‫♪ هیچ نقشه ای ندارم ♪
‫♪ پس میتونیم پایکوبی کنیم ♪
‫♪ و اگه اوج بگیرم ♪
‫♪ دیگه پایین نمیام ♪
‫♪ دیوونه وار و بی خجالت ♪
‫♪ من رو ببر، من رو ببر، من رو ببر بالا ♪
‫♪ من رو ببر ♪ ‫♪ من رو ببر، من رو ببر، من رو ببر، اوه لالا ♪
‫♪ چون حس خیلی خوبی داره ♪
‫♪ آره حس خیلی خوبی داره ♪
‫♪ انگار کل دنیا همسایه ی منه ♪
‫♪ و ما هم همون طور که باید، سوت میزنیم ♪
‫♪ چون حس خیلی خوبی داره ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ و حس خیلی خوبی داره ♪
‫♪ درون روحم خورشیده ♪
داری بدجور دیوونه ام میکنی
‫خب، کلیئو، بهار دیگه ‫رسما رسیده,
‫زمستون تو صنعت کاروان ‫غذا، کندترین و
‫طولانی ترین فصله,
‫مطمئنم مردم فقط دوس دارن ‫تو خونه بمونن،
‫و زیر یه پتو گرم بشن,
‫اما ناگهان یه شبه
‫همه میخوان بیرون غذا بخورن,
‫واسه هجوم مردم آماده ای؟
‫چندتا ایستگاه دیگه، ‫آماده میشم,
‫بهتره راه بیافتی,
‫ممنونم، هلن، خیلی ‫خوشگل شدن,
‫- به زودی می بینمت! ‫- خداحافظ، کلیئو,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫چی؟
‫هی!
‫اینجا رو پیدا کردی!
‫دیروز منتظرت بودم,
‫بابتش عذرخواهی میکنم,
‫- من عاشق شدم, ‫- چه خوب,
‫اسمش چیه؟
‫آلباکرکی، نیومکزیکو,
‫بهترین خورشت چیلی ای ‫که تو زندگیم خوردم,
‫فکر نمیکردم بتونم ازش ‫خداحافظی کنم,
‫خب، راستش خداحافظی کردن ‫هیچ وقت برای تو
‫مشکل نبوده، درسته؟
‫بیشتر با یه جا موندن مشکل داری,
‫- آخ, ‫- ببخشید,
‫هیچ وقت نمیدونی چه چیزای ‫دیگه ای اون بیرون
‫تو دنیا هست، نه؟
‫آره، فکر کنم درست میگی,
‫خوشحالم که یه صورت آشنا ‫دیدم,
‫آره، من هم از دیدن تو ‫خوشحالم، پسر,
‫خوب به نظر میای,
‫ممنون که اومدی,
‫شوخیت گرفته؟
‫من به هیچ قیمتی مهمونی ‫تولد 30 سالگی
‫داداش کوچیکترم رو از ‫دست نمیدادم,
‫مرسی پسر,
‫خودت چه طوری؟
‫این ماشین جدیدته؟
‫- آره, ‫- چه خوب,
‫میخوای سوارش بشی؟
‫دلم میخواد یه چرخی ‫باهاش بزنم,
‫تقریبا همین الان با وکیلم ‫در جنوب شهر قرار دارم,
‫پس,,,
‫- میذارم تو رانندگی کنی, ‫- عالیه,
‫هی، هیچ بازار کشاورزان خوبی ‫این ورا می شناسی؟
‫- سلام کلیئو, ‫- سلام وندی!
‫این خرمالوها به نظر ‫معرکه میان,
‫شیرینن یا زبون رو یه کم میزنن؟
‫- درست اونطوری که باید باشن, ‫- عالیه,
‫ممنون، می بینمتون!
‫بیچاره ها رو عقده ای میکنی,
‫منظورت چیه؟
‫هیچ کودومشون موردپسندت ‫واقع نشدن,
‫فکر میکنی چه حسی بهشون ‫دست میده؟
‫میوه ها که حس ندارن,
‫- خرمالو میوه است؟ ‫- آره، دونه داره دیگه,
‫پس یعنی خیار هم ‫میوه است؟
‫آره، عین فلفل,
‫خب کلوچه کنجدی چه طور؟
‫فقط چون دونه داره که نمیشه ‫میوه باشه،
‫اما تمام میوه ها دونه دارن,
‫واو!
‫پس تو یه آشپزی؟
‫آره، خب، این قدر تابلوئه؟
‫خب، میدونی، لباس آشپزی ‫و کفشات,,,
‫آره یه جورایی لوت میدن,
‫آره,
‫من در حقیقت یه کاروان غذا دارم,
‫کاروان غذا داری؟ ‫واقعا؟
‫چه باحال، اسمش چیه؟
‫آشپزخونه ی کلیئو,
‫- و کلیئو تویی؟ ‫- بله,
‫از آشناییت خوشوقتم، ‫من گِیب هستم,
‫سلام گیب، از آشناییت ‫خوشحال شدم,
‫خب، چه تصادف خوبی شد,
‫من تازه به شهر اومدم, ‫هیچ جای خوبی برای
‫ناهار خوردن سراغ داری؟
‫بانمک بود، بانمک بود,
‫نه، جدی میگم,
‫چه جور غذایی درست میکنی؟
‫ساندویچ درست میکنم,
‫باشه، چه جور ساندویچی؟
‫ساندویچای واقعا خاص,
‫چی باعث میشه خاص باشن؟
‫خب من کلاسیک های ایتالیایی ‫مثل پنینی و کوفته پنیری
‫رو می گیرم و بهترشون میکنم,
‫خیلی خوب,
‫همیشه میگم هیچی رو دست ‫یه ساندویچ خوب نیست,
‫میدونی، من هم دقیقا همین ‫فکر رو میکنم، گیب,
‫از دیدنت خوشحال شدم,
‫من هم خوشوقت شدم,
‫میدونی، اون آهنگ قبلا ‫هر شب و هر روز
‫از همین مغازه پخش میشد,
‫گفتم، اون آهنگ قبلا ‫هر شب و هر روز
‫از همین مغازه پخش میشد,
‫اوه، خب، این مغازه ی ‫پدربزرگم بود,
‫متیو مورلی بابابزرگت بود؟
‫متیو بهترین پنینی تو کل شهر ‫شهر رزها رو
‫درست می کرد,
‫بله، خب، احتمالا به خاطر ‫سس مخصوصش بوده,
‫بهش میگفت "ساپوره",
‫که این طور,
‫هی، فکر کنم یه دختر کوچیک ‫رو یادم میاد که
‫یه پیشبند می پوشید که میومد رو ‫انگشتای پاش،
‫زنگ رو میزد و ‫شماره ها رو می گرفت,
‫خودت بودی؟
‫بله، من هر روز بعد مدرسه ‫میومدم اینجا,
‫که این طور,
‫دلم برای متیو تنگ شده, ‫اون استاد بود,
‫آره، بود,
‫عاشق کارش بود,
‫خب، از آشناییتون خوشوقت شدم,
‫- چاو! ‫- چاو!
‫سلام کلیئو,
‫- سلام اندی، نون رو گرفتی؟ ‫- تازه از تنور در اومده,
‫عالیه، ممنون,
‫نون تازه یه جور معجزه نیست؟
‫هیچی شبیهش نیست,
‫و هیچ چیز هم درست کردنش ‫نمیشه,
‫- اوه، شروع نکن, ‫- چی رو؟
‫فقط دارم میگم خوب نمیشد ‫اگه یه تنور بزرگ
‫- و چوب سوز داشتیم؟ ‫- شروع شد,
‫- یه گاز با 8 تا مشعل, ‫- اندی,
‫یا قدم گذاشتن به یک یا دو ‫یخچال غول آسا؟
‫آره، اگه همه اینا رو داشتیم، ‫عالی میشد،
‫البته اگه یه رستوران کامل داشتیم و ‫غذا رو تو بشقاب سرو میکردیم,
‫خب، چرا نداشته باشیم؟
‫چون من چنان آشپزی نیستم,
‫من پیش غذاهای هوشمندانه یا ‫غذای اصلی کار شده درست نمیکنم,
‫من ساندویچی رو درست میکنم که ‫بابابزرگم بهم یاد داده,
‫یه رسم خانوادگیه,
‫فقط دارم میگم من شام ‫دستپخت تو رو
‫مثلا 100 بار خوردم و هر بار ‫معرکه بوده,
‫کاربونارای تو بهترینیه که ‫تو زندگیم خوردم,
‫- واقعا؟ ‫- با اختلاف,
‫آه، مرسی اندی، ‫خیلی ممنونم,
‫اما فعلا، ما تو کار ساندویچیم،
‫پس حاضر شو که چند تا ‫ساندویچ درست کنیم,
‫خب، وقتی تصمیم گرفتی ‫ارتقا بدی،
‫بدون که حمایت کامل ‫من رو داری,
‫بهش فکر میکنم,
‫فکر به چی؟
‫اوه، اندی داره
‫دوباره سعی میکنه راضیم کنه ‫یه رستوران باز کنم,
‫باید به جف زنگ بزنی,
‫جف آشپز؟
‫آره، شنیدم شعبه ی چهارمش ‫رو باز کرده,
‫نه، جدا شدن از جف، بهترین کاری بود
‫که تا حالا کردم,
‫اون بامزه بود! ‫و دیوونه ی تو بود,
‫تنها چیزی که جف دیوونه اش بود، ‫خودش بود,
‫مثل تمام آشپزهای دیگه ای ‫که تا حالا دیدم,
‫وقت ناهاره!
‫من باید به آرایشگاه برسم,
‫پنج دقیقه دیگه کوتاهی ‫و فِر دارم,
‫- خداحافظ بچه ها! ‫- خداحافظ!
‫سلام,
‫میشه یه روما و یه پالرمو ‫به من بدین؟
‫بله، همین الان,
‫پس تا حالا اسمش ‫رو نشنیدی؟
‫آشپزخونه ی کلیئو, ‫نه,
‫گفتی یه کاروان غذاست؟
‫آره,
‫قراره خوب باشه؟
‫نمیدونم، من صاحبش رو دیدم، ‫به نظر آدم خوبی بود,
‫اوه، فهمیدم,
‫خود آشپزخونه برات مهم نیست،
‫فقط دنبال کلیئویی,
‫حقیقت نداره,
‫من دنبال یه کوفته پنیری ‫خوبم,
‫حسم بهم میگه اون خوب ‫درستش میکنه,
‫باشه، تو برو دنبال حست,
‫متأسفانه، من هیچ ایده ای ندارم ‫که اون کجا پارک میکنه,
‫باید یه اپلیکیشن کاروان غذا ‫داشته باشن، میدونی،
‫که بشه جایی که کاروانای غذا ‫هستن رو پیدا کرد,
‫میدونی، در واقع این ‫ایده ی بدی نیست,
‫خواهش میکنم,
‫خب، من باید برم, ‫موفق باشی,
‫باشه، می بینمت، پسر,
‫فردا می بینمتون,
‫هی کلیئو!
‫بهترین اخبار رو دارم!
‫تسا، بعد از ظهری این جا
‫چی کار میکنی؟
‫- تعطیلات بهار تازه شروع شده, ‫- اوه,
‫- سلام تسا, ‫- سلام اندی!
‫گوش بدین بچه ها,
‫معرفی میکنم، اولین مسابقات ‫سالانه ی کاروان غذا
‫در شهر رزها، با مجری گری ‫آشپز افسانه ای از پورتلند،
‫و مجری تلویزیون,,,
‫نورما دانکن!
‫وایسا بینم، چرا اون میخواد بین ‫کاروانای غذا مسابقه بذاره؟
‫کاروانای غذا خیلی پرطرفدارن,
‫و برای خودش هم خیلی ‫فرصت شهرت خوبیه,
‫مگه بیشتر از این شهرت میخواد؟
‫سه تا رستوران و یه برنامه ‫آشپزی داره,
‫خب، شاید میخواد مخاطب ‫جوونتر جذب کنه،
‫آدمایی مثل من,
‫آه، برنده چی می بره؟
‫باورم نمیشه میخوام ‫این رو بگم اما,,,
‫100 هزار دلار,
‫آه، خب تو میتونی با اون پول ‫خیلی کارا بکنی,
‫مثلا توسعه دادن کارمون,
‫یا باز کردن یه رستوران,
‫میخوای یه رستوران باز کنی؟
‫- آره, ‫- نه,
‫خب، حالا کی هستش؟
‫شنبه، 8 می,
‫یه ماه دیگه است، ‫باید دست به کار بشیم,
‫نمیدونم، بچه ها,
‫یه مسابقه؟
‫غذا که ورزش نیست, ‫یه نیاز اولیه است,
‫من اسم استیک دنده ی پنیری
‫با سس تند تو رو ‫"نیاز اولیه" نمیذارم,
‫نه تا وقتی که امتحانش کنی,
‫نکته خوبی بود,
‫یالا، عمه کلیئو، حداقل ‫سعی کن واجد شرایط باشی,
‫منظورت از "شرایط" چیه؟
‫6 کاروانی که بیشترین ‫کاندید شدن
‫آنلاین رو داشته باشن، ‫رقابت میکنن,
‫مهلتش هم تا یه هفته دیگه است,
‫تعداد زیادی آشپز خارق العاده ‫و خلاق هست که
‫این روزا تو کاروانشون کار میکنن,
‫مطمئن نیستم قبول بشیم,
‫خب اگه سعیت رو نکنی ‫که قبول نمیشی,
‫خیلی خوب، چی کار باید بکنم؟
‫فقط هر چه قدر میتونی تو شبکه ‫اجتماعی، دنبال کننده جمع کن,
‫و بهشون بگو تو رو کاندید کنن,
‫باشه، چه طور این کار رو ‫بکنم؟
‫بهشون چراغ سبز نشون بده که
‫مدیر حساب شبکه اجتماعیت باشن,
‫فکر میکنم تو همین الانش ‫هم هست,
‫پس شروع کنیم؟
‫شروع کنیم,
‫خب اگه ببری چی کار میکنی؟
‫کاروان رو تعمیر کنم، شاید ‫یه دونه دیگه هم بخرم,
‫و اگه نبری؟
‫منظورت چیه؟ ‫همین کاری که الان میکنم رو
‫ادامه میدم، کارم خوبه,
‫و تو داری یه غذای عالی رو ‫خراب میکنی,
‫احتمالا نباید بهت این رو بگم ‫اما مامان میخواد
‫مجبورت کنم بیای با ‫ما کار کنی,
‫نه، بهت برنخوره اما معامله املاک ‫روح من رو میخوره,
‫بر نخورد,
‫هیچی من رو به اندازه ی ‫استفاده از مواد تازه
‫برای آماده کردن غذایی که مردم دوست ‫دارن، خوشحال نمیکنه,
‫چرا بی خیالش بشم؟
‫نباید هم بشی,
‫به هیچ وجه نشو,
‫این محشره!
‫باید بذاریش تو منو,
‫اما ساندویچ نیست,
‫شاید وقت گسترش کارته,
‫هی، هی!
‫عمه کلیئو، میشه دوباره انجامش بدی، ‫فقط این دفعه
‫بابا بگه "اوخ" یا ‫همچین چیزی,
‫چرا داری ازمون فیلم میگیری؟
‫از این به بعد از همه چیز ‫فیلم میگیرم،
‫شاید ناگهان یه اتفاق ‫جالب بیافته,
‫کلیئو، شاید بهتر باشه بابام رو با ‫ماهیتابه بزنی,
‫یا شاید تو باید یه ‫کاری پیدا کنی که
‫من رو نندازه تو بیمارستان,
‫خیلی خوب، این هم از این,
‫شام برای
‫دو نفر,
‫تو نمیخوری؟
‫نه من باید برگردم به ‫فروشگاه,
‫بفرمایید,
‫نوش جون,
‫ممنون,
‫- ممنون, ‫- خداحافظ!
‫خب، بالاخره تونستی ساندویچ ساز ‫اسرارآمیزت رو پیدا کنی؟
‫- منظورت کوفته پنیریه؟ ‫- آره، حتما,
‫هر چی تو بگی,
‫نه پیدا نکردم,
‫اما یه گشت خوب تو ‫شهر زدم,
‫اینجا خیلی تغییر کرده,
‫اما هنوز عالیه,
‫پارک ها، غذای خوب، ‫داداشای کوچیک,
‫چیه؟ فقط میگم،
‫پورتلند جای خوبی برای ‫زندگی کردنه,
‫حتما، البته اگه دنبال جایی ‫برای زندگی باشی,
‫زرنگ,
‫اوه، راستی، ایده ی اپلیکیشنت ‫رو بررسی کردم,
‫اوه آره,
‫متأسفانه همچین چیزی ‫وجود داره,
‫هی، خبر خوب اینه میتونم ‫فردا اون رو پیداش کنم,
‫اون رو؟
‫اوه منظورت کوفته پنیریه,
‫- درسته, ‫- درسته,
‫خب، از اونجا که بحث ‫راجع به غذاست،
‫اسمش-رو-نبر میدونه ‫برگشتی به شهر؟
‫رییس سابقم؟
‫نه,
‫- میری به دیدنش؟ ‫- نه,
‫نه، شک دارم بخواد من ‫رو ببینه,
‫من چون کنار نیومدیم، رفتم,
‫رفتی چون کنار نیومدین یا
‫کنار نیومدین چون تو رفتی؟
‫سوال خوبیه,
‫بفرمایین! ‫و یادتون نره ما رو برای مسابقات
‫کاروان غذا کاندید کنین,
‫حتما,
‫داره دست تکون میده؟
‫برای من که نه,
‫داره برای من دست ‫تکون میده,
‫میشناسیش؟
‫نه خیلی,
‫پس چرا داره برات ‫دست تکون میده؟
‫خواهیم فهمید,
‫داره میاد اینجا,
‫تو کیسه اش چیه؟
‫خرمالو,
‫تو اون رو نمیشناسی ولی ‫اون داره با یه
‫کیسه خرمالو میاد اینجا؟
‫داستانش طولانیه,
‫هیس!
‫پیدا کردن کاروان غذات ‫آسون نیست,
‫واقعا هست، یه اپلیکیشن ‫هست,
‫اوه آره، آره میدونم، ‫تازه فهمیدم، ممنون,
‫پس تو توی کار بیکنی، ‫درسته؟
‫اوه، بیکن شوخی نیست,
‫اینا رو برات آوردم,
‫یه هدیه ی کوچیک ‫همسایگی,
‫همسایه,
‫این یعنی تو قراره اونجا ‫پارک کنی؟
‫بستگی داره,
‫من نمیخوام پا رو دم ‫کسی بذارم، واقعا نمیخوام,
‫نه دم من سالمه و خیلی ‫ممنونم برای اینا،
‫اما فکر میکنم این ‫منم که باید
‫ورودت رو خوشامد بگم,
‫میتونم چیزی از منوی ساندویچم ‫بهت پیشنهاد بدم؟
‫واقعا؟ اوه!
‫همه اش به نظر ‫خوب میاد,
‫اوه واو، کوفته پنیری، آره,
‫- یه ورونا, ‫- ممنونم,
‫هی، عجله نکن، ‫من میرم کباب پز رو روشن کنم,
‫چند دقیقه دیگه برمیگردم، باشه؟
‫فعلا,
— ماي موويیز —
‫خب، دقیقا همزمان با تلاش ما
‫برای کاندید مسابقات شدن,
‫حالا باید با مشتریمون ‫رقابت کنیم,
‫- من نگران نیستم, ‫- نیستی؟
‫نه، مشکل یه ذره رقابت ‫سالم چیه؟
‫بیکن سالمه؟
‫بوش رو حس میکنی؟
‫آره,
‫بیکن,
‫هی!
‫ورونا چه طور بود؟
‫سلام,
‫خب، اون ورونا خیلی خیلی ‫خاص بود,
‫کوفته ها هم نرم بودن هم تُرد،
‫و کنارش استفاده از پستو ‫به جای مارینارا,
‫وو، واقعا خارق العاده بود,
‫راستش پستو نیست، ‫ساپوره است,
‫دستور پدربزرگمه,
‫دستور پخت بابابزرگ، ‫واو,
‫- آره, ‫- بهترین کوفته پنیری ای بود که خوردم,
‫پس ممنونم,
‫پس,,,فردا هم قراره همین جا ‫پارک کنی؟
‫نمیدونم، یعنی، ببین ‫من از این محوطه خوشم میاد،
‫اما نمی خوام که,,,نمیدونم,,,
‫نمیخوام مزاحم بشم,
‫شنیدم که جای پارک کاروان غذا
‫تو این شهر میتونه مثل ‫قلمرو باشه,
‫اهل اینجا نیستی؟
‫نه، آره، هستم,
‫اما مدتی رو خارج از ‫شهر بودم و
‫اون موقع کاروان غذا نداشتم,
‫من فکر میکنم به اندازه کافی جای ‫کار برای همه هست,
‫باشه، پس امیدوارم خیلی از مشتری هات ‫کم نکنم,
‫اوه هاها!
‫باد غبغب از ملزومات آشپز ‫مذکر بودنه؟
‫نه، شوخی می کردم! ‫شوخی می کردم!
‫من واقعا نمیخوام آسیبی ‫به کسب و کارت بزنم,
‫من مشتری های وفاداری دارم، ‫نگران نیستم,
‫هی، اگه بقیه ی ساندویچات هم
‫نصف اون ورونا خوب باشن،
‫مستحقشی,
‫این چیه؟
‫شام,
‫فکر کنم هنوز چیزی نخوردی,
‫نه نخوردم, ‫ممنون,
‫برسم خونه میخورمش,
‫خوبه, لذت ببر,
‫- شب بخیر, ‫- شب بخیر,
‫و این هم از این، ‫کباب بره،
‫سس گوشت، نان سیر، ‫سیب زمینی و سبزیجات,
‫و این آشپزی با عشقه,
‫وقتی برگردیم، من، نورما دانکن، ‫مزه هایی رو نشون,,,
‫بیکن، کاهو و خرمالو,
‫یه چیزی راجع بهشون بگو,
‫باشه، چی باید بگم؟
‫نمیدونم، مثلا بگو چین؟
‫این خرمالوهای فویو هستن,
‫یه جور بگو انگار تو ‫تلویزیونی,
‫باشه، اینا خرمالوهای فویو هستن!
‫نه باید بس کنم، ‫اصلا خوب نبود,
‫سلام به همگی، کلیئو هستم ‫از آشپزخونه ی کلیئو
‫و ما داریم تو بازار کشاورزان ‫خرمالوهای دوست داشتنی فویو
‫رو خریداری می کنیم,
‫واقعا کارت خوب بود! ‫شاید بهتره تو انجامش بدی,
‫نه، نه، من که آشپز نیستم,
‫درسته، باشه,
‫سلام به همگی، کلیئو هستم، ‫از آشپزخونه ی کلیئو
‫و امروز اومدیم به بازار ‫کشاورزان برای
‫دیدن خرمالوهایی شگفت انگیز,
‫اینی که می بینین، ‫خرمالوی فویو هستش،
‫که بر خلاف هاچیا، ‫فاقد تاننه,
‫زیاد تلخ نیست,
‫اگه زود چیده بشن، زیاد ‫شیرین هم نیستن,
‫و دوست دارین باهاشون ‫چی درست کنین؟
‫خب، پدربزرگم با رزماری و ‫روغن زیتون
‫می پختشون و ریز ریزشون ‫میکرد و
‫میریختشون تو سالاد,
‫یا میتونین اونا رو جایگزین ‫گوجه فرنگی کنین و
‫از اونا تو BLT استفاده کنین,
‫بهش میگم BLP,
‫BLP، عاشقشم,
‫صبر کن، نه، نه، نه, ‫تسا نمیتونی اون رو پست کنی,
‫نگران نباش، نمیکنم,
‫مطمئنی؟ چون اون ساندویچ ‫من نیست،
‫- انجامش نده, ‫- آره، مطمئنم,
‫فقط داشتم تمرین میکردم، ‫اما منظورم اینه، BLP،
‫اصطلاح غذایی طلایی ایه,
‫- صبح بخیر, ‫- صبح بخیر!
‫هر چی که هست، ‫بوش عالیه,
‫بهش میگن صبحانه، که ‫حاضرم شرط ببندم
‫تا حالا تو این خونه ‫درست نشده,
‫قطعا اون شرط رو ‫می بری,
‫ژن آشپزی رو تو داری، ‫دوست من، نه من,
‫به خاطر اینه که مامان ‫آشپز افتضاحی بود,
‫اوه پسر، اون خیلی بد ‫بود، نه؟
‫صبر کن، حالا که حرفش شد، ‫من دوستت دارم,,,
‫من هم دوستت دارم,
‫اما چرا چنین خونه ی ‫قشنگی با چنین
‫آشپزخونه ی خوبی رو ساختی
‫اگه قرار نیس هیچ وقت ‫توش آشپزی کنی؟
‫برای وقتاییه که تو میای,
‫یا وقتی که تصمیم بگیری ‫بیشتر از یه سر زدن ساده، بمونی,
‫این چه معنی ای داره؟
‫نمیدونم، از رانندگی دائمی ‫در سراسر کشور
‫خسته نمیشی؟
‫خسته؟
‫تازه شروع کردم,
‫هنوز گذرم حتی به ‫مرکز غرب هم نیافتاده,
‫تو مرکز غرب چی هست
‫که از داداش کوچیکت بهتره؟
‫نمیدونم، هنوز نرفتم که,
‫نمیدونم، فقط تو همیشه فکر ‫میکردی یه چیزی
‫اون بیرون هست، ‫یه چیز بهتر,
‫شاید باشه,
‫آره، شاید هم نباشه,
‫هی، یالا، هیچی بهتر از
‫- داداش کوچولوی من نیست, ‫- باشه,
‫جدی میگم,
‫اتفاقا می خواستم راجع ‫بهش باهات صحبت کنم،
‫میخوام برای تو و دوستات ‫برای تولدت
‫شام درست کنم، ‫دوست داری؟
‫معلومه که دوست دارم, ‫واقعا خوشحال میشم,
‫عالیه,
‫بابابزرگ همیشه میگفت ‫برای درست کردن
‫یه ساندویچ خوب، ‫مهم تعادله,
‫پروتئینش زیاد باشه، ‫تو دهن نمیچرخه,
‫سسش زیاد باشه، ‫از هم می پاشه,
‫باید ترشی رو با شوری، ‫و سنگینی رو با سبکی
‫متعادل کنی,
‫تسا، قبلتر توافق کردیم که ‫اگه بخوای تو کاروان
‫بچرخی، باید کار کنی,
‫دارم کار میکنم!
‫روی جمع کردن ‫رأی کاندید شدن تو
‫برای ورود به مسابقات,
‫تقریبا ظهره و اثری از ‫آقای بیکن نیست,
‫شاید رفته جای دیگه,
‫برای ما خوب شد,
‫نمیدونم، داشتن همراه اون گوشه
‫یه جورایی خوب بود,
‫صبر کن ببینم!
‫تو از آقای بیکن ‫خوشت میاد؟
‫نه,
‫آره میاد! معلومه!
‫نه، نمیاد، جدی میگم,
‫اون هم یه آشپز ‫از خود راضیه،
‫- درست مثل بقیه اشون, ‫- آره، حتما,
‫من یه نوجوونم، وقتی کسی از ‫کسی خوشش بیاد، میفهمم,
‫تسا، درسته که تو برادرزاده امی ‫اما من
‫میتونم از آشپرخونه ام ‫پرتت کنم بیرون!
‫خوشت میاد!
‫نه بس کنین، بچه ها، ‫برگردین سر کارتون,
‫بسه، بسه,
‫باید قبول کنی، یارو ‫زمانبندیش عالیه,
‫باشه، شد 18 دلار، ‫2 دلار باید بهت بدم,
‫به نظر عصبی میای,
‫اونا مشتری های ما هستن,
‫میسن,
‫جمر رو داریم، ‫به شکل لقمه,
‫پتی,
‫حتی کایل,
‫اون از وقتی ما کار رو شروع کردیم ‫جای دیگه ناهار نخورده!
‫لارا، چی کار داری میکنی؟
‫- هیچی, ‫- چی تو دهنته؟
‫- هیچی! ‫- چی پشتته؟
‫اوه!
‫این رو پیداش کردم,
‫غذایی که پیدا کردی رو ‫داری میخوری؟
‫خیلی خوب، باشه، برنج سرخ شده ‫با بیکنه و بی نظیره,
‫راستش ممکنه بهترین چیزی باشه ‫که تا حالا چشیدم,
‫یه کم میخوای؟
‫نه یه کم نمیخوام,
‫میشه من امتحان کنم؟
‫نه اندی، برگرد تو کاروان,
‫چرا، هیچ مشتری ای نیست که,
‫واو، این بی نظیره!
‫گشنیزه؟
‫مگه مهمه، محشره!
‫باورم نمیشه شماها دارین ‫غذای اون رو میخورین!
‫همچنین کل این محله,
‫خب، بهتره باورش کنی، خواهر,
‫و ضمنا، طرف این قدر بانمکه که
‫میتونه بیسکوییت نمکی ‫رو هم خوب بفروشه,
‫یعنی همه چیش خوشمزه است؟
‫یکی رو دیدم راویولی گرفته بود ‫به نظر دیوونه کننده بود,
‫وایسا، چی گفتی؟
‫راویولی بیکن؟
‫هوشمندانه است!
‫اون لبخند یعنی چی؟
‫اوه، خودت میدونی یعنی چی,
‫شروع شد؟
‫آره، قطعا شروع شده,
‫باید انجامش بدی، ‫بهش زنگ بزن,
‫نه، کار خوبی نیست,
‫داری بهش کار میدی,
‫و اون سرش شلوغ میشه و ‫تو مشتریاش رو میگیری,
‫انجامش نمیدم!
‫بی ادب!
‫باشه,
‫به جنگ های کاروان غذایی ‫خوش اومدی,
‫گوش کن!
‫بفرمایین، باشه، ‫من 2 دلار بهتون بدهکارم,
‫خیلی ممنون، شب خوبی ‫داشته باشین,
‫مو بیکن!
‫سلام، میخواستم یه ‫سفارش بدم
‫برای تحویل گرفتن، لطفا,
‫حتما، چی میتونم براتون ‫بیارم؟
‫من 2 تا,,,نه بکنش 6 تا برنج سرخ کرده ‫با بیکن میخوام،
‫3 تا راویولی بیکن و ‫5 تا BLT,
‫خیلی ممنون، شب خوبی,,,
‫آها، فقط همین؟
‫نه البته که نه، امیدوارم یه ‫خودکار دم دستتون باشه,
‫نه، مشکلی نیست، ‫حواسم هست,
‫دیگه چی براتون بیارم؟
‫خیلی خوب، 8 تا رامن بیکن،
‫3 تا نون بیکن،
‫و 6 تا پاپوزای بیکن,
‫بفرمایین,
‫یارو مثل یه ماشینه!
‫این برای شماست,
‫خیلی هم عالی، بفرمایین,
‫باید یه دلار بهتون میدادم، ‫ممنون,
‫فکر می کردم کل نکته ‫شلوغ کردن سرش بود
‫که تو مشتری هاش رو بگیری,
‫واسه توئه,
‫سلام,
‫هی، از مو بیکن تماس میگیرم، ‫سفارشتون حاضره,
‫باشه، الان میام اونجا,
‫مشکلی نیست، ‫من براتون میارمش,
‫داره میاد اینجا,
‫هی، در چه حالین؟
‫بفرمایین,
‫- ممنون, ‫- خواهش میکنم، نوش جان!
‫چه قدر باید بهت بدم؟
‫مهم نیست,
‫مهمون ما باشین,
‫خب، این کار جواب نداد,
‫هی، خواهر!
‫خب، کار ساندویچ چه طوره؟
‫- عالیه, ‫- واقعا؟
‫این چیزی نبود که تسا گفت,
‫تسا چی گفت؟
‫که یه بیکن فروش داره کارت ‫رو سخت میکنه,
‫کی کار دختر من رو ‫سخت کرده؟
‫چیزی نیست,
‫مامان، چه طوری؟
‫اوه، خوبم,
‫تیم راجع به چی ‫حرف میزنه؟
‫اوه، یه یارویی اومد تو محله ی ‫من پارک کرد،
‫اما نگران نباش، از تازگی ‫میافته,
‫خب من آدمایی رو تو ‫شهرداری میشناسم,
‫میتونم یه بازرس بفرستم که ‫مجوزش رو چک کنه,
‫چه قدر شیطانی,
‫محافظت از خانواده که ‫شیطانی نیست,
‫اون فقط یه آدم خوبه که عین ‫من میخواد پول دربیاره,
‫این طوری براش مشکل ‫ایجاد نمیکنم,
‫فکر میکردم همین الانش هم ‫سعیت رو کردی,
‫آره کردم، و درسم رو ‫هم گرفتم,
‫خب اگه مبارزه اتون بدتر شد،
‫میتونی یه وقفه ای بندازی ‫و با ما کار کنی,
‫یه دفتر ته سالن هست که اسم ‫تو روشه,
‫حقیقت داره,
‫حتی لوح اسمت رو هم ‫پرینت گرفته,
‫من تو رویام وقفه نمیندازم,
‫من یه آشپزم,,,
‫که تو یه کاروان ساندویچ درست میکنه,
‫فعلا,
‫برای 5 سال اخیر,
‫بابابزرگ هم ساندویچ ‫درست میکرد,
‫که بچه هاش و نوه هاش ‫مجبور به این کار نشن,
‫و این هم از این!
‫اوه، فقط دلم نمیاد کل روز ‫ایستاده باشی
‫و در معرض هوای آلوده,
‫مامان، تو ماشین بدون ‫سقف که نیستم,
‫من مادرتم,
‫میتونی برای بهترین رو برات خواستن ‫سرزنشم کنی؟
‫من دارم کاری رو که عاشقشم ‫میکنم، باور کن,
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم,
‫خیلی خوب، فقط همین ‫برام مهمه,
‫همین الان نمیگفتی که آرزوته
‫با یه مرد خوب آشنا بشه ‫و ازدواج کنه؟
‫خب، من میتونم به چند تا ‫چیز هم زمان
‫اهمیت بدم,
‫هر دوتون رو همزمان دوست ‫دارم، مگه نه؟
‫بیشتر وقتا,
‫شنیدم که ممکنه این ‫بیرون باشی,
‫از کجا شنیدی؟
‫خب، آه,,,
‫لارا داشت موهام رو کوتاه میکرد ‫و داشتیم صحبت میکردیم،
‫و اون گفت اگه تو کاروانت نیستی،
‫اینجایی,
‫به نظر نمیاد موهات رو ‫کوتاه کرده باشی,
‫نه، یعنی، اون فقط نوکش رو زد,
‫تصمیم گرفتیم که همون شکلی ‫که بود خوبه,
‫که این طور,
‫فقط میخواستم یه سر بزنم و
‫از کلک اون روزت ‫تشکر کنم,
‫آه، درسته,
‫به محله خوش اومدی,
‫ممنونم,
‫اینجا چی کار داری میکنی؟
‫میتونم کمکی بکنم؟
‫آره، عالی میشه,
‫دارم یه چاله میکنم،
‫میخوای برام چاله رو بکنی؟
‫میخوای چاله بکنم؟ باشه,
‫آره، این هم از بیل,
‫هدف چیه، چه قدر ‫بزرگ بکنم؟
‫بهت میگم کی بسه,
‫کاگری و خاک,
‫من میرم تو,
‫خونه خودته، راحت باش!
‫حتما,
‫همیشه راحته,
‫خب، چه قدر باغبونی ‫کردی، گیب؟
‫در حقیقت، هیچی، ‫صفر,
‫واقعا، چه طور؟
‫مردم میگن ظاهرا باغچه ها ‫به رسیدگی نیاز دارن و
‫من خیلی حوصله ی این چیزا ‫رو ندارم,
‫اوه، به نظر من هیچی مثل دیدن
‫بیرون زدن جوونه های سبز ‫از خاک و تبدیلشون
‫به گلها و سبزیجات بالغ نیست,
‫از اینا تو غذاهات استفاده میکنی؟
‫آره، همیشه,
‫اما بیشترشون رو می بخشم ‫به بانک غذای محلی,
‫واو، چه قدر سخاوتمند,
‫من این طوری به جامعه ‫کمک میکنم,
‫پورتلند خونه ی منه,
‫و تو چه طور، ‫خونه ی تو کجاست؟
‫خونه ی من؟
‫کاروان غذام,
‫من چند ساله که کل کشور رو
‫با اون می گردم و ‫چند روزی یه جا میمونم،
‫و چند ماه یه جای دیگه,
‫دنبال چی میگردی؟
‫غذای خوب، آدمای جالب,
‫غذای خوب، آدمای جالب,,, ‫به نظر خود پورتلنده,
‫این طور شنیدم,
‫فکر میکنم,,,
‫- فکر کنم کارت عالی بود, ‫- آره؟ بسه؟
‫- آره، عالی شده, ‫- خوبه!
‫حالا اون گیاهی که اونجاست ‫رو برمیداریم و
‫میذاریمش داخل,
‫- میتونی انجامش بدی؟ ‫- آره، بیا انجامش بدیم,
‫خیلی خوب,
‫یک، دو، سه,
‫خیلی خوب، صافش کنیم,
‫همین؟
‫آفرین,
‫خب، قصد شرکت تو ‫مسابقه رو داری؟
‫چه مسابقه ای؟
‫مسابقه ی کاروانهای غذای ‫نورما دانکن,
‫نورما دانکن داره یه مسابقه ی ‫کاروان غذایی برگزار میکنه؟
‫من هیچ علاقه ای به ورود به مسابقات ‫کاروان های غذایی ندارم,
‫چرا؟ فکر میکنی در شأنت نیست؟
‫دفعه آخری که چک کردم، ‫غذا ورزش نبود,
‫باهات موافقم,
‫خب پس چرا داری شرکت میکنی؟
‫اوه، آه,
‫میتونم به 100 هزار ‫دلیل فکر کنم,
‫نکته خوبی بود، فهمیدم,
‫اما برای واجد شرایط بودن، ‫نیاز به کاندید شدن دارم,
‫وایسا، اگه من کاروانم رو ‫دور از تو پارک کنم،
‫به کارت میاد؟
‫میخوام تمام برتری های ‫لازم رو داشته باشی,
‫اگه من نتونم حتی با یه کاروان ‫رقابت کنم،
‫چه طوری انتظار داشته باشم ‫مسابقه رو ببرم؟
‫اما ممنون,
‫خب، این خوب به نظر میاد,
‫کارت عالی بود,
‫- آره، خوب شده؟ ‫- آره,
‫- به نظرم تمومه, ‫- خوش گذشت,
‫پس، فردا هم اون گوشه ‫پارک میکنی؟
‫امیدوارم,
‫مگر این که,,,
‫مگر این که؟
‫خوب، دلیل اصلی ای که ‫اومدم اینجا اینه که
‫ببینم تو میتونی همه ی جاهای خوب
‫برای غذا خوردن تو شهر رو ‫نشونم بدی؟
‫آره, آره می تونم,
‫کی مد نظرته؟
‫خب باید برم خونه و لباس ‫تمیز بپوشم و
‫اون وقت میتونم تا ساعت 7 ‫برگردم اینجا,
‫- عالیه، اون موقع میبینمت, ‫- عالیه,
— ماي موويیز —
‫- پس برنامه چیه؟ ‫- فقط یه نگاهی به غذاخوری های محلی میندازیم,
‫قراره این رو بپوشی؟
‫آره مشکلش چیه؟
‫هیچی,
‫اگه نمیخوای تأثیر خوبی بذاری,
‫فقط میریم گردش,
‫باید یه پیراهن مجلسی می پوشیدم؟
‫چیزی به اسم "لباس زیادی" ‫وجود نداره,
‫مخالفم,
‫حداقل بذار موهات رو ‫درست کنم,
‫لارا,
‫دیگه دیره!
‫- سلام, ‫- سلام!
‫خوشگل شدی,
‫ممنون، تو هم همین طور!
‫آماده ای؟
‫آره، خیلی گرسنه ام,
‫بسیار خوب، دو کاسه ‫مک ددی و پنیر،
‫با سبزیجات مخلوط,
‫به نظر خیلی خوشمزه میاد!
‫باعث افتخاره، کلیئو، ‫در مسابقه موفق باشی,
‫تو هم همین طور سوزی!
‫خیلی خوبه!
‫- خیلی خوب به نظر میاد! ‫- لذیذه,
‫اوه واو، پس این یکی از ‫جاهای محبوبته؟
‫همه اشون موردعلاقه امن,
‫به جز یکیشون,
‫تو اون بیکن فروشه ای,
‫آره، خودمم,
‫اوه خدای من,
‫آشپزیت عالیه!
‫واقعا میگم، پسر، ‫فوق العاده است!
‫- آه، خیلی ممنونم، ‫لطف داری,
‫به زودی می بینمتون,
‫- مرسی، پسر، خوش بگذره, ‫- خداحافظ,
‫داری پرطرفدار میشی,
‫- آره! ‫- آره,
‫باورم نمیشه چه قدر صنعت ‫کاروان غذا
‫اینجا رشد کرده,
‫آره، پورتلند بهشت شکموهاست,
‫واسه همین اینجا رو این قدر ‫دوست دارم,
‫وایسا ببینم،
‫اصلیتت کجاییه؟
‫همین جا به دنیا اومدم و بزرگ شدم, ‫هیچ وقت ترکش نکردم,
‫- تو اهل اینجایی؟ ‫- آره,
‫واو,,,و هیچ وقت نخواستی بری؟
‫نه,
‫منظورم اینه، یه نگاهی ‫به اینجا بنداز,
‫چه طور میشه ترکش کرد؟
‫خیلی نفس گیره,
‫- مرسی, ‫- خیلی ممنونم,
‫میخوای یه کم این اطراف قدم بزنیم؟
‫اینجا محله ی موردعلاقه ام ‫تو پورتلنده,
‫آره، خوشحال میشم,
‫و این مغازه ی پدربزرگم بود,
‫واقعا میگی؟
‫آره، اون بود که به من یاد داد ‫چه طوری ساندویچ درست کنم,
‫باورنکردنیه,
‫تا حالا به این که یه مغازه ‫اینجا باز کنی، فکر کردی؟
‫نه! ‫من کاروانم رو دوست دارم,
‫چیش رو دوست داری؟
‫فقط منطقی تره,
‫مردم میان، یه چیزی ‫سفارش میدن،
‫نیازی نیست با خدمه سر ‫و کله بزنم،
‫رزرواسیون، لغو کردنا,
‫تموم چیزای مفرح,
‫منظورت چیه؟
‫کار کردن با مردم،
‫قسمت موردعلاقه ام تو ‫کار همینه,
‫یعنی بد برداشت نکن، من ‫عاشق آشپزیم,
‫اما رستورانای آخری که توشون ‫کار کردم،
‫این حس رو میداد که کل شب ‫تو آشپزخونه حبس شدم,
‫کل هیاهو رو از دست میدادم,
‫برادرزاده ام به این حالت ‫میگه "فومو",
‫- فومو؟ ‫- ترس از جا موندن,
‫فهمیدم,
‫شاید واسه همین من ‫همیشه در حرکتم,
‫میتونی ببینی؟
‫اوه واو!
‫ولی رستوران خیلی ‫باحالی میشد,
‫آره,
‫اگه اون مسابقه رو ببری، ‫راه میندازدت,
‫من هم هر طور بتونم ‫کمکت میکنم,
‫واقعا؟
‫مثلا چه طوری؟
‫من دیوار خوبی هستم، اگه
‫روزی بخوای چیزی رو ‫از روم پرت کنی,
‫توپ تنیس، کوفته پنیری، ‫ایده,
‫- هر چی که بگی, ‫- ممنونم,
‫یادم میمونه,
‫خب؟
‫چه طور پیش رفت؟
‫خوش گذشت؟
‫- آره, ‫- و؟
‫و,,,
‫بدک نیست,
‫خیلی خوب، اون خیلی خوبه,
‫- حتی به عنوان یه آشپز؟ ‫- مخصوصا به عنوان یه آشپز,
‫بهت شب بخیر گرمی گفت؟
‫نه,
‫- سعی هم نکرد؟ ‫- نه,
‫- واقعا خوبه, ‫- میدونم,
‫سلام به همگی، من کلیئو هستم، از ‫آشپزخونه ی کلیئو،
‫و امروز ما اومدیم به بازار کشاورزان
‫برای دیدن این خرمالوهای ‫بی نظیر,
‫اینا خرمالوهای فویو هستن، ‫که برخلاف هاچیا,,,
‫میتونین جایگزین گوجه فرنگی ‫بکنیدشون و
‫بذاریدشون تو BLT,
‫اسمش رو میذارم BLP,
‫- اوه, ‫- خودشه؟
‫- آره, ‫- چی میگه؟
‫میگه یه چیزی رو ‫ازش دزدیدم,
‫قلبش؟
‫نه,
‫ساندویچش,
‫BLP چی چیه؟
‫ساندویچ بیکن، کاهو و خرمالو,
‫به نظر جالب میاد، ‫خوشمزه است؟
‫بی نظیره,
‫زود برمیگردم,
‫بفرمایین، خیلی ممنون, ‫نوش جون,
‫ساندویچ BLP با نون چاودار ‫دارین دیگه؟
‫بله، بفرمایین,
‫دو تا دیگه,
‫خیلی خوب، دو تا نون ترش، ‫بفرمایید، نوش جان,
‫بعدی!
‫من معذرت میخوام, اون ویدیو ‫قرار نبود پست بشه,
‫آهان, میخواستین چیزی ‫سفارش بدین؟
‫بله, ‫یه BLP لطف کنین,
‫نون گندمی، چاودار یا ترش؟
‫فقط همون طوری درستش کن ‫که اون شب برام درست کردی,
‫- دوسش داشتی، نه؟ ‫- آره، عاشقش شدم,
‫این قدری که خواستی بدزدیش؟
‫ندزدیدم، راست میگم,
‫تسا، برادرزاده ام، داشت ازم ‫فیلم میگرفت و من نمیدونستم
‫جلوی دوربین چی بگم و ‫ساندویچت تو ذهنم بود،
‫واسه همین از دهنم پرید,
‫اما بهش گفتم که پستش نکنه
‫چون میدونستم دستور خودم نیست,
‫پس چرا اون پستش کرد؟
‫اون یه نوجوونه، همه چی ‫رو پست میکنه,
‫ولی من واقعا متأسفم,
‫بهش گفتم پاکش کنه و ‫اون فورا انجامش داد,
‫من هیچ وقت از یه آشپز دیگه ‫دزدی نمیکنم,
‫اما براش اسم گذاشتی,
‫BLP,
‫آره، بد نیست, ‫درسته؟
‫هوشمندانه است,
‫خب، مال خودته,
‫- و این هم مال توئه, ‫- ممنونم,
‫چه قدر باید بهت بدم؟
‫به این میگن ناهار مجانی,
‫چیزی به اسم ناهار مجانی ‫وجود نداره,
‫به جز این دفعه,
‫مرسی واسه این,
‫اوه ممنونم، روز ‫خوبی داشته باشین,
‫یه ناپلی و یه پالرمو لطفا,
‫پَم، درسته؟
‫آره,
‫الان حاضر میشه، پَم، ‫و یادت نره بری تو اینترنت
‫و ما رو برای مسابقات کاروان غذای ‫نورما دانکن کاندید کنی,
‫قبلا کردم,
‫عالیه!
‫یه ناپلی و یه پالرمو,
‫کل روز 3 تا پالرمو گرفتیم,
‫آه، چه خبره؟
‫چه خبر باشه؟ غلغله است!
‫آره، میدونم، اما چرا؟
‫یکی بخر دو تا ببر,
‫این بذل و بخشش غذا نیست؟
‫نصف یه عالمه غذا بیشتر از ‫کل هیچیه,
‫به گمونم درسته,
‫یه روما، یه ناپلی و ‫دو تا ورونا،
‫و یادتون نره ما رو برای مسابقات ‫کاروانای غذا کاندید کنین,
‫کی خبر مسابقه بهت میرسه؟
‫هر لحظه امکانش هست,
‫واقعا چند تا رأی کاندید شدن گرفتین؟
‫- 4000 تا, ‫- 4000 تا!
‫- 4000 تا رأی؟ ‫- میدونم!
‫حس میکنم برنده,,, ‫برنده شدی؟
‫حس میکنم برنده شدی، ‫عالیه!
‫نه، من فقط امیدوارم برای ورود ‫کافی باشه,
‫حداقل میدونی که 4000 نفر
‫این شکلی از آشپز ‫تعریف کردن,
‫به گمونم درست میگی,
‫اوه اوه,
‫فکر میکنی اون,,,,؟
‫- خودشه, ‫- خیلی خوب!
‫بیا ببینیم!
‫- آره! ‫- موفق شدم,
‫موفق شدم!
‫این,,,من فقط,,,من,,,
‫برات هیجان زده ام، ‫این عالیه!
‫شاید این قدری اینجا بمونی که
‫مسابقه دادنم رو ببینی؟
‫شاید,
‫ببین، باهات روراست باشم،
‫واقعا داره از این شهر ‫خوشم میاد,
‫- واو! ‫- میدونم!
‫و من هم همین جا ایستاده بودم,
‫تو اینجا بود!
‫اوه، برادرمه، وایسا,
‫چیزی شده؟
‫به نظر میاد من هم ‫واجد شرایطم,
‫تو واجد شر,,,
‫فکر کردم گفتی اعتقادی به مسابقات
‫- کاروانای غذا نداری, ‫- ندارم,
‫پس چه طوری واردش شدی؟
‫گفت که برگه رأی ها ‫جای نوشتن اسم داشتن,
‫اوه,
‫واو!
‫این فقط,,,
‫آره، پس، میخوای رقابت کنی یا,,,؟
‫همون طور که تو گفتی، ‫من هم میتونم به 100 هزار
‫دلیل واسه شرکت فکر کنم,
‫درسته,
‫خب، امیدوارم که بهترین آشپز ‫برنده بشه,
‫وایسا، چی گفتی؟
‫گیب برای مسابقه قبول شد؟
‫آره,
‫من حتی نمیدونستم وارد شده,
‫خودش هم نمیدونست,
‫مردم همین طوری کاندیدش ‫کردن,
‫و تو چه حسی درباره اش داری؟
‫خوبم, ‫خوبم,
‫چی بگم، آخه غذای گیب ‫خیلی فوق العاده است,
‫اندی، غذای همه قراره ‫فوق العاده باشه,
‫ولی مأموریت ما بهترین بودن ‫بین بدترین ها نیست،
‫بلکه بهترین بهترین ها بودنه,
‫واقعا فکر میکنی میتونیم فقط ‫با ساندویچ برنده بشیم؟
‫اگه فکر نمی کردم که مسابقه نمیدادم,
‫اوه!
‫بیکن، مربای آلبالو، درسته,
‫100 هزار دلار! خیلی پوله,
‫آره، میدونم,
‫زیاد هیجان زده نیستی,
‫آه، اعتقادی به مسابقات غذایی ندارم,
‫حالا شدی پایبند اصول؟
‫نه من واسه مسابقه ‫ثبت نام نکردم,
‫خب، میشه به راحتی ‫درستش کرد,
‫منظورت چیه؟
‫خب، مشکل اصلی چیه؟
‫مسابقه ی نورما دانکنه,
‫آه، بذار حدس بزنم، ‫هنوز بهش نگفتی که
‫تو شهری؟
‫نه نگفتم,
‫نمیدونم، شاید بی خیال ‫کل این داستان بشم,
‫بی خیال کلش بشی,
‫و دوباره بری تو افق محو شی؟
‫آره، چرا که نه؟
‫ببین، گیب، هیچ کودوم اینا، ‫مشکلاتی نیستن که
‫لازم باشه ازشون فرار کنی,
‫پس چین؟
‫چه میدونم، بیشتر مردم
‫به اینا میگن "بهانه",
‫ببین، من فقط دارم میگم قبل این ‫که تصمیمت رو بگیری،
‫با نورما حرف بزن,
‫مطمئنم دیگه الان ‫گذشته ها گذشته,
‫امروز جلسه ی آشنایی با ‫شرکت کننده هاست,
‫پس شاید من زودتر برم و ‫باهاش صحبت کنم,
‫عالیه، ایده ی خوبیه!
‫بیا بریم!
‫چی میگی، فکر کردم میریم پیاده روی,
‫نه، نه، نه، بهونه دستت نمیدم ‫که دیر کنی،
‫- بیا، باهات مسابقه میدم! ‫- جدی میگی؟
‫آره، جدی میگم,
‫- بیا بریم, ‫- واو، واو، واو,
‫میتونم عقبگرد هم بدوم، ‫بیا بریم!
‫من مسابقه نمیدم، فقط,,,
‫بدو بیا!
‫سلام، جنی، همه چیز خوب ‫خوب پیش میره؟
‫عالیه، ما همه آماده ایم!
‫فقط منتظریم همه برسن،
‫اما تا 15 دقیقه دیگه قرار ‫نیست شروع کنیم,
‫همه جواب دادن؟
‫همه به جز مو بیکن,
‫درسته، مو بیکن,
‫راستی اسم آشپزشون ‫رو پیدا کردیم؟
‫نه، کاروان حساب شبکه ‫اجتماعی نداره و
‫از اونجا که خودشون ثبت نام ‫نکرده بودن،
‫هیچ ایده ای نداریم کیه,
‫خوب، خیلی اسرارآمیزه، ‫اما همینه که
‫این مسابقه رو این قدر ‫شگفت انگیز کرده,
‫هیچ وقت نمیفهمی که کجا
‫آشپز بزرگ بعدی رو ‫پیدا میکنی,
‫حتما شوخیت گرفته,
‫سلام نورما,
‫خب,,,چند وقت شده؟
‫حول و حوش 5 سال,
‫برای چی برگشتی به شهر؟
‫تولد 30 سالگی برادر ‫کوچیکترم,
‫که این طور,
‫و قصد داشتی با من ‫تماس بگیری؟
‫راستش رو بخوای فکر نمیکردم ‫بخوای من رو ببینی,
‫اوه، گابریل، لطفا!
‫این قدر دراماتیک نباش,
‫ما قرار بود یه رستوران باز کنیم
‫و قبول دارم که من برای کار ‫کردن با تو هیجان داشتم,
‫اما از من پول یا همچین چیزی ‫ندزدیدی که!
‫میدونم، اما,,,
‫اما چی؟
‫چی شد، چرا ناپدید شدی؟
‫راستش رو بخوای فقط ‫پاهام سست شد,
‫تو یه برنامه تلویزیونی داری، ‫کتاب های چاپ شده داری،
‫یعنی،
‫تو نورما دانکن مشهوری,
‫تو به من باور داشتی,
‫فکر میکنم خیلی فشار ‫زیاد بود,
‫باید با من صحبت میکردی,
‫میدونم، میدونم,
‫من هیچ وقت این کار رو ‫بلد نبودم,
‫پس چرا الان؟
‫داری ورق رو برمیگردونی؟
‫آره، شاید,
‫ببین، فقط واقعا میخواستم بدونی که
‫متأسفم که ناپدید شدم,
‫فقط انجامش دادم چون,,,
‫نمیخواستم ناامیدت کنم,
‫خب، تو ناامیدم کردی،
‫چون رستوران ما خارق العاده ‫می شد,
‫اونا هم دیگه رو ‫میشناسن؟
‫ممنونم,
‫خوشحالم که برگشتم,
‫ولی واقعا امیدوارم هوا ‫برای مسابقه
‫صاف بشه,
‫خب، پیشبینی هواشناسی ‫که خوبه,
‫میگه قراره صاف بشه، ‫اما به هر حال
‫بدون یه ذره بارون، نمیتونی ‫هیچ رُزی داشته باشی,
‫سلام، خوشحالم که اینجایی,
‫آره,
‫داستان تو و نورما چیه؟
‫تسا، هیس!
‫اوه، ما از خیلی قبل هم ‫دیگه رو میشناسیم,
‫میدونی، راستش داستانش ‫خیلی طولانیه,
‫خوش اومدین آشپزها و ‫ورودتون به اولین رقابت سالانه ی
‫کاروانهای غذایی شهر رُزها رو ‫تبریک میگم!
‫همین الان که دارم صحبت میکنم، ‫دستیارم، جنی، داره برگه های
‫قوانین مسابقه رو پخش میکنه، ‫و باید بهتون بگم که
‫به علت بازخورد بسیار مثبتی ‫که گرفتیم،
‫تصمیم گرفتیم یه قسمت دیگه ‫هم به رقابت اضافه کنیم,
‫بنابراین جایزه ی بزرگ ‫که هنوز من داورش هستم،
‫همون 100 هزار دلار میمونه,
‫با این حال، جایزه ی دیگه ای به اسم ‫"برگزیده ی مخاطبان" اضافه کردیم که
‫مبلغش 10 هزار دلار خواهد بود,
‫برای یه آشپز، مهم چیزیه که ‫مشتری می خواد,
‫به عنوان یه آشپز، چیزی که من ‫دنبالشم، چیزی در همه ی شماست,
‫من دنبال الهامم,
‫دنبال یه چیز خاصم,
‫دنبال اینم که کودوم یک ‫از شماها،
‫با بیشترین عشق، آشپزی میکنه,
‫و حالا، براتون آرزوی موفقیت ‫و آشپزی خوب رو دارم،
‫و همگی شما رو در ‫مسابقه می بینم,
‫هیجان انگیزه!
‫آره، واقعا هیجان زده ام,
‫قراره خیلی خوش بگذره,
‫هی گیب، ‫میشه یه چیزی بپرسم؟
‫نمیخوام فضولی کنم اما
‫چرا هیچ وقت نگفتی که ‫نورما رو میشناسی؟
‫خب، خیلی وقت پیش بود، ‫و من فرار کردم,,,
‫و خب,,,من معذرت خواهی کردم ‫و اون من رو بخشید,
‫اون لایق ذره ذره ی ‫شهرت و موفقیتشه,
‫واقعا درجه یکه,
‫تو من رو یاد اون میندازی,
‫من؟
‫- من تو رو یاد نورما دانکن میندازم؟ ‫- همین طوره,
‫چون ببین، مهمترین چیز واسه اون
‫آشپزی با عشقه و تو ‫100% عاشق کارتی,
‫آره هستم,
‫اما اعتراف میکنم،
‫من یه کم در مورد مسابقه ‫مضطرب شدم,
‫مضطرب شدی؟
‫چرا، کس خاصی نگرانت کرده؟
‫همه اشون,
‫همه ی آشپزها ‫عالی به نظر میان,
‫باعث شد بفهمم نمیتونم ‫ریسک نکنم,
‫خب بکن,
‫گفتنش آسونتر از انجامشه,
‫فقط یه هفته وقت داریم,
‫این زمان برای ساختن دستور ‫جدید ساندویچ و
‫ایده پردازی، کافی نیست,
‫یه ایده؛ من فردا برای
‫برادرم و دوستاش ‫شام درست میکنم,
‫میخوای تو هم بیای کمکم ‫کنی که شاید بعدش,,,
‫یه کم آزمایش کنیم؟
‫آره,
‫خوشحال میشم,
‫♪ خیلی بارها قبل ♪
‫♪ خیلی درها شکسته ♪
‫♪ چیز خوبی نبود، نمیشه متعهد شد ♪ ‫♪ چیزی که دنبالشی نیست ♪
‫♪ سپری کردن زندگیت ♪
‫♪ بدون کسی که محکم نگهت داره ♪
‫♪ جوری گیج کننده است که انگار ♪ ‫♪ داری همه چیت رو از دست میدی ♪
‫♪ اما من کنارت می ایستم ♪
‫♪ و شاید تو هم کنار من بایستی ♪
‫♪ تو من رو دوست داشته باشی ♪
‫چیزی به جز آلاله میخواین؟
‫بله، سه دسته هم لاله ‫میخوام,
‫اوه، خیلی خوشگلن، ‫مگه نه؟
‫♪ بهم یه شانس بده ♪
‫♪ هر قانونی رو میشکنم ♪
‫♪ قلبت رو رها کن و من بهت نشون میدم ♪
‫♪ با یکی مثل من، بی کس نمیمونی ♪
‫میدونی میتونم تو زیر یه ‫دقیقه 10 تا پیاز خرد کنم؟
‫واقعا برای خودت زمان گرفتی؟
‫یکی از معیارای قبولی ‫مدرسه ی آشپزی بود,
‫خب، کجا درس خوندی؟
‫موسسه آشپزی,
‫اما تا تهش نرفتم,
‫بی خیال شدی؟
‫در واقع اخراج شدم,
‫اوه، ببخشید,
‫فقط، چه طوری میشه از مدرسه ی ‫آشپزی اخراج شد؟
‫من دستورپخت ها رو نادیده میگرفتم ‫و وقتی دارن ازت پیروی از
‫دستورها رو امتحان می گیرن،
‫خیلی از این کار خوششون نمیاد,
‫تو چه طور؟
‫راستش، من هیچ وقت به ‫مدرسه آشپزی نرفتم,
‫همیشه اعتماد به نفسم ‫براش کم بود,
‫نباید باشه,
‫معلومه میدونی داری ‫چی کار میکنی,
‫میدونی قارچ بریدنت زیاد
‫رکورد-شکن نیست,
‫این هم لیموهات,
‫- یه نمایش میخوای؟ ‫- ممنونم,
‫- زمان بگیر, ‫- آماده ام که بگیرم,
‫خب، چی میخوای، ‫خرد شده، ریز ریز، یا قیمه قیمه؟
‫انتخاب کن,
‫اوه، خرد شده، ‫به شکل خلال,
‫چشم آشپز,
‫دنده معرکه شده!
‫اوه، ممنون,
‫اون چیه؟
‫اوه، این سس مخصوص بابابزرگمه,
‫"ساپوره" که بهت گفتم,
‫اوه، آره، چه خوب!
‫میخوای امتحان کنی؟
‫آره,
‫اوه واو!
‫مثل پستو میمونه، اما بهتر,
‫- آره, ‫- واو!
‫اگه این رو پاستایی که درست ‫میکنیم، سرو کنیم چی؟
‫این طور فکر میکنی؟
‫آره، مطمئنم,
‫میتونم یه چیزی ‫ازت بپرسم؟
‫فکر می کنی دارم ‫اجحاف میکنم؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی، من این همه غذا درست میکنم، ‫مثل مرغ تنوری با سیر،
‫دنده کباب، کوفته,,,
‫و بعد لای 2 تیکه نون ‫گیرشون میندازم،
‫به جای این که همین طوری ‫سرو کنم,
‫فکر میکنم خودشون ‫ارزششون رو نشون میدن,
‫اما دوست داری
‫امشب بدون نون سروشون کنی؟
‫نمیدونم,
‫فکر کنم پایه ام,
‫باشه,
‫شماها خیلی زحمت کشیدین!
‫سلام، صاحب تولد!
‫این کلیئو هستش,
‫کلیئو، این برادر کوچیکمه، نیت,
‫سلام، از آشناییت خوشوقتم,
‫همچنین، با این که حس میکنم ‫از قبل میشناسمت,
‫این طوریه؟
‫خب اون نمیتونه راجع به,,, ‫چه طور بگم،
‫ساندویچ های شگفت انگیزت، ‫صحبت نکنه,
‫کلیئو محبت کرد و اومد ‫که کمک کنه برای
‫شام تولد بزرگ امشبت,
‫اوه، خب، خیلی ممنونم، ‫مهربونیت رو میرسونه,
‫باعث افتخاره,
‫من عاشق مهمونی شامم!
‫کاملا مشخصه,
‫هی، گفتی مهمونا کی میان؟
‫هر لحظه ممکنه برسن,
‫حرفم رو پس میگیرم، ‫همین الان,
‫شماها آماده این؟
‫بزن بریم,
‫هی، جنیفر!
‫- عالیه, ‫- آره، خیلی خوبه,
‫بسیار خوب، شبتون بخیر، ‫اینجا یه پاستا تالیاتله ی
‫خونگی و تازه داریم,
‫با سس ساپوره ی ‫مخصوص پدربزرگم,
‫ممنون,
‫پاستا رو دوست داشتن؟
‫نظر خودت چیه؟
‫آره، سخنرانی تولد، ‫سخنرانی تولد,
‫لطفا لیوانهاتون ‫رو بالا بیارین,
‫میدونین از اول تا آخر این تولد
‫بی نقص بوده و ‫تشکر میکنم از کلیئو,
‫غذا خارق العاده بود، ‫درسته؟
‫در واقع، شما امشب چیزی ‫رو اجرا کردین که
‫که این فکر رو میکنم که، ‫شاید بخواین در آینده
‫با هم دیگه یه رستوران ‫تأسیس کنین,
‫و در آخر،
‫میخوام از برادر بزرگم، ‫گِیب تشکر کنم,
‫و نه فقط برای غذای عالی
‫بلکه مهمتر از اون، ‫برگشتن به خونه,
‫واقعا خوشحالم که برگشتی ‫داداش,
‫مرسی,
‫خب، یاور کوچولوی متیو ‫دوباره اینجاست,
‫به نظر میاد داری مرور ‫خاطرات میکنی,
‫راستش داشتم آینده ام ‫رو تصور میکردم,
‫خب پس برای مسابقه ی بزرگ ‫کاملا آماده ای؟
‫آره، دارم آماده میشم,
‫هنوز روی چند تا ایده دارم ‫آزمایش میکنم,
‫اوه، تغییر در آخرین لحظات,
‫ریسک کردن، به تک و تا افتادن,
‫واقعا؟ چه طور؟
‫خب باورت بشه یا نه،
‫من دارم به حذف کردن ‫نون فکر میکنم,
‫دیگه ساندویچ بی ساندویچ؟ ‫واو!
‫چی باعثش شد؟
‫خب، اون پسره که حرفش رو ‫باهات زدم یادته؟ گیب؟
‫بیکن فروشه,
‫آره، داشتیم با هم آشپزی ‫میکردیم و فهمیدم که
‫غذایی که میذارم لای نون، ‫واقعا عالیه،
‫پس چرا خودم رو محدود کنم؟
‫اوه اوه، فکر میکنی ایده ی بدیه؟
‫راستش نه، فکر میکنم ‫دیگه وقتش بود,
‫گوش کن، کلیئو، بابابزرگ ‫تو کارش عالی بود،
‫و تو به این رسم احترام گذاشتی ‫و حالا وقتشه که
‫به رویای خودت احترام بذاری,
‫سعیم رو میکنم,
‫خب، راجع به چی میخواستی با ‫من صحبت کنی؟
‫خب راستش، مغازه ی قدیمی ‫بابابزرگ رو یادته؟
‫- اغذیه فروشی؟ ‫- آره، چه طور؟
‫نتونستم شماره ی سند مالکیتش ‫رو بفهمم،
‫واسه همین خواستم ببینم میشه ‫ببینی که صاحبشه؟
‫داری به باز کردن یه رستوران ‫فکر میکنی؟
‫اگه مسابقه رو ببرم، ‫شاید,
‫صاحبش رو به محض این که ‫برگردم دفتر
‫- پیدا میکنم, ‫- ممنون تیم,
‫شوخی میکنی؟
‫نمیتونم صبر کنم تا ‫کمکت کنم!
‫هی پسر، دارم میرم سر کار,
‫فقط میخواستم باز هم ‫برای دیشب تشکر کنم,
‫واقعا عالی بود,
‫گیب؟
‫- گیب، تو,,,هی! ‫- ببخشید,
‫اجاره خونه ی این دور و بر ‫بالا رفته,
‫آره، آره، بالا,,,
‫وایسا ببینم، داری دنبال ‫خونه میگردی؟
‫فقط کنجکاوم,
‫جدی میگی؟
‫میدونی که اگه بخوای بمونی،
‫میتونی هر چه قدر خواستی، اینجا ‫بمونی، درسته؟
‫نمیتونی گولم بزنی، میدونم از ‫من فقط به خاطر غذاهام خوشت میاد,
‫ببین، اعتراف میکنم، غذا عالیه,
‫اما بودنت واقعا خیلی بهتره,
‫خودت هم بدک نیستی، بچه,
‫خیلی خوب، بهش فکر کن,
‫- می بینمت, ‫- می بینمت!
‫خیلی خوب، فقط با من ‫تصورش کن,
‫نمای آجری,
‫آشپزخونه ی باز، مدل قدیمی،
‫همه اش هم در قلب شهر,
‫بدون شک عالیه,
‫آره، برادرم، تیم، داره سندش ‫رو بررسی میکنه,
‫واو!
‫چه سریع,
‫خب، وقتی بدونی، میدونی,
‫چرا نظرت عوض شد؟
‫خب، آشپزی برای داداشت و دوستاش
‫باعث شد فکر کنم به جای این که
‫به مردم ساندویچ بدم که ‫رو نیمکت بخورن،
‫میخوام براشون شام درست کنم,
‫میخوام جایی رو فراهم کنم که ‫مردم بشینن و
‫یه لیوان نوشیدنی با شامشون بخورن,
‫همه اش وقتی که تو یه محیط ‫زیبا نشستن,
‫مثل رویاییه که حقیقت پیدا کرده,
‫آره، پس,,, ‫چاقوهات رو تیز کن، رفیق،
‫چون من واسه بُرد ‫آشپزی میکنم,
— ماي موويیز —
‫باشه تیم، بعدا باهات ‫صحبت میکنم، خداحافظ,
‫خب؟
‫برای فروش گذاشتنش، ‫با قیمت کاملا منطقی,
‫آره!
‫باورم نمیشه رستوران ‫باز میکنی!
‫باید به بابام زنگ بزنم!
‫نه، نه، نه، من همین الان با ‫بابات پای تلفن بودم,
‫درسته!
‫باید خبرش رو پست کنم,
‫نه، نه، نه، فعلا هیچی ‫رو پست نکن,
‫باید اول مسابقه رو ببرم،
‫- و این کار آسونی نیست, ‫- درسته,
‫پس چی کار باید بکنم؟
‫راستش، تا اومدن اون روز، کلی ‫کار دارم بکنم،
‫پس میشه شماها تا اون روز ‫کاروان رو اداره کنین؟
‫خیلی ممنون میشم,
‫آره، هر چی تو بخوای، ‫رییس,
‫فقط قول بده ما رو ‫جا نذاری,
‫اندی، نه، ما یه تیمیم,
‫من نمیتونم کار کردن بدون تو ‫رو تصور کنم,
‫وقتی برنامه ی آشپزی خودت رو ‫داشته باشی، خواهیم دید,
‫اوه، یه ایده ای راجع بهش دارم,
‫فکر میکنم باید قسمت مخصوص ‫خودت رو داشته باشی که مردم
‫توش زنگ میزنن و سوالای خجالت آور ‫آشپزی ازت می پرسن,
‫اوه، مثل ستون نصحیت روزنامه، ‫اما برای غذا,
‫دقیقا!
‫اسمش رو میذارم، ‫"پاسخ اندی",
‫حرف نداره!
‫تسا، شاید بشه یه قسمت ‫آزمایشی بذاریم تو اینترنت,
‫باشه، من اول,
‫اوه بچه ها!
‫خجالت میکشم که بپرسم، اما
‫چه طور تخم مرغ رو ‫آب پز کنم؟
‫الان میام!
‫- سلام, ‫- سلام,
‫اینا رو برات گرفتم,
‫آلاله، اوه، یادت موند!
‫الان داشتم روی دستورپخت ‫کار می کردم,
‫میخوای بیای داخل؟
‫بوش رو حس میکنم,
‫آره، سعی دارم بهترین
‫سس گوجه رو برای ‫مسابقه درست کنم,
‫فقط نمیدونم چیزی نیاز ‫داره یا نه,
‫پس شاید بشه یه امتحانی بکنی ‫اگه چیزی بخواد
‫به من بگی؟
‫آره، خوشحال میشم,
‫واو، هیچ نقصی نداره,
‫این برنده است,
‫این قدری خوب هست که ‫تو رو شکست بده؟
‫ببین کلیئو، من برای همین ‫اومدم اینجا,
‫باشه، چه خبر؟
‫خیلی راجع بهش فکر کردم,
‫فکر میکنم باید از ‫مسابقه بیام بیرون,
‫عقب میکشی؟ چرا؟
‫میدونم چه قدر دوست داری ببری,
‫و این که چه قدر میخوای ‫رستورانت رو باز کنی و
‫نمیخوام مانعی سر راهت ‫بشم,
‫که این طور,
‫هی، من که خودم ثبت نام نکردم،
‫پس ناراحت نمیشم,
‫درسته، درسته، ما که نمیخوایم
‫تو ناراحت بشی، نه؟
‫کلیئو، چی شده؟
‫مشکلی هست؟
‫آره گیب، قطعا یه مشکلی هست,
‫نه، فکر می کردم خوشحال میشی,
‫خوشحال؟
‫- بهم اهانت شده, ‫- اهانت؟
‫چرا بهت توهین شده؟
‫میدونی، تعجب میکنم که تو اتاق ‫جای کافی
‫برای تو و غرور گنده ات هست,
‫غرور؟
‫اگه این طور بود، فکر میکنی ‫عقب می کشیدم؟
‫نمی بینی؟ تو فکر میکنی غذات ‫این قدر خوبه
‫که با عقب نشینی به من ‫لطف می کنی,
‫هی، من فکر میکنم تو آشپز ‫فوق العاده ای هست، کلیئو,
‫اما به خوبی تو نیستم و ‫واسه همینه که الان فکر میکنی
‫خیلی داری جوونمردی میکنی,
‫نه نه فکر نمیکنم که خیلی ‫جوونمردم,
‫فکر میکنم سخاوتمندم,
‫سخاوتمند؟
‫واو، این حتی بدتره,
‫100 هزار دلار، کم پولی ‫واسه بی خیال شدن نیست,
‫که اول باید ببریش تا بتونی ‫بی خیالش بشی,
‫که ظاهرا تو همین الانش هم ‫فکر میکنی بردی,
‫باشه، پس داری میگی که
‫میخوای من تو مسابقه ‫شرکت کنم؟
‫آره درسته,
‫دیگه چه جوری میتونم ‫شکستت بدم؟
‫خیلی خوب، باشه، ‫پس بازی شروع شد,
‫اوه، شروع شده بود,
‫بسیار خوب, من,,,
‫هی، یادت نره BLP ساندویچ ‫من بود,
‫آره خب، اسمش رو ‫من گذاشتم,
‫تو زمین بازی می بینمت,
‫اومدم!
‫- هی, ‫- سلام,
‫چی شده؟
‫هیچی، فقط نون های
‫سالاد سزار گل کلم ‫رو سوزوندم,
‫مهم نیست، احتمالا ‫سرو نمیکنمش,
‫چی؟ چرا نمیکنی؟
‫من عاشق اون سالادم!
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫فکر میکنی روش عوض کردن
‫آخرای بازی، کار احمقانه ایه؟
‫یعنی، من کل زندگیم ساندویچ ‫درست کردم,
‫چرا الان عوضش کنم؟
‫چون غذای تو لیاقت ‫آزاد شدن از
‫فضای تنگ نون رو داره,
‫و تو میخوای ببری,
‫آره، میخوام,
‫اینا خوشگلن، میشه بذارمشون ‫تو یه کم آب؟
‫اوه نه، زحمت نکش,
‫- از طرف گیبن, ‫- باشه,
‫چی شده؟
‫خب اون گفت میخواد از مسابقه ‫بکشه کنار که
‫من شانس بُرد بیشتری ‫داشته باشم,
‫چه اعتماد به نفسی,
‫آره، موافقم، مرسی,
‫اما به هر حال، ‫مهربونیش رو می رسونه,
‫یعنی، حداقل نیت قلبیش خیر بود,
‫اگه قلبی داشته باشه,
‫مطمئنم که داره,
‫و حاضرم شرط ببندم الان شکسته,
‫شکسته؟ ‫چرا؟
‫اومد اینجا که بهت بگه دوست ‫داره تو مسابقه رو
‫برنده بشی و تو از ‫دستش عصبانی شدی,
‫آره، چون خیلی از خود راضی ‫رفتار می کرد,
‫میدونم، میدونم، میتونست ‫فقط بذاره بره و
‫و حتی زحمت خداحافظی رو ‫هم به خودش نده,
‫اما عوضش،
‫برات گل آورد,
‫تو خیلی باهوشی، واقعا میگم,
‫اینجا چه خبره؟
‫فکر می کنم یه سر برم ‫به ساحل,
‫بری به ساحل؟
‫مگه مسابقه فردا نیست؟
‫آره، خب من خیلی اهل
‫مسابقه آشپزی نیستم,
‫باشه، باشه، دست نگه دار,
‫چه خبره؟
‫کلیئو,
‫کلیئو چی شده؟
‫شماها در ظاهر ‫با هم خوب بودین,
‫آره، هستیم، هستیم,
‫اون واقعا میخواد مسابقه رو ببره
‫و پول رو بگیره که بتونه ‫رستورانش رو باز کنه,
‫- این رویای اونه, ‫- و؟
‫و من بهش گفتم ‫می کشم کنار,
‫بذار حدس بزنم، ‫بهش برخورد,
‫اما من فقط میخوام ‫اون برنده بشه,
‫گیب، نه، تو فقط میخواستی ‫خوشحال باشه، این فرق داره,
‫نه، اگه اون ببره، میتونه ‫رستورانش رو باز کنه،
‫و این خوشحالش میکنه,
‫کلیئو میخواد ببره و شاید ‫ببره یا نبره،
‫و شاید هیچ کودومتون نبرید،
‫اما تو حق نداری این ‫تصمیم رو براش بگیری,
‫میدونم، ولی بهم گوش بده,
‫نه، تو گوش بده، گوش کن,
‫قبل این که بری تو کاروانت و ‫از اینجا بری،
‫بهم یه لطفی کن و راجع به یه ‫چیزی فکر کن، باشه؟
‫چی تو رو، فقط "تو" رو ‫خوشحال میکنه؟
‫بدون در نظر گرفتن اتفاقاتی ‫که تو رقابت میافته,
‫ممنونم,
‫خیلی عاقلی، داداش کوچولو,
‫این ساک رو باز کن، لطفا,
‫بعد این کار رو میکنم، ‫باید کلی بیکن درست کنم!
‫گوجه فرنگی خونگی و ‫گل کلم,
‫- پاستای تازه, ‫- حاضر,
‫و این خرمالوها چه طور، ‫میان؟
‫آره، مرسی,
‫پس برای مسابقه اومدی، ‫درسته؟
‫درسته,
‫- خوشحالم, ‫- خوبه، من هم همینطور,
‫هی، من متأسفم,
‫ببخشید که طوری رفتار کردم
‫که انگار لطف بزرگی ‫با کناره گیری به تو میکنم,
‫عیبی نداره,
‫تسا کمکم کرد جنبه ی ‫مثبتش
‫- رو بفهمم, ‫- من هم میخوام بدونم,
‫جنبه ی مثبتش چیه، ‫بهم بگو,
‫- تو هنوز اینجایی, ‫- آره، هستم,
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم
‫این همه مدت دنبال چی ‫می گشتم,
‫آره؟ چی هست حالا؟
‫یه ساندویچ واقعا خوب,
‫پس قطعا به اینها ‫نیاز پیدا میکنی,
‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه,
‫به شرطی که اولیش رو ‫من بگیرم,
‫اوه باشه، حتما,
‫تو زمین بازی می بینمت؟
‫آره می بینی,
‫هی، مهمترین بخشش رو ‫یادت نره,
‫چی هست حالا؟
‫آشپزی با عشق,
‫فکر نمیکنم مشکلی پیش بیاد,
‫سلام به همگی و به اولین ‫رقابت سالانه ی کاروان های غذای
‫شهر رُزها خوش اومدین!
‫من مفتخرم که شما رو با ‫برخی از
‫خلاقانه ترین آشپزی های آزمایشی
‫منطقه امون، آشنا کنم,
‫همچنین هیجان این رو دارم که ‫یکی از این شش
‫کاروان غذای معرکه رو ‫برنده ی جایزه ی بزرگ این مسابقه
‫که 100 هزار دلاره، ‫اعلام کنم!
‫بنابراین، بدون هیچ معطلی ای، ‫بیاین غذا بخوریم!
‫و به این میگن آشپزی,
‫- حس عجیبیه, ‫- چی عجیبه؟
‫درست نکردن ساندویچ,
‫عجیبِ خوب یا عجیبِ بد؟
‫عجیبِ عالی!
‫خداحافظ,
‫خوب، بعدی کیه؟
‫به نظر میاد کار گِیب ‫هم گرفته,
‫آفرین بهش,
‫غذاش خیلی عالیه,
‫موافقم,
‫اوه هی، داره میاد,
‫اوه پسر، میریم که داشته باشیم,
‫اندی، مضطرب نباش,
‫مضطرب نیستم,
‫اوه کلیئو، خوشحالم که دوباره ‫می بینمت,
‫سلام نورما، خیلی از دیدنت خوشحالم ‫و باید بگم که
‫آشپزی برای شما باعث افتخاره,
‫لطف داری,
‫من مثل تمام آدمای ‫دیگه غذا میخورم,
‫فقط یه قاشق در لحظه، ‫گاهی هم دو تا,
‫دوست دارم به خانواده ام ‫معرفیتون کنم,
‫این برادرزاده ام تساست,
‫اونی که اونجاست برادرم، تیمه, ‫مادرم، ماری,
‫و دوست صمیمیم لارا، ‫و البته اندی رو که میشناسین,
‫- واو حتما خیلی بهش افتخار میکنین, ‫- خیلی,
‫چه عالی که خانواده ات اومدن
‫تا آشپز رو حمایت کنن,
‫خب، ما به هیچ قیمتی از ‫دستش نمیدادیم,
‫بسیار خوب، تو منوی امروز ‫چی هست؟
‫همین الان حاضر میکنم,
‫خب دوتای اول واقعا ‫محشر بودن,
‫هر ماده اولیه کنار اون یکی
‫شد یه چیزی بهتر ‫از هر دوشون,
‫کارت عالی بود، کلیئو,
‫چی مونده؟
‫این پاستای پاپردلی با خمیر ‫خونگی تازه است
‫که در سس مخصوص خانوادگیمون ‫"ساپوره" غوطه ور شده,
‫خب، رنگش که محشره,
‫شبیه یه باغ بهاریه,
‫و رایحه اش بی نظیره,
‫ساده اما برازنده,
‫خاص اما به طرز ‫عجیبی آشنا,
‫دوسش دارم، به نظرم ‫معرکه است,
‫- دوسش دارین؟ ‫- آره دارم,
‫خیلی پیش نمیاد که طعمای جدید ‫پیدا کنم,
‫میتونم بپرسم سس از چی ‫درست شده؟
‫عشق,
‫هی، چه طور بود؟
‫من، بیکن همیشه عامه پسند بوده، ‫نمیدونم,
‫متوجه شدم,
‫واسه خودت چه طور؟
‫خوب بهترین آشپزیم رو کردم,
‫باید به خودت افتخار کنی,
‫و ازت ممنونم که باعث شدی ‫از لاکم بیام بیرون,
‫- خواهش میکنم، من هم ایضا, ‫- واقعا؟
‫نمیدونستم کاری کردم,
‫هنوز اینجام، مگه نه؟
‫خیلی خوب دوستان، حالا ‫لحظه ای که همه امون
‫منتظرش بودیم، اما اول باید بگم ‫که هر یک از آشپزهای حاضر
‫مستحق یه جایزه ی بزرگ هستن,
‫میخوام از صمیم قلبم ازتون ‫تشکر کنم که
‫در چارچوب آشپزخونه های ‫متحرک خودتون
‫چنین غذای خوشمزه ای ‫درست کردین,
‫تعهدشون به هنر آشپزی ‫قابل تحسینه,
‫یه کف مرتب براشون ‫بزنید، باشه؟
‫و پورتلند، میخوایم از شما ‫تشکر کنیم که
‫مخاطب های به این خوبی ‫برای آشپزی ما بودین,
‫و حالا، میخوام برنده ی جایزه ی
‫"برگزیده ی مخاطبان" رو اعلام کنم,
‫خب، رأی ها به دستمون رسیده ‫و ظاهرا ماده ی محبوب
‫پورتلند، بیکنه!
‫تبریک میگم گابریل,
‫واو، مرسی، ممنونم,
‫فرار نکن,
‫اما امروز آشپزی بین ماست که ‫خلاقیتش یا
‫آشپزی کلاسیک به شکلی ‫جادویی آمیخته شد،
‫و برای من روشن بود که ‫این آشپز بااستعداد
‫آینده ی درخشانی پیش رو داره، ‫چون این آشپز
‫دائما در حال آشپزی با ‫مهمترین ماده ی اولیه
‫در کابینت هر آشپزه، و اون ‫ماده ی اولیه عشقه,
‫پس باعث افتخارمه که ‫برنده ی اولین رقابت سالانه ی
‫کاروان های غذای شهر رُزها رو ‫اعلام کنم،
‫کلیئو مورلی!
‫ممنون، ممنون!
‫واو,
‫ممنون از همگی که کمکم کردین ‫به این جا برسم,
‫تک تکتون، به معنای واقعی,
‫و شما آشپزها، ‫همگی باورنکردنی هستین،
‫پس به درست کردن غذای عالی ‫به هر قیمتی ادامه بدین,
‫اما بیشتر میخوام ‫تشکر کنم از,,,
‫پدربزرگم، متیو,
‫اون بهم یاد داد چه طوری ساندویچ ‫درست کنم و اون,,,
‫همیشه میگفت ساندویچ ها خیلی ‫شبیه به آدمان,
‫مهم اینه که از چی ‫ساخته شدن,
‫اندی، تسا، موفق شدیم!
‫موفق شدی,
‫فکر میکنم هر دو ‫موفق شدیم,
‫آره، من هم همین رو میگم,
‫خب، من قراره یه رستوران ‫باز کنم,
‫پس فکر میکنم به یه ‫شریک نیاز دارم,
‫احتمالا 10 هزار تا دارم ‫که سرمایه بذارم,
‫احتمالش هست بخوای برگردی ‫به بازی؟
‫البته اگه قرار باشه بمونی,
‫شش ماه بعد
‫من اینجام، زنده از ساپوره ‫فیلم میگیرم،
‫که جدیدترین عضو صنعت ‫غذای پورتلنده،
‫و ما اینجاییم در کنار سرآشپز و ‫و یکی از صاحبان اینجا، کلیئو مورلی,
‫هی کلیئو، پخش زنده ی من ‫رو یادته؟
‫کارت عالیه,
‫باید برگردم سر کار,
‫خوب، بیاین نظر مشتری ها ‫رو بپرسیم,
‫سریع میگم، قرار بود من رو با
‫داداش گیب آشنا کنی، درسته؟
‫آره، آدم خیلی خوبیه، ‫خونه ی قشنگی داره,
‫فقط فکر نمیکنم ‫مناسب تو باشه,
‫کلیئو!
‫آشناتون میکنم، قول میدم,
‫ضمنا، مبارکت باشه,
‫رستوران محبوبم تو کل دنیاست,
‫مامان، تیم، تونستین بیاین!
‫خب مامان، نظرت چیه؟
‫خب، من,,,من,,, ‫حرف نداره,
‫خیلی بهت افتخار میکنم,
‫و پدربزرگت هم بهت ‫افتخار می کرد,
‫که یادم میندازه،
‫میخواستیم امشب برات یه ‫چیز ویژه بگیریم,
‫این,,,؟
‫موقع کمک تو تمیزکاری ها
‫اون پشت مشتا پیداش کردم,
‫فکر کردیم ازش خوشت میاد,
‫اون روزی رو یادمه که این ‫پیشبند تا انگشتای پات میومد,
‫خیلی دوستتون دارم، ‫ممنونم,
‫هی، پس اینجایی!
‫اون چیه؟
‫- یا یادگار خانوادگی قدیمی, ‫- بهت میاد,
‫خوب، رویات در چه حاله؟
‫دقیقا همون طوریه که ‫تصور می کردم,
- دقیقا ؟
- اوه خب ، نه دقیقا
یه سرسی جزئیات داره ، انتظارش رو نداشتم
- آره ، مثل چی ؟
- تو
- کجا دیگه میتونم باشم؟
این خونه منه
- باشه ، باشه ، دیگه کافیه
ما نمیخوایم این غذا رو بیرون بیاریم
اگه بوسیدن رو تموم نکنی
- اندی ، اولین قانون این آشپزخونه چیه ؟
- میدونم ، آشپزی با عشق
- باشه
باشه ، تالیتال رو گرفتم رو شیش و دو تیگه رو سرخ کردم
- [اندی] آتیش!
- و بعد یه کوفته برای میز هفت
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال