‫,,,مال منه,
‫با دیدن اون خشونت عینی خشکم زده بود، اما
‫شاید اون بتونه
‫اومدم اینجا تا تو رو بخورم,
‫از امروز هم‌کلاسی جدیدتونه,
‫اومی شیوری-سان,
‫من
‫شاید بتونم به دست اون بمیرم,
‫عجب تیکه‌ایه!
‫جـــون!
‫شیوری,,, شیوری
‫همون دختر دیروزیه,
‫خیلی یهویی شد، فعلاً نتونستیم برات نیمکت بیاریم,
‫اگه موردی نداره،‌ می‌شه امروز پشت نیمکت یکی از غایب‌هامون بشینی؟
‫چشم,
‫خیلی‌خب، فردا چیدمان کلاس رو عوض می‌کنیم!
‫باع!
‫اه، من از جای خودم راضی‌ام!
‫اومده مدرسه چیکار؟
‫نکنه,,, به‌خاطر من اینجاست؟
‫خب، کلاس رو شروع می‌کنیم,
‫گزارش‌کارهای کلاس آماده‌ست، بچه‌های ردیف جلویی
‫بیان تحویل‌شون بگیرن,
‫ببخشید
‫چـــشــــم!
‫از آشنایی باهات خوش‌وقتم,
‫اومی شیوری هستم,
‫امیدوارم که بتونیم با هم کنار بیایم,
‫چی تو سر این دختر می‌گذره؟
‫سوزوکی-سنسه، تلفن کارتون دارن,
‫بیا بریم ناهار بخوریم!
‫وایسا منم بیام!
‫خودت ناهارتو درست کردی؟
‫به‌نظر خوش‌مزه میاد!
‫ببینم چیا داری؟
‫کوفته برنجی، ترشی، تاماگویاکی، کوفته قلقلی
‫گوجه گیلاسی، لوبیا سبز کنجدی
‫و برگ؟
‫سالاده,
‫هیناکو، آشپز درجه‌یکی هستیا,
‫ظرف غذات خیلی رنگ و وارنگه,
‫خدایی این بشر دنبال چیه؟
‫می‌گم,,, اومی-سان,
‫می‌تونی شیوری صدام کنی,
‫شیوری-سان,
‫جانم؟
‫کاری از دستم برمیاد برات انجام بدم؟
‫نه،‌ فعلاً‌ کاری باهات ندارم,
‫اطلاعیه‌ی مهم,
‫لطفاً تمام اعضای شورا بعد از زنگ ناهار، تشریف بیارن به اتاق شورای دانش‌آموزی,
‫تو ناهار نمی‌خوری؟
‫نه, چیزی نیاوردم,
‫پس، می‌تونی غذای من رو بخوری,
‫از فردا بهتره به‌موقع بری بوفه‌ی مدرسه و برای خودت ناهار بگیری,
‫تو دختر خیلی مهربونی هستی,
‫اینطور نیست,
‫من به دلخواه خودم اینو درست نکردم,
‫اگه درست‌وحسابی غذا نخورم، میکو-چان سرم غر می‌زنه,
‫فعلاً زیاد گرسنه‌م نیست,
‫محبت داری، ولی نمی‌تونم قبولش کنم,
‫باشه
‫درضمن، بیشتر از هرچیزی دلم می‌خواد
‫تو رو بخورم,
‫شیوری-سان,
‫تو واقعاً تو یه یوکای‌ای؟
‫آره، خب، فکر کنم,
‫واقعاً اومدی اینجا تا من رو بخوری؟
‫بله، همین‌طوره,
‫پس چرا دیروز من رو نخوردی؟
‫هیناکو
‫می‌خواستی بخورمت؟
‫هیناکو, هیناکو, هیناکو,
‫فقط تو می‌تونی‌ــــ
‫خب,,, من فقط
‫که اینطور,
‫مثلاً ناهاری که درست کردی رو در نظر بگیر,
‫خوک و گاوی که از گوشت‌شون استفاده کردی، باید در زمان دقیقی ذبح بشن,
‫مزرعه‌دارها به‌دقت از دام نگه‌داری می‌کنن،
‫تا وقتی که زمان زبح‌شون برسه,
‫حتی با طویله ساختن و حصار کشیدن، ‫ازشون در مقابل حیوانات درنده محافظت می‌کنن,
‫و سعی می‌کنن با ایجاد محیطی امن و آرام، کیفیت‌ گوشت‌شون رو بالا
‫ببخشید، ولی اصلاً متوجه منظورت نمی‌شم
‫حرفم اینه، هیناکو
‫اگه گوشت گاو و مرغ در مقطع خاصی از زندگی‌شون بهترین طعم رو داره،
‫فکر نمی‌کنی این موضوع درمورد آدم‌ها هم صدق کنه؟
‫اصلاً نمی‌دونستم داره راجع‌به چی حرف می‌زنه,
‫که البته منطقی هم هست,
‫اون شبیه من یا هیچ آدم‌ دیگه‌ای نیست
‫از بیخ موجود متفاوتی‌ــه,
‫خب پس، هیناکو
‫تا می‌تونی غذا بخور که زود بزرگ بشی و یه دختر سالم و قوی بشی,
‫که اینطور,
‫هیناکو؟
‫هیناکـــــو؟!
‫نمی‌خوای ناهارتو بخوری؟
‫هـــــــــوی!
‫اوه، چه خوش‌مزه‌ست,
‫اومدم اینجا تا تو رو بخورم,
‫این چیزی بود که دیروز بهم گفت,
‫حالا میاد می‌گه فعلاً نمی‌تونه من رو بخوره؟
‫خودش تصمیم می‌گیره که کِی یه لقمه‌ی چپم کنه؟
‫حالا که اینطوریه
‫حالا که اینطوریه,,, می‌گم کاش میذاشت همین دیروز می‌مُردم
‫قلبم در اعماق دریا افتاده
‫زود باش
‫یه‌نفر فوراً بیاد
‫التماست می‌کنم، بیا تمومش کن,
‫از اون روز، فقط یه‌چیزی رو آرزو می‌کنم,
‫اوهوم, فایده‌ای نداره,
‫امیدم فقط به اونه,
‫آرزوم فقط اینجوری می‌تونه برآورده بشه,
‫چیزی نمونده,
‫یکم دیگه منتظرم بمونین,
‫روی حرفش حساب می‌کنم و منتظر می‌مونم,
‫یاد و خاطره‌ی عزیزانم رو که سال‌ها پیش از دست دادم،‌ فراموش نمی‌کنم,
‫تا اون روزی که هیولای زیبا
‫با دست‌هاش آرزوم رو برآورده کنه,
‫صبح بخیر!
‫صوخوش!
‫صبح
‫بخیر!
‫عـــه خانمم، توی راهرو ندو!
‫ســـــــــــلـــام!
‫هیناکو، صبح قشنگت بخیر!
‫میکو پرقدرت برگشـ
‫هـــــا؟!
‫صبح بخیر,
‫شــ ــ شــــــــمــــــــــا؟!
‫اومی شیوری هستم,
‫اومی شیوری کیه؟! چرا جای هیناکو نشستی؟
‫راستی شما کی هستی؟
‫اول تو خودتو معرفی کن!
‫میکو-چان؟
‫هیــ ــ‌ هیناکـــــــو!
‫خیال می‌کردم امروز هم خونه می‌مونی,
‫احیاناً‌ به من زنگ نزدی؟
‫گوشی‌م رو چک نکردم، شرمنده,
‫نه، ولش، مهم نیست!
‫مهم‌تر از همه، ایشون کیه؟!
‫یه غریبه سر جای تو نشسته!
‫آه، شیوری-سان رو می‌گی؟
‫شیوری؟
‫اومی شیوری-سان, دانش‌آموز انتقالیه,
‫جــ ــ جدی؟
‫سنسه بعد از اومدن اون، چیدمان کلاس رو عوض کرد
‫عجب,
‫راستی، جای تو الان
‫اون جلوــه,
‫عجب جای مزخرفی!
‫تو چی؟
‫من اونجا می‌شینم,
‫وا! یعنی چی؟ فقط یه نیمکت رفتی عقب؟
‫حالا بین‌مون یه دنیا فاصله افتاده!
‫نه، نه، نه!
‫نمی‌خوام! نمی‌خوام!
‫سنسه گفت واسه اینه که وقتی بغل هم می‌شینیم، حواست به درس نیست,
‫نامردیه,
‫هیناکو, این دختر خانم کیه؟
‫شیوری-سان؟
‫دوستته؟
‫قبلاً پشت نیمکتی که تو روز اول نشستی، می‌نشست,
‫آه، پس همون دختره‌ست که چند وقته غایبه,
‫آره, گمونم هنوز با هم آشنا نشدین, اسمش
‫من دوست صمیمی هیناکو، یاشیرو میکو ام!
‫از آشنایی باهات خوش‌وقتم، اومی-سان!
‫می‌تونی شیوری صدام کنی,
‫دختر جالبیه، مگه نه؟
‫لطفاً زیاد سر به سرش نذار,
‫ولی دیدی توی کلاس چی شد؟
‫یاشیرو! قبل از شروع کلاس بعدی، بیا دفتر اساتید,
‫هـــــــــه؟! نمی‌خوام!
‫مگه دل به خواهیه؟!
‫میکو-چان دختر خوبیه,
‫همیشه خیلی بهم محبت داشته,
‫برخلاف بقیه، پیشم معذب نیست,
‫حتی بعد از اون تصادف
‫هیناکو؟
‫چــ ــ چیزه
‫پس، لطفاً میکو-چان نخور,
‫واسه این بود که یهو ساکت شدی؟
‫خیالت راحت,
‫دختر جالبیه، اما بهش نمی‌خوره طعم خاصی داشته باشه,
‫عه‌وا؟
‫نمی‌دونم چرا با اینکه به کسی پیشنهاد رابطه ندادم، ‫یهو حس کردم دست رد به سینه‌م خورده
‫یعنی واقعاً آدم‌ها طعم‌های متفاوتی دارن؟
‫خب، طعم موردعلاقه‌ی همه‌ی یوکای‌ها با هم فرق می‌کنه,
‫یه‌سری‌ها مردهای جوون رو ترجیح می‌دن،
‫یه‌سری دیگه‌ فقط نوزادها رو می‌دزدن،
‫بعضی‌ها دخترهای باکره رو هدف می‌گیرن،
‫و بعضی‌ها فقط به زن‌های باردار حمله می‌کنن,
‫یه‌عده‌ی خیلی نادر مثل تو هم هست که ‫بوشون همه‌ی یوکای‌ها رو جذب می‌کنه,
‫بوم؟
‫صدالبته آدم‌ها متوجه این بو نمی‌شن,
‫تو واقعاً آدم عجیبی هستی، هیناکو,
‫نمی‌دونم طعم خوبی دارم یا نه
‫ولی واقعاً به‌نظرت زیادی عجیبم؟
‫نه خب، این فقط یه بخشیشه
‫وقتی بهت گفتم اکثر یوکای‌ها تشنه‌ی خونت‌ ان،
‫عین خیالتم نبود,
‫موندم دلیلش چیه,
‫حس می‌کنم، چشم‌های به رنگ دریاش
‫به اعماق وجودم خیره شدن,
‫خــ ــ خب
‫چی کار کنم؟
‫واسه اینه که
‫گفتی ازم در مقابل یوکای‌های دیگه محافظت می‌کنی، شیوری-سان,
‫پس,,, خب
‫آهان، آره! کاملاً درسته!
‫نمیذارم دست هیچ یوکایی به یه انگشت یا حتی ناخنت برسه!
‫بسپارش به خودم!
‫اومی!
‫هنوز تشریف داری؟
‫بله,
‫یه سؤالی درباره‌ی پرونده‌ی انتقالت داشتم، می‌شه لطفاً بیای؟
‫چشم,
‫این قسمت رو خالی گذاشتی,
‫هیناکو!
‫اینجا هم باید یه تمبر بزنی,
‫چشم, پس هفته‌ی دیگه میارم خدمت‌تون,
‫ای داد بیداد, جامعه‌ی آدم‌ها توی هر دوره زمونه‌ای پردردسره,
‫عه‌وا؟
‫غیبش زده؟
‫آه، کاملاً به‌موقع سروکله‌ی سنسه پیدا شد، نه؟
‫گفتم حالا تو راه خونه هم آویزونت می‌شه!
‫میکو-چان، اگه سنسه بفهمه بین وعده‌های اصلی ‫هله‌هوله خوردی، از کوره در می‌ره ها,
‫پس، تو هم شریک جرمم شو، هیناکو!
‫انگار امروز اینجا خیلی شلوغه,
‫بازم بازنده,
‫آه، راستی,
‫اینو نگاه!
‫امروز جشنواره‌ی تابستونی‌ــه,
‫می‌شه بریم ماهی‌قرمز بگیریم؟
‫نه‌خیر, اون ماهیه از پارسال مونده,
‫خب باید یه دوست داشته باشه یا نه؟!
‫آهان
‫می‌خوام ماهی‌قرمز بگیرم!
‫می‌دونستم اینو می‌گی، هیناکو,
‫از دست شما دوتا، به‌شرطی که باباتون اجازه بده,
‫هیناکو,
‫هیناکو؟
‫می‌گما
‫پایه‌ای امسال با هم بریم جشنواره؟
‫میکو-چان
‫ببخشید,
‫انقدر معذرت‌خواهی نکن، ایش!
‫ببخشید که اصرار کردم!
‫آتیش‌بازی رو
‫از خونه هم می‌تونی ببینی، مگه نه؟
‫آ ــ آره
‫اصلاً چه‌کاریه بری تو شلوغی، نه؟
‫هم از گرما می‌پزی! و هم بین جمعیت له‌ولورده می‌شی، والا به‌خدا!
‫و اینکه
‫باشه,
‫ببخشید
‫میکو-چان,
‫واقعاً متأسفم,
‫یوکاتا چقدر بهت میاد!
‫بیا جا بگیریم برای تماشای آتیش‌بازی!
‫آتیش‌بازی کِی شروع می‌شه؟
‫بیا قبلش غرفه‌گردی کنیم!
‫مامان، بابا، عجله کنین!
‫با یوکاتا ندو، عـــه!
‫نمی‌خوایم گمت کنیم، خب؟
‫اون تابستونی که خیلی درخشان به‌نظر می‌رسید
‫حالا
‫غیرقابل‌تحمله,
‫گرمم شد,
‫کی خوابم برده؟
‫بله,
‫اومدم,
‫توی غروب خیره‌کننده
‫بوی اقیانوس به مشامم رسید
‫شب بخیر,
‫البته گفتن این وقتی خورشید هنوز کامل غروب نکرده، یکم عجیبه، نه؟
‫اومدم دعوتت کنم جشنواره,
‫جشنواره؟
‫بله, تا اونجایی که می‌دونم، یه جشنواره این نزدیکی‌ها برگزار می‌شه,
‫آتیش‌بازی هم دارن,
‫گفتم بد نیست با هم بریم,
‫ببخشید, من نمی‌تونم شلوغی رو تحمل کنم,
‫میکو-چان هم دعوتم کرد ولی قبول نکردم,
‫پس شرمنده، بهتره از کس دیگه‌ای بخوای‌ـــ
‫نه, جواب رد نداریم,
‫آ ــ آخه
‫هیناکو, قبلاً‌ بهت گفتم
‫من وظیفه‌ی خودم می‌دونم که تا موقعی که ‫به اوج خوش‌طعمی برسی، ازت مراقبت کنم,
‫باشه، اما این چه ربطی به جشنواره داره؟
‫اوه، خیلی هم ربط داره!
‫ا ــ‌ از چه لحاظ؟
‫ببین، هیناکو,
‫لازمه‌ی گوشت سالم، ذهنی سالمه,
‫اگه جفت ذهن و بدنت در بهترین شرایط نباشن،
‫نمی‌تونی به اوج خوش‌طعمی برسی,
‫ولی می‌بینم روز جشنواره‌ی بزرگ، خودتو داخل خونه حبس کردی
‫با این وضع هیچ‌وقت نمی‌تونم بخورمت,
‫خب حالا، آتیش‌بازی به‌زودی شروع می‌شه,
‫زود لباس‌هاتو عوض کن,
‫می‌خوایم خوش‌مزه‌ت کنیم,
‫«دریای امید,»
هیولای در آفتاب و آوای جشنواره
‫هـیـولا مـی‌خـواد مـن رو بـخـوره
اومی شیوری
‫چقدر ضایع
‫دبیرستان شیومی
جای هیناکو
ردیف جلو
‫تو چشم!!
بازنده
سیزدهمین جشنوارۀ سالانه
چای سبز دبش
یــائــوتــاســه
‫3 قسمت
یای امیدرد