رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫- من که چیزی نمی‌بینم, ‫- بهت میگم یکی اونجاست,
‫حالا نگاه کن!
‫چیزی نمی‌بینی؟
‫کی اونجاست؟
‫حرف بزن!
‫کی هستی؟
‫حرف بزن!
‫کی هستی؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«رمولوس»
‫هوسته,,,
‫تویی؟
‫همه‌ی درختا رو علامت زدم,
‫همونطور که خودت گفته بودی,,,
‫منو صدا زدی؟
‫بیا، میخوام یه چیزی بهت نشون بدم,
‫یه غول!
‫رومیا زیرِ زمین با دست و پای بسته,,,
‫نگهشون میداره تا بهش خدمت کنن,
‫خواهش میکنم بیا برگردیم به اردوگاه,
‫اگه الان بریم قبل از تاریکی میرسیم اونجا,
‫بهش دست نزن! ‫نمی‌دونیم که مقدسه یا نه,
‫چی شده؟
‫این طنابِ پیکوس ـه,
‫هوسته,,,
‫بذار توضیح بدم,
‫تو یه ترسوی حرومزاده ای! ‫گذاشتی اون بمیره!
‫ولم کن,
‫من پیکوس رو نکُشتم,
‫خوش اومدی، گوسفند کوچولو!
‫ویرو، چی شده؟
‫هوسته کجاست؟ ‫چه بلایی سرت اومده؟
‫- چه بلایی سرت اومده؟ حرف بزن! ‫- گاینوس رو خبر کن,
‫نمیتونی بهمون بگی چی شده؟
‫- گاینوس! ‫- هوسته کجاست؟
‫گاینوس!
‫چه خبره؟
‫گاینوس!
‫لطفاً منو ببخش,
‫پیشِ هوسته بودم ولی بعدش,,,
‫فقط نگاه کردم و هیچ کاری نکردم,,,
‫چی برا خودت میگی؟
‫توی جنگل یه اتفاقی افتاده,
‫رفته بودیم یه جای دیگه ولی بعدش,,,
‫جفتمون دیدیمش,
‫کیو دیدید؟
‫حتماً باید اسمش رو به زبون بیارم؟
‫به بلندیِ سه نفر آدم بود،
‫و پنجه‌هایی آهنی داشت,
‫هوسته رو گرفت، به دو نیم تقسیمش کرد,,,
‫و بعدش قلبش رو خورد,
‫چرا فقط اونو گرفت؟
‫نمیدونم,
‫من,,,من,,,من قایم شدم,
‫وقتی آدم با رومیا رو در رو میشه، ‫ چیکار میتونه بکنه؟
‫میگی هوسته مُرده،
‫ولی الان خودت اینجایی و داری حرف میزنی!
‫کثافتِ بزدل!
‫کافیه، پاکویوس، ساکت باش!
‫ویرو,,,
‫واقعاً «بانوی گرگ ها» رو دیدی؟
‫آره,
‫اون قلبش رو خورد,
‫از امروز به بعد، سه تا آتش بیشتر روشن میکنیم,
‫باید اون رو از خودمون دور نگه داریم,
‫حالا برید سراغ کارهاتون,
‫میخوایم هوسته رو همونجوری اونجا ول کنیم؟
‫- نمیخوایم بریم جنازه‌ش رو بیاریم؟ ‫- تو میخوای بری پاکویوس؟
‫برید سراغ کارهاتون,
‫«پدر ژوپیتر»,,, ‫(خدای خدایان زئوس)
‫مارس، ارباب جنگ,,, ‫(خدای جنگ آرس)
‫و تو اِی وستای پُر ثمر,,, ‫(وستا: الهه‌ی خانه داری)
‫به این دخترتون نگاه کنید,,,
‫که از مرداب‌های مردگان برگشته,,,
‫تا ما را غرق در وحشت کند,
‫به ما بگویید,,,
‫که با پذیرفتن او به خانه های خود,,,
‫کار درستی کرده ایم یا اینکه,,,
‫او دوباره باید مجازات شده,,,
‫و به تاریکی بازگردانده شود؟
‫نترسید!
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫اون بهتون میگه باید چیکار کنید,
‫حقِ اعتراض ندارید،
‫خدایی هست که به قلبش الهام میکنه,
‫همینجوری پیداش کردیم,
‫حداقل پنج تا مرد لازمه تا این سنگ‌ها رو تکون بدن,
‫تو نمیخوری پاکویوس؟
‫یعنی ترس اشتهات رو از بین بُرده؟
‫این ترس نیست,
‫خب پس چیه؟
‫دوست ندارم اینطوری بهم نگاه کنی,
‫- ما قراره که,,, ‫- امروز به هوسته فکر کردیم!
‫کل روز رو!
‫قبلاً هم بهتون گفتم، ‫اگه میخواید برید پیداش کنید,,,
‫جلوتون رو نمیگیرم,
‫نمیتونیم تنهایی بریم، ‫خودتم خوب میدونی!
‫من و پاکویوس حاضریم ولی تو,,,
‫تو پادشاهی!
‫میتونی تصمیم بگیری که یه نفر رو باهامون بفرستی,
‫لوسیوس، تو حاضری بری؟
‫ازت سؤال پرسیدم!
‫افراد دیگه‌ای هستن که از من خیلی شجاع‌ترن,
‫مثلاً تائوروس,,,
‫شنیدی چی گفت تائوروس؟
‫میگه تو از همه شجاع‌تری,
‫اونی که از همه شجاع‌تره، تویی گاینوس!
‫چرا خودت نمیری؟
‫چون هوسته هیچ ارزشی برام نداره,
‫تو هم که بزدلی!
‫مثل بقیه!
‫افراد رو جمع کن!
‫من رهبریشون میکنم,
‫اونموقع میفهمی که بزدلم یا نه,
‫تائوروس میخواد رهبریِ یه گروه اعزامی رو ‫به عهده بگیره,
‫آپیوس و پاکویوس هم همراهش میرن,
‫اگه کس دیگه‌ای هست که بخواد دنبالشون بره، ‫من بهشون اجازه میدم,
‫همرزمان,,,
‫اگه اتفاقی که امروز برای هوسته افتاد,,,
‫برای شما می‌افتاد,,,
‫دلتون نمیخواست یه نفر بیاد و جنازه‌تون رو خاک کنه؟
‫یا اینکه ترجیح میدادید جنازه‌تون رو ول میکردیم,,,
‫تا خوراکِ پرندگان بشه؟
‫بهش فکر کنید,
‫اگه قول بدی,,,
‫- من باهات میام, ‫- برای تو قسم میخوریم، ویبیوس!
‫قسم به همه‌ی خدایان!
‫کس دیگه‌ای همراهمون نمیاد؟
‫دیگه بسه، تائوروس,
‫فردا دمِ طلوع باید از اینجا برید,
‫ویرو!
‫بیا نزدیکتر,
‫تو باید دقیقاً,,,
‫ببریشون همونجایی که هوسته مُرد,
‫- صبر کن، گاینوس! ‫- ساکت باش,
‫همون کاری که گفتم رو بکن,
‫ببرشون همونجا که میدونی,
‫دوباره اون بود؟
‫برادرت؟
‫چرا نمیخوابی؟
‫توی الئا وقتی یه برده از دستور سرپیچی میکنه،
‫دست‌هاش رو به دوتا اسب میبندن,,,
‫و اونا رو وادار به حرکت میکنن، ‫تا اون برده به دو نیم تقسیم بشه,
‫با منم همین کار رو میکنن,
‫چون دروغ گفتم!
‫پس تو هوسته رو کُشتی,
‫بهم حمله کرد و باید از خودم دفاع میکردم,
‫دارم راستش رو میگم، ‫باید حرفم رو باور کنی,
‫حالا وقتی جنازه‌ش رو ببینن،
‫میفهمن که چه اتفاقی افتاده,
‫هیچ امیدی ندارم,
‫فردا باهامون بیا,
‫- چرا ازم میخوای بیام؟ ‫- چون تو شهامتش رو داری,
‫اگه با تو باشم، کمتر میترسم,
‫خواهش میکنم!
‫من هیچ شهامتی ندارم,
‫دقیقاً مثل خودتم,
‫وقتی اونا برادرم رو کُشتن، من پیشش بودم,
‫نتونستم نجاتش بدم,
‫دوست دارم برگردم به اون روز و باهاش بمیرم,
‫ولی خدایان اجازه‌‌ش رو ندادن,
‫ایلیا؟
‫برو بگیر بخواب، ایلیا!
‫خدایان در خواب بهت نشون میدن که باید ‫چه راهی رو در پیش بگیری,
‫هیچوقت به اندازه‌ی کافی نخوابیدم,
‫ترسیده بودم که یه موقع از دستت نداده باشم،
‫ولی بجاش دیدم اینجایی! ‫یه جور نعمت توی خونه‌ـمی,
‫نمیذارم دوباره کسی تو رو از من بگیره,
‫من یه نعمت نیستم,
‫انتقامم!
‫مارس، خداییه که زندگیم رو بهم برگردوند,
‫الان مال اونم,
‫تو دخترِ منی,
‫مال آلبایی!
‫مال منی!
‫حالا بیا بریم خونه,
‫هنوز ضعف داری,
‫باید ببریم پیش کِشیشِ مارس,
‫فقط به اون میگم که چی دیدم و خدا بهم چی گفته,
‫چیزی ندیدی,
‫چرا دیدم,
‫حالا فقط کِشیشِ مارس میتونه مشخص کنه,,,
‫که الهاماتِ توخالی بودن یا نبودن!
‫آخرش گاینوس به اون چیزی که میخواست رسید,
‫ساکت باش,
‫تو اونو به چالش کِشیدی،
‫و اون از فرصت استفاده کرد تا از شر رقباش خلاص بشه
‫وقتی با جنازه‌ی هوسته برگردیم،
‫همه میفهمن که من هم,,,
‫توانایی فرماندهی رو دارم,
‫مطمئنی میتونیم برگردیم؟
‫گاینوس میدونه که چی توی جنگله،
‫و نذاشت برده‌ت رو با خودمون ببریم,
‫میتونی ملتفتش کنی که اوضاع تغییر کرده,
‫تو هم یه سری‌ها رو طرف خودت داری,
‫ما حاضریم,
‫مسیر طولانی ـه,
‫هر چی زودتر برسیم اونجا,,,
‫زودتر میتونیم برگردیم به اردوگاه,
‫صبر کنید,
‫عمراً اگه بذاره اونم بیاد,
‫حالا میتونیم بریم,
‫راه رو نشون بده,
‫تو بودی که این فکر رو انداختی تو سرش؟
‫اگه تو هم اونجا باشی، میدونم که تنها نیستم,
‫منو ببخش,
‫از اینجا به بعد باید خودت تنهایی بری,
‫سرنوشتش اینجا نمیتونه رقم بخوره,
‫بیا ببریمش,
‫وقتی آتوس رو ببینه،
‫خودش دلش میخواد برگرده,
‫تو همون راهبه‌ای هستی که از آغوش مرگ بازگشت؟
‫آره خودمم,
‫وقتی غرق در تاریکی شده بودم،
‫خدا بر من ظاهر شد,
‫ازش خواستم تا بذاره زنده بمونم,,,
‫تا انتقام خون انیتوس رو بگیرم,
‫مارس بر زنان ظاهر نمیشه,
‫بر من ظاهر شد,
‫برگرد پیش مادر وستا,,,
‫و التماسش کن تا بپذیرتت,
‫زنان برای حمل سلاح به دنیا نیومدن,
‫هوا داره تاریک میشه,
‫اگه وایسیم بهتره,
‫نباید خیلی دور باشه, ‫داری ما رو کجا میبری؟
‫مطمئنم که از همین طرفه,
‫ولی اینجا همه چی مثل هم می‌مونه,
‫دیگه نمیتونم بفهمم دقیقاً کجا هستم,
‫پس نمیدونی کجاییم!
‫تقریباً مطمئنم که با هوسته از اینجا رد شدیم,
‫بیا برگردیم، تائوروس,
‫حتماً دیگه تا الان جنازه‌ی هوسته رو ‫حیوانات خوردن,
‫کی به تو اجازه داد حرف بزنی؟
‫بدونِ جنازه‌ی هوسته، هیچ جا نمیریم,
‫بیاید همینجا اتراق کنیم,
‫امروز رو همینجا می‌مونیم,
‫حالا تو و برده‌ام,,,
‫آتش رو روشن کنید,
‫جایی که توش خاک شده بودی رو دیدم,
‫خون روی دست‌هات رو روی سنگ دیدم,,,
‫که زندانیت کرده بود,
‫تو رنج کِشیدی، ایلیا,
‫ولی اگه الهه ببخشتت,,,
‫کار درست اینه که برگردی به خونه‌ش,
‫الهه هر چی که داشتم رو ازم گرفت,
‫تو به خاطر اسلحه‌ها برنگشتی، ایلیا!
‫برگشتی تا از آتشی محافظت کنی,,,
‫که منبع زندگی ـه,
‫همینجا می‌مونی,
‫فردا، پدرت به راهبه‌ها التماس میکنه,,,
‫تا تو رو توی معبد بپذیرن,
‫همه چیز برمیگرده به روال سابقش,
‫چی میخوای؟
‫اگه بخوام زنده بمونم باید همین الان برم,
‫فرار کن,
‫باهام بیا!
‫نه,
‫اینجوری تا طلوع میمیرم,
‫تا الان حرفت رو باور کردن،
‫فردا دیگه میفهمن,,,
‫و به خاطر کاری که کردی میکُشنت,
‫از جنگل بیشتر میترسی یا از اونا؟
‫باهام بیا,
‫نمیتونم,
‫از موندن چی عایدت میشه؟
‫تو که از الئا نیومدی!
‫مجبور نیستی توی جنگل بمونی,
‫تو هیچی از من نمیدونی,
‫لطفاً باهام بیا,
‫آزادم کن,
‫نمیتونم، بانوی من!
‫دستور مادرتون رو شنیدید دیگه,
‫سرباز,,,
‫میدونی من کی‌ام؟
‫کسی نیست که ندونه، بانوی من!
‫نه، تو نمیدونی,
‫فقط یه زن میبینی،
‫دختر پادشاهت! یه راهبه!
‫ولی اگه کور نبودی، در پشت سر من,,,
‫ارباب جنگ رو میدیدی،
‫که نیزه و سپرش در دستشه،
‫و صداش رو از صدای رعد و برق، بلندتر میشنیدی,,,
‫و به زانوهات می‌افتادی و ‫برای جونت به خودت میلرزیدی,
‫تو میشناسیش,
‫میدونم که میتونی الان ببینیش,
‫از فرمانش سرپیچی نکن،
‫وگرنه خشم اون بر خودت و فرزندانت نازل میشه,,,
‫و همه‌ی شر و بلاهای شناخته شده و ناشناخته ‫بر سر تو میباره,
‫گفتی دیگه نزدیکیم,
‫بسه تائوروس، اون ما رو دست انداخته,
‫اینجا یه سری علامت هست,
‫شما گذاشتیدشون؟
‫راه بیوفت,
‫چرا وایستادی؟
‫این دیگه چیه؟
‫نمیدونم، ‫وقتی اون زن ظاهر شد، ما اینجا بودیم,
‫من اونجا قایم شدم و بعدش فرار کردم,
‫بیاید بریم,
‫پیداش نمیکنیم,
‫چی بهتون گفتم؟
‫حرفم رو باور نکردید!
‫بانوی گرگ‌ها، قلبش رو خورد,
‫هر کسی که هستی,,,
‫خدا یا الهه,,,
‫تو هستی که او را بین زندگان برگرداندی,
‫تو هستی که وقتی از خانه‌اش به دور بود ‫مسیر را برایش مشخص کردی,
‫بگذار تا قلبش دوباره صلح و صفا را پیدا کند,
‫و این همه خشم و نفرت را از ذهنش,,,
‫پاک کن,
‫قبل از طلوع خورشید، کاخ رو ترک کرده,
‫سربازی که اونجا پُست میداده، ‫از ترسِ توهماتش آزادش کرده,
‫تو اسمش رو میذاری توهمات,,,
‫ولی اون از انتقام و خشم,,,
‫حرف میزنه!
‫ایلیا نمیفهمه داره چی میگه,
‫گرسنگی و تشنگی، ذهنش رو به هم ریخته,
‫به یاد بیار که فالگیر چی گفت, ‫یه روز اون آلبا رو نجات میده!
‫ما باید,,,
‫باید برای خدایان، قربانی‌هایی پیشکش کنیم,
‫یه بَرّه، یه خوک و یه گاو نرِ آزاد!
‫تا بلکه به خاطر کاری که کردیم ما رو ببخشن,
‫انجامش میدیم,
‫اون هم همین علامت رو داره,
‫میبینید؟ همون علامت ـه,
‫به خاطر همین بوده که ارواح نکُشتنت,
‫اون هوسته رو آورده اینجا تا به رومیا تقدیم کنه,
‫نمیدونم این علامتِ چیه,
‫باور کن!
‫تو هم بهش بگو,
‫من این کار رو نکردم,
‫حرفمو باور کن,
‫- باور کن! ‫- بیاید بکُشیمش,
‫- جنازه‌ش رو برای گاینوس میبریم, ‫- نه! نه!
‫نه!
‫خواهش میکنم، تائوروس,
‫یالا!
‫- خواهش میکنم! ‫- یالا!
‫تائوروس! ‫تائوروس!
‫یالا!
‫لعنتی!
‫مهم نیست من زنم یا مَردم,
‫مارس بر من ظاهر شد،
‫و تو بهم یاد میدی که چطور بکُشم,
‫میدونستم برمیگردی,
‫اگه منو نکُشی,,,
‫- ,,,دوباره هم برمیگردم, ‫- میدونم,
‫وقتی ارباب جنگ با قلب انسان‌های فانی صحبت میکنه,,,
‫کارهایی میکنن که به نظر دیوانگی میاد,
‫نمیدونم کی این علامت رو بهم داده,
‫همیشه داشتمش,
‫جون منو نجات دادی,,,
‫ولی هنوز اسمت رو نمیدونم,
‫اسم من «یموس» ـه,
‫من پسر سیلویا و دختر نومیتور هستم,
‫متوجه نمیشم,
‫چرا یه شاهزاده اومده توی جنگل قایم شده؟
‫الان دیگه آمولیوس پادشاه آلبا ـه,
‫اون برادرم رو کُشت،
‫و سربازهاش دارن توی همه‌ی روستاها و ‫همه‌ی جاده‌ها دنبالم میگردن,
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫نمیدونم,
‫یه جایی به اسم «گابی» هستش که ‫دو روز با الئا فاصله داره,
‫شاید اونجا یه نفر باشه که بتونم بهش اعتماد کنم,
‫میخوای از راه جنگل بری گابی؟
‫تنها شانسی که دارم همینه,
‫ولی اگه خواستی میتونی دنبال جاده بگردی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال