
‫- چه غذای خوشمزه‌ای شده, ‫- خیلی اشتها دارم,
‫ای جان,
‫پسرم، چیزی نمی‌خوری؟
‫می‌شه انقدر مزاحمم نشی؟ ‫خودم می‌دونم بهتره چیکار کنم,
‫جوری رفتار نکن انگار بچه‌ام!
‫حواست به خوراک عمو لیوشا باشه,
‫تو رو خدا ولم کن,
‫بده بیرون,
‫واسیا، خواهشا نکن,
‫باشه,
‫خب اولکا، ببینیم عمو کولیا برات چی آورده,
‫ای بابا, این که شناور نمی‌مونه,
‫خب نمونه، مگه چیه؟
‫یعنی خرابه, باید به فروشنده پس بدیم,
‫می‌دونی همین الانش ‫چقدر اسباب‌بازی خراب داریم؟
‫کدومشون رو تا حالا بردی پس بدی؟
‫- الکی بچه رو نترسون, ‫- فقط حرف الکی می‌زنی,
‫فکر کردی همین که مست کنارش نشستی، ‫باعث نمی‌شه بچه بترسه؟
‫- همیشه تا بحث عمل می‌شه، موش می‌شی, ‫- ساکت شو! بچه گریه می‌کنه!
‫مست اومدی خونه هیچی بهت نگفتم!
‫لازم نکرده کنار بچه باشی!
‫انقدر آبروم رو بردی که روم نمی‌شه ‫توی چشم بابام نگاه کنم!
‫- بس کن دیگه! ‫- بابام راست می‌گفت!
‫نباید زن پسری می‌شدم ‫که پدر بالا سرش نبوده!
‫- انقدر چرت و پرت نگو! ‫- چه چرت و پرتی؟ راست می‌گم!
‫سر هیچی نمی‌شه بهت اعتماد کرد!
‫حتی از پس خودت برنمیای، ‫چه برسه خانواده‌ای رو اداره کنی!
‫آدم بی‌عرضه‌ای بیش نیستی!
‫به من می‌گه بی‌عرضه، ‫می‌گه روش نمی‌شه تو چشم باباش نگاه کنه!
‫نشونت می‌دم بی‌عرضه کیه,
‫الان نشونت می‌دم کی خجالت‌آوره,
‫من بی‌عرضه‌ام؟ آره؟
‫مسئول اینجا کیه؟ تویی؟
‫بلند شو ببینم,
‫آقا، مشکل چیه؟
‫مشکل خودتی,
‫این چیه؟
‫اسباب‌بازی میمون توی زیردریاییه,
‫مشکلش چیه؟
‫روی آب نمی‌مونه,
‫لابد طراحیش اینطوری نیست,
‫شوخی می‌کنی؟ باید شناور بمونه,
‫اصلا آهنگ هم باید بخونه,
‫می‌خواین من چیکار کنم؟
‫اسباب‌بازی‌ای می‌خوام که سالم باشه!
‫یا پولم رو پس بدین!
‫دارین بچه‌ها رو ناامید می‌کنین!
‫ببینین، تا وقتی نظر متخصص نباشه، ‫نمی‌تونم پولتون رو پس بدم،
‫یا اسباب‌بازی جایگزین بهتون بدم,
‫شوخیتون گرفته؟
‫همین الان برو توی ‫آزمایشگاه اسباب‌بازیتون,,,
‫و نظر متخصص کوفتیتون رو بپرس!
‫کثافت بی‌همه‌چیز!
‫لطفا ببخشین گوشی دستمه, ‫واسه گزارش دادنه,
‫گزارش سی و چهارم، ‫میمون توی زیردریایی,
‫سه، دو، یک، بریم,
‫خرابه,
‫ببخشید بی‌همه‌چیز خطابت کردم,
‫آخه بچه‌ام خیلی گریه می‌کنه,
‫من هم از بی‌انضباطی بدم میاد,
‫آقا، می‌شه اسمتون رو بهم بگین؟
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫روش کد داره دیگه,
‫مهمه,
‫چون هفته پیش این اسباب‌بازی,,,
‫از فروشگاه دزدیده شده بود,
‫باید با پلیس تماس بگیرم,,,
‫تا بفهمیم قضیه از چه قراره,
‫- همه‌چی رو به راهه؟ ‫- آره، همه‌چی خوبه,
‫چطور با پیرزنه آشتی کردی؟
‫کردم دیگه, همه‌چی درست شد,
‫من دیروز باهاش صحبت کردم،
‫گفته از اتهامش صرف نظر نمی‌کنه,
‫وقتی با تو حرف می‌زنه اینطوریه,
‫فکر می‌کردم تا آخر عمرم ‫قراره نوکریش رو بکنم,
‫واسیا، خواهشا موقع رانندگی ‫آهنگ اوکین الزی نذار!
‫آدم رو افسرده می‌کنه,
‫به جاش آهنگ تکنوی کلوپ بذار,
‫قبلا فقط از سالمندان بدم می‌اومد، ‫حالا از مرزبان‌ها هم بدم میاد,
‫[تحت تعقیب]
‫ببینم، توی لوکزامبورگ گل کشیدن ممنوعه؟
‫همین‌طوری پرسیدم,
‫خسته‌ام کردی انقدر پای تلفنی!
‫بیا آچار رو بهم بده!
‫ببین، باید قطع کنم, ‫گارسون اومده سفارشمون رو بگیره,
‫اینجا نوشته تا پونزده دقیقه دیگه,,,
‫به بیمارستان می‌رسیم,
‫این شهر رو نگاه کنم! ‫گفتم منطقه مرفه‌نشینه!
‫آره,,,
‫حواست باشه به ماشین کسی نزنی, ‫وگرنه تا آخر عمر باید بدهکار باشیم,
‫ای بابا,
‫به جدول زدی؟
‫بیمارستانه اینجاست,
‫رسیدیم واسیا,
‫بالاخره رسیدیم!
‫بذار ببینم جای پارک داره یا نه,
‫اونجا کنار بزن,
‫تابلو رو نمی‌بینی؟ ‫نوشته پارک نکنین,
‫اونجا کنار بزن!
‫بابا، اینجا خروجی بیمارستانه,
‫پشت اون اتوبوسه پارک کن!
‫ایستگاه اتوبوسه‌ها! ‫مسخره‌مون کردی؟
‫یا داری خودت رو سرگرم می‌کنی؟
‫نگاه کن، اتوبوس ولوو هم دارن,
‫پشت اون!
‫کنار بزن!
‫بذار امتحان کنم,
‫ای بابا! اینجا که جا نمی‌شیم!
‫ماشینه داشت بوق می‌زد,
‫واسیا، هر جا شد کنار بزن,
‫من پیاده می‌شم, ‫تو دنبال جا پارک بگرد!
‫نمی‌شه دو دقیقه صبر کنی؟ ‫الان جای پارک پیدا می‌کنم,
‫مطمئنی جا نداشت جلوتر پارک کنی؟
‫بیا بریم,
‫وایستا,
‫باز چیه؟
‫شوخیت گرفته؟!
‫تا حالا چنین سربالایی‌ای ندیده بودم,
‫نباید هم دیده باشی,
‫نه که خیلی مسافرت می‌ری,
‫البته از طرفی بد هم نیست, ‫یه عکس ازم بگیر,
‫- وقت نداریم, ‫- اذیتم نکن دیگه,
‫بذار عکس یادگاری بگیرم!
‫واسیا!
‫وایستا دیگه! انقدر خواسته زیادی‌ایه؟!
‫نمی‌شد وسایل خودمون رو ‫بذاری توی ماشین بمونه؟
‫انقدر دلت می‌خواد همه‌چیزمون رو بدزدن؟
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫من خوندم مردم اینجا ‫شب ماشین‌هاشون رو قفل نمی‌کنن,
‫خب، من هم خلافش رو شنیدم,
‫چی؟
‫لوکزامبورگ پایتخت جرم و جنایت اروپاست!
‫فقط تالین و ویلنیوس آمار قتلشون ‫از این شهر بالاتره,
‫بفرما، نگاه کن!
‫آره، یه خرده ترسناکه,
‫وایستا,
‫کجا می‌ری؟
‫من که گفتم اشتباه رفتیم,
‫مسیرمون اون طرف بود, ‫حالا باید دور خودمون بچرخیم,
‫- برنامه اشتباه نشون داد, ‫- باید دوباره دور بزنیم,
‫من که دور نمی‌زنم, اونجا برنمی‌گردم,
‫با ساک و چمدون راهمون نمی‌دن, ‫باید این‌ها رو یه جا بذاریم,
‫توی انگلیسی بهش چی می‌گن؟
‫«واردروب», ‫(انبار لباس و وسایل)
‫خانمه چی گفت؟
‫من از کجا بدونم؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- جاش رو بلدم,
‫وایستا,
‫برگرد ببینم, کجا داری می‌ری؟
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- خودشه, گفته بودن آی‌سی‌یو بستریه,
‫خیال کردی اینجا فقط ‫یه بخش آی‌سی‌یو داره؟
‫معلومه که خودشه, الان می‌رم داخل,
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌خوام کنارش باشم!
‫خل شدی؟!
‫هنوز فندکی بهم داده بودی رو دارم,
‫اشکال نداره، بابامونه,
‫نه، اشکال نداره,
‫من پسرشم!
‫نه، اشتباه شده! مدرک داریم,
‫من پسرشم، بفرما ببین,
‫من پسرشم! دستم رو ول کن! ‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌گم پسرشم! ‫اشکال نداره! آروم باشین!
‫من پسرشم! آروم باشین!
‫ولم کنین، نه! چیزی نیست!
‫با ما کار داره؟
‫چه بدونم,
‫گمونم همون خانمه است ‫که بهمون زنگ زده بود,
‫روزتون به خیر,
‫سلام عرض شذ,
‫من مأمور کنسولگری اوکراین,,,
‫توی دوک‌نشین بزرگ لوکزامبورگم,
‫اسمم دوریس مادانیوکه,
‫- بنده کولیام, ‫- بنده واسیام,
‫با شما صحبت کرده بودم؟
‫بله,
‫بریم ببینیم چه خبر شده,
‫موافقم, آخه خودمون که رفتیم ‫بهمون حمله کردن,
‫کولیا، واسیا،
‫آقایی که وارد اتاقش شده بودین،
‫پدرتون نبود,
‫پس کی بود؟
‫طرف فوئرویومن,,, ‫یعنی آتش‌نشانی بود,,,
‫که خانواده‌ای رو از آتش‌سوزی نجات داده بود,
‫سوختی‌های بدنش شدید بود, ‫نباید بهش دست می‌زدین,
‫پدرتون,,,
‫چند روز پیش از دنیا رفت,
‫متأسفانه نتونستیم باهاتون تماس بگیریم,
‫اگه می‌خواین ببینیدش، ‫باید به سردخانه برین,
‫ولی امروز نمی‌شه، ‫چون پزشکی قانونی,,,
‫مشغول تحقیقاته,
‫وقتی پدرتون رو پیدا کردن، ‫این لباس‌ها تنش بود,
‫پارگیشون به این خاطره که دکترها,,, ‫باید به پدرتون رسیدگی می‌کردن,
‫قبلا هم به دیدن پدرتون اومده وبدین؟
‫نه، اولین بارمونه,
‫امیدوارم آخرین بارمون هم باشه,
‫باید ماشینمون رو از پارکینگ خارج کنیم,
‫کجا پارک کردین؟
‫نزدیک مرز هلند پارک کرده,
‫نشونی اینجا درسته؟
‫بیمارستان که آدرس اینجا رو داد,
‫چطور مگه؟
‫ایشون به شما تسلیت می‌گه،
‫و گفتن دلشون برای ‫پدرتون تنگ خواهد شد,
‫بهت که گفته پولدار شدیم, ‫ببین توی چه قصری زندگی می‌کرد,
‫الان اینجا مال خودمونه, ‫باورم نمی‌شه,
‫بابا، آخه چرا بهمون زنگ نزدی؟
‫چرا ازمون دعوت نکردی تا بیایم,,, ‫و این قصر خفنت رو ببینیم؟
‫وای، مرسدز ای‌ام‌جیه؟
‫گمونم اگه دوگانه‌سوز بشه,,, ‫هزینه‌هاش کمتر بشه,
‫این خدمتکارها زهره‌ترکم می‌کنن, ‫شبیه خون‌آشام می‌مونن,
‫چرا خدمتکار شبیه آدم استخرام نکرده بود؟
‫حس می‌کنم من و واسیا ‫تبدیل به دوک‌های اینجا شدیم,
‫این خونه چنان حس تجملاتی‌ای بهم داد، ‫که حس کردم توی سرم کنسرت اپرا پخش شده,
‫این خونه کوچیکیه که پدرتون,,,
‫چند سال اخیر توش زندگی می‌کرد,
‫چند قلم از اموالش مونده ‫که باید همراه خودتون ببرین،
‫چون مالک عمارت نگهبان جدیدی استخدام کرده,
‫چی؟ نگهبان؟
‫چرا می‌گن نگهبان؟
‫مالک می‌گه چند روزی می‌تونین اینجا بمونین,
‫می‌گن پدرتون نگهبان خوبی بود,
‫لطف دارین,
‫اجازه هست؟
‫شبیه مال منه,
‫نگاه کن، باز هم هست,
‫تو خط شرط‌بندی بود,
‫کیف‌پولش رو ببین,
‫هیچ عکسی ازش نیست؟
‫فقط عکس گربه و سگه,
‫این زنشه؟
‫بچه هم بغلشه,
‫بوش کن, بوی خودش رو می‌ده,
‫دلم نمی‌خواد,
‫بو کن دیگه,
‫دلم نمی‌خواد بو کنم,
‫بوی باباته! بو کن!
‫بگیر بابا,
‫آفرین,
‫به درد همین کار می‌خوری,,,
‫فقط بیای، خراب‌کاری کنی و بری,
‫عادت داری توی همه‌چی گند بزنی؟
‫انگار هیچ مشکلی هم نداشتی ‫که زندگی پیرزنه رو به گند کشیدی,
‫خفه شو!
‫می‌شه انقدر مسخره‌بازی درنیاری؟
‫چرا این رو به صورتت زدی؟
‫دلم خواست, مگه چیه؟
‫اصلا نمی‌فهمم این‌ها واسه چیه,
‫می‌شه دست‌هاش رو ببینیم؟
‫چی شده؟
‫این پدرمون نیست,
‫لطف کردین,
‫بنده از جانب کنسولگری اوکراین,,,
‫در دوک‌نشین بزرگ لوکزامبورگ,,,
‫بابت اشتباهی که رخ داد،
‫ازتون معذرت‌خواهی می‌کنم,
‫احتمال می‌دادیم شخصی که ‫با پدرتون اشتباه گرفتیم,,,
‫مهاجر غیرقانونی معمولی‌ای باشه,
‫طبق گزارش پلیس، از دهه‌ی نود,,,
‫به عنوان نگهبان ‫مشغول به کار بود,
‫از مدارک جعلی استفاده می‌کرد,
‫نمی‌دونیم چطور به دستش رسیده،
‫ولی به نظر می‌رسه ‫از گذرنامه پدرتون استفاده کرده,
‫برای همین فورا باهاتون تماس گرفتیم,
‫پس بگین چرا هیچ احساس خاصی نداشتم,
‫حتی قطره‌ای اشک هم نریختم، متوجهین؟
‫به عنوان دلجویی بابت این سو تفاهم،
‫مایلم شامتون رو حساب کنم,
‫هیچ اشکالی نداره,
‫گرون‌ترین غذای منو چیه؟
‫هر کدوم دوست داشتین انتخاب کنین,
‫شوخی کردم,
‫معذرت می‌خوام, ‫مدیر کنسولگری تماس گرفتن,
‫خیلی حالم بهتر شد,
‫می‌خوای آبجو بخوریم و بریم,
‫راستی، تو نباید بخوری, ‫باید رانندگی کنی,
‫باید دستشویی برم,
‫بعد این‌که از سردخونه اومدیم، ‫دست‌هات رو نشستی؟
‫آخ که چقدر سردخونه بوی گند می‌داد,
‫عجله کن, باید از مغازه برای,,, ‫عمو لیوشا هم آبجوی مشتی بگیریم,
‫کی از اون‌ور دنیا داره بهت زنگ می‌زنه؟
‫[ایوان ایلیچ]
‫الو,
‫سلام! پس کجایی؟ ‫واسیا، می‌شنوی؟
‫آره,
‫اوضاع چطوره واسیا؟ الو؟
‫همه‌چی رو به راهه,
‫رئیس پرسیده کی قراره برگردی,
‫زود برمی‌گردم,
‫واکنش برادرت چی بود؟
‫به چی؟
‫به همه‌چی! مگه بهش نگفتی؟
‫چی رو بهش نگفتم؟
‫نقشه‌ات رو می‌گم,
‫کولیا دیگه نباید برگرده, ‫وگرنه مرزبانی دستگیرش می‌کنه,
‫بهش بگو اگه برگرده زندانی می‌شه,
‫پلیس مبارزه با مواد مخدره گفته حداقل,,, ‫پنج سال بابت خرده‌فروشی حبس می‌خوره,
‫سه سال دیگه هم به جرم,,, ‫فرار از آزادی مشروط حبس می‌خوره,
‫یادت نره کار درستی می‌کنی,
‫اگه کولیا نباشه، ‫زندگی همه راحت‌تره,
‫یک شیء هرچقدر سبک‌تر باشه،
‫سخت‌تر می‌شه گفت کجا قراره بیفته,
‫مدت زیادی روی هوا معلق می‌مونه، ‫غیرقابل پیش‌بینیه،
‫مدام جهتش رو عوض می‌کنه,
‫انگار می‌خواد انتخاب کنه که کجا فرود بیاد,
‫ولی از طرف دیگه، شیء سنگین، ‫زود فرود میاد,
‫آدم هم راحت می‌تونه بفهمه ‫که کجا قراره بیفته,
‫برای همینه که می‌گن: ‫«سیب همیشه نزدیک درخت میفته»,
‫هیچ‌وقت پیش نمیاد کسی بگه:
‫«پر همیشه نزدیک پرنده میفته»,
‫اگه بخوایم فرض کنیم ‫که جان آدم‌ها وزن داشته باشه،
‫در اون صورت همگی ‫به شکل متفاوتی می‌افتیم,
‫ولی اون شخص هر چقدر «سبک‌تر» باشه، ‫سخت‌تر می‌شه حدس زد,,,
‫که کجا قراره بیفته,
‫یا باد به کدوم سمت می‌برش,
‫شاید نزدیکی خونه‌اش بیفته,
‫شاید به اعماق فضا بره,
‫شاید هم توی لوکزامبورگ بیفته,
‫به اوکراین خوش اومدین,
‫افرادی که هستن که در طول زندگیشون,,, ‫مدام می‌خوان جاذبه رو به چالش بکشن,
‫به طور مداوم جنبش و تحرک دارن,
‫ولی دیر یا زود,,,
‫جاذبه کار خودش رو می‌کنه,
‫اگه می‌شه بنزین معمولی بزنین,
‫الان به جایگاه چهارم می‌رم,
‫[به یاد پدرم، رازها و دروغ‌هایش و موسیقی ‫بوسنیایی‌اش که همانند قدیم‌ها است,]
‫[لوکزامبورگ، لوکزامبورگ]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال