‫تغییر به حالت عیب‌یابی,
‫وضعیت ای‌اکس تخمین زده می‌شود,
‫جداسازی واحد شخصیتی از جسم مجازی,
‫بیدار شو,
‫زمان نداریم,
‫باید سریع وضعیت رو درک کنی,
‫چه‌خبره؟!
‫شینوزاکی آیاکا، تو یه ربات آدم‌نما هستی,
‫ماها واحدهای هوش‌مصنوعی‌ای هستیم ‫که شینوزاکی آیاکا رو زنده کردن,
‫تو واحد شخصیتی‌ای,
‫در رابطه با شینوزاکی آیاکا، بالاترین ‫دسترسی رو داری,
‫آسیب‌های کشنده حفظ شده‌ان,
‫زمان تخمینی خاموشی، ۳۰ دقیقه,
‫چی؟
‫لطفا تصمیم بگیر که تقلید ‫از آدما ادامه پیدا کنه،
‫و یا محدودیت‌ها برداشته بشن و ‫دستورالعمل بعدی اجرا بشه,
‫از تصمیمت پیروی می‌کنیم,
‫من مردم؟
‫چرا اون عوضیا ازم به‌عنوان طعمه استفاده کردن!
‫تصمیم پذیرفته شد,
‫درحال برداشتن محدودکننده,
‫باید سریعا اقدام کنی,
‫چیکار باید بکنم؟
‫برای بازیابی نیاز به کلی مواد اولیه هست,
‫احتمالا سایز این موجود برای تسهیل ‫بازیابی کافی باشه,
‫حداقل می‌تونستن یه پلوپز بدن!
‫مطمئنم توی سوپ میسوش، آبِ مرغ هم هست، نه؟
‫بدمزه‌ست,
‫برنجش هم حتی با اینکه چسبونکیه، هنوز سفته,
‫اینجوری باید با کسی که برات غذا ‫درست کرده رفتار کنی؟!
‫ولی خیلی بدمــ
‫خفه!
‫ها؟
‫یه پسر هرگز نباید به غذایی که ‫یه دختر براش پخته بگه بدمزه!
‫این‌جوری محبوب نمی‌شی!
‫دختر؟
‫«محبوب نشدن» چی هست؟
‫اه! غذاتو بخور و بگو خوبه!
‫باش,
‫خوشمزه‌ست,
‫انقد بده که خودمم نمی‌تونم بخورمش
‫بابت غذا ممنون,
‫خب,,, بعدش
‫«حداقلِ آموزش‌ها رو بده,»
‫چطوری خب؟!
‫اصلا بابتش پولی می‌گیرم؟!
‫امیدوارم اگه درحد دبستان بهش ‫آموزش بدم کافی باشه
‫کسی اینجاست؟
‫فک کنم پیک باشه,
‫تو کی هستی؟
‫اومدم موادغذایی رو تحویل بدم,
‫یه ربات؟!
‫موندم مشکلی نداره حین اینکه ‫دورش پر از رباته زندگی کنه,
‫چیزی جز موادغذایی هم میاری؟!
‫بله,
‫می‌تونی یه کتاب درسی دبستان جور کنی؟!
‫و یه کتاب آشپزی، ماکروفر، پلوپز، ‫و آب‌گرم کن؟
‫و,,, ‫یه تلوزیون و یه کنسول بازی!
‫و یه سگ!
‫باشه,
‫تموم شد,
‫خب، یکم زوده،
‫ولی بریم بیرون؟
‫ولی عجب منظره‌ی آرومی،
‫باور اینکه زیرزمینه سخته
‫یه‌سری چیز رو آبن,
‫اگه زیادن، احتمالا زمین کشت باشه,
‫عالیه,
‫حس می‌کنم زنده برنگردم خونه,
‫عالیه واقعا!
‫فکرشو نمی‌کردم یه ماه دووم بیاری!
‫خیلی لجوجی!
‫می‌دونم بهم گفته شده حداقلِ آموزش رو بدم،
‫ولی کم کم سخت‌تر می‌شه,
‫آموزش از راه دور هم هست، ‫یه‌کاریش می‌کنی,
‫نه، نیازه آدما رو بیشتر کنیم,
‫البته اگه می‌شد,
‫همه بعد از شب اول، کنار کشیدن,
‫عا, یعنی چرا؟
‫نمی‌دونم,
‫راجع به چیزای فراطبیعی اطلاعات ندارم,
‫ولی از محل کارت بدت میاد؟
‫معلومه که آره!
‫چرا باید اونجا زندانی بشم؟!
‫مطمئن می‌شیم ارزش وقتتو داشته باشه,
‫کارت بهتر از انتظارات‌مون بود، ازت ‫انتظارات بیشتری داریم,
‫چیه؟
‫حقوق این ماه,
‫ها؟!
‫البته شاید برای محافظت از دنیا کم باشه
‫ولی خب، هرچقدرم بهم پول بدید، ‫اینجا به‌درد نمی‌خوره!
‫می‌دونی که می‌تونی بری بیرون,
‫واقعا؟!
‫زودتر بگو خب!
‫فک می‌کردم سریع یا می‌میری یا کنار می‌کشی,
‫می‌خوای همین الان بری بیرون؟
‫پس کی حواسش به اون بچه‌ست؟
‫ربات اینا به غذاش رسیدگی می‌کنن,
‫ها؟
‫پس برا چی سر آشپزی خودمو جر دادم؟
‫وقتی یه ربات غذا درست می‌کنه، بی‌مزه‌ست,
‫می‌گن موادغذایی مخفی، عشقه!
‫من که مشکلی ندارم!
‫بذارید برم تعطیلات!
‫اینجا کجاست؟
‫هم؟ یادم باشه
‫رفتم شهر،
‫غذا خوردم،
‫رفتم خرید،
‫و خرید
‫و بازم خرید!
‫شب رو تو یه هتل خیلی خیلی گرون موندم
‫عالیه!
‫هم، نمد,
‫دزدیدنم,,,؟
‫درسته، تاکاتو آساکا-سان,
‫قصد آسیب نداریم، خیالتون راحت,
‫ما سازمانی هستیم که مصیبت‌ها رو از بین می‌بریم،
‫و مهروموم‌شون می‌کنیم تا جلوی ‫نابودی دنیا رو بگیریم,
‫صرفا می‌خوایم صحبت کنیم,
‫می‌گم
‫آساکا-سان کو؟
‫تاکاتو آساکا-سان رفته تعطیلات,
‫آها
‫موندم کی برمی‌گرده,
‫تو هم تنهایی نه؟
‫صبر کن,
‫می‌رم آساکا-سان رو پیدا کنم,
‫می‌گم
‫آساکا-سان کجا رفت؟
‫تاکاتو آساکا-سان رفته تعطیلات,
‫پرسیدم کجاست,
‫نمی‌دونم,
‫پس بگو کی‌ می‌دونه,
‫ام,,, ‫شاید محققا بدونن,
‫منو ببر اونجا,
‫پشتِ اون در محققا هستن,
‫از داخل نمی‌شه بازش کرد,
‫توسط اتاق کنترل باز و بسته می‌شه,
‫می‌گم,
‫می‌خوام برم بیرون, درو باز کنید,
‫بد شد! مدیر رو صدا کنید!
‫چه‌خبر شده؟!
‫اون داره سعی می‌کنه آلفا اومگا رو فراری بده!
‫هرکسی که سعی کرد جلوش رو ‫بگیره، کشته شد!
‫امکان نداره
‫بازش کن,
‫چشم!
‫اون آلفا اومگاست؟!
‫پس مهم نیست بتونه ببینتشون یا نه؟!
‫تفنگ داری؟
‫بله, ولی
‫مسئولیتش با من,
‫بهش شلیک کن,
‫خب، پاره‌ایم,
‫می‌گم, آساکا-سان کو؟
‫رفته تعطیلات؟
‫کی برمی‌گرده؟
‫برنمی‌گرده,
‫چرا؟
‫سازمان دزدیدتش,
‫نمی‌ری نجاتش بدی؟
‫سازمانی که انجامش داده، یه سازمان جهانیه،
‫مقابل‌شون بی‌قدرتیم,
‫پس من می‌رم کمکش,
‫به آساکا-سان نگید اینجا چیکار کردم,
‫می‌گم,,, ‫آساکا-سان کو؟
‫اون سربازای درجه سومی به‌درد نمی‌خورن,
‫قدرت کشتن هرچیزی که می‌بینی خاص نیست,
‫صرفا باید قبل دیده شدن بکشیمش نه؟
‫هعی، باید یه‌جای عادی کار پیدا می‌کردم
‫موندم یوگیری-کون چطوره؟
‫شاید یه شانس برای فراره,
‫چیکار می‌کنی؟!
‫گفتی قصد نداری بهم آسیب بزنی!
‫خفه!
‫آساکا-سان! بالاخره پیدات کردم!
‫ها؟
‫یوگیری-کون، چرا اینجــ
‫کاری نکن, تکون بخوری، کشتمش!
‫آخ! درد گرفت!
‫تو هم بهش بگو تکون نخوره!
‫اگه تکون بخوری، می‌مــ
‫چی شد؟
‫بیا بریم خونه,
‫یوگیری-کون
‫من برگشتم,
‫پسر خوب!
‫عا یوگیری-کون، برو با نیکوری بازی کن,
‫باش,
‫خب چی می‌شه؟
‫فعلا که نمی‌شه کاریش کرد,
‫پس یعنی هیچ مجازاتی برای اتفاقی ‫که افتاد قرار نیست در نظر گرفته بشه؟
‫با توجه به کاری که آلفا اومگا کرد، ‫کسی نمی‌تونه کاریش کنه,
‫من چی؟
‫دیگه نمی‌تونیم بذاریم کنار بکشی!
‫هاهاها!
‫«هاهاها» بخوره تو سرت!
‫اقدامات بیشتری انجام می‌دیم، ‫برای مثال از الان به بعد محافظ برات می‌ذاریم,
‫خب، قصد ادامه داری؟
‫نمی‌دونم تا ابد بتونم ادامه بدم یا نه، ‫ولی الان که نمی‌تونم کنار بکشم,
‫خب، بشین!
‫اگه همین‌جوری ولش کنیم،
‫چیز بدتری هم ممکنه پیش بیاد,
‫برای همین می‌خوام هرکار می‌تونم ‫رو براش انجام بدم,
‫و یه‌سری چیز هم هنوز باید بهش یاد بدم
‫تا بتونه خوشحال باشه، نه؟
‫تاکاتو-سان
‫آساکا-سان! می‌خوام بازی کنم!
‫الان میام,
‫خب من برم,
‫بله,
‫هم؟ حس می‌کنم یه‌چی یادم رفته,
‫کیفم!
‫یادم رفت!
‫پولام!
‫چطوره کل زندگیت رو باهاش بگذرونی؟
‫عا؟ چی؟
‫می‌تونی ذهن بخونی؟!
‫اصلا متوجه شدی چه راحت ‫می‌شه خوندت؟
‫ببخشید که تابلوـم,
‫حداقلش جذابه,
‫مشکلی ندارم یکم ازش رو وارد ‫خون دانورا کنم,
‫یـ ــ یهویی چی داری می‌گی؟!
‫ها؟ مرد دیگه‌ای هم هست ‫که ازش خوشت بیاد؟
‫نه
‫ولی تاکاتو-کون هم حق انتخاب داره,
‫بمونه بین خودمون!
‫چی؟
‫هیچی!
‫راستی، رسیدیم جلوی پایتخت,
‫چه کنیم؟
‫بذار ببینم,
‫ولی انگار محاصره شدیما,
‫ها؟
‫ببخشید، می‌شه بیاید پایین؟
‫امیدوارم دستگیرمون نکنن,
‫اون‌وقت مجبوریم بجنگیم,
‫جنگیدن ها,,,؟
‫من تورکس هستم، فرمانده‌ی نیروهای امنیتی ‫دروازه‌ی مرکزی جنوبی,
‫فکر می‌کنم این وسیله‌ی نقلیه مال ارتش نامیرا باشه,
‫ولی ما عضو ارتش نامیرا نیستیم,
‫اینو، از شهردار هانابوسا، ریوتا-سان گرفتیم,
‫اوه؟
‫خیلی بهمون شک کرده!
‫راستی، ماها حکیمان آینده‌ی حکیم شیون-ساماییم,
‫برای انجام یه‌چی مثل آزمون اومدیم,
‫پس اگه حکیمان آینده‌اید، می‌شه ‫گیفتتون رو ارزیابی کنم؟
‫باشه,
‫مطمئنی؟
‫بیا به سلستینا-سان اعتماد کنیم,
‫انگار واقعا حکیمان آینده‌ هستید،
‫ولی چون انجام همچین جعلی ساده‌ست,,, ‫آه! چیکار کنیم؟!
‫این
‫چـــ؟!
‫اون چیه؟
‫ریک-سان داد، گفت اگه توی پایتخت به‌مشکل ‫خوردیم ازش استفاده کنیم,
‫اینم مال توـه,
‫چی هست؟
‫اون آویز، نشان خاندان سلطنتی روش حک شده,
‫پس، می‌تونیم رد بشیم؟
‫البته,
‫اون آویز دو چیز رو می‌گه:
‫یک: شماها آشناهای ریچاردید,
‫دو: یکی از شوالیه‌های پادشاه الهی‌ هستید,
‫اجازه‌ی بی‌قانونی نمی‌ده,
‫دیوید! گستاخ نباش!
‫من جوون‌ترین عضو خاندان سلطنتی‌ام,
‫فکر نمی‌کنم نیاز باشه به ریچارد اهمیت بدم,
‫اگه یکی از شوالیه‌های پادشاه الهی‌اید،
‫پس می‌شه شمشیر مقدسی که از استادشمشیر ‫گرفتید رو نشون بدید؟
‫ریک-سان، همون ریچارد از خاندان سلطنتیه؟
‫شمشیر مقدسی یادم نیست,
‫ریچارد یه استادشمشیره؟
‫مسخره‌بازی در نیار,
‫ولی خب
‫ثابتش کن,
‫اگه شوالیه‌ی پادشاه الهی‌اید، پس با ‫شمشیرزنی‌تون ثابتش کنید,
‫قصدت چیه!؟
‫امکان نداره یکی از شوالیه‌های پادشاه الهی
‫مقابل منی که مهارت شمشیرزنی ندارم، ببازه,
‫خب، چه می‌کنید؟
‫بهتره فعلا برگردیم نه؟
‫تو باید باهاش بجنگی! آره!
‫صحیح! اگه من بجنگم راحت
‫ولی عمرا بتونم مقابل شخصیتای فانتزی ببرم!
‫مشکلی نیست,
‫لول فانتزی بودن اون کمه!
‫چطوره امتحان کنی؟
‫اگه اوضاع بد شد من یه‌کاریش می‌کنم,
‫شروع!
‫انگار سبک اون خیلی عادیه، ولی ‫سبک دانورا فرق داره,
‫شعار سبک دانورا «کثیف حمله کن!» هست,
‫با حرکات غیرمنتظره دشمن رو گیج کن!
‫می‌دونی توموچیکا همین الانشم داره حرکت می‌کنه,
‫ولی انگار صرفا زل زده,
‫پای چپش رو از دشمن مخفی کرده،
‫و پیوسته فاصله رو کم می‌کنه,
‫در عین‌حال تیغی که دستشه رو کم کم ‫تکون می‌ده تا
‫دشمن نتونه فاصله‌ی بین‌شون رو درست متوجه بشه,
‫ها
‫من بردم,
‫یا اگه می‌خوای کارتو تموم کنم,
‫یه شوکوچی بدلیه,
‫برای اون یارو، انگار توموچیکا ناپدید شده بود,
‫پشمام
‫تـ ــ تمام!
‫ایول!
‫جریان حرکاتش چی بود؟
‫آدما می‌تونن این‌جوری حرکت کنن؟!
‫کافی بود؟
‫می‌دونم چه‌خبره!
‫«سبک‌های مبارزه‌ای ایسکای زیادی اولیه‌ان،
‫برای همین هنرهای فوق پیشرفته‌ی مدرسه‌ی ‫دانورا براشون مثل جادو می‌مونه!»
‫یا از ایت چیزا!
‫زیادی طولانیه!
‫انگار داره درد می‌کشه,
‫خوبه؟
‫ها؟ اون‌قدر محکم نزدمشا,
‫اون روش جادو هست,
‫خوب شدی؟
‫یه‌جوری
‫این دیوارها توسط جادوگر اعظم ایگلشیا در ‫زمان‌های قدیم ساخته شده،
‫و گفته می‌شه مقابل تمام حملات مقاوم هست,
‫اوه، اون یارو پر زرق‌وبرقیه,
‫می‌شناسیش؟
‫یه‌جورایی,
‫کاری داشتی؟
‫گفتم اگه مشکلی نیست من راهنمایی‌تون کنم,
‫هیچ‌کس نباید به قدرتت شک کنه،
‫غرورم اجازه‌ش رو نمی‌ده,
‫پف,
‫شاید آدم بدی نباشه، ولی رو مخه,
‫یکم پیش متوجه شدم، ولی تعداد افرادی که
‫هنرهای رزمی کار می‌کنن زیاده نه؟
‫اکسپلورر هستن,
‫و اینا هم مبارزینی هستن که ‫دنیای زیرین رو به چالش می‌کشن,
‫دنیای زیرین چیه؟!
‫زیر پایتخت، یه خدای شیطانی مهروموم شده،
‫و خدمتکارهاش سعی دارن فرار کنن,
‫خدای شیطانی اونی نیست که تو دره بود؟!
‫نمی‌دونم,
‫شماها که شوالیه‌های پادشاه الهی‌اید،
‫نباید بیشتر از من خبر داشته باشید؟
‫حالا که تا اینجا اومدیم،
‫صرفا نیازه مستقیم بریم نه؟
‫نیازی نیست بیشتر راهنمایی کنی,
‫خب پس,
‫بد نبود کسی که تمام مدت راهنمایی کرده رو ‫اون‌جوری بفرستی بره؟
‫اون‌وقت حرف زدن راجع به ‫از اینجا به بعد سخت می‌شد,
‫از اینجا به بعد؟
‫قراره به‌زودی هم‌کلاسی‌هامون رو ببینیم,
‫باید یه بهونه جور کنیم که چطور از ‫اتوبوس فرار کردیم!
‫خب اونم هست,
‫ولی اول باید تصمیم بگیری که ‫می‌بخشی‌شون یا نه,
‫شبیه یه مراسم ورودی مدرسه‌ست,
‫همیشه این همه بودن؟
‫از حکیم شنیدم,
‫ممنون که تا اینجا اومدید,
‫همه‌تون حکیمان آینده‌اید،
‫پس حتما به‌خاطر یه ماموریت فرعی‌ای چیزی اومدید,
‫و اون ماموریتـ-‫صبر کن ببینم!
‫یکم زیادی از بالا بهمون نگاه نمی‌کنی؟
‫ما که رعیت‌هات نیستیم، فهمیدی؟
‫اون احمقه کیه؟
‫اوشیو شینیا-کونه,
‫نمی‌دونستم انقدر تو خوندن جو ریده,
‫اولین‌باره که دیدم یکی
‫باهام همچین رفتاری داره!
‫فک کردی اینو می‌گم؟
‫چی؟
‫یکی کمکش کنه!
‫تکنیک متوقف کردن زمانِ استادِ منحرف شکست‌ناپذیر نبود!
‫«استادِ منحرف» چه کوفتیه؟!
‫وقتشه خفه بشید,
‫برای اینکه حکیم بشید، باید یه ‫دستاورد کسب کنید,
‫«انگار یه کلاس پر از آدماییه که فقط می‌خوان خودشون نجات پیدا کنن,»
ترازو در باد تاب می‌خورد، ثانیه‌شمار آواز آشوب را می‌خواند
حقیقت‌مان، به‌سادگی، معنی‌اش را از دست داده است
کمدی‌ای تیره، تاریک‌تر از نااُمیدی، فراتر از سرنوشت
آغازهای بیهوده، ریشه‌ی زبان را خشک کرده‌اند
تا پایان رویاهای پوچ
ایده‌آل‌های دروغینِ نابود شده، یک آرکادیا
هنوزم، تا لحظه‌ی لمس‌شدگی، جنونی مبهم ادامه پیدا می‌کند
از این لحظه به بعد، دعاها و تصمیمات اثری ندارند
اراده‌ی هم‌رده شدن با پوچی رو داری؟
بلعیدن تناقضات مضحک به ته دل
هیچ‌کس نمی‌تونه از پایان فرار کنه