‫سلام!
‫خوشبختم, بنده سوکائوچی ماکوتو هستم,
‫من و کوییچی-کون تو رابطه هستیم,
‫سنپای، شرمنده,
‫ببخشید همچین درخواست عجیبی کردم,
‫قراره حسابی برات آب بخوره,
‫کوییچی-کون کوهای دانشگاهمه,
‫عه‌وا، عجب خانم دوست‌داشتنی‌ای,
‫کوییچی!
‫باز دوباره داری لاف می‌زنی!
‫عمراً همچین دختر خوشگلی باهات قرار بذاره!
‫چه سریع لو رفت!
‫و دلیلش خیلی دردناکه!
‫حالا که اینطور شد، نمی‌تونم به دانشگاه و چیزای دیگه هم اعتماد کنم,
‫انگار جدی مجبورم برت گردونم,
‫بدترین نتیجه‌ی ممکنه!
‫مادر جان، خودم حواسم به درس‌هاش هست,
‫بعدشم، هنوزم احتمال این هست که درآینده بخوام باهاش وارد رابطه بشم,
‫خوشم نمیاد با حرفای توخالی الکی اُمید آدمو ببری بالا,
‫ولی، خوشم میاد حرفتو انقدر محکم می‌زنی,
‫نظرت چیه جدی عروس‌مون شی؟
‫بهش فکر می‌کنم,
‫ببخشید، سـ ـ سـ ـ سـ ـ سلام,,, ‫عا؟ چی شده؟
‫خدافظ!
‫عا، وایسا یه لحظه!
‫الان یکم وضع خطریه,
‫می‌خوام حدأقل فکر کنه خاطرخواه دارم,
‫نمی‌فهمی به‌خاطر این روت این‌همه تو دردسریم؟
‫خب، مادر جان، این دختر-‫هانیاما کازوهو هستم!
‫عه، اسم واقعیت کازوهو-چان بود,
‫چه غیرمنتظره,
‫بیخیال شو معرفیم کن,
‫چیزه، این، تو همین محله می‌چرخه,,, زیاد میاد اینجا,
‫عجب دروغگوی داغونیه,,, ‫چیزه
‫چرا یکی از دخترای محله باید بیاد خونه‌ت؟
‫منم برام سواله, رابطه‌تون چیه؟
‫ر ـ رابطه؟
‫سلام، من اومدم,
‫تف توش! این‌یکی توضیحش سخته!
‫عه، مهمون داری؟
‫ها؟
‫عه‌وا، چه خوش‌تیپه,
‫نکن, تو هنوز جوونی، برو با هم‌سن‌وسالای خودت,
‫شیشو، امروز عجب تیپی زدی,
‫آره، یه‌جا دیگه بودم مستقیم اومدم اینجا,
‫عا، اینا مادرم و سنپایمن,
‫خوشبختم,
‫کوروایوا هستم,
‫عه‌وا، بابت تواضعتون ممنونم,
‫کارت ویزیت,,, ‫و اسمم داره که,,, کوروایوا
‫معلومه اسم داره خب,
‫می‌شه به منم یه کارت ویزیت بدین؟ ارتباطات مهمه,
‫عو، دولتیه,
‫چه‌ کاری انجام می‌دین؟
‫ما می‌ریم پشتیبانی‌ مناطقی که دولت یا
‫انجمن‌های محلی نمی‌تونن راحت بهشون رسیدگی کنن,
‫مثل همینجا، ناروهاتای شرقی,
‫که یعنی، از جوون‌های داوطلبی مثل کوییچی-کون اینا کمک می‌گیریم،
‫و کارهایی مثل تمیزکاری و گشت‌زنی تو محل انجام می‌دیم,
‫برگام، می‌شه باورش کرد,
‫اما این شرکته که می‌گه حتماً قلابیه دیگه,
‫آره بابا, پسرم از بچگی از این کارا خوشش میومد,
‫حتی وقتی کسی ازش نمی‌خواست، می‌رفت بیرون آشغال برداره,
‫شور و شوقش خیلی کمک‌دسته,
‫و خب، معمولاً برای جلساتمون از خونه‌ش استفاده می‌کنیم,
‫و از پشت‌بوم این ساختمون هم برای تعلیم ‫دفاع از خود پایه استفاده می‌کنم,
‫عا! برای همین شیشو صداتون کرد!
‫ظاهرتون هم خیلی قوی می‌زنه!
‫عجب بدنی هم دارین! قبلاً شغل خاصی داشتین؟
‫مثلاً ارتش یا پلیس؟
‫از عضله‌مضله خوشش میاد؟
‫چندش,
‫یا نکنه
‫قهرمان بودین؟
‫عه‌وا ماکوتو-چان, بحث قهرمانا رو باز نکن,
‫بهتره آدما عادی باشن,
‫قهرمانا صرفاً برای بقیه زندگی می‌کنن,
‫مطمئنم حسابی از زندگی خودشون می‌زنن,
‫من اومدم!
‫کوییچی تو بچگیش خیلی مشتاق قهرمان شدن بود,
‫ولی شاید اشتباه شروع کرده بود,
‫ادای آلمایت رو در می‌آورد، قاطی دعواها می‌شد و آسیب می‌دید،
‫یا وقتی سعی می‌کرد به بقیه کمک کنه خودشو تو خطر مینداخت,
‫زمان آزمون ورودی دبیرستان هم،
‫می‌گفت می‌خواد قهرمان بشه و رفت توکیو،
‫بعدشم نمی‌دونم چرا افتاد تو رودخونه و امتحانش رو رد شد,
‫واقعاً از همون بچگیش خیلی غیرقابل تکیه و خطرناک بود,
‫ا ـ اینطوری نیست!
‫کازوهو-چان، نظری داری؟
‫می‌خوام بشنوم,
‫نـ ـ نه بابا,
‫اگه حرفی داری روراست باش!
‫عا، در رفت,
‫عه‌وا، خراب کردم,
‫نباید کسی که تازه دیدمو اینطوری زیرسوال ببرم,
‫زیر سوال که والا,,, سرش داد زدی,
‫جای اینکه همونجا وایسی برو دنبالش!
‫آخ!
‫چیزه، وقتی دیدمش چیکار کنم؟
‫سوال خوبیه,
‫خیلی تلاش کرده بود تیپ بزنه, ازش تعریف کن,
‫گرفتمت!
‫واقعاً موقع راه‌ رفتن دست‌پا چلفتی می‌شی,
‫می‌خوام برم خونه! کاری داری؟
‫نه، کاری که ندارم,
‫ازش تعریف کن,
‫داشتم فکر می‌کردم تیپ امروزت با همیشه فرق داره,
‫جدی؟
‫گفتم یکم تنوع بدم,
‫عه، آره, چیزه
‫چیه؟
‫زودباش بگو,
‫انگار
‫عجله‌ای تیپ زدی,
‫عـ ـ عجله‌ای؟
‫آره، عجله‌ای بود مرتیکه!
‫ولی تعریف کردم که,
‫چه خوش می‌گذره!
‫خوبه هرچندوقت یه‌بار به شهر سر بزنی,
‫همینکه دارید لذت می‌برید کافیست,
‫کوییچی-کون، خوبی؟
‫قیافه‌ت مثل مجسمه‌ی بودا شده,
‫خوب می‌باشم,
‫ذهنت را آرام نگه‌ دار و صبوری کن، و آنگاه طوفان سرانجام می‌گذرد,
‫پدرم اینو بهم یاد دادن,
‫راستی، داشت یادم می‌رفت, برای بابات باید سوغاتی بخرم,
‫یکی از هودی‌های اختصاصی آلمایته!
‫باز می‌خوای سر همچین چیزای بدردنخوری پول هدر بدی؟!
‫آخ!
‫فقط داشتم نگاه می‌کردم!
‫مادر جان، وقتشه بریم سوار اتوبوس شیم,
‫عه جدی؟
‫ماکوتو-چان چه خوبه که باهامی,
‫اینو گفتم، ولی قایمکی قراره بخرمش,
‫این تور نیم‌روزه‌ی توکیو گردی تور توهاتو می‌باشد,
‫هم‌اکنون به نقطه‌ی شروع‌مون، ایستگاه توکیو برمی‌گردیم ‫و تور رو تموم می‌کنیم,
‫بابت اینکه باهام اومدی گردش ممنون، ماکوتو-چان,
‫دخترای خوبی مثل تو خیلی کمیابن,
‫دیگه نمی‌گم عروسمون شو،
‫ولی دلم می‌خواد با کوییچی طاقت بزنم و بشی دخترم,
‫چیزه، اونوقت من چی می‌شم؟
‫یه بازیکن آزاد؟
‫از گروه پرت می‌شی بیرون,
‫چه بدجنس,
‫انگار آماده‌ست,
‫وقت تور سوپرایزی رسیده,
‫لتس گو!
‫اخ!
‫لعنتی!
‫نگه نمی‌داره!
‫یه اتوبوس خارج از کنترله!
‫دم داره!
‫هه، یه‌چیزی به اتوبوس چسبیده,
‫گربه‌ست؟
‫ولی یه گربه نمی‌تونه اطلاعات مربوط به تریگر بهم بده,
‫این‌یکی رو می‌سپرم به حرفه‌ایا,
‫پیری، انقدر بدموقع زنگ نزن,
‫ها؟ کوییچی؟!
‫سوار یه اتوبوس خارج از کنترله؟ یعنی چی؟
‫جدی انگار شانسش خیلی داغونه,
‫چیزی که گفتمو آوردی؟
‫یه گردگیر و چسب,
‫می‌خوای چیکارشون کنی؟
‫بعداً حرف می‌زنیم,
‫یکم دیگه می‌رسه!
‫ا ـ اون
‫قهرمان توربو: اینگنیوم، حاضر در صحنه!
‫یه گربه‌ست، نه؟
‫ببخشید، باید در رو بشکونم!
‫همه حالشون خوبه!؟
‫عا,
‫راننده، می‌تونین برونین؟
‫نه! نه ترمز و نه فرمون کار نمی‌کنن!
‫اگه بره تو مرکز خرید بد می‌شه,
‫یه‌سری آدم اون جلون!
‫شیشو؟! اون چیه دستشه؟
‫اسباب‌بازی گربه؟!
‫اینگنیوم هستم, اتوبوس خارج از کنترل وارد بزرگراه شده,
‫از اینجا می‌بینیمش,
‫ولی جلوتر، محوطه‌ی ناروهاتا به‌خاطر ریختن پل بسته‌ شده,
‫حتماً به‌خاطر هیولای اون روزه,
‫با سرعت فعلی، پنج دقیقه دیگه بهش می‌رسین,
‫خوبه که ماشین دیگه‌ای سر راه نیست، ولی محدودیت زمانی داریم,
‫اگه اتوبوس بیوفته، ترجیح می‌دم سوارش نباشم,
‫پیت-۲، اومدی,
‫به‌محض قرارگیری در جایگاه مناسب انتقال ‫مسافران رو شروع می‌کنیم,
‫دلیلش رو نمی‌دونم، ولی اتوبوس یه گربه شده,
‫حواستون باشه تحریکش نکنین,
‫چشم,
‫همگی، قراره منتقل‌تون کنیم به تریلی‌ای که بغلمونه!
‫کارکنانم می‌گیرنتون، لطفاً یکی یکی و آروم به سمت خروجی برین!
‫سلام سلام!
‫برو ببین,
‫بیا ببینم, برو, بیا,
‫این همه بود؟
‫بله,
‫خب,
‫داره کسل‌کننده می‌شه، برای همین
‫آخ آخ,
‫اینگنیوم!
‫تف!
‫هوی انیگما! خوبی؟
‫آره
‫ای‌وای! سوختم ته کشید!
‫سرعتم داره کم می‌شه!
‫سوخت اینگنیوم تموم شد؟
‫موقع دنبال کردن اتوبوس خیلی دوید,
‫باید سریع‌تر بهش سوخت برسونیم,
‫ولی پیت-۲ از کار افتاده,
‫کسی کوسه‌ی تحرکی داره؟!
‫بله!
‫من مردی‌ام که خیلی پاهای سریعی داره!
‫کراولر!
‫تو کی هستی؟
‫کوییچی! بس کن!
‫آخ آخ!
‫دخالت نکن! اینکه کار تازه‌کارا نیست!
‫مامان! الان وقت این حرفا نیست!
‫من رفتم,
‫کوییچی,,, ‫خانم, خوبین؟
- ‫می‌تونم برای کمک‌های اولیه کمک کنم! - ‫عا، کوروایوا-سان,
‫نمی‌تونم بهش برسم!
‫اینطوری اون مسافر تو خطره!
‫اگه سوخت داشتم,,, ‫اومدم پشتیبانی!
‫بفرما!
‫اینگنیوم-سان، برای سوخت از آبمیوه استفاده می‌کنی؟ نمی‌دونستم!
‫تو
‫این هودی رو می‌گین؟
‫من مردی‌ام که تو تاریخ و فرهنگ آساکوسا پوشیده شده!
‫کراولر: نسخه‌ی ویژه‌ی دروازه‌ی رعد!
‫نه اونو نمی‌گم, چرا تو پشتیبانمی؟
‫بله، ازم خواستن بعد از تحویل آبمیوه، کمکتون کنم,
‫درسته، تنهایی سخت می‌شه,
‫خب، می‌گیم یه شهروند عادی که تو صحنه بود کمک کرد,
‫شاید,
‫اون جلو با من,
‫تا جایی که می‌شه عقب بمون و ازم پشتیبانی کن,
‫بله!
‫حواست باشه درگیر مبارزه نشی یا حرکات پرسرعت خطرناکی انجام ندی,
‫مواظب باش,
‫بله!
‫خب,
‫رفیق، بزن بریم!
‫دم‌هاش خیلی دردسرن,
‫کراولر! ببخشید ولی می‌شه طعمه شی؟
‫بله!
‫هی هی!
‫منو ببین!
‫کـ ـ کرومن؟!
‫توجه شرور رو جلب می‌کنم،
‫اینگنیوم-سان هم از پشت سوار اتوبوس می‌شه ‫و ماکوتو سنپای رو نجات می‌ده!
‫یا حدأقل نقشه‌مون اینه,
‫بد شد!
‫تورکو اور!
‫رسیپرو برست!
‫تف! باز شتاب گرفت!
‫یکم دیگه داغ می‌کنم!
‫چیکار کنم؟!
‫۲۰۰ متر تا بخش شکسته مونده,
‫اینگنیوم، سرعتت رو کم کن!
‫وقت نیست, از اون استفاده کنم؟!
‫ولی اگه گند بزنم، کامل از کار میوفتم!
‫من می‌رم!
‫وایسا!
‫کراولر! خیلی خطرناکه!
‫با اراده سریع‌تر می‌رم!
‫من اومدم!
‫کرومن!
‫کوییچی-کون؟!
‫اتوبوس خارج از کنترل داره از پل سقوط می‌کنه,
‫هنوز مونده!
‫حالت موتور!
‫ابر شتاب!
‫راکت شارژ!
‫کراولر!
‫بپر!
‫تو هوا می‌گیرمت!
‫بله!
‫اینگنیوم-سان داره از می‌پره اون‌طرف!
‫از خزش و جهش رو بدنه‌ی اتوبوس استفاده می‌کنم،
‫و می‌پرم سمتش!
‫ولی
‫شتابم کافی نبود!
‫چیزی که کم دارم رو,,, ‫با قدرت اراده جور می‌کنم!
‫شتاب!
‫می‌دونین، قبلاً می‌تونست پرواز کنه,
‫وقتی بچه بود، قبل از راه رفتن یاد گرفت معلق شه,
‫کوییچی!
‫نمی‌دونستم ممکنه پرواز کنه کجا بره، برای همین نگران بودم,
‫اون‌موقع می‌زدمش تا جلوشو بگیرم,
‫ولی انگار دیگه زدنش جلوشو نمی‌گیره,
‫هرچقدر پدر مادرا نگران باشن،
‫زمانی می‌رسه که بچه‌ها خودشون سرخود پرواز می‌کنن,
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که یادشون ‫بدیم چطور درست فرود بیان,
‫کوییچی-کون!
‫خوب فرود اومدم,
‫احتمالاً درست می‌گین,
‫عه؟ مامان، داری برمی‌گردی؟
‫راحت باش یکم دیگه بمون خب,
‫آخ!
‫حرفی که تو دلت نیستو نزن!
‫کازوهو-چان و کوروایوا-سان، لطفاً مواظبش باشین,
‫اگه کار بدی کرد راحت باشین کتکش بزنین,
‫بسپرینش به خودم,
‫و ماکوتو-چان، تو هم همینطور,
‫امروز یکم وضعیت عجیب شد،
‫ولی جدی می‌شه درمورد پسرم فکر کنی؟
‫مامان، بیخیال شو دیگه,
‫خب، ببینم
‫حسابی درنظر می‌گیرمش,
‫سنپای، شما دیگه نکن,
‫سی سانت,
‫اگه تمرین کنی شاید به پنجاه برسی,
‫می‌تونی از رو موانع کوتاه بپری برای همین بدرد بخوره,
‫آره، ولی اون‌روزی
‫داشتم ویـــژ پرواز می‌کردم! خیلی خفن بود,
‫مطمئنی توهم نزدی؟
‫شاید به‌خاطر عقده‌ی کوسه‌ت یه توهم غم‌انگیز زدی,
‫نه,
‫واقعی بود, ولی نمی‌تونم بازسازیش کنم,
‫شاید یه معجزه‌ی یک‌باره بوده که قدرت آساکوسا به ارمغان آورده,
‫ربطش به آساکوسا چیه؟
‫برای افتتاح مرکز خرید ماروکانه یه مراسم برگزار می‌شه,
‫پاپ هم تصمیم گرفت با یه‌سری اجراکننده‌ی محلی شرکت کنه,
‫عه؟ راستی چندوقته شیشو رو ندیدم,
‫قسمت بعد، «اعلانیه‌ی مراسم!»
‫چیزایی که ازشون خبر ندارم دارن رخ می‌دن,
‫ابر گشتاور
‫انفجار دوطرفه
‫یورش موشکی
- M -35 -68 l 286 -68286 -1 -35 -1 - ‫کــوســه: «پــشــه‌کُـــش»
‫(پرو) «حرفه‌ای»
‫m -115 -198 l 607 -198607186 -115186
‫کسی که از راه یک شغل مشخص زندگی‌اش رو می‌گذرونه, یه فرد حرفه‌ای,
‫همچنین کسی که توی یه زمینه خاص، دانش یا مهارت تخصصی داره,
‫کاربلد، متخصص,
‫Tenshi Hunter ‫قسمت ۹
‫ظهور مادر!
‫بیاید زندگی یک‌دیگر را دل‌نشین کنیم
‫امداد مدنی: نماینده‌ی منطقه‌ی ناروهاتا
‫کوروایــوا تــاکــِشـــی
‫گسیختگی
‫دروازه‌ی رعد
‫خواسته‌های مادی
‫هاچ زنبور منزوی
- ‫m -35 -68 l 286 -68286 -1 -35 -1 - ‫کــوســه: «بــاکــه‌نـــکو»
‫گربه‌ی هیولا، یکی از افسانه‌های ژاپنیه
‫ترمز اضطراری
- ‫m 13 -88 l 246 -88246 -313 -3 - ‫تیم ایداتن ‫انـــیـــگــمــا
‫هاچ زنبور منزوی