‫ایشیدا,,,!
‫کوروساکی,,,
‫- کوروساکی-کون! ‫- حالت خوبه، ایچیگو؟
‫ایشیدا-کون,,,
‫می‌بینم که جمع‌مون جمع‌ـه,
‫اون,,,!
‫چقدر خوش‌شانسی، ایشیدا اوریو,
‫انگار سرنوشت هم طرف تو‌ـه,
‫پس خودت رو اثبات کن,
‫اگر میگی که یه خیانت‌کار نیستی,,,
‫پس با کُشتن‌ اون‌ها همین‌جا و همین‌ الان اثباتش کن,
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی,,,
‫من می‌تونم پیش‌بینی‌اش کنم، ایشیدا اوریو,
‫چرا چشم‌هاش اینجوری‌ـه؟!
‫دقیقاً شبیه چشم‌های یوهاباخن,,,!
‫چرا داری این‌کار رو می‌کنی، ایشیدا؟
‫چرا بخاطر اینکه اون بهت گفته داری با ما مُبارزه‌ می‌کنی؟
‫این چیزی‌ـه که واقعاً می‌خوای؟!
‫پادشاه یوهاباخ ناجی کوینشی‌ها نیست,
‫یوهاباخ ظالم برای درمان زخم‌هاش بخاطر جنگ هزارسال پیش,,,
‫از آزویلهِنِ استفاده کرد تا,,,
‫تا زندگی و قدرت برادرن کوینشی‌ ما رو بگیره,,,
‫و قدرت خودش رو بیشتر کنه,
‫من مطمئن شدم,
‫مطمئن شدم که یوهاباخ هیچ‌وقت دنیایی ‫ که کوینشی‌ها رو رها کرده نمی‌بخشه,
‫اون بر می‌‌گرده,,,
‫تا به این دنیای نفرت انگیز پایان بده,
‫ما به عنوان کوینشی‌هایی که توی دنیای زندگان زندگی می‌کنیم,,,
‫یه وظیفه داریم,
‫اونم این‌ـه که وقتی وقتش فرا برسه، ‫باید جلوش رو بگیریم,
‫باید بخاطر شرافت کوینشی‌‌ای‌مون هم ‫که شده، از این دنیا محافظت کنیم,,,
‫باید از آدم‌هایی که دوست‌شون داریم محافظت کنیم,
‫بخاطر همین‌ـه که,,,
‫به یوهاباخ نزدیک شدم,,,
‫و قدرت خودم رو نشون دادم,,,
‫تا دیگه توی دید و توجه نباشم,
‫و حالا,,,
‫گستوگاتنشو!
‫عــه، بنظر میاد اعلی‌حضرت خوابه,
‫به دَرَک,
‫واقعاً که به عنوان,,,
‫فرمانده‌ی ارشد سابق نیروهای مخفی کارت خیلی درسته,
‫تو سریعی, ‫خیلی سریع,
‫ولی خب، منم خودم کم سریع نیستم,
‫اصلاً گوش میدی چی میگم؟ ‫ من,,,
‫,,, همین الانش هم نسبت بهش مقاومی، مگه نه؟
‫خیلی راحت بود,,,!
‫یعنی همه‌ی توان جوخه‌های سیزده‌گانه‌ی دیوان,,,
‫در مقابل معجزه‌گر همین‌ـه؟
‫واقعاً که با یه معجزه‌گر طرفیم,
‫اینکه نتونستی یه دختر زخمی رو لِه و لَوَرده کنی,,,
‫دست کمی از یه معجزه نداره,
‫به همچین چیزی نمیگن معجزه,
‫اگر جوخه‌های سیزده‌گانه‌ی دیوان برات کافی نیستن,,,
‫پس ما وایزوردها معجزه‌ی واقعی رو نشونت می‌دیم!
‫من نمیام,
‫من که هنوز چیزی نگفتم!
‫حتی اگر هم بریم بیرون، کاری نمی‌تونیم بکنیم,
‫خودم می‌دونم!
‫یعنی داری میگی ما باید به قولی که به ایچیگو دادیم,,,
‫عمل کنیم، مگه نه؟
‫اوهوم، و اینکه,,,
‫چون میریم پایین,
‫هـان؟ پایین؟
‫- رسیدیم, ‫- هــان؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫چرا باید می‌اومدیم اینجا؟
‫وایسا ببینم,,, اون‌ها چی‌ان دیگه؟
‫چه خبر شده؟ ‫این‌ها چی‌ان که دارن می‌ریزن توی سرمون؟
‫ای‌بابا,,, ‫پس دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫ا - اون چیه دیگه؟!
‫تو کُشتیش! ‫کُشتیش!
‫چه پرنده‌های بی‌خودی,
‫انقدری رو مُخن که,,,
‫باعث میشن این سوراخ جدیدم درد بگیره,
‫چی؟ تو دیگه کی هستی؟
‫یه مَرد مُرده,
‫میگم,,,
‫عیبی نداره که مثل ما به یه مدرسه‌ی عادی میری؟
‫منظورت چیه؟
‫خب آخه، مگه تو,,,
‫نباید حداقل یه تیزهوشانی چیزی بری؟
‫منظورم این‌ـه که,,,
‫مگه بچه‌های یه دکتر، خودشون نمی‌خوان روزی روزگاری دکتر بشن؟
‫مگه پدر خودت یه دکتر نیست؟
‫هــان,,,؟ ‫خب می‌دونی,,,
‫پدر من صرفاً به مَرد ریشو‌ـه، همین,
‫من دیگه نمی‌خوام دکتر بشم,
‫منظورت چیه «دیگه نمی‌خوای»؟
‫یعنی قبلاً می‌خواستی؟
‫خب، اگر نمی‌خوای درموردش حرف بزنی، پس بی‌خیالش,
‫درسته,
‫اون روز، من تصمیم گرفتم که هیچ‌وقت یه دکتر نشم,
‫اگر دکتر شدن یعنی یه روزی باید همسر مُرده‌ات رو تیکه تیکه کنی,,,
‫پس صد سال سیاه نمی‌خوام دکتر بشم,
‫این دفعه باید همه چیز رو بهم بگی,,,
‫ایشیدا,,,
‫اینکه چرا طرف کوینشی‌ها رو گرفتی,,,
‫و اینکه چرا می‌خوای با ما مُبارزه کنی,
‫اگر بهت بگم، می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫اگر دلیلت منطقی باشه,,,
‫باهات مُبارزه می‌کنم و یا هرکاری که لازم باشه می‌کنم تا سر عقلت بیارم!
‫و اگر نباشه چی؟
‫انقدر می‌زنمت تا سر عقل بیای، باشه؟!
‫هر دو حالت به زدن من منتهی میشه که,
‫چه مرگته آخه؟
‫این یه کلید خورشیدی‌ـه,
‫چیزی‌ـه که به هر اشترن ریتری میدن,
‫با گرفتن این کلید رو به روی صفحه‌ی ‫فلزی‌ای به اسم دروازه‌ی خورشید,,,
‫می‌تونی بین دروازه‌هایی که در جاهای ‫مختلفی از وار ولت هستن، جا به جا بشی,
‫پنج طبقه پایین‌تر از اینجا,,,
‫دروازه‌ی خورشیدی داریم که,,,
‫برای حمله به دنیای زندگان ساخته شده,
‫از این کلید استفاده کن تا به دنیای زندگان برگردی,
‫من اینجا می‌مونم تا یوهاباخ رو با وار ولت نابود کنم,
‫چرت و پرت برام تَفت نده، ایشیدا!
‫چرا بهمون نگفتی تا با همدیگه بجنگیم!
‫ما اینطوری عمل می‌کنیم!
‫می‌دونستم که همچین چیزی میگی,
‫بخاطر همین‌ـه که بدون اینکه چیزی بهتون بگم اومدم اینجا,
‫تنها کاری که باید بکنیم، این‌ـه که یوهاباخ رو شکست بدیم، مگه نه؟!
‫نمی‌تونیم,
‫شماها نمی‌تونین یوهاباخ رو شکست بدین,
‫پس چرا تو باید این‌کار رو بکنی؟!
‫چون فقط من می‌تونم این‌کار رو کنم!
‫این چیزی‌ـه که فقط منی که,,,
‫خون استاد و مادرم رو به ارث بُردم، می‌تونم انجام بدم,
‫آخه تو,,,
‫من خیلی بهش فکر کردم,
‫حالا برو,
‫قبل اینکه هالشوالت مُچ‌مون رو بگیره,
‫نمی‌فهمم,
‫قبل از اینکه من مُچ‌تون رو بگیرم؟ ‫اون وقت این قبل کِی میشه؟
‫مگه بهت نگفتم؟
‫من چیزی که قرار بود بهشون بگی رو پیش‌بینی کردم,,,
‫ایشیدا اوریو,
‫کوروساکی، من اینجا نگهش می‌دارم,
‫تو سریع برو سمت دروازه‌ی خورشید,
‫ایشیدای عوضی,,,
‫یالا عجله کن!
‫هنوزم می‌تونی به موقع برسی!
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟!
‫بهت گفتم,
‫من چیزی که قرار بود بهشون بگی رو پیش‌بینی کردم,
‫بخاطر همین من قبلاً دروازه‌ی خورشیدی که به سمت,,,
‫دنیای مُردگان میره رو نابود کردم,
‫بیا کَلَک قضیه رو بِکَنیم، ایشیدا اوریو,
‫قبل از اینکه اعلی‌حضرت بیدار بشن,
‫بنظر میاد که چاره‌ای جز همکاری نداریم، ایشیدا,
‫کوروساکی,,,
‫وایسا ببینم,,,
‫قبل از اینکه اعلی‌حضرت بیدار بشن,
‫خودشه,,,!
‫کوروساکی، دیدی که چشم‌هاش,,,
‫درست شبیه یوهاباخن، مگه نه؟
‫آره,
‫قدرت‌های اون و یوهاباخ وقتی که یوهاباخ خواب‌ـه، جا به جا میشن,
‫خودشه,
‫الان، یوهاباخ قدرت «قادر مطلق» رو نداره,
‫یوهاباخ در بالاترین طبقه‌ی وار ولت‌ـه,
‫برو اونجا، کوروساکی!
‫ایشیدا,,,
‫هنوز هم می‌خوای اینجا بمونی؟
‫اگر اون الان قدرت‌های یوهاباخ رو داره، پس ما باید با همدیگه,,
‫انقدر زر نزن و یالا برو!
‫این‌ها قرار نیست آخرین حرف‌هایی باشن که می‌زنم,
‫تو حتی تظاهر هم نمی‌کنی که می‌خوای بری دنبال‌شون,
‫مطمئنی؟
‫مجبورم نکن هِی حرف رو تکرار کنم,
‫من می‌تونم همه چیز رو ببینم و پیش‌بینی کنم,
‫اون‌ها قراره بمیرن, ‫پس دلیلی برای دنبال کردن‌شون ندارم,
‫که اینطور,
‫ولی خب,,,
‫آینده قابل تغییره، مگه نه؟
‫داری من رو شگفت‌زده می‌کنی، ایشیدا اوریو,
‫در مقایسه با آدمی که یکم پیش بودی، کامل فرق کردی,
‫الان حسابی امیدوار بنظر می‌رسی,
‫که اینطور,,,
‫فارغ از اینکه الان حسابی امیدوار شدم,,,
‫اینکه شگفت زده شدی,,,
‫یعنی پیش‌بینی نکرده بودی که قراره امیدوار بشم، مگه نه؟
‫بنظر میاد وقتی که اون قدرت دست تو‌ـه,,,
‫خیلی با مطلق بودن فاصله داره,
‫عجیبه کلیدی که مال ده‌ها سال پیش‌ـه هنوز کار می‌کنه,
‫ما باید از پدر مرحومت تشکر کنیم که,,,
‫ وقتی طرد شد، کلید رو با خودش بُرد,
‫حق با تو‌ـه,
‫اولین باره که,,,
‫بخاطر داشتن همچین پدر کَنه‌ای خداروشکر می‌کنم,
‫می‌دونی علت اینکه پسرت بدت رو میگه,,,
‫بخاطر این‌ـه که خودت بد پدرت رو میگی، مگه نه؟
‫قرار بود که خواب باشی,,,
‫لعنتی,,,
‫حیف که,,,
‫نتونستیم بُکُشیمت,,,
‫«کوینشی داتن,»
‫ورق بخور,
‫شُر، شُر، شُر، شُر,,,
‫شاید هردوتاشون ترکیب شیر و قهوه باشن,,,
‫ولی درست کردن کافه آو لِه,,,
‫کاملاً با درست کردن کافه لاته فرق داره,
‫و تعادل کلید این ماجراست,
‫با کوچک‌ترین اشتباه، مزه‌ا‌ش خراب میشه,
‫راستی، مگه قبلاًها به شینیگامی‌ها متعادل‌گر نمی‌گفتن؟
‫انگار بیشتر مردم دیگه از این موضوع خبر ندارن,
‫فقط می‌تونم بگم که این عزیزان,,,
‫دارن مرتکب اشتباه مرگباری میشن,
‫راستی!
‫بهم گفته بودن که بدبینی‌ام رو فقط بذارم برای داستان اصلی,
‫شرمنده، اشتباه مرگباری کردم!
‫اِمم، خب اول بیاین موسیقی پس‌زمینه رو خاموش کنیم,
‫خیلی‌خب، حالا بریم سراغ درس اول‌مون,
‫«اولین گاردهای سلطنتی یوهاباخ,»
‫با اعضایی شروع می‌کنیم که,,,
‫ درحین حمله‌ی اول به جامعه‌ی ارواح
‫در حدود هزارسال پیش,,,
‫در گارد سلطنتی خدمت می‌کردن,
‫یوهان زایدلیتس,,,
‫هیوبرت الکساندر کلایش,,,
‫آرگولا لالائو,,,
‫و نیکیتا دسلاک,
‫این چهارتا بودن,
‫یادمه داتن یه نمودار روابط هم داشت,
‫ولی پسر، خیلی پیچیده بود,,,
‫تازه دونستنش هم نه چیزی به من اضافه می‌کنه و نه به شما,
‫ولی حتی این آدم‌های ترسناک هم,,,
‫هزارسال پیش توسط شینیگامی‌ها کُشته شدن,
‫البته که من شنید‌ه‌ام، طرف مقابل‌شون هم,,,
‫آدم‌های بسیار ترسناک خودشون رو داشتن,
‫یاخدا!
‫خب چطور بود؟ ‫چیزهای جدیدی یادگرفتین؟
‫نه؟ خب پس,,,
‫اشتباه مرگباری مرتکب شدین!
‫«سنگ‌دل,»
‫شیهوئین یورویچی,,,
‫پسر، عجب چیزی بودها, ‫اصلاً انگار لفظ ترسناک رو برای خودش ساختن,,,
‫آخه، آره در خوشگل بودنش که شکی نیست,
‫ناگفته نماند که برادر کوچولوش هم به طرز مسخره‌ای قوی بود,
‫عجب گیری کردیم‌ها,
‫همونطور که می‌بینین، من الان وسط یه مُبارزه‌ام,
‫ولی لحظات آزار دهنده‌ی زیادی هستن که,,,
‫اعصابم رو خراب می‌کنن,
‫«اگر نمی‌تونن حرکت کنن، پس چرا شَرشون رو نمی‌کَنی؟»
‫چقدر رو مُخ,,,
‫هـان؟ برای تمرین خوبن‌ها، ولی اینکه بقیه رو باهاشون بزنیم؟
‫خیلی رو مُخ‌ـه,,,
‫شینیگامی‌ها برام مهم نیستن,,,
‫ولی اینکه یه کاری کنیم تا خودشون رو بُکُشن؟
‫بابا خیلی رو مُخ‌ـه,,,
‫«گُــــشـــنــــمــــه,»
‫تروخدا می‌بینین چقدر رو مُخ‌ـه؟
‫میگه خوش استایل بودن برای من خیلی مهم‌ـه,
‫ولی بعدش یکدفعه‌ای اینطوری فیوز می‌پرونه,,,!
‫رو مــــخُ‌ـه,,,
‫این یارو چقدر رو اعصاب‌‌ـه,
‫کاشکی بمیره,
‫به طرز عجیبی امروز هم نظریم,
‫منم باهاتون موافقم,
‫پس اگر همه‌مون با همدیگه موافقیم، جای بحثی نمی‌مونه دیگه!
‫هوی هوی، مگه من چی‌کار کردم که حقم این باشه؟
‫نه، خودم می‌دونم,
‫می‌دونم این وراج بودنم یکی از نقص‌های مرگبار من‌ـه,
‫خیلی‌‌خب پس، دوستان بهتون خوش گذشت؟
‫دیگه تقریباً زمانی که تهیه‌کننده از ما ‫ خواسته بود تا پُر کنیم رو پُر کردیم,
‫خیلی‌خب پس، به عنوان کلام آخر,,,
‫بهتره که به تماشا ادامه بدین,,,
‫وگرنه مرتکب اشتباه مرگباری می‌شین! ‫پس تا بعد!