‫حاضری چقدر سفر کنی تا دوباره خودت رو پیدا کنی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
«قسمت سوم، پگ»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اوه، نه، این اشتباهه
‫اوه، خدا لعنتش کنه
‫خداجون، اون,,,
‫اون آهنگ چیه؟
‫یادت باشه، همیشه میتونی کمک بخوای
‫اوه خداجون، نه، نه ‫اونقدرها مهم نیست
‫نه, طوری نیست
‫ولی ممنون، ‫ممنون
‫لطف داری
‫خیلی ممنون, ‫بسیار و فراتر از ممنون
‫مطمئنی، پگ؟
‫خب، فقط اینکه,,,
‫فقط نمیخواستم به زحمت بندازمت
‫ولی من واسه همین ساخته شدم
‫آره، ولی بازم
‫کِی شروع میکنیم؟
‫- چی رو شروع میکنیم؟ ‫- مطالعه
‫اوه, کل این مدت,,,
‫مطالعه رو انجام میدادیم
‫سه روزی که خواب بودی،
‫و 15 ساعتی که حالا بیدار بودی
‫اوه، خدا جون
‫مطمئن بودم حتما یکی بهت گفته
‫اوه, نه، خب، بله,,, ‫مطمئنم که گفتن
‫مطمئنم که فقط یادم رفته
‫باید مطالعه رو یادم میموند
‫یکم رژ گونه میزدم
‫تا با این لباس فضایی تجملی‌ای ‫که بهم دادن میومد
‫نمیخوام ژولیده به نظر بیام
‫نمیخوام ناشکر به نظر بیام
‫نیازی نیست رژ گونه بزنی
‫درسته، خیلی‌خب, ‫خب,,, خوبه
‫پس به گمونم بهتره شروع کنم
‫پس، من پگ ویکوفسکی هستم ‫در روز چهارم,,,
‫در شاتل ادیسه تک نفره مطالعاتی
‫نیازی نیست اینکارو بکنی
‫- نه؟ ‫- نه
‫این مثل تلوزیون و اینا نیست
‫اوه
‫همیشه میخواستم تو صفحه نقره‌ای قرار بگیرم ‫[نوعی صفحه نمایش فرافکنی که در سال‌های اولیه صنعت فیلمبرداری رواج داشت]
‫خب، یعنی نیازه کاری انجام بدم یا,,,
‫فقط خودت باش
‫مطمئنی؟
‫- ببخشید؟ ‫- خب,,,
‫مطمئنی همینو میخوان؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- برای مطالعه
‫بله
‫فقط میخوام مطمئن بشم که ‫اگه من,,,
‫اگه خودم باشم
‫هنوزم,,,
‫- چی؟ ‫- به حساب میام
‫به حساب میای، پگ
‫معذرت میخوام, ‫ببخشید که مایه زحمتم
‫- مایه زحمت نیستی ‫- بدم میاد مایه زحمت باشم
‫میتونم سوالی ازت بپرسم، پگ؟
‫هوم؟ ‫آره، هرچی که باشه
‫چرا برای این مطالعه داوطلب شدی؟
‫اوه خب، داشتم "خواننده هولوگرامی" ‫رو تماشا میکردم
‫میدونی کدوم رو میگم؟ ‫و تو تبلیغ تلوزیونی دیدمش
‫"خواهان شهروندان سالمند هستیم
‫ماجراجویی پیش روست
‫سفر به دورترین نقاط دنیا
‫برین جایی که تا به حال هیچکس نرفته
‫بدون داشتن تجربه‌ای
‫هر کسی میتونه درخواست بده"
‫کلمه به کلمه به یادش داری
‫اوه، بله, اوهوم
‫پس وارد وبسایت شدم ‫و اطلاعاتم رو وارد کردم
‫و فرداش باهام مصاحبه تصویری شد
‫با پرو, ‫از شرکت شما
‫و دختر خوش رفتاری بود
‫یه چشم تنبل داشت
‫بهم گفت، "میفهمی این یعنی چی، پگ
‫گفتم منظورت چیه که این یعنی چی؟
‫دلیل اینکه ما دنبال سالمندان ‫تو سال‌های طلایی‌شون هستیم
‫بخاطر اینه که، خب,,,
‫قرار نیست برگردن"
‫و من گفتم، "خب، اسمم رو بنویس"
‫و اون خندید, ‫خوب بود
‫از جوک کوچولوم خوشش اومد
‫لبخند اون روزم رو ساخت
‫همیشه واسه یه لبخند در روز تلاش میکنم
‫اون گفت من دقیقا کسی هستم ‫که شرکت دنبالشه
‫من! چطور شد که اینطور شد؟
‫یعنی، اگه زیادی بهش فکر میکردم
‫پی میبردم که تمام این قضایا ‫چقدر دیوونه‌‍‌وار به نظر میومد
‫من؟ تو فضا؟
‫با پینه پاهام و آستیگماتیسم من,,,
‫و گوزهایی که بعد از خوراکی خوردن ‫میدم بیرون
‫اگه زیادی بهش فکر میکردم،
‫یعنی، اگه واقعا تو آینه نگاه میکردم
‫خودمو تکون میدادم و میگفتم، ‫"داری چیکار میکنی، پگ؟
‫یعنی، اصلا داری چیکار میکنی؟"
‫ولی حالا اینجاییم؟
‫یه چیزه خاص نیست؟
‫اینجاییم
‫بالا, بالا و دور
‫ماجراجویی پیش روست
‫باورشون نمیشد
‫کی؟
‫اوه، نمیدونم
‫برای مثال,,, ‫دندون پزشکم
‫عمراً این قضایا رو باور میکرد
‫پگ؟ تو فضا؟
‫ماجراجویی پیش روست
‫فقط همینو میخواستم
‫یعنی، 71 سال روی زمین، ‫لعنت,,,
‫فقط یکم ماجراجویی میخواستم
‫یعنی، به نظرم حتی مستحقش هستم
‫پس دلیلش اینه
‫اگه از تو پنجره سمت چپت ‫بیرون رو نگاه کنی،
‫میبینی که الان داری از بغل ماه رد میکنی
‫اوه,,, اوه، وای
‫میدونی، قبلا رو به ماه آرزو میکردم
‫واسه چی؟
‫اوه,,,
‫نیازی نیست,,,
‫- نمیخواستم فضولی کنم ‫- واسه بابام بود
‫وقتی پنج سالم بود مریض شد
‫سرطان
‫- میدونی، سرطان یه,,, ‫- درموردش میدونم
‫بله
‫خب، چه کاری از ماه برمیومد، میدونی؟
‫باید کل آسمون شب رو روشن میکرد
‫کلی مشغله داشت، پس,,,
‫خب، وقتی شیش سالم بود ‫فوت کرد
‫چند روز بعد از روز تولدم
‫نمیتونست به جشنم بیاد
‫اغلب اوقات فکر میکردم ‫وقتی پنج سالم بود مُرد
‫چون تو جشن تولد شیش سالگیم نبود
‫ولی وقتی شیش سالم بود مُرد
‫یادمه از مدرسه رسیدم خونه،
‫و مامانم منو محکم بغل کرد و گفت،
‫"بابایی رفت به بهشت"
‫اوه، بابای خیلی خوبی بود
‫مجبورش میکردم باهام تیک‌تاک درست کنه
‫تو,,,
‫یه سری موزیک ویدئو بود، میدونی؟
‫چطوری بودن؟
‫یه همچین چیزی
‫اوه، خدای من
‫اوه، یه دست دادن رمزی داشتیم
‫اینطوری,,, ‫دادادادا، دادادادا
‫دا، دا، پیو!
‫بابام بی حد و مرز دوستم داشت
‫هفته بعد از خاکسپاریش،
‫بابای 2 اومدش
‫میدونی، یکی از اون ربات‌های منو یادته؟
‫شرکتش سال‌ها پیش ورشکست شد
‫ولی اون موقع، مردم از اونا میگرفتن
‫مامان از بابای 2 خوشش نمیومد
‫بخاطر من و وایلدر تظاهر میکرد،
‫ولی ازش خوشش نمیومد
‫خب، مجبور بود باهاش رو یه تخت بخوابه
‫فقط محض اینکه نصف ‌شب,,,
‫بدوئم برم تو اتاق
‫نمیخواست بابای 2 ‫یه گوشه افتاده باشه
‫فکر میکرد بد ضربه روحی‌ای ‫بهم وارد میشه پس,,,
‫پس هر شب با یه ربات ‫رو اون تخت میخوابید
‫خیلی به اون قضیه فکر میکنم
‫به کاری که مامانم بخاطر ما کرد
‫خیلی به مامانم و بابای 2 ‫فکر میکنم و,,,
‫و بابام
‫مادرم کمی بعد از پدرم مُرد
‫شیش ماه بعدش بود
‫رفته بود بدوئه که یکی از,,,
‫اون ماشین‌های بدون راننده ایراد سیستمی پیدا کرد، ‫اشتباه پیچید
‫بعد از اون اتفاق دیگه رو به ماه آرزو نکردم
‫نمیخواستم مایه زحمت باشم
‫چند روز گریه کردم
‫با لباس‌هاش میخوابیدم ‫چون خیلی دلم براش تنگ شده بود
‫دلم برای بوش تنگ شده بود
‫میدونی، هنوزم پلیوری که ‫قبلا میپوشید رو دارم
‫بعضی وقت‌ها، نزدیکم قرارش میدم و,,,
‫و شب‌ها وقتی غمگینم,,,
‫یا زیاد معده‌ام باد میکنه
‫نه, ‫میدونم این به نظر خنده‌دار میاد
‫ولی میدونی، همیشه کمرم رو مالش میداد
‫و گوزهام بیرون میومد
‫یا وقتی که اصلا هیچ احساسی ندارم
‫طی سال‌ها، اون پلیور بیشتر بوی منو پیدا کرد
‫میدونی، فقط بخاطر اینکه ‫تو کمدهای من بود
‫و حالا، انگار به نحوی باهم دیدار کردیم
‫من و اون به عنوان دو تا زن، میدونی
‫در پارچه، در پارچه‌ی پلیور
‫وقتی فهمیدن که ما با بابای 2 زندگی میکردیم،
‫من و وایلدر رو مجبور کردن ‫بریم پیش مادربزرگم زندگی کنیم
‫آره، رفتیم اونور آب زندگی کنیم
‫به بدفورد, ‫تو انگلیس
‫اونجا هیچکس و هیچی رو نمیشناختیم
‫حتما برات وحشتناک بوده
‫آره، آره، همینطور بود
‫بعد از اینکه به بدفورد رفتم، ‫اوضاع سخت شد
‫میدونی، من الان 71 سالمه ‫و هنوزم دردناکه
‫چون استخوون‌ها و ارگان‌‎‎های داخل بدنم ‫اون موقع رشد پیدا میکردن
‫پس اون درد در عمق وجودم دفن شده
‫بافت و کلسیت و عضله ‫اون درد رو پوشونده
‫و واسه از بین بردنش
‫باید کل بدنم رو از اول یکی کنی
‫تو بدفورد دوستی داشتی؟
‫آم,,,
‫بله، داشتم ‫یه پسره بود
‫یه پسر که مهربون بود
‫مینگ چان
‫یه پسر محبوب بود, ‫باهوش و بامزه
‫و ورزشکار و خوشتیپ
‫اوه خدایا، وقتی به من نگاه میکرد ‫اوه!
‫من فقط,,, ‫اوه، مثل یه کیک کارول آب میشدم
‫وقتی 16 سال‌مون بود، ‫تمام دانش‌آموزهای تو مدرسه,,,
‫میخواستن بدونن مینگ ‫قراره کی رو به مراسم رقص پایان سال ببره
‫تمام دخترها و پسرها امیدوار بودن ‫اونا رو انتخاب کنه
‫و یه روز بعد از مدرسه، ‫مامان‌بزرگم گفت
‫"یه پسر دم دره"
‫و منم رفتم دم در,,,
‫و مینگ اونجا بود
‫و یه آهنگ تو گوشیش گذاشت,,,
‫و یه رقص "فلش ماب" تکی انجام داد
‫و آخرش یه بنری که تو دست‌هاش بود ‫رو نشونم داد
‫"باهام به مراسم رقص پایان سال میای؟"
‫غش کردم
‫آره, غش کردم
‫خب، مینگ منو از رو زمین بلند کرد
‫و وقتی سرحال شدم ‫و دیدمش، من,,,
‫فقط خندیدم
‫اون نخندید، وحشت زده شده بود
‫اونجا بود، پسر رویاهام
‫ازم خواست باهاش به مراسم رقص مدرسه برم
‫به نظر فوق‌العاده میاد
‫مثل یه خاطره فوق‌العاده
‫همینطور بود
‫البته جواب رد دادم
‫چی؟
‫بله، بهش گفتم ممنون ‫ولی سرم شلوغه
‫بهش گفتم باید خونه بمونم
‫تو یه کاری به مادربزرگم کمک کنم
‫چرا؟ ‫چرا جواب رد دادی؟
‫اوه، میدونستم بچه‌های مدرسه چی میگن
‫میدونستم درمورد اون چی میگن
‫یعنی، خوب میشد که,,,
‫اونا منو همراه اون ببینن
‫دیده شدن کیف میداد
‫ولی اون خیلی مهربون بود و,,,
‫واسه همین گفتم نه
‫و ازش تشکر کردم و برگشتم داخل
‫و خودمو تو پلیور مامانم پیچیدم
‫و گریه کردم
‫یعنی، راستش رو بخوای ‫فکر نکنم اون واقعا,,,
‫دلش میخواسته با من به مراسم رقص بره
‫فکر کنم اون فقط یه پسر مهربون بود ‫که دلش,,,
‫واسه یه دختر ساکتی که دست از ‫رقصیدن برداشته بود، میسوخت
‫و من,,,
‫خب، نمیخواستم مزاحم باشم
‫پس تو شب مراسم رقص پایان سال،
‫من و مامان‌بزرگم یه فیلم قدیمی تماشا کردیم
‫فیلم "سرعت 2" بود ‫[محصول سال ۱۹۹۷ آمریکا]
‫بله
‫با اون ستاره سینمای معرکه،
‫ساندرا بولاک
‫اونو یادته؟
‫خیلی بامزه بود
‫خوشگل بود
‫ساعت 11 شب بود ‫و مامان‌بزرگ روی کاناپه خروپف میکرد
‫و یکی در خونه رو زد
‫و من در رو باز کردم و,,,
‫مینگ بود
‫کت و شلوار به تن اونجا وایساده بود ‫و خیلی خوشتیپ شده بود
‫و خیلی به نظر مهربون میومد
‫و یکمم به نظر مَست بود
‫و ماه,,,
‫ماه داشت روش میدرخشید
‫مثل تو فیلم‌ها
‫انگار یه سفینه فضایی روش نور میتابید
‫اونو نورانی میکرد
‫انگار شاید ماه اون آرزویی که,,,
‫سال‌ها پیش واسه بابام کرده بودم ‫بدستش رسیده بود
‫و تازه الان که سال‌ها میگذره ‫اونو شنیده بود
‫و نتونسته بود به موقع آرزوم ‫رو محقق کنه و,,,
‫و کاری هم از دستش بر نیومده بود
‫پس سعی کرده بود جبرانش کنه، ‫و اونو آورده بود اینجا، مینگ رو
‫و مینگ گفت کل شب ‫رو به من فکر میکرده
‫و,,,
‫بگذریم، خم شد منو ببوسه ‫و من,,,
‫ماجراجویی پیش روست
‫منم بوسیدمش
‫زیر نور ماه
‫و به محض اینکه سرم رو عقب کشیدم،
‫دویدم داخل و در رو بستم
‫و رقصیدم
‫بلافاصله بعدش بهم زنگ زد، ‫ولی جواب ندادم
‫زیادی ترسیده بودم، میدونی؟
‫زیادی ترسیده بودم
‫و رفتم بخوابم,,,
‫رفتم رو تخت و اون بوسه ‫رو خیال‌پردازی میکردم
‫هر شب بهش فکر میکردم
‫روز بعد از شب، ‫شب بعد از روز
‫اون هفته مینگ چند بار دیگه زنگ زد
‫ولی من,,,
‫اوه، واسه جواب دادن ‫زیادی اضطراب داشتم
‫به گمونم من,,,
‫خب، فقط نمیخواستم بگه ‫که کار غلط یا یه اشتباه بوده
‫یا اینکه نمیخواسته,,,
‫من اشتباه برداشت کنم، میدونی؟
‫داشتم سعی میکردم جرئتم رو جمع کنم
‫سعی میکردم جمعش کنم
‫و میخواستم بهش زنگ بزنم، ‫بهش زنگ بزنم و بگم,,,
‫که چه بوسه دوست داشتنی‌ای بود
‫و شاید بهتره تکرارش کنیم
‫و هر شب به اون بوسه فکر میکردم
‫و اینکه چقدر منو کامل کرد
‫و اینکه چطور میخواستم بهش زنگ بزنم
‫و اینکه چی میخواستم بهش بگم و,,,
‫و یه روز، جلوی فروشگاه وایساده بودم
‫و اونجا دیدمش
‫و لبخند زدم
‫و اونم منو دید و لبخند زد
‫و من دست تکون دادم
‫و اونم دست تکون داد
‫و بعد باهمدیگه,,,
‫تو راهروهای فریزری جلوی ماهی‌های سوخاری انگشتی ‫باهم قدم زدیم
‫و بعد یه زنه اومد که فرفری‌ترین موهایی ‫که تا حالا دیده بودم رو داشت,,,
‫دستش رو گذاشت رو شونه‌اش
‫مینگ گفت، "این همسرم، کارل هستش"
‫و بعد دوتا بچه کوچولو,,, ‫نه، سه‌تا بچه کوچولو
‫دوتا پسر و یه دختر، ‫پاهاش رو گرفتن
‫"بابا، بابا، میشه برامون هاب‌ناب شکلاتی بخری، لطفا؟"
‫و پایین رو نگاه کردم
‫دست‌هام فرق داشتن
‫دیگه چین و چروک دارم
‫پاهام رگ‌های واریسی دارن و,,,
‫و بعضی جاهام قلنبه‌ست
‫و کِش اومده و پوسته پوسته شده و,,,
‫و یه چندتا موی سفید دارم و,,,
‫و تو شیشه فریزر نگاه کردم ‫جایی که ماهی‌های سوخاری انگشتی قرار دارن
‫و خودمو دیدم و یهو,,,
‫51 سالمه
‫و اونم سنش همونقدره ‫و من,,,
‫به گمونم زمان از دستم در رفته بود
‫منو به اون معرفی کرد، ‫زنش، کارل
‫نسبت بهم بی‌توجه بود
‫اگه میدونست اون چقدر برام ارزش داشته
‫فکر کنم ممکنه توجه بیشتری بهم نشون میداد
‫فقط ای کاش مینگ میدونست ‫چقدر برام ارزش داشته
‫فقط ای کاش خودم میدونستم ‫چقدر واسه خودم ارزش داشتم
‫و با خودم گفتم,,,
‫اگه اونا بچه‌ها ما بودن چی؟
‫با خودم گفتم,,, ‫مامان خوبی میشدم
‫و گفتم,,,
‫اگه میمردم، بچه‌هام پلیورم رو نگه میداشتن
‫و وقتی اوضاع سخت میشد ‫یا معده‌شون باد میکرد
‫خودشون رو دورش میپیچیدن
‫و با خودم گفتم، اوه,,,
‫واقعا باید جواب زنگش رو میدادم
‫و با خودم گفتم، ‫چرا همیشه فکر میکنم,,,
‫قراره مزاحم باشم؟
‫و با خودم گفتم، ‫چرا اینقدر از دیده شدن میترسم؟
‫حداقل وقتی جوون‌تر بودم، ‫در خصوص نامرئی‌ بودنم,,,
‫انتخاب مشابهی داشتم
‫ولی الان، اینکه سنم اینقدر شده
‫اگه بخوام مودبانه بگم
‫خب,,,
‫همین از همه بیشتر منو میترسونه
‫اینکه بخاطر ترسیدنم,,,
‫از اون همه سال خوب گذشتم
‫و حالا اینجام و دارم حق نظرم ‫رو تو این قضیه از دست میدم
‫پیری یه دشمن عجیب و بی‌پرده‎‌ست
‫و کثیف میجنگه
‫منصفانه نیست
‫اولش، سال‌ها پیش متوجهش شدم
‫وقتی 64 سالم شد، ‫این مسئله "پیری"
‫چیزهای کوچیک
‫ولی چیزهای کوچیک باهم جمع میشن
‫دو ماه پیش، بعد از مراسم خاکسپاری,,,
‫که سوار اتوبوس شدم، ‫پیری رو بهم فهموند
‫منتظر بودم, ‫یه مدت تو اتوبوس بودم
‫و منتظر ایستگاهم بودم، ‫و یه ساعت گذشت
‫و بعد دو ساعت
‫تا اینکه من آخرین نفر تو اتوبوس بودم
‫فقط من و راننده
‫بیرون شیشه رو نگاه کردم ‫و خیابون‌ها رو نشناختم
‫و بالاخره، اتوبوس رفت ‫تو یه پارکینگ
‫پارکینگ اتوبوس‌ها
‫اتوبوس وایساد،
‫و موتورش خاموش شد ‫و چراغ‌ها خاموش شدن
‫و من حتی حرفی هم نزدم, ‫فقط سر جام نشستم
‫فقط اونجا نشستم تا راننده فهمید
‫داشت از اتوبوس پیاده میشد ‫که متوجه من شد
‫طور ترسید که انگار من یه روح بودم
‫گفت، "ندیدم اونجا نشستین"
‫ندیدم اونجا نشستین
‫چه چقدر بی‌انصافانه
‫من کرایه‌ام رو دادم
‫رو صندلیم نشستم
‫ولی چقدر بی‌انصافیه که منو نبینی
‫چقدر بی‌انصافیه که ندونی ‫منم تو وجودم چیزهایی دارم
‫چیزهایی دارم که احساس میکنم,,,
‫و میگم و فکر میکنم ‫و میدونم
‫بعضی وقت‌ها جوک‌‍‌های خنده‌‎دار میگم
‫جوک‌‍‌های خیلی خنده‌دار
‫جوک‌هایی که مجری‌های برنامه‌های آخر شبانه
‫اگه اونا رو بلد بودن، ‫ازشون استفاده میکردن
‫آره، از این نظر جسورم
‫و شریرانه باهوشم
‫یعنی، بعضی وقت‌ها به چیزهایی ‫فکر میکنم، میدونی
‫اختراعات و چیزهایی که اگه وقت,,,
‫یا پولش رو داشتم یا,,,
‫و اصلا، منم سکسی‌ام
‫من سکسی‌ام
‫میتونم رژ قرمز بزنم، ‫میتونم رژ گونه بزنم
‫میتونم برقصم,,,
‫و عشق بورزم و هیجان‌ بدم ‫و نیاز پیدا کنم
‫و مستحق و وجود داشته باشم و,,,
‫و من یه آدمم
‫میخواستم همینو بهش بگم،
‫به راننده تو اون اتوبوس سَرد,,,
‫تو اون پارکینگ اتوبوس سَرد
‫میخواستم اینو بگم ‫ولی فقط گفتم,,,
‫"عذر میخوام, تقصیر خودمه
‫باید بیشتر حواسم رو جمع میکردم"
‫و بهم گفت نگران نباش، ‫از این اتفاق‌ها میوفته
‫ولی چرا این اتفاق‌ها میوفتن؟
‫چرا من از درهای اتوماتیک،
‫و پیشخوان‌های اغذیه فروشی ‫و اتوبوس میترسم؟
‫و اون شب,,,
‫اون شب وقتی رسیدم خونه,,,
‫فهمیدم که اگه سرنوشت من ‫ناپدید شدنه،
‫با انتخاب خودم اینکارو میکنم
‫ماجراجویی پیش روست
‫پس روی تختم نشستم ‫و به اینکه چطور بهش پایان بدم فکر کردم
‫ولی قبل از این کار،
‫یادمه تو یخچال میوه داشتم
‫هوم
‫و قرار بود فرداش خراب بشه
‫پس رفتم تو آشپزخونه،
‫میوه رو از تو یخچال برداشتم ‫تا بخورمش
‫و خوشمزه‌ترین توت‌فرنگی‌ای,,,
‫که تا به حال تو عمرم خورده بودم ‫رو خوردم
‫و یکم اونجا سر میز تو آشپزخونه نشستم,,,
‫خب، نه، راستش ساعت‌ها اونجا نشستم
‫به توت فرنگی فکر میکردم
‫و سکوت همه‌جا رو گرفته بود ‫واسه همین تلوزیون رو روشن کردم
‫و "خواننده هولوگرامی" پخش میشد
‫و بعد، یه تبلیغ پخش شد
‫"خواهان سالمندان هستیم"
‫همونجا تو تلوزیون
‫قبلاً هیچکس تا به حال منو نخواسته بود
‫چرا درخواست دادم؟
‫اون موقع بهت دروغ گفتم، میدونی
‫بخاطر این نبود که ‫ماجراجویی میخواستم
‫بخاطر این بود که حس کردم ‫اونجور آدمی‌ام,,,
‫که اگه سر پیشخون اغذیه فروشی
‫به تمام آدمای روی زمین یه شماره بدی، ‫تک تک آدمای دنیا
‫یکی هم واسه من نمیمونه
‫و با خودم گفتم شاید یه جایی,,,
‫در دورترین نقاط دنیا,,,
‫بالاخره جایی داشته باشم
‫من بالاخره به حساب میام
‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه
‫چی؟
‫به نظرم مینگ میخواسته ‫همراه تو به مراسم رقص پایان سال بره
‫و تو رو ببوسه
‫و میخواسته جواب زنگش رو بدی,,,
‫تا ازت درخواست قرار کنه
‫و اینکه یه روز باهات ازدواج کنه
‫من میبینمت، پگ
‫ولی تو که چشم نداری
‫نیازی به چشم ندارم
‫شخصیت تو غنی‌تر از هر کسیه که ‫در کل دوران وجود داشتنم,,,
‫دیدم یا شناختم یا شنیدم
‫و برای این نیازی به چشم نیست
‫واقعا؟
‫واقعا
‫چقدر فاصله داریم؟
‫- از کجا؟ ‫- از جایی که داریم بهش میریم
‫همینجاییم، پگ
‫ما مقصدمون هستیم
‫شاید بتونم به مینگ زنگ بزنم،
‫و ازش بخوام اگه میخواد ‫یه شب باهم شام بخوریم
‫یا یه فیلم ببینیم و,,,
‫و شاید بتونم برقصم
‫مثل قبلاً، قبل از اینکه ‫دست از رقصیدن بردارم
‫و شاید بتونم دوباره خودم باشم
‫ولی اون نسخه‌ای از من ‫که همیشه بودم,,,
‫دختری بود که میگفت "بله" ‫و نمیترسید,,,
‫و میتونست خودش رو ببینه
‫خب، شاید شروع کنم
‫شاید امروز روز تازه‌ایه
‫یعنی، وقتی بهش فکر کنی ‫71 ساله بودن خیلی هم پیر نیست
‫از جایی که من نشستم ‫71 ساله خیلی پیر نیست
‫پس، از امروز به بعد ‫یه نسخه جدیدی از خودم میشم
‫یه پگ کاملاً جدید
‫امروز، وقتشه پگ به خود پگ برسه، ‫همونطور که اصطلاحاً میگن
‫چطوره؟
‫پس، میتونی اینو برگردونی، تیم؟
‫پگ، این سفینه بدون بازگشته
‫خب,,,
‫شاید بتونی یه استثناء قائل بشی؟
‫ببینم چه کاری ازم برمیاد
‫فقط در صورتی که زحمتی نباشه
‫یا شاید حتی اگه زحمتی باشه
‫همینه, همینه
‫همون آهنگه
‫خودشه
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال