‫«خواهی که ز هیچ‌کس به تو بد نرسد ‫بدگوی و بدآموز و بداندیش مباش,»
‫[حضرت مولانا]
‫[قسمت ۷]
‫[جایی هستم که هر دو عالم گُم شده‌اند,]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫تصمیمم به جنگ، برقراره,
‫اما تا زمانی که مقدمات جنگ انجام بشه،
‫خواستۀ مولانا جلال‌الدین برآورده می‌شه,
‫یه قاصد برای بایجو نویان بفرستید,
‫روی نامه‌ای که همراهش می‌بره، ‫قید کنید:
‫«ما خواستار صلح هستیم، نه جنگ,»
‫امر شما مطاع، سرورم,
‫سرورم,
‫اگه اجازه بدین
‫می‌خوام دیدگاهم ‫در باب این موضوع رو به عرض‌تون برسونم,
‫- بگو, می‌شنوم, ‫- الان که درد مردم هنوز تازه‌ست،
‫از ظلم مغول‌ها فرار کردن
‫و به شهر ما پناه آوردن
‫و قلعه‌هامون دارن توی آتیش می‌سوزن
‫پیشنهاد صلح سلطان ‫مردم رو نمی‌رنجونه؟
‫چرا برَنجونه؟
‫مردم از شما توقع دارن ‫مغول‌ها رو شکست بدین,
‫و به ظلم مغول‌ها پایان بدین، سرورم,
‫پس اینکه پدرم، علاءالدین کیقباد،
‫با مغول‌ها از در صلح وارد شده، ‫به مذاقت خوش نیومده, آره اصفهانی؟
‫البته که نه!
‫سرورم، من,,,
‫یه چیزی رو خوب به خاطر بسپار,
‫من در حالی که برای جنگ فردا آماده می‌شم،
‫برای صلح تلاش می‌کنم,
‫به توصیه‌های مولانا جلال‌الدین گوش می‌دم,
‫نامه رو به قاصد تحویل بدین,
‫می‌خوام فردا با نامه از شهر خارج بشه,
‫ضمناً,,,
‫هر چیزی که توی این شورا ‫در موردش صحبت می‌شه، محرمانه‌اس,
‫لازم نیست همه بدونن ‫اینجا چه اتفاقاتی افتاده,
‫امر شما مطاع، سرورم,
‫می‌تونید برید,
‫من در حالی که برای جنگ فردا آماده می‌شم،
‫برای صلح تلاش می‌کنم,
‫به توصیه‌های مولانا جلال‌الدین گوش می‌دم,
‫نامه رو به قاصد تحویل بدین,
‫می‌خوام فردا با نامه از شهر خارج بشه,
‫ضمناً
‫هر چیزی که توی این شورا ‫در موردش صحبت می‌شه، محرمانه‌ست,
‫چوبم رو پس بده, ‫باهاش حیوون‌هام رو چوپانی می‌کنم,
‫ای بابا!
‫پسش بده!
‫وگرنه می‌زنمت!
‫می‌خواد ما رو کتک بزنه!
‫جادو بلدی؟ بگیرش!
‫چوبم رو بده!
‫بگیر!
‫چوبم رو بده!
‫اگه ندی,,, اگه ندی,,,
‫اونجاست, اونجاست,
‫بُزهام رو می‌فرستم سراغتون,
‫بَع! بَع! بَع!
‫بدیدش به من!
‫کار و بارتون رو ول کردین، ‫با یه دیوانه درگیر شدین,
‫یه کم ادب داشته باشین!
‫چوبت رو بگیر، پسرم,
‫- برگرد مکتب, ‫- چوبم رو به کسی نمی‌دم,
‫نمی‌دم!
‫بدون اون نمی‌تونم ‫از کوه‌ها بالا برم, می‌ترسم,
‫نترس, چوبت دستته, ‫راه بیفت,
‫چوبم رو به کسی نمی‌دم,
‫آقا صلاح‌الدین!
‫این دیوانه خودش رو مُدَرس می‌دونه,
‫محض رضای خدا بگو
‫از کی تا حالا دیوانه‌ها مدرس شدن؟
‫از وقتی که عاقل‌هایی مثل شما ‫ذهن‌شون رو به هم ریختن,
‫تعجبی نداره، آقا!
‫ببینید، آقا صلاح‌الدین هم سواد نداره
‫ولی اون هم توی مکتب کار می‌کنه,
‫همۀ مُریدهای خداوندگار ‫از بین فقیر فقرا هستن,
‫ولی همۀ مُریدهاش بی‌تکبرن,
‫می‌دونیم افراد متکبری مثل شما ‫چیزی برای پنهون‌کاری دارن,
‫حالا حرف دل‌تون رو بزنید ‫و به ظلم‌تون پایان بدین,
‫ظلم؟
‫محاله! محاله!
‫بیشتر برازندۀ شماست,
‫مگه نه آقایون؟
‫وگرنه چرا باید یه مُدرس مکتب،
‫طرفدار مغول‌ها باشه؟
‫کفایت نمی‌کنه آقا!
‫کفایت نمی‌کنه,
‫برای درک استاد ما،
‫هوش تو کفایت نمی‌کنه,
‫هر چقدر هم بخونی یا بنویسی، ‫باز هم کفایت نمی‌کنه,
‫چرا کافی نیست؟
‫چون کوردل هستی,
‫سرورمون از یک طرف برای جنگ آماده می‌شه،
‫و از طرف دیگه، دنبال راهی ‫ برای صلح با مغول‌هاست,
‫چه کسی حاکم رو وسوسه کرد ‫و ذهنش رو به این سمت متمایل کرد؟
‫مولانا جلال‌الدین,
‫برام هیچ اهمیتی نداره ‫در موردم چی می‌گن,
‫ولی چیزهایی که در مورد شما گفتن،
‫من رو خیلی ناراحت کرد,
‫با من بیا، صلاح‌الدین,
‫من رو نکِش!
‫نمی‌تونم یه کم آرامش داشته‌باشم؟ ‫ولم کن!
‫میای, میای,
‫وگرنه پیدات می‌کنن,
‫باشه میام, انقدر من رو نکِش!
‫گفتم که صور اسرافیل دست منه,
‫هر وقت شیپور رو به صدا در بیارم
‫قیامت به‌پا می‌شه,
‫قیامت به‌پا می‌شه، ادریس,
‫برپاییِ قیامت رو با چشم‌های خودم می‌بینم,
‫وقتی زمین به لرزه در میاد ‫و هرج و مرج می‌شه،
‫من روی پاهام می‌ایستم
‫و نابودیِ همه، ‫سلطان و مولانا جلال‌الدین رو
‫تماشا می‌کنم,
‫بعد از اینکه شیپور رو به صدا در آوردم،
‫به همه بگو باید کنار چه کسی ‫و در مقابل چه کسی قرار بگیرن,
‫البته بعد از اینکه ‫ امکان صلح رو از بین بردم,
‫کی دل صلاح‌الدین ‫ و این بی‌چاره رو شکسته؟
‫ما شکستیم، آقا,
‫- شغلت چیه؟ ‫- زرگرم,
‫- روی طلا کار می‌کنی، درسته؟ ‫- بله, روی طلا کار می‌کنم,
‫خب، دلیل زیبایی ‫این جواهراتی که ساختین، چیه؟
‫چی باید باشه؟
‫خودِ طلا دیگه,
‫با اینکه این رو می‌دونی،
‫کورتر از اونی هستی ‫ که ذات انسان‌ها رو ببینی,
‫از درک این حقیقت خیلی دورین,
‫به‌خدا قسم,
‫در ذات انسان،
‫نه مغولی هست، نه مسلمان، ‫نه مسیحی، و نه بت‌پرست,
‫روز الست که خداوند ‫روح انسان‌ها رو آفرید،
‫مگه ذات‌شون یکی نبود؟
‫اون چیزی که انسان رو از ذاتش دور می‌کنه، ‫خودِ انسان‌ها هستن,
‫پس من اون ذاتِ خالص رو دوست دارم,
‫هم صلاح‌الدین و هم این بی‌چاره، ‫اون ذات رو دارن,
‫برگردین به خودتون نگاه کنین,
‫ذاتِ من کجاست؟
‫ذاتم کجا رفته که از زبونم شَر می‌باره؟
‫حرفم رو فراموش نکنید,
‫به‌خاطر خدا فراموش نکنید,
‫کسی که همۀ مردم رو به یه چشم نمی‌بینه،
‫حتی اگه مدرس هم باشه،
‫در واقع یاغیه,
‫همراهم بیا,
‫نشکن,
‫دلش رو نشکن,
‫آقایون، روز دهم، روز جنگه,
‫به مغان لشکرکشی می‌کنیم
‫و بایجو نویان رو ‫ به جنگ در خاک خودمون فرا می‌خونیم,
‫راه طولانیه و جنگ هم سخت,
‫آماده باشید,
‫بدون اتلاف وقت شروع کنید,
‫می‌گن بایجو نویان ‫ تابه‌حال شکست نخورده,
‫بهمون شک داری، عزت؟
‫- شک ندارم ولی,,, ‫- می‌ترسی,
‫نترس، عزت,
‫ترس انسان رو به اشتباه می‌اندازه,
‫خوش اومدین، جناب اصفهانی,
‫خیلی ممنون، خداوندگار,
‫ممکنه بخواید بدونید ‫دلیل اومدن‌مون به اینجا چیه,
‫سلجوقیان ۱۰ روز دیگه ‫به مغان لشکرکشی می‌کنن,
‫انشاالله بایجو نویان رو ‫در سرزمین خودش شکست می‌دیم,
‫برای همین اومدیم اینجا ‫تا از دعای خیر شما بهره‌مند بشیم,
‫دلیل لبخندتون رو متوجه نشدم,
‫پایان کار مغول‌ها که تمام جهان ‫رو به ترس انداخته نزدیکه، خداوندگار,
‫دلیل لبخندم همینه,
‫ضمناً پسرت که در کنار منه،
‫ماشاءالله با دانشش غافل‌گیرم کرد,
‫به پسرم، علاءالدین اعتماد کامل دارم,
‫من هم همین‌طور,
‫در مورد درخواست شما،
‫فردا هم مثل امروز ‫برای پیروزی سلجوقیان دعا می‌کنم,
‫پایان این جنگ، ‫چه خوب و چه بد
‫پایان یک دوران و آغاز یک دوران دیگه‌ست,
‫این امر، قطعیه,
‫- با اجازه, ‫- شرمنده می‌کنید,
‫چرا اومدیم اینجا بابا؟
‫به‌خاطرِ تو,
‫بابا!
‫نکن بابا! نکن!
‫خبری که می‌خواستم رو نیاوردی,
‫این بار کاری که می‌خوای رو می‌کنم,
‫یه فرصت دیگه بهم بده,
‫یه فرصت دیگه، بابا!
‫گفته بودم اگه چیزی که می‌خوام رو نیاوردی، نیا,
‫نباید می‌اومدی,
‫کاش می‌مُردی ‫و دست خالی نمی‌اومدی,
‫این کار رو نکن، بابا! ‫ولم نکن,
‫ولم نکن!
‫ولت کرد؟
‫یقه‌ام رو ول کن,
‫چی از من می‌خوای؟
‫در اصل، تو چی می‌خوای؟
‫از خودت, از خودت,
‫بیا فرزندم,
‫بشین,
‫بیا,
‫ظاهرت داد می‌زنه یه مشکلی داری,
‫مگه نه؟
‫تعریف کن,
‫تا حالا کسی رو کُشتین؟
‫از مرگ می‌ترسین؟
‫تو می‌ترسی؟
‫خیلی,
‫خیلی می‌ترسم,
‫ولی سعی می‌کنم نشون ندم,
‫هر چی بیشتر پنهون کنی، ‫آشکارتر می‌شه,
‫در واقع زندگی عبارت است از دو نَفَس،
‫نفسی که موقع به دنیا اومدن می‌کشیم
‫و نفسی که موقع از دنیا رفتن ‫ بیرون می‌دیم,
‫زمان در عالم هستی، ‫به همین کوتاهیه,
‫در این مدت کوتاه، ‫فقط یک چیزه که آدم رو همراهی می‌کنه,
‫مرگ,
‫مرگ در واقع، زندگیه,
‫اگه مرگ چیز بدی بود، ‫چرا باید همراهی‌مون کنه؟
‫پس باید به حکمتی که ‫ در مرگ نهفته‌ست، گوش بدیم,
‫باید بفهمیم اون حکمت چیه,
‫خداوندی که به مردگان ‫زندگیِ دوباره می‌بخشه
‫می‌تونه زندۀ شما رو به مُرده تبدیل کنه
‫و هروقت خواست جونت رو بگیره
‫پس باید یه راهی برای کشتنش پیدا کنی,
‫این رو فراموش نکن فرزند,
‫کسی که از مردم جدا بشه،
‫حتی اگه هزار کلمه بلد باشه، لال‌ـه,
‫کاش پدر دیگه‌ای داشتم,
‫از یه,,,
‫مادر دیگه به دنیا می‌اومدم,
‫زندگی‌ام در کنار شما می‌گذشت,
‫شاید ارزش زمانی که کنار ما می‌گذرونی ‫به اندازۀ یه عمر باشه,
‫شاید,
‫ممنون به‌خاطر وقتی که گذاشتید,
‫هارون، برو به عمر اتابک خبر بده,
‫جناب اصفهانی و طبیب ‫ رفتن توی اون خونه,
‫باشه,
‫تبش خیلی بالاست,
‫تا صبح دَووم نمیاره,
‫هر کاری لازمه بکنی، بکن ‫و این مرد رو زنده نگه دار,
‫- قربان, ‫- طبیب!
‫گفتم زنده نگهش دار,
‫تو قراره مقدمات تاج و تخت من رو فراهم کنی,
‫تو نباید بمیری!
‫نباید بمیری,
‫حق داشتین که شک کنین
‫جناب اصفهانی و طبیب ‫توی اون خونه هستن,
‫کسی که دنبالشیم هم باید اونجا باشه,
‫به چه جرئتی، عمر اتابک؟
‫چطور جرئت می‌کنین ‫وارد این خونه بشین؟
‫به چه حقی این کار رو می‌کنین؟
‫دارم با شما صحبت می‌کنم,
‫حق با شماست,
‫اشتباه از من بود,
‫توقع یه جواب منطقی دارم,
‫دنبال یه نفر می‌گشتیم,
‫فکر می‌کردیم اینجاست ‫ولی خب اشتباه کردیم,
‫کی هست؟
‫نکنه پدرمه؟
‫پدرتون نیست,
‫با اجازه,
‫پس اشکالی نداره اگه ‫پدرم رو از این جریان مطلع کنم,
‫خودتون می‌دونید,
‫افسون خاتون,
‫منم, نترس,
‫آقا! خیلی نگران‌تون بودم,
‫اینجو کجاست؟
‫مُرده,
‫اینجو مُرد ‫ولی خبری که بابام منتظرش بود رو گرفتم,
‫چه خبری؟
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم!
‫اسب‌ها رو بیار,
‫سریع!
‫آریک,
‫آریک، واینستا, فرار کن! ‫فرار کن!
‫سریع!
‫یالا!
‫چیه؟
‫کامیار، تضمین آیندۀ دولت سلجوقیه,
‫اگه سرورمون چیزی که ‫اینجا نوشته شده رو تأیید کنه
‫می‌تونیم بدون نیاز به جنگ با مغول‌ها، ‫ زندگی کنیم,
‫انشاالله، جناب وزیر,
‫انشاالله, انشاالله,
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫حضار محترم!
‫سلطان ما، حافظ جهان ‫ اعلی‌حضرت غیاث‌الدین کیخسرو تشریف آوردند,
‫عمر، آماده‌سازی مقدمات جنگ ‫ چطور پیش میره؟
‫سرورم، تمام لشکر شما ‫برای مقدمات بسیج شدن,
‫عالیه,
‫در مورد این مسئلۀ جاسوسی چطور؟
‫سرورم، ما همه‌جای قونیه رو گشتیم,
‫ولی هیچ اثری از مغول پیدا نکردیم,
‫مشخص شد حضور مغول‌ها در شهر، ‫فقط یه شایعه بوده,
‫این‌طور نیست,
‫سرورم,
‫این بندۀ شما، ردی که از مغول‌ها می‌خواستین رو
‫پیدا کرده,
‫اگه,,,
‫سرورمون اجازه بدن ‫می‌تونیم جاسوس‌ها رو به حضورتون بیاریم,
‫اجازۀ من رو دارید,
‫بیاریدشون,
‫این یکی از جاسوس‌های مغوله,
‫ضمناً,,,
‫به لطف این مرد
‫اطلاعات مهمی به دست‌مون رسیده,
‫چه اطلاعاتی؟
‫اون یکی رو بیارید,
‫این کیه؟
‫بگو, این کیه؟
‫سوکتای,
‫توضیح بده دقیقاً کیه,
‫سوکتای، پسر بایجو نویانه,
‫چرا اومدی شهر ما؟
‫چرا اومدی قونیه؟
‫پدرم بایجو نویانه,
‫از من خواست به شهرتون بیام ‫و براش اطلاعات ببرم,
‫چه اطلاعاتی؟
‫بفهمم سلجوقیان چی‌کار می‌کنن,
‫شاید می‌تونستیم ‫تصمیماتِ جنگی سلجوقیان رو بفهمیم
‫و بر اساس اون آمادگی ایجاد کنیم
‫و سلجوقیان رو در جایی که ‫خودمون می‌خوایم، شکست بدیم,
‫سه نفر به اینجا اومدن,
‫سومی فرار کرد,
‫حتماً یه سری اطلاعات برده,
‫اطلاعات این بوده که سلجوقیان ‫در حال ایجاد آمادگی برای حملۀ مغول‌هاست,
‫- درسته؟ ‫- نه‌خیر!
‫دروغ نگو، پسر, دروغ نگو,
‫تو این اطلاعات رو ‫به اون دوستت که فرار کرد، دادی,
‫نه, ندادم,
‫پس با چه اطلاعاتی فرار کرد؟
‫جواب سؤالم رو بده,
‫سرورم,
‫این سکوت، نشانۀ اعترافه,
‫سکوت می‌کنه؛ چون جوابش، سرش رو به باد می‌ده,
‫در مورد این آدم، حرفی برای گفتن داری؟
‫دارم,
‫این آدم برای رسیدن به اهدافش، ‫دست به هر کاری می‌زنه,
‫حتی از چاقو کشیدن روی کسی که ‫ بهش می‌گه داداش، ابایی نداره,
‫اگه فرصتش رو داشتم، ‫دلم می‌خواست با یه خنجر، قلبش رو در بیارم,
‫ولی چنین فرصتی ندارم,
‫مطمئن باشید، سرورم,
‫مطمئن باشید که ‫ سوکتای دروغ می‌گه,
‫خبری که پدرش، بایجو نویان، منتظرشه
‫الان با قاصد تو راهه,
‫سرورم,
‫تخطی فردی به نام سوکتای ‫علیه سلطنت شما،
‫واضح و روشنه,
‫به‌نظرم,,,
‫باید سرش رو زد,
‫دستور با شماست، سلطان,
‫با نظرتون موافقم، جناب اصفهانی,
‫تاوان جنایت علیه من و کشورم
‫از دست دادن سرشه,
‫سرورم اگه صلاح بدونید، ‫فردا بعد از نماز ظهر،
‫در حضور مردم، سرش رو بزنیم,
‫اجازۀ من رو دارید,
‫بیا اینجا، آقا,
‫نزدیکتر,
‫اگه یه‌بار دیگه، ‫قبل از مشورت با من کاری بکنی،
‫کار رو به جلاد نمی‌سپرم؛ ‫خودم سرت رو می‌بُرم,
‫ببریدشون زندان,
‫ولم کنید,
‫بذارید برم,
‫گفت پسر فرمانده‌ست,
‫دیشب برای پدرش یه قاصد فرستاده،
‫و خبری که منتظرش بوده رو بهش داده,
‫جز نابودیِ ما ‫ هدف دیگه‌ای نداشته، بابا,
‫فردا بعد از نماز ظهر، ‫قراره سرش رو بزنن,
‫بابا، چرا ساکتی؟
‫این پسر عمداً ما رو فریب داد,
‫اعتماد و تلاش شما رو حیف کرد,
‫فردا جزای کارش رو می‌بینه,
‫این توصیه‌ام به هر دوی شماست,
‫اگه می‌خواین تو بهشت جا داشته باشین، ‫با همه دوستی کنید
‫از کسی کینه به دل نگیرید,
‫زیاده‌خواهی نکنید,
‫زیاده‌خواهی شخص دیگه‌ای ‫ رو هم برآورده نکنید,
‫مثل شمع، مثل مرهم باشید,
‫مثل سوزن نباشید,
‫اگه می‌خواید بدی از کسی بهتون نرسه،
‫بد حرف نزنید,
‫بدی رو آموزش ندید,
‫بد فکر نکنید,
‫چون وقتی یه نفر رو با حس دوستی به یاد میاری
‫دلت پر از شادی می‌شه,
‫اون شادی، خودِ بهشته,
‫اگه کسی رو با حس دشمنی به یاد بیاری،
‫دلت پر از غم می‌شه,
‫اون غم، خودِ جهنمه,
‫وقتی دوستاتون رو به یاد میارین، ‫باغِ دل‌تون پر از گل می‌شه,
‫پر از گل و ریحون می‌شه,
‫اگه مدام به دشمنان‌تون فکر کنید،
‫باغ دل‌تون پر از خار و مار می‌شه,
‫قلبت رو به درد میاره,
‫درونت پر از حس پژمردگی می‌شه,
‫این دقیقاً همون کاریه که ‫انبیا و اولیا الهی انجام می‌دادن,
‫شخصیت خودشون رو پرورش می‌دادن,
‫مردم هم پیش اون‌ها ‫جنبه‌های مثبت‌شون بروز می‌کرد,
‫و بعد با خوشحالی و رضایت ‫مُرید و پیرو اون‌ها می‌شدن,
‫پس بذارین هر کس با نیّتی که داره، پیروز بشه
‫یا با نیّتی که داره، شکست بخوره,
‫بذارید شرمنده بشن,
‫بیا تو,
‫- شب‌تون بخیر، قربان, ‫- شب تو هم بخیر,
‫بفرما,
‫افسون خاتون من رو فرستاده، قربان,
‫برای هزینۀ دَر,
‫می‌گن شما باید بپردازین,
‫دَر شکسته,
‫این هزینۀ در,
‫این هم انعام شما,
‫ممنون، قربان, ‫این از طرف افسون خاتونه,
‫می‌تونی بری,
‫کسی که قلم به دست داره،
‫و خوش‌کلام‌ـه
‫باید بتونه معذرت‌خواهیِ درست‌وحسابی انجام بده,
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫سنگینه، مگه نه؟
‫سنگینه,
‫دنیا سنگینه,
‫قلبم سنگینه,
‫- غمم سنگینه, ‫- ولی هنوز سرِ پایی,
‫هنوز طاقتت تموم نشده,
‫انگار تو قصد جونم رو کردی,
‫هر چی می‌خواد سرم بیاد، بذار بیاد,
‫چون من سود و زیان رو رها کردم,
‫مثل غیاب,
‫هیچ سود و زیانی نداره,
‫پس به حرف‌های من گوش کن,
‫نشونه‌ای ندارم,
‫نه غباری هست، نه رنگی از رد من,
‫چرا خودم رو اون‌طوری که هستم، می‌بینم؟
‫گفتی همۀ رازهات رو به من بگو,
‫خودت رو نشون بده,
‫گفتی نشونت بدم,
‫چه رازیه؟
‫میانه کجاست؟
‫من کجا هستم؟
‫نمی‌دونم قلبم کِی این تصمیم رو می‌گیره,
‫هم بی‌حرکت هستم، ‫هم در حرکتِ مداوم,
‫مثل دریای بی‌کران، ‫آزاد و درخشان,
‫دریای من در خودم غرق شد,
‫این دنیا مشقّت داره ‫ولی اون دنیا هم مشقّت داره,
‫جایی هستم که هر دو عالم گُم شده‌ان,
‫این‌ها حرف‌های کیه؟
‫کی این‌ها رو گفته؟
‫حرف‌های توئه,
‫این‌ها رو تو گفتی,
‫یادت رفته؟
‫من، خودِ تو هستم,
‫کسی هستم که با تو، ‫برای تو، از تو می‌گه,
‫حالا برو,
‫سرت رو روی بالش بذار,
‫فردا باید چنین تصمیم بزرگی بگیری,
‫حتی از گفتنش وحشت دارم,
‫سوکتای، پسرِ نویان,
‫جرم او، انتقال اسرار نظامیِ دولت سلجوقی
‫به سایر دولت‌ها می‌باشد,
‫مجازات این جرم،
‫بر اساس تصمیمات دولت مقتدرمان، ‫اعدام است,
‫اکنون، اینجا در حضور سلطان
‫مجرم با از دست‌دادن سرش، اعدام می‌گردد,
‫قبل از بریدن سرت، ‫ حرفی هست که بخوای بزنی؟
‫بله,
‫از وقتی چشم باز کردم، ‫دنیا رو یه‌جور شناختم
‫و جز اون چیز دیگه‌ای ندیدم
‫همه رو دشمن خودم می‌دونستم,
‫و خونی که از شمشیرم می‌ریخت رو ‫حق خودم می‌دونستم,
‫وقتی جون کسی رو می‌گرفتم، ‫هر بار از لحظۀ جون‌دادن ترسیدم,
‫ولی,,,
‫فهمیدم دنیایی غیر از اون دنیا ‫که من می‌شناختم، وجود داره,
‫فهمیدم کسانی هستن که به جای خون‌ریختن، ‫حاضرن برای دیگران بمیرن,
‫فهمیدم که زندگی به اندازۀ ‫دو نفَس، کوتاهه,
‫فهمیدم مرگ، یار و همراهمه ‫ و قیامتی هم وجود داره,
‫همۀ این‌ها رو از مولانا جلال‌الدین یاد گرفتم
‫که نمی‌خواست شاهد اعدامِ من باشه,
‫التماسش می‌کنم که من رو ‫ بابت جسارت‌هام ببخشه
‫و می‌خوام مسلمون بشم,
‫- چطور ممکنه؟ ‫- حالا چی می‌شه؟
‫- مگه مغول نبود؟ ‫- مغول بود دیگه؟
‫حالا قراره چه اتفاقی بیفته؟
‫مگه این یارو مغول نبود؟
‫مسلمون‌شدن، مانع اعدامت نمی‌شه,
‫می‌دونم,
‫این رو می‌دونم ولی ‫باز هم می‌خوام مسلمون بشم,
‫البته اگه از نظر شما مشکلی نداره,
‫آقای قاضی؟
‫زنجیر‌ها رو باز کنید,
‫حالا بعد از من تکرار کن,
‫اشهد ان لا اله الا الله,
‫و اشهد ان محمداً
‫عبده و رسوله
‫و اشهد ان محمداً
‫عبده و رسوله
‫خدا شهادتین‌ات رو قبول کنه,
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫عباش رو پرت کرد,
‫چطور ممکنه؟ ‫چطوری نجاتش داد؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال