رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خوردیش؟
‫دامنت رو می‌گی؟
‫شاید,
‫پس مجبورم این‌ها رو بپوشم,
‫یه شب دیگه بمون,
‫یه هفته‌ی دیگه,
‫- اصلاً تا ابد, ‫- نمی‌تونم,
‫نرو,
‫به عروسی‌م نرم؟
‫فکر نکنم بتونی بری,
‫آخه شلوار من رو پوشیدی,
‫پس درش می‌آرم,
‫این رفتار مناسبـه؟
‫رفتار یه بانو این‌طوریه؟
‫فکر کنم دارم عاشقت می‌شم,
‫ببخشید,
‫باهاش ازدواج نکن,
‫آهای!
‫نَن,
‫کسی اینجا نیست؟
‫تِئو؟
‫کفش‌هام رو بردار,,, ‫کجا برم؟
‫قایم شو، لیزی,
‫تِئو؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی، نَن؟
‫ببخشین, کسی خونه نبود,
‫مادرت و خدمتکارها کجائـن؟
‫گفتم چند روز برن,
‫اینجا استراحت می‌کنم,
‫اومدم ازت عذرخواهی کنم و بگم,,,
‫ترجیح می‌دم برای این بحث ‫لباس مناسب تنم باشه, لطفاً,
‫توی قصر منتظرم باش,
‫بی‌خبر اومدی, امیدوارم ‫حداقل بذاری دکمه‌هام رو ببندم,
‫حتماً,
‫لیزی,
‫لیزی؟
‫رفت,
‫لیزی,
‫صبر کن، لیزی,
[ بوکانیرها ]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫توی ایتالیا دریا نیست؟
‫نباید باهات ازدواج می‌کردم,
‫موافقـم,
‫و بابت همه‌چی معذرت می‌خوام,
‫بابت گای,
‫نباید وارد کلیسا می‌شدم, ‫تقصیر تو نبود که تقاص پس بدی,
‫مادرم هم برات چاره‌ای نذاشت,
‫پس بهت گفته,
‫و حالا رفته,
‫یه پیشنهاد دارم,
‫من و تو نمی‌تونیم طلاق بگیریم
‫ولی هکتور می‌گه ‫لایحه تا پاییز امسال تصویب می‌شه,
‫می‌خوام تا اون‌موقع
‫اینجا بمونم,
‫اگه متحد بشیم، ‫جینی می‌تونه با خیال راحت برگرده,
‫و وقتی برگشت و مشکل قانونی نداشت
‫من برای همیشه از قصر می‌رم,
‫همیشه در ظاهر دوک‌بانو می‌مونم
‫ولی زندگی‌مون جدا می‌شه, ‫این رو بهت مدیونـم,
‫حسی که این لباس ‫بهم می‌ده رو با هیچی عوض نمی‌کنم,
‫شوهرم توی ماه‌عسل‌مون برام خرید,
‫وقتی می‌پوشمش، ‫احساس زیبایی و مهم‌بودن می‌کنم,
‫ببین، اون‌روز گای رو دیدم,,,
‫همیشه حس می‌کردم ‫این لباس مناسب من نیست
‫ولی سعی می‌کنم عوض بشم,
‫الان,,, احساس می‌کنم ‫خود واقعی‌م هستم,
‫خود واقعی‌ت بهترین نسخه‌ست,
‫معذرت می‌خوام، مِیبل,
‫نباید ماجرای مادرت ‫و پول رو مخفی می‌کردم,
‫نقشه ریخته بودین ‫که این دختر ناخلف رو اصلاح کنین؟
‫اگه می‌خواستم با یه لُرد ازدواج کنم، ‫می‌اومدم سراغ خودت,
‫نه مادرم,
‫اون از وقتی این‌قدر بودم، ‫می‌خواست من رو اصلاح کنه,
‫آرزوی من مثل دخترهای دیگه نیست,
‫فکر کنم اصلاً دنبال ازدواج نیستم,
‫عیبی نداره, ‫هیچ اِشکالی نداره,
‫کُنچیتا,,,
‫ممنون که درک می‌کنی,
‫این چه حرفیـه,
‫شاید یه‌روز مَردی رو دیدی ‫که نظرت رو عوض کنه,
‫همیشه فکر می‌کردم ‫هونوریا اهل عاشقی نیست
‫ولی دیدی تازگی چقدر فرق کرده؟
‫همیشه سربه‌زیر بود
‫و حالا مشتاق رابطه شده,
‫چی‌کار کنم که دوباره بهم اعتماد کنی؟
‫نمی‌دونم, من,,,
‫نمی‌تونم برگردم,
‫راست می‌گی,
‫درک می‌کنم,
‫آروم پیش می‌ریم,
‫فقط می‌خوام تو و فرِدی ‫جایی باشین که لیاقتش رو دارین,
‫اینجا حس خونه نداره,
‫ولی بَد نیست,
‫هرجا فرِدی باشه، خونه‌مـه,
‫و نَن,
‫بهت خیلی سخت گذشته، جینی,
‫و تا ابد مدیون گای هستم
‫که زندگی‌ش رو فدای تو کرد,
‫البته نمی‌دونم نظر خودت چیـه,
‫مطمئنـم آدم خودخواهی نیستی,
‫ولی خوش‌حالـم که یاد گرفتی ‫خوشبختی خودت رو توی اولویت بذاری,
‫بابا,
‫چند روز شده، لیزی, ‫بالاخره خوشگل کردی؟
‫چی شده؟
‫قضیه تِئوئـه؟
‫چی؟
‫از ۱۲سالگی‌ت، قیافه‌ی ‫لاس‌زدنت برام تابلو بود,
‫قیافه‌ی عذاب‌وجدانت هم تابلوتر,
‫فقط یه‌بار بود؟
‫مثل مریضی می‌مونه,
‫یه مریضی قشنگـه که,,, ‫نمی‌تونم از شرش خلاص بشم,
‫مثل تب‌کردنـه؟
‫آره,
‫بعداز سیدون,,,
‫فکر کردم دیگه احساس سرزندگی نمی‌کنم,
‫ظاهراً اون سرزندگی همین بیماریـه,
‫ولی تِئو بهم حس آزادی می‌ده,
‫احساس خجالت نمی‌کنم، ‫بیشتر انگار آدم بَدی‌ام,
‫هکتور همون همسریـه که می‌خواستی,,,
‫وقتی با تِئو هستم، ‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم,
‫مثل خواب‌گردی می‌مونه, ‫دست خودم نیست,
‫اگه ۲۰ سال دیگه بشه و ببینم
‫مَرد اشتباهی کنارم خوابیده چی؟
‫ببین, من شیطونی زیاد کردم ‫و می‌دونم خیلی حال می‌ده
‫ولی همه‌ش خیالـه,
‫و زود می‌گذره,
‫و ضمناً,,, تِئو مزدوجـه,,,
‫با نَن,
‫هیچ‌وقت من رو نمی‌بخشه, ‫من هم باشم، نمی‌بخشم,
‫نَن الان ایتالیاست,
‫خودش خواست بره, ‫پس نباید,,,
‫برگشته,
‫نَن برگشته,
‫بله، بهم گفته بود ‫که دیگه تِئو رو دوست نداره,
‫فکر کردم کلاً رفته، ‫وگرنه معلومـه که نمی‌رفتم اونجا,
‫وای، لیزی,
‫تِئو، فردا صبح زود می‌رم لندن,
‫کُنچیتا برای لیزی جشن شب عروسی گرفته,
‫- همه‌مون جمع می‌شیم که,,, ‫- پس من هم می‌آم,
‫باید جلوی همه متحد باشیم,
‫اونجا می‌بینمت,
‫مطمئنـم دخترها خوش‌حال می‌شن ببیننت,
‫سلام, خیلی خوش اومدین,
‫خوش اومدین,
‫ازدواج نکن,
‫ببخشید؟
‫بذار این مَرد بی‌نظیر برای ما بمونه,
‫اگه هرروز با این چهره ‫روبه‌رو بشی، در حق ما جفا شده,
‫چقدر خوش‌شانسـی که قراره ‫تا آخر عمر با همچین چهره‌ای روبه‌رو بشی,
‫سلام, ‫خوش اومدین,
‫- «بی‌نظیر», ‫- آقای بی‌نظیر,
‫معروف شدم,
‫ببین، فردا هم یه‌روز معمولیـه,
‫جشن عروسی مال مهمون‌هاست,
‫ولی ازدواجش برای ماست,
‫یکی از اعضای کابینه اونجاست ‫که می‌خوام خودم رو بهش معرفی کنم,
‫- باشه, ‫- بریم؟ باشه,
‫سلام,
‫چقدر خوشگل شدی,
‫قربونت برم,
‫بفرمایید,
‫به حرف‌هات فکر کردم
‫و قبول می‌کنم,
‫این‌که برگردی انگلیس ‫و با نَن زندگی کنی,
‫قایق پنجشنبه راه می‌افته,
‫من نگفتم که,,,
‫فرِدی باید با خونواده‌ش آشنا بشه,
‫احساس اضطراب داری، عشقم؟
‫بله، دارم,
‫من هم از وقتی رفتی، اضطراب داشتم,
‫همه‌ش از روی نگرانی و ترسـه,
‫هر دو حسش می‌کنیم، ‫ولی می‌تونیم بهش غلبه کنیم,
‫قایق منتظرمون نمی‌مونه‌ها,
‫بعدش مردم چی می‌گن؟
‫می‌گن ازدواج ما موفق بوده,
‫من تو رو انتخاب کردم، ویرجینیا, ‫یادتـه؟
‫می‌تونستم یکی دیگه رو انتخاب کنم,
‫مثلاً لیزی؟
‫همیشه انتخابم تو بودی,
‫ممنون که هنوز بهم امید داری,
‫- فرِدی هنوز نخوابیده,,, ‫- جینی,
‫- باید برم,,, ‫- آخه,,,
‫بریم خونه، عزیزم,
‫به‌به, خوش می‌گذره؟
‫الان کار دارم,
‫مشخصـه, ‫سرت خیلی شلوغـه,
‫این‌ها رو برای جینی آوردم, ‫توی اتاقشـه؟
‫فکر کردم با توئـه,
‫من هم فکر کردم با توئـه,
‫جینی!
‫چیزی نشده، گای, ‫می‌ذارمشون اینجا,
‫- جینی! ‫- گای!
‫نگفت کجا می‌ره؟
‫جینی!
‫چرا همه‌ش کنجکاوی که کجاست؟
‫- چی؟ ‫- تو که آزادی,
‫چی داری می‌گی؟
‫اون روز با اون دختره ‫چشم‌درشته دیدمت,
‫می‌خواستم به جینی بگم، ‫ولی گفتم ناراحت می‌شه,
‫آره، به تو ربطی نداره, ‫ولی حالا که کنجکاو شدی,,,
‫باید بگم جینی زن من نیست، پالوما,
‫ما با هم نیستیم, هیچ‌وقت نبودیم,
‫به‌خاطر شوهرشـه که الان اینجایـیم,
‫از انگلستان اومدیم
‫و زندگی‌مون رو ‫به‌خاطر شوهرش ول کردیم,
‫برای همین باید مراقب باشیم,
‫برای همینـه که کنجکاوم کجاست,
‫شوهرش مَرد خطرناکیـه ‫و حالا نمی‌دونم جینی کجاست,
‫ممنون بابت اظهارنظرت,
‫- ولی بهتره,,, ‫- آهای!
‫من برگشتم,
‫نگران شدم, کجا رفتی؟
‫رفتم پیاده‌روی, ‫اجازه ندارم؟
‫این چه حرفیـه,
‫باید بهت می‌گفتم,
‫حالم خوب نیست, ‫می‌رم دراز بِکشم,
‫یه کاخ داره که جلوش رودخونه‌ست, ‫آفتاب هم هرروز می‌تابه,
(صحبت به زبان فرانسوی)
‫مدرسه‌ی اونجا معلم ‫زبان انگلیسی هم استخدام می‌کنه,
‫بیشتر دنبال اساتید باتجربه‌ان, ‫اگه بخوای، پیشنهادت می‌دم,,,
‫هکتور می‌خواد حرف بزنه,
‫برای کجا می‌خواین پیشنهادش بدین؟
‫بانو هونوریا قراره بره ‫پرووانس درس بده,,,
‫قهوه‌ی تلخ بخوره ‫و با روستایی‌ها حسابی برقصه,
‫می‌گن قهوه‌ی تلخ
‫برای هضم غذا خوب نیست,
‫خانم‌ها و آقایان, ‫ممنون که تشریف آوردید,
‫و همچنین مهمان‌های محترم ‫و,,, نامحترم,
‫می‌خوام,,,
‫جام‌ها رو برای زنی بالا ببرید ‫که قراره مهم‌ترین فرد زندگی‌م بشه,
‫خانم اِمزوُرت,
‫و البته لیزی,
‫من خوش‌شانس‌ترین مَرد دنیائـم,
‫مبارکـه!
‫- نَن! وای خدا! ‫- سلام!
‫سرورم,
‫ببخشید, عذر می‌خوام,
‫لیزی!
‫ببخشین که حواس همه رو پرت کردم,
‫این چه حرفیـه, ‫خوش‌حالـم که اومدی,
‫حرف برای گفتن زیاده، بانوی من,
‫زود برمی‌گردم,
‫وزیر امور داخلی فعلاً طرف ماست,,,
‫یه خبر دارم,
‫ساعت چهار بیا پارک,
‫نمی‌تونم, ‫نباید بیام,
‫کُنچیتا قراره خبر بده,
‫آخه قبلاً به این ‫پیشنهادها بله نمی‌گفتی,
‫یعنی می‌گی عوض شدم؟
‫آره و برات خوش‌حالـم,
‫قبلاً هم بَدم نمی‌اومد، ‫فقط درک نمی‌کردم,
‫وقتی با مایلز نامزد کردم، ‫تو دیوونه شدی,
‫ولی حالا کُنچیتا ‫لُردها رو جلوم می‌ندازه
‫و تو فقط می‌خندی,
‫مکالمه‌ت با پدر هکتور,,,
‫پیشنهادش زیادی رؤیایی بود,,,
‫بی‌ادبی کردم,
‫دلیل نمی‌شه چون ‫از روستاها خوشم نمی‌آد,,,
‫و فرانسوی بلد نیستم ‫و پاته دوست ندارم,,,
‫من هم فکر نکنم پاته بخورم,
‫نکته همینـه,
‫من ماجراجویی‌های خودم رو داشتم ‫و همه‌جا رو دیدم,
‫آدم‌های مختلف رو دیدم ‫و دخترهای زیادی رو بوسیدم,
‫- و تو,,, ‫- من هم تو رو دیدم,
‫آخه من یه‌نفرم,
‫فقط یه دخترم,
‫باید بیشتر تجربه کنی,
‫شاید واقعاً از فرانسه ‫و رقص محلی خوشت بیاد,
‫آماده‌ایـن؟
‫همین رو می‌خوای؟ ‫آره؟
‫خواهر محترم عروس‌خانم ‫می‌خوان صحبت کنن,
‫مِیـ,,,
‫مِیبل,
‫هیچ‌وقت تلاش نکردم ‫با لیزی رقابت کنم، چون,,,
‫اصلاً کی می‌تونه؟
‫البته این رو بدون که ‫صبح‌ها خیلی پُرانرژیـه، هکتور,
‫هرروز آواز می‌خونه و سرسام می‌گیری,
‫توی تولد شیش‌سالگی‌ش ‫سه‌تا آرزو داشت,
‫اول این‌که دَه‌تا بچه داشته باشه
‫- تا باهاش مسابقه بدن, ‫- دَه‌تا؟
‫دوم این‌که شوهرش ‫براش هرروز شیرینی بیاره,
‫شیرینی؟ ‫به روی چشم,
‫و سومین آرزوش یه گربه‌ی آبی بود ‫که توپ‌بازی بلد باشه,
‫خب هکتور، امشب شب بزرگ‌شدن خواهرمـه
‫و شیرینی‌ها و بچه‌ها رو به تو می‌سپرم,
‫ولی همه می‌دونیم
‫آبجی‌بزرگه‌ی عزیزم ‫لیاقت همه‌چی رو داره,
‫تو لایق بهترین‌هایـی، لیزی,
‫هرچی برات خوبـه، انتخاب کن,
‫فکر کنم جز تو کسی نباشه
‫که بگه یه گربه‌ی آبی ‫براش توپ‌بازی کرده,
‫خواهر بزرگ‌تر داشتن هم این‌طوریـه,
‫نباید ناراحت بشم ‫که داره ازم جدا می‌شه
‫و به‌جاش باید خوش‌حال باشم ‫که همچین کسی رو داشتم,
‫حتی اگه کوتاه بوده,
‫با آرزوی بهترین‌ها برای خواهرم,
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫خیلی شرمنده‌ام,
‫فکرم درست کار نمی‌کرد,
‫آخه خیلی عاشقانه ‫به دختره نگاه می‌کردی,,,
‫من مَردهای زیادی رو دیدم,
‫خیلی‌هاشون ادای عاشقی درمی‌آرن، ‫ولی نگاهی که به زن دارن,,,
‫مثل یه وسیله‌ی تزئینیـه,,, ‫مثل میز و صندلی,,,
‫الان داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫خب,
‫بگو داستان چیـه,
‫دختره کیـه؟ با توئـه؟
‫نه, با من نیست,
‫قضیه پیچیده‌ست,
‫اون دوک‌بانوئـه,
‫عجب,
‫پس باید سلام می‌کردم,
‫- حالا چی شد؟ ‫- بیخیال شو، پالوما,
‫می‌شه؟ ‫قضیه تمومـه, دیگه رفت,
‫الان اصلاً نمی‌خوام بهش فکر کنم,
‫پس یه کار دیگه می‌کنیم,
‫درست نیست بیای اینجا,
‫حالا که نَن برگشته، برو پیش اون,
‫اون برنگشته,
‫فقط تظاهره تا بتونه جینی رو برگردونه,
‫بعدش از قصر می‌ره ‫و ما می‌تونیم با هم باشیم,
‫باهاش ازدواج نکن,
‫همیشه فکر می‌کردم
‫زنی می‌خوام که منِ واقعی رو نشناسه,
‫ولی در اصل زنی می‌خواستم ‫که دقیقاً بدونه چجور آدمی‌ام,
‫نمی‌خوام بشنوم, ببخشین,
‫هیچ‌وقت توی زندگی‌م ‫همچین حسی نداشتم,
‫تا قبل‌از تو همه‌چی تظاهر بود، لیزی,
‫احساس آزادی می‌کنم,
‫دوستت دارم,
‫تو متأهل می‌مونی,
‫ولی من چی؟
‫می‌شم معشوقه‌ی مخفی‌ت؟
‫ولی با هکتور مجبوری همه‌ش تظاهر کنی,
‫هکتور داره بهم ‫یه زندگی راحت و امن می‌ده,
‫دیگه نمی‌خوام ‫راز خجالت‌آوری داشته باشم,
‫با قایق بابام می‌رفتیم دریانوردی
‫و من هربار می‌افتادم توی آب,
‫ولی عمداً می‌افتادم چون ‫می‌خواستم قایق‌مون رو از دور ببینم,
‫داد می‌زد «پـالـومـا!»,
‫من هم می‌گفتم «نگران نباش، بابا!»,
‫«می‌رم دور دنیا شنا می‌کنم ‫و بعدش برمی‌گردم!»
‫نه!
‫اصلاً شبیه من نیست,
‫خب, نوبت توئـه,
‫نه, پالوما,
‫باید مبارزه کنی,
‫- زود باش, همین‌الان, ‫- نه، گای,
‫- زورم زیاده, یه چیزیت می‌شه, ‫- بزن اینجا, چیزی نمی‌شه,
‫اون رو بذار زمین, ‫بذارش زمین,
‫- مطمئنـی؟ ‫- آره, آره,
‫- جدی می‌زنم‌ها, ‫- بزن,
‫ثابت کـن!
‫- بینی‌م رو شکوندی, ‫- لوس نشو,
‫چرا قبلاً این کار رو نکرده بودیم؟
‫مُشت‌زنی؟
‫بگو ببینم جینی چطوره؟ ‫زندگی اونجا چجوریـه؟
‫یه خونه‌ی قشنگ ‫که مسیرش مستقیم به دریا وصله,
‫جدی می‌گی؟
‫تازه آشپزی هم یاد گرفته,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫پس فقط نون تُست می‌خورن؟
‫- بهش گفتی چقدر دل‌تنگشـیم؟ ‫- هزاربار گفتم,
‫اون هم به‌شدت دل‌تنگ شماهاست,
‫حتماً می‌آرمش خونه,
‫می‌شه درباره‌ی چیز بپرسیم,,,؟
‫من می‌پرسم, ‫گای چی شد؟
‫یه‌هو نظرت عوض شد؟
‫نه، لحظات خوشی با هم داشتیم,
‫ولی واقعی نبود,
‫احساس می‌کردم یه زندگی مصنوعی دارم,
‫زندگی خوش ولی احمقانه,
‫فکر کنم الان ازم متنفره,
‫اون و جینی نقش خودشون رو دارن ‫و من هم نقش خودم رو,
‫دارم تلاش می‌کنم ‫یه تصمیم عاقلانه بگیرم,
‫همه‌مون اشتباهاتی داشتیم,
‫مال من خیلی بوده,
‫ای بابا,
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫آره,
‫و می‌ترسم,
‫ازدواج موضوع مهمیـه، ‫ولی هکتور عالیـه,
‫من رو ببخش,
‫بابت نامه ‫و این‌که کاری کردم بری ایتالیا,
‫بابت همه‌ش,
‫نه, نه, ‫اصلاً تقصیر تو نیست,
‫خیلی خوش‌حالـم که اینجایـی,
‫من هم همین‌طور,
‫- شب به‌خیر، عزیزم, ‫- شب به‌خیر,
‫ساعت چنده؟
‫فکر کنم فرداست,
‫دیشب رفتیم توی فواره‌ی وسط شهر؟
‫- ای وای, ‫- خودت گفتی حوصله‌ت سر رفته,
‫تازه فهمیدم جَوونی چه حسی داره,
‫خیلی هم عالی,
‫خوش‌حالـم که تو نبودی,
‫همونی که جینی می‌گفت ‫کار زیرلحافی بلد نیست,
‫آخه دیشب متضادش بودی,
‫من می‌رم, ‫ممنون,
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫ما آدم‌بزرگـیم, نه پشیمونی‌ای داریم ‫و نه عذاب‌وجدان,
‫صبر کن, صبر کن,,,
‫صبر کن,
‫پالوما,
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫به من خیلی خوش گذشت ‫و دوست دارم باز هم ببینمت,
‫حالا شاید دوباره دیدیم,
‫بیدار شو، لیزی, ‫روز موعوده,
‫بلند شین، دخترها,
‫روز موعوده,
‫باور کن,
‫با این سخنرانی‌ش درباره‌ی بودجه ‫گور خودش رو کَند,
‫می‌شه حداقل اجازه بدی
‫پدر داماد پسرش رو ببینه؟
‫زن فوق‌العاده‌ایـه,
‫و خوش‌شانسـه,
‫بهت افتخار می‌کنم,
‫باید زن‌وشوهر هوای ‫همدیگه رو داشته باشیم,
‫ازدواج همینـه دیگه، نه؟
‫تقریباً همینـه, آره,
‫مهمون داری,
‫مزاحمت هم شدم,
‫توی مسیر همه‌ش دنبال یه بهونه
‫برای مزاحمتم بودم,
‫شاید اومدی که,,,
‫من رو ببینی,
‫این رو مطمئنـم,
‫نَن برگشته, ‫برگشته,
‫و مطمئنـم به همه‌چی رسیدگی می‌کنه,
‫پس این یعنی,,,
‫وقتت آزاده؟
‫فکر کنم وقت هر دومون آزاده,
‫می‌خوام یادی از جَوونی‌مون بکنیم,
‫مگه همین‌الان چه مشکلی داریم؟
‫آخه با اون زانوهات؟
‫لیزی نمی‌دونه چه مدل مویی بزنه,
‫مِیبل؟
‫لیزی آخرین نفر بود، نه؟
‫فقط منـم که مجرد موندم,,,
‫فکر کنم برگردم خونه توی نیویورک,
‫یعنی منصرف می‌شی؟
‫این‌طوری راحت‌تره,
‫مونترآل,
‫چی؟
‫جَوون که بودم، رفتم مونترآل,
‫با خودم گفتم ‫دیگه از این بهتر نمی‌شه,
‫ساختمون‌ها و آدم‌ها مسحورم کردن,
‫گفتم تا آخر عمر همین‌جا می‌مونم,
‫جَوونی هرکسی این طوریـه,
‫مطمئنـم اینجا هم ‫یه خونه برای خودت پیدا می‌کنی,
‫طوری که فکر می‌کنی ‫از اول اونجا بودی,
‫شاید یکی پیدا بشه
‫ و بگه «آهای خانم موخرمایی ‫که مُچ پای کلفتی داری,,,
‫می‌شه باهام بیای بریم نیویورک؟»
‫«یا کُنی آیلند؟ یا لندن؟»
‫و تو بهش می‌گی
‫«نه، می‌خوام برگردم به مونترآل»,
‫بالاخره متوجه می‌شی ‫که دنیا جای قشنگیـه
‫و به‌شدت بزرگـه و پُر از عجایبـه,
‫و مونترآل هم تنها جای قشنگش نیست,
‫فقط اولین خونه‌ای بوده که عاشقش شدی,
‫نباید از روی ناامیدی، ‫زندگی رو بیخیال بشی، مِیبل,
‫تسلیم نشو,
‫زندگی سرسخت و زیباست,
‫عین خودت,
‫برای ژوئیه هم برنامه زیاد دارم,
‫نمی‌تونم همه‌ش دنبال تو بدوم
‫و ببینم افسردگی گرفتی ‫و توی اتاقت حبس شدی,
‫- لیزی! ‫- چقدر خوشگل شدی,
‫عالی شدی، لیزی,
‫خیلی خوشگل شدی,
‫لیزی؟
‫یه‌لحظه اجازه بدین,
‫چی‌کار می‌کنی، تِئو؟
‫- معذرت می‌خوام که اومدم, ‫- عروسی داره شروع می‌شه,
‫دارم ازدواج می‌کنم,
‫ازدواج نکن,
‫- حرفت منصفانه نیست, ‫- می‌دونم, معذرت می‌خوام,,,
‫راستی فوق‌العاده شدی,
‫فقط اومدم بگم ‫اگه شک داری، ازدواج نکن,
‫اگه هکتور مثل من عاشقت می‌شه
‫برو داخل و باهاش ازدواج کن,
‫من هم می‌آم اونجا و تشویقت می‌کنم,
‫ولی اگه اون مثل من ‫دیوونه‌ت نمی‌کنه,,,
‫پس نباید با من باشی,
‫چی؟
‫آخه حق با توئـه, ‫رابطه‌مون فقط مخفیانه جواب می‌ده,
‫تو لیاقت کسی رو داری ‫که بهت عشق بورزه
‫و حس امنیت بده,
‫یه عشق کامل,
‫باهات بگه و بخنده
‫و آدم‌حسابی باشه
‫و هوات رو داشته باشه,
‫پس برو دنبالش، لیزی,
‫تو لیاقت هر دو رو داری,
‫یه عشق بزرگ منتظرتـه,
‫باید داستان خودت رو بنویسی,
‫پس من رو انتخاب نکن,
‫ولی اولین مَردی رو هم انتخاب نکن
‫که فقط نصفش رو بهت تعارف می‌کنه, ‫همه‌ش مال توئـه,
‫پس خودت رو انتخاب کن,
‫هرکی باشه، تو رو انتخاب می‌کنه,
‫چیزی شده؟
‫- اومد, ‫- چی شده، لیزی؟
‫لیزی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال