رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
ترجمه و ‫زیرنویس از: ‫الفی
‫من تمام طول زندگیم رو در مبارزه با گرسنگی گذرونده‌ام،
‫با سرما،
‫فقر،
‫و تنهایی,
‫هر کاری در توانم بود برای کمک به دیگران انجام دادم,
‫آیا کافی بوده؟
‫آیا موفق شدم اوضاع رو کمی تغییر بدم؟
‫آیا دنیایی کمی بهتر از قبل رو پشت‌سر می‌گذارم؟
‫ابه پیر
‫اَبِه پیر ‫یک عمر مبارزه
‫1937 صومعه کاپوسن، کرست، فرانسه
‫طراحی
‫[ادعیه به لاتین]
‫پادشاه ما عیسی،
‫از چه رو عظمت الهی خود را پنهان نمودی
‫در جایگاه محقر یک طویله
‫و وحشت شور و اشتیاقت؟
‫چرا با جاهلان همپا شدی
‫تن جذامیان را لمس نمودی
‫و با گنهکاران سر سفره نشستی؟
‫برادر،
‫باید با شما صحبت کنم,
‫برای رسیدن به نهایت تواضع و فروتنی،
‫راهبان صومعه کاپوسن خودشون رو از همه چیز محروم می‌کنن,
‫بله، پدر,
‫و این کار به شجاعت و نیروی زیادی از طرف شما نیاز داشت,
‫پدر شما مدیریت کارخانه فولاد رُن رو به عهده داره,
‫به نسبت بقیه برادرها چیزهای بیشتری برای از دست دادن داشتید,
‫من هیچ پشیمانی ندارم,
‫اموال زمینی‌ام رو رها کردم تا خودم رو وقف دیگران کنم,
‫این کافی نیست، برادر,
‫دیگه نمی‌تونید با ما بمونید,
‫شما به اندازه کافی قوی نیستید,
‫همیشه در حال رنج کشیدن از بیماری هستید,
‫چرا دنبال یک منصب کشیشی کم زحمت‌تر نمی‌گردید
‫مثلا توی منطقه ثروتمندنشین‌تون در لیون؟
‫شما برای انضباط کاپوسن ساخته نشدید,
‫جای دیگه می‌تونید بیشتر مفید باشید,
‫بعد از گذران هفت سال با برادرها فکر می‌کردم جواب می‌گیرم,
‫و اینکه آدم بهتری میشم,
‫دور از بورژوازی و ثروت,
‫نمی‌خواستم یک زندگی با امتیازات ویژه داشته باشم,
‫می‌خواستم یک فرد مقدس باشم،
‫اما توانش رو ندارم,
‫حالا چه اتفاقی برام می‌افته؟
‫چرا سعی می‌کنی از دنیا فرار کنی، آنری؟
‫با دیکتاتوری‌هایی که این روزها همه‌جا سر برمیارن،
‫دنیا به آدم‌هایی مثل تو و من نیاز داره,
‫یک کشیش و یک سرباز،
‫تقویت شده با ایمان،
‫اینجا روی زمین،
‫تو زندگی واقعی,
‫یه رویا دیدم,
‫توی صحرا تنها بودم,
‫اطرافم همه‌اش نور بود,
‫و صدایی گفت:
‫تو باقی می‌مونی,
‫آدم‌هایی هم در حال عبور بودن
‫و یه مرد کوچیک اون‌ها رو رهبری می‌کرد,
‫- اون تو بودی؟ ‫- نه,
‫ببین، کشیدمش,
‫خیلی واضح بود,
‫خیلی روشن,
‫تو خودت رو سن‌فرانسیس آسیزی تصور می‌کنی آنری؟
‫با همون ریش سیاه، همون ردای خاکستری،
‫و همون پرنده‌ها که اطرافش پرواز می‌کردن,
‫مسخره‌ام می‌کنی,
‫اون هم از یه خاندان ثروتمند بود,
‫اون هم عهد کرد که بی‌چیز زندگی کنه,
‫مثل تو,
‫و قبل از پیدا کردن راهش شک و تردید داشت,
‫الان این تویی که نسبت به من شک و تردید داری,
‫من واقعا اون رویا رو دیدم فرانسوا,
‫من رو ترسوند,
‫سرنوشت دنیا روی شونه‌های تو نیست,
‫سن‌فرانسیس آسیزی، سن‌فرانسیس آسیزیه,
‫تو آنری گروئس هستی,
‫توی سفر تجهیزشده خودم بودم,
‫کابوس دوباره شروع میشه فرانسوا,
‫آوریل 1940 ‫کوهپایه‌های مورین
‫چطوری دوباره رسیدیم اینجا؟
‫با جوخه‌ام داریم به سمت روستای مورین میریم,
‫هفته‌هاست بی‌وقفه داریم راه میریم
‫به سمت دشمنی که نمی‌بینیمش,
‫فرمانده گروئس،
‫یه پیام برای شما,
‫دستور همین الان صادر شد، فرانسوا,
‫فردا در خط مقدمه جبهه هستیم,
‫آلمانی‌ها شهرهای شرقی رو ویران کردن،
‫زن و مرد و بچه رو قتل‌عام کردن,
‫همه‌جا رو از وحشت پر کردن,
‫من ترسیده‌ام فرانسوا,
‫از این جنگ,
‫از این درجه افسری که اصلا نمی‌خواستمش،
‫از این که فردا باید چشم در چشم دشمن بشم
‫و مجبورم بکشم، برای اینکه زنده بمونم,
‫همیشه به یادت هستم, ‫هیچوقت به این شک نکن,
‫حتی اگر زندگی ناچیزم اینجا تموم بشه
‫مرسی,
‫دوستان،
‫فردا به مرز ایتالیا می‌رسیم,
‫به رفقامون که هفته‌ها منتظر قوای کمکی بودن می‌پیوندیم,
‫نیروهای مسلح ایتالیا از لحاظ قدرت و همینطور ‫از لحاظ تعداد نفرات برتری دارن,
‫بعضی از ما هیچوقت برنمی‌گردن,
‫ولی ما برای همدیگه می‌جنگیم,
‫و پیروز میشیم
‫برای خانواده‌هامون
‫و برای آینده نسل‌های بعدی,
‫یه جای خواب براتون آماده کردم,
‫اینجا براتون بهتره,
‫من میرم,
‫من باید پیش افراد خودم بخوابم,
‫جای من اونجاست,
‫ممنون,
‫شما تب دارین,
‫شب بخیر,
‫شب خوش,
‫واقعا چیزی که به اون‌ها گفتین رو باور دارین؟
‫که نجات پیدا می‌کنیم بخاطر اینکه عادلانه است؟
‫بخاطر اینکه طرف مقابل آشغال و عوضی‌ان؟
‫این دقیقا چیزی نیست که من گفتم,
‫همسر من هم به این اعتقاد داشت,
‫جسدش رو هیچوقت پیدا نکردیم,
‫فردا اگر خواست خدا باشه، هردوی ما کشته میشیم,
‫دیگه هیچکس هیچوقت ما رو در آغوش نمی‌گیره و نمی‌بوسه,
‫همه چی تاریک میشه،
‫سرد میشه,
‫یه هواپیما, مال ماست!
‫- زنده باد فرانسه, ‫- اون‌ها مال ما هستن,
‫راه بده, فرمانده گروئس! ‫برو کنار,
‫عقبگرد,
‫یه پرستار بیارید,
‫- آب, ‫- زودتر پرستار بیارید,
‫می‌خواستم قبل از مردن عشق رو تجربه کنم,
‫حالا تا آخر عمرم می‌دونم چشمپوشی ‫از لطافت زن چقدر درد داره,
‫بدنم مایه شرم منه,
‫من افرادم رو رها کردم,
‫چرا این اتفاق‌ها برای من می‌افته؟
‫آیا خدا داره من رو برای سرنوشت دیگه‌ای حفظ می‌کنه؟
‫برم می‌گردونه به چیزی که هستم؟
‫به اندازه کافی قوی نیستم، همیشه در حال رنج و مریضی,
‫یه کشیش رام و سربه‌راه از یه منطقه ثروتمندنشین,
‫پونت‌آرمه 5 کیلومتر ‫پاریس 37 کیلومتر
‫باورمندان عزیز،
‫معتقدان بسیار عزیز من،
‫مارشال پتن خودش رو برای فرانسه فدا کرد،
‫برای اینکه فجایع از سر ما رفع بشه,
‫و در کمال شرافت یک قرارداد آتش‌بس رو امضا کرد,
‫باید لیاقت این فداکاری رو داشته باشیم,
‫باید اشخاصی رو از خانه مشترک‌مون اخراج کنیم
‫که در طول زمان
‫ملت زیبای ما رو دچار زوال و تباهی کردن,
‫کار، خانواده، زمین, این سه کلمه متعلق به ما هستند,
‫و با کمک برادران آلمانی خودمون،
‫که در حال حاضر از ما محافظت می‌کنن، دعا می‌کنیم
‫برای ترمیم فرانسه مسیحی که عاشقانه دوستش داریم،
‫با ملت فرانسوی خالص,
‫حالا و برای همیشه، قرن‌ها و قرن‌ها,
‫آمین,
‫ممنون,
‫قابلی نداشت,
‫رفیق,,,
‫ممنون,
‫ممنون از تو, زنده باشی,
‫آشنایی با شما افتخار من بود,
‫- به کمک به برادران‌مون ادامه بدین, ‫- حتما,
‫خب دیگه، راهنمایی‌شون کن,
‫دویست متر جلوتر شما در خاک سوییس خواهید بود,
‫خیلی ممنونم,
‫خوبی؟
‫اسکار زخمی شده!
‫- اون‌ها کجان؟ ‫- اونجا! سمت چپ,
‫- چند نفرن؟ ‫- چهار یا پنج نفر,
‫لعنتی,
‫قایم شو، لعنتی,
‫سمت راستت,
‫گابریل، کشیش تیر خورده,
‫پناه بگیر پدر,
‫قایم شو,
‫یه پناه پیدا کن,
‫گابریل!
‫گابریل، هی!
‫با من بمون,
‫با من بمون، می‌شنوی؟
‫با من بمون!
‫گابریل!
‫کمکم کن,
‫نیروهای ما دارن میان!
‫اینجائن! اینجا، شلیک نکنید,
‫گابریل تیر خورده,
‫شلیک نکنید,
‫شلیک نکنید!
‫اینجا, گابریل اینجاست,
‫باید کولش کنیم,
‫قلعه نیروهای مقاومت فرانسه ‫ورکور
‫ما با شرارت می‌جنگیم!
‫علیه دیکتاتور،
‫علیه نفرت,
‫ما ترسیده‌ایم,
‫جون خودمون رو به خطر انداختیم,
‫اما سخت‌ترین کار بدون سرپناه موندن نیست،
‫یا بدون خانواده یا امنیت بودن,
‫خیلی وقت‌ها بدون غذا موندن,
‫دشوارترین چیز
‫اینه که مورد خیانت قرار بگیری,
‫نه! اون‌ها میلیشیای شبه‌نظامین! ‫میگن فقط یهودی‌ها رو می‌زنن,
‫ولم کنین! خانواده‌ام رو تهدید کردن!
‫نه!
‫نمی‌خواستم,,,
‫ولم کنین,,,
‫ژوئیه 1943 ‫لیون
‫اون انتها سمت راست,
‫چکار می‌تونم براتون بکنم؟
‫توضیحش سخته,
‫پیچیده است,
‫شروع کنید,
‫من رو برای دیدن شما فرستادن,
‫گفتن می‌تونین بهم کمک کنین,
‫من بخش گرنوبل رو مدیریت می‌کنم,
‫رابط بین نیروهای مقاومت, بهم اطلاع دادن,
‫با هجوم این همه مخالف کار اجباری حتما سرتون شلوغه,
‫دقیقا,
‫اکثرشون خیلی جوانن,
‫مصمم هستن,
‫نمی‌خوان با کار کردن برای دشمن به اون‌ها خدمت کنن,
‫زندگی مخفیانه پیش می‌گیرن، تحت تعقیب پلیس,
‫سازماندهی لازم برای عضو کردن‌شون وجود داره، ولی,,,
‫من نمی‌تونم آزادانه هرجا می‌خوام برم,
‫زیر نظر قرار گرفتی؟
‫اینطور بنظر میاد,
‫این شما رو می‌ترسونه؟
‫یه کاری براش می‌کنم, درست میشه,
‫الان اینجا نمون, شب بیا من رو ببین،
‫تو ورودی گذرگاه پاسکیه,
‫باشه,
‫داری ادای سرسخت بودن رو درمیاری، ‫ولی در واقع از پا دراومدی,
‫اعلامیه‌های مقاومت که برای چند هزار نفر ‫پخش می‌کنیم، وقت زیادی ازم می‌گیرن,
‫داری کار بزرگی انجام میدی، ولی اگه بسوزی ‫دیگه نمی‌تونی کسی رو نجات بدی,
‫باید هویتت رو عوض کنی,
‫باشه,
‫شروع کنیم,
‫رنگ مو؟
‫قهوه‌ای,
‫چشم؟
‫قهوه‌ای,
‫قهوه‌ای,,,
‫من واقعا به یه نفر نیاز دارم، متوجهی؟
‫آره، یه منشی,
‫جلوی نور رو گرفتی,
‫معذرت,
‫- این تویی؟ ‫- چه سالی به دنیا اومدی؟
‫1912,
‫من جوانیم رو دراز کشیده روی یه تخته چوبی گذروندم,
‫سل استخوانی,
‫چندتا از دوستان هم‌محلی من رو به لورد آوردن,
‫امید زیادی بهش نداشتم،
‫ولی چیزی برای از دست دادن هم نداشتم, ‫دکترها هم بهم هیچ امیدی ندادن,
‫و وقتی رسیدم اونجا،
‫گرمای فوق‌العاده‌ای احساس کردم,
‫آتشی که درون بدنم پخش می‌شد، ‫برای سه روز,
‫و یک آرامش بی‌پایان,
‫اون,,,
‫نمی‌تونم با کلمات توصیفش کنم,
‫توی پاهام کم‌کم حس سوزن‌سوزن شدن کردم، ‫ بنابراین سعی کردم از جام بلند شم,
‫کاملا شفا پیدا کردم,
‫21 سپتامبر 1921، من 22 ساله بودم,
‫تو یه معجزه‌ای,
‫اینطوری بگیم که عمل کرد,
‫قطعا اون برنامه دیگه‌ای برای من داشت,
‫هیچ توضیح دیگه‌ای نمی‌تونه داشته باشه, ‫من با این درک زندگی می‌کنم,
‫از اون موقع به بعد، سعی کردم مفید باشم,
‫یه جور حس بدهکاری دارم,
‫مشکلی نداره,
‫من بهت کمک می‌کنم,
‫ممنون,
‫ممنونم خواهر,
‫اسمم لوسی کوتازه,
‫خواهر برای گول‌زدن آلمانی‌ها و خائن‌هاست,
‫اون‌ها نمی‌تونن تصور کنن که یه راهبه بهشون خیانت کنه,
‫ابه پیر برات مناسبه؟
‫ابه پیر خوبه,
‫'ابه پیر,'
‫هر چقدر که می‌خواین بهش محبت کنین، آخرین دیدارتونه,
‫ده دقیقه وقت داری, همین,
‫اونجان,
‫یهودی‌ها,
‫خیلی ممنونم برادر,
‫امیدوارم در پناه آرامش باشید,
‫برید جلو، سوار شید,
‫سریع‌تر,
‫جلو، سوار شید,
‫سلام رفیق کوچولو,
‫هیچ کاری نمی‌تونم بکنم، دارن نگاه می‌کنن,
‫روزهای متوالی شکنجه‌اش کردن,
‫از یه طناب آویزونش کردن
‫و سگ‌ها رو انداختن به جونش,
‫خدای من,,,
‫و استخون‌هاش رو شکستن,
‫دیگه نمی‌تونه تحمل کنه,
‫ازتون خواهش می‌کنم،
‫کمکمون کنید,
‫سیانور دادن به آدم‌هایی که تبدیل شدن ‫به یه مشت حیوان در حال مرگ,
‫تموم کردن روند زجر کشیدن‌شون, ‫ما تبدیل شدیم به یه همچین چیزی,
‫اول به کدوم کمک کنیم؟ این؟ اون؟
‫بچه، پدر، مادر؟ همه‌شون می‌میرن,
‫همه‌شون می‌میرن,
‫اگر با معجزه از شکنجه، تعرض و بیماری جون بدر ببرن،
‫بعدش نوبت درانسی و اردوگاهه,
‫فرانسه هم براشون آرزوی خیر و برکت می‌کنه,
‫ویشی و پلیس هم به این روند کمک می‌کنن,
‫من با آلمانی‌ها دیدمشون,
‫چطور؟ چطور با همچین چیزی جلوی چشم ‫می‌تونیم امیدوار باشیم خانم کوتاز؟
‫به مقاومت حمله شده,
‫مثل شیر مبارزه کردن,
‫صدها سرباز آلمانی بودن در برابر سی نفر از جوان‌های ما،
‫یه اعزام تنبیهی برای ترسوندن مردم,
‫یه وحشیگری غیر قابل توصیف,
‫با مسلسل بهشون شلیک کردن،
‫شلیک بدون وقفه,
‫و اون‌هایی که,,,
‫اون‌هایی که جایی پناه گرفتن زنده زنده سوختن,
‫با شعله‌افکن,
‫همراه زنان روستا,
‫پاریس آزاد شد
‫جنگ با میلیون‌ها قربانی تموم شد
‫و با قتل‌عام‌ها,
‫دنیا تبدیل به ویرانه شده,
‫هیچ چیز یادم نیست فرانسوا,
‫جای من الان کجاست؟
‫بهم کمک کن,
‫اعضای پارلمان، آقایان، سرکار خانم!
‫تنها چیز ارزشمندتر از نان برای مردم
‫آزادی اون‌هاست, ‫1947 پاریس
‫ولی در زمان‌های خاصی
‫چیز حتی ارزشمندتری هم برای اون‌ها وجود داره,
‫آخرین دلیل زنده ماندن,
‫پدرها شغل ندارن,
‫خانواده‌ها سقفی بالای سر ندارن,
‫قیمت‌ها فضایی شده,
‫آدم‌های فقیر دارن سختی می‌کشن,
‫و نگاه اون‌ها به شماست,
‫باید همه چیز رو از نو بسازیم، ولی شما هیچ کاری نمی‌کنید,
‫من هم مثل شما عضو پارلمان هستم, ‫هزاران نامه دریافت می‌کنم,
‫یک سرباز مجروح جنگی به دیدن من اومد,
‫پنجاه کیلومتر پیاده اومده بود،
‫که بگه هیچ چیز نداره,
‫خانواده‌اش دارن از سرما، گرسنگی و بیماری می‌میرن,
‫اون همه چیز لازم داره، همه چیز,
‫چی دارین که بگین؟ اطلاع نداشتین؟
‫که این‌ها رو ندیده بودین؟
‫تمام پول‌های مارشال پلن رو اختصاص دادین به جنگ ایندوشین,
‫این مایه ننگه,
‫براوو,
‫آفرین,
‫اون‌ها که در قدرت‌ان هیچی نمی‌شنون,
‫هیچی نمی‌بینن,
‫و این دقیقا چیزی که اون‌ها رو تبدیل به یه مشت الاغ کرده!
‫کشیش‌ها باید برگردن کلیسا!
‫حق با اونه,
‫بعضی از شما باید خوشحال باشین که یه کشیش مثل من
‫به مقاومت ملحق شده، همراه با کمونیست‌ها و یهودی‌ها
‫تا بهشون کمک کنه از کوهستان بگذرن ‫و از دست آلمانی‌ها فرار کنن,
‫یه بچه پولدار بورژوا نباید برای ما موعظه کنه!
‫وحشتناکه آقایون!
‫وحشیانه است!
‫دوگل خیلی خوب گفت،
‫این جمهوری چهارم حکومت حزب‌ها و آرایش قدرته,
‫من رو کجا می‌برین؟
‫اینجا که خرابه است,
‫نه,
‫اینجا یه خونه زیبا، جا دار، محکم و دلپذیره,
‫مثل خونه زمان بچگی‌هام,
‫نمی‌دونستم که تو بی‌خانمان بزرگ شدی,
‫بخاطر جنگ و وحشیگری نازی‌ها
‫جوون‌ها وحشت کردن,
‫سردرگم شدن، افسرده‌ان,
‫دنبال معنی زندگی می‌گردن,
‫ما براشون پیدا می‌کنیم,
‫میشه جریان رو برام توضیح بدی؟
‫آشپزخونه رو می‌ذاریم توی زیرزمین,
‫اینجا,,,
‫میشه یه سالن غذاخوری بزرگ,
‫توی طبقه بالا اتاق‌ها قرار دارن,
‫خیلی ساده,
‫و توی زیر شیروانی,,,
‫یه طرح کوچیک برات درست کردم,
‫یه عبادتگاه کوچیک تو زیرشیروانی,
‫درست بالای سر مون، اینجا,
‫تو زمستون تبدیل میشه به جایی برای ملاقات
‫و جایی برای آموزش کشیش‌ها,
‫برای غرق شدن در تاملات، مثلا,
‫و تابستون‌ها میشه یه شبانه‌روزی فوق‌العاده برای جوان‌ها,
‫نظرت چیه؟
‫سیاست برات کافی نیست؟
‫فقط سرم داد می‌زنن و بهم توهین می‌کنن,
‫خودت دیدی,
‫اونجا خوشحال نیستی؟
‫این احساس رو دارم که,,,
‫چطور بگم؟
‫احساس اینکه سرجای خودم نیستم, اینه,
‫متوجهی چی میگم؟
‫آره گمونم,
‫شش ماه بعد
‫باید یه اعترافی بکنم,
‫وقتی تو پارلمان بودم، تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم
‫این بود که برگردم خونه تا دوباره با شماها باشم,
‫می‌دونید، می‌تونم نیروی زندگی رو در شما ببینم,
‫شما همه چیز رو تغییر خواهید داد,
‫همه چیز رو از نو می‌سازید,
‫شما آینده هستید، فرزندانم,
‫از دست دادن امید یعنی چی؟
‫یعنی ریسک تبدیل شدن به چیزی
‫مثل اون فرستاده‌هایی که در مسیر منتهی به اموس،
‫حتی نتونستن عیسی رو بشناسن,
‫یک مسافر به اون‌ها نزدیک میشه,,,
‫منظورت چیه؟
‫اونجا,
‫خانه‌ای برای بازیافتن امید و نیرو
‫عالیه, بریم,
‫- سلام ژولین, ‫- سلام,
‫سلام,
‫شما کشیشی هستید که به مردم سرپناه مجانی میده؟
‫بله,
‫من پاره‌وقت توی بیمارستان کار می‌کنم,
‫یه نفر اونجا داریم به اسم ژرژ لگه,
‫سم خورده,
‫بهم نشونش بده,
‫سلام,
‫چه کاری برات از دستم برمیاد فرزند؟
‫- خیلی پر حرف نیست, ‫- آره؟
‫از زندان دراومده, داستان زندگیش باورنکردنیه,
‫جرات نمی‌کنم تنها بذارمش,
‫- میگه دیگه نمی‌خواد زنده بمونه, ‫- باشه,
‫خب ژرژ,,,
‫می‌خوای به ما ملحق بشی؟
‫ما ازت مراقبت می‌کنیم, یالا,
‫برای چی اونجا بودین؟
‫توی زندان,
‫پدرم رو کشتم,
‫بهم حبس ابد دادن,
‫ولی بعد ولت کردن،
‫درسته؟
‫یکی از نگهبان‌ها رو از وسط آتش‌سوزی نجات دادم، بنابراین
‫آزادم کردن,
‫ادامه بده ژرژ,
‫برگشتم خونه،
‫زنم رو با یه مرد دیگه دیدم,
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫با اون چیکار کردی؟
‫من یه قاتلم که از زندان آزاد شده!
‫زن و دخترم رو از دست دادم,
‫می‌خوام خودم رو بکشم, راحتم بذارید,
‫می‌خوام بمیرم,
‫این رو می‌فهمی پدر؟
‫تو چی؟
‫می‌خوام بمیرم,
‫تو غمگینی, در این شکی وجود نداره,
‫بنابراین,,,
‫گوش کن,
‫می‌خوای خودت رو بکشی، درسته؟
‫می‌خوای بمیری,
‫هیچ چیز جلوی تو رو نمی‌گیره,
‫ولی قبل از اینکه این کار رو بکنی، ‫اجازه بده این پیشنهاد رو بهت بدم,
‫بیا و به من کمک کن، ‫در عوض غذا و جای خواب,
‫و رفاقت من,
‫ببخش که این رو میگم،
‫ولی تو توی فضا سیر می‌کنی!
‫تو لای پر قو بزرگ شدی, ‫اینجور آدم‌ها رو نمی‌شناسی,
‫در مورد من چی فکر می‌کنی؟
‫پدرم هر هفته شنبه صبح همراه چندتا ناظر ‫از بیمارستان می‌رفت به زاغه‌های لیون،
‫برای مراقبت از فقرا، شستشو دادنشون، کوتاه کردن مو و غیره,
‫برادرهام و من رو هم نوبتی با خودش می‌برد,
‫وقتی نوبت من می‌شد، تمام شب بیدار می‌موندم,
‫تو خدمات اجتماعی، این‌ها بیشتر از کار یه یکشنبه معمولی بود,
‫من با این‌ها بزرگ شدم,
‫پدر,,,
‫من شما رو خیلی دوست دارم، این رو می‌دونید,
‫درباره هاستل‌تون برای بچه‌های طبقه متوسط،
‫تردیدهایی دارم,
‫ولی تو این مسئله شما رو دنبال نمی‌کنم,
‫ما کاری که باید رو انجام دادیم،
‫ولی حالا من میرم خونه،
‫حق با توئه,
‫من اشتباه می‌کردم,
‫اموس مناسب طلبه‌های علوم دینی نیست،
‫یا برای طبقه متوسط،
‫یا برای پیشاهنگ‌های مهربون ما,
‫همه این برنامه‌ها تموم میشه,
‫برنامه‌مون رو تغییر میدیم,
‫اموس برای اون‌هاییه که چیزی برای از دست دادن ندارن,
‫اون‌هایی که دیگه دلیلی برای امید ندارن,
‫درست مثل خودت، فرزند,
‫مثل ژرژ فعلی,
‫ما اون‌ها رو دوباره سرپا می‌کنیم,
‫ولی برای این کار بهت نیاز دارم,
‫خب؟
‫سلام,
‫اسم فرشته کوچولوتون چیه؟
‫آنی,
‫موضوع موشهاست جناب کشیش,
‫فرزند دیگری هم دارید؟
‫دوتا,
‫زمستون قبل اون‌ها مردن,
‫توی جنگل دفن‌شون کردیم,
‫اینجا نمی‌مونید,
‫سه ماه بعد
‫تعداد خانواده‌ها داره بیشتر و بیشتر میشه,
‫همسایه‌ها شاکی شدن,
‫ما رو از اینجا میندازن بیرون، می‌دونی؟
‫پلیس و ضابط قضایی مدام میان اینجا,
‫دپارتمان پلیس مجبور به دخالت شده,,,,
‫لوسی فکر می‌کنه قضیه داره تبدیل به درگیری میشه,
‫قابل فهمه/
‫ترتیب پول رو میدم,
‫یا اینکه به برادرم میگم بفرسته,
‫برادرتون خیلی مهربونه،
‫ولی دیر یا زود
‫میگه بسه دیگه,
‫بنظرتون چه مدت دیگه می‌تونیم با این ترتیب ادامه بدیم؟
‫به استراحت نیاز دارین، و به تمرکز,
‫باید خودتون رو دوباره پیدا کنین,
‫نمی‌تونین همه چیز رو تنهایی روی شونه‌هاتون حمل کنین,
‫تو اینجایی,
‫آره، ولی قصد نجات دنیا رو ندارم,
‫الان نگاه کنین,
‫خب,,,
‫ریش می‌تونه یه‌کم تیزتر باشه؟
‫کجا؟
‫اینجا,
‫بیشتر از این نه,
‫اون خیلی بی‌فایده است,
‫عالیه,
‫- باهاش مبارزه کن, ‫- یالا، بکشش,
‫- بیا جلو, ‫- فکر می‌کنی ازت می‌ترسم؟
‫- چیه دیگه نمی‌خندی خائن؟ ‫- بیا اینجا!
‫- بیا اینجا, ‫- بیا!
‫بیا اینجا خائن رو ببین,
‫بیا خائن رو ببین, همه‌تون بیایین,
‫یکی یکی,
‫اینجاست خائن, تو هم بیا! همه‌تون,
‫همه‌تون, بیایید,
‫بیایین دیگه رفقای بی‌مصرف!
‫یالا,
‫تو بیا, تو رو هم می‌گیرم, دیگه چی؟!
‫آره، آره! من با آلمانی‌ها بودم,
‫همکاری کردم, ببین بهم یه هدیه هم دادن,
‫چی فکر می‌کردی؟ که این رابطه عشقیه؟
‫همه‌تون رو می‌گیرم,
‫چی می‌خوای حرومزاده؟
‫مادر قحبه‌ها!
‫- من تو رو می‌کشمت! ‫- یالا حرکت کن!
‫- بکارش! ‫- بیا,
‫کار حرومزاده رو تموم کن!
‫تمومش کن, آره,
‫- بیا اینجا بیا! ‫- بکوب تو صورت این آشغال!
‫- یالا! ‫- ولش کنین,
‫بسه,
‫مامانت اومد!
‫دوباره داری قایم میشی؟ دوباره قایم شدی؟!
‫آروم باش, آروم!
‫بسه, برو عقب!
‫تو هم همینطور, عقب!
‫شماها دیوونه شدین؟
‫چی سر شماها اومده؟
‫اون به پلیسک‌های ویشی کمک کرده,
‫چندتا خونواده‌ها رو بدبخت کرده!
‫خائن,
‫آلدو همونقدر حق داره اینجا باشه که تو حق داری،
‫تو، یا تو,
‫- روشنه؟ ‫- چی؟
‫داری از یه خائن طرفداری می‌کنی؟
‫اون یه خائن کثیفه پدر,
‫ما داریم بخاطر آشغال‌هایی مثل این می‌جنگیم؟
‫- باید این‌ها رو همون سال 45 سربه‌نیست می‌کردیم, ‫- خائن!
‫اون یه خائن بی‌همه‌چیزه,
‫باشه,
‫ادامه بدین,
‫ادامه بدین!
‫کار همدیگه رو تموم کنین!
‫آدم‌هایی مثل شما به هیچ درد من نمی‌خورن!
‫- هرزه, ‫- وطن‌فروش,
‫نمک به حروم,
‫- اون‌ها همه‌شون دیوانه‌ان, ‫- آره,
‫ابله‌ها، قاتل‌ها، بازنده‌ها، تفاله‌ها,,, ‫وضع‌مون اینجوریه,
‫- با قبول کردن هرکسی که میاد دم,,, ‫- بسه دیگه موعظه نکن,
‫تشکیلات تو حتی استانداردهای بهداشتی رو هم رعایت نمی‌کنه,
‫تو این آدم‌ها رو تو خطر قرار میدی,
‫این‌ها رو به ما میگی آقای بخش‌دار؟
‫بعضی از این‌ها رو توی پاریس شصت نفری ‫تو یه حیاط با یه دونه توالت چپونده بودن,
‫می‌دونی که اینجا وضعشون بهتره,
‫تو براشون چیکار می‌کنی؟ هیچی,
‫- اون چی می‌خواد؟ ‫- هیس,,, اجازه بدین,
‫من,,, من اطلاع دارم مشکلات ساختمون‌ها چیه
‫و فرانسوی‌ها با چه مسائلی روبرو میشن,
‫ولی بازسازی هزینه داره, ‫خزانه‌ها خالی‌ان,
‫زمان جنگ همیشه پول برای نابودی طرف مقابل هست,
‫هیچکس به سربازها نمیگه دیگه بس کنید، پول‌مون ته کشیده,
‫چرا برای داخل کشور اینطور نیستن؟
‫برای مبارزه با سرما، گرسنگی، تنهایی، فقر؟
‫به این سادگی نیست,
‫بگو این‌ها بهت احساس خجالت و ترس میدن, ‫این صادقانه‌تره,
‫تو از این مسئله نمی‌تونی راحت دربری, بهت قول میدم,
‫اگه یه استخدامی با حقوق رسمی
‫نمی‌تونه گهواره بچه‌اش رو حفظ کنه،
‫ساختمون بدون جواز چیزی نیست که غیرقانونیه,
‫خود قانون غیرقانونیه,
‫اسم‌هاشون اینجاست, همه‌شون!
‫جواز زندگی, خانواده‌های: پورت,,,
‫مرگ بر پلیس! شرّتون رو کم کنید,
‫- برید گم شید! ‫- بمیر!
‫ابه پیر: ‫صدای بی‌صدایان؟
‫من یه پناهگاه رو اداره می‌کنم,
‫از طرف اون‌ها ازتون تشکر می‌کنم,
‫من یه پناهگاه بیرون پاریس اداره می‌کنم,,,
‫عذر می‌خوام، یه سکه برای کمک دارین؟
‫عذر می‌خوام خانم‌ها,,,
‫یه سکه برای صدقه دارین؟
‫خداوندا، به ما کمک کن تا شکم گرسنگان رو سیر کنیم,
‫و به اون‌ها که نان دارند گرسنگی بدیم,
‫آمین,
‫پدر، دیشب توی پاریس تو رو دیدن,
‫دیدن که داشتی گدایی می‌کردی,
‫خب مشکل چیه؟
‫- برای کسی مثل شما پدر ممکن نیست که,,, ‫- خب، من انجامش میدم,
‫برای انجام دادن کار، انجامش بدین,
‫ولی نه مثل دیگران,
‫اون‌ها رو از گدایی کردن منع کردی,
‫گفتی این کار تحقیرآمیزه,
‫بعد خودت انجامش میدی؟ یواشکی؟
‫صورتحساب‌ها رو پاره می‌کنی، به ناظرهای قضایی توهین می‌کنی,,,
‫این کارها آسونه, لوسی کسیه که کثافتکاری رو جمع می‌کنه,
‫کسی که تا جون داره کار می‌کنه تا ما سوپ داشته باشیم,
‫تو یه آدم خارق‌العاده‌ای, ما اینجا همه این رو می‌دونیم,
‫ولی حالا,,, من رو ببخشید,
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم,
‫امروز صبح آب قطع شد, حالا چیکار باید بکنیم؟
‫دست‌هامون رو بگیریم بالا؟ راهت اینه؟
‫حق با اونه,
‫فکر می‌کردم که,,,
‫من یه بورژوای ناچیزم,
‫یه مرد بیچاره که خودش رو عوضی گرفته جای,,,
‫هیچ چیز برام نمونده,
‫دیگه نمی‌تونم به‌تون کمک کنم,
‫اموس تموم شده,
‫پدر,,,
‫ما می‌دونیم که حقوق شما تو پارلمان
‫به همه ما کمک کرد,
‫حالا که دیگه توی پارلمان نیستید،
‫ورشکست شدیم,
‫حالا نوبت ماست که به شما کمک کنیم,
‫بنابراین,,,
‫ما با بقیه بچه‌ها یه نقشه داریم,
‫ما موش‌های جامعه‌ایم,
‫ولی موش‌ها باهوشند,
‫فیلیبرت قبل از اینکه عضو ‫لژیون خارجی بشه یه شغل دیگه داشت,
‫دستفروش دوره‌گرد بود,
‫و اوگوست سمسار بود,
‫با کمک اون‌ها،
‫قوطی کنسروهای آشغال رو جمع می‌کنیم,
‫توی آشغال‌های پولدارها چیزهای خوشگل و بدردبخور پیدا میشه,
‫بعد اون‌ها رو می‌فروشیم,
‫از این کار پول درمیاد,
‫از اونجا که خیلی از ما اجازه ورود به پاریس رو نداریم,,,
‫من اینجا تنها کسی نیستم که با قانون درافتادم!
‫میریم سراغ آشغال‌گردی توی مناطق حومه,
‫اگه به ما اطمینان دارین که همه‌اش رو سر مشروب حروم نمی‌کنیم،
‫این نقشه عملیه,
‫آسون نیست,
‫ولی باید عملی باشه,
‫جواب میده,
‫- فرغون رو بیارین, ‫- داره میاد,
‫1952 ‫حومه پاریس
‫بقیه‌اش اینجاست,
‫کاغذ، لته کهنه، فلزات ‫هر چیزی که لازم ندارید رو برمی‌داریم
‫از طرف دوره‌گردها و تعمیرکارهای اموس، ‫خوش آمدید!
‫یالا یالا یالا,,,
‫از اینجا تکون نمی‌خوره,
‫اینجا خوبه,
‫- موزیک, بذار پخش بشه, ‫- چیزهای من رو آوردی؟
‫این خوبه,
‫میخ‌هاش رو دربیار,
‫بعد کفی‌ها و چرم‌ها رو بر اساس رنگ مرتب کن,
‫عالیه,
‫- چیزی پیدا کردی که دوست داشته باشی؟ ‫- یه گاری پر داره,
‫کامل پر شده,
‫همه‌اش مال توئه؟
‫- عالی, ‫- ممنونم پدر,
‫این پنج هزار فرانک میشه,
‫1000,,,
‫2000,,,
‫-5000، عالیه, ‫- اوکی؟
‫- راضی‌ای؟ ‫- خیلی راضی,
‫- پس برمی‌گردی؟ ‫- آره، خیلی زود,
‫روز خوبی داشته باشید,
‫اون مو قرمزه که با ژول می‌رقصه کیه؟
‫- سیلوین؟ ‫- آره,
‫سیلوین کارگر خیاطیه، اهل اسکولنی,
‫تلاش‌های سرکارگر برای نزدیک شدن رو رد کرد ‫و بعد اخراج شد,
‫خانم کوتاز؟
‫اجازه میدین؟
‫یک رقص,
‫- نمی‌تونید رد کنید, ‫- برای من,
‫زمستان 1954
‫- آقا,,, آقا صبر کنید لطفا, ‫- بذار رد بشم, می‌خوام با وزیر صحبت کنم!
‫نمی‌تونید اینطوری برید داخل, صبر کنید!
‫یه میلیارد از نود میلیارد! این رو خواستم,
‫یک میلیارد برای ساختمان‌سازی اضطراری,
‫با بودجه 90 میلیاردی که داشتین،
‫برای تو و دوستان پارلمانتارت خیلی سخت بود؟
‫حدس بزن چی شد,
‫زمانی که تو قبول نکردی یه پنی برای ‫ساختمون‌سازی اضطراری کمک کنی،
‫دقیقا و همزمان در محل زندگی من،
‫یه نوزاد سه ماهه داخل یه سطل زنگ‌زده کهنه، از سرما یخ زد,
‫بین پدر و مادرش,
‫والدینش ولگرد نیستن,
‫مجرم نیستن,
‫کارگرن,
‫خونه‌شون رو از دست دادن
‫پول هتل رفتن هم ندارن,
‫نظرت چیه؟
‫مثل هزاران نفر دیگه، اون‌ها هم تو نوبتن
‫که یه بودجه برای قرض دادن به ما تصویب کنی
‫تا بتونن بالای سرشون سقف بزنن,
‫خیلی از این بابت متاسفم,
‫- تسلیت من رو به اون خانواده برسون, ‫- اسمش مارک بود، آقای وزیر,
‫اولین بچه‌ای بود که توی جمع ما به دنیا اومد,
‫تدفینش روز سه‌شنبه ساعت 2 هست,
‫بهش فکر می‌کنی؟
‫بریم بچه‌ها,
‫عجله کنید,
‫- شب بخیر, ‫- شب بخیر آقا، خانم,,,
‫می‌خوایم بهتون کمک کنیم از اینجا برید, ‫شما تنها نیستید,
‫- بیا بخور, ‫- این پتو رو بگیر,
‫سعی کن خودت رو گرم کنی,
‫بیا یه‌کم نون,
‫لطفا,
‫مواظب باش، داغه,
‫یه‌کم غذا بخور,
‫بیا کنار آتیش,
‫تنها نشین,
‫پناهگاه‌هایی برای حیوانات وجود داره,
‫برای این‌ها هیچی نیست! هیچی!
‫ما چیزی که لازمه رو داریم,
‫درست میشه,
‫خانم,,,
‫خانم!
‫خانم؟
‫بچه‌ها!
‫به‌تون گفتم اون به ما احتیاج داره,
‫وظیفه ایستگاه رادیویی ما این نیست,
‫ما برنامه‌های سرگرم‌کننده پخش می‌کنیم، نه سیاسی,
‫پس بیا با ما جنازه‌ها رو بشمر,
‫این هم سرگرم‌کننده است,
‫دوستان من,,,
‫کمک کنید!
‫دیشب یه زن یخ زده,
‫ساعت سه صبح، کف پیاده‌رویی در مرکز پاریس,
‫توی دستش حکم اخراجی که روز قبل گرفته بود مونده,
‫منتظرید این وضع برای چند نفر پیش بیاد؟
‫که همه بمیرن؟
‫با من بیا,
‫هر شب،
‫بیش از دو هزار نفر توی ‫سرمای استخوان‌سوز مچاله میشن،
‫بدون سقفی بالای سر،
‫بدون غذا,
‫خیلی‌ها بدون لباس هستن,
‫به من گوش بدین,,,
‫ظرف سه ساعت
‫دو مرکز کمک‌های اولیه ساخته شدن,
‫یکی توی چادر
‫توی خیابون مونتانی سن‌ژنویو,
‫دیگری در کوربووا,
‫همین الان هم کامل پر شدن,
‫باید این مراکز رو همه جا باز کنیم,
‫باید همین امشب،
‫در هر شهر فرانسه،
‫در هر منطقه پاریس،
‫تابلوهایی قرار داده بشن که شب‌ها زیر نور باشه،
‫بالای در مکان‌هایی که پتو، ‫کاه برای خواب و سوپ به مردم میدن,
‫روی این تابلوها باید نوشته شده باشه
‫'مرکز امداد برادری' ‫با این کلمات ساده:
‫'تویی که درد داری،
‫'مهم نیست کیستی،
‫'داخل بیا
‫'استراحت کن،
‫'غذا بخور،
‫'و نیرویی دوباره بگیر,
‫'اینجا تو را دوست دارند,'
‫هواشناسان پیش‌بینی می‌کنند در تمام این ماه ‫دمای هوا نزدیک به صفر خواهد بود,
‫در ذهن مردم، قبل از اینکه برادرانشان در فقر بمیرند،
‫باید فقط یک عقیده باید وجود داشته باشد،
‫اراده به ممکن ساختن تداوم این مسیر,
‫بهت التماس می‌کنم,
‫بیایید همدیگر رو انقدر دوست داشته باشیم
‫که بتونیم این کار رو فورا انجام بدیم,
‫شاید که این همه درد باعث خلق چیز زیبایی بشه،
‫روح مشترک فرانسوی,
‫هر یک از ما می‌تونه به کمک فقرا بیاد,
‫چیزی که ما نیاز داریم،
‫برای همین امشب
‫یا در دیرترین حالت فردا،
‫پنج هزار پتوئه,
‫سیصد چادر بزرگ امریکایی،
‫و دویست اجاق چوبی,
‫هرچه زودتر این‌ها رو به هتل روچستر بیارین
‫خیابان بوئتیه پلاک 92،
‫که صاحبش با مهربانی در اختیار ما قرار داده,
‫به لطف شما
‫هیچ موجود انسانی
‫یا کودکی، امشب،
‫روی آسفالت‌ها یا کانال‌های پاریس نمی‌خوابه,
‫ممنون, ممنون,
‫'در حال پخش'
‫رادیو لوکزامبورگ بفرمایید
‫هر چیزی که بتونید کنار بذارید خانم,
‫- رادیو لوکزامبورگ, ‫- یه لحظه,
‫- هتل روچستر, ‫- چراغ نفتی,
‫- پتوها, ‫- هرچیز مناسب گرم کردن,
‫فوق‌العاده است,
‫بله، پوشک برای بچه‌ها,
‫- خانم‌ها آقایان از این طرف, ‫- ممنون,
‫لباس‌ها سمت راست، پتوها سمت چپ,
‫ممنون,
‫ببخشید,
‫عذر می‌خوام,
‫ممنون,
‫واقعا,,,
‫چه اتفاق دیوانه‌کننده‌ای!
‫- ممنون, ‫- فوق‌العاده است,
‫بفرمایید آقایون و خانم‌ها,
‫- کجا بذارمشون؟ ‫- هرجا که می‌تونی فیلیبرت,
‫خیلی ممنونم خانم‌ها و آقایون,
‫بفرمایید!
‫آقای ابه پیر!
‫میشه یه توضیحی بدین؟
‫یک میلیارد فرانک درخواست کردی، حکومت ده میلیارد داده,
‫احساس می‌کنید که معجزه کردید؟
‫یه‌کم عقب‌تر لطفا، دوستان,
‫همه ما با هم
‫قبول نکردیم که این دنیا جوری باشه
‫به شکلی که بیشتر ماها رنج بکشن,
‫جایی که بخش بزرگی از مردم نمی‌تونن آرزوی یک زندگی حداقلی،
‫یک سرپناه حداقلی رو داشته باشن,
‫هر زن و مردی بین ما در حال حاضر باید خودش رو ‫جزو سازماندهی برای کمک حساب کنه,
‫برعلیه رنج و بی‌عدالتی،
‫تا این کابوس برای همیشه از بین بره,
‫ممنون, روز خوبی داشته باشید,
‫آقای ابه پیر!
‫ابه پیر,
‫شما در جنگ با فقر هستید؟ ‫لطفا جواب بدین!
‫سه ماه بعد
‫آقایون، در ابتدا ممنونم
‫برای حضور در این جلسه بدوی هیئت مدیره,
‫و ممنون بابت کمک‌های گشاده‌دستانه‌تون,
‫و برای اینکه هر کدوم از شما
‫بتونید ارتباط شخصی با مجموعه برقرار کنید،
‫من به خودم اجازه دادم,,,
‫به خودم اجازه دادم که یادداشت‌هایی درست کنم
‫به عنوان یه یادآوری کوچک،
‫در مورد قوانین حاکم در کامیونیتی ما,
‫یک،
‫کسی که از شما دارایی کمتری داره ‫رو در مقام بالاتر از خودتون قرار بدید,
‫وقتی کسی برای بار اول به اینجا می‌رسه،
‫تنها سوالی که باید ازش پرسیده بشه اینهاست؛
‫گرسنه‌ای؟
‫خسته‌ای؟
‫می‌خوای حمام کنی؟
‫بیا, منتظرت بودیم,
‫دو،
‫ما برای گذران زندگی خودمون کار می‌کنیم,
‫ما از کمک مالی اجتناب می‌کنیم
‫چه از طرف شهرداری و دولت محلی باشه، ‫چه از حکومت کشوری، و چه از استانداری,
‫و در نهایت شماره سه،
‫ما با هم تقسیم می‌کنیم,
‫قویترین مردی که برای کامیونیتی مزایای زیادی ایجاد می‌کنه،
‫چیزی بیشتر از ناتوان‌ترین پیرمرد عضو کامیونیتی نداره,
‫پدر,,,
‫بله؟
‫ما همه با این اصول بلندپایه موافقیم,
‫ولی با این همه کمک مالی
‫نیت پاک کافی نیست,
‫برنامه‌تون برای مدیریت این همه بودجه چیه؟
‫و برای رشد این سرمایه در یک مسیر پایدار؟
‫حق با شماست,
‫ما می‌تونیم تجربه‌هامون در تجارت رو پیشنهاد بدیم,
‫من نسبت به دوشیزه کوتاز برای مدیریت ‫حسابداری‌مون اعتماد کامل دارم،
‫با دقت و امانتداری که ویژگی خاص ایشونه، ‫در عین اینکه روح اموس رو دست‌نخورده نگه‌می‌دارن,
‫پول نباید عامل حواس‌پرتی باشه
‫یا جمعیت ما رو از درون دچار فساد کنه,
‫نه پول و سرمایه،
‫نه همکاری ما با شما،
‫شما متخصصان ممتاز مالی،
‫نباید باعث انحراف روحیه ما بشن,
‫ما باید تمام سرمایه رو خرج کنیم!
‫همه‌اش رو, مطلقا,
‫زمین بخریم,
‫ساخت‌وساز کنیم، به ساختن ادامه بدیم،
‫خانه، محل اقامت, بلافاصله!
‫دوستان من,,,
‫دوستان بسیار عزیز من,,,
‫این رویای ماست، اینجا،
‫که داره به واقعیت می‌پیونده,
‫بعد از این همه فداکاری،
‫تحمل سختی و رنج،
‫اولین مرکز اسکان اضطراری‌مون تا چند هفته دیگه
‫پذیرای اولین ساکنانش خواهد بود,
‫هرگز فراموش نکنید،
‫اگر این دستاورد به یاری اون‌ها که اون رو ممکن کردن ایجاد شد،
‫مایه شرم دنیاییه که با نزول و سفته‌بازی ‫ساخت مسکن لوکس رو توصیه می‌کنه,
‫درحالیکه انبوه کارگران نجیب بی‌خانمان موندن,
‫حالا همه با همیم،
‫و انتظار نداریم که این وضع به این زودی تموم بشه,
‫ولی امیدواریم که امواج خیر و برکتی که دیده‌ایم
‫هوی و هوس زودگذر نباشند,
‫ساخت 150 واحد اسکان
‫مراکز اسکان اضطراری بیشتری می‌سازیم,
‫کامیونیتی‌های بیشتری در سراسر فرانسه ایجاد می‌کنیم,
‫و هیچوقت توقف نمی‌کنیم!
‫وقتی موضوع خونه انسان باشه،
‫اگر تمام روز کار کرده باشه،
‫حق داره خانواده‌اش رو در جایی منزل بده,
‫بعد از قیام خیر و نیکی،
‫اگر کار با نیرو و سرعت لازم انجام بشه،
‫طلوع عدالت ناگزیر منجر میشه به طلوع خشم,
‫[مارسی به ابه پیر خوش‌آمد می‌گوید]
‫ابه حضار را تحت تاثیر قرار می‌دهد
‫ما می‎خوایم این آدم‌های نگون‌بخت خونه داشته باشن,
‫اگه ما امروز به‌شون کمک نکنیم،
‫فردا دو برابر بهای نادانی و خودخواهی‌مون رو می‌پردازیم,
‫جنبش همبستگی در مسیر اوج
‫تا یک سال دیگه هم کاری از شما سر نمی‌زنه،
‫باید همین الان دست‌بکار بشین,
‫سرمایه‌گذارهای ما مخالفن,
‫- سرمایه‌گذارها تصمیم‌گیرنده نیستن, ‫- نه، ولی اون‌ها سرمایه لازم رو میدن,
‫اون‌ها چه فکری با خودشون می‌کردن؟
‫که فقر خودش می‌گذره ‫بعد اون‎ها می‌تونن یه دست وجدان نو بخرن؟
‫هنوز تموم نشده, ‫این یه مبارزه در حال انجامه,
‫ما باید خانه‌های محکم و راحتی بسازیم،
‫حتی اگه کمی بیشتر طول بکشه,
‫وقتی ما چیزی می‌سازیم،
‫که چند ماه بعد فرو می‌ریزه,,,
‫- این پول هدر رفته, ‫- هدر رفته؟
‫بعد فقرا در این مدت چیکار می‌کنن؟
‫جلوی کلیساهای شما می‌میرن؟
‫این کلیساهای من که میگین، ‫قبل از شما بودن و بعد از شما هم خواهند بود,
‫اون‌ها به یه سلبریتی که مثل خواننده‌های معروف ‫با طرفدارهاش برخورد می‌کنه وابسته نیستن,
‫من وقت واسه این کارها ندارم,
‫- فشار خونت افتاده, ‫- وقتی بمیرم راحت میشم,
‫شادی و سرافرازی,,,
‫شادی و سرافرازی برنده‌ها
‫اون‌هایی که زرنگی این رو داشتن که سریعتر و قویتر ضربه بزنن، ‫حالم رو بهم می‌زنه,
‫پایه و اساس یه جامعه ایده‌آل
‫دقیقا برعکس قانون طبیعته,
‫قانون قوی‌تر بودن,
‫قانون سلسله مراتب موفقیت، ‫قانون خودبینی,
‫طبقه‌بندی مردم بنا بر ثروتی که دارن,
‫شیطان بشر در این‌ها نهفته است,
‫ثروت، همیشه ثروت بیشتر،
‫و باز هم بیشتر,
‫آقای چاپلین! آقای چاپلین!
‫بفرمایید آقای چاپلین, لطفا,
‫لطفا,
‫[چاپلین به ملاقات ابه پیر می‌آید]
‫ابه، این پول اهدایی نیست,
‫دارم این رو پس میدم,
‫این از طرف یه ولگرد کوچکه که زمانی من بودم،
‫و نقشش رو روی پرده بازی کردم,
‫حالا این برای توئه,
‫توی دوربین نگاه کنید لطفا آقای چاپلین,
‫- عکس بگیر, ‫- آقای چاپلین!
‫2,000,000 فرانک
‫اون ابه پیر نیست؟
‫صبر کن, یه لحظه صبر کن,
‫- سلام, ‫- شما ابه هستین؟
‫بله خودمم,
‫- برای کار خیریه, ‫- ممنونم,
‫فقط پنج دقیقه!
‫خانم‌ها!
‫راحتش بذارین!
‫برگرد تو سالن,
‫اون یه دقیقه دیگه میاد,
‫برو توی سالن!
‫ده دقیقه دیگه اونجاست,
‫[ابه پیر در پاریس]
‫ابه! ابه! ابه!
‫من یک فرانسوی هستم که نیومده درباره فرانسه صحبت کنه،
‫من یک کشیش هستم که نیومده در مورد مذهب صحبت کنه,
‫من در امریکا هستم،
‫ولی در مورد امریکا صحبت نمی‌کنم,
‫من فقط یه مرد هستم،
‫که اومده با مردان دیگر درباره اینکه چه چیزی ‫امروزه ما رو نابود می‌کنه صحبت کنه,
‫همه جا، در همه کشورها,
‫هر کشوری که برای کمک به ضعیف‌ترین قشر خودش حرکت نمی‌کنه،
‫محکوم به زواله,
‫من اینجا نیومدم تقاضای پول کنم,
‫نه,
‫بلکه چیز خیلی بیشتری می‌خوام,
‫این که نیروی شما رو سامان بدم، ولی نه برای پول, ‫شما همین الان هم ثروت زیادی دارین,
‫بلکه برای عشق!
‫نباید می‌رفتی نیویورک, از پا دراومدی,
‫خب دیگه، بگو,
‫اون نگاه سرزنشگرت رو می‌شناسم,
‫هیئت مدیره فکر می‌کنه بیش از حد با رسانه‌ها وقت تلف می‌کنی,
‫می‌خوان ببیننت,
‫و البته اشتباه هم نمی‌کنن,
‫داری اموس رو تبدیل می‌کنی به یه پلت‌فرم سیاسی,
‫آدم‌ها دارن روزبروز کمتر عشق و خیرخواهی می‌بینن,
‫وقتی نماینده سیاسی استقلال‌طلب‌های الجزایر یا تونس میشی،
‫همه رو علیه خودت می‌کنی,
‫نه الجزایری، نه تونسی!
‫نظر تو چیه؟
‫راه رفتن بین خطوط تعریف‌شده؟
‫همسویی با واتیکان؟
‫برای خوش آمد کی؟
‫هیئت مدیره عزیزمون؟
‫اسقف اعظم؟ پاپ؟
‫همه اون‌هایی که دوست ندارن هیچ چیز عوض بشه,
‫از بین ما هم یه عده دارن جدا میشن,
‫خیلی‌ها رفتن,
‫زندگی همینه, آدم‌ها میان و میرن, ‫از دستشون خلاص میشیم,
‫ویتامین‌های من پیش توئه؟
‫این ویتامین نیست، دوپینگه، خطرناکه,
‫پدر، حالت خوبه؟
‫اوضاع داخل خونه چطوره؟
‫پیش میره، ولی انتظار دیدن ژژه پورت رو نداشته باش, رفته,
‫ژانین بیچاره,
‫می‌دونست که اون دیوانه است، ولی اونطوری ول کردنش،
‫بعد از همه چیزهایی که از سر گذروندن,,,
‫ژژه یه‌کم بیش از حد زن‌ها رو دوست داره,
‫پدر؟
‫خوبی؟
‫پدر,,,
‫پدر!
‫پدر,,,
‫پدر، جواب بده!
‫پدر جواب بده!
‫سال 1958
‫من کجام؟
‫ژنو، کلینیک پراگن,
‫یادتون نمیاد؟
‫من آبسه دندون و فتق دیافراگمتون رو عمل کردم,
‫شما نیاز به استراحت دارین,
‫می‌خوام برگردم خونه,
‫خواسته بیش از حدیه، پدر,
‫بی‌خوابی‌های زیاد و یه عالمه آمفتامین,,,
‫هیچ توانی براتون نمونده,
‫دیگه هیچوقت مثل سابق نمیشین,
‫وقتشه عصای زیارت رو بذارین زمین,
‫دندون‌هام,,,
‫برات یه دست دندون مصنوعی درست می‌کنن,
‫25 بار عملت کردن,
‫ما هر روز جنگیدیم,
‫کنترل کامیونیتی‌ها رو دست گرفتن،
‫و ما رو از اونجا جدا کردن,
‫مدام میگن که دیگه درمان نمیشی، که دیوانه شدی,
‫زودتر از این می‌خواستم بیام، ‫ولی یه روز آزاد هم نداشتیم,
‫بنویس براشون,,,
‫یه پیام,,, از طرف من,
‫نمی‌تونم,
‫من رو میندازن بیرون,
‫اون‌ها این حق رو ندارن,
‫تو,,, موسس اموس هستی,
‫درست مثل من,
‫زود برمی‌گردم,
‫از اینجا میاییم بیرون,
‫دزدی از همدیگه،
‫دزدی در خزانه، خشونت بین داوطلب‌ها،
‫حتی گاهی بین کارمندها,
‫گاهی حتی با دعا و رضایت شما,
‫ما وظیفه داشتیم که دخالت کنیم,
‫[چند ماه بعد] ‫من به همه یه شانس میدم,
‫[چند ماه بعد] ‫تحریم جزو مسئولیت‌های من نیست,
‫چطور انتظار داری این همراهانی ‫که کورکورانه ازشون محافظت می‌کنی،
‫خودشون رو وقف کمک به دیگران کنن،
‫درحالیکه خودشون مشکل الکل ‫و مشکلات روانی دارن؟
‫همراه با مدیریت بودجه‌ای قابل توجه,
‫آها موضوع اینه, پول!
‫اموس باید حرفه‌ای بشه, این واضحه!
‫بله ما منابع بیشتری نیاز داریم، با کامیونیتی‌های بیشتر,
‫ولی اون‌هایی که هیچ کاری نکردن
‫یا ادعا داشتن که می‌تونن بهتر از ما عمل کنن،
‫باید دهن‌شون رو بسته نگه‌دارن!
‫خب بله، آقایون,
‫موافقم, من اشتباهاتی مرتکب شدم,
‫و برای حل این مشکل،
‫از هجده ماهی که برخلاف میلم ‫در بیمارستان بستری بودم استفاده کردین،
‫که ظاهرا برای درمان من بود,,,
‫برای اضافه کردن بندهای خاصی به وصیتنامه‌ام,
‫پدر، وقتی که شما غیبتون زد هیچ نقشه‌ای وجود نداشت,
‫ما برای حفظ اموس وارد عمل شدیم,
‫می‌خواهید بدونید موضوع چیه؟ ‫من می‌تونم این رو درک کنم,
‫شکر خدا من تا ابد زنده نمی‌مونم,
‫ولی چطور می‌تونی زنی رو اخراج کنی,,,
‫که بیش از پونزده سال تو تمام نبردها کنار ما جنگیده؟
‫زنی که برعکس شما فقر و همینطور ‫هزینه رها شدن از اون رو می‌شناسه,
‫زنی که خداوند سر راه من قرار داد ‫و بدون اون من هیچی نبودم,
‫آقایون حالا پول در اختیار شماست، ‫و ما هیچوقت در مورد روش استفاده ازش توافق نداشتیم,
‫اینش اهمیتی نداره، تا وقتی که پول ‫به دست اون‌هایی که نیاز دارن برسه,
‫ولی ما هرگز نه بانک بودیم و بهش تبدیل میشیم،
‫نه مجتمع تجاری,
‫روح اموس باید بهش برگرده,
‫جنگ با فقر ادامه پیدا می‌کنه،
‫و لوسی کوتاز باید برگرده سرجاش پیش ما,
‫خیلی دلم می‌خواست باهاش ملاقات می‌کردی,
‫عاشق صحرا بود، و همونجا هم مُرد,
‫عجیبه، نه؟
‫این علاقه رو به من هم سرایت داد,
‫شگفتی تنها بودن ‫وسط اون بی‌نهایت,
‫فرانسوا در ذاتش تواضع و فروتنی داشت،
‫و عقل و خرد,
‫بدون اون احساس گمشدگی می‌کنم,
‫و بدون اون ما هرگز با هم ملاقات نمی‌کردیم,
‫می‌تونستم این فرانسوای تو رو دوست داشته باشم,
‫فرانسوا گاربیت ‫کاپیتان دوم گروهان بی‌ام‌تری چاد
‫مرگ برای وطن ‫7 دسامبر 1941
‫بچه رو می‌سپرم به شما خانم کوتاز,
‫من تو چشم‌های مرگ نگاه کردم,
‫شمارش معکوس شروع شده,
‫دیگه وقتی برای تلف کردن ندارم,
‫در مورد چی داری حرف می‌زنی؟
‫کامیونیتی‌هایی که دارن توی این دنیا ‫شکل می‌گیرن به من نیاز دارن,
‫تو آفریقا، امریکای جنوبی، ‫همه چیز باید سازماندهی بشه,
‫فرانسه رو دست شما رها می‌کنم,
‫کمک اضطراری بدون یک پنی پول, ‫من می‌دونم چطور انجامش بدم,
‫این‌ها حق دارن, من تغییر کردم,
‫تبدیل شدم به یه سلبریتی نمایشی,
‫کارم شده مواظبت از خودم در برابر اون‌هایی که دوستم دارن،
‫در برابر دشمنانم، حتی برابر خودم,
‫این وضعیت هیچ رشدی ایجاد نمی‌کنه لوسی,
‫می‌خوای من رو با این آقایون تنها بذاری؟
‫- بعد از همه کارهایی که باهامون کردن؟ ‫- تو خیلی بهتر از من عمل می‌کنی,
‫تو درایت بیشتری داری,
‫و همینطور صبر بیشتر,
‫من رو ول می‌کنی؟
‫مثل یه جوراب کهنه!
‫و اگه قبول نکنم؟
‫آره، این حق توئه,
‫ولی هیچکس دیگه نمی‌تونه کار تو رو انجام بده,
‫خودت این رو می‌دونی,
‫تو نمی‌تونی اینطوری برای زندگی مردم تصمیم بگیری,
‫چیزی که انتظارش می‌رفت اتفاق افتاد,
‫شش کشور عضو بازار مشترک به توافق رسیدند
‫که شکل روابط آتی با بریتانیا چطور باشه, ‫[ژوئیه 1963]
‫این روابط در چارچوب اتحادیه اروپای غربی شکل خواهد گرفت,
‫یک توافق در اینجا، ولی اونجا نه!
‫در مسکو، در مذاکرات چین - شوروی وقفه‌ای ایجاد شده,
‫مذاکرات فردا ادامه خواهد یافت, ‫در همین حین، در پایتخت,,,
‫در وقایع خارجی، خبر جدید در مورد ‫کشتی غرق‌شده سیوداد دِ آسنسیون,
‫به گزارش آرماند لدیدی,
‫در طلوع خورشید امروز صبح، ‫کشتی سیوداد د آسونسیون،
‫که بین اروگوئه و آرژانتین در حال تردد بود،
‫یک پیام درخواست کمک اضطراری مخابره کرد,
‫در میان تلفات این حادثه پنجاه کشته ‫و بیست نفر مفقودالاثر وجود داره,
‫در بین اون‌ها، در کمال تاسف، ‫ابه پیر هم حضور داره,
‫به محض اینکه از سانحه رخ داده برای ‫این کشتی و شخص ابه پیر مطلع شدیم،
‫گزارشگرمون ژرژ آندره رو به موسسه اموس فرستادیم
‫تا با ساکنین اونجا مصاحبه کنه،
‫بی‌پناه‌هایی که ابه پیر ده سال پیش با ساختن مراکز ‫اسکان اضطراری با دستان خالی به‌شون کمک کرد,
‫همین الان به اطلاع‌مون رسوندن که,,,
‫بیا! زود باش! اون زنده است,
‫کاپیتان!
‫ابه پیر نجات پیدا کرد
‫ابه پیر به فرانسه برمی‌گردد
‫نجات معجزه‌وار ابه پیر
‫پدر، شما سال‌ها خارج بودین و ما تقریبا شما رو گم کرده بودیم,
‫- بنظر شما این یه معجزه بود؟ ‫- نه,
‫نه، خواهش می‌کنم,
‫شما فکر کردین من غرق شدم، ‫و بخاطر اینکه من رو مدت طولانی می‌شناختین،
‫در موردش صحبت کردین,
‫ولی به اون تراژدی که اتفاق افتاده فکر کنین,
‫به قربانی‌ها فکر کنین, ‫برای اون‌ها دعا کنین، نه برای من,
‫حرکتی که شما خلق کردین با نبود شما از بین میره؟
‫نمیشه گفت همین الان هم از دست رفته؟
‫این سوال برای چیه؟
‫کامیونیتی‌های دارن بیشتر و بیشتر میرن تو بغل چپ افراطی,
‫بارهای اسلحه فرستاده میشه به مقصد ‫لیبی، نیکاراگوئه و کشورهای دیگه,
‫این شما رو اذیت نمی‌کنه؟
‫هیچ کار نکردن برای مبارزه با فقره که من رو آزار میده,
‫دست زدن به خشونت رو می‌پذیرید؟
‫شما، ابه پیر، مرد کلیسا؟!
‫- باید این نتیجه رو بگیریم؟ ‫- گوش کنید,,,
‫برای جنگ با فقر، هر کجا که باشه,,,
‫همیشه پرهیز از خشونت رو به خشونت ترجیح دادم,
‫و به شما میگم،
‫خشونت رو نسبت به بزدلی ترجیح میدم,
‫ممنون از سوالاتتون, حالا اجازه بدین پدر به خونه برن,
‫پدر,,,
‫منتظرتون بودم,
‫همیشه توی چهارگوشه دنیا، آماده درس دادن,,,
‫ابه پیر هیچوقت جایی که باید باشه نیست,
‫انقدر مزخرف نگو,
‫وقتی من رو پذیرفتین،
‫می‌تونستین به من همه چیز بدین،
‫کار،
‫غذا، پول،
‫ولی با این وجود دست به خودکشی می‌زدم,
‫چیزی که نیاز داشتم،
‫دلیلی برای زندگی بود,
‫و شما اون رو بهم دادین,
‫و این بی‌مصرف‌هایی که ما هستیم,,,
‫به بقیه هم کمک کردیم، درسته؟
‫آره,
‫پدر,,,
‫من فقط شما رو کنار خودم داشتم,
‫خوبه,
‫1976 ‫پروژه اسکان شارنتون
‫خب دیگه,,,
‫برمی‌گردیم بالا؟
‫خسته شدی,
‫لوسی، یه لیوان چایی دبش برات درست می‌کنم,
‫ولی تو همه بیسکوییت‌ها رو خوردی,
‫- نه واقعا, ‫- چرا,
‫نه، من,,,
‫چندتا ذخیره دارم,
‫یه چیزی رو فهمیدی؟
‫همه این‌ها رو ما ساختیم,
‫با سرسختی,
‫برای اسکان دادن همه,
‫آره,
‫این حقیقت داره,
‫من عاشق زندگی اینجام,
‫با اون‌ها،
‫و با تو,
‫من هم همینطور,
‫بریم؟
‫وضعیت رفاهی‌مون هم خیلی از نیی-پلسانس بهتره,
‫راویولی؟
‫دلم برای ژرژ تنگ شده,
‫خیلی باهاش مهربون نبودم,
‫ولی اینطور نیست,
‫اجازه میدی؟
‫مراقب باش,
‫خب، خیلی عالی,
‫مواظب آرنجت باش,
‫خیلی خوبه,
‫ممنونم,
‫برای همه چیز,
‫شب بخیر,
‫چراغ رو خاموش می‌کنم,
‫من ز دنیا رفتن خیلی‌ها رو دیدم,
‫از زخمی‌ها مراقبت کردم,
‫کنار بستر آدم‌های در حال احتضار بودم,
‫فقدان اون‌هایی که دوست‌شون داریم
‫دردناکه,
‫ولی حالا،
‫دوشیزه کوتاز,,,
‫این غم فقدان رو به شکل ویژه‌ای حس می‌کنم,
‫همونطور که می‌تونید تصور کنید,
‫اون هدیه بی‌نظیری بود،
‫از طرف خداوند، به زندگی من,
‫ما با هم کار کردیم,
‫ما,,, با هم زندگی کردیم,
‫برای چهل سال,
‫خیلی دوست داشتم می‌تونستم برای اون,,,
‫دنیای بدون فقر رو فراهم می‌کردم،
‫چیزی که اون نمی‌تونست به امکان وجودش باور داشته باشه,
‫اون همیشه خیلی از من منطقی‌تر بود,
‫دلم براش خیلی تنگ میشه,
‫ای پدر ما که در آسمان‌هایی,,,
‫دارم بیشتر و بیشتر در مورد ایمانم شک پیدا می‌کنم,
‫فایده زندگی بدون اون‌ها که دوست‌شون داریم چیه؟
‫فایده ایمان بدون اینکه چیزی در جواب بیاد چیه؟
‫خدایا چرا؟
‫دلیل وجود بشر چیه؟
‫سال 1984
‫دوباره در فرانسه اپیدمی گرسنگی داریم,
‫اون‌هایی که کل سینی رو توی بشقاب‌شون خالی می‌کنن
‫باعث میشن بشقاب بقیه خالی باشه,
‫و اون‌ها که همه چیز دارن، ‫با قیافه مهربان و وجدانی راحت میگن
‫که "ما که همه چیز داریم، طرفدار صلحیم!"
‫می‌دونم که باید سر اون‌ها داد بزنم,
‫'اولین بانیان خشونت،
‫'و تحریک‌کننده‌های تمام خشونت شما هستید,'
‫و درحالی‌که شب‌ها، توی خونه‌های زیباتون،
‫بچه‌هاتون رو با وجدان‌های آسوده می‌خوابونید،
‫در نظر خداوند،
‫احتمالا روی دستان گناهکار شما خون بیشتری هست،
‫تا اون مرد بیچاره و ناامیدی که دست به اسلحه می‌بره ‫تا شاید بتونه از فقر و فلاکت رهایی پیدا کنه,
‫از مقامات مسئول خواهش می‌کنم ‫و از همه شما مردمی که دارین ما رو تماشا می‌کنید،
‫بیایید و به ما کمک کنید,
‫به ما کمک کنید, شما نیاز داریم, به همه‌تون!
‫و این رو با صدای بلند فریاد می‌زنم,
‫شما!
‫ثروتمندان!
‫وظیفه شماست که پول خرج کنید،
‫چون ثروت باید در زمانه‌های دشوار تقسیم بشه,
‫البته که مبارزه‌ام علیه فقر رو ادامه میدم,
‫هیچوقت این مبارزه رو رها نکردم,
‫تو محبوب‌ترین چهره فرانسه‌ای,
‫این به تو قدرت آزادی بیان فوق‌العاده‌ای میده،
‫اما همونطور که نخست‌وزیر سابق ما، میشل روکار میگه:
‫فرانسه نمی‌تونه میزبان همه فقرای دنیا باشه,
‫در طول قرن‌ها ما در خانه و ملک خودمون زندگی کردیم,
‫از اون‌ها همه چیزشون گرفته شده,
‫بعد تعجب می‌کنید از این که اون‌ها راه می‌افتن و میان؟
‫نه، صادقانه,
‫'فرانسه نمی‌تونه همه فقرای جهان رو در خودش جا بده،' ‫شما این رو میگین,
‫ولی همه دنیا ماییم!
‫ما بخشی از همون انسانیتیم,
‫می‌شنویم که مردم میگن ‫"فرانسه برای فرانسوی‌ها,"
‫خب ولی چیزی که می‌خوان چیه؟ ‫نگهبان‌های مسلح مرزی با مسلسل خودکار؟
‫برای اینکه گرسنه‌ها رو بترسونه؟
‫و به نام چی؟ توهم برتری ما؟ ‫[سال 1992]
‫امروز غیر قابل تصوره که بی‌توجه به فقری که پشت مرزهای ما ‫تلنبار شده تو خونه‌هامون زندگی امنی داشته باشیم, اینطوریه!
‫ژان ماری لوپن با این موضع شما مخالفه,
‫در برابر ژان ماری لوپن
‫من فقط می‌تونم بگم خفه شو! و مدام این رو تکرار کنم,
‫بدون توقف، تا وقتی جان در بدنم هست!
‫دیگه وقتی برای تلف کردن با نفرت یا حماقت ندارم,
‫چیزی که امروز من رو زنده نگه‌داشته،
‫کار خیری‌ست که انسانیت قادر به انجام اونه,
‫یه‌کم همدردی و همدلی داشتن تا این حد سخته؟
‫خوشتون بیاد یا نیاد، بعضی از نوشته‌های شما ‫یا بیانیه‌های اخیرتون مردم رو شوکه کرده,
‫شما به ضد یهود بودن متهم شدین،
‫بخاطر پشتیبانی از یکی از دوستان‌تون ‫که نظریات نئومارکسیستی داره,
‫من از یه دوست پشتیبانی کردم بدون اینکه کتابش رو خونده باشم,
‫و بخاطر این عذرخواهی می‌کنم,
‫می‌دونید،
‫من کاملا آگاهم که قدرتم در حال افوله,
‫و محبوبیتم به تاریخ پیوسته,
‫حمله‌ها به من دارن زیاد میشن,
‫اوایل من رو نقد می‌کردن که یک رویابین هستم، یه آرمانگرا,
‫و حالا دارن من رو به چیزی خیلی جدی‌تر متهم می‌کنن,
‫که باور کنید، خیلی ناراحتم می‌کنه,
‫'به فقرا کمک کن تا ما هم در ازای اون به فقرا کمک کنیم,'
‫بالاخره، شما اشتباه نکرده بودین؟
‫بنظر میاد دوست ندارین این رو ببینین ‫که طبیعت آدمی به اون زیبایی که شما تصور می‌کردین نیست؟
‫من,,, باید به اشتراک باور داشت،
‫و به عشق، بله,
‫برای اینکه یه جامعه انسانی‌تر بسازیم,
‫اینطور نیست؟
‫بیایید شجاعت این رو داشته باشیم که این کار رو انجام بدیم,
‫اشتراک و عشق,
‫من ادامه میدم به عشق به انسان‌ها،
‫و به کمک کردن با تمام توان و با تمام قدرتم,
‫با تمام خشمی که می‌تونم داشته باشم،
‫علیه قضاوت غلط، تحقیر و بی‌تفاوتی,
‫خب دوست دارین مردم در موردتون چی بگن؟
‫که یه مصلح اجتماعی هستید؟
‫بله، همین خوبه,
‫ولی فراموش نکنید اضافه کنید که من برادر فقرا هستم,
‫بسیار عالی آقای ابه,
‫- خیلی از شما ممنونم, ‫- مرسی,
‫- ممنون, ‫- قابلی نداشت,
‫کامیونیتی استوی
‫مصاحبه قدرتمندی بود,
‫و خیلی اثرگذار,
‫و لوپن، ضربه به اون رو هم فراموش نکردین,
‫آدم‌هایی مثل اون همیشه وجود خواهند داشت,
‫چیزی که باید باهاش بجنگیم نفرته,
‫مذهبت هم هر چیزی که می‌خواد باشه,
‫مذهبی ندارم,
‫ببخشید؟
‫من مذهبی نیستم,
‫واقعا؟
‫بعضی وقت‌ها به این حالت غبطه می‌خورم,
‫دین من ولگرد ابدیه,
‫- ببخشید؟ ‫- ولگرد ابدی,
‫یه گروه راک,
‫صبحانه در امریکا,,,
‫بده یه‌ذره,,,
‫- بده یه,,,؟ ‫- یه‌ذره!
‫عجب!
‫پدر، این‌ها به انگلیسیه,
‫- آره به انگلیسیه, ‫- باشه,
‫اگه به انگلیسیه برام جالب نیست,
‫وقتی به یه آهنگ گوش میدم می‌خوام همه نکات ظریف رو بفهمم,
‫سرودهای گرگورین چی؟ ‫ظرایف زبان لاتین رو درک می‌کنید؟
‫درسته,
‫- بنابراین ولگرد ابدی رو نیستین؟ ‫- نه، ممنون,
‫الویس پریسلی؟
‫نمی‌شناسم,
‫باب دیلان؟
‫باز هم نه,
‫اون فرانسویه,,,
‫پیاف!
‫- نه؟ ‫- حتی کمتر,
‫باید مایکل جکسن پادشاه پاپ رو بشناسین؟
‫اوه، اون,,,
‫اون هم نه,
‫- فاجعه است! ‫- می‌دونم,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫من نابخشودنی هستم,
‫- مارلن, ‫- ماه‌هاست نبوسیدمت,
‫چقدر خوبه که می‌بینمت,
‫چطوری عزیزم؟
‫خوب، ولی بخاطر کار، و بچه‌ها,,,
‫خدای من، درسته,
‫یه تازه‌وارد داری، متوجهم,
‫- اوه خوبه, ‫- تنها چیزیه که شوهرم بهش فکر می‌کنه,
‫اینطور بنظر میاد,
‫بشین, یه فنجون قهوه براش بیارین,
‫بشین اینجا,
‫چقدر خوبه که می‌بینمت,
‫- حالت چطوره؟ ‫- منم همینطور, خوبم,
‫بنظر حالت خوب میاد,
‫احمد رو می‌شناسی؟
‫نه، احمد,,,
‫بیا اینجا احمد, مرسی,
‫احمد کامیونیتی ما در برست رو اداره می‌کنه,
‫تو اعتصاب لارزاک حضور داشت، ‫بعد همه چیز رو رها کرد تا بیاد اینجا,
‫خیلی دوستش دارم,
‫برای سازمانم علیه ساختمان‌سازی ضعیف یادش افتادم,
‫نیاز به یه نفر محکم دارم که اون کار رو گسترش بده,
‫- تبریک میگم, ‫- ممنونم,,,
‫- ولی این رو نمی‌دونستم, ‫- حالا دیگه می‌دونی,
‫ولی پدر، من هنوز خیلی چیزها باید یاد بگیرم، من,,,
‫خب پس سریع‌تر یاد بگیر,
‫چراغ‌ها برای من کم‌نور میشن,
‫وقتشه جا رو برای جوان‌ها باز کنم, الان,
‫فکر می‌کنی این مارلن چطوری یاد گرفته؟
‫مادرش وقتی نوزاد بود اومد به اموس,
‫من والدین و پدربزرگ و مادربزرگ مارلن ‫رو با بچه توی جنگل پیدا کردم,
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫اون از همچین جایی میاد,
‫و با این حال موفق شده,
‫خیلی ساده است,
‫تو دختر آنی هستی؟
‫و نوه ژانین,
‫بفرما! خیلی سریع می‌گیری,
‫من بدون اون اینجا نبودم,
‫و تنها کسی نیستم که اینطوریه,
‫اون قابل ستایشه,
‫ولی این رو بهش نگو، وگرنه سرمون داد می‌زنه,
‫چرا چرا، تو می‌تونی این رو بهم بگی, آره,
‫بعد از یه مدت یه‌کم خسته‌کننده میشه,
‫بعدش حوصله‌ات سر میره,
‫ولی هر چند وقت یک‌بار خوبه, خوشاینده,
‫اوه فرزندان,,,
‫باهاتون روراست باشم؟
‫من خیلی تصمیم‌های بزرگ در زندگیم گرفتم,
‫من فقط می‌دونستم چطوری همراه موج زمانه بشم,
‫ایده‌های آدم‌های دیگه، بخصوص همراهانم، ‫من رو هدایت کرد,
‫ولی من، هیچ موضوع معجزه‌واری در مورد من وجود نداره, اصلا,
‫و قطعا به اندازه کافی کار نکردم,
‫آره, یه‌کم شوئپس می‌خوای؟
‫این فوق‌العادده است, عالیه,
‫- لطفا, ‫- ابه، حالت چطوره؟
‫2003 ‫پاریس
‫خوشحالم که می‌بینمت,
‫این پسرته؟
‫خیلی بانمکه, چطوری؟
‫ما یه چای نعنای خوشمزه درست کردیم,
‫درسته احمد؟
‫شبتون بخیر, یه دستمال بهش بدین,
‫عالیه,
‫پدر چرا داری تو این سن این کارها رو می‌کنی؟
‫چون هیچ کس دیگه این کار رو نمی‌کنه!
‫شما حاضرید با دوربین‌هاتون جایی برید ‫که ابه پیر افسانه‌ای نباشه؟ نه,
‫- این کارها از قدرت شما فراتر نیست؟ ‫- باید چیکار کنم؟ رهاشون کنم؟
‫شصتم رو بچرخونم به پایین، تا بمیرن؟
‫کارتون رو انجام بدین, ازشون فیلم بگیرین,
‫نشون بدین که دوباره توی فرانسه آدم‌های گرسنه داریم,
‫هزینه‌ای که این روزها برای جنگ میدیم غیر قابل قبوله,
‫حداقل روزی یک میلیارد یورو,
‫به اون‌ها که از گرسنگی رنج می‌برن نگاه کنید,
‫این زندگی روزمره اون‌هاست,
‫دوستان، بیایید از این مرگ کاذب که ‫ما رو از درون نابود می‌کنه رها بشیم,
‫سال 2004
‫بیایید کاری بکنیم,
‫کار و وظیفه دولت این نیست
‫که به ما بگه چطور همبستگی داشته باشیم,
‫وظیفه ما اینه که به اون‌ها بگیم
‫چه نوع جامعه‌ای می‌خواهیم,
‫1954-2004 ‫اموس دوباره تو را فرامی‌خواند
‫پدر,,,
‫بریم داخل؟
‫بفرمایید,
‫حرکت نکنید پدر,
‫- این یکی رو بردارم؟ ‫- بله,
‫- می‌تونم کمکی بکنم؟ ‫- نه ممنون من خوبم,
‫آره، لطفا,
‫بریم,
‫به من می‌گفتن صدای بی‌صدایان,
‫این یکی قویه,
‫آره,,, مثل تو,
‫برام جشن گرفتن،
‫تشویق کردن,
‫اما بهم گوش دادن؟
‫آیا تونستم به عمری که روی زمین گذروندم معنا بدم؟
‫آیا تمام چیزهایی که بهشون امید داشتم
‫عملی شدن؟
‫یا جایی وسط راه بهشون خیانت کردم؟
‫چرا داری گریه می‌کنی آنری؟
‫واقعا خودتی؟
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫من شکست خوردم فرانسوا,
‫اون فقر
‫دور و بر دنیا,
‫اون بچه‌ها,,,
‫که در عین بی‌تفاوتی دیگران می‌مردن,
‫اون خودبینی
‫که همه چیز رو مسموم می‌کنه,
‫خودم، فرانسوا,,,
‫من خیلی چیزها رو خراب کردم,
‫خیلی تصمیم‌های بد گرفتم,
‫بارها اشتباه کردم,,,
‫یادته,,, وقتی یه بچه پیشاهنگ بودی ‫چه اسمی روت گذاشتم؟
‫آره,
‫سگ آبی مراقبه‌گر,
‫خیلی پیشگویانه بود,
‫من عمرم رو وقف کردم برای خونه ساختن،
‫و تحلیل طبیعت انسانی,
‫خب دیگه، سگ آبی مراقبه‌گر،
‫خیلی بیش از حد درگیر خودش بود,
‫درگیر تکلیف و ماموریتش,
‫شک و تردیدهاش,
‫و میراثش,
‫آره، شکست خوردی آنری,
‫سرشت انسان رو نتونستی تغییر بدی,
‫نتونستی خوشحالش کنی,
‫نتونستی,,, خوشحالترش کنی,
‫تو کار بزرگتری کردی,
‫بهش عشق ورزیدی,
‫همونطوری که هست,
‫با شکست‌هاش,
‫با رنج و عذابش,
‫نقطه ضعف‌هاش,
‫نقص‌هاش,
‫بدبختی‌ای که در درون داره,
‫که همه‌مون درون خودمون داریم,
‫تلاش کردم,
‫خیلی زندگی کردم، فرانسوا,
‫و اینجاییم,
‫حالا می‌تونم یه تعطیلات طولانی داشته باشم,
‫آخر راهه,
‫22 ژانویه 2007 ‫کامیونیتی اموس در نویی-پلسانس
‫همراهان عزیزم،
‫دوستان من،
‫غمگین نباشید,
‫ازتون خواهش می‌کنم,
‫و هرگز فراموش نکنید
‫که ما دو چشم داریم،
‫یکی برای دیدن خیر و نیکی
‫و یکی برای دیدن شر و بدی,
‫یکی که بدترین‌ها رو درون ما می‌بینه,
‫و یکی برای دیدن نور،
‫گل‌ها،
‫ستاره‌ها,
‫فرانسوا، لوسی، همراهان من،
‫باور دارم باید به کمک به دیگران ادامه بدیم,
‫برادری استراحت نمی‌شناسه,
‫گرسنه‌ام
‫کمک کنید ‫هر چیزی برای خوردن، ممنون,
‫از بنیاد ابه پیر در فوریه 1992 به دلیل ‫موفقیت‌های کسب‌شده‌اش تجلیل شد,
‫تلاش روزانه ادامه دارد، برای اینکه همه
‫بتوانند سقفی بالای سر داشته و با شرافت زندگی کنند,
‫اموس در سطح فرانسه حدود 300 مجتمع دارد، ‫شامل بر 126 کامیونیتی
‫و همینطور 100 مجتمع در 40 کشور دیگر در سراسر جهان,
‫کارکنان آن شامل بیش از 40 هزار همراه، ‫کارمند، و داوطلب می‌شوند,
‫بیش از 4 میلیون نفر در فرانسه ‫در شرایط غیراستاندارد زندگی می‌کنند،
‫و 330 هزار نفر بی‌خانمان هستند,
‫در کل جهان، 800 میلیون نفر در خیابان‌ها زندگی می‌کنند,
‫همانطور که ابه پیر آرزو داشت، ‫جنبش اموس مستقل و آزاد فعالیت می‌کند
‫و به خدمت به آن‌ها که کمتر برخوردار هستند ادامه می‌دهد,
‫برای کولت و سیمون,
ترجمه و ‫زیرنویس از: ‫الفی
:فیلمی از فردریک تِلیه
:نویسندگان فردریک تِلیه - اولیور گورس
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com