‫به عبارت دیگه، دختر منو می‌خوای, درست می‌گم؟
‫ها؟
‫اوه، نه, در واقع،
‫من فقط می‌خوام تکنیک مخفی‌ای که نسل به نسل ‫ توی دهکده منتقل می‌شه رو یاد بگیرم,
‫و این تکنیکی که دنبالشی چیه؟
‫تکنیکی که به‌طور قطع هرکسی رو بکشه,
‫من گهگاهی همراه استادم به میدون‌های جنگ می‌رم,
‫و اعتمادبه‌نفسی ازش حس می‌کنم که ‫انگار چیزی تو این دنیا غیرقابل کشتن نیست,
‫اون اعتمادبه‌نفس چیزیه که ‫می‌ذاره بفهمیم چه کسی ارزش کشتن داره,
‫فکر می‌کنم این ارزش واقعی تکنیک‌های شمشیرزنی‌ـه,
‫متوجه شدم, با این‌حال,,,
‫من دخترم رو دودستی تقدیم کسی نمی‌کنم ‫ که چیزی ازش نمی‌دونم
‫و از ناکجا یهو پیداش شده!
‫منم نمی‌تونم همینطوری دست‌خالی برگردم,
‫همچنان توی دهکده می‌مونم تا تاکنیک رو بهم یاد بدید,
‫مزخرفه!
‫فوراً برو بیرون! درضمن، ‫تو الانشم یه استاد خِبره داری، مگه نه؟
‫می‌تونی اینجا بمونی,
‫اگه هدفی توی ذهنت داری، به‌جای وایسادن و گریه کردن،
‫تو باید پایه‌ها رو از استادت یاد بگیری,
‫برای رسیدن بهش تمام تلاشتو بکن,
‫تازشم، یه‌جوری ازش می‌گی انگار چیز خاصی نیست,,,
‫تو باید با تلاش و سخت‌کوشی به جلو حرکت کنی!
‫,,,ولی تکنیک مخفی، دختر عزیز قبیله‌مونه!
‫چی,,, امم، بله,
‫اینطوری چی؟
‫تونستم,
‫خیلی‌خب,,,
‫موراساکی-سان!
‫همم؟
‫نگران نباش, من چیزیم نیست,
‫که اینطور,,,
‫از کجا می‌دونستی این بالام؟
‫هرچی نباشه، یه معلمم,
‫نگران من و خواهرمی؟
‫خب، نه که بخوام راز نگهش دارم,
‫پس می‌خوای داستانشو بشنوی؟
‫اوه، ساکی,
‫ها؟
‫بیا اینجا خودتو معرفی کن,
‫اوه، باز فرار کرد,
‫ای بابا, مگه یه سلام کردن چقدر سخته؟
‫عیبی نداره, مطمئنم چون یه غریبه توی خونه‌شه ترسیده,
‫صبح بخیر، ساکی,
‫اسم من هاروتوـه, از دیدنت خوشوقتم,
‫خب، از کایجوها خوشت میاد؟
‫نمی‌دونم,
‫نمی‌دونی؟
‫فکر کنم ازشون خوشم بیاد,
‫ولی موردعلاقه‌م نیست, هنوز نمی‌دونم چی دوست دارم,
‫ولی مگه حتماً باید موردعلاقه‌ت باشه؟
‫یه نینجا فقط باید یه‌چیز موردعلاقه داشته باشه,
‫ولی خب چرا؟
‫تا موجب ایجاد تردیدی نشه,
‫در زمان اضطرار،
‫باید بتونیم از هرچیزی جز اونی که ‫ بیشتر از همه بهش اهمیت می‌دیم بگذریم,
‫به چی بیشتر از همه اهمیت می‌دی، ها؟
‫تو بیشتر همه به چی اهمیت می‌دی، هاروتو؟
‫همم، من بیشتر از همه به خودم اهمیت می‌دم,
‫خیلی مغروری,
‫متوجه شدی؟
‫فقط چند روز می‌گذره، ولی ببین چقدر برنزه شدی!
‫اینجا چون هیچ کاری نمی‌شه توش کرد، خیلی حوصله‌سربره,
‫نه اصلاً, هرچیزی که می‌بینم و لمس می‌کنم برام جدیده,
‫وقتی برام نمونده که حوصله‌م سر بره,
‫اوهو، چه عجیب! تو هیچ‌وقت کمک نمی‌کنی، ساکی,
‫خب، صرفاً امروز حالشو داشتم,
‫انقدر عجیبه؟
‫معمولاً انقدر صبح زود هم از خواب بلند نمی‌شه,
‫می‌گم، یه چند وقتیه برام سؤال شده,,,
‫ولی مادرت، نکنه چشماش نمی‌تونن,,,
‫اوه,,, آره,
‫ولی توی خونه خیلی مشکل خاصی نیست، ‫پس نگرانش نباش,
‫شنیدم مامانت کوره,
‫هی، بهش دست نزن,
‫فکر کرده چون بزرگ‌ترها بهش توجه می‌کنن، ‫ از ما خیلی بالاترهو
‫مطمئنم مامانت حتی اگه شوهرش با یکی دیگه ‫ عوض شه حتی متوجه هم نمی‌شه!
‫وای، چه ترسناک,
‫نمی‌خوای جوابشو بدی، کیوشی؟
‫ولی,,,
‫چقدر بی‌عرضه,
‫ها؟
‫بهمون محل نمی‌ده,
‫هوی، شما فسقلی‌ها دارین چیکار می‌کنین؟!
‫نامزد یوکی‌ـه,
‫بریم!
‫لازم نیست نگران من باشی, من به این چیزا عادت دارم,
‫نباید به این چیزا عادت کرد,
‫اینکه موقع تحقیر شدن یکی از عزیزانت ‫ ساکت بمونی بزدلانه‌ست,
‫بزدلانه,,,
‫جرئت مثل یه شمشیر می‌مونه,
‫چیزی نیست که برای ترسوندن حریف‌ها استفاده بشه,
‫چیز مهم زمانیه که شمشیر رو می‌کشی,
‫اگه زمان‌بندی‌ت درست نباشه، ‫تمام زندگی‌ت یه بزدل باقی می‌مونی,
‫خب، انگار زمان‌بندی خوبی ندارم,
‫حتی با والدینم درموردش حرف زدم، ولی بازم,,,
‫واقعاً حرف زدی؟ کار شجاعانه‌ایه,
‫شجاعانه؟
‫معنیش اینه که جرئت به خرج دادی و به جلو قدم برداشتی,
‫حرف زدن با کسی درمورد چیزی ‫به معنی اینه که بهشون اعتماد داری,
‫اونا پاداش جرئتت رو با توجه کردن می‌دن,
‫مطمئنم پدر و مادر می‌تونن کمک کنن,
‫جدی می‌گی؟
‫اگه مسئله قابل حلی نباشه، ‫می‌تونی یه‌مدت پشت‌گوش بندازیش,
‫مهارت‌هاتو با سرعت خودت بهبود بده، ‫و از کسی که قبلاً بودی قوی‌تر شو,
‫بعدش یه‌روزی، قبل از اینکه ‫ متوجه بشی نینجای بزرگی شدی,
‫واقعاً؟
‫چمیدونم, فقط دارم چیزی که ‫ استادم بهم گفته رو بهت می‌گم,
‫کاش بهم می‌گفتی حقیقته، حتی اگه دروغ بود,
‫من مرد صادقی‌ام,
‫بلد نیستم به دخترها دروغ بگم,
‫ها؟ الان خندیدی؟
‫نه، نخندیدم,
‫تموم شد,,,
‫با این می‌شه همه‌شون!
‫با اینکه به‌نظر میاد دارم تو کار مزرعه کمک می‌کنم، ‫در واقع این جزئی از تمرینمه، درسته؟
‫ها؟
‫داریم عضله‌هایی رو تمرین می‌دیم که ‫ بدون این‌کار قابل تمرین نیستن، نه؟
‫اوه، آها, دقیقاً!
‫نمی‌دونم زیادی معصومی یا زیادی ساده,
‫ای خدا، اینطوری داری بهم عذاب وجدان می‌دی, ‫انگار دارم فریبت می‌دم,
‫پس فکر کنم دیگه وقتش شده ‫تا اون تکنیک مخفی رو یادم بدی,
‫شرمنده ناامیدت می‌کنم، ‫ولی من قصد ندارم تکنیکی یادت بدم,
‫چرا؟!
‫سال‌ها پیش،
‫درست مثل تو، یه مرد به دهکده اومد که ‫ دنبال یادگیری تکنیک‌های شمشیرزنی بود,
‫اون به تکنیک‌ها معتاد شد،
‫و تبدیل به مردی شد که برای لذت جون مردم رو می‌گرفت,
‫خوشبختانه، قبل از یاد گرفتن تکنیک مخفی طرد شد,
‫ولی از اون زمان به بعد، قبیله‌مون احتیاط زیادی می‌کنه,
‫درضمن، دیگه هیچ‌کدوم از اهالی اینجا ‫از اون تکنیک استفاده نمی‌کنن,
‫ها؟
‫یوکی تکنیک رو بلده، ولی اونو به خاندان سنگوکو سپردم,
‫اینطوری دیگه اسم خانواده رو به ارث نمی‌بره,
‫همسرم هم اسمش رو رها کرده,
‫ساکی تنها کسیه که می‌تونه رسماً اسم‌مون رو به ارث ببره،
‫ولی اون زیادی جوون و بی‌تجربه‌ست,
‫تو خانواده‌ای داری؟
‫من نمی‌دونم والدینم کی هستن,
‫واقعاً؟
‫می‌دونستم درخواست یاد گرفتن چیزی رو دارم ‫ که راحت قابل یادگیری نیست, ولی بازم,,,
‫ولی حق با پدرمه,
‫اگه بدون دونستن عواقبش تکنیک رو یاد بگیری، خطرناکه,
‫این چه‌جور حرکتیه؟
‫اوه، شرمنده, نباید می‌پرسیدم,
‫امم,,, خب,,,
‫اگه نمی‌شه به خارجی‌ها یادش داد، ‫پس بهتره عضو خانواده‌مون بشی,
‫همم,,,
‫الانم کسی هست که بیشتر از هرچیزی دوستش داری؟
‫آره، یکی هست,
‫ولی فکر می‌کنم احساسات من و اون باهم فرق داره,
‫چطوری باید بگم؟ بیشتر تحسینش می‌کنم,
‫گوش کن,,,
‫من یه نینجام، پس بدون یه ارباب ‫ نمی‌تونم کاری انجام بدم,
‫اگه مجبور باشم در آینده زیردست کسی کار کنم،
‫دلم می‌خواد اربابم کسی مثل تو باشه، هاروتو,
‫یه نینجا فقط برای کسی که بیشتر از همه ‫بهش اهمیت می ده کار می‌کنه,
‫و برای کسی زندگی می‌کنه بیشتر همه براش عزیزه,
‫شمشیری که با تمام جرئتم بیرون کشیدم
‫به همین سادگی خطا رفت,
‫بسیار خب, حالا خوب گوش کن,
‫باید کسی رو به‌عنوان اربابت انتخاب کنی که ‫ حاضری براش تا خود جهنم بری,
‫لطفاً یادم بده چطور می‌تونم نینجایی باشم ‫ که اربابم بهم نیاز پیدا کنه,
‫یه مرد خیلی راحت بهت نیاز پیدا می‌کنه,
‫یادم بده!
‫اوه عزیزم، ولی هاروتو-سان کسی بود که ‫ خواهرت رو اینجا آورده بود,
‫خب، حالا مهم نیست,
‫تو هنوز براش جوونی، ولی شاید در آینده به‌دردت بخوره,
‫لطفاً با جزئیات!
‫چی؟! می‌خوای هاروتو-کون اربابت باشه؟
‫امکان نداره! زده به سرت؟
‫تو کسی هستی که این دهکده بهش احتیاج داره!
‫درسته، اونم مثل من خوشتیپه,
‫و برای یه لحظه، فکر کردم پسر خوبیه,
‫ولی باید بفهمی که وقتی می‌گم نه، یعنی نه!
‫چی,,,
‫همیشه همین اخلاقو داری، ساکی، مگه نه؟
‫چیزی رو می‌خوای که متعلق به منه,
‫و همیشه بهم گفتن «تو ازش بزرگتری، ‫ پس به‌خاطر خواهر کوچیکترت کوتاه بیا,»
‫متأسفم,
‫باز شروع کردی، عذرخواهی می‌کنی و ساکت می‌شی,
‫یعنی تقصیر منه؟
‫یه زمان بود که دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم و داد زدم:
‫«خودم دلم نمی‌خواست خواهرت باشه!» مگه نه؟
‫فکر کنم از اون زمان بود که ساکت شدی,
‫بعد از اون حرفم,,,
‫مامان اومد تا سرحالم بیاره,
‫گفت «ببخشید که همش کاری کردیم ‫که به‌خاطر خواهر کوچیکه‌ت کوتاه بیای,»
‫اون موقع بود که فکر کردم ‫ «اوه، دلم می‌خواد کسی مثل مامان بشم!»
‫«و باید با این حقیقت که یه خواهر بزرگترم کنار بیام,»
‫پس لازم نیست روی احساساتت سرپوش بذاری,
‫اونه-چان,,,
‫اوه! خیلی وقته نشنیدم اینطوری صدام بزنی!
‫اون حرفی که هاروتو زد, ‫فکر کنم فهمیدم منظورش چی بود,
‫سرپوش گذاشتن روی احساساتت کافی نیست,
‫بعضی وقتا، جرئت چیزیه که ‫باعث می‌شه همدیگه رو درک کنیم,
‫خوشحالم که اون اونه-چان منه,
‫از ته قلب همچین حسی داشتم,
‫اون پسره که اسمش هاروتوـه,,, ‫اون با خاندان سنگوکو نسبت داره، نه؟
‫ما از دوره باکوماتسو تا حالا ‫ با خاندان سنگوکو رفت‌وآمد داریم،
‫پس باید برخورد درستی باهاش داشته باشیم,
‫نسبت مستقیمی باهاشون نداره,
‫ولی دهکده ما به دلیل پشتوانه‌ی ‫ خاندان سنگوکو تا الان وجود داشته,
‫ولی به‌قدر کافی براشون جبران کردیم، نه؟!
‫فقط فکر کن چندتا نینجا ‫از دهکده‌مون براشون فرستادیم!
‫نظر شما درمورد این مسئله چیه، کدخدا؟
‫ما قبلاً درمورد تکنیک‌هامون به خارجی‌ها آموزش دادیم,
‫ولی اون تعلیم‌ها تحت شرایط ویژه‌ای بودن,
‫در رابطه با مردی که در گذشته به دهکده‌مون اومد,,,
‫مطمئنم همه‌تون هنوز,,,
‫شـ ـ شماها!
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫این خوب نیست, آتیش داره به اینجا هم می‌رسه,
‫دود,
‫دهکده داره,,,
‫آتیش می‌گیره!
‫پدربزرگ!
‫چه‌خبر شده؟!
‫یاد دادن تکنیک مخفی به اون مرد یه اشتباه بود,
‫نه,,, نکنه هاروتو,,,
‫با ساداتوکی به کوهستان رفت,
‫پدر! مادر!
‫نه,
‫چرا,,,
‫نه تنها شمشیر ارزشمند مادر رو با خودش برده,,,
‫بلکه صرفاً برای اینکه اون تکنیک رو ‫ یاد نگرفته تا این حد پیش رفته؟
‫فقط تظاهر می‌کرد مهربونه,,,
‫درحالی که پشت‌سرم مسخره‌م می‌کرده,
‫اونه-چان,,, هاروتو,,,
‫یعنی این قضیه واقعاً ‫زیر سر هاروتو و اونه-چانه؟ نمی‌دونم,
‫حس می‌کنم دارم دیوونه می‌شم,
‫نمی‌دونم باید چی رو باور کنم,
‫ولی یه چیز هست که می‌دونم,
‫حالا وقتشه که شمشیرمو بکشم، ‫ وگرنه تا آخر عمر یه بزدل باقی می‌مونم,
‫من یه شمشیر بی‌نامم,
‫تنها زیردست یه ارباب باافتخار نامی دریافت می‌کنم,
‫بدنم سلاحی مرگبار خواهد شد،
‫و قلبم را با جنون پر خواهد کرد,
‫من از خاندان ایکوما هستم,
‫و اسمم «موراساکی»ـه,
‫تیغه جادویی: موراساکی,
‫بنابراین، چیزی نیست که نتونم بکشم,
‫ساکی کجا رفت؟!
‫از ارتفاع خوشش میاد، ‫ و همیشه می‌ره معبدی که بالای کوهستانه,
‫پس مطمئنم اونجاست,
‫کی همچین کار وحشتناکی کرده؟
‫از طرف ما مراقب ساکی باش,
‫شمشیر من پشت نقاشیه,,,
‫یکی اونجاست!
‫کجا؟!
‫عصر بخیر,
‫موموتارو!
‫سلام عرض می‌کنم، خانم یوکی,
‫مغزمتفکر کل ماجرا تویی، مگه نه؟ ‫چرا داری این‌کارو می‌کنی؟!
‫همم!
‫کشتن اهالی دهکده خودبه‌خود ‫ چیزای ارزشمندی رو به این کوهستان میاره,
‫چون قانون این دهکده همینه, درست نمی‌گم؟
‫همم؟
‫اون «یوکو»ـه، مگه نه؟
‫تو از خاندان ایکوما نیستی، نه؟
‫که اینطور, پس در وهله اول توی اون خونه نبوده,
‫ولی امروز روز شانسمه,
‫چون بالأخره اون تکنیک و شمشیر رو به‌دست میارم!
‫مراقب باش، هاروتو!
‫با اینکه دوستش نزدیکم بود شلیک کرد!
‫خیلی کندی!
‫زنیکه عوضی!
‫اوه!
‫شرمنده, می‌خواستم بذارم کارشو تموم کنی، ‫ولی خیلی رفت رو اعصابم و,,,
‫تو رو مقصر نمی‌دونم,
‫گمونم یه‌جورایی می‌شه گفت به بن‌بست خوردیم,
‫حالا چیکار کنیم؟
‫باید خرگوش کوچولومون، ساکی رو پیدا کنیم,
‫اون یه تفنگه؟
‫حتی این آدما رو اجیر کردی, ‫چطور جرئت داری مردم منو بکشی!
‫هیچ‌وقت شما رو نمی‌بخشم!
‫مهر رو شکستی؟!
‫«مهر»؟
‫مراقب باش!
‫چی؟!
‫چرا معطل می‌کنی؟ از اینجا برو!
‫فرار کن!
‫این شایعه‌ایه که حول‌محور این دهکده می‌چرخه,
‫یه تکنیک ممنوعه که به یه ماشین مرگبار نترس ‫ و شکست‌ناپذیر تبدیلت می‌کنه,,,
‫«تیغه شبح,»
‫تنها راه شکست دادنش، فرار کردنه,
‫فقط همین؟!
‫وقتی به حد خودش برسه، ‫ ممکنه بخاطر آسیب مغزی بمیره,
‫اوه، نکنه دلیلی که مادرت هم نابیناست,,,
‫آره,
‫ساکی هنوز اربابی نداره،
‫پس شاید مرگ مادرم مهرش رو آزاد کرده ‫ و باعث شده از کنترل خارج بشه,
‫اون چه‌جور تکنیکیه؟
‫حتی تونست با یه شمشیر معمولی یه درخت رو قطع کنه!
‫اون درختی رو قطع نکرد، ‫ و شمشیری هم همراه خودش نداره,
‫منظورت چیه؟
‫تیغه جادوییِ ساکی از خودتقویتی و توهم ساخته شده,
‫هیپنوتیزم؟
‫اون از طریق باور قوی خودش، ‫ یه شمشیر شکست‌ناپذیر ساخته
‫که توی محیط اطراف می‌پیچه و ‫ اون احساس رو با بقیه هماهنگ می‌کنه,
‫پس اگه ساکی باور کنه که ما رو کشته,,,
‫ما هم همون فکر رو می‌کنیم,
‫به عبارت دیگه، الان چیزی نیست که نتونه بکشه,
‫کاری نیست که بتونم برای نجاتش بکنیم؟
‫گوش کن,,,
‫می‌شه لطفاً بهم دستور بدی تا خواهر کوچیکترمو بکشم؟
‫نمی‌دونم جلوش شانسی دارم یا نه، ‫ولی اگه منم مهرم رو بشکنم، شاید,,,
‫ولی اگه بمیری چی؟!
‫حادثه‌ای که توش تایگا-ساما دزدیده شد رو یادته؟
‫آ ـ آره,
‫الان درست مثل اون زمانه, ‫حتی اگه یه قرارداد موقتی باشه،
‫تا وقتی که حرفایی که می‌شنوم از طرف کسی باشن ‫ که عمیقاً بهش اهمیت می‌دم،
‫اگه دستور برگشتن به حالت عادی رو بگیرم، ‫ عقلم سرجاش میاد,
‫پس خواهش می‌کنم,
‫برای خلاص شدن از این احساس نفریت‌انگیز و ‫ جنگیدن با خواهرم، یه هل کوچیک بهم بده,
‫احساسات نفرت‌انگیز و یوکی,,, بازم بازی با کلمات؟
‫درسته, بازی با کلمات رو دوست دارم,
‫من از خاندان ایکوما هستم,
‫و اسمم «یوکی»ـه,
‫تیغه دوزخ: «یوکی»,
‫بنابراین، چیزی نیست که نتونم بکشم,
‫پسش بده! اون شمشیر متعلق به مادرمه!
‫می‌دونستم, پس به این باور داری,
‫گفتم پسش بده!
‫پسش بده!
‫چرا,,,؟
‫لعنتی!
‫اون شمشیر رو بده به من!
‫درک اشتباه از خواهرت باعث می‌شه یه تیغه ناقص باشی,
‫واقعاً فکر می‌کنی الان لیاقت ‫ شمشیر ارزشمندِ مادرتو داشته باشی؟
‫اگه بهم پسش ندی می‌کشمت!
‫پس بیا و بگیرش,
‫شمشیر رو بده من,
‫فایده‌ای نداره,
‫گیری کردیم, یه جسم واقعی ‫نمی‌تونه به یه توهم آسیب بزنه، ها؟
‫بابت حرفم معذرت می‌خوام, ‫انگار نمی‌تونم شکستت بدم,
‫می‌تونی شمشیرتو پس بگیری,
‫می‌دونستی بزرگسال‌ها حریف‌شونو اینجوری گول می‌زنن؟
‫باید از استادم به‌خاطر درس‌هاش تشکر کنم,
‫استفاده از توهم برای مقابله با یه توهم واضح بود,
‫ولی جواب داد,
‫اینطوری بود که یوکی درگیر ‫پیامدهای فراموشی خاطراتش شد,
‫و ساکی هم با اقوامی موند که توی روسیه زندگی می‌کردن,
‫اون زمان بود که اسم دهکده‌مونو به ارث برد
‫و اسمشو به «موراساکی» تغییر داد,
‫دیدی؟ خیلی داستان جذابی نبود، مگه نه؟
‫من با خواهرم کنار نمیام,
‫فقط همینه و بس,
‫ولی شرط می‌بندم می‌خوای بببینه ‫ چقدر تا الان بزرگ شدی، مگه نه؟
‫برای همینه که الان باهامون اینجایی,
‫نمی‌دونم,
‫دلیلی که گفتم بیشتر از همه به خودم اهمیت می‌دم
‫اینه که فردی که برام عزیزه به من اهمیت می‌ده,
‫اگه می‌خوای برای کسی مفید باشی،
‫پس باید قبل هرچیز دیگه‌ای خودتو دوست داشته باشی,
‫نیاز نیست به خودت فشار بیاری, ‫فقط توی کاری که ازت برمیاد از جون مایه بذار,
‫وقتی تبدیل به نینجایی شدی که معنی اینا رو بفهمه،
‫اون موقع اربابت می‌شم,
‫اینجا اومدم چون فکر می‌کردم کارم رو بهتر انجام می‌دم,
‫اگه خودت می‌گی که خوبه,
‫ممنون,
‫چی شد که به میهاما برگشتی؟
‫الان اینو می‌پرسی؟ ‫ پس گمونم از اول فکر بدی بود که برگردم,
‫منظورم این نیست,
‫تو بودی که از جانب خودت موراساکی رو اینجا فرستادی,
‫نگران نباش، یه چشم‌به‌هم بزنی همینطوری هم رفتم,
‫از این منظورت چیه؟
‫چه باور کنی چه نه، یکی هست که منتظر برگشتنمه,
‫ها، دوست‌پسرت؟
‫نکنه کنجکاو شدی؟
‫نه خیلی, چون می‌دونم باز یکی از اون دروغ‌هاته,
‫اگه می‌گفتم، «اومدم چون می‌خواستم با تو باشم»،
‫اونوقت چیکار می‌کردی؟
‫هیچ‌کس قرار نبود بدونه زمان پروازم کِیه!
‫می‌خواستی ملاحظه موراساکی رو بکنی؟
‫ولم کن بابا، همچین چیزی نیست,
‫موندن تو توی آکادمی براش خوب نیست, ‫برای همین داری می‌ری,
‫خیلی داری دست‌بالا می‌گیریم,
‫فقط یه مأموریت فوری بهم خورد، همین,
‫نه, می‌دونم این یه دروغ دیگه‌ست,
‫تو حقیقت رو فقط به اربابت می‌گی,
‫دلیلی که همش فقط دروغ می‌گی ‫اینه که به خودت قول دادی
‫هیچ‌وقت تحت‌فرمان کسی کار نمی‌کنی و ‫ به‌جاش زندگی‌تو وقف خواهرت می‌کنی,
‫خیلی‌خب, پس بیا با همین داستان پیش بریم,
‫نظرت چیه؟ خواهر بزرگه خیلی خوبی‌ام، نه؟
‫ولی خب این چیزی نیست که موراساکی می‌خواد,
‫حالا هرچی، بهتره راه بیفتم,
‫خدافظ, اگه هنوز زنده بودیم همدیگه رو می‌بینیم,
‫هرموقع حسش بود برگرد خونه, ‫ما منتظرت می‌مونیم,
‫آخرین اعلان برای ورود به گیت 88, ‫به‌زودی گیت بسته خواهد شد,
‫باید بهش «خدافظ» می‌گفتی,
‫اشکالی نداره, کلمات بین ما دوتا ارزش ندارن,
‫حتی اگه دنیا امروز به آخر برسه،
‫هیچ‌چیزی بین ما دوتا عوض نمی‌شه، ‫و هیچ پشیمونی‌ای نداریم,
‫فکر کنم لااقل تا این حد همدیگه رو درک می‌کنیم,
‫و فردا روز دیگه‌ای می‌شه که
‫قراره لجبازی کنیم و به مسیرهای مختلفی بریم,
‫من کریس هستم,
‫منم موراساکی‌ام,
‫«من دخترم رو دودستی تقدیم کسی نمی‌کنم
‫که چیزی ازش نمی‌دونم و از ناکجا یهو پیداش شده!»
‫هیچ‌وقت برام با عقل جور در نمیومد,
‫اینو می‌گن چون، «به غریبه‌ها نمی‌شه اعتماد کرد و بی‌مصرفن،»
‫ولی اینم خیلی قانع‌کننده نیست,
‫مطمئنم چیزای دیگه‌ای داریم که بیشتر تو این دنیا بی‌مصرفن,
‫مثل رؤیاها؟
‫همچین حرفی نزن,
‫ولی اگه بهش فکر کنین، ‫هیچی تو این دنیا کاملاً بی‌مصرف نیست,
‫خب، داری می‌گی هرچیزی هدفی داره؟
‫البته,
‫بذارین ببینم, می‌تونم با استفاده از اون غریبه ‫ از پشت یه حمله غافلگیرکننده انجام بدم,
‫ولی خب حتماً لازم نیست یه غریبه باشه,
‫باشه, فکر کنین تمام شب رو ‫ برای انتشار یه بازی محبوب صبر کردین,
‫اوهوم,
‫باید از دستشویی استفاده کنین، ولی نمی‌تونین صف رو به‌هم بزنین,
‫اوه!
‫این موقع‌ست که اون غریبه رو زمین می‌کوبین!
‫اینم لازم نیست یه غریبه باشه،
‫و مردم به‌خاطر پیش‌خریدهای آنلاین ‫ دیگه خیلی تو صف نمی‌مونن,
‫پس وقتی با گوشی هوشمند یه بازی رو پیش‌خرید کنین,,,
‫اوهوم,
‫با اون غریبه می‌تونین صفحه گوشی رو بشکنین!
‫اوه!
‫دفعه بعد در گریسایا فنتوم تریگر قسمت 6,
‫آبی‌ترین آبی 1,
‫اوه، فکر کنم فهمیدم,
‫چی رو فهمیدین؟
‫اینکه یه غریبه واقعاً بی‌مصرفه,
‫همینطوره,
‫تیغه شبح 2
آبی‌ترین آبی 1
‫موراسامه
‫هاچیبی
‫چانگون
‫یوکو