رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
همه‌ی کشورها
لطفاً جلسه‌ی استراتژی برای تسلط بر قلمرو رو شروع کنین
می‌گم آروم بریم جلو
چون اگه با سرعت حمله کنیم، مین‌جه تنها می‌افته جلو
ولی اگه سه‌تایی کنار هم حرکت کنیم، یه تیم می‌شیم
نزدیک به هم، مثل یه واحد حرکت می‌کنیم,
شماها از پشت هل بدین,
وقتی رسیدیم بالا، پشت‌به‌پشت وایمیستیم,,,
به‌نظرم دخترا وسط وایسن
-و شماها دورمون حلقه بزنین, -محاصره‌مون کنین؟
آره، چون اگه بخوان ما رو بکشن بیرون، کارمون تمومه,
اگه زود برسیم بالا
یه دایره می‌زنیم، رو به داخل
دست‌هامون قفل که اگه یه نفر جدا شد
دو نفر کناریش نگهش دارن,
یعنی حریف باید زور چند نفر رو بکشه، نه فقط یکی,
اسم این تاکتیک رو گذاشتیم «گل»,
«گل» دیگه!
این اولین بازیه,
همه پر از آدرنالینن,
تو ۳۰ ثانیه‌ی اول، کسی تمرکز نداره,
-درسته, -کشتی‌گیرها تو این مرحله کلی برتری دارن,
-آره, -ما از همون اول می‌زنیم تو کار,
از همون لحظه‌ی شروع,
می‌دونی چی می‌گن؟ «بهترین دفاع، حمله‌ست,»
رجب کارا کشتی‌گیر سابق تیم ملی روغنی
این جمله مخصوص کشتیه,
ترکیه همیشه سخته‌ترین حریفه،
و ما اومدیم که ببریم,
می‌خوایم همه‌ی رقابت‌ها رو ببریم,
کاملاً واضحه که چی قراره بشه,
بقیه‌ی تیم‌ها هم کشتی دارن، هم جودو,,,
همه‌شون درگیرن, همین چند دقیقه پیش دیدین، داشتن تمرین می‌کردن,
بذار خسته شن, بذار بجنگن,
ما فقط بریم بالا,
-تا می‌تونیم سریع بریم بالا, -آره، برسیم اون بالا,
-فقط نگاه کنیم, -آره، فقط نگاه,
هممون بلدیم چطوری قفل کنیم, بدنتو باید سفت نگه داری,
-باید پایین باشی، خمیده بمونی,,, -آره,
در کل باید فشار بدی اون سمت,
اسم این حرکت هست «حمله‌ی جیپنی»، اوکی؟
بذارید فیلیپینی بمونه,
-حمله‌ی جیپنی, -بزن بریم,
-حمله‌ی جیپنی، آره, -اوکی,
اگه تو فیلیپین زندگی کرده باشی یا رفته باشی اون‌جا،
می‌دونی جیپنی چیه,
یه اتوبوس بزرگ فلزیه
که با سرعت بالا تو خیابون‌های اصلی مثل ایدسا حرکت می‌کنه,
یه جورایی نماد فیلیپینه,
خب، حمله‌ی جیپنی دقیقاً چی بود؟
دو تا سنگین‌وزن تیم، یعنی من و ری، جلو وایسادیم,
به هم قفل شدیم,
پشت سرمون مانی و مارک بودن,
و پشت اون‌ها هم لارا و روبین قرار گرفتن,
کل هدف این بود که به هم وصل بمونیم
و با یه حرکت سریع بریم سمت قلمرو,
یه حرکت هماهنگ و برق‌آسا,
به نظرت,,, اِلونی بیاد کنارم خوبه؟
-اِلونی بیاد کناره، -کناره‌ها باشه,
و من وسط دخترا وایسم,
-ما دوتا وسط، دخترا پشت سرمون، -آره,
دخترا دقیقاً پشت سر ما باشن,
-زدیم ترکوندیم واقعاً, -آره، همون‌طور که گفتیم،
هدف اصلی اینه که تو دایره بمونیم, -دقیقاً,
جلسه‌ی استراتژی تموم شد,
بزن بریم,
بریم که شروع کنیم,
اندونزی، بزنیم همه رو له کنیم!
-بزن بریم, -یک، دو، سه,,, تایلند!
-بزن بریم! -بزن بریم!
جمهوری کره!
-بزن بریم! -بزن بریم!
اندونزی!
-بزن بریم لهشون کنیم! -بزن بریم لهشون کنیم!
-ترکیه! -ترکیه!
یک، دو، سه!
-بزن بریم ژاپن! -بزن بریم ژاپن!
-جنگجوها، صف ببندین! -جنگجوها، صف ببندین!
بریم بجنگیم,
-فیلیپین! -فیلیپین!
☠ فیزیکال آسیا ☠
قسمت 2: لب مرز
به‌محض اینکه سوت زده بشه،
رقابت شروع می‌شه,
آماده باشین,
-آماده باشین, -شروع شد دیگه,
آماده باشین,
آماده,,,
همینه دیگه!
نه، اون سمتو پوشش بده,
-من هستم, -خب، دارن میان,
بیاین تو,
جای‌گیری کنین,
-کدوم یکی؟ -همین یکی,
خب، بیا جلو,
وصل شو، بیا تو,
-کدوم یکی؟ -همین یکی,
خب، بیا جلو,
وصل شین، بیاین تو,
بیاین این‌جا، زود باش سونگ‌بین!
بیاین تو، محکم کنار هم وایسین,
-منم جا بدین, -آره، خوبه,
عالیه، حالا آماده باشین,
محکم کنار هم وایسین، آره، همین‌طور,
خوبه، حالا آماده باشین,
ببینین کره‌ای‌ها دارن چی کار می‌کنن، حواستون باشه,
دارن تاکتیکی می‌چینن,
اوه نه، کره هم این‌جاست؟
-محکم وایسین, -محکم وایسین، می‌تونیم بگیریمشون,
همینه، خوبه,
-محکم بچسبین، ول نکنین, -آره، همه‌چی مرتبه,
سونگ‌بین، یه کم پایین‌تر بیا, آره، عالیه,
-همین‌جوری وایسیم؟ -آره,
اینا بلدن دارن چی کار می‌کنن,
-نفیسه کجاست؟ -من این‌جام,
دیدم سه تا تیم رفتن سمت یه قلمرو,
رقابت اون‌جا خیلی زیاد بود,
بعد دیدم ژاپن یه قلمرو رو برای خودش گرفته،
واسه همین تیمم رو صدا زدم و رفتیم سمت ژاپن برای مبارزه,
بیا پایین، بریم سمت ژاپن,
بیا پایین,
دارن میان,
دخترا واقعاً قوی بودن، مخصوصاً توی درگیری,
خواستم زاویه‌مو عوض کنم تا طرفو بندازم زمین،
ولی خودش رو پایین کشید و محکم چسبید,
خواستم از گردنش بکشمش بیرون،
ولی اونم جواب نداد، چون فهمید و قفل کرد,
این مرحله عملاً یه مسابقه‌ی سوموئه,
هیچ‌جوره قرار نیست ببازیم,
وقتشه محکم هلشون بدیم بیرون, تو برو جلو,
بفرستشون اون‌طرف,
باشه,
محاصره‌شون کن,
محاصره‌شون کن، همین‌طور ادامه بده,
آروم باشین همه‌تون,
الان آروم باشین,
همدیگه رو بکشین تو,
جمع شین کنار هم,
تقریباً مطمئن بودم از اندونزی جلوتر بودیم,
بیاین سمت ما، همه‌تونو حریفیم,
صبر کن، بذار فقط ۲۰ ثانیه فکر کنیم,
اینجا خوبه؟
داریم زمان‌خری می‌کنیم,
اول شرایط رو بسنجین,
همه دست‌هاتونو قفل کنین!
بیاین تو، بیاین تو,
همه دست‌هاتونو قفل کنین!
خب، یه دقیقه مونده,
-بریم با آرایش سد دفاعی, -بزن بریم!
-صاف بکوبیمشون, -سد دفاعی بچینیم,
باید هلشون بدیم بیرون,
-همه دست‌هاتونو قفل کنین! -بیاین وسط!
همه دست‌هاتونو قفل کنین!
بشینیم پایین,
جمع‌تر شین، محکم‌تر,
-آماده‌این؟ -آماده‌ایم,
خب، بریم,
برنامه‌مون این بود که
بازیکن‌های قوی‌تر از ضعیف‌ترها محافظت کنن,
اونایی که جثه‌شون کوچیک‌تر بود، خودشونو جا می‌دادن بین شکاف‌ها,
حریفامون انقدر قوی بودن که نزدیک بود خودم پرت شم بیرون,
آدم زیاد بود،
و همه‌چی کاملاً آشفته بود,
واقعاً استرس‌زا بود,
سی ثانیه مونده!
-وضعیتمون ثابته, -باشه,
بکش!
بگیرش، محکم!
داریم نگهش می‌داریم!
-بلند شو, -نگهش دار,
-جای خودتو حفظ کن, -دووم بیار,
اگه شل کنیم، دونگهیون رو از دست می‌دیم, محکم نگهش دار!
باید فشار بیاریم,
اینجا نباید ببازیم,
می‌خواستم نشونشون بدم که چقدر
قوی و خطرناکیم,
-بلند شو, -نگهش دار,
-جای خودتو حفظ کن, -دووم بیار,
محکم وایسین,
-نگهش دار لعنتی! -بلند شو!
خیلی وقته کسی نتونسته منو از زمین بلند کنه,
از قدرتش جا خوردم واقعاً,
من اهل تسلیم نیستم,
زود باش، آماده باشین که حمله کنن,
کل تیم، بجنبین,
بمونین سر جا، حواستون به کناره‌ها باشه,
جای‌گیری کنین بچه‌ها، جای‌گیری!
-صبر کن، صبر کن! -جای‌گیری!
صبر کن!
صبر کن، صبر کن,
حمله‌ی جیپنی اگه زود اجرا بشه، جواب نمی‌ده,
جاستین کوونی بازیکن تیم ملی راگبی
اگه زود بری بالا، مثلاً یه دقیقه و نیم مونده،
همه می‌ندازنت بیرون,
واسه همین تصمیم گرفتیم
بذاریم برای ۲۰ ثانیه‌ی آخر,
-الان وقتشه، آماده‌ای؟ -الان!
حمله‌ی جیپنی!
ببین، دارن با قدرت می‌زنن جلو!
حمله‌ی جیپنی, سه,,,
دو,,,
-یک,,, بزن بریم! -بزن بریم!
پایین بمون! پایین بمون!
-برو! -برو برو!
اوه نه، رد شدن!
جمع‌تر شین! فاصله ندین!
محکم وایسین!
سونگیون، نگهش دار!
بیا بالا این‌جا!
نگهش دار!
خب، چند نفریم الان؟
چند نفریم؟
نمی‌خواین وارد این درگیری بشین!
-نمی‌خواین واردش بشین! -بزن بریم!
-بیا جلو!
-نمی‌خواین واردش بشین، جدی می‌گم, -بیا جلو استرالیا!
تموم شد,
خیلی نزدیک بود، مرز باخت و برد,
استراتژیمون جواب داد,
خوب جنگیدیم,
آفرین بچه‌ها,
مرسی,
-خسته نباشین, -آره، خیلی قوی بودین,
راند اول از اولین مرحله‌ی رقابت،
تسلط بر قلمرو,
الان نتیجه اعلام می‌شه,
کشورهایی که از راند اول جون سالم به در بردن:
برنده: ژاپن,
کل تیممون با جون و دل جنگید،
واسه همین خیلی خوشحال شدم,
برنده: استرالیا,
تو راند اول، استرالیا راحت برد,,,
ادی ویلیامز قوی‌ترین مرد
,,,انگار آب خوردن بود,
راستش خودمم تعجب کردم,,,
رابرت ویتاکر رزمی‌کار MMA
,,,هیچ‌کس جلو مون واینساد,
حتی تلاش هم نکردن,
ما تو بازی موندیم,
باید بجنگی، باید امتحان کنی,
مسابقه‌ی دوباره,
ترکیه و جمهوری کره,
مسابقه‌ی دوباره,
مغولستان، اندونزی و فیلیپین,
خیلی خوشحالیم,,,
مانی پاکیائو بوکسور
,,,که نقشه‌مون گرفت و جواب داد,
تیممون یه‌دل شد، همه یکی بودیم,
اون‌قدر جدی و ترسناک ظاهر شدیم که حریفامون حسابی جا خوردن,
کشورهایی که رفتن مرحله‌ی دوم:
ژاپن و استرالیا,
از بین پنج کشوری که رفتن مسابقه‌ی دوباره،
فقط دوتاشون می‌رن مرحله‌ی بعد,
مسابقه‌ی دوباره الان شروع می‌شه,
زمان مسابقه,,,
یه دقیقه‌ست,
مسابقه‌ی دوباره بین اندونزی،
مغولستان،
و فیلیپین,
یه مسابقه‌ی دوباره بین کره‌ی جنوبی,,,
باشه,
,,,و ترکیه,
آماده باشین,
آماده,,,
بزنید سمت دخترا!
قدرت اون پسرا واقعاً عجیب بود,,,
واقعاً، بدون شوخی،
هیچ‌کس بهشون نمی‌رسید,
سونگیون,
فعلاً صبر کن,
یه کم صبر کنیم، ببینیم چی می‌شه,
یه مرد اون‌قدری بخواد با دو تا زن بجنگه؟
-می‌ترسن بیان جلو, -چی شده اون‌جا؟
ولی کره باید بجنگه، وگرنه حذف می‌شه,
آره، این‌جوری فایده نداره,
دخترا رو بگیرین!
مواظب باشین، دوتاشون رفتن بیرون!
دوتاشون بیرونن!
سی‌وهشت ثانیه مونده!
سونگ‌بین، بیا این‌ور,
بیا این‌ور، دستمو بگیر,
دراز بکش، دراز بکش,
همه وصل شین به هم,
دستمو بگیر,
دراز بکشین و دست‌هاتونو قفل کنین,
بذارین خودشون بجنگن,
اشکالی نداره,
عجله نکنین, بذارین اندونزی جا بگیره,
آروم باشین بچه‌ها,
نشستن پایین, من دارم می‌رم جلو, فقط صبر کنین,
-یعنی دو تیم افتادن به جون یه تیم؟ -دارن می‌رن برای جدا کردنشون,
بازیکنای سنگین‌تر دارن می‌رن جلو, می‌خوان یکی‌یکی بکشن بیرون,
دراز بکشین و دست‌هاتونو قفل کنین,
-مواظب باشین، ممکنه بکشنمون بیرون, -دراز بکش!
-یکی‌دو نفر رو جدا کنین, -بزن بریم!
-بکشینشون بیرون! -بزن بریم!
بکشینشون پایین!
از این سمت بکشینشون!
نه نه، اون‌ور نه!
گلن، محکم نگه دار!
سی ثانیه مونده!
سونگیون، بیا این‌ور!
فکر کنم نقشه‌ی ترکیه این بود
که نذاره دخترا برن روی قلمرو,
سونگ‌بین، همه رسیدن بالا؟
دخترا رو نگه دار!
پسرا رو بکشین بیرون، دخترا هنوز نرسیدن بالا!
هل بدین!
کره باتجربه‌ترین تیمه
و یکی از مدعی‌های اصلی برده,
با بقیه‌ی تیم‌ها فرق دارن,
بیاین تو، محکم بچسبین، همین‌جا نگه دارین!
پسرا رو بکشین بیرون، دخترا هنوز نرسیدن بالا!
هی حمله می‌کردن، ولی ما قرار نبود ببازیم,
فقط با تمام توانمون زدیم جلو، بی‌وقفه,
خب، حمله! خاندسورن، بزن جلو!
-خاندسورن، این‌ور بیا! -خاندسورن، بزن جلو!
گلن، محکم نگه دار!
اگه پام در بره، حذفم!
گلن، همین‌جوری محکم نگه دار!
باید حسابی پایین بریم، باشه؟ خیلی پایین,
-آماده‌ای؟ بزن بریم! -بزن بریم!
صبر کن,,,
حمله‌ی جیپنی!
اوه، دارن فشار می‌دن,
نمی‌تونن فشار بدن، خوابیدن روی زمین,
-بپر وسط! -بپر وسط!
بپر وسط و بجنگ!
ده ثانیه مونده!
خب، الان وقتشه! سه، دو، یک,,, حمله!
اون لحظه واقعاً تمام تلاشم رو کردم,
ده ثانیه مونده!
زود باش، باید بیای جلو!
مین‌جائه، یه فشار دیگه! سه ثانیه مونده!
بس کنین، بازی تمومه!
من هنوز این‌جام!
-اینجا، من این‌جام! -آره!
من هنوز روی قلمروام، بیرون نرفتم!
نه، منم همین‌طور, نه نه!
آخرش تونستیم یکی از اندونزیایی‌ها رو بندازیم بیرون,
-واقعاً؟ -آره، یکی‌شون رفت بیرون,
-اندونزی؟ -آره، یه نفر از اندونزی,
مسابقه‌ی دوباره,
کره‌ی جنوبی و ترکیه,
بزن بریم!
آره، بزن بریم!
-بردیم؟ -نه، دوباره باید مسابقه بدیم,
مسابقه‌ی دوباره‌ست,
مغولستان و فیلیپین,
-آره، ما فیلیپینیم, -مغولستان و فیلیپین،
همین الان گفتن دیگه، نه؟
همینه دیگه, باید نتیجه رو بپذیریم,
دومین مسابقه‌ی دوباره الان شروع می‌شه,
قراره بجنگین برای
یه قلمرو واحد,
از بین چهار کشوری که توی این مسابقه هستن،
فقط دوتاشون می‌رن مرحله‌ی بعد,
-بزن بریم، باید ببریمش! -بیا جلو!
زمان مسابقه یک دقیقه‌ست,
داشتم فکر می‌کردم از چه راهی بریم جلو,
باید یه نقشه‌ی درست‌وحسابی بچینیم,
غیر از حمله‌ی جیپنی، کلی تاکتیک دیگه هم داریم,
واسه همین جاستین رفت سراغ مغول‌ها و پیشنهاد داد با ما متحد بشن
تا قدرت حمله‌ی جیپنی رو بیشتر کنیم,
آماده باشین,
آماده,,,
بزن بریم! بجنبین!
-بزن بریم! -برو برو!
بزن بریم!
اوگدای!
اوه، ترکیه,,, وای خدایا!
-بیا جلو! -همین‌جاست!
-بیا بالا! -جمع شین!
-بیا بالا، زود باش! -جمع شین، بجنبین!
بیاین، جا بگیرین!
-متحد شدن, -آره، این دوتا با هم متحد شدن,
آره، متحد شدن,
نه بابا، جدی؟
بیاین، بیاین! مغولستان، مغولستان!
هی، این‌ور!
همه بیاین این‌ور، بجنبین!
چی شده اون‌جا؟
دارن حمله می‌کنن به مغولستان و فیلیپین!
واقعاً همین‌طوره؟
۱۰ دقیقه قبل
-این مرحله، دو تیم می‌رن بالا, -آره,
-دو تیم صعود می‌کنن, -آره، دو تیم می‌رن بالا,
با هم کار کنیم، باشه؟
-با هم؟ -آره، عالیه,
-واقعاً؟ -آره,
-"ما که غریبه نیستیم"، درسته؟ -آره، دقیقاً,
متحد می‌شیم,
-قراره متحد بشن, -آره، قطعاً,
چیزی که دیدم این بود که سمت چپم رو نگاه کردم و دیدم آموتی و دونگهیون کیم
رفتن سمت تیم ترکیه,
از همون لحظه فهمیدم, برگشتم سمت بچه‌ها و گفتم:
«باید با مغول‌ها متحد بشیم، همین الان,»
بیاین این‌ور، این‌ور! هی!
بیا جلو!
سی ثانیه مونده!
-از این‌ور! -از این‌ور!
بچرخ!
بچرخ، بچرخ!
-جمع شین، فشرده وایسین! -بچرخ، بچرخ!
دخترا رو فرستادیم پشت سرمون، گفتیم پشت ما وایسن،
مثل ستون پشتمون باشن و از عقب فشار بدن,
بقیه‌ی پسرا هم پشت دخترا وایسادن و ازشون محافظت کردن,
با این ساختار سه‌لایه، شکست‌ناپذیر می‌شدیم,
-بچینینش! -آماده شین!
همه با هم حرکت کنین، بشینین پایین!
وصل شین، بچینینش!
-ادامه بدین! -وصل شین، بچینینش!
پونزده ثانیه مونده! فقط پونزده ثانیه!
اسکرام واقعاً تکنیکی و پیچیده‌ست,
ولی راه خودمون رو پیدا کردیم،
با اینکه زبان‌مون فرق داشت و ارتباط سخت بود,
قرار شد یه اسکرام مشترک بسازیم، یه حمله‌ی جیپنی مشترک،
و حدود ۱۵ تا ۲۰ ثانیه مونده، با هم حمله کنیم,
-زودتر شروع کن! -بزن بریم!
-هلشون بدین بیرون! -زودتر، برو برو!
-بیست ثانیه! -بیست!
بزن بریم، بچرخ سمت چپ!
-پونزده! -بزن بریم!
-بزن بریم!
ده ثانیه مونده!
جمع شین، جمع شین!
بیاین بالا!
پنج ثانیه! چهار! سه!
بس کنین!
بس کنین، بازی تمومه!
-چی شد؟ -نمی‌دونم، چیزی ندیدم,
کسی دیگه بیرون افتاده بود؟
وقتی سوت خورد، من هنوز توی قلمرو بودم,
-جدی؟ -بعدش انداختنم بیرون,
عجب لحظه‌ای بود!
-متحد شده بودن، نه؟ -استراتژی بدی نبود,
مسابقه‌ی دوباره,
کره‌ی جنوبی،
مغولستان،
و,,,
بس کنین، بازی تمومه!
,,,و ترکیه,
-آره! -بزن بریم!
پس فقط همین سه تیم موندن,
فقط یه حس خالصِ ناامیدی بود,
جاستین کوونی بازیکن تیم ملی راگبی
واقعاً لحظه‌ی دلسردکننده‌ای بود, یه جور حس باختِ بی‌صدا,
مسابقه‌ی سومِ دوباره الان شروع می‌شه,
قراره بجنگین برای
یه قلمرو واحد,
قراره همه بریزن سر مغولستان,
آره، لهشون می‌کنن,
بعد از اینکه فیلیپین رو زدیم، مطمئن بودم کره و ترکیه
تو بازی بعدی با هم متحد می‌شن,
تنها کاری که می‌تونستیم بکنیم این بود که بجنگیم,
خب، بزن بریم!
همه آروم باشین، عجله نکنین,
قراره همون تاکتیک قبلی رو بزنن,
دو تیم افتادن به جون یه تیم,
اگه با تمام وجود بجنگیم,,,
یه نبرد حماسی می‌شه، بدون هیچ حسرتی,
بندازش بیرون! بکشش بیرون!
ما مغول‌ها، از همه بیشتر فشار آوردیم,
واقعاً تیم قدرتمندی بودیم,
هی، کمکم کن!
داریم می‌ریم تو، آماده باشین!
هی! آماده باشین همه!
-ده ثانیه مونده! -ده ثانیه!
همه برین تو!
-پنج! چهار! -پنج! چهار!
بزن بریم!
سه! دو!
-یک! -بپر وسط!
بازی تمومه,
مغولستان؟
کره حذف شد؟
کشورهایی که از این مرحله جون سالم به در بردن:
کره‌ی جنوبی
و ترکیه,
خیلی خوب بودیم,
تیممون می‌تونست خیلی بهتر ظاهر بشه,
واقعاً بازی ناامیدکننده‌ای بود,
نتایج مسابقه‌های دوباره‌ی مرحله‌ی اول:
کشورهایی که رفتن مرحله‌ی دوم:
ژاپن، استرالیا، ترکیه و کره‌ی جنوبی,
فیزیکال: آسیا
مرحله‌ی دومِ تسلط بر قلمرو,
قراره بجنگین برای تصاحب
دو قلمرو,
الان باید نقطه‌ی شروع‌تون رو انتخاب کنین,
بریم مستقیم سراغ استرالیا,
یه‌راست می‌زنیم بهشون,
-فکر خوبیه, -باید با تمام قدرت بریم جلو,
از همون اول هدفمون شد استرالیا,,,
رجب کارا کشتی‌گیر سابق تیم ملی ترکیه
,,,برای یه رویارویی مستقیم,
یا تا ته می‌رفتی، یا حذف می‌شدی,
«واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی ما رو ببری؟»
«هیچ‌کس حریف ما نیست,» این طرز فکرشون بود,
خودم شنیدم که اینو گفتن,
ولی هیچ‌کس جلو نیومد,
باشه، نوبت بعدی,
دفعه‌ی بعد، شما در برابر ما, راحت می‌بریم,
-راحت می‌بریم داداش, -آره، راحت می‌بریم,
نمی‌خواین با ما دربیفتین,
هیچ‌کس جرأتشو نداشت,
ظاهرشون شاید ترسناک باشه، ولی در واقع شکار راحتی‌ان,
واسه همین به بچه‌های تیم گفتم
که هدفمون استرالیاست,
دارن درباره‌ی حمله به ما حرف می‌زنن، نه؟
-ترکیه؟ -آره,
آره، دارن نگامون می‌کنن و با تیمشون پچ‌پچ می‌کنن,
هرچی می‌خواین حرف بزنین,
ولی اگه مردشین، بیاین و ما رو ببرین,
نشون بدین چی دارین,
اگه یک‌به‌یک باشه، می‌تونیم کره رو ببریم,
-مطمئنم می‌تونیم کره رو بزنیم, -آره,
وقتی بحث انتخاب حریف شد،
تنها گزینه‌مون کره بود,
باید تو همین راند حذفشون می‌کردیم,
باید راه مطمئن رو بریم و بریم سراغ ژاپن,
اگه بریم سمت استرالیا، ژاپن راحت رد می‌شه,
ژاپن و استرالیا کم‌تجربه‌ترین تیم‌ها هستن،
پس هدفای آسونی‌ان,
می‌تونیم راحت شکستشون بدیم,
آماده,,,
انتخاب موقعیت
بزن بریم,
خب، شروع کنیم!
هر چهار کشور
الان نقطه‌ی شروعشون رو انتخاب کردن,
ترکیه افتاده دنبالمون,
-عالیه, -آره، فوق‌العاده‌ست,
ولی فکر نکنم واقعاً بخوان بیان سراغ ما,
نه، ترکیه که,,,
این یه نبرد سنگین بین دو غول می‌شه,
دارن زل زدن بهمون,
خب که چی؟
بذارشون زل بزنن, ما که جا نمی‌زنیم,
خداروشکر، حریفمون کره‌ست,
این یه دوئله واقعیه,
راحت می‌بریمشون,
مبارزه‌ی خوبی می‌شه,
هیچ‌جوره قرار نیست به کره ببازیم,
هر جور شده، می‌بریم,
اگه ببریم، مستقیم می‌ریم فینال,
کره‌ی جنوبی!
-بزن بریم! -بزن بریم!
یک، دو، سه!
-بزن بریم ژاپن! -بزن بریم ژاپن!
آماده باشین,
داریمش بچه‌ها,
-باید حسابی بجنگیم, -بزن بریم!
آماده‌این؟ شروع می‌کنیم,
آماده,,,
هیکل در برابر مهارت,
خیلی دیوونه‌ست واقعاً,
قراره یه نبرد خشن و سنگین باشه,
انقدر استرس دارم که قلبم داره از سینه‌م می‌زنه بیرون,
بزن بریم، بزن بریم!
انگار خوردی به دیوار آجری, «تق!»
فقط هیکلش بزرگ نبود، تکنیک هم داشت,
واقعاً قدرتمند به نظر می‌رسید,
این یه نبرد افسانه‌ایه,
یه سطح بالاتر از همه‌چی بود,
وای، مستقیم رفتن توی درگیری,
-اون جودوکار گرفتش زمین؟ -آره,
اوه، همه گره خوردن به هم, وای!
بشین، آفرین، خوبه,
-کسی هنوز جا نیفتاده؟ -سونگیون، بچسب به من!
آره، همین‌جوری,
اینجا رو بگیر، محکم نگه دار,
نه، ولم کن, دارم می‌کشم عقب,
-باشه, -مین جه، باید بیای تو!
مین جه، باید بیای تو!
گرفتمش, بندازینش بیرون!
-بزن بریم! -اون جودوکار رو بندازین بیرون!
فکر کردم کوچیکه، خواستم پرتش کنم،
ولی یه حرکت جودو زد،
و گیر افتادم,
اون جودوکار شوخی نداشت,
مجبور شدم نقشه‌م رو عوض کنم,
تنها راهی که داشتم این بود که بیرون نگهش دارم کنار خودم,
کیم مین جه کشتی‌گیر سبک سی‌ریوم
انگار یه بچه بودم که با یه بزرگسال می‌جنگیدم,
سویچی هاشیموتو جودوکار تیم ملی ژاپن
ولی من عادت دارم با حریفای درشت‌هیکل توی جودو بجنگم،
واسه همین مطمئنم از پسش برمیام,
برو بیرون!
۴۳ سالمه،
و این بازی واقعاً خستم کرد,
تیم استرالیا واقعاً قویه,
ولی ادامه دادم، جا نزدم,
امیدوارم ببریم,
بچسب بهم,
-گرفتمت, -محکم‌تر بچسب,
من همین‌جا می‌مونم,
آره، فقط برگرد سرجات,
وقتی ترکیه رو نگاه کردم، معلوم بود چقدر مصمم‌ان,
ولی حس می‌کردم ما می‌زنیمشون,
یه دقیقه مونده,
صبر کن، نگه دار,
آره، نگه دار، خوبه,
پشت سونگ‌بین وایسیم، هلش بدیم جلو,
آموتی، زانوتو بچرخون,
نمی‌تونم، گیر کردم,
سونگ‌بین بلندش کرد!
اوه، شناگرمون,,,
سونگ‌بین بلندش کرد!
بزن زمینش!
-هنوز وقت هست، سونگ‌بین، آروم باش, -پنجاه ثانیه مونده!
آره، همه‌چی تحت کنترله,
حواست به زمان باشه!
باید به‌موقع برسی!
چهل‌وپنج ثانیه مونده,
دووم بیار,
گرفتنم، نمی‌ذارن تکون بخورم,
سونگیون، محکم بچسب بهم,
فقط ول نکن,
مین جه، نگهش دار، ولش نکن!
فقط چهل ثانیه دیگه مونده!
نگه دار، همین‌جوری,
خیلی سخته، ولی هرچی بیشتر ادامه بدی،
آدرنالین بیشتر می‌زنه بالا,
سخت‌ترین بخشش این بود که
یکی از دختراشون مستقیم دوید جلو و خواست بزنه,,,
هنوز وقت بود,
و من تا ته شارژ شده بودم,
باورم نمی‌شه, داره با دوتا مرد درشت می‌جنگه!
خب، قهرمان جهانه دیگه,
سی ثانیه مونده,
-سی ثانیه! -بجنب، فقط سی ثانیه!
دارن ورق رو برمی‌گردونن,
سونگ‌بین، سی ثانیه دیگه برگرد، من حواسم به زمان هست,
خیلی قوی‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم،
با اینکه وزنش خیلی کمتر از من بود,
کاملاً قدرتش منو فلج کرده بود،
و تنها کاری که می‌تونستم بکنم دفاع کردن بود,
پونزده ثانیه مونده,
آخرین پونزده ثانیه‌ست,
الان سه‌سه‌ان، مساویه,
همه‌تون این‌جا هستین؟
نفیسه!
بلند شو! باید بیای!
برو سمت آنیل!
بپر بالا!
بیا رو این!
نه، از روش بیا پایین!
ده ثانیه مونده!
-بزن بریم! -بجنب، سریع!
رجب! یه نفر دیگه لازمه!
فقط هفت ثانیه مونده!
پنج ثانیه!
همین‌جا تمومش کن!
بزن بریم، هل بده یکی رو بنداز پایین!
نقشه این بود که اونجا نگهش داریم و برگردیم تو،
ولی نشد دیگه,
چهار! سه!
دو! یک!
خب، تموم شد!
بردیم؟
-نه, -چی شد پس؟
-مساوی شد, -اون‌ور چی شد؟
وای، ترکیه برد؟
استرالیا برد؟
فکر کنم آره,
۷ ثانیه قبل
پنج ثانیه مونده!
بچه‌ها، فقط چهار ثانیه مونده!
سه! دو!
ترکیه برد؟
ترکیه برده!
-نه؟ -آره!
کشورهایی که از مرحله‌ی دوم رد شدن:
ترکیه,
جمع شین بچه‌ها,
-یک، دو، سه، ترکیه! -یک، دو، سه، ترکیه!
-آفرین! -راند خوبی بود,
واقعاً عذاب وجدان گرفتم،
چون همه سوار بودن،
ولی من نبودم,
واقعاً حس کردم تیمم رو ناامید کردم،
و بعدش واقعاً حالم بد شد,
می‌دونستم دیگه نمی‌خوام هیچ‌وقت همچین حسی رو تجربه کنم,
نقشه‌شون واقعاً خوب بود,
باید بهشون احترام گذاشت، حقشونه,
ولی من واقعاً به تیم خودمون افتخار می‌کنم، به اینکه چطور کنار هم ایستادیم،
به اون انرژی و تعهدی که همه‌مون نشون دادیم,
انگار فینال رو برده بودیم,
نفیسه کاراتای دونده‌ی سابق تیم ملی
نقشه‌مون دقیقاً همونی بود که باید می‌بود,
استرالیایی‌ها کاملاً شوکه شده بودن,
الان واقعاً خوشحال و سربلندم,
یاسمین آدار ییغیت کشتی‌گیر تیم ملی
احساساتم فوران کرده,
خیلی به تیممون افتخار می‌کنم,
مسابقه‌ی تکراری,
کره مقابل ژاپن,
ببخشید بچه‌ها،
امروز انگار هفده‌تا مسابقه دادیم!
دیوانه‌کننده‌ست,
باید دوباره بریم تو,
واقعاً باید ببینیم چی کار کنیم که جلو بیفتیم؟
می‌دونم چی لازمه,
کیم دونگ هیون و اون غول سی‌ریوم,
تا وقتی این دوتا هستن، کره شکست‌ناپذیره,
اول باید با این دوتا حساب کنیم,
باید اول این دوتا رو حذف کنیم,
کیم مین جه کشتی‌گیر سبک سی‌ریوم
کلافه بودم که نمی‌تونستم در برم، چون سویچی منو گرفته بود,
تو مسابقه‌ی بعدی حتماً می‌زنمش,
مرحله‌ی دوم تسلط بر قلمرو,
مسابقه‌ی دوباره الان شروع می‌شه,
این راند فقط یک دقیقه طول می‌کشه,
-کره‌ی جنوبی,,, -بزن بریم,
بیاین اینو آخرش کنیم,
,,,مقابل ژاپن,
بزن بریم!
بریم که داشته باشیمش!
بزن بریم کره!
می‌خوام ببینم کره واقعاً جا می‌زنه یا نه,
اگه بزنه هم، اشکالی نداره,
اوه نه، اون غول رو آوردن,
آره,
-کره غولش رو آورده, -آره,
ولی ژاپن هم مبارز داره,
آره,
آماده باشین,
خب، شروع شد, بدو!
من این سمت رو می‌گیرم,
این آخرین دقیقه‌ست,
آماده,,,
با اون هیکل ترسناک ایتوی،
می‌دونستم قوی باشه,
ولی فراتر از انتظارم بود,
اصلاً نمی‌تونستم از دستش خلاص شم,
این کیه؟
کیو داره می‌بره بیرون؟
-این کیه؟ -اون کیه که داره می‌بره؟
-اوه، شناگره رو گرفته, درسته, -وای خدای من!
سونگ‌بین!
وای خداااا!
سونگ‌بین داره پرتش می‌کنه پایین شیب!
بگیرش، نگهش دار!
قدرتش مثل یه حیون وحشی بود، واقعاً ترسناک,
ولی وقتی دور و برم رو نگاه کردم،
دیدم همه‌ی بچه‌های تیم دارن جون می‌ذارن که عقبش بزنن,
همین باعث شد مصمم بشم که به هر قیمتی شده نگهش دارم,
هرچی که لازم باشه,
سی ثانیه مونده!
باشه، من هستم,
مین‌جه، نذار بیاد بالا!
بجنب، سدش کن!
همه‌ی قدرتتو بذار!
از زانو استفاده کن!
هرچقدر هم بخوای بهم بچسبی، نمی‌تونی منو بندازی پایین,
ده ثانیه مونده!
بجنب! ده، نه,,,
بزن بریم!
پنج! چهار!
دونگ‌هیون، بیا بالا!
کافیه!
بازی تمومه,
خب، یه بار دیگه!
بیاین یه دور دیگه بریم!
-یه بار دیگه! -یه بار دیگه!
آره ژاپن! بزن بریم!
اینجا واقعاً خورد تو ذوقمون,
اوکامی رو گرفتم،
بلندش کردم، چرخوندمش، پریدم روی سکو
دو ثانیه مونده بود به پایان,
ولی اونم تونست بیاد بالا,
همون‌طور که انتظار داشتم، قوی بود,
مشکل این نبود که نمی‌خواستم بجنگم، واقعاً نمی‌تونستم تکون بخورم,
پس مساوی شد، و دوباره برگشتیم سر خونه‌ی اول,
هر کاری کردیم، نتونستیم جلو بیفتیم,
مسابقه‌ی دوباره,
کره‌ی جنوبی مقابل ژاپن,
داریمش, همه‌چی به اراده‌ست,
-آره! -بزن بریم!
کره دیگه حالش خوش نیست,
افتادن تو چرخه‌ی مسابقه‌ی تکراری,
ولی همین نشون می‌ده که واقعاً می‌خوان روی سکو باشن,
ما باید بشینیم کنار و فقط بازی ژاپن رو نگاه کنیم؟
وقتی خودمون ستاره‌ی این نمایشیم؟ این بازی مال ماست!
آماده باشین,
یه دقیقه بیشتر نیست, اونا از ما خسته‌ترن,
آماده,,,
خب، دیدمت!
بزن بریم سونگ‌بین!
اوه، تک‌پا زد!
چه تک‌پای تمیزی بود!
آفرین! ادامه بده!
ولش نکن!
بگیرش، بخوابونش!
-گیرش بنداز! -آفرین پسر خودمه!
قدرتش واقعاً باورنکردنی بود,
دیده بودم که سونگ‌بین تو راند قبلی ناکامورا رو برد بیرون,
با خودم گفتم، «چرا من باید باهاش روبه‌رو شم؟»
«چرا قرعه‌ی من افتاده؟»
سی ثانیه مونده,
چی شده؟ چند نفرن اون بالا؟
مساوی‌ان,
بجنب، بندازش پایین!
صبر کن، دارم می‌افتم!
دونگ‌هیون، بیست ثانیه بیشتر نمونده!
هلش بده اون‌طرف!
سونگیون، بیا این‌ور!
ده ثانیه مونده!
ده ثانیه!
-بندازش پایین! -بندازش پایین!
مین‌جه، بندازش پایین!
-بندازش پایین! -بندازش پایین!
چهار! سه!
فقط بذار پاش بخوره زمین!
کافیه, بازی تمومه,
خیلی نزدیک بود مین‌جه,
مساوی شد,
-مساوی شد؟ -مساوی؟
آره، مساوی,
اون لحظه فقط با خودم می‌گفتم، «این کی قراره تموم شه؟»
اصلاً انگار قرار نبود به این زودی‌ها تموم بشه,
هیچ کاری نمی‌شد کرد جز اینکه هرچی اراده مونده بود جمع کنیم
و ادامه بدیم تا طرف کم بیاره,
مسابقه‌ی دوباره,
-آماده,,, -بزن بریم!
فقط یه دقیقه‌ست,
یکی بعد اون یکی، هی مسابقه‌ی تکراری بود،
و هر دو تیم تا تهش جنگیدن، هیچ‌کدوم کوتاه نیومدن,
هیچ‌کدوم حاضر نبودن عقب بکشن یا تسلیم بشن,
با خودم گفتم، «ما نباید ببازیم,»
«حتی اگه جونمون بره، باید ببریم,»
کافیه, بازی تمومه,
نه، بازم که نشد,
هیچ‌چی جواب نمی‌ده,
انگار قرار نیست تموم شه,
آماده,,,
راستش خیلی سخت بود,
واقعاً دیگه تهِ توانم بودم,
واقعاً دیگه بریده بودم,
هم از نظر ذهنی، هم از نظر جسمی,
بس کنین,
بازی تمومه,
به بچه‌های تیم نگاه کردم،
هنوز اون آتیش توی چشمشون بود,
همین باعث شد مصمم‌تر بشم که ژاپن رو ببریم,
تیممون له شده بود،
ولی قرار بود تهِ توانمون رو جمع کنیم و ببریمش,
بس کنین,
بازی تمومه,
انگار قرار نیست تموم بشه,
یه قانون جدید آوردن چون بازی همین‌طور کش پیدا می‌کرد
و هیچ نشونه‌ای از پایان نبود,
کسایی که از سکو پرت می‌شن پایین،
دیگه اجازه‌ی برگشت ندارن,
هر تیمی که بعد از یک دقیقه
تعداد بیشتری بازیکن روی سکو داشته باشه، برنده‌ست,
البته سنگین‌ترین
و سبک‌ترین بازیکن هر تیم
از این راند حذف شدن,
با این قانون‌ها،
بازی شد چهار به چهار,
فکر کنم همه‌شون از همون اول روی سکو باشن,
چهار به چهار,
مرگ ناگهانیه,
از پشت هل بده منو، باشه؟
اونا مستقیم حمله می‌کنن,
شاید بهتر باشه جاخالی بدیم,
نه، ما حمله می‌کنیم,
آماده باشین,
پایین وایسین، محکم,
اینجا بحث غرور ملیه, باید ژاپن رو ببریم,
باید اینو ببریم, باخت اصلاً گزینه نیست,
الان! قفل کنین با هم!
سونگ‌بین لبه‌ی سکوئه!
یون سونگ‌بین از کره و یوشیو از ژاپن حذف شدن
همینه! بزن بریم!
-رفت بیرون, -آفرین!
آموتی از کره و کاتسومی از ژاپن حذف شدن
باید یکی رو بندازین بیرون!
کیم دونگ‌هیون از کره و سویچی از ژاپن حذف شدن
من و آموتی دقیقاً هم‌زمان افتادیم پایین،
و بازی شد یه‌به‌یه بین دوتا دختر,
اون‌جا فهمیدیم که نقشه‌ی ژاپن از اول همین بوده,
اونا می‌خواستن بازی برسه به یه‌به‌یه بین دخترا,
یه‌به‌یه!
-نه بابا! -یه‌به‌یه شد!
وای چقدر خفن شده!
یه‌به‌یه بین دخترا! بازی دست اوناست!
قرمز کراس‌فیت کاره،
آبی هم,,,
-کشتی‌گیره, -آره، کشتی,
زور خام در برابر تکنیک,
-قدرت در برابر مهارت, -ببینیم چی می‌شه,
ما مطمئن بودیم که اوزاکی،
ستاره‌ی کشتی ژاپن، اینو می‌بره,
پس همه‌چی دقیقاً طبق نقشه پیش رفت,
چون خودم کشتی‌گیرم،
فکر می‌کردم دست بالا رو دارم,
کاملاً مطمئن بودم,
بزن بریم سونگیون، وقتشه!
-آره! -تو می‌تونی!
وقتی بازی رسید به یه‌به‌یه،
تیم ژاپن طوری رفتار می‌کرد انگار بردشون قطعی بود,
ولی راستش من خوشم میاد وقتی کسی دست‌کمم می‌گیره,
اون‌جور وقتا واقعاً شارژ می‌شم,
با خودم گفتم، «باشه، پس باید اینو ببرم,»
آماده باشین,
هرطور شده می‌کشمش پایین,
با تمام وجودم اومدم, خیلی دلم می‌خواد اینو ببرم,
آماده,,,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال