رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫پولا رو بده بیاد!
‫اسم؟
‫استیو هارمون,
‫سن؟
‫هفده,
‫عضو کدوم گروه خلافکاری؟
‫من عضو هیچ گروهی نیستم,
‫هیچی,
‫قبلاً بازداشت شده بودی؟
‫نه,
‫بیماری داری؟
‫ایدز؟
‫- ایدز داری؟ ‫- نه، من ایدز ندارم,
‫جیب‌هات رو خالی کن,
‫پدر و مادرم اینجان؟
‫پسرم، پدر و مادرت اینجا نیستن,
‫من الان,,, باید یه وکیل بگیرم؟
‫- باید ساکت باشی, ‫- خب، می‌تونم زنگ بزنم به,,,
‫هیولاها توی تاریکی گریه نمی‌کنن,
‫وقتی اون به ما نگاه کرد و بهمون گفت هیولا، ‫باید این جواب رو می‌دادم,
‫دهنت سرویسه!
‫بذار درها وا شه, وایسا!
‫بیا ببینم چیکاره‌ای، بچه‌ننه!
‫باید می‌گفتم از وقتی که اومدن و ‫منو از خونه‌ام بُردن,,,
‫تنها فایده‌ای که تاریکی برام داشته
‫لرزها و ترس‌هایی بود که ‫بهم یادآوری می‌کردن هنوز زنده‌ام,
‫و این ترسناک‌ترین چیز تو دنیا برای منه,
‫اینکه بدونم زنده‌ام,
‫بدونم زنده‌ام و توی رویا نیستم,
‫همه‌چی توی شب آرومه،
‫برای همین می‌تونم صدای بوم بوم بوم ‫قلبم رو از توی قفسه سینه‌ام، بشنوم,
‫هر وقت به خودم توی آینه خیره می‌شدم،
‫هر وقت صدای فریاد ‫زندانی‌های چند سلول اونورتر رو می‌شنیدم
‫که هر شب دقیقاً در یه زمان مشخص فریاد می‌کشیدن,,,
‫تو هیچ گهی نمی‌خوری! ‫خفه‌خون بگیر!
‫گلوی اون احمق رو ببر!
‫یه هیولا در مقابل فریاد نمی‌زنه,
‫نمی‌تونه,
‫من فریاد می‌زنم,
‫فریاد زدم,
‫«هیولا» ‫ترجمه و زیرنویس: Sadegh,Db
‫وقتی هوا روشنه، در روزها،
‫حس بودن توی یه فیلم بهم دست می‌داد,
‫این همون فیلمه,
‫داستان من,
‫به نویسندگی و کارگردانی و ‫بازیگر نقش اول، استیو هارمون,
‫داخلی، اتاق نگهداری، روز,
‫استیو هارمون مقابل ‫وکیل تسخیری خود نشسته است,
‫اون پرونده‌ها مال ‫افرادیه که وکیل‌شون هستی؟
‫این تمام پرونده‌ها نیست,
‫چندتاشون بهت گفتن بی‌گناهن؟
‫همشون,
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫یکم احساس مریضی می‌کنم,
‫تب داری؟
‫نه، فقط,,, ‫میشه یه لحظه چشمام رو ببندم؟
‫باشه,
‫- کُت منو می‌خوای؟ ‫- نه، نیازی نیست,
‫من بی‌گناهم,
‫عالیه,
‫- باید می‌گفتی "من اینکار رو نکردم," ‫- من اینکار رو نکردم,
‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫مهم نیست باور می‌کنم یا نه, ‫بهرحال کارم رو انجام میدم,
‫یه لحظه؟
‫باشه,
‫خب، آماده‌ای که درمورد پیشنهاد تجدیدنظر کنی؟
‫خوب بهش فکر کن، مورین,
‫تو کلی پرونده روی دستت داری، ‫منم تا قبل ساعت 6 میرم خونه،
‫برای همین می‌خوام کار بقیه رو راحت کنم,
‫اون فقط هفده سالشه,
‫خب که چی؟ ‫اقداماتش منجر به یه قتل شدن,
‫اگه ادامه بدی، ‫بدجور ترتیب پسره رو میدم,
‫- اون بی‌گناهه, ‫- چی داری میگی؟
‫من فیلم دوربین‌های امنیتی و چندتا شاهد دارم,
‫- که شاهد داری, ‫- اون پیرزنه رو دارم، خب؟
‫حرفش خیلی محکمه,
‫پیشنهاد رو قبول کن, ‫داری وقت و پول بقیه رو تلف می‌کنی,
‫بیست سال؟ اون پسر خوبیه,
‫تاحالا هیچوقت توی دردسر نیوفتاده, ‫پدر و مادر خوبی داره,
‫اون آدمی که تو فکر می‌کنی، نیست,
‫به نظر من همونیه که فکر می‌کنم,
‫پنج تا هفت سال، چطور؟
‫پیشنهاد رو قبول کن, ‫بار آخر گفتم,
‫داخلی، دادگاه,
‫نورهای فلورسنتی که سیاه و سفید رو ‫روشن می‌کنن و خاکستری رو از بین می‌برن,
‫هیچ جایی برای خاکستری در دادگاه وجود نداره,
‫- گذشته، هارلم، شب, ‫- می‌دونی منظورم چیه؟
‫فقط کافی بود برم خیابون 145 و ‫بپیچم دست راست,
‫خونه‌ام همونجاست,
‫هی، حواست باشه کدوم گوری داری میری بچه!
‫- ببخشید, ‫- چی شده، رفیق؟
‫این کاکاسیاه چش شده؟
‫- تو چه مرگته، پسر؟ ‫- من معذرت می‌خوام,
‫می‌دونم بچه‌ی همین اطرافی, مگه نه؟
‫مشکلی نیست، رفیق,
‫اسمت چیه؟ ‫اسکات؟ سم؟ یا یه کوفتی,,,
‫استیو,
‫- استیو, ‫- آره,
‫استیو,
‫حالت خوبه؟
‫سعی می‌کنم,
‫همه برخیزید,
‫قاضی لیونل جیمز وارد می‌شوند,
‫صبح همه‌گی بخیر,
‫صبح بخیر,
‫لطفاً بشینید,
‫- دادستانی آماده‌ست؟ ‫- بله، عالیجناب,
‫- وکیل مدافع؟ ‫- آماده‌ایم، عالیجناب,
‫- "به خدا ایمان داریم," ‫- آماده‌ایم، قربان,
‫اگه سوالی داشتی، بنویس,
‫وقتی فرصتش پیش اومد، سعی می‌کنم ‫جواب بدم,
‫آخر هفته‌تون چطور بود؟
‫خب، آخرهفته‌ی من که خوب بود, ‫یه غذای تایلندی گرفتم,
‫و پخش دوباره‌ی سریال دانتون اَبی رو تماشا کردم,
‫خواهر کوچک‌ترم ازدواج کرد,
‫یادت باشه، کار ما اینه که تو رو ‫جلوی هیئت منصفه یه انسان معمولی نشون بدیم,
‫- تنها مجرد خانواده‌ای؟ ‫- به زودی باید آستین بالا بزنم,
‫اوبرایان؟
‫با خانواده رفته بودیم شمال ایالت، عالیجناب,
‫عالیه, شروع کنیم,
‫هیئت منصفه رو بیارین داخل,
‫هیئت منصفه وارد می‌شوند,
‫در سنین و نژادهای مختلف,
‫یه دسته انسان بصورت رندوم ‫که چشم‌هایی مثل حیوانات داشتن,
‫پوچ,
‫برای همین وقتی چشم تو چشم میشیم، ‫روشون رو برمی‌گردونن؟
‫شبیه کسایی هستن که ‫اخبار رو دنبال نمی‌کنن,
‫من یه انسانم؟
‫,,, منابع مالی این کانون‌های کوچک رو تأمین می‌کنن,
‫آره، حتماً, نه مشکلی نیست, ‫همونجا می‌بینمت,
‫آره, باشه، حتماً,
‫وای، چه خوب شده، جِر, ‫این چادر سرخ‌پوستی رو دوست دارم,
‫جدی؟
‫- خوبه, کِی تمومش کردی؟ ‫- دو دقیقه پیش,
‫وقتی رسیدی اسم ما رو بنویس,
‫باشه، ممنونم,
‫میشه مربا رو بدی؟
‫- خیلی‌خب، بعداً می‌بینمت, ‫- خداحافظ,
‫ممنون,
‫برای امتحانت آماده‌ای دیگه؟ ‫آماده؟
‫- درس خوندم, ‫- درس خوندی,
‫آخه حسابان به چه دردم می‌خوره؟
‫- امتحان رو شوخی نگیر، متوجهی؟ ‫- باشه,
‫تو یه سال اولی هستی، هر نمره‌ای مهمه, ‫خیلی با کالج نزدیکی، عزیزم,
‫آره، باشه,
‫- باشه؟ ‫- خدافظ، مامان,
‫خب، امشب باید مراقب جری باشی, ‫امشب شبِ چیدن برنامه تحصیلیه, میشه به پدرت یادآوری کنی؟
‫باشه,
‫امشب قراره وحشی‌بازی دربیاریم,
‫- پارک نرو, ‫- باشه,
‫بیست دلار توی کشوی بالایی گذاشتم,
‫صبح بخیر,
‫روی چی کار می‌کنی؟
‫تبلیغات یه شرکت بیمه,
‫- جدی؟ ‫- آره, خوشت میاد؟
‫آره، خوشم اومد,
‫- آدم اولش به اینجا توجه می‌کنه، بعد اینجا؟ ‫- آره، دقیقاً,
‫- می‌دونی دلیلش چیه دیگه؟ ‫- نه,
‫- نسبت طلایی؟ ‫- نه,
‫بهت گفته بودم, نگفته بودم؟
‫- فکر نمی‌کنم, ‫- اوه، خیلی‌خب,
‫موقع عکاسی هم می‌تونی ‫از این قانون استفاده کنی,
‫این یه فرموله که میگه ‫وقتی فضایی ایجاد می‌کنی که,,,
‫شامل دو مربع و یک مستطیل میشه، ‫یه تقارن دلپذیر به وجود میاد,
‫داخل مستطیل هم ‫دوتا مربع و یه مستطیل دیگه وجود داره,
‫اگه طرحش رو بکشی، شبیه ‫یه حالت حلزونی میشه که توی طبیعت وجود داره,
‫مثل صدف دریایی,
‫آره، مثل یه ملوانک,
‫آره,
‫همینطور توی اهرام ثلاثه و ‫نقاشی "شام آخر" داوینچی هم میشه پیداش کرد,
‫اصلاً چرا من میرم مدرسه ‫وقتی می‌تونم همینجا بمونم و باهات حرف بزنم؟
‫چون من دوستت دارم،
‫ولی اگه نری، ‫هنوز اونقدر بزرگ نشدی که بخوای جلوم دووم بیاری,
‫- جدی؟ من و تو؟ ‫- آره, بوم,
‫- چی شده؟ می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- چیه؟
‫باشه, باشه, ‫من باید برم، باشه؟
‫خیلی‌خب, بیا ببینم,
‫- باشه؟ ‫- آره، راه بیوفت,
‫- امشب باید بری جلسه توی مدرسه, ‫- خوشبحال من,
‫آره,
‫- ببینم، امتحانت رو بترکون، باشه؟ ‫- باشه,
‫بیانیه‌ی آغازین, ‫شبیه مونولوگ می‌مونه,
‫یه مقدمه‌چینی,,,
‫- تا به لحظه هیجانی برسیم, ‫- خانم‌ها و آقایون،
‫تا به موضوع اصلی برسیم,
‫من آنتونی پتروچلی هستم،
‫دستیار دادستان ایالت نیویورک،
‫و در این پرونده نماینده‌ی مردم نیویورک هستم,
‫در بعدازظهر دوازدهم سپتامبر سال گذشته، ‫دو مرد,,,
‫ریچار اِوانز معروف به "بوبو" و جیمز کینگ،
‫وارد یک سوپرمارکت ‫در خیابان 115 در هارلم شدن،
‫تا از اون محل سرقت کنن,
‫خانم‌ها و آقایون هیئت منصفه، ‫من عیسی بریگز هستم،
‫و وکیل مدافع آقای جیمز کینگ,
‫حالا آقای پتروچلی این پرونده رو ‫با عناوین بسیار گسترده و پر آب و تاب، معرفی می‌کنه,
‫من مورین اوبریان هستم، ‫وکیل مدافع آقای استیو هارمون,
‫قانون ایالت به درستی اشاره به این داره
‫که قوانین جامعه به منظور ‫محافظت از شهروندانش، تنظیم شدن,
‫ولی بذارین یادآوری کنم
‫که قوانین این کشور، در دو مسیر پیش میره,
‫آنها البته به منظور محافظت از قربانی هستن،
‫همچنین برای محافظت از ‫متهم هم مورد استفاده قرار می‌گیرن,
‫در حین انجام این جرم،
‫این دو مرد، صاحب مغازه رو به قتل رسوندن,
‫پای آدم‌های زیادی به دادگاه باز میشه ‫که گناهکار نیستن,
‫و هیچ‌چیزی بدتر از این نیست که
‫کسی رو که مرتکب جرمی نشده، به زندان بیاندازیم,
‫باهم درگیر میشن، یک گلوله شلیک میشه،
‫و باعث میشه زندگی آگوینالدو نِزبیت به پایان برسه,
‫نه حتی یک شک منطقی برای ‫موکل من استیو هارمون وجود نداره
‫که در سرقت و قتل آقای آگوینالدو نِزبیت ‫دست داشته،
‫بلکه هیچ دلیلی وجود نداره
‫که باور کنیم ایشون ‫جرمی در زندگی‌شون انجام داده باشن,
‫پیش از این سرقت، نقشه‌ای کشیده شده بود که ‫دو نفر دیگه,,,
‫داوطلبانه در این جرم، شریک شدن,
‫داوطلبانه؟
‫یکی از این دو نفر، به گناهکاری اقرار کرده,
‫شریک جرم دوم که قرار بود ‫قبل از سرقت بره توی مغازه
‫تا بررسی کنه و مطمئن بشه
‫هیچ افسر پلیسی توی اون مکان نیست،
‫و اون مرد,,,
‫- اون مرد استیون هارمون هست, ‫- نه,
‫دو مدافعی که مقابلتون می‌بینید،
‫هر دو داوطلبانه در ‫سرقتی که به اون اشاره کردم، شرکت کردن،
‫که اونها رو نسبت به مرگ ‫آگوینالدو نِزبیت مسئول می‌کنه،
‫با توجه به قوانین موجود درباره قتل,
‫ببخشید، قربان!
‫- حقیقت اینه که، آقای اوانز,,, ‫- عالیجناب!
‫- آقای کروز، آقای کینگ,,, ‫- قربان!
‫و آقای هارمون,,,
‫قاتل هستن, ‫قاتل,
‫اغلب افراد جامعه‌ی ما، اشخاصی ‫محترم و سخت‌کوش هستن,
‫متأسفانه، افراد دیگه‌ای در محله‌ی ما هستن ‫که شبیه ما نیستن,
‫اونا بچه نیستن,
‫اونا مردان جوونی هستن که ‫فرق بین درست و غلط رو می‌دونن,
‫اون یه هیولاست,
‫اینم یه هیولاست,
‫ایشون هیولا نیستن,
‫ایشون یه پسر 17 ساله‌ست,
‫و سیستم عدالت امریکایی به ما میگه ‫وقتی به استیو هارمون نگاه می‌کنیم،
‫اون رو بی‌گناه بپنداریم,
‫عبارتی هست که شما هزار بار شنیدین,
‫"بی‌گناه، تا وقتی خلافش ثابت بشه,"
‫و اگر ایشون رو بی‌گناه درنظر می‌گیرین، ‫که باتوجه به قانون باید اینکار رو بکنین،
‫ما به شما ثابت می‌کنیم ‫هیچکدوم از مدارکی که دادستان ارائه می‌کنه،
‫فرض بر بی‌گناهی ایشون رو به چالش نمی‌کشه,
‫ممنونم,
‫ما گذشته‌ی استیو را می‌بینیم،
‫که با دوچرخه‌اش به مدرسه میره,
‫مانند پسر شماست,
‫ما مثلاً دو ساعت می‌خوابیم و ‫ساعت‌های دیگه رو مهمونی می‌گیریم
‫مشروب می‌خوریم، قمار می‌کنیم و ‫از اینجور کارها,
‫می‌دونی، خیلی,,, خیلی حال داد,
‫- خوشم اومد, ‫- آره، می‌دونم,
‫منم خوشم اومد، واقعاً میگم,
‫ولی سوالم اینه که، داستانش چیه؟
‫روایت درمورد چیه، استیو؟
‫فکر کنم درمورد چیزی که می‌بینم,
‫باید بیشتر از این باشه,
‫به کشمکش احتیاج داری، ‫به یه حادثه‌ی محرک,
‫یه قهرمان,
‫من مدام اینو بهتون میگم,
‫این کافی نیست که ‫فیلم زیبا یا غافلگیرکننده باشه,
‫زیبا بودن یه موضوع دیگه‌ست,
‫شما این فرصت رو دارین ‫تا مردم رو تحت‌تأثیر قرار بدین,
‫متوجهی؟
‫آره, آره، فکر کنم,
‫فیلم و داستان نمی‌تونن انتزاعی باشن؟
‫آره، مثل یه نقاشی,
‫عکس‌ها می‌تونن داستانگو باشن، درسته, ‫ولی فیلم درمورد این نیست,
‫فیلم مجموعه‌ای از تصاویره که به ترتیب خاصی ‫کنار هم چیده شدن تا شروع، میان و پایان داشته باشن,
‫همه بگین، چرا هنرمندها فیلم می‌سازن؟
‫بخاطر شهرت,
‫جواب مسخره‌ایه, بیشتر فکر کن,
‫پول، قدرت، احترام,
‫به ندرت این اتفاق میوفته, ‫شما تخم‌جن‌ها خیلی بدبین هستین,
‫چون هنرمندها یه داستانی دارن ‫که می‌خوان اون رو تعریف کنن، درسته؟
‫چاره‌ای نداری, ‫چون اگه توی خودت نگهش داری، عذاب می‌کشی,
‫با این میل که اون رو بنویسی، ‫بسازیش و به اشتراک بذاریش، زنده‌ای,
‫خب اگه همچین حسی نداشته باشیم، چی؟
‫یعنی هنوز داستانت رو پیدا نکردی,
‫Novel - A sickness
‫♪ بعضی وقت‌ها زندگی خیلی مسخره‌ست، مگه نه؟ ♪
‫♪ می‌دونم خدا یعنی عشق ♪ ‫♪ ولی این چیه؟ ♪
‫♪ افتادم توی سیاه‌چاله‌ی روحم ♪ ‫♪ مثل یه تن آجر ♪
‫♪ فکر می‌کنی همه‌ی اینا توی ذهنمه ♪ ‫♪ فکر کنم مریضم ♪
‫♪ می‌دونم خدا یعنی عشق ♪ ‫♪ ولی این چیه؟ ♪
‫♪ مهم نیست اگه دنیا روی سرم خراب شه ♪
‫♪ خراب شه، خراب ♪
‫♪ حتی اگه این دیوارها روی سرم خراب شه ♪
‫♪ خراب شه، خراب ♪
‫♪ من و تو می‌تونیم کل شب باهم باشیم ♪
‫♪ ولی وقتی صبح بشه هنوزم منو دوست داری؟ ♪
‫خیلی خوب بود,
‫اوه! شرمنده,
‫- آره، عصبانی شدی, ‫- چی میگی؟
‫عصبانی شدی,
‫بگیرش ببینم,
‫- برو چپ! دیر ننداز! ‫- بدبختا!
‫اون کاکاسیاه چی داره میگه؟
‫عالی بود، پسر,
‫آهای کاکاسیاه! ‫چه خبرا، بچه؟
‫چه خبر، بچه؟
‫بیا اینجا ببینم,
‫- خیلی‌خب، رفیق, ‫- توپ رو بده,
‫پسر خودمه، کاکاسیاه, ‫خفه‌خون بگیر,
‫جریان این عکس‌ها که می‌گیری چیه؟
‫چندتا عکس از منم بگیر ‫که دارم دهن اینا رو توی زمین صاف می‌کنم,
‫آره؟ دهنشون رو صاف می‌کنی؟
‫وایسا, طرف خوبمو بگیر, ‫وایسا، بذار ژست بگیرم, ایول,
‫خوبه؟
‫بچه هارلمی,
‫- داری منو؟ ‫- دارمت، رفیق,
‫کینگ عزیزتون رو ببینین ‫داره توی این خیابونای هارلم واسه خودش می‌گرده,
‫اون فیلمه رو دیدی دِد پرز؟
‫آره، فیلم موردعلاقمه, ‫منم می‌خوام فیلم بسازم,
‫خدایی؟
‫اون صحنه رو یادته که ‫دوربین آروم تیک تیک می‌کنه؟
‫تیک، تیک، تیک,
‫با اسلوموشن سه بعدی و این مزخرفات؟ ‫گه‌گیجه می‌گیری,
‫- آره، یادمه, ‫- بذار یه چیزی ازت بپرسم,
‫تاحالا تو زندگیت یه تفنگ واقعی از نزدیک دیدی؟
‫- چی؟ ‫- آخه چطوری می‌خوای دد پرز رو کارگردانی کنی
‫وقتی حتی هنوز ‫شلیک یه گلوله از تفنگ رو ندیدی؟
‫برای همین باید بیشتر ‫با من بچرخی، بچه جون,
‫می‌تونم دنیای واقعی رو نشونت بدم، ‫منظورمو می‌فهمی؟
‫آره، اشکالی نداره ‫سرم تو کار خودم باشه و فقط عکس بگیرم؟
‫اینجا کشور آزادیه، پسر, ‫به تخمم,
‫- آره؟ ‫- ایول,
‫ایول,
‫پاشو بازی کن، پسر, بزن بریم,
‫پولاتو می‌برم، کاکاسیاه,
‫- پاس بده! ‫- توپ توی هواست!
‫روی این شرطبندی کردیم, ‫وایسا,
‫پات رو از خط گذاشتی اینور, ‫پاس بده!
‫دهنشون سرویسه، ‫ببین چطوری به خاک می‌مالمشون,
‫ببین، ببین! آخری!
‫آ باریکلا!
‫به این میگن پرتاب,
‫حواستو جمع کن,
‫برید بیرون!
‫- ترسو! ‫- دهنتو ببند!
‫- خفه شو! ‫- تو اونجا بودی؟
‫خایه نداری! ‫جفتتون بی‌خایه‌این!
‫هیچ گهی نمی‌تونی بخوری!
‫هیچ گهی!
‫نه؟ دهنت و سرویس می‌کنم,
‫حالت چطوره؟
‫خوبم,
‫با خانم اوبرایان حرف زدی؟
‫آره,
‫داره تلاشش رو می‌کنه,
‫از اون دادگاه کلی آشغال میان بیرن
‫اونم فکر می‌کنه هرکی اونجاست ‫بوی گندش به مشام می‌رسه,
‫آره,
‫می‌خواد من رو توی جایگاه شهود قرار بده تا ‫داستان از زاویه دید خودم بگم,
‫- خوبه, باید داستانت رو بگی, ‫- آره,
‫فقط می‌خوام حقیقت رو بگم,
‫می‌دونی، من هیچکار اشتباهی نکردم,
‫تو منو باور می‌کنی، مگه نه؟
‫وقتی به دنیا اومدی، ‫کل زندگیت رو جلوی چشمم تصور کردم,
‫قراره فوتبال بازی کنی، مثل خودم,
‫میری کالج، مثل خودم,
‫با یه دختر خوشگل آشنا میشی،
‫یه نفر درست مثل مادرت,
‫من حتی,,,
‫به این فکر کردم که,,,
‫تصور می‌کردم بخاطر کارهای احمقانه‌ای ‫که می‌کنی، از دستت عصبانی میشم,
‫کارهایی که هر بچه‌ای انجام میده,
‫ولی هیچی شبیه این نبود,
‫نمی‌دونم، ‫هیچوقت به ذهنم خطور نکرد,
‫به ذهن منم خطور نمی‌کرد,
‫من فقط می‌خواستم ‫با دوستام فارغ‌التحصیل بشم,
‫برم کالج,
‫می‌دونی، مثل,,,
‫مثل خودم باشم,
‫حالا حتی نمی‌تونم به اونا فکر کنم,
‫سعی می‌کنم چیزی حس نکنم,
‫سخته، مگه نه؟
‫می‌دونم که خیلی بهت سخت می‌گذره,
‫منم هیچکاری نمی‌تونم درموردش بکنم,
‫مشکلی برام پیش نمیاد، بابا,
‫فرصت تمومه,
‫قبلاً اینقدر پیر و شکسته ندیده بودمش,
‫قبلاً وقتی اخم می‌کرد، ‫اینقدر روی پیشونی‌اش چروک نمی‌افتاد,
‫موهای سرش اینقدر خاکستری نبودن,
‫دستاش اینقدر نمی‌لرزیدن,
‫یک، دو سه,
‫رفیقم کجاست؟ می‌بینیدش؟
‫آقای ساویکی می‌گفت من از طریق زیبایی‌شناسی ‫به درک انسانیت خودم می‌رسم,
‫می‌گفت این قابلیت منه,
‫پیدا کردن چیزی که ارزش ثبت شدن داره،
‫به یاد آوردن شکل و بافتش,
‫سعی می‌کردم اینجا هم همینکار رو کنم,
‫به درکی از اینجا برسم,
‫اینکه چطوری سفید و قرمز از ‫دیوار بتونی زده بیرون,
‫اینکه چطوری در پس‌زمینه توی قاب قرار می‌گیرم و,,,
‫شاید بهتر باشه دیگه اینکار رو نکنی,
‫آدمای اینجا دوست ندارن کسی نظارتشون کنه,
‫فقط آروم باش,
‫یکم هوا بخور,
‫گذشته,
‫یه جوری پُز بگیر که ‫می‌خوای به مامانت نشون بدی,
‫- آفرین, خیلی خوب بود, ‫- از یک تا ده، باسنم چطوره؟
‫باسنت چطوره؟
‫ده اندازه‌ی نیکی میناژه,
‫- دروغ نگو, ‫- پنج, تازه با تخفیف,
‫رفتی روی تختم؟
‫فقط همین یه باره,
‫- همین یه بار؟ ‫- از همدیگه خوششون میاد,
‫خفه شو! وای خدا!
‫توی یه روز نوجوونی معمولی،
‫هر سه ساعت با دوستات ‫چندتا قانون می‌شکنی,
‫توی وسایل نقلیه عمومی،
‫توی خیابون,
‫ممکنه بخاطر تف انداختن، شاشیدن، ‫حرف زدن، راه رفتن یا وایسادن جریمه بشی,
‫یا اینکه فقط در یه جای اشتباهی باشی,
‫بذار ببینم با چی میشه نئشه‌اش کرد,
‫می‌دونستی فیلم تب جنگل رو ‫توی این خیابون فیلم‌برداری کردن؟
‫- جدی؟ ‫- آره,
‫می‌دونستم,
‫آره، فیلمای زیادی اینجا ساختن,
‫می‌دونستی برای نقش لاگاردیا تست دادم؟
‫- جدی؟ ‫- اهمم,
‫- می‌تونم توی یکی از فیلمای تو بازی کنم, ‫- که می‌خوای تو فیلمای من بازی کنی,
‫برای اینکه تو فیلمم باشی، باید تست بدی,
‫- چی؟ ‫- خب بذار ببینیم چیکاره‌ای,
‫نه,
‫- وایسا ببینم, ‫- چیه؟
‫- می‌خوام یه چیزی رو ببینم, ‫- چیو؟
‫دادستانی کارآگاه جان کاریل را به جایگاه فرا می‌خواند,
‫دست چپ‌تون رو روی انجیل بذارید, ‫دست راست‌تون رو بلند کنید,
‫سوگند می‌خورین به یاری خدا، حقیقت رو بگین و ‫تمام حقیقت و چیزی به جز حقیقت نگین؟
‫سوگند می‌خورم,
‫کارآگاه کاریل،
‫آیا این تصاویر رو می‌شناسید؟
‫بله,
‫اونها توسط عکاس صحنه جرم گرفته شدن,
‫خیلی دلهره‌آوره,
‫خانم‌ها و آقایون، ‫همونطور که می‌بینین
‫قربانی از حمله‌ی وحشیانه و ‫بی‌رحمانه‌ای رنج برد,
‫من شیفتم تا 9 شبه,
‫برای همین یه استراحت تأخیری برای نهار گرفتم,
‫و,,, اونشب غذای چینی می‌خواستم,
‫وقتی رفتم همه‌چی روبراه بود,
‫وقتی برگشتی با چی مواجه شدی؟
‫دیدم آقای نزبیت روی زمین افتاده,
‫دریای خون راه افتاده بود,
‫در صندوق پول‌ها باز بود و ‫چندتا بسته سیگار هم برداشته بودن,
‫- با پلیس تماس گرفتی؟ ‫- بله,
‫کارآگاه کاریل،
‫وقتی به صحنه رسیدین ‫قربانی دارای علائم حیات بود؟
‫- نه, ‫- من روزهای سه‌شنبه خرید می‌کنم,
‫و وقتی داشتم خیابون رو میومدم بالا،
‫یه پسری رو دیدم,
‫همون پسری که اونجاست,
‫که جلوی در مغازه ایستاده بود و ‫از ورود افراد جلوگیری می‌کرد,
‫آلت قتل به نام قربانی ثبت شده بود,
‫یک نفر ادعا کرده که
‫می‌دونه سیگارها سر از کجا درآوردن,
‫رفیقم چندتا سیگار بهم داد که ‫گفته بود یه سوپرمارکت زده بود,
‫براتون عجیب نبود که اون شخص ‫همچنین اطلاعات حساسی رو باهاتون درمیون گذاشته؟
‫حساس؟ ما که عاشق همدیگه نیستیم,
‫گلوله به پهلوی راست برخورد کرده
‫و سپس به سمت شُش بالا رفته,
‫ما ریچارد اِوانز رو دستگیر کردیم، ‫که به نام خیابونی‌اش بوبو شناخته می‌شد,
‫شما می‌دونستین آقای اوانز و آقای کینگ ‫قصد سرقت از سوپرمارکت رو داشتن؟
‫من دیدم که کلاهشو برداشت، ‫پیشونی‌اش رو تمیز کرد،
‫بعدش از یه طرف دیگه رفت,
‫بافت شُش پاره شد و ‫خونریزی شدید داخلی شروع شد,
‫اونوقت کی به شما ‫گفته که ایشون در سرقت نقش داشتن؟
‫- بوبو اوانز, ‫- بذارین بپرسم,,,
‫ایشون همون فردیه که ‫به نام بوبو اوانز شناخته میشه؟
‫آره، خودشه,
‫- یکیشون پرسید پولا کجاست؟ ‫- یه سرقت بزن در رو بود,
‫یعنی چی؟
‫اونا چندتا عکس از ‫آدم‌های مختلف بهم نشون دادن,
‫- عکس بوبو اوانز, ‫- اولش نشناختمش,
‫سبب مرگ ضربه به اندام داخلی بود,
‫- یعنی اطلاعاتی که من دارم، نادرسته؟ ‫- نه,
‫- سوالی ندارم، عالیجناب, ‫- منظورت چیه سوالی نداری؟
‫من به کینگ اشاره نکردم، ‫من به بوبو اشاره کردم,
‫قضیه اون اتهام ضرب و شتم چی بود؟
‫- اعتراض دارم, ‫- رد میشه,
‫یعنی آقای نزبیت توی خون خودشون خفه شدن؟
‫بله,
‫خاطره,
‫دیگه حرفی ندارم، عالیجناب,
‫دادگاه به ساعت 9 صبح موکول میشه,
‫استیو، بیا اینجا,
‫- آقا, ‫- وایسا، وایسا، تند نرو پسر,
‫- خانم,,, ‫- جناب!
‫چیکار دارین می‌کنین؟ نیازی نیست که,,,
‫اگه تا خلافش ثابت نشه هنوز بی‌گناهه، ‫پس چرا نمی‌تونم باهاش حرف بزنم؟
‫- ببخشید, ‫- بهش دست نزن,
‫اونوقت به مشکل می‌خوریم, ‫استیو!
‫- مشکلی نیست, ‫- استیو!
‫خانم,,,
‫همیشه به خودم میگم,,,
‫- نیویورک‌سیتی, نگاه کن, ‫- آدمایی که اطرافت هستن رو بشناس,
‫هارلم, مثلاً ‫اون یارو رو اونجا می‌بینی؟
‫آره,
‫می‌بینم که هر روز از بقلش رد میشی,
‫اصلاً کنجکاو نیستی که چرا اونجاست و
‫هر روز همونجا می‌شینه و ‫هیچکاری نمی‌کنه؟
‫- فکر نمی‌کنی اونجا خسته میشه؟ ‫- نه، یعنی آره,
‫یا بهتر، اون کاکاسیاه‌های بی‌قرار اونجا رو چی میگی
‫که مدام عقب و جلو میرن؟
‫فکر می‌کنی اتفاقی هی بهمدیگه برخورد می‌کنن؟
‫- نه, ‫- حتی عمیق‌تر میشم,
‫اون مغازه لباسشویی رو نگاه کن,
‫تا حالا متوجه نشدی که هرکی میره داخل ‫یا میاد بیرون، لباسی همراهش نیست؟
‫اگه از کنار اون حرومزاده راه بری، ‫نه بوی نرم‌کننده حس می‌کنی،
‫نه بوی مواد شوینده، حتی ‫بوی لباس چرک هم نمیده,
‫- می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون این یه سیستمه، پسر, ‫دارن پول درمیارن,
‫طبقه‌ی بالا رو نگاه کن, ‫همون بالا, پرده قرمزه رو می‌بینی؟
‫- آره, ‫- دختره رو می‌بینی که داره بیرون رو می‌پاد؟
‫می‌دونی چی پشت اون پرده‌هاست؟
‫کُس,
‫تو کار فروش دختر هم هستن، ‫جدی میگم، رفیق,
‫هرکسی داستان خودشو داره,
‫صاحب‌های لباسشویی، فاحشه‌ها،
‫قماربازا، دختربازا، ‫صاحبخونه‌ها، همسایه‌ها,
‫لعنتی، حتی پلیس هم داستان خودش رو داره,
‫اوضاع بی‌ریختیه,
‫ولی باید برم خونه,
‫- این اطراف غریبی نکن، رفیق, ‫- باشه,
‫بعداً می‌بینیمت ریزه,
‫- تا بعداً, ‫- حتماً,
‫توی خیابون و همین اطراف,
‫حواستو جمع کن,
‫ولی رفیق خوب کیه؟
‫کی داره؟
‫الان به این نیاز ندارم, ‫خیلی خوشگله,
‫وای!
‫- این چیه، پسر؟ ‫- من بهش میگم مرد تغییرشونده،
‫چون توی جعبه‌اش اسمی نداشت,
‫می‌دونی من اسمشو چی می‌ذارم؟
‫چی؟
‫من مرد افریقایی‌ام,
‫بامزه بود، بابا,
‫ببینم، اگه یه ابرقهرمان بودی، ‫دوست داشتی کی باشی؟
‫اوم,,,
‫بذار فکر کنم,
‫- نمی‌دونم, ‫- برو اونور! دور بزن!
‫اگه تو ابرقهرمان بودی، ‫دوست داشتی کی باشی؟
‫معلومه پلنگ سیاه,
‫تو چطور، استیو؟
‫اگه می‌تونستی انتخاب کنی که ‫ابرقهرمان باشی، دوست داشتی کی باشی؟
‫چرا باید دلم بخواد یه ابرقهرمان باشم؟
‫- همین الانش برادرتم دیگه, ‫- آفرین، خوب بود,
‫- دوست داشتم, خوشم اومد, ‫- می‌خواستی کی باشی؟
‫سوپرمن؟ همم؟
‫- خوبه؟ ‫- ایول,
‫آره، با اون عینک و وسایلش،
‫و اگه آدما سربه‌سر خانواده‌ی من می‌ذاشتن،
‫چون اعتماد همه‌چیزه،
‫دهنشون رو سرویس می‌کردم,
‫باید مراقب باشی ‫دهن کیو سرویس می‌کنی,
‫می‌دونی من فکر می‌کنم بهتره کی باشی؟
‫کی؟
‫بتمن,
‫اونوقت من می‌تونم رابین باشم,
‫بتمن و رابین,
‫- شما یک تماس از,,, ‫- استیو هارمون
‫یک زندانی در MDC ‫مرکز تادیبی ایالت نیویورک دارید,
‫درصورت تقبل هزینه‌ی تماس، ‫فوراً عدد 3 را شماره‌گیری نمائید,
‫- استیون, ‫- بابا؟
‫صداتو خوب ندارم، حالت خوبه؟ ‫چی شده؟
‫نه، هیچی نشده، فقط,,,
‫فقط زنگ زدم ببینم در چه حالی هستین و ‫بگم، سلام حالتون چطوره؟
‫خب، ما خیلی نگرانت شده بودیم,
‫جدی؟ الان,,, الان کجایی؟
‫آه، ما الان انتهای خیابون 158 هستیم,
‫حال جری خوبه؟
‫دارم میرم دنبالش,
‫خیلی دلش برات تنگ شده,
‫واقعاً؟ بهش بگو سلام رسوندم,
‫چه گهی داری می‌خوری، بچه؟ ‫تلفن رو قطع کن ببینم,
‫- گورتو گم کن ببینم, گمشو! ‫- استیون؟
‫- ببخشید، داداش, ‫- استیون؟
‫استیون؟
‫کی بود؟ همه‌چی روبراهه؟
‫آره, کاری بود,
‫- اوه، ببخشید, ‫- معذرت می‌خوام, ببخشید,
‫بنظرت چطور داره پیش میره؟
‫خب، تا الان چیزی ندیدیم که ‫بی‌گناهی تو رو ثابت کنه,
‫نصف اون هیئت منصفه,,,
‫برخلاف چیزایی که ‫به ما گفتن وقتی باهاشون حرف زدیم,,,
‫از همون لحظه‌ی اولی که چشمشون به تو افتاد، ‫تصمیم گرفتن که گناهکاری,
‫تو یه پسر جوون و سیاه‌پوستی که ‫داری محاکمه میشی,
‫دیگه چی لازمه که بدونن؟
‫من فکر می‌کردم میگن ‫بی‌گناه تا خلافش ثابت بشه,
‫بستگی داره که ‫هیئت منصفه پرونده رو چطوری می‌بینه,
‫بهش بعنوان یه مسابقه نگاه کن ‫که کی داره حقیقت رو میگه,
‫دادستانی دور دادگاه می‌چرخه و ‫خیلی مسئول و مهم جلوه می‌کنه,
‫هیئت منصفه پیش خودشون فکر می‌کنن ‫"خب، اون بنظر خیلی صادق می‌رسه,"
‫"چرا باید ‫درمورد همچین چیزی دروغ بگه؟"
‫کار ما این نیست که ‫نشون بدیم داره دروغ میگه,
‫کار ما اینه که ‫نشون بدیم داره اشتباه می‌کنه,
‫خب، ما توی جلسه امروز ‫یه شاهد دیگه هم داریم,
‫بیا درمورد این پسره حرف بزنیم, ‫آزوالدو کروز,
‫- چی می‌تونی درموردش بهم بگی؟ ‫- گذشته,
‫کروز,
‫پسر عوضی دومینیکی، یه آشغال تمام عیار,
‫چته تو؟ ‫حواست به دوربینم باشه,
‫اینجارو، استیو هارمون,
‫از کلاس هشتم به بعد دیگه ندیدمت,
‫ولی الان توی مدرسه‌ی کونی‌ها توی بالاشهری، آره؟
‫- می‌ذاری اینطوری مسخره‌ات کنه، هارمون؟ ‫- می‌خوای چیکار کنی، هارمون؟
‫می‌خوای باهام دربیوفتی؟
‫بهتره دوربینم نشکسته باشه,
‫- پس باهام دربیوفت، سوسول! ‫- بیخیال، بیا!
‫زودباش,
‫- بزن دیگه, ‫- استیو!
‫حواسم بهت هست، هارمون, ‫مطمئن باش دوربینت واسه نمایش آماده‌ست,
‫آره، می‌گیریمت,
‫ستاره‌ی جهانی,
‫بچه سوسول!
‫چند سالتونه، آقای کروز؟
‫پونزده,
‫آقای کروز، شما در این سرقت که ‫منجر به یک قتل شد، شرکت داشتید؟
‫بله,
‫میشه بهمون بگید چرا؟
‫خب، چون از بوبو می‌ترسیدم,
‫گفته بود اگه توی سرقت کمکش نکنم، ‫منو خط‌خطی می‌کنه,
‫من از اون و جیمز کینگ می‌ترسیدم،
‫همینطور از استیو,
‫اونا همشون از من بزرگترن,
‫پیشنهاد ریچارد اوانز که بوبو معروفه، ‫به شما چی بود؟
‫گفته بود یه جایی رو مدنظر داره,
‫گفته بود کارم فقط اینه که ‫جلوی کسی که خواست بیاد دنبالشون رو بگیرم,
‫پس وقتی بوبو ‫اشاره کرد آدم‌های دیگه هم توی این سرقت هستن،
‫مشخصاً اعلام کرد نقش هرکدومشون ‫توی این سرقت چی بود؟
‫قرار بود کینگ هم باهاش بره و ‫اونجا رو بریزن بهم،
‫و استیو هم باید نگهبانی می‌داد,
‫چون به پول نیاز داشتین، توی سرقت دست داشتین؟
‫نه، من,,, اینکارو کردم ‫چون از بوبو می‌ترسیدم,
‫آقای کروز، شما به پلیس اعتراف کردین که
‫یه عضو فعال توی این جرم بودین، درسته؟
‫بله، درسته,
‫پس، بنابر صحبتی که داشتین،
‫میشه گفت تا گردن توی جرمی که ‫منجر به کُشته شدن یک نفر شد، گیر کردین,
‫این درست نیست؟ ‫همینطوری قضیه رو نمی‌بینین؟
‫فکر کنم,
‫دادستانی به شما حق انتخاب نداده؟
‫اینکه یا خودتون برید زندان یا ‫یک نفر دیگه رو بندازید زندان,
‫این انتخاب شما نبود؟
‫ببین، من که توی دادگاه دروغ نمیگم,
‫دارم حقیقت رو میگم,
‫پس، دروغ گفتن تحت قسم، نادرسته
‫ولی مشکلی نداره که برین توی یه سوپرمارکت
‫و سرقت مسلحانه انجام بدین؟
‫این,,, نادرست نیست؟
‫اون یه اشتباه بود,
‫آقای کروز، شما عضو یه گروه خلافکاری هستین؟
‫من عضو رایدرز هستم,
‫حالا چطوری عضو گروه رایدرز شدین؟
‫باید روی یکی نشونه‌گذاری کنی,
‫منظورت از اینکه "باید ‫روی یکی نشونه‌گذاری کنی" چیه؟
‫یعنی باید زخمی‌اش کنی، ‫جایی که معلوم باشه,
‫پس برای عضویت در گروه رایدرز، باید ‫صورت یک غریبه رو زخمی کنی,
‫آره، ولی دیگه اینکار رو نمی‌کنن,,,
‫ولی شما فقط چون از ‫بوبو می‌ترسیدین توی این سرقت شرکت کردین،
‫نه بخاطر اینکه خودتون ‫می‌خواستین نفعی از سرقت ببرین؟
‫بله,
‫حرف دیگه‌ای ندارم,
‫یه داستان برات تعریف می‌کنم، پسر, ‫یه دوست,
‫اسمش مِگا بود, ‫بهش می‌گفتن مگا میلیون,
‫چون یه پسری بود که ‫انگار یهو توی لاتاری برنده شد,
‫یه حرومزاده‌ی پولداری بود، درسته؟
‫ولی یه پولدار هم‌محله‌ای بود, یه پسربچه,
‫یه رفیق صمیمی هم داشت, ‫رفیقش اسمش کیو بود,
‫انگار دوتا داداش ناتنی بودن، منظورمو می‌گیری؟
‫می‌دونی، فکر کنم اون بچه‌ها ‫داشتن کلی پول توی هارلم درمی‌آوردن,
‫مگ می‌خواست ایمانش رو بسنجه,
‫حرکت کن دیگه,
‫حرکت کردم, نوبت توئه,
‫- تو که حرکت نکردی, حواسم بهت بود, ‫- حرکت کردم, نه، حواست نبود,
‫بیخیال، پیرمرد, ‫تقلب نکن,
‫- باشه, ‫- وایسا، اشتباه شد,
‫- بهت حمله کردم, ‫- باشه، خیلی‌خب,
‫حالا مگا و کیو تصمیم گرفتن ‫حالا که باهمدیگه اینقدر پول درآوردن،
‫برن یه خونه‌ی خوب باهمدیگه بگیرن، ‫بعنوان دوتا رفیق، دوتا برادر,
‫بعد از اینکه باهمدیگه یه گاوصندوق گرفتن،
‫مگ کم‌کم متوجه شد که
‫هر بار یکمی از پول‌ها کم می‌شد,
‫متوجه منظورم هستی؟
‫برای همین بهش گفت، ‫"گوش پسر، تو برادرمی،
‫تو بهترین رفیقمی, ‫تو مثل همخون منی,"
‫"ولی باید بدونم داداش، ‫داری از پول‌ها کِش میری؟"
‫به محض اینکه کیو گفت نه، ‫مگ یه گلوله توی صورتش خالی کرد,
‫الان صد سال بهش حبس خورده,
‫با اینکه بهش اعتماد نداشت، ‫ولی الان به چی رسید؟
‫خب، فکر کنم متوجه شد که ‫این بیرون نمیشه به هیچکس اعتماد کرد، می‌دونی؟
‫اوه، اینکه,,, بخشی از زندگیه,
‫گوش کن پیرمرد،
‫میشه اینقدر سخن‌های گوهربارت رو ‫به رخ ما نکشی و بازیت رو بکنی؟
‫می‌دونستی که اگه ‫بخوای برسی به اون بالا،
‫و مثلاً یه ببر پیدا کردی،
‫برای همین با خودت میگی "من سوار این ‫ببر میشم و میرم اون بالا, دست هیچکس بهم نمی‌رسه,"
‫اونم سوار ببر خودش شده بود,
‫وقتی رسیدن اون بالا، اون اونجا نبود,
‫پس اون,,, پس آدما کجا بودن؟
‫پسره توی ببر بود,
‫عدم اعتماد,
‫چطوری رفته بود توی ببر؟
‫ببر اون رو خورده بود,
‫آدم که نمی‌تونه سوار ببر بشه,
‫اون به ببر اعتماد کرد، مگه نه؟
‫آخه چه مزخرفی داری میگی؟ ‫گوش کن ببینم,,,
‫خیلی‌خب پیرمرد، بازیت رو بکن, ای بابا,
‫- بازی کردم، نوبت توئه, ‫- ببر و شیر و خرس,
‫با شاهت بیا سراغم,
‫ایده‌ی امریکایی از تعریف یه پسر خانواده,
‫,,, از تعریف یه پسر خانواده,
‫فکر کنم دارم ‫اون ایده رو پس می‌زنم,
‫من کاکاسیاهم استیو رو می‌بینم,
‫استیو، برو واسه مامان یکم سیر و ریحون بگیر,
‫الان کار دارم,
‫پسر، اگه الان بلند نشی و نری مغازه,,,
‫میشه حداقل چندتا بستنی بگیرم؟
‫با کوکی؟
‫آره,
‫هرچی می‌خوای بگیر, ‫فقط زودتر برو, بجنب,
‫- باشه، صبر کن, ‫- ممنونم، بروس,
‫- بعد از چند هفته تحقیقات,,, ‫- صداشو بیشتر کن,
‫پلیس بالاخره چند نفر رو دستگیر کرده
‫که در تیراندازی وحشیانه‌ی ‫سوپرمارکت نزبیت نقش داشته‌اند,
‫دفتر دادستانی حکم دستگیری چهار مردی
‫که صاحب مغازه، یعنی ‫آگوینالدو نزبیت رو به قتل رسوندن، صادر کرده,
‫درحال حاضر، پلیس اطلاعات بیشتری در ‫اختیار ما نذاشته و باید تا دستگیری‌ها، منتظر بمونیم,
‫گزارش زنده، من کِیتی گرینبام هستم,
‫پول کجاست، مامان؟
‫- مامان؟ ‫- چیه؟
‫پول؟
‫توی کیفمه, برو,
‫لطفاً شلوارت رو هم بکش بالا,
‫- نه، نمی‌بینم, ‫- نمی‌بینی؟
‫اصلاً ندیدم، چیه؟
‫همینجاست, ببین, ‫تو داری به رنگ نگاه می‌کنی,
‫بجای اینکه به,,,
‫فضا نگاه کنی,
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- عصر بخیر، خانم هارمون؟
‫من کارآگاه کاریل هستم, ‫ایشون هم افسر پلیس ویلیامز,
‫حالتون چطوره؟
‫جریان چیه؟
‫چطوری؟ اینطوری؟ چطوری؟
‫- اینطوری کمتر زشت بنظر میای, ‫- پس به کونش نگاه نکن,
‫- به دوربین نگاه نکن, ‫- دستم رو بذارم پشت دستم؟
‫استیو؟
‫اینطوری بذار,
‫- خیلی‌خب، استیو,,, ‫- یه,,,
‫سرتو بگیر بالا,
‫بیا بیرون رفیق,
‫استیو هارمون؟
‫بله,
‫شما به جرم قتل آگوینالدو نزبیت دستگیر شدین,
‫گفتین می‌خواین سوال بپرسین,
‫هرچی بگید علیه شما در دادگاه استفاده میشه,
‫بهش دست نزنین,
‫- چرا به پسرم دستبند زدین؟ ‫- شما حق گرفتن وکیل دارین,
‫دارین بچه‌مو کجا می‌برین؟
‫- اگه از پس هزینه‌ی وکیل برنمیاین,,, ‫- استیو، مامان پشت سرته,
‫حکم‌تون کجاست؟ وایسین,
‫کجا می‌برینش؟ اون هیچکاری نکرده,
‫- دارین کجا میرین؟ ‫- آقا!
‫- دارین کجا میریم؟ ‫- جواب مارو بدین!
‫- اشتباه گرفتینش, ‫- اینطوری باهاش رفتار نکنین,
‫- پشت سرت میایم، باشه؟ ‫- جریان چیه؟
‫- کجا میرین؟ کدوم حوزه؟ ‫- دارین کجا می‌برینش؟
‫- کجا میرین؟ ‫- استیو؟ استیو؟
‫صدامو نمی‌شنوین؟ کجا میرین؟
‫- ما همینجاییم, ‫- ها؟
‫کجا میرین؟ ‫خیلی‌خب، باشه,
‫استیو!
‫جریان چیه؟ چه اتفاقی داره میوفته؟
‫تو,,, تو برو,
‫برو,,, برو جری رو بیار,
‫الان نور خیلی خوب روت افتاده,
‫- واقعاً؟ ‫- می‌بینمت,
‫- فقط همینو بلدی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫می‌تونی یکم بیشتر تلاش کنی؟
‫- باشه, ‫- این همون تسته که می‌گفتم,
‫- رنه, ‫- خیلی‌خب, گنگستری, تیپ گنگستری,
‫- مزه‌ی اولین بوسه, چهارمین بوسه, ‫- خب، من داشتم فکر می‌کردم,
‫درمورد چی؟ وایسا!
‫- صدای خنده‌اش, ‫- کارگردان منم,
‫- من کارگردانم, ‫- مزه‌ی غروب بالاشهر,
‫کی گفته؟
‫- من یه تصویر دارم, ‫- یه الهاماتی داری؟ منم دارم,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫من یه دختر شکلاتی خوشگل می‌بینم,
‫- من یه خانم سیاهم! ‫- آره، خوشگل و خوشمزه,
‫صدای تماس بدنش با بدن من,
‫هشتگ، جادوی دختر سیاه,
‫دختر برانکسی که اومده هارلم, می‌بینمش,
‫- همیشه هارلم بودم, ‫- همیشه هارلم بوده, همینجا بمون,
‫Dev Hynes - Charcoal Baby
‫♪ هیچکس دلش نمی‌خواد اون آدم عجیب باشه ♪
‫♪ هیچکس دلش نمی‌خواد قوی سیاه باشه ♪
‫تو صورت اون کاکاسیاه, ‫حرومزاده برگشت به من گفت,,,
‫هی! اینجارو، منو ببین، استیو!
‫بیا ببینم,
‫تو خیابون چه گهی می‌خوره؟ ‫کارای بعد از مدرسه,
‫فازت با اون بچه کلاه زرده چیه؟
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم, آروم بگیر,
‫این وقت شب از کدوم قبرستونی میای؟
‫از خونه‌ی دوستم, درس می‌خوندیم,
‫ایول, درس می‌خوندین,
‫خیلی‌خب,
‫این پسرعمومه، بوبو,
‫چه خبرا، بی؟
‫من و بوبو اینجا نشسته بودیم و ‫درمورد یه سری مسائل حرف می‌زدیم,
‫Sister Nancy - Bam Bam
‫درمورد تموم افرادی که درموردشون حرف زدیم و ‫می‌شناسیمشون که توی این محله بودن,
‫تمام زندگی‌شون توی یه محله گیر افتادن,
‫بدون هیچ موفقیتی، هیچی,
‫تا حالا شده فکر کنی چرا؟
‫اعتماد, نمی‌تونی به هیچکس اعتماد کنی,
‫هیچ شرافت و هیچی درکار نیست,
‫قضیه همینه, ‫نمیشه به اینا اعتماد کرد,
‫داداش,
‫ببین، استیو,
‫اعتماد داداش، همه‌چیزه,
‫می‌دونی توی این خیابونا هواتو دارم,
‫نیازی نیست نگران باشی, ‫می‌دونی پشتت درمیام,
‫می‌دونی، من باید بدونم که ‫این اعتماد دو طرفه‌ست,
‫باهم هم‌نظریم, گرفتی؟
‫می‌فهمی ریزه؟ ‫می‌تونم بهت اعتماد کنم هوامو داری، مگه نه؟
‫دقیقاً منظورم همینه,
‫کافی بود همینو بشنوم, ‫نیازی به گفتن نیست، داداش,
‫خیلی‌خب، عزیز, تو آماده‌ای,
‫بزن بریم، رفیق,
‫حافظه خیلی عجیبه,
‫شاید فکر می‌کنین من یادم میاد ‫اصلاً چرا نیاز داشتم باهاش حرف بزنم,
‫- بریم جرسی,,, ‫- و از هم‌صحبتی باهاش لذت ببرم,
‫ولی یادم نمیاد,
‫چندتا از کتاب‌هات رو آوردم,
‫نمی‌خوام خیلی از درسات عقب بیوفتی,
‫همین‌الانشم خیلی عقب افتادی,
‫می‌دونم,
‫مردم از اینجور وضعیت‌ها خلاص میشن,
‫موفق میشن و پشت سرشون رو هم نگاه نمی‌کنن,
‫این آدمی که تو هستی رو عوض نمی‌کنه، استیو,
‫متوجهی؟
‫آره,
‫هنوز می‌تونی آموزشگاه فیلمسازی‌تو بری,
‫هنوز می‌تونی کارای بزرگی انجام بدی,
‫آره,
‫آره، می‌تونم,
‫می‌دونم اونطور که باید، ‫تو رو به کلیسا نمی‌بردم، ولی,,,
‫چند خط رو علامت زدم، ‫ازت می‌خوام اونا رو بلند بخونی,
‫ببخشید، نمیشه بهش کتاب بدین,
‫فقط بعد از من تکرار کن، باشه؟
‫اینجا؟
‫- آره, ‫- وایسا، همینجا، همین الان؟
‫"خداوند قدرت منه,"
‫- "و سپر من," ‫- "و سپر من,"
‫"قلب من به نورش گرمه,"
‫"و به من کمک می‌کنه,"
‫- "قلبم به سوی خوشبختی گام برمی‌داره," ‫- "قلبم به سوی خوشبختی گام برمی‌داره,"
‫"و با سرودم,,,"
‫"او را ستایش می‌کنم,"
‫خوبه,
‫می‌دونی، اسمت رو از روی پدرم گذاشتم,
‫اون بهترین مردی بود که می‌شناختم,
‫ما نوادگان آدم‌های خیلی خاصی هستیم, ‫می‌شنوی چی میگم؟
‫هیچوقت اینو فراموش نکن,
‫تو این نیستی,
‫خاطره,
‫گناهکار، مگر اینکه خلافش ثابت بشه,
‫باید تبدیل به چه آدمی بشی تا ‫25 سال تا ابد اینجا دووم بیاری؟
‫شب‌ها صدای مردا رو می‌شنیدم که ‫قاطی می‌کردن و داد می‌زدن,
‫- فحش می‌دادن، حمله‌ی عصبی! ‫- آزادم کن، کاکاسیاه!
‫نگهبان‌ها با زندانی‌ها بدرفتاری می‌کردن,
‫- زندانی‌ها با نگهبان‌ها بدرفتاری می‌کردن, ‫- من همینجام!
‫قبلاًها خیلی گرسنه‌ام میشد،
‫ولی معده‌ام رو طوری تمرین دادم ‫که نخوام زیاد غذا بخورم,
‫اینطوری وقتی کسی غذامو می‌دزده، ‫چیزیم نمیشه,
‫هرکاری اینجا می‌کنم از توی ‫لنز گناهکار علیه گناهکار سنجیده میشه,
‫موقعیت باخت-باخت‌ـه,
‫می‌خوام همین الان فریاد بکشم,
‫- استیو! ‫- زودباش کوچولو، وقتت تمومه,
‫بجنب,
‫دادستانی بوبو اوانز رو به جایگاه دعوت می‌کنه,
‫- اعتراض دارم! اعتراض دارم! ‫- نه!
‫به چی اعتراض دارین؟ ‫کسی چیزی نگفت,
‫- چرا لباس زندانی تنشه؟ ‫- نه!
‫- وایسا! ‫- کثافت آشغال! خبرچین!
‫نظم! نظم!
‫- آقای کینگ! ‫- ببخشید, ببخشید!
‫- ببخشید, تقصیر من بود, ‫- چیزی نیست, ردیفه,
‫من تحمل همچین برون‌ریزی‌هایی رو ‫توی دادگاهم ندارم,
‫یه بار دیگه اینکار رو بکنی، میگم ببرنت,
‫عذر می‌خوام, عذر می‌خوام، آقای قاضی,
‫خودش نخواست کت‌شلوار بپوشه, ‫ما پیشنهاد کردیم,
‫برو,
‫بجنب, برو بالا,
‫دست چپ,
‫دست راست بالا,
‫سوگند می‌خورین به یاری خدا، حقیقت رو بگین و ‫تمام حقیقت و چیزی به جز حقیقت نگین؟
‫- آره, ‫- بفرما بشین,
‫آقای اوانز, شما ‫لباس زندانی به تن دارین,
‫وضعیت فعلی شما چیه؟
‫هفت و نیم تا ده سال ‫توی زندان گرین هِیون بهم خورده,
‫- دلیل حبس شما چیه؟ ‫- فروش مواد,
‫خیلی‌خب,
‫آقای اوانز، لطفاً بگین 12 سپتامبر پارسال ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫من و گینگ یه سوپرمارکت زدیم,
‫رفتیم اونجا و بیرون وایسادیم,
‫بعدش یه علامت از اون گرفتیم,
‫ببخشید، کی؟
‫همون پسره که اونجا ‫کنار زن موقرمزه نشسته,
‫ثبت کنین که ‫آقای اوانز، آقای هارمون رو شناسایی کرد,
‫لطفاً ادامه بدین,
‫ما رفتیم تو،
‫اونی که پشت پیشخون بود، ‫ترسید و آتیش رو گرفت دستش,
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- ببخشید، آتیش؟
‫- پولا رو رد کن بیاد! ‫- یه تفنگ,
‫پولارو بده ببینم,
‫تفنگشو بگیر!
‫بگیرش!
‫بجنب! بجنب!
‫زودباش!
‫- نگاه کن! نگاه کن! ‫- بهت گفته بودم!
‫زودباش! چندتا سیگار بردار, ‫زودباش، بدو بریم!
‫لعنتی، زودباش، بدو!
‫هر چی می‌خواستیم ‫برداشتیم و زدیم به چاک,
‫غیر از پول دیگه چی برداشتین؟
‫چندتا سیگار,
‫بعدش چی؟
‫رفتیم یه مغازه مرغ سوخاری توی لِنوکس، بال و ‫سیب‌زمینی و نوشابه پرتغالی گرفتیم,
‫آقای اوانز، بقیه‌ی پول سرقت چی شد؟
‫من و کنیگ باهم تقسیم کردیم,
‫خیلی‌خب, قرار بود کس دیگه‌ای هم ‫توی اون پول سهیم باشه؟
‫آره,
‫پسره‌ی دومینیکی هم قرار بود یه سهمی ببره, ‫همینطور آدمِ کینگ,
‫آقای اوانز، بابت شهادت امروزتون ‫باهاتون یه معامله‌ای شده,
‫می‌تونین بهمون بگین ‫اون معامله چی بوده؟
‫خبرچین عوضی!
‫اگه جریان رو تعریف کنم،
‫به حکمم تخفیف می‌خوره و ‫فقط ده سال دیگه به حبسم اضافه میشه,
‫- خبرچین بی‌ناموس, ‫- امروز قراره حقیقت رو بهمون بگین؟
‫بله,
‫دیگه حرفی ندارم، عالیجناب,
‫آقای اوانز، شما کِی با آقای هارمون صحبت کردین
‫درمورد سرقت؟
‫من هیچ صحبتی سرقت باهاش نداشتم, ‫اون آدمِ کینگه,
‫آقای هارمون روز سرقت چی پوشیده بودن؟
‫نمی‌دونم, شاید شلوار جین,
‫جزئیات دیگه‌ای درمورد ‫پوشش‌اش یادتون نمیاد؟
‫منکه به لباس‌های پسرا نگاه نمی‌کنم,
‫خیلی‌خب، آقای اوانز,
‫قرار بود دقیقاً آقای هارمون چیکار کنه
‫اگه یک نفر رو داخل سوپرمارکت می‌دید؟
‫- بهمون علامت بده, ‫- چه‌جور علامتی؟
‫یه چیزی که ‫بهمون بفهمونه اون تو پلیس هست,
‫یعنی قرار بود چشمک بزنه؟ ‫دست تکون بده، یا آستینش رو لمس کنه؟
‫نمی‌دونم,
‫گفتین نقشه‌ی سرقت رو ‫با کنیگ کشیدین، ایشون بهت نگفت؟
‫فکر می‌کردم کینگ حواسش هست, ‫بهم گفته بود همه‌چی ردیفه,
‫درمورد سرقت با ‫آزوالدو کروز هم حرف زدین؟
‫چندتا چیز بهش گفتم,
‫بهش گفتین اگه توی سرقت ‫بهتون کمک نکنه، بهش آسیبی می‌رسونین؟
‫نه، خودش می‌خواست بیاد,
‫ایشون شهادت دادن که ‫فقط از ترس شما توی این سرقت نقش داشته,
‫من هیچکس رو اگه خودش نخواد ‫توی همچین موقعیتی قرار نمیدم,
‫چون نمیشه به کسی که ‫دلش به قضیه نیست، اعتماد کرد,
‫با آقای هارمون بعد از سرقت حرف زدین؟
‫نه,
‫اون پولی هم دریافت کرد؟
‫نه، وقتی فهمیدیم طرف مُرده ‫مجبور بودیم یه مدت آفتابی نشیم,
‫ما یعنی کی؟
‫من و این کاکاسیاه, من و کینگ,
‫دهنتو,
‫ممنونم,
‫صحبت دیگه‌ای ندارم,
‫آقای اوانز، دقیقاً قبل از اینکه برای سرقت ‫وارد سوپرمارکت بشین، داشتین چیکار می‌کردین؟
‫منتظر اون بودم تا بیاد بیرون,
‫کی؟ استیو هارمون؟
‫آره, خودش,
‫صحبت دیگه‌ای ندارم، عالیجناب,
‫ولی آقای اوانز، شما گفتین که قبل از سرقت ‫با آقای هارمون حرف نزدین,
‫میگین که کینگ به شما گفته ‫قرار بود ایشون توی قضیه باشه،
‫ولی حتی نمی‌دونین چطور ‫آقای هارمون قرار بود بهتون علامت بده
‫که یک نفر داخل سوپرمارکته,
‫و طبق دانسته‌های شما،
‫آقای هارمون هیچ پولی بابت ‫شراکتِ مورد بحث‌شون در سرقت دریافت نکردن,
‫اون آدمِ کینگه,
‫به من ربطی نداشت,
‫ممنونم، آقای اوانز,
‫سرتو بگیر بالا, ‫می‌خوای اونا ازت نااُمید بشن؟
‫دادستانی صحبتی ندارن، عالیجناب,
‫بسیارخب,
‫متأسفانه امروز بیشتر از این ‫برای فیلم راشامون وقت نداریم,
‫عاشقش شدم, آره,
‫آره, مطمئنم همینطوره، کسپر,
‫می‌دونین، توی اولین قرار با همسرم ‫اون رو بردم تماشای این فیلم,
‫با آکیرا کوروساوا اون رو مجذوب خودم کردم,
‫من فقط می‌خوام بدونم ‫که کی داره حقیقت رو میگه,
‫فکر می‌کنی فقط ‫یک حقیقت وجود داره، الکساندرا؟
‫خیلی‌خب,
‫بیاین یه آزمایش انجام بدیم,
‫اگه از من و بعدش خانم ساویکی ‫درمورد اون قرار اول بپرسین،
‫و بعدش هم از کسی که ‫پشت سر ما توی سالن نشسته بود سوال کنین،
‫اونوقت جواب‌های کاملاً ‫متفاوتی می‌شنوین، اینطور نیست؟
‫- چرا,,, چرا باهاتون ازدواج کرد؟ ‫- این برای من هم سواله، کسپر,
‫ولی چرا از یه رویداد، برداشت‌های ‫متفاوتی وجود داره؟
‫چون همه، همه‌چیز رو متفاوت می‌بینن,
‫دقیقاً,
‫همسرم بهتون میگه که ‫دست‌های من چقدر عرق کرده بودن,
‫چون همش سعی می‌کردم دست‌هاش رو بگیرم,
‫یا اینکه بی‌وقفه هرچی رو که ‫می‌دیدم، براش زمزمه می‌کردم,
‫من چی بهتون می‌گفتم؟
‫که البته قبلاً تو زندگیم اینقدر خوشحال نبودم,
‫نکته اینجاست که هرکدوم از ماها ‫دیدگاه خودش رو نسبت به وقایع داره،
‫و هر تصمیمی که برای فیلم می‌گیرین، ‫هر خط دیالوگی که می‌نویسین،
‫هر نمایی که تدوین می‌کنین، ‫بازتاب دیدگاه شما نسبت به اون واقعه‌ست,
‫شما دیدگاه‌تون رو می‌پذیرین و ‫حقیقت خودتون رو بیان می‌کنین,
‫همونطور که خودتون می‌دونین,
‫- خانم اوبرایان, ‫- بله، آقای قاضی,
‫طرف مدافع قصد داره ‫آقای لیروی ساویکی رو به جایگاه دعوت کنه,
‫چی؟
‫سورپرایز,
‫ممکنه اسمتون رو برای ‫ثبت در صورت‌جلسه اعلام کنین؟
‫- لیروی رابرت ساویکی, ‫- ممنونم، آقای ساویکی,
‫ممکنه بپرسم شغل شما چیه؟
‫من یک معلم در دبیرستان استایوسنت هستم,
‫یکی از معتبرترین ‫دبیرستان‌های دولتی محسوب میشه,
‫بله، یکی از بهترین مدارس شهره,
‫استیو هارمن رو از کجا می‌شناسین؟
‫من دو ساله که استیو رو می‌شناسم,
‫از سال اولش، عضو ‫برجسته‌ای توی کلوپ فیلم‌سازی من بود,
‫دانش‌آموزها توی کلوپ فیلم‌سازی چیکار می‌کنن؟
‫درمورد زبان فیلم حرف می‌زنیم،
‫زیبایی‌شناسی فیلم، ‫و اثربخشی در داستان‌گویی,
‫همینطور پروژه‌های خودشون رو می‌سازن,
‫میشه نظرتون رو درباره‌ی کارهای استیو بیان کنین؟
‫فکر می‌کنم استیو ‫یه مرد جوون فوق‌العاده‌ایه,
‫اون باهوش، بااستعداد و ‫به شدت پُر تلاشه,
‫ایشون رو یک ‫مرد جوون صادق هم می‌دونین؟
‫کاملاً صادق,
‫هرکاری که می‌کنه، به دنبال حقیقته,
‫پس اگه به شما بگه که ‫بصورت اتفاقی توی اون سوپرمارکت بوده,,,
‫بدون شک باورش می‌کردم,
‫ممنونم,
‫حرف دیگه‌ای ندارم,
‫آقای ساویکی، گفتین که شما ‫معلم مدرسه‌ی آقای هارمون هستین، درسته؟
‫صحیحه,
‫توی محله‌ی ایشون هم زندگی می‌کنین؟
‫نه، زندگی نمی‌کنم,
‫پس، با اینکه شما ‫می‌خواین شخصیت ایشون رو ضمانت کنین،
‫درسته اگر بگیم که ‫شما نمی‌دونین آقای هارمون چیکار می‌کنه
‫وقتی برمی‌گرده به محله‌ی خودش؟
‫- بله یا خیر؟ ‫- خیر,
‫شما هیچی درمورد فشارهایی که ‫ممکنه توی زندگی‌اش حس کنه که
‫اون رو به راه‌های نادرستی می‌کشونه، ‫نمی‌دونین، درسته؟
‫خب، اگه بخوایم روراست باشیم،
‫آدم هیچوقت نمی‌تونه ‫خودش رو جای کس دیگه‌ای بذاره,
‫صحیح, تاحالا خونه‌ی ایشون رفتین,,,
‫معذرت می‌خوام، حرفم هنوز تموم نشده بود,
‫متأسفم، یه سوال بله یا خیر بود,
‫باشه، بسیارخب,
‫نه,
‫درسته با اینکه نمی‌دونم ‫زندگی استیو به چه شکل هست
‫چه در خونه و چه در محله‌اش،
‫به هیچ وجه نمی‌تونم باور کنم استیوی که من می‌شناسم
‫توانایی انجام ‫هیچکدوم از این کارها رو داشته باشه,
‫استیو تازه داشت خودش رو پیدا می‌کرد،
‫و اینکه الان اینجاست، ‫و تمام این بلاها داره سرش میاد،
‫غیر قابل باوره,
‫می‌دونین بعد از ساعت 10 شب ‫به چه کارهایی مشغول میشه؟
‫- بله یا خیر؟ ‫- خیر,
‫- بعد از نیمه‌شب هم باهاش هستین؟ ‫- نه نیستم,
‫نه, آیا در بعدازظهر 12 سپتامبر ‫سال گذشته، همراهش بودین؟
‫- می‌دونستین داشته چیکار می‌کرده؟ ‫- مشخصه که نبودم,
‫دیگه سوالی ندارم,
‫می‌تونین تشریف ببرین,
‫من می‌بازم، مگه نه؟
‫من قراره ببازم, ‫فقط بهم بگو,
‫نمی‌دونم,
‫چرا، می‌دونی,
‫چرا، چرا می‌دونی, فقط بگو,
‫اونا اصلاً نمی‌دونن من کی‌ام,
‫هیچکس توی اون ‫دادگاه نمی‌دونن من چجور آدمی‌ام,
‫چی باید بدونن؟
‫مهم نیست,
‫حتی نمی‌تونن بشنون,
‫من نمی‌تونم 25 سال اون تو بگذرونم,
‫- گوش کن, ‫- نه، من,,,
‫باید یه فکری درموردش بکنیم,
‫دیگه چی؟ می‌تونیم یه درخواست بنویسیم؟
‫درخواست چی؟
‫نمی‌دونم, یه چیزی که بهمون یکم ‫زمان بده و ازشون بخوایم پرونده رو رد کنن,
‫- هیچ دلیلی برای رد پرونده وجود نداره, ‫- خب از شاهدهای بهتر استفاده کنیم, چون,,
‫- باید بهشون بفهمونیم جای من اونجا نیست, ‫- استیو!
‫- جای من اونجا نیست, ‫- گوش کن,
‫نه! تو نمی‌دونی ‫چون تاحالا اون تو نبودی,
‫به من نگاه کن,
‫من هرکاری که بلدم دارم انجام میدم، ‫ما هم یه فرصت داریم,
‫یه فرصت داریم، باشه؟
‫هر حکمی هم بدن، ‫ما باز دوباره تلاش می‌کنیم,
‫بازم تلاش می‌کنیم,
‫می‌دونی، ما بهترین شاهد رو داریم,
‫تو,
‫باید توی جایگاه بشینی,
‫من می‌خوام هیئت منصفه بهت نگاه کنن، ‫و تو هم بهشون نگاه کنی،
‫و بگی که اینکار رو نکردی,
‫از پسش برمیای؟
‫باشه,
‫خبر خوب اینه که ‫بوبو به نقشش توی سرقت اعتراف کرده,
‫همچنین گفته کینگ باعث مرگ اون مرد شده,
‫خبر بد اینه که فیلم دوربین‌های امنیتی ‫تو رو مقابل سوپرمارکت نشون میدن،
‫و اون زن شهادت داده که ‫تو رو دیده اونجا توقف کردی,
‫تو هم بهم گفتی کینگ رو می‌شناختی, ‫اگه ما نتونیم در ذهن هیئت منصفه,,,
‫بین تو و کینگ ‫فاصله ایجاد نکنیم،
‫به مشکلات بزرگی برمی‌خوریم,
‫اگه کینگ بگه,,, شهادت بده ‫همون کاری که ازم خواستن رو انجام دادم، چی؟
‫نمی‌تونه, وقتی دستگیر شد ‫به پلیس گفته بود بوبو رو نمی‌شناسه,
‫و دادستانی می‌تونه ثابت کنه که اون یه دروغه,
‫استیو,,,
‫اینکه چطوری قراره دوران جوونی‌ات رو بگذرونی
‫به این بستگی داره که ‫هیئت منصفه چقدر تو رو باور کنه,
‫هارمون,
‫می‌خوای امروز بیدار شی یا نه؟
‫از وقت نهار جا موندی,
‫یه چیزی واست آوردم بخوری، پسر,
‫خب، تشکری در کار هست؟
‫ممنونم,
‫دادگاه درمورد اینکه چی واقعیه، نیست,
‫درمورد حقیقت هم نیست,
‫درمورد اینه که تو خودت رو بشناسی,
‫چون اون آدما، ‫وکیل‌ها، هیئت منصفه،
‫فقط یه سیاهپوست دیگه می‌بینن ‫که رپ می‌خونه و تو خیابونا ولگردی می‌کنه,
‫ولی این تو نیستی,
‫تو لایق این نیستی، پسر,
‫چندتا سوال ازت می‌پرسم,
‫وقتی از جوابت خوشم اومد، ‫می‌ذارم سر لیوان رو به بالا باشه,
‫وقتی از جوابت خوشم نیاد، ‫برش می‌گردونم,
‫وقتی برش گردوندم،
‫تو باید متوجه شی ‫مشکل جوابی که دادی کجا بود، فهمیدی؟
‫اهمم,
‫آیا قبل از شروع دادگاه ‫با جیمز کینگ آشنایی داشتی؟
‫نه,
‫یعنی، آره, کم و بیش,
‫آخرین باری که قبل از سرقت ‫باهاش حرف زدی، کِی بود؟
‫فکر کنم تابستون پارسال,
‫یعنی، نمی‌دونم,
‫اون از اون آدمایی نیست ‫که من زیاد باهاشون حرف بزنم,
‫آقای هارمون،
‫آیا شما در سرقت سوپرمارکت، نقش دیده‌بان رو داشتین،
‫یا داخل سوپرمارکت رو ‫بررسی کردین تا اون سرقت صورت بگیره؟
‫ببین، پسر,
‫وقتی امروز وارد دادگاه میشی
‫هرچیزی که بگن، هیچ معنی‌ای نمیده, ‫هیچی نمیگن که حقیقت باشه,
‫تو این نیستی,
‫تمام این وحشی‌ها و ‫آدم‌های عوضی اینجا
‫همشون میگن بی‌گناهن،
‫ولی سیستم میگه همه گناهکارن,
‫پس می‌خوای فرق بین ‫بی‌گناه و گناهکار رو بدونی؟
‫باید پای حقیقت خودت وایسی,
‫و یادت باشه، همیشه توی چشماش نگاه کنی,,,
‫هواخوری تمومه,
‫طرف مدافع، استیو هارمون رو به جایگاه فرا می‌خونه,
‫دست چپ روی انجیل, ‫دست راست بالا,
‫سوگند می‌خورین به یاری خدا، حقیقت رو بگین و ‫تمام حقیقت و چیزی به جز حقیقت نگین؟
‫سوگند می‌خورم,
‫بفرما بشین,
‫استیو,
‫ممکنه بهم بگی بعدازظهر 12 سپتامبر کجا بودی
‫و موقعیت شما نسبت به ‫سوپرمارکت آگوینالدو نزبیت، چی بود؟
‫من داشتم می‌رفتم خونه,
‫هوا گرم بود، برای همین ‫رفتم توی سوپرمارکت تا یه نوشیدنی بگیرم،
‫و وقتی داشتم می‌رفتم ‫داخل مغازه، با آقای کینگ برخورد کردم,
‫سلام کردیم,
‫من رفتم نوشیدنی‌ام رو گرفتم، ‫بعدش رفتم خونه,
‫می‌دونستی آقای اوانز و آقای کینگ ‫قصد سرقت از اون سوپرمارکت رو داشتن؟
‫نه, نه، اصلاً نمی‌دونستم,
‫پس اصلاً سراغت نیومدن
‫تا بهت بگن نقش دیده‌بانی ‫در این سرقت رو داشته باشی؟
‫نه، سراغم نیومدن,
‫اصلاً حتی می‌دونستی که
‫یه دیده‌بان سرقت باید چه کارهایی انجام بده؟
‫نه,
‫راستش، نمی‌دونستم,
‫ممنونم,
‫حرف دیگه‌ای ندارم,
‫آقای هارمون، شما آقای جیمز کینگ رو می‌شناسین؟
‫- هم‌محله‌ای هستیم, ‫- زیاد باهم حرف می‌زنین؟
‫- هر از گاهی, ‫- "هر از گاهی,"
‫آخرین باری که قبل از سرقت ‫باهم حرف زدین، کِی بود؟
‫من,,, دقیقاً یادم نمیاد، ‫ولی خیلی وقت پیش بود,
‫شاید,,, شاید اوائل تابستون پارسال؟
‫صحیح, درمورد چی باهم حرف زدین؟
‫خب، نمی‌دونم,
‫خیلی سخته که هر مکالمه‌ای رو ‫با هرکسی داشتین، یادتون باشه، درسته؟
‫- درسته, ‫- بله,
‫- استرس دارین، آقای هارمون؟ می‌خواین استراحت کنین؟ ‫- نه، مشکلی نیست,
‫- مطمئنین؟ ‫- بله,
‫خیلی‌خب, با بوبو هم زیاد هم‌صحبت بودین؟
‫شاید بهش سلام کرده باشم،
‫ولی هیچ مکالمه‌ای باهاش نداشتم, ‫اصلاً نمی‌شناسمش,
‫یادتون میاد شهادت آقای اوانز چی بود؟ ‫گفتن شما رو دیدن از سوپرمارکت اومدین بیرون؟
‫درست قبل از سرقت, یادتون میاد؟
‫شنیدم چی گفت,
‫- همین اتفاق افتاد؟ ‫- من توی سوپرمارکت بودم,
‫دوباره برام تعریف کنین, ‫شما رفتین توی مغازه، چون,,,
‫چون تازه داشتم از مدرسه برمی‌گشتم، ‫و هوا گرم و منم تشنه‌ام بود,,,
‫برای همین رفتم توی ‫سوپرمارکت و یه نوشیدنی خریدم,
‫صحیح، پس تشنه‌اتون بود
‫- و می‌خواستین یه نوشیدنی بگیرین؟ ‫- درسته,
‫- نوشیدنی هم خریدین؟ ‫- بله,
‫- چی؟ چی گرفتین؟ ‫- یه نوشابه‌ی خامه‌ای,
‫خانم هنری گفتن شما رو دیدن ‫که جلوی درگاهِ مغازه ایستاده بودین,
‫شهادت دادن که داشتین بهشون علامت می‌دادین، ‫کلاهتون رو برداشتین و دست روی ابروهاتون کشیدین,
‫من دست روی ابروهام نکشیدم, ‫اصلاً اینطور نبود,
‫فقط داشتم نزدیک می‌شدم ‫تا نور آفتاب روی خیابون رو بهتر ببینم,
‫همین,
‫جلوی در ایستاده بودین، ‫زیاد از اینکارها می‌کنین؟
‫جلوی در می‌ایستین و به نور خیره می‌شین؟
‫بعنوان یه فیلمساز، کارم همینه,
‫- واقعاً؟ ‫- بله,
‫هیچ علامتی در کار نبود؟ ‫کلاهتون رو برداشتین و دست روی ابرو کشیدین,,,
‫- این علامت نبود؟ ‫- علامتی درکار نبود,
‫- علامت نبود؟ ‫- علامت نبود,
‫شاید حقیقت اینه،
‫که شما داشتین به این دو مرد ‫برای سرقت علامت می‌دادین، درسته؟
‫نه,
‫بیاین برگردیم سراغ آقای کروز, باشه؟
‫ایشون شهادت داده که شما قرار بود ‫برین توی فروشگاه و بررسی کنین پلیس نباشه,
‫اعتراض دارم,
‫آقای قاضی، معتقدم آقای کروز گفتن فقط ‫شنیدن که قضیه از این قراره,
‫طور دیگه‌ای سوالم رو مطرح می‌کنم، عالیجناب,
‫آقای هارمون، شما شنیدین آزوالدو گفت
‫که متوجه شده بود شما نقش دیده‌بان رو دارین؟
‫شنیدم چی گفت,
‫یعنی میگین آقای کروز هم دروغ میگه، درسته؟
‫ممکنه یه نفر بهش گفته باشه ‫من توی این قضیه نقشی داشتم،
‫ولی خودم می‌دونم که نداشتم,
‫راستش رو بخواین، فکر نمی‌کنم ‫آزوالدو خیلی ازم خوشش بیاد,
‫چرا؟
‫چون وقتی داشتم با دوربینم توی محله ‫فیلم می‌گرفتم، بهم گفت کونی,
‫خب، بیاین تمرکز کنیم آقای هارمون، باشه؟
‫شما آقای کینگ رو یک دوست می‌دونین یا یک آشنا؟
‫آشنا,
‫آقای آزوالدو کروز چطور؟
‫- دوست یا آشنا؟ ‫- آشنا,
‫آقای اوانز چطور؟ ‫ایشون رو دوست می‌دونین یا آشنا؟
‫آشنا, اگه بشه گفت,
‫"اگه بشه گفت," یعنی شما با تمام افرادی که ‫توی این سرقت دست داشتن، آشنا بودین، درسته؟
‫- اعتراض دارم! ‫- اعتراض دارم، آقای قاضی,
‫- خودشون بهتر می‌دونن, ‫- وارده,
‫هیئت منصفه ‫آخرین بیانیه رو درنظر نگیرن,
‫هیچکس در این مسئله دخیل نیست
‫تا زمانی که هئیت منصفه تصمیم‌شون رو بگیرن,
‫و بله، آقای پتروچلی، ‫شما خودتون بهتر می‌دونین,
‫باید بترمگه بشینه,
‫از دادگاه عذرخواهی می‌کنم، عالیجناب, ‫دیگه سوالی ندارم,
‫استیو، تو می‌دونی
‫آقای کروز، آقای کینگ ‫یا آقای اوانز کجا زندگی می‌کنن؟
‫نه,
‫- تاحالا خونه‌شون رفتی؟ ‫- نه,
‫- تاحالا خونه‌ی تو اومدن؟ پدر و مادرت رو می‌شناختن؟ ‫- نه, به‌هیچ‌وجه,
‫- دوستات رو می‌شناختن؟ ‫- نه,
‫حرف دیگه‌ای ندارم,
‫خانم‌ها و آقایون هیئت منصفه،
‫یک مرد بی‌گناه به قتل رسیده, ‫به شکل وحشیانه و بی‌رحمانه‌ای,
‫از شما بی‌سوادها نمی‌پرسم, ‫دارم از بقیه سوال می‌کنم,
‫حالا، آقای هارمون می‌خواد فیلم بسازه,
‫معلمش، آقای ساویکی، بهشون ‫مبانی داستان‌گویی رو آموزش میده,
‫خودشون گفتن, نه من,
‫اون نمی‌خواد یه روزنامه‌نگار بشه،
‫یا یه تاریخ‌شناس محقق ‫که به دنبال حقیقت هستن,
‫اون می‌خواد از خودش داستان درست کنه,
‫خب، ما الان با حقایق و شواهد سر و کار داریم،
‫و شما هم برای همین اینجایین تا ‫بدون احساس و بدون دلسوزی، قضاوت کنین,
‫اجازه ندین,,,
‫اجازه ندین این آدم‌ها ‫باعث دلسوزی شما بشن,
‫- خفه‌خون بگیر بابا! ‫- حواست باشه! ترسیدی؟
‫دادستانی چند نفر رو باتوجه ‫به کلیشه‌ها، متهم به جرم می‌کنه,
‫اگه هرکدوم از این افراد رو ‫توی خیابون می‌دیدین، باورشون می‌کردین؟
‫فکر کنم این مشخص می‌کنه آقای اوانز چجور آدمیه,
‫بهشون اعتماد می‌کردین؟
‫ایشون هیچ مشکلی نداشتن که ‫ببینن یک آدم بی‌گناه تیر خورده,
‫ایشون مشکلی نداشتن برن مرغ سوخاری بخورن
‫درحالیکه یک مرد بی‌گناه مُرده، ‫و توی خون خودش غرق شده,
‫در ابتدای پرونده، دادستانی موکل من رو ‫به عنوان هیولا مورد خطاب قرار داد,
‫استیو هارمون هیولا نیست,
‫ولی آدم‌هایی که اومدن اینجا ‫تا علیه ایشون شهادت بدن،
‫اونها هیولا هستن,
‫موکل من، استیو هارمون،
‫هیچ نفعی از سهیم بودن ‫توی این سرقت نمی‌برد,
‫ولی چیزهایی زیادی برای از دست دادن داشت,
‫بنابراین ازتون می‌پرسم، چرا باید اینکار رو می‌کرد؟
‫چرا استیو باید برای انجام هرگونه جرمی ‫وارد اون سوپرمارکت می‌شد؟
‫تو یه دوست نیستی,
‫تو برای من هیچکسی نیستی,
‫یه هم‌محله‌ای، یه آشنا,
‫هرلحظه ممکنه بیاد,
‫گذشته,
‫- روز ‫- داره میاد, اونجاست,
‫دیدی؟ بهت گفته بودم,
‫اون روز,
‫عزیز, اینجارو!
‫- می‌دونستم اینجاها پیدات می‌کنم, ‫- هارلم,
‫- چه خبرا؟ ‫- داشتم می‌رفتم خونه,
‫- ایول, ‫- آره,
‫گوش کن چی میگم,
‫برو توی اون سوپرمارکت و ‫بهم بگو کسی رو اونجا می‌بینی یا نه,
‫چرا؟
‫به تو چه چرا؟ ‫من دارم بهت میگم,
‫بررسی کن اوضاع امن باشه،
‫بیا بیرون و یه علامت بهمون بده, ‫من چمیدنم، پسر,
‫من واقعاً باید برم خونه,
‫رفیق، سر به سر من نذار,
‫دست بجنبون,
‫برو اون تو, هیچ وقتی ازت نمی‌گیره بچه,
‫بیا من حواسم به دوچرخه‌ات هست, ‫برو دیگه پسر,
‫ما همینجاییم,
‫منتظر چی هستی؟ کاری نداره که,
‫باشه,
‫قبلاً به این لحظه فکر کردم,
‫خیلی,
‫من 93 قدم برداشتم و ‫از اون چهارراه توی مدیسون دور شدم,
‫من,,,
‫من فرار نکردم,
‫یه دلار و بیست و پنج سنت,
‫تازه اومدی این محله؟
‫نه,
‫- نه؟ ‫- نه,
‫من بیشتر مشتری‌هام رو می‌شناسم,
‫- جدی؟ ‫- این اطراف می‌بینمت، پسر,
‫روز خوبی داشته باشین,
‫خیلی‌خب,
‫بنظر همه اینجا هستن,
‫مهم نیست چه اتفاقی میوفته،
‫ما می‌تونیم دفاع از پرونده‌ات رو ادامه بدیم,
‫تموم نشده,
‫می‌تونیم درخواست استیناف بدیم,
‫باشه,
‫- دادستانی آماده‌ست؟ ‫- بله,
‫- مدافعین؟ ‫- آماده‌ایم، عالیجناب,
‫هیئت منصفه به حکمی رسیدن؟
‫بله، آقای قاضی,
‫لطفاً مدافع استیو هارمون برخیزند,
‫ما هئیت منصفه ‫مدافع استیو هارمون رو,,,
‫بی‌گناه از تمام جرائم می‌دونیم,
‫چی؟
‫خوش به حالت، مرد جوون,
‫پایان دادگاه,
‫تموم شد,
‫بیا اینجا، بیا,
‫بریم خونه,
‫هنوز صدای فریاد مردهای چهار سلول پائینی رو می‌شنوم,
‫هنوز نگاه سنگین ‫نگهبان‌ها روی خودم رو وقتی خوابم، حس می‌کنم,
‫بعضی وقت‌ها مجبوم هوای اطراف خودم رو در آغوش بگیرم
‫تا به خودم ‫یادآوری کنم، قرار نیست برگردم اونجا,
‫ولی بعدش به خون‌های ‫روی جسد اون مرد فکر می‌کنم
‫و حس گناه می‌کنم,
‫اون 93 قدم رو یادم میاد،
‫و برای هیچکس هم تعریف نکردم,
‫به اُمید اینکه از ذهنم پاک بشه,
‫پسر,
‫مرد,
‫انسان,
‫هیولا,
‫حس خوبی داره,
‫شما وقتی به من نگاه می‌کنین، ‫چی می‌بینین؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال