این شوکا خیلی به درد میخورن,
طبیعت اصلی طرف رو میکشن بیرون,
نشون بده!
اون وحشی‌گری که قایم کردی رو نشون بده!
شاید هم این شوک براش خیلی سنگین باشه,,, و له بشه,
من هنوز,,, کارم تموم نشده
تا وقتی خودمو ثابت کنم,,, قرار نیست بمیرم!
استوار,
با فضیلت,
نسل به نسل، خاندان پرافتخار نیجیکو پابرجا مونده,
در واقع، داداش و آبجی بزرگت هم راه منو رفتن و به نگهبانان جهنم ملحق شدن
و بار مسئولیت حکومت روی زمین رو به دوش کشیدن,
می‌فهمی چی دارم بهت میگم,,, زانکا؟
بله قربان,
تهدیدهایی که اینجا روی زمین باهاشون روبرو میشیم شامل
هیولاهای آشغال، بارون زباله و بیماری‌هایی که از مواد خطرناک پخش میشن,
اما یه چیزی هست که نباید هیچوقت یادت بره
بزرگترین تهدید، خودِ آدمه!
نگهبانان جهنم، یه نهاد حیاتی برای کنترل کردن مردمن,
چیزایی که اینجا، توی آکادمی مرکزی نگهبانان جهنم منتظرته
آزمون‌های سخت و رقبای بی‌رحمه,
برای رسیدن به قدرتی که نگهبانان جهنم بهش نیاز دارن، باید از طریق رقابت یاد بگیری!
باز شروع کرد با همون سخنرانی همیشگی,
باورم نمیشه دوباره وقتِ کارآموزای جدیده,
شایعه شده این دسته یه آدم حسابی خفن داره,
دختره یا پسر؟
دختره,
عجب! ببینیم چجوریه!
زانکا خیلی خودشو بالا میبینه، نه؟
باباش از کله‌گنده‌های شهره, ما در حدش نیستیم,
خونِ اصیل، ها؟
خاندان نیجیکو یه خونه‌ست پر از نخبه‌ها که همشون میرن توی نگهبانان جهنم,
ولی زانکا زیر این فشار قویه, همیشه بهترین نمره‌ها رو توی کلاس میگیره,
شرط میبندم دخترا براش غش میکنن,
آره، معلومه که شاگرد اول میشه و تاج طلایی رو برمیداره,
آره، معلومه دیگه,
ما آدمای معمولی هستیم, نمیتونیم یه استعداد ذاتی رو شکست بدیم,
دقیقا درست میگی!
اصلا دلم نمیخواد با این اسکلایی که اینجان مقایسه بشم!
"میدونی چقدر پشت صحنه دارم زحمت میکشم؟!"
فقط وایسید و ببینید,
بدون اینکه عرق کنم، شاگرد اول میشم,
پاشو,
بشین,
این روزا داریم یه افزایش جرم و جنایت از طرف "گیور" ها میبینیم,
یعنی یه "هل گارد" قوی لازم داریم که بتونه جلوشون وایسه,
شماها توی این سه سال اینجا تمرینای سختی رو گذروندین,
ما تشنه‌ی استعدادهای جدیدی هستیم که بتونیم جذب کنیم,
واسه همین
به عنوان یه مورد خاص، امسال،
تصمیم گرفتیم یه دانش‌آموز با استعداد خاص رو تو این کلاس قبول کنیم,
تو زاغه‌ها بزرگ شده، ولی توانایی‌هاش انکار ناپذیره,
نمی‌تونستم تا ابد تو تاریکی بمونم,
وقتی با "واقعیت ماجرا" روبرو بشم
می‌فهمم که ضعفم و قدرت واقعیم چیه,
"مقام والای" آکادمی یه صندلی بود به اسم تخت طلایی,
فقط بهترین دانش‌آموز اون سال اجازه داشت اونجا بشینه,
قسمت ۱۷
خاطرات یه آدم معمولی
باورنکردنیه
محشره!
انتظار نداشتم تو اولین جلسه تمرینی از همه دانش‌آموزای کلاسمون ببری,
تو واقعاً چیزی که لازمه رو داری,
حتی میتونی تخت طلایی رو بگیری، هیو,
مشکلش چیه؟
تو زاغه‌ها بزرگ شده، ولی فکر می‌کنه از ما بهتره؟
تا حالا نشنیده بودم معلم اینقدر از کسی تعریف کنه,
فکر کرده چه خبره چون یه بار از ما برده,
خیلی شلخته‌س, هیچ اصولی نداره,
اینجوری تو هل گارد به جایی نمیرسه!
تنها دلیلی که منو برد این بود که سبک داغونش ریتممو بهم زد,
وقتی به سبکش عادت کنم، اون نخودیه رو تو یه ثانیه میبرم,
آره، منم امروز تو فرم نیستم,
ولی زانکا رو هم برد,
زانکا؟
عجب چیزیه!
من که نتونستم ببرمش,
خوشحالم که یه سبکی دیدم که تا حالا ندیده بودم,
فکر کنم راه زیادی دارم, دوباره تمرین، ها؟
لعنتی!
هنوز به اندازه کافی تلاش نکردم,
من اینجا نفر اولم,
هنوز نباختم!
دماغت,
داره خون میاد,
اون شنید؟
She heard that?
عه، نمیدونستم اینجایی!
فکر کردم برگشتی سر کلاس,
نه, دنبال جایی بودم آب بخورم,
باید آروم شم,
باید بگم، خیلی خفنی,
تازه اومدی، بعد کاندیدای تخت طلایی هم شدی, عجب!
اصلا نشستن رو تخت طلایی چه فایده ای داره؟
خب,,, یه جورایی یه سری آدم حسابی بهش رسیدن دیگه,
اسطوره های هل گارد، رده بالاهای سنترال
همه جور آدم معروفی رو اون صندلی نشستن,
یه چیزیه که همه میخوانش,
البته شنیدم خواهر بزرگم هیچ وقت بهش نرسید,
نمیفهمم,
نشستن رو صندلی چه فایده ای داره؟
فقط میخوای بقیه ازت خوششون بیاد؟
این چه فایده ای داره آخه؟
وقتی "اصل کار" رو ببینی، میبینی فیک ها شروع میکنن به تغییر کردن,
اونم چه تغییرات ضایعی!
موهات رو کوتاه کردی,
مهم نیست, خواستم یه تغییری بدم,
یه سری از فیک ها سعی میکنن تقلید کنن,
هی، اون حرکت رو چطوری زدی؟
به کسی نمیگم, اشکالی نداره یادم بدی؟
یه سری از فیک ها سعی میکنن ازشون بدزدن,
چه حالی میده استعداد ذاتی داشته باشی,
یه سری از فیک ها فقط بد میگن ازشون,
آره، اینجوری خیلی راحت تره,
خیلی حال به هم زنن,
کاش منم اینجوری به دنیا میومدم,
ولی
امروز یه کلاس ویژه داریم,
یه سری سلاح جمع کردیم,
از حست پیروی کن و یکی رو که بهت حس خوبی میده انتخاب کن,
یه هل گارد باید بتونه از انواع سلاح ها استفاده کنه،
ولی انتخاب یه سلاح با کیفیت و متناسب با نقاط قوتت
یه مهارت ضروریه,
ببینیم چقدر چشمت تیزه,
از همه حال به هم زن تر
اونی بود که فکر میکرد از فیک ها بهتره،
من,
عجب، پس اون آکادمی حتی کلاس انتخاب سلاح هم داره؟
و اون سلاحی بود که انتخاب کردی؟
ولی بعدش
اون پایین چیکار میکنی؟
یه لحظه وایسا,
مگه نگفتی کلاس سه روز پیش بود؟
یعنی
تو کل این مدت تو اون چاهِ دست‌ساز بی آب و غذا بودی؟!
اگه ما از اونجا رد نشده بودیم الان مرده بودی!
یه سوراخ دیدم، حس کردم وظیفه‌ست برم توش,
الان دیگه نمی‌تونم بیام بیرون,
می‌فهمم,
فکر کنم باید همین‌جا بشینیم و از منجوی محلیِ برگ‌شکلت لذت ببریم,
بقیه اون سلاح‌هایی رو انتخاب کردن که فکر می‌کردن قوی‌ترن,
فکر کردم هیو هم همین کارو می‌کنه,
برای همین گفتم یه کاری خلاف جریان آب انجام بدم,
یه آشغالِ داغون برداشتم که اصلاً شبیه سلاح نبود,
همیشه این چیزا رو می‌شنوی، نه؟
"باحال‌ترین سلاح اونیه که شبیه آشغاله,"
پس سلاح باحالی نبود؟
حتی سلاح هم نبود,
مدرسه گند زد میز رو بچینه،
یه تیکه چوبِ الکی قاطی بقیه شد,
فکر نمی‌کردم یه روز من بشم کسی که بقیه اونجوری نگاش می‌کنن,
بعدش لحظه‌ای رسید که همه منتظرش بودن،
وقتی "غولِ واقعی" یه سلاح انتخاب کرد
یه شمشیر معمولی و بی‌خاصیت بود,
وای، چقدر خرم!
من گُهِ گُه‌های یه توده‌ی گُهم!
من خودِ گُهم!
من تمام این مدت یه پُزِ گنده بودم، می‌خواستم بقیه فکر کنن استعداد ذاتی دارم
الان فهمیدم,
آدم معمولی هیچ‌وقت نمی‌تونه یه استعداد ذاتی بشه!
گمشو بابا,
فقط می‌خوام بمیرم,
من همون‌قدر پُزِ الکی‌ام که این چوبِ مسخره,
فقط یه بی‌خاصیتِ تخمی,
ها؟
آیا یه آدم معمولی نمی‌تونه از استعدادهای ذاتی هم بهتر بشه؟
نه اینکه من بدونم استعداد ذاتی یعنی چی،
ولی اگه اون چیزی نیستی، کی گفته باید باشی؟
اصلا هر چی، تهش تو می‌خوای ادامه بدی، مگه نه؟
هنوز داری اون "چوبِ مسخره" رو نگه می‌داری، نه؟
خیلی‌ها بهش می‌گن آشغال و می‌ندازنش دور،
ولی تو هنوز بهش چسبیدی,
نه اینکه باید به حرف یه عابرِ ساده اهمیت بدی
ولی تا وقتی ضعف‌هاتو نشناسی، قوی نمی‌شی,
آهان، درسته,
ما دوباره به این شهر برمی‌گردیم تا منجوی بیشتری بخوریم,
دوست دارم یه روز ببینم ثابت می‌کنی که
اینکه یه آدم معمولی بتونه از یه نابغه هم جلو بزنه,
چه دستیارای نازی,
بهت نگفته بودم مگه
تا وقتی اینو ثابت نکنم قرار نیست بمیرم,
میخوام بهتون نشون بدم
یه آدم معمولی چه کارا که نمیتونه بکنه!
هی زانکا، رفیق قدیمی
چه,,, آدم,,, معمولی,,, می
معلومه که داری قشنگ توهم میزنی,
زهر چسبونکی لزج!
نوروتاکسین! (زهر عصبی)
بعد یه توهم‌زای مارمولکی هم قاطیش کن!
خب؟ خب؟ خب؟!
همونی بود که باهاش چاقو زدمت!
دیوونه‌وار باحاله، نه؟!
فوق‌العاده‌ست!
نه,,, مارمولک‌واره!
این یکیو از یه یارو گرفتم که می‌خواست باهاش منو بکشه,
توهم‌هایی به این واضحی درست میکنه که فکر میکنی واقعیه,
بعدش کاری میکنه که دلت بخواد روده‌هاتو بالا بیاری!
هیچوقت سیر نمیشی ازش!
آخ!
ای بابا، دنده‌هام درد میکنه!
هی، میدونی چیه؟ وقتی دنده بشکنی، داداش
حتی خندیدن هم درد داره,
میدونستی، ها؟
آره، فهمیدم, بیشتر مردم میدونن,
فکر میکردم بیشتر از اینا بجنگی,
انگار دیگه تموم شد
شاید یه پاک‌کننده‌ی (Cleaner) دیگه بیشتر حال میداد,
نگاه کن! داری کیف میکنی!
ناموسا نامردیه!
منم بیارین تو بازی!
بزن بریم!
من رفتم بیرون!
عه، اینجا هم هیشکی نیست؟!
اینجا چه خبره؟
نمیدونم چطوری بیام بیرون، و همش اینجا تنها بودم,
تو تنها دوست منی، روچی!
صبر کن!
هی، گفتم صبر کن!
روچی!
مهمونی که تا ابد نمیمونه، زانکا رفیق,
فکر کنم بهتره الان تقدیمت کنم به غول آشغالا,
جابر پیر مثل یه قهرمان ماموریتشو انجام داد!