‫ما خواهان عدالتیم!
‫بهتون قول می‌دم قاتل رو پیدا می‌کنیم,
‫آنچه در «مردگان متحرک» گذشت,
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم شما چاقال‌ها رو نجات بدم,
‫فکرکنم بتونیم به هم کمک کنیم,,,
‫شما کی هستین؟
‫من برای لنس هورنسبی کار می‌کنم,
‫افتاده به جون دوست‌هام,
‫باید کمک کنی جلوش رو بگیریم,
‫اگه پسرت کارهایی که بهش اتهام زده شده رو نکرده،
‫حتماً یه‌نفر کرده دیگه!
‫اسلحه‌ها روی زمین! تفنگ‌هاتون رو بندازید,
‫راه درازی در پیش داشتیم,,,
‫خیلی‌ها رو از دست دادیم,
‫دست‌های داداشم رو روی پشت‌بوم بَستی
‫و تنها ولش کردی؟
‫دل به‌دستن به آدم‌ها در حالی که هرلحظه ‫ممکنه برن و برنگردن خیلی سخته!
‫اما افرادی که می‌رن یا می‌میرن,,,
‫برای همیشه از دست نرفته‌ان,
‫من اینطوری فکر می‌کنم,
‫مجبورم یعنی,
‫- با یادآوری صداهاشون توی ذهنم,,, ‫- میشون: این مردم بهت نیاز دارن!
‫همیشه یاد و خاطره‌شون رو زنده نگه می‌دارم,
‫ریک: آینده برای همه‌مونه,
‫اسلحه‌هاتون رو بندازید زمین، تکون نخورید,
‫ولش کن,
‫چاقو رو بنداز زمین,
‫بنداز وگرنه بهت شلیک می‌کنیم,
‫ولش کن، همین الان!
‫کنار بایستید,
‫شنیدی که مرسر چی گفت,
‫اسلحه‌ت رو بنداز زمین,
‫فقط به خاطر تو نیست،
‫خودم زنده می‌خوامش,
‫دیکسون!
‫الان اصلاً زمان و مکان ‫مناسبی برای اینکار نیست,
‫طرف این حروم‌زاده رو می‌گیری؟
‫اگه اینطور بود الان کفِ زمین بودی,
‫هر گوهی می‌خوای بخور,
‫دریل,
‫چیکار کردی؟
‫یه قراری گذاشتیم,
‫نگران نباش,
‫نمی‌میره,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
«مــــردگــان مــتــحرک» [ فصل یازده - قسمت هجده‌ام ]
‫یعنی الان دیگه همه‌چیز اوکی شد؟
‫باید کدورت‌ها رو بذاریم کنار,
‫آب، غذا، اسحله در اختیارمون گذاشته می‌شه,
‫پاملا هرچیزی که برای بازسازی جوامع ‫نیاز داریم رو فراهم می‌کنه,
‫تمام و کمال,
‫یعنی می‌ریم خونه‌مون؟
‫این رو دیگه باید تصمیم‌گیری کنیم,
‫این وسط چی گیر پاملا میاد؟
‫هورنسبی!
‫به مردم می‌گیم هورنسبی چیکارها کرده,
‫این بیرون، توی اون خونه,,,
‫همونجا که سربازها کشته شدن,
‫تقاص کارش رو پس میده,
‫پس واسه نجات دادن پسرش ‫اینکارو می‌کنه,
‫اون دیگه به ما ربطی نداره,
‫وقتی همه دور هم جمع شدیم دوباره ‫درمورد این موضوع بحث می‌کنیم,
‫خیلی چیزها هست که باید درنظر گرفته بشه,
‫اره خب, مثلاً اونا اکثر مردم ما رو به کشتن دادن,
‫دیگه حرفی نبود؟
‫فکرکنم مهم‌ترین بخشش اینه که ‫دوباره همه‌مون کنار همیم,
‫دیگه نمی‌خوام تنهایی با مشکلات مواجه بشم,
‫منکه بهشون اعتماد ندارم، ‫اما اگه تو میگی,,,
‫طبق این قرارداد، دوباره خونه‌هامون رو به با,,,
‫قوانین و مالکیت خودمون به دست میاریم، ‫ارزشش رو داره,
‫خیلی‌خب,
‫می‌شه جام رو عوض کنی؟
‫فکرکنم نشستم رو لونه‌ی مورچه‌ها,
‫باید عادت کنی,
‫عجب,
‫همیشه فکر می‌کردم ‫میونه ما خیلی خوبه,
‫چند نفر از افراد من رو کُشتی؟
‫مرسر,
‫فکرمی‌کردم دیگه باید فهمیده باشی
‫اونا افراد تو نیستن!
‫بهتره باهاش کناربیای، سرباز!
‫برت می‌گردونیم کامن‌ولث
‫و اونجا به سزای اعمالت می‌رسی,
‫بیخیال پاملاً، الان دیگه تنهاییم,
‫نقش بازی نکن,
‫نقش بازی نمی‌کنم لنس!
‫خیلی زیاده‌روی کردی!
‫جداً؟
‫قبلاً که با این روند
‫هیچ مشکلی نداشتی!
‫گذشته‌ها گذشته,
‫بحث ما الانه! الان کُلی گندکاری به‌بار آوردی,
‫- وایسا ببینم ‫- اگه حرف‌ گوش کنی، شاید جون سالم به در ببری,
‫اما دیگه توی کامن‌ولث هیچ جایی نداری,
‫جایی ندارم؟
‫بعد از,,,بعد از گذشتِ این همه سال
‫بعد از تمام کارهایی که برات کردم,,,
‫برو بابا، تو هرکاری که کردی
‫فقط برای سود و منفعت خودت بوده,
‫همیشه در تلاش برای اینکه ‫ثابت کنی همه در اشتباهن,
‫تو نمیخوای حقیقت رو قبول کنی,
اما من کم آدمی نیستم!
‫تو یه آدم توهمی و عصبانی هستی، لنس,
‫می‌خوای برنده میدون باشی، درحالی که
‫حتی نمی‌دونی هرگز توی بازی نبودی,
‫تو هنوزم به من نیازی داری!
‫اگه بلایی سرم بیاد,,,
‫متحدهان کامن‌واث,,,
‫عوامل تثبیت‌کننده جامعه‌مون
‫همه بر علیه‌ت می‌شن,
‫هربازی‌ای که راه انداختی پاملا،
‫منم نقش به‌‌سزایی توش دارم,
‫لنس هورنسبی از جایگاهش سواستفاده کرد
‫و رنج و عذاب‌های ناگفتنی‌ای برای ‫خیلی‌ها رقم زد,
‫اما به لطفِ,,,
‫جمعی از دوستان و هم‌پیمان‌نمان,,,
‫با کمک نیروهای مسلح قَدرمون، ‫نقشه فرارش بی‌نتیجه موند,
‫و به همه‌‌تون قول می‌دم، ‫عدالت اجرا خواهد شد,
‫چه خوب نقش بازی کرد,
همه تقصیرها افتاد گردن هورنسبی و ‫سباستین در می‌ره,
‫و فردا,,,روز بنیان‌گذارانه!
‫فرصتی برای دور هم جمع شدن و جشن گرفتنِ
‫اینکه دلیل اصلیِ موفقیت کامن‌ولث ‫چیزی نیست,,,
‫جز مردمانش,
‫ جشن خواهیم گرفت,
‫لطف بنیان‌گذاران رو فراموش نه، ‫بلکه از اون هم فراتر خواهیم رفت,
‫چـون ما «کامن‌ولث» هستیم,
شاید هنوز بتونیم یه کارایی بکنیم,,,
‫دوستات دارن می‌رن,
‫دیگه نیازی نیست نگران این چیزها باشی,
‫من هنوز پیشتم,
‫می‌دونم، ممنون,
شاید دلت خواست از اینجا نقل‌مکان کنی,,,
‫تو خونه خودت رو بهم نشون دادی، ‫حالا نوبت منه!
‫یه‌روزی شاید,,,
‫اما نه فعلاً,
‫باید یه دستی به ‫سر و وضع اوشن‌ساید بکشیم,
‫سیندی و ریچل رو در جریان می‌ذارم،
‫ببینم چه‌چیزهایی نیاز دارن,
‫یکم طول می کشه تا همه آماده بشن
‫و تمام وسایل‌ها رو جمع و جور کنیم,
‫اول میریم الکساندریا,
‫وضعیت‌ش خیلی بهتر از هیل‌تاپه!
‫- می‌بینمت اونجا ‫- مراقب باش
‫مطمئنی می‌خوای بری؟
‫اره، اره, مطمئنم
‫چندهفته توی راه بودم، حالا ‫یکم دیگه هم روش,
‫- سلام ‫- سلام
‫همه‌چی رو جمع کردم, می‌رم یکم آب بیارم ‫باشه؟
‫- باشه ‫- ممنون
‫پس که یکم دیگه‌ هم روش شیطون؟
‫ببخشید,,,
‫چرا می‌گی ببخشید!
‫نه، فقط,,,
‫هنری,
‫می‌دونی، من هنوز فراموشش نکردم,
‫فقط,,,نمی‌دونم
‫هرجا تونستی خوشبختی رو پیدا کنی، معطل نکن
‫و هیچوقت بابت‌ش عذرخواهی نکن,
‫باشه؟
‫باشه,
‫حالت خوبه؟
‫اره,
‫اره، گمون کنم,
‫من,,,
‫یادم رفت بابت‌ اینکه کارول رو نجات دادی ‫ازت تشکر کنم,
‫منم یادم رفت بابت اینکه من رو نجات دادی ‫ازت تشکر کنم,
‫کار ما نجات دادن همه!
‫اره,
‫بیا بغلم,
‫مراقب خودت باش، خب؟
‫همچنین,
‫چشم رو هم بذاری برگشتیم,
‫گریه نکن,
‫بیا، بگیرش,
‫نمی‌خوامش,
‫باشه,
‫مامانم درمورد روزی که تصمیم گرفته بوده
‫برای همیشه شمشیرش رو غلاف کنه تعریف کرده,
‫اینطوری نبود که دیگه ‫هیچ خطری ما رو تهدید نمی‌کنه،
‫اما این حس رو بهش منتقل کرده که ‫دیگه نیازی بهش نداره,
‫اگه اون تفنگ رو نگه دارم، اوضاع هیچ‌تغییری نمی‌کنه
‫ما باید اوضاع رو بهتر کنیم,
‫وقتی رفتیم خونه همه‌چی درست می‌شه,
‫چطوری؟
‫هنوز همه‌چی بهم‌ریخته‌ست,
‫اونایی که اینجان چی می‌شن پس؟
‫نباید بمونیم و بهشون کمک کنیم؟
‫مگه تو و مامان و بابا برای
‫الکساندریا و هیلتاپ اینکارو نکردید؟
‫اون موقع فرق می‌کرد,
‫نمی‌کرد، الان تنها فرق‌ش اینه که,,,
‫تو داری فرار کردن رو به موندن ‫و مقاوت کردن ترجیح می‌دی,
‫ای بابا!
‫بس‌کن!
‫بس‌کن,
‫ادامه نده,
‫بلیط‌های بخت‌آزمایی داریم,
‫بلیط‌های بخت‌آزمایی ‫رو از اینجا بخرید!
‫فقط با یک‌دلار صاحب یک زندگی جدید بشید,
بخت‌آزمایی,
‫می‌گم، فکرکنم دیگه نیاز نیست ‫این بُزه رو این این ور و اون ور کنی!
‫خب، دوست ندارم بچه‌ها رو ناراحت کنم,
‫مطمئنم یکی دیگه هم می‌تونه ‫اینکارو بکنه!
‫شاید از جنب‌وجوشی که داره خوشم میاد,
‫تو نمیای، درسته؟
‫اگه به‌خاطر روندِ درمانه، ‫کُلی قرص و دارو داریم
‫خیالت راحت، شاید تامی هم باهامون بیاد,
‫موضوع اون نیست,,,
‫جای من اینجاست,
‫وقتی با یومیکو و یوجین راهی این سفر شدیم،
‫همه‌مون محتاج کمک بقیه بودیم،
‫دلم می‌خواست به یه دردی بخورم,
‫حتی شده برای آخرین بار,
‫اما اینجا، این مردم,,,
‫تو,,,
‫یه شانس دوباره برای مفید بودن به من داد,
‫می‌خوام دقیقاً همینکارو کنم,
‫به مردم جوامع دیگه کمک کنم،
‫تا مثل جامعه خودم از هم‌نپاشه!
‫هی، بیاید ببینم,
‫خیلی‌خب، بریم!
‫همه‌مون می‌تونیم,
‫امروز روز به‌یاد آوردن
‫عزیزانی‌ست که
‫در راه بنیان‌گذاری کامن‌ولث جان‌افشانی کردند,
‫شجاعت و قدرت آنان بود که به دیوارهای ‫ما تاب تحمل می‌دهد،
‫تا از خانواده‌هایمان، آمریکا و آینده محافظت به عمل آید,
‫اگه قراره این پخش بشه،
‫چه نیازیه من سخن‌رانی کنم دیگه؟
‫اگر قراره روزی این کشور رو رهبری کنی،
‫کارهای ضروری‌ای هست که باید انجام بدی,
‫مکس، می‌شه لطفاً,,,
‫" باعث افتخار و سرافرازیه که امروز با شما هستم
‫تا روز بنیان‌گذاری خانه‌مان را با هم گرامی بداریم "
‫به‌به! چه مزخرفاتی,
‫به این چیزها نیازی ندارم
‫من این ملت رو با فامیلی‌ام، ‫ میلتون رهبری می‌کنم
‫به اندازه کافی با حماقتت آبرو و عصمتون رو بردی!
‫اونا باید بهشون نشون بدی مثل آب صاف و ساده‌ای,
‫و بهشون یادآوری بشه که ‫تو نوه اون هستی,
‫- هستم واقعاً, ‫- پس بهشون نشون بده,
‫به من نشون بده,
‫می‌دم,,,
‫می‌دونم که همینطوره,
‫منم به خواسته خودم وارد سیاست نشدم,
‫تو برای رهبری کردن این ملت به‌دنیا اومدی,
‫میزان آمنیوتیک خون‌تون یکم بالاست،
‫خب یعنی چی؟
‫یعنی جای هیچ نگرانی‌ای نیست,
‫اگه زودتر از اینا نیومده بودین ‫به مشکل برمی‌خوردیم،
‫اما الان تحت نظری و هیچ مشکلی پیش نمیاد,
‫خانم دکتر کلینر به بخش 7,
‫خانم دکترکلینر به بخش 7,
روز به روز واقعی‌تر می‌شه نه؟
‫نه,
‫اما دارم بابا می‌شم دیگه,
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد,
‫قرار نیست اینجا بمونیم,
‫اره,
‫همینطوره,
‫آدم‌های زیادی الان منتظرمون هستن,
‫نمی‌تونم جون اونا رو به خطر بندازم,
‫اینکارو نمی‌کنم,
‫جدیداً مدام حرف‌های بابام میام به ذهنم که می‌گفت
‫می‌گفت " وقتی,,,
‫بچه‌دار بشی باید قید زندگیت رو بزنی"
‫زندگی، زندگی قبلی نیست "
‫همیشه دلم می‌خواست بدونم ‫معنی حرفش رو درک کنم،
‫و بلاخره خودم دارم پدر می‌شم
‫و همه‌ش صدای ایان و جسی رو می‌شنوم،
‫و تمام آدمایی که کشتن‌شون!
‫ما به اینجا نیازی نداریم,
‫چون الان دیگه با همیم!
‫اره,
‫خیلی‌خب,,,
‫جودیث کجاست؟
‫آرجی، جودیث کجاست؟
‫گفته به کسی نگم,
‫باید وسیله‌هاش رو جمع می‌کرد,
‫گفتم باید وسیله‌هامون رو جمع کنیم ‫اما گفت که من نمیام,
‫کجا رفت؟
‫نمی‌دونم,
‫پیداش می‌کنیم,
‫ننه‌بابا بودن,,, ‫خیلی کار سختیه!
‫اما الان واقعاً تو ننه‌باباشی دیگه,
‫پس ریک چی؟
‫ریک که اینجاست,
‫اما تو هستی,
‫واقعاً عجیبه، یهو همچنین ‫بار سنگینی رو به دوش کشیدن,
‫وقتی سوفیا به دنیا اومد، ‫اصلاً نمی‌دونستم دارم چیکار می‌کنم
فقط می‌دونستم که به شدت دوستش دارم,
خیلی کوچیک بود,
‫هرچی می‌خواست به من می‌گفت,
‫وقتی آدم می‌خواد تصمیم‌گیری ‫ کنه، ‌اون فشاری که روشه
‫همه‌چیز رو تغییر میده,
‫فقط امیدمون به اینه تصمیمی که می‌گیریم
‫تو اون زمان درست باشه,
‫خودت متوجه میشی, مطمئنم,
‫آره,
‫فکر نکنم اونقدرا ایده‌ی خوبی‌ باشه‌ها,
‫چاره‌ای نداریم,
‫معلومه که داریم,
‫یوجین، باید یه کاری بکنم,
‫چندساله که تو دفترشم,
‫حتی اگه نمی‌دونستم که واقعاً چه‌خبر بوده،
‫مطمئن بودم که سباستین برامون دردسر میشه,
‫و منم با این قضیه کنار اومدم,
‫تو که نمی‌دونی این احساس گناه چه شکلیه,
‫اگه بهت بگم باور نمی‌کنی,
‫خودم هم با به دوش کشیدن بار گناه کم آشنا نیستم,
‫به کاری که کردیم افتخار می‌کردم,
‫به این حس عادت کرده بودم
‫که شاید تا ابد همه‌چی همینطوری باقی می‌مونه,
‫انگار تو عهد بوق گیر کرده بودیم,
‫بعد این همه مدت، بهتر نیست ‫چیز بهتری رو امتحان نکنیم؟
‫و این که اینطوری فکر می‌کردم، ‫واقعاً حس خوبی داشت,
‫انگار واقعاً می‌تونستیم اوضاع رو عوض کنیم,
‫ولی همش داره از بین میره,
‫واسه همین باید تلاش کنم,
‫مهم هم نیست که چی میشه,
‫اما اگه نمی‌خوای این کار رو بکنی، اگه,,,
‫- اگه زیاده‌رویه,,, ‫- من فقط می‌خوام جون‌مون در امان باشه,
‫نمیشه به این یارو اعتماد کرد,
‫اما اگه واقعاً باور داری که یه ‫درصد کوچیکی احتمالش هست
‫که بهمون کمک کنه,,,
‫کنار میام و همه‌ی تلاشم رو می‌کنم,
‫فکر می‌کردم تا الان مُردی,
‫نزدیک بود,
‫این هم غذا وسط حرف زدن‌مون,
این همه از زندان آوردمت بیرون ‫ که این رو برام بیاری؟
‫خودم هم یکم غافلگیر شدم
‫که نمی‌تونی این کار رو برای خودت بکنی,
‫کی گفته که نمی‌تونم؟
‫نمی‌خوام قضیه رو شخصیش کنم,
‫قانون بازی همینه دیگه، نه؟
‫کمکی از دست من ساخته‌س؟
‫بازیت ضعیف بود، یوجین,
‫اگه چیزی می‌خوای، درخواست کن,
‫دنبال هر اطلاعاتی‌ام
‫که می‌‌تونه به پاملا یا بچش آسیب برسونه,
‫سخت شد,
‫دلم می‌خواد کمک کنم،‌ ولی جالبیش اینجاس که,,,
‫احتمالاً پاملا تنها دلیلیه که الان زنده‌م,
‫یه نصیحت دوستانه بکنم؟
‫اگه بیفتی دنبال میلتون‌ها نابودت می‌کنن,
‫پاملا تازه خوبشونه,
‫مردم دنبال سر پسرش بودن,,,
‫ولی حالا دارن تو خیابون‌ها می‌رقصن،
‫و میراث میلتون‌ها رو جشن می‌گیرن,
‫پایه‌گذاران کامن ولث!
‫وقتی بهت میگم بهتره سر به سر پاملا ‫و پسر اسکل سادیستیش نذاری
‫به نفع خودته که بهم گوش کنی,
‫یوجین، حتماً به دوست‌دخترت هم بگو,
‫جلوی همه خیلی خوب خودش رو مخفی می‌کنه،
‫درست کنار پاملا,
‫باید همینطوری ادامه بده, ‫اصلاً دلم نمی‌خواد
‫که مثل خودم بیفتین گوشه هلفدونی,
‫باید باهاش کنار بیاین,
‫مگه این که بخواین همه‌چیز رو به آتیش بکشین,
‫,,,و در همه‌ی امور
‫مطابق حکمی که
‫به شما امر کردم با ایشان عمل خواهید کرد,
‫قوی و شجاع باشید,
‫در برابر ایشان نترسید و لرزان مباشید,,,
‫,,,زیرا یهوه خدایت است که با تو راه می‌رود,
‫او تو را وا نخواهد گذاشت و رهایت نخواهد کرد,
‫آخرین موعظه‌م بود,
‫آخریت نبود,
‫وسایل رو جمع کردین؟
‫چیزی اینجا هست که بخوای برش دارم؟
‫اعضای کلیسا برام غذا آوردن,
‫می‌تونیم تو مسیر برگشت به خونه، ‫از آمبروزیای خانم برنان لذت ببریم,
‫واسه خودت,
‫فکر نمی‌کردم بتونم برگردم,
‫به عیسی,
‫ولی برگشتم,
‫مردمی که روی این نیمکت‌ها می‌شینن,,,
‫این رو بهم دادن,
‫راستش تو هم بهشون یه چیزی دادی,
و چیزی که دادی، تا مدت‌ها ‫بعد از رفتنت اینجا باقی می‌مونه,
‫آره,
‫فقط کاش به جا این پشمک میوردن,
‫هرسال همینه,
‫نصب می‌کنیم، جمعش می‌کنیم،
‫و حتی نمی‌تونیم رویداد اصلی رو ببینیم,
‫مهم نیست,
‫تا وقتی که صدای خوندن عددهای بخت‌آزمایی رو می‌شنوم،
‫بهت قول میدم که موقع بردنم، ‫همه‌ی این چیزا یادم بره,
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نمی‌خواستم نگرانت کنم,
‫می‌دونم,
‫فقط,,,
‫فقط می‌خواستی تنها باشی,
‫متوجهم,
‫من هم یه همچین جایی داشتم,
‫واسه وقتایی که می‌خواستم قایم شم و نرم خونه,
‫کجا می رفتی؟
‫پشت خونه‌م یه رودخونه هست,
‫می‌رفتم اونجا
‫و منتظر می‌موندم تا بابام خوابش ببره,
‫زیاد تنها بودی؟
‫آره,
‫من بدم نمیاد تنها باشم,
‫بعضی‌وقتا خوشم هم میاد,
‫به آدم زمان میده که فکر کنه,
‫و این که از اوضاع سر در بیاره,
‫به‌خاطر اون‌موقع معذرت می‌خوام,
‫اشکالی نداره,
‫خودم هم نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم,
‫ولی دارم همه‌ی زورم رو می‌زنم,
‫کاش اوضاع بر وفق مرادت بود,
‫باید هم همونطوری باشه,
‫ولی نیست,
‫و من باید ازت مراقبت کنم,
‫می‌خوام یه مدت همینطوری ادامه بدم,,,
‫تا وقتی که خودت راضی شی,
‫شاید هم نشی,
‫ولی درهرصورت باید پیخ گوشم باشی,
‫آشتی؟
‫می‌تونم با دوستام خدافظی کنم؟
‫آره,
‫کمکم کن بلند شم,
‫«باعث افتخار و سرافرازیه که امروز اینجا هستم
‫تا روز بنیان‌گذاری خانه‌مان رو گرامی بداریم,»
‫مثل آدم لاشیا شدم,
‫مشکلی پیش نمیاد,
‫این برای بعده,
‫من میرم خونه لباس عوض کنم,
‫باشه, کار خوبی می‌کنین,
‫عجب مزخرفی!
‫«باعث افتخاره,,,»
‫هی,
‫ممنون,
‫می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫فکر نکنم چاره‌ی دیگه‌ای داشته باشم,
‫داری,
‫همه‌مون داریم,
‫مامانم که اینطور نمیگه,
‫این کار برادرم بود,
‫مامانم یه همچین آدمی می‌خواست,
‫فقط به خاطر این که زنده‌م این سخنرانی رو می‌کنم,
‫بیشتر از اینا هم می‌تونی باشی,
‫جدی؟
‫تو فقط پادوی اونی,
‫من رو مجبور می‌کنی کارهایی که ‫ اون می‌خواد رو بکنم، مگه نه؟
‫من فقط واسه مامانت کار نمی‌کنم، ‫ یه شهروند هم هستم,
‫خیلی‌خب,
‫رهبری به این معنی نیست که فقط ‫ کلمه به کلمه از حرفای اون رو به مردم بگی,
‫بعضی از حقایق هم ممکنه مفید باشه,
‫مردم به اینا چیزا احترام می‌ذارن,
‫مردم دنبال حرف راست نیستن,
‫دلشون می‌خواد که بهشون بگن همه‌چیز روبراهه,
‫تا بتونن کثافت بودن این دنیای کوفتی رو نادیده بگیرن,
‫این حرف اشتباهیه,
‫ولم کن بابا,
‫کامن ولث بر پایه‌ی باور کردن این مزخرفات ساخته شده,
‫همه کاری می‌کنه تا مردم باور کنن
‫که اون رویای آمریکایی قدیمی،‌ هنوز هم واقعیت داره,
‫میگن، «همه‌چیز ممکنه!»
‫«می‌تونیم از جایگاهی که هستیم هم بالاتر بریم!»
‫یه شوخی مسخرس,
‫واقعیت اینه که فقیرها فقیر می‌مونن
‫تا ما ثروتمندها بتونیم ‫هر غلطی که دلمون می‌خواد بکنیم,
‫یه بازی جعلیه,
‫هیشکی نمی‌تونه رو پای خودش پیشرفت کنه,
‫حتی مامانم انتخاب می‌کنه که کی برنده‌ی بخت‌آزمایی بشه,
‫و هیچکدومش مهم نیست و هیچی هم عوض نمیشه,
‫اما اون آدمایی که تو فکر می‌کنی ‫ دنبال «حرف راست» هستن,,,
‫خیلی احمقن که نمی‌تونن ببینن,
‫حال‌بهم بزنه,
‫ولی حالا انگار خودت هم باور کردی,
‫اما شاید,,,
‫اما شاید عوضی لوس بودن هم دست خود آدمه,
‫آخه اگه بقیه چنین انتظاری داشته باشن،
‫دیگه کی می‌مونه که نا امید بشه؟
‫به‌نظر من خیلی بانمک بود,
‫باشه, برو خوش بگذرون,
‫کارت خوب بود,
‫بفرمایین بلیط بخت‌آزمایی! ‫بفرمایین بلیط بخت‌آزمایی!
‫همه یه فرصت لازم دارن!
‫حالت خوبه؟
‫- خانم‌ها و آقایون,,, ‫- چیزی نیست,
‫,,,لطفاً بشینین سرجاهاتون،
‫که رویداد اصلی داره شروع میشه!
‫مردم کامن ولث،
‫آماده‌این که شاهد نبرد قرن‌ باشین؟
‫کاپیتان، مواظب باش!
‫خدایا,
‫یک، دو، سه!
‫کامن ولث! کامن ولث!
‫بلندتر!
‫آره!
‫تشویق جانانه برای مبارزین‌مون!
‫و حالا در ادامه‌ی این روز فوق‌العاده،
‫پسرم سباستین، یه سخنرانی کوتاه آماده کرده,
‫مچکرم،‌ باعث افتخار و سرافرازیه
‫که امروز در کنار شما هستم تا این,,,
‫ام,,,
‫می‌دونم که خیلی از شماها نظر مثبتی درباره من ندارین,
‫و می‌دونم که احتمالاً حقم هم هست,
‫و برای من خیلی خیلی سخته
‫که اعتمادتون رو به دست بیارم ‫و طبق میراث خانوادگیم جلو برم,
‫هیچ کلمه‌ای بلد نیستم که باهاش بتونم
‫ارزشی که اینجا برای من داره رو توصیف کنم,
‫اما پدربزرگم بلد بود,
‫بنابراین لطف می‌کنین اگه به همراه بنده‌ی حقیر
‫به حرف‌های حکیمانه‌ی رئیس‌جمهور میلتون،
‫بنیان‌گذار کامن ولث گوش کنین,
‫ولم کن بابا,
‫کامن ولث بر پایه‌ی باور کردن ‫ این مزخرفات ساخته شده,
‫همه کاری می‌کنه تا مردم باور کنن
‫که اون رویای آمریکایی قدیمی،‌ ,هنوز هم واقعیت داره
‫میگن، «همه‌چیز ممکنه!»
‫«می‌تونیم از جایگاهی که هستیم هم بالاتر بریم!»
‫یه شوخی مسخرس,
‫واقعیت اینه که فقیرها فقیر می‌مونن
‫تا ما ثروتمندها بتونیم ‫هر غلطی که دلمون می‌خواد بکنیم,
‫یه بازی جعلیه,
‫هیشکی نمی‌تونه رو پای خودش پیشرفت کنه,
‫حتی مامانم انتخاب می‌کنه ,که کی برنده‌ی بخت‌آزمایی بشه
‫- و هیچکدومش مهم نیست, ‫- نگفته بودم؟
‫,,,و هیچی هم عوض نمیشه,
‫- اما اون آدمایی که تو فکر می‌کنی ‫ دنبال «حرف راست» هستن,,, ‫- نوار رو قطع کن,
‫- وایسا, ‫- یالا!
‫خیلی احمقن که نمی‌تونن ببینن,
‫همگی روی رینگ جمع بشین,
‫خواهش می‌کنم، آروم باشین,
‫«همه‌چیز ممکنه!»
‫- «می‌تونیم از جایگاهی که هستیم هم بالاتر بریم!» ‫- هیشکی شلیک نمی‌کنه,
‫- یه شوخی مسخرس, ‫- دست نگه دارین!
‫- واقعیت اینه که فقیرها فقیر می‌مونن,,, ‫ - دست نگه دارین!
‫تا ما ثروتمندها بتونیم ‫هر غلطی که دلمون می‌خواد بکنیم,
‫برین عقب!‌ همین حالا!
‫عقب! برین عقب!
‫واکرها! واکر اومدن!
‫برگرد اینجا! بیچاره‌ت می‌کنم!
‫تانگو, تانگو, تانکو, همه‌ی واحدها به سمت میدان,
‫واکرها اومدن داخل,
‫شما شش نفر،‌ با من بیاین,
‫تا وقتی که مستقیماً‌ خودم دستور ندادم، ‫از رئیس‌جمهور محافظت کنین
‫کجا داری میری؟
‫باید از من مراقبت کنی,
‫وظیفه من محافظت از کامن ولثه خانم,
‫همین حالا! بریم!
‫جودیث!
‫بدو, بریم,
‫تفنگ رو بده به من, به کمک‌مون نیاز دارن,
‫با همدیگه این کار رو می‌کنیم، باشه؟ بدو,
‫سلیطه‌ی احمق!
‫تو هیچی نیستی!
‫کمک! کمکم کنین!
‫کمک!
‫باید بریم,
‫کمک!
‫کمک! کمکم کنین!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫خیلی احمقن که نمی‌تونن ببینن,
‫ولم کن بابا,
‫کامن ولث بر پایه‌ی باور کردن این مزخرفات ساخته شده,
‫همه کاری می‌کنه تا مردم باور کنن ‫که اون رویای آمریکایی قدیمی،‌
‫هنوز هم واقعیت داره
‫میگن، «همه‌چیز ممکنه!»
‫«می‌تونیم از جایگاهی که هستیم هم بالاتر بریم!»
‫یه شوخی مسخرس,
‫واقعیت اینه که فقیرها فقیر می‌مونن
‫تا ما ثروتمندها بتونیم ‫هر غلطی که دلمون می‌خواد بکنیم,
‫[ آنچه در قسمت بعد خواهید دید ]
‫یه درس عبرت می‌خوام,
‫می‌خوام به این مردم یادآوری کنم ‫ که یه سری کارها عواقب دارن,
‫یه داستان‌هایی شنیدم که بعضی از واکرها
‫می‌تونن از دیوارها بیان بالا و درها رو باز کنن
‫چی؟!
‫پسر میلتون مُرده و یوجین رو مسئولش می‌دونه,
‫اگه بگیرنش، دخلش اومده,
‫- می‌خوام از اینجا ببرمت, ‫- نه!