رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫کوین؟
‫دینا؟
‫چی شده؟ چی شده؟ ‫چی شده؟
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟ دینا؟
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫دینا، دینا، دینا!
‫هی منم, منم دختر، منم,
‫کوین‌ام, دینا! منم,
‫منم دینا، منم,
‫دینا این,,,
‫اصلا نمی‌دونم داستان چیه, ‫واقعا وحشتناکه,
‫چطوری الان این اتفاقات برات افتاد؟
‫چند وقت بیهوش بودم؟
‫کمتر از یک دقیقه هم نشد، چند ثانیه,
‫احساس کردم حداقل ‫واسه یک ساعتی بیهوش بودم,
‫گمونم اولین باری ‫که اینجوری شدم،
‫فقط چند دقیقه طول کشید،
‫و دفعۀ بعدی، ‫یکم طولانی‌تر شد,
‫داره بدتر می‌شه کوین, ‫باید یه کاری بکنم,
‫چیکار کنی؟
‫بهتر نیست از اینجا بریم؟
‫اگه مشکل از خونه باشه چی؟
‫دینا؟
‫باید یه لباس دیگه بپوشم,
‫سری بعدی دیگه نمی‌تونم ‫با یه حوله باشم,
‫مطمئنی که نمی‌خوای به عمه‌ـت زنگ بزنی؟
‫فکر می‌کنه من دیوونه‌ام,
‫اما اون تنها کسیِ که می‌تونه
‫در مورد این مسائل ‫و مادرت بهت توضیح بده، مگه نه؟
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫نمی‌دونم اما گمونم باید در رو باز کنی,
‫با این قیافه که نمی‌تونم برم,
‫دارم میام,
‫سلامی دوباره,
‫شرمنده مزاحمتون می‌شم،
‫اما اینورا گربه,,, دیدید؟
‫گربه؟ ‫نه والا,
‫خب به نظرتون دوستتونم ندیده؟
‫دینا؟
‫نمی‌دونم والا,
‫مشکلی نداره ‫خودم ازش بپرسم؟
‫راستش دینا خوابیده,
‫خوابه؟
‫راستش هر دو خواب بودیم,
‫والا خیلی روز طولانیی ‫رو پشت سر گذاشتیم،
‫می‌دونید دیگه,
‫بله,
‫الو؟
‫- نیسی, ‫- چی می‌خوای؟
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟ ‫درمورد مادرمه,
‫- چه سوالی؟ ‫- گفتید توی این منطقه زندگی کردید,
‫سرنبش کورونادو,
‫خیله‌خب, والا تا حالا ندیده بودمتون,
‫همۀ آدم‌های این اطراف ‫رو می‌شناسید؟
‫شما دو تا کجا با همدیگه آشنا شدید؟
‫هم‌دانشگاهی بودیم,
‫منظورت از اینکه حالش خوب نبود، چیه؟
‫خب,,,
‫- چرا داری همچین سوالی می‌پرسی؟ ‫- منظورت از حرفت چی بود؟
‫دقیقا مشکلش چی بود؟
‫نگران چیزی هستی؟
‫لطفا جوابم رو بده,
‫مادرت,,, حالت افسرده‌ها رو داشت,
‫علائم جنون رو داشت ‫و نزدیک به آخرهای عمرش،
‫ادعا داشت که یک سری چیزهایی رو می‌بینه
‫که واقعی نبودن,
‫چه چیزهایی رو می‌بینه؟
‫حس خوبی به سوالات ندارم دینا,
‫داستان چیه الان؟
‫وقتی مُردن چی شد؟ ‫وقتی مادر و پدرم مُردن، چه اتفاقی افتاد؟
‫کی راننده بود؟ ‫مادرم رانندگی می‌کرد؟
‫- بله, ‫- جسدش پیدا شد اصلا؟
‫آم,,,
‫نه,
‫مشکلی ندارید اگه حیاط پشتی رو چک کنم؟
‫مستاجر قبلی عادت داشت
‫توی حیاط پشتی به ‫گربه‌ام، پرنسس غذا بده,,,
‫حتما, شبتون بخیر,
‫دینا,
‫دینا!
‫به نظر میومد
‫که سعی داشت با شنا کردن ‫از ماشین دور بشه,
‫دینا؟
‫- دینا! ‫- این کیه دیگه؟
‫من باید برم, ‫فردا بهت زنگ می‌زنم,
‫- خداحافظ ‫- دینا؟ الو؟
‫- دینا؟ ‫- اینجام,
‫خدای من, داری چیکار می‌کنی؟
‫داشتم با عمه‌ام صحبت می‌کردم,
‫جسد مادرم هیچوقت پیدا نشد
‫- که یعنی هنوز زنده‌ست, ‫- چی؟
‫خونواده‌ام، خونواده‌ام, ‫با ماشین توی تصادف,,,
‫مُرد، یا مُردن,
‫هیچکس نمی‌دونه چه اتفاقی افتاده, ‫اما الان که دارم فکر می‌کنم,,,
‫به نظرم حتما راننده خودش بوده,
‫حتما بی‌اختیار به زمان گذشته سفر کرده،
‫و کنترل ماشین رو از دست داده
‫یا نمی‌دونم دیگه,
‫کی بود در زد؟
‫دوباره همسایه‌ات داشت ‫راجع‌به یه گربه مزخرف می‌گفت,
‫گربه‌ی لعنتی,
‫- گربه‌ـشون رو دیدی؟ ‫- آره، چند دقیقه پیش,
‫اومده بود توی حیاط پشتی،
‫و من بغلش کرده بودم,
‫وقتی توی بغلم بود، ‫به گذشته کشیده شدم,
‫و بعدش از بغلم رفت, ‫ هنوز اونجاست,
‫پیداش کردی؟
‫نه، اما یه اتفاق بدی ‫توی خونه‌ی همسایه بغلی داره رخ می‌ده,
‫- چی؟ ‫- دوباره همون یاروئه جواب داد,
‫و این دفعه غرق خون بود,
‫غرق خون نبود راستش، ‫اما گردنش خونی بود,
‫بعد ازش درمورد دختره پرسیدم,
‫بهم گفت که خوابیده,
‫و بعدش درمورد پرنسس‌دای پرسیدم،
‫و بهم گفت که اصلا ندیدتش,
‫و بعدش صدای حرف زدنشون رو شنیدم ‫و دختره بیدار بود,
‫وایسا، وایسا، وایسا، آروم باش, ‫صداشون رو شنیدی,,,
‫کارلو انقدر وسط حرفم نپر لطفا,
‫دارم برات تعریف می‌کنم,
‫صدای صحبت کردنشون رو شنیدم, ‫اصلا خواب نبود,
‫و بعدش,,,
‫شنیدم که داشت درمورد ‫یه گربه حرف می‌زد,
‫- چی گفت؟ ‫- مشکل همینه,
‫که نمی‌دونم,
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام بدونم بقیه هم چیزی دیدن یا نه,
‫اما اگه مشکل از خونه باشه چی دینا؟
‫و حرفمم این نیست که ‫من از اون آدم‌هایی هستم
‫که به این چیزها اعتقاد داره،
‫اما من,,, واقعا وحشت کرده‌ام,
‫مشکل از خونه نیست کوین، ‫از خود خودمه,
‫هرجایی که باشم این اتفاق رخ می‌ده,
‫مادرم داشته رانندگی می‌کرده و,,,
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی,
‫تو می‌تونی بری ‫اما من باید بمونم,
‫باید برگردم,
‫چه خبر شده؟
‫نمی‌تونم اینطوری تنهات بذارم,
‫و همسایه بغلی‌ها، ‫من رو می‌شناسن,
‫می‌دونن کجا زندگی می‌کنم, ‫خواهش می‌کنم دینا,
‫اگه بلایی سرت بیاد، ‫من تو دردسر میفتم,
‫خواهش می‌کنم, ‫لطفا همراهم بیا دینا,
‫- کوین, ‫- بذار هرچی می‌خواد بشه,
‫اما باید از این خونه بریم,
‫خواهش می‌کنم, باید از ‫این محله بریم,
‫چی,,, چی شده؟
‫داره دوباره اتفاق میفته, کوین,
‫وای نه، نه نه,
‫دینا,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
«هم‌خـــــــــــــون» ‫[فصل اوّل، قسمت دوّم]
‫بذار برم, همینجاست,
‫دارم میام روفوس,
‫کوین!
‫- اسمت چیه؟ ‫- نایجل,
‫باید بری و کمک بیاری نایجل,
‫نباید می‌ذاشتم از درخت بالا بره,
‫اگه مُرده باشه، من رو می‌کشن,
‫این آقا باهات میاد، خب؟
‫بهشون می‌گه که تقصیر تو نبوده،
‫اما باید همین حالا برید,
‫همینجاست, خودشه, ‫باید نجاتش بدیم,
‫چی باید بگم؟
‫فقط بهشون بگو که مسافریم,
‫و اتفاقی باهاشون روبه‌رو شدیم,
‫هی روفوس, هی روفوس, هی, ‫بیدار بمون,
‫نخواب,
‫هی!
‫ارباب روفوس کجاست؟
‫ارباب روف از روی درخت افتاده جناب،
‫و پاهاش شکستن,
‫و نمی‌تونست بلند بشه, ‫بعدش یه خانم،
‫با لباس مردونه، ‫یهو سروکله‌ـشون پیدا شد،
‫و من رو به اینجا فرستادن جناب,
‫و بهم گفتن بیام دنبال کمک,
‫سریع برو دکتر وست رو خبر کن,
‫عذر من رو بپذیرید جناب ‫اما باید بپرسم شما کی هستید,
‫ما مسافریم,
‫در سفر، اتفاقی بهشون برخوردیم,
‫همینجا صبر کنید, ‫ارابه‌ام رو میارم,
‫آقای روفوس، نخواب, ‫هی بیدار بمون,
‫بیدار بمون,
‫خوب میشی,
‫- زنده‌ست؟ ‫- آره,
‫خیله‌خب، می‌برمش,
‫آتل بستن رو از کجا بلد بودی؟
‫تلویزیون,
‫- دارم وحشت می‌کنم, ‫- نکن,
‫آروم باش, ‫تظاهر کن که یه بازیه,
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫آره,
‫چیزی نیست, ‫خوب میشی,
‫- من اینجام, ‫- سرده,
‫من همینجا پیشتم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اگه حتی یه شکوفه‌ی دیگه‌
‫قبل از جشنم از بین بره،
‫هرسه‌تاییتون رو می‌کشم,
‫اینا از فرانسه اومدن‌ها,
‫اون کیه؟
‫نه! روفوس!
‫- وای روفوس من, ‫- بیاید کمک کنید ارباب روفوس رو ببرم داخل,
‫- پاش شکسته, ‫- بازش کنید!
‫پسرم چش شده؟
‫چیزی نیست, مامان اینجاست,
‫نظرت چیه خفه‌خون بگیری ‫و سروصدا نکنی؟
‫چه مرگته تو؟
‫ارباب روفوس جوان از درخت افتاد, ‫پاش رو شکوند,
‫نایجل کو؟
‫بهش گفتم بره و واسه طوفان
‫یکم هیزم بیاره,
‫ارباب روفوس تنها بود, ‫تقصیر من بود,
‫قطعا همینطوره,
‫اما فرستادمش دکتر وست رو خبر کنه
‫- قبل از اینکه جاده خیلی خراب بشه, ‫- برو!
‫دکتر وست؟
‫می‌تونی باهام صحبت کنی؟
‫این شیطان رو از جلو چشمام ببر
‫و بذار توی اتاقش,
‫می‌تونم باورش کنم؟
‫بگیرش,
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫- هیولا, ‫- خفه شو مارگارت,
‫مراقب سرش باش,
‫- چطوری برگردیم؟ ‫- چیزی نیست عزیزم,
‫نمی‌دونم,
‫شما کی هستید؟
‫ما مسافریم,
‫داشتیم سفر می‌کردیم
‫که توی مسیرمون، ‫توی جنگل پیداش کردیم,
‫این لباسه دیگه چیه؟
‫ازمون دزدی شده,
‫توماس,
‫خیلی متاسفم چارلز,
‫- از این بابت متاسفم, ‫- وای نه، نه,
‫من رو باید ببخشید, مشخصه که ‫شرایط اضطراری برای خونواده‌ـتون رخ داده
‫و باید بهش رسیدگی کنید, ‫اجازه بدید من راهی بشم,
‫نه چارلز, ‫باید بمونید,
‫و تازه داشتیم به کاروبارمون می‌رسیدیم,
‫و سارا ضیافتی برامون فراهم کرده,
‫پسرت به مراقبت نیاز داره تام,
‫پس حداقل فردا برای جشن بیاید,
‫ببینم چی می‌شه,
‫آره,
‫لعنتی!
‫تشریف بیارید داخل و گرم شید,
‫کمترین کاریه که از دستم برمیاد,
‫- سامانا؟ ‫- بله قربان؟
‫برای این آقا لباس‌های گرم ‫و یه جفت کفش درست و حسابی بیار,
‫- بله قربان, ‫- شمام دختره رو به مطبخ ببر،
‫یه غذای گرم بده بهش بخوره,
‫شما می‌تونید با من بیاید جناب,
‫لوک!
‫چی شد؟ ‫داریم چی کار می‌کنیم؟
‫فقط تظاهر کن, ‫باید جوری رفتار کنیم که انگار واقعیه
‫تا زمانی که مادرم رو پیدا کنم,
‫فقط به کسی نیاز دارم که ‫بهم بگه چطوری پیداش کنم,
‫فقط برو داخل, ‫یکم دیگه میام پیشت,
‫اگه ازم سوال بپرسه چی؟
‫- چی بگم؟ ‫- از خودت یه چیزی دربیار,
‫مهم نیست که,
‫ما از پسش برمیایم,
‫آماده‌اید قربان؟
‫راستی من دینا هستم,
‫اسم شما چیه؟
‫الیویا رو می‌شناسید؟ ‫می‌دونید کجا زندگی می‌کنه؟
‫باید منتظر بمونید, ‫دارم کارم رو انجام می‌دم،
‫و هنوز شام ارباب تام آماده نشده,
‫راستی یه نگاه به اون پای بنداز,
‫راستش من دنبال الیویام,
‫بفرما بشین,
‫از اینجا به بعدش با خودم,
‫دیدید؟
‫دیگه هیچوقت بدون مشورت با من ‫دکتری رو خبر نکن,
‫و مخصوصا دکتر وست شیاد لعنتی,
‫یعنی من چطوری قراره ‫این همه هزینه‌ رو بپردازم؟
‫ایشون موظف هستن درقبال ‫خدماتشون هزینه‌ای دریافت کنن,
‫خدماتشون؟
‫یه آقایی هست که به اسب‌هام علاقمنده,
‫شاید بپذیرتت,
‫خب پیشنهاد می‌کنم بری ببینی ‫این مبادله چیه،
‫وگرنه باید یکشنبه‌ها کار کنی ‫تا حسابت صاف بشه,
‫خدمتکارم توانایی کمک بهتون رو نداشته؟
‫نه، من,,,
‫من فقط عادت دارم ‫خودم لباسم رو عوض کنم,
‫مرخصی سامانا,
‫بله ارباب تام,
‫این گرمتون می‌کنه,
‫ممنونم,
‫بفرمایید,
‫خب درمورد این غارت بیشتر برام بگو,
‫سه نفری بودن که محاصره‌ـمون کردن,
‫یکیـشون تفنگ داشت، ‫و دوتای دیگه,,,
‫- چاقو داشتن؟ ‫- بله,
‫اون یارویی که تفنگ داشت، ‫گنده بود,
‫و جلومون ظاهر شد
‫و تفنگ رو جلوی صورتم گرفت
‫و گفت: ‫«کیف‌ها رو رد کنید بیاد,»
‫منم همینکار رو کردم, ‫همچنین اسبم,
‫و کفش‌هاتون؟
‫بله و کفش و کتم,
‫خیلی ترسناک بود,
‫مایه تاسفه,
‫- داشتید کجا می‌رفتید؟ ‫- جنوب,
‫- اخیرا عموم فوت کردن,
‫- تسلیت می‌گم, ‫- ممنونم,
‫من و دینا، ‫راهیِ,,,
‫دینا؟ ‫اسم برده‌ـتون اینه؟
‫- آقای فرانکلین؟ ‫- بله,
‫نحوه‌ی صحبت کردنش عجیبه واقعا,
‫کجا خریدیدش؟
‫شمال نیویورک,
‫نیویورک,
‫توی نیویورک همه‌ی سیاه‌سوخته‌ها ‫اینطوری صحبت می‌کنن؟
‫همه؟ نمی‌دونم, ‫دینا اینطوری حرف می‌زنه,
‫و تنها برده‌ایه که تا حالا داشتم,
‫که اینطور,
‫پس با توافقات تازه آشنا شدید؟
‫بله نسبتا,
‫می‌دونید دینا کجاست؟
‫خب مطمئنم به زودی برمی‌گرده,
‫خب قصد دخالت توی روابطتون ‫ندارم آقای فرانکلین،
‫اما به عنوان شخصی که در ‫این زمینه باتجربه‌ست،
‫اینو از من بشنوید ‫جدای از لذتی که این
‫دخترک براتون فراهم می‌کنه ناچیزه،
‫بهترین کار اینه که با یک ‫نوع مطیع‌تری مبادله‌اش کنید,
‫احتمالا دلیل دزدی هم خودش بوده,
‫ببینید، برده‌های مثل این ‫عادت دارن که امنیتِ
‫خودشون رو به امنیت اربابشون ترجیح بدن,
‫باید برم سرویس بهداشتی,
‫مایلید که حمام کنید؟
‫نه، من,,, ‫باید خودم رو تخلیه کنم,
‫بله متوجهم,
‫مستراحمون اون طرفه,
‫ممنونم,
‫- کتتون رو بردارید, ‫- بله,
‫بله، بله,
‫برای تو نیست, بده,
‫خودتی، مگه نه؟
‫اولش مطمئن نبودم,
‫- اون همونه؟ ‫- کی؟
‫شیطان، ‫مردی که باهاش اومدی؟
‫نه، اون فقط یه آدمه,
‫یه,,, دوسته,
‫باید فورا با الیویا حرف بزنم,
‫گمون نکنم امشب بشه,
‫بدون اینکه گیر بیفتیم ‫بریم اونجا و برگردیم؟
‫نمی‌تونم خطر از دست دادن ‫یک حیوون رو توی این سرما به جون بخرم,
‫اما مهمه,
‫توی اون گشت یه اتفاقی بین شما افتاد، درسته؟
‫از اون موقع دیگه اون مردِ رو ندیدیم ‫و الیویام حرفی نمی‌زنه,
‫از آخرین باری که همدیگه ‫رو دیدیم، چقدر گذشته؟
‫الان دیگه سه چهار ماهی شده,
‫- چطور مگه؟ ‫- دینا؟
‫می‌تونم باهات صحبت کنم؟
‫ببخشید,
‫چه خبر شده کوین؟
‫فکر می‌کنن,,, تو برده‌ی منی,
‫آره خب، عجیب نیست,
‫- قراره چیکار کنیم؟ ‫- فقط نباید جلب توجه کنیم,
‫توی این هوا، امکان نداره بتونیم خودمون ‫رو به مامانم برسونیم,
‫ما نمی‌تونیم اینجا بمونیم دینا,
‫- باید برگردیم, ‫- می‌دونم،
‫اما من نمی‌تونم کنترلش کنم,
‫اصلا حتی نمی‌دونم ‫می‌شه کنترلش کرد یا نه,
‫و هر دفعه که میام اینجا، ‫فقط یکم بیشتر موندگار می‌شم,
‫فقط یه چیزی هست که ‫باید ازش سردربیاریم,
‫فقط نزدیک بهم بمون,
‫بهشون بگو که نمی‌تونیم ‫از همدیگه جدا بشیم و بعدش,,,
‫- می‌تونیم بریم, ‫- ارباب فرانکلین,
‫درخواست کردن که برگردید داخل خونه,
‫اینجا هستن,
‫آقای فرانکلین با دکتر وست آشنا بشید,
‫دکتر وست هستم، ‫آشنایی باهاتون باعث افتخاره,
‫بهم خبر دادن که یک ‫مرد تنومندی
‫این نزدیکی‌ها هست،
‫و فکر کردم که شانس ‫بهمون رو آورده،
‫چون جدا کردنِ این پسرک جوان و مادرش،
‫کارمون با سه تا مرد راه میفته,
‫مارگارت شرایط رو سخت می‌کنه,
‫البته در دفاع ازشون باید بگم،
‫در تجربه‌ی من، ‫ابدا خوشایند نیست
‫که مادر خونریزیِ ‫فرزندش رو ببینه,
‫- خونریزی؟ ‫- بله,
‫ما که نمی‌دونیم چقدر توی ‫این هوا بیرون بوده,
‫باید از روفوس خون بره تا ‫از شر خونی که
‫آغشته به هرگونه تبی هست، ‫خلاص بشه,
‫به نظرم نیازی نیست,
‫منظورم اینه که زمان زیادی ‫رو اون بیرون نبوده,
‫و تو کی هستی که بخوای ‫واسم تعیین کنی چی لازمه
‫و چی لازم نیست سیاه‌سوخته؟
‫آم,,,
‫خدمتکارم درواقع کسیِ که پیداش کرده ‫و درمانش کرده,
‫درواقع توی درمان کردن ‫خیلی مهارت داره,
‫برای پاش یه چیز آتل مانندی ‫آماده کردن,
‫گمونم جزو اون زن‌هاییه ‫که توی هرچیزی سرک می‌کشن,
‫خب اینو بدون کلفت خانم،
‫پزشکی هنر خیلی پیچیده‌تریه
‫که مرد کوته‌ذهنت ‫بتونه اصلا درک کنه,
‫لطفی بکنید آقای فرانکلین
‫و برده‌اتون رو ساکت نگه دارید,
‫به اندازه کافی بد هست که جرئت ‫خیره شدن توی چشم‌هام رو داره,
‫حالا خانم ویلین رو ببرید,
‫باید در رو ببندید,
‫من و لوک شروع به ‫درمان پاش می‌کنیم,
‫مایلید دستانتون رو بشورید قربان؟
‫نه، نه، نه, ‫وقتی نیست,
‫بگیریدش,
‫نکن! بس کنید!
‫برید کنار، برید کنار,
‫دینا! دینا!
‫ببریدش اون طرف که ‫خفه‌خون بگیره!
‫- مارگارت آروم باش! ‫- نه! نه!
‫چیزی نیست, چیزی نیست, ‫چیزی نیست, چیزی نیست,
‫ثابت نگهش دارید,
‫بچه‌ام, بچه‌ام,
‫متاسفم اما ‫لطفا ثابت نگهش دارید,
‫ثابت نگهش دارید, ‫ثابت نگهش دارید,
‫قاتل! قاتل! قاتل!
‫- به من نگاه کن, ‫- مامان,
‫قورت بدید خانم ویلین,
‫قورت بدید,
‫هرچی بیشتر تکون بخوری، ‫بیشتر طول می‌کشه,
‫ببین روفوس, دستم رو بگیر, ‫محکم فشار بده,
‫درسته، درسته, ‫دستش رو نگه دار,
‫حالا تو بیا اینجا,
‫هی ثابت نگهش دارید,
‫خونه,,, خونه‌ـتون قشنگه,
‫قرار بود جشن بگیریم,
‫امشب؟
‫نه فردا,
‫نابود شد دیگه,
‫ضیافت کریسمس,
‫قرار بود من و روفوس ‫باهم برقصیم,
‫رقص مینوات,
‫- عید کریسمس شده؟ ‫- تقریبا,
‫می‌دونم احمقانه‌ست,
‫کی کریسمس رو جشن می‌گیره آخه؟
‫اما به نظرم ارزش داشت
‫یه اتفاق شادی‌آوری ‫این اطراف رخ بده,
‫کشیش خیلی ناامید می‌شه,
‫از حال رفت,
‫خوبه,
‫ادامه بدید,
‫می‌فهمم سپتیموس،
‫اما من اصلا به هیچ سرمایه‌ای دسترسی ندارم,
‫بهم گفتن وقتی پسره اومد دنبالتون، ‫همه‌چیز رو بهتون گفت,
‫خب ابدا حرفی نزده,
‫و باید اشاره کنم با این هوا، ‫درخواستتون واقعا خطرناک بوده,
‫باید دوبرابر ازتون دستمزد بگیرم,
‫شاید مایل به مبادله باشید,
‫هوم؟
‫می‌دونم که مرد دانش هستید،
‫و من یه برده با بیماری خاص ‫در قسمت پاهاش دارم،
‫ممکنه برای مطالعاتتون مفید باشه,
‫ادامه بده,
‫بیا,
‫تموم شد دینا؟
‫آره، تموم شده,
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫شنیدم که اینطوری صدات می‌زد,
‫کی؟
‫اون مردی که باهاش اومدی, ‫اینجاست؟
‫آره,
‫دیدم که داشت من ‫رو از اون اتاق خالی می‌کشید،
‫و تو رو به سمت در می‌برد,
‫تو داشتی فریاد می‌زدی,
‫اربابته؟
‫نه، دوستمه,
‫- داشت بهت آسیب می‌رسوند؟ ‫- نه,
‫کِی این رو دیدی روفوس؟
‫- چطوری؟ ‫- توی سرم,
‫وقتی که داشتم می‌افتادم,
‫قراره دوباره ترکم کنی؟
‫نه, نه,
‫نام آهنگ: ‫"Fur Elise" ‫از Ludwig van Beethoven
‫خب ساباینا قرار نیست راه دوری بری, ‫فقط تا شهره,
‫و دکتر وست اطمینان دادن که
‫هروقت راحت بودی، ‫می‌تونی بیای به اینجا سر بزنی,
‫- درسته دکتر؟ ‫- همینطوره,
‫بسیارخب، حالا عجله کنید ‫قبل از اینکه جاده بسته بشه,
‫بدرود ویلین,
‫♪♪♪
‫متاسفم, امیدوارم مشکلی نداشته باشید,
‫نه,
‫به نظر خیلی حرفه‌ای میاید,
‫ممنونم,
‫ده سالی می‌شه که کسی ‫به اون پیانو دست نزده,
‫موسیقیدان هستید؟
‫بله,,, بله درسته,
‫یک موسیقیدان مسافر,
‫آلت موسیقیتـون کو؟
‫راهزن‌ها بردن,
‫خب,,,
‫بابت کمکتون متشکرم,
‫می‌دونم که صحنه‌ی جالبی نبوده,
‫و بابت درایتـتون سپاسگزارم,
‫تشریف بیارید عصرونه بخوریم,
‫- خوندن بلدی؟ ‫- آره بلدم,
‫توی محل زندگیت، این کار اشکالی نداره؟
‫نه,
‫اگه بابایی ببینه یه خدمتکار ‫داره به کتاب نگاه می‌کنه،
‫حتی اگه دارن به تصاویرش نگاه می‌کنن،
‫درست مثل کسی که دزدی کرده، ‫حسابشون رو می‌رسه,
‫خب من از باباییت دستور نمی‌گیرم,
‫- واسم می‌خونی؟ ‫- آره,
‫«نویسنده‌ی این سفرها،
‫آقای لموئل گالیور، ‫دوست قدیمی بنده‌ست,
‫همچنین از سمت مادری نسبتی
‫- باهم داریم,,,» ‫- چه خبره؟
‫من ازش خواستم واسم کتاب بخونه مامانی,
‫توی محل زندگیش، ‫اجازه این کار رو داره,
خوبی؟ پات درد می‌کنه؟
‫من خوبم مامانی,
‫خب ادامه بده,
‫«حدود سه سال پیش آقای گالیور،
‫که خسته بود از افراد کنجکاوی که میومدن,,,»
‫عزیزم گرمته؟
‫می‌خوای به کری بگم بیاد بادت بزنه؟
‫- من خوبم مامانی, ‫- گشنته عزیزم؟
‫چون عمه سارا تازه کیک درست کرده,
‫یه تیکه می‌خوری؟
‫من کیک نمی‌خوام مامانی,
‫مطمئنی؟
‫بهتره ببینی چه تزئینی کردتش,
‫می‌خوام دینا واسم کتاب بخونه, ‫فقط همین,
‫خب چرا ادامه نمی‌دی؟
‫قرار بود بخونی، پس بخون,
‫«با اینحال شنیدم که گفت ‫خونواده‌اش اهلِ,,,»
‫اصلا نمی‌دونم چرا دوست داری ‫بهش گوش بدی,
‫صداش شبیه وز وز مگسه‌,
‫با حرف زدنات، ‫نمی‌تونم بهش گوش بدم,
‫- عزیزم من فقط گفتم,,, ‫- حرفی نزن مامان,
‫برو و دست از سرم بردار,
‫- روفوس, ‫- برو!
‫چطور می‌تونی اینجوری باهام رفتار کنی؟
‫فقطم بخاطر یه سیاه‌سوخته,
‫گاهی‌وقت‌ها از دستش خسته می‌شم,
‫نگرانش نباش,
‫یکم دیگه با تیکه کیک با تزئینِ
‫عالی برمی‌گرده پیشم,
‫بخون دینا,
‫«قبل از اینکه از ردریف استعفا بده،
‫سرپرستی این پرونده‌ها رو,,,»
‫دینا,,,
‫آره، بالا طبقه پیش پسره‌ست,
‫به نظر میاد باهاش خو گرفته,
‫آره، کارش با بچه‌ها خوبه,
‫بذارید مطمئن بشیم ‫بهش رسیدگی می‌شه,
‫برای خدمتکار آقای فرانکلین
‫یه کاسه‌ی گرم از هرچیزی ‫که سارا درست کرده ببرید,
‫از نظرم شما مهمان بهتری هستید
‫تا مردی که قرار بوده این ‫وعده باهاش صرف بشه,
‫همون آقایی که چند ساعت پیش اینجا بود؟
‫چارلز برودوس,
‫موی دماغِ منه,
‫آره,
‫اتفاقا نزدیکِ ما یه زمین چهل و خورده‌ای
‫هکتار داره,
‫قراره به انگلیس برگرده،
‫و می‌خوام که قبل رفتنش ‫زمینش رو به من بفروشه
‫وگرنه با بعضی از همسایه‌هام ‫به مشکل برمی‌خورم,
‫اما این آدم عیاش ‫کاملا مبهمه برام,
‫و به نظر نمیاد ‫بتونم ارتباطی با این چنین,,,
‫مردکِ ضعیفی برقرار کنم,
‫مرد خونواده‌داری هستید آقای فرانکلین؟ هوم؟
‫همسرتون جایی چشم به راهتونه؟
‫نه، نه هنوز,
‫با این سنتون؟
‫خب یک شخصی,,,
‫قبلا یکی بود ‫اما از دنیا رفت,
‫آره,
‫با چنین درد به خصوصی آشنا هستم,
‫همسر اولم هانا,
‫به تب بلون مبتلا شده بود،
‫که پونزده سال پیش اینجا ‫شیوع پیدا کرده بود,
‫باعث مرگ پدرش و بعضی ‫از خدمتکارانم هم شده بود,
‫آره، خیلی کثیف بود,
‫آره، روزی نیست که ‫بتونم به شب برسونم
‫و اصلا بهش فکر نکنم,
‫اوهوم,
‫مثل شما، موسیقیدانِ مستعدی بود,
‫پیانویی که پیشتر نواختید، ‫مال هانا بود,
‫موسیقیشم همینطور,
‫شرمنده,
‫نه، شرمنده نباشید,
‫حالا ببینید،
‫بابت ضربه‌ای که از جانب اون راهزن‌ها
‫خوردید، واقعا آزرده خاطر شدم,
‫چاپیدن تعلقات یک شخص یک چیزه،
‫اما غارت وسیله‌ی امرار معاش یک شخص
‫واقعا چیز دیگه‌ایه,
‫نظرتون چیه پیش ما بمونید؟
‫برای یک یا دو روز دیگه,
‫پرس و جو می‌کنم شاید ‫بتونیم رد این دزدها
‫رو بزنیم و وسایلتون رو پس بگیریم,
‫به نظرم با همچین باری زیاد دور نشدن,
‫در این زمان، خودتون رو مهمان ما بدونید,
‫ممنونم,
‫«در مسیر جنوب قرار,,,
‫گرفته بودیم,
‫12‏ نفر از افرادمون بخاطر بیگاریِ شدید ‫و غذای مسموم مُرده بودن,
‫بقیه هم وضعیت بدی داشتن,»
‫کی کیک می‌خواد؟
‫مرخصی,
‫پس اون کسیِ که یه جورایی ‫تو رو به اینجا می‌کشونه؟
‫یه جوری می‌تونه من رو ‫قبل از اومدن به اینجا ببینه,
‫توی آشپزخونه تو رو دیده, ‫هردومون رو,
‫و من می‌تونم,,,
‫منم می‌تونم ببینمش، ‫انگار می‌تونم احساسش کنم,
‫می‌تونم احساس کنم ‫که چه اتفاقی داره براش میفته,
‫خب برنامه‌ـمون اینجا چیه؟
‫منظورم اینه که چند ساعت شده دینا، ‫چند ساعتی می‌شه که اینجا هستیم,
‫واقعا قراره اینجا بمونیم؟
‫نمی‌دونم دیگه باید چیکار کنم,
‫نمی‌تونم کنترلش کنم,
‫حتما یه راه حلی داره,
‫اگه راه حلی داشته باشه، ‫دست مادرمه,
‫اون تنها کسیِ که خبر داره,
‫و,,, و من,,,
‫فقط باید تا زمانیکه پیداش کنیم، ‫اینجا دووم بیاریم,
‫اینجا بودن واست چطور بوده؟
‫نمی‌تونم اصلا توصیف کنم,
‫شانسی یکم پیانو زدم,
‫یکم زمان گذشت,
‫- تو بودی؟ ‫- آره,
‫وقتی بچه بودم اینطوری ‫خودم رو سرگرم می‌کردم,
‫گرسنه نیستی؟
‫خسته‌ـم,
‫الان 6 صبح ماست,
‫عصر بخیر آقای فرانکلین,
‫عصرتون بخیر,
‫فقط می‌خواستم بیام
‫و شخصا بابت رفتارم ‫ازتون عذرخواهی کنم,
‫و ممنون از من و همینطور پسرم
‫مراقبت کردید,
‫می‌تونید متصور بشید ‫که چقدر دیدن درخطر بودن فرزندتون
‫می‌تونه سخت باشه,
‫قابلتون رو نداشت,
‫برای استراحت آماده‌ای؟
‫خوشحال می‌شم تا ‫اقامتگاهـتون همراهیت کنم,
‫ترجیح می‌دم اینجا بمونم,
‫ممنون,
‫معتقدم اربابم چنین چیزی رو می‌خواد,
‫درسته,
‫می‌تونم روی زمین بخوابم,
‫می‌فهمم آقای فرانکلین,
‫اما متاسفانه، ‫واقعا باید اصرار کنم
‫که برده‌ها توی مکان خودشون بخوابن,
‫اما نگران نباشید، ‫اتاق خیلی خوبی,,,
‫- براشون داریم, ‫- واقعا باید اصرار کنم,
‫اگه به هر دلیلی بهشون نیازی داشتید،
‫فقط کافیه زنگ کنار ‫تختتون رو به صدا دربیارید
‫و ایشونم می‌تونن اطاعت کنن,
‫خوابگاهشون درست بالای ‫همین اتاق شماست,
‫بیدار بمون، به محض اینکه بتونم برمی‌گردم,
‫بهتون اطمینان می‌دم، ‫تماما راحت باشه,
‫از این طرف کلفت,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫نام آهنگ: ‫"Tomorrow Never Knows" ‫از Junior Parker
‫♪ ذهنت رو خالی کن ♪
‫♪ آرام و شناور باش ♪
‫♪ در حال مُردن نیست ♪
‫♪ تموم افکارت رو کنار بذار ♪
‫♪ خودت رو تسلیم هیچ کن ♪
‫♪ داره می‌تابه ♪
‫♪ بااینحال ممکنه ببینی ♪
‫♪ معنی‌ِ نهفته درش رو ♪
‫♪ وجود داره ♪
‫♪ همه چیز و همه کس ♪
‫♪ عشق است ♪
‫♪ مشخصه ♪
‫♪ اون تنفر و جهل ♪
‫♪ برای مردگان زاری می‌کند ♪
‫♪ قابل باوره ♪
‫♪ اما به رنگ رویایت گوش کن ♪
‫♪ رفتنی نیست ♪
‫♪ پس بازی کن ♪
‫♪ تا به آخرِ ♪
‫♪این آغاز ♪