‫فوشی در آمادگی برای حمله‌ی نوکّر ها، ‫چالش های زیادی رو پشت سر گذاشت,
‫ولی تلاش هاش بی فایده بود,
‫به صورت تصادفی با دختری به نام "اکو" ‫ملاقات کرد,
‫تعامل با اون بهش سرنخ های جدیدی داد,
‫که اینطور!
‫تو زمینِ خودت رو درست کردی نه، فوشی؟
‫محدوده‌ی آگاهی فوشی افزایش پیدا کرد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫ارزش جسم
‫رنریل
‫تا حالا پا تو چین شهر شلوغی نذاشته بودم,
‫طول می‌کشه تا بتونم ازش محافظت کنم,
‫امیدوارم خوب پیش بره,
‫جوآن، یه جا رو اجاره کردیم,
‫بیا غذا بخوریم,
‫باشه,
‫دست چپت، الان چطوره؟
‫اطلاعات جدیدی نداد؟
‫نه، چیز خاصی نیست,
‫گفته بود نوشتن یاد گرفته درسته؟
‫آره,
‫چطور با بقیه نوکّر ها ارتباط برقرار می‌کرد؟
‫اونا که نمی‌تونن بنویسن یا حرف بزنن درسته؟
‫ "ما همیشه از طریق تصورات با هم ارتباط داشتیم,"
‫ "نیازی به زبان نداریم,"
‫مثل مردم سفالی,
‫پس، اونا متوجه می‌شن ما چه چیزی رو ‫نصور می‌کنیم؟
‫ "متاسفانه، نمی‌تونیم,"
‫"بدنتون جوری طراحی شده که افکارتون رو ‫به بیرون منتقل نکنه,"
‫"خوندن افکار دیگران بدون رضایت اون ها؛
‫کاریه که حتی نوکّر ها نمی‌تونن انجام بدن,"
‫راست می‌گه؟
‫نمی‌تونیم متوجه بشیم,
‫سیاه‌پوش هم قبلا اینو گفته بود,
‫که اونا نمی‌تونن افکار دیگران رو کنترل کنن,
‫خب، چه فکری می‌کنی؟
‫به نظرت می‌تونیم از این شهر محافظت کنیم؟
‫فکر کنم,
‫تا وقتی با نقشه های محافظیم پیش بریم، ‫فکر کنم مشکلی پیش نیاد,
‫وقتی تو نیستی فرماندهی با خانوادته درسته؟
‫خوبه که می‌تونی بهشون اعتماد کنی,
‫بیاین سعی کنیم تا پارونا-سان و ‫بقیه رو پس بگیریم,
‫آره، تلاشمو می‌کنم,
‫واقعا ممنونم، که برام این همه کار می‌کنی,
‫ها؟ برای تو؟
‫منظورم اینه، این کار برای همه‌ست,
‫آ-آره، می‌دونم,
‫نامیراهایی که بون داره دنبالشون می‌گرده؛
‫کسایی مثل من
‫دوستای جدید
‫چشم انتظارشم,
‫بدین وسیله افرادی رو انتخاب می‌کنم که ‫ از آینده‌ی ما دفاع خواهند کرد,
‫نوکّرها، هشدار دادن که قراره؛
‫رنریل پایتختِ سونیا حمله کنن,
‫تا اون زمان، کمتر از شِش ماه وقت داریم,
‫ملت ما قطعا به کمکشون خواهد رفت,
‫برای این امر؛
‫ما افرادی با قابلیت های ویژه رو ‫از نظامیان اورالیس انتخاب می‌کنیم,
‫این مأموریته که جونتون رو سرش ‫به خطر می‌ندازین,
‫نمی‌دونم همتون جون سالم به در می‌برید ‫یا که همتون کشته می‌شید؛
‫به عبارتی دیگه چیزی که مطرحه توانایی های ‫شما نیست؛
‫بلکه اراده‌تون برای فدا کردن جونتون‌ـه!
‫من چند سوال می‌پرسم,
‫اگه جوابتون "بله" هست بمونین,
‫و اگه "نه" هست از اینجا برین,
‫ای خدایان بنت، مونجو و زوملا
‫می‌خوام مرتکب گناهی بشم,
‫لطفا بهم رحم کنید,
‫خب شروع می‌کنیم,
‫چه کسانی بین شما کشورمون اورالیس و شاهزاده اش؛
‫بونشن نیکولی لا تیستی پیچ اورالیس رو دوست داره؟
‫خیلی خب,
‫چه کسانی فوشی رو دوست دارن؟
‫خب؟
‫تمام کسایی که اینجان از فوشی حمایت می‌کنن؟
‫خواسته‌ی بون ساما، خواسته‌ی ماست,
‫پس تا وقتی بون-ساما "نه" نگه، ‫ما هم جوابمون نه نخواهد بود,
‫پس بعدش؛
‫چه کسانی از بین شما خانواده، دوست، معشوقه؛
‫یا کسی رو داره که ازش محافظت کنه؟
‫با این حال چه کسانی از بین شما حاضرن؛
‫تا تنها جونشون رو به خاطر ما فدا کنن؟
‫هیچکدومتون از مرگ و ترک عزیزانتون ‫ترسی ندارید؟
‫واقعا هیچکدومتون، نمی‌خواد که فرار کنه؟
‫خیلی خب، بقیه‌تون وقتی که مقدمات توی رنریل ‫انجام بشه به سمتش حرکت خواهید کرد,
‫نی-سان
‫اونایی که انتخاب کردیم منتظرمون هستن,
‫شماها چرا هنوز اینجا موندین؟
‫منظورتون ما هستیم؟
‫بابابزرگ و مامان‌بزرگ هم، بعد فوتشون ‫بلافاصله به اون دنیا رفتن,
‫منم وقتی مردم، حس کردم که بهشت در انتظارمه,
‫ولی من از رقت انگیزیِ خودم راضی نبودم,
‫نمی‌خواستم با اون وضع برم,
‫منم همین‌طور,
‫می‌شه بهش گفت "کارهای انجام ‌نشده",
‫با این حال، شما تنها کسی هستی ‫که الآن من رو تو این دنیا نگه‌داشته,
‫انجام نشده ها؟
‫اگه اینکار رو بکنم، ‫ایندفعه حتما، خدا من رو مورد قضاوت قرار می‌ده,
‫از آشناییتون خوشوقتم,
‫شما کسی هستی که ما رو به ‫رنریل می‌بره درسته؟
‫کای رنالد راول!
‫نمی‌تونی این شکلی کسی رو گول بزنی؛
‫شاهزاده بونشن نیکولی لا تیستی پیچ اورالیس!
‫چـ-چطور؟!
‫تنها کسی که می‌تونه بدون دیدن قیافم اسمم رو بگه، ‫فقط شمایین,
‫چرا چنین سوالایی پرسیدین؟
‫امیدوار بودین با شناساییِ افرادی که ‫وفادار نیستن به چه نتیجه ای برسین؟
‫مأموریتی که در انتظار منتخبینِ امروزه؛
‫ممکنه حتی از مرگ هم بدتر باشه,
‫برای همین می‌خواستم بهونه ای ‫دستشون بدم که فرار کنن,
‫که اینطور,
‫می‌دونستم دلیلی داره,
‫خوشحالم که از قصد جوابّ مخالف ‫رو انتخاب کردم,
‫نگران نباشین,
‫وفاداریِ من انقدر کم نیست که ‫مأموریتم رو رها کنم,
‫اونم به خاطر سرنوشتی که بدتر از مرگه,
‫ولی تو یه پدر مریض داشتی درسته؟
‫اون دو ماه پیش فوت کرد,
‫حالا زندگیِ من، به هیچکس متعلق نیست,
‫خب شاهزاده، چه کسی جونتون رو بهتون برگردوند؟
‫توسط فوشیِ شیطان,
‫افراد زیادی تو کلیسای بنت معتقدن ‫که فوشی مهر و موم نشده,
‫منم همین‌طور,
‫و شایعه ای هست که می‌گه فوشی ‫می‌تونه مردگان رو به زندگی برگردونه,
‫اگه تو واقعا شاهزاده بونی هستی که ‫فوشی زندگی رو بهش برگردونده؛
‫پس، فوشی می‌تونه خدایِ جدیدی باشه,
‫ببخشید! وقتی بحث مهمی داشتین یهویی ‫مهمون آوردم!
‫اشکالی نداره، پوکوئا,
‫من اون رو از کلیسای مرکزیِ بنت صدا کردم,
‫تا با هم به رنریل بریم,
‫نهایتاً مردم باید از این راز آگاه بشن,
‫چه زود یا دیر,
‫به خاطر رنریل,
‫شما سه نفرین,
‫یه نفر هم غیر شماست که ساکنِ رنریله,
‫اون رابط ماست,
‫ما رو از سیاست های رنریل مطلع می‌کنه ‫و پیام ها رو به خاندان سلطنتی می‌رسونه,
‫اوه، اومدی,
‫پارسال دوست امسال آشنا,
‫می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم؟
‫به کیا؟
‫اون افرادی که تو جمع کردی,
‫یکی‌شون وفاداره,
‫یکیشون مُرتده,
‫یکیشونم باهوشه,
‫همشون ارزش اعتماد کردن دارن,
‫میام تو,
‫بون!
‫سلام خیلی وقت می‌گذره!
‫یه لحظه باهام بیا، کسایی هستن ‫که می‌خوام بهت معرفیشون کنم,
‫نکنه، همون دوستای نامیرایی هستن ‫که قبلاً درموردشون گفتی؟
‫آره,
‫ولی هنوز نشدن,
‫اونا کسایی ان که احتمالِ نامیرا شدن رو دارن,
‫منظورت چیه؟
‫تا وقتی یه بار نمیرن نمی‌تونم با اطمینان بگم,
‫یعنی فعلاً انسانِ عادی هستن,
‫به عنوان آدمای معمولی آوردمشون اینجا,
‫گوش کن فوشی؛
‫باید این سه نفر رو قبل مواجه شدن ‫با نوکّر ها به دست بیاری,
‫برای چی؟
‫برای تضمین,
‫برای وقتی که جسم های بیشتری رو از دست بدی,
‫منظورت از نامیرا این بود؟
‫من چنین دوستایی رو قبول نمی‌کنم!
‫من قبلا دربارت بهشون گفتم,
‫به عنوانِ فوشیِ نامیرا، یه خودی نشون بده,
‫هوی، وایسا بون!
‫اینا دوستای جدیدتن,
‫کای رنالد راول از اورالیس هستم,
‫ما قبلاً چندین بار با هم ملاقات کردیم,
‫مشتاقِ همکاری باهاتون هستم,
‫از محافظین سابق کلیسای بنت، ‫هایرو ریچی هستم,
‫پس تو شیطانی هستی که که ازت می‌ترسن؟
‫تو فقط یه بچه ای!
‫شوخیت گرفته بون؟!
‫اون "مسار" ـه,
‫فوشی هستم,
‫با شما سخت تلاش می‌کنم تا ‫از شهر محافظت کنم,
‫ممنونم,
‫نامیرا-ساما، خوشوقتم!
‫همگی، درخواست هاتون رو آماده کنین,
‫به ملاقات شاهدخت می‌ریم,
‫پس شما کسایی هستین که برای ‫محافظت از رنریل جمع شدین,
‫از حد انتظارم کمترین,
‫بله، در حال حاضر؛
‫امیدواریم نهایتاً افراد بیشتری برای ‫محافظت از شهر پیدا کنیم,
‫ما هم همین قصد رو داریم,
‫خب، به چه چیزی نیاز دارین؟
‫به همکاریِ مردم رنریل نیاز داریم,
‫می‌خوایم که از طرفِ ما بهشون رسیدگی کنین,
‫درخواستِ همکاریِ سربازانتون رو هم داریم,
‫قصر,
‫نقشه‌اش رو بهمون بدین,
‫و نقشه های زیرزمینی رو,
‫تمامِ رنریل,
‫که اینطور,
‫اگه چنین درخواستی دارین، ‫اول سهم خودتون رو باید بدین,
‫و خودتون به دستش بیارین,
‫اعتمادِ مردم، اعتمادِ سربازا
‫و اعتمادِ قصر رو به دست بیارین,
‫اون موقع رنریل برای شما خواهد بود,
‫فکر می‌کنی وقت چنین کاریی وجود داره؟
‫نوکّرها هر لحظه می‌تونن مردم شهر ‫رو قتل عام کنن,
‫وقتی به این بزرگی بشن حرکتشون رو ‫شروع می‌کنن,
‫حتی عجیب نیست که الآن تو دیوار های ‫قصر هم پنهان شده باشن,
‫اگه اتفاق بیفته، شما می‌میرین,
‫ای گستاخ!
‫چطور جرأت می‌کنی با شاهدخت اینطوری صحبت کنی؟!
‫ببخشید!
‫اون هنوز جوونه!
‫من ادعاش رو می‌پذیرم,
‫اما جوابِ من به خواسته‌ی شما سر جاشه,
‫امیدوارم دفعه‌ی بعد ‫اوضاع تغییر پیدا کرده باشه,
‫فوشی، اون چه رفتاری بود؟!
‫ما باید اعتماد شاهدخت رو به دست بیاریم!
‫اعتمادی وجود نداره,
‫حتی بین خودمون,
‫تو، عصبانی هستی؟
‫من دفعات زیادی از آدمایی که دیده بودم ‫در راهِ نبرد استفاده کردم,
‫همیشه نسبت بهش احساس گناه می‌کردم,
‫حتی یه بار هم نتونستم نادیدش بگیرم,
‫تو درکش می‌کنی مگه نه بون؟
‫با این حال، داری بهم می‌گی ‫که از اون سه تا برای جنگیدن استفاده کنم,
‫اگه من جای تو بودم، اینکار رو می‌کردم,
‫امتناع تو از استفاده کردنِ توانایی هات، ‫با نجات ندادن هیچکس فرقی نداره,
‫مشکلی پیش اومده؟
‫چشماش داشتن از حدقه در میومدن!
‫نمی‌تونم دیگه بهش اعتماد کنم,
‫با هم دعوا کردین؟
‫لازم نیست پیشش باشی ها؛
‫من همیشه فکر می‌کردم ‫اون به درد تو نمی‌خوره,
‫تو من رو داری,
‫ما همیشه با هم خواهیم بود,
‫بازم دارم می‌بازم؟!
‫هنوز تموم نشده,
‫مسار، بودی؟
‫بون بهم گفت راجع به رنریل ازتون بپرسم,
‫می‌خوام اول یه پایگاه درست کنم,
‫باید چی کار کنم؟
‫به اجازه شاهدخت نیاز داری,
‫بعدشم اونجوری با من حرف نزن!
‫پس خودم انجامش می‌دم,
‫نمی‌تونم وقت تلف کنم,
‫چطوری؟
‫یا پول یه جوری حلش می‌کنم,
‫بس کن,
‫شاهدخت با خارجی ها سخت‌گیره,
‫باید درست انجامش بدی,
‫وقتی خودت همش نشستی داری باز می‌کنی ‫به من نگو چی کار کنم!
‫چرا به ما ملحق نمی‌شی؟
‫کم کم وقت غذاست,
‫تو شهر فقط مایه‌ی دردسر می‌شی,
‫بیا بازی کنیم,
‫خیلی خب,
‫بازی من رو ادامه بده,
‫به صورت عمودی یا افقی یه خط درست کن، ‫و یکی از مهره های حریف مال تو می‌شه,
‫وقتی فقط دو تا مهره برات بمونه، می‌بازی,
‫من فقط سه تا مهره دارم,
‫مثل نوکّرها علیه ماست,
‫اینجا قانون "فلای رول" صورت می‌گیره,
‫اگه مهره هام بیشتر از سه تا باشه ‫فقط به خونه‌ی کناری می‌تونم حرکت کنم؛
‫ولی تو هرجا دلت بخواد می‌تونی بذاری,
‫اینجوری,
‫یکی از مهره هات رو اینجا بذار تا من نبرم,
‫مسار عاشق این بازیه ولی توش افتضاحه,
‫چی گفتی؟
‫اگه بخوای بازی رو زود برنده بشی ‫تو مخمصه میفتی,
‫اون زخم، مال وقتیه که تو ارتش اورالیس بودی؟
‫این؟ نه,
‫می‌تونی با قدرتت درستش کنی؟
‫نه، نمی‌شه,
‫درمورد من چقدر می‌دونی؟
‫که اگه تو من رو به یاد بیاری، بعد از مرگ ‫می‌تونم زندگی ابدی داشته باشم,
‫این مبالغه‌ست,
‫مشکلی نداری، که من از بدنت استفاده کنم؟
‫نه,
‫شنیدم که دشمنون گفته جسم اهمیت خاصی نداره,
‫بون-ساما بهم گفت,
‫این جنگ سر کنترل کردن روح و جسمه,
‫برای این جنگ به جسمِ نامیرا نیازه,
‫من، با پدر و پدربزرگم زندگی می‌کردم,
‫پدرم یه آهنگر تو شهر کوچیکی بود,
‫منم گاه‌گداری کمکش می‌کردم,
‫برای ارتش اورالیس شمشیر می‌ساختیم,
‫کار شرافتمندانه ای بود,
‫ای احمق!
‫ولی، از وقتی بیماری مادربزرگم بدتر شد؛
‫پدرم باهام بی رحم شد,
‫هر روز مثل جهنم بود؛
‫می‌خواستم فورا فرار کنم,
‫بعدش یه روز
‫فکر کردم شاید نوکّرها بتونن من رو ‫از این زندگی خلاص کنن,
‫باید فرار کنیم، مامان!
‫نوکّرها هرگز من رو نجات ندادن,
‫هوی بیاین اینجا!
‫کمک!
‫فهمیدم!
‫خوبه، بلندش کن!
‫برگرد به اون سمت!
‫بده که روستاتون خراب شد!
‫اگه دلتون می‌خواد، همتون بیاین پیش من!
‫من فرار کردم و به ارتش اورالیس پیوستم,
‫مدتی گذشت، و مادبزرگم فوت کرد,
‫اون موقع
‫نوبت پدرم شد,
‫کای
‫به خاطر همه چیز متأسفم,
‫ممنونم,
‫بعدش متوجه شدم، که اون موقع، ‫از این که نمردم خوشحال بودم,
‫اگه اونجا می‌مردم، قصه‌ی زندگی من ‫با یه چیز بی ارزشی؛
‫مثل کینه داشتن از پدرم تموم می‌شد,
‫کم کم متوجه شدم تا جایی که می‌شه ‫زندگی، ارزش زندگی کردن رو داره,
‫هوم,
‫بعضی وقتا جسم راهنمای روح می‌شه,
‫من با نوکّرها محالفم؛
‫حتی اگه بدنم رو بگیرن و شبیه خودشون بکنن,
‫تمومه,
‫ولی با قدرت های ماوراییِ تو، ‫مهره ها به زندگی برمی‌گردن,
‫اکو!
‫چی شده؟
‫ابرِ گرد و غبار؟
‫اکو-سان، تمامِ مدت درباره اون منطقه ‫کنجکاو بود,
‫شنیدم که مردمِ سفالی نسبت به تغییرات ‫خیلی حساس هستن,
‫بریم، فوشی-سان؟
‫بیا اعتمادِ مردم رو به دست بیاریم,
‫می‌دونم ساختمون قدیمی ایه؛
‫ولی انتظار نداشتم یهو فرو بریزه!
‫حتماً پایه هاش پوسیده شده بودن!
‫چی کار باید بکنیم؟
‫قبلا این منطقه رو به دست آوردم,
‫سومین روزی که به رنریل اومدم,
‫پس، می‌تونی بسازیش درسته؟
‫آره,
‫می‌تونم کل ساختمون رو دوباره بسازم,
‫پس همون‌طوره که فکر می‌کردم,
‫قربان,
‫اگه دلتون می‌خواد، می‌خواین به ما بسپرینش؟
‫اگه فقط یه حصار دور اینجا بکشین؛
‫تو یه چشم بهم زدن می‌تونم براتون درستش کنم,
‫جدی؟
‫حتمه یه حقه بازه!
‫محض اطلاعت، ما هیچ پولی نداریم!
‫من پول نمی‌خوام,
‫فقط، بذارین از محوطه‌ی پشت خونتون استفاده کنم,
‫خیلی خب وقتشه,
‫چی؟!
‫خونه چرخ آبی رو یه شبه بازسازی کردن؟!
‫اونا؛
‫با مردم همکاری کردن؟
‫بله
‫ولی ظاهراً، یه نفر به تنهایی درستش کرده,
‫تو شهر سر و صدایی به پا کرده!
‫پیش نمایش
‫ "خودتون به دستش بیارید," ‫ شاهدخت آلمه چنین حرفی زد,
‫مسار و آلمه، هایرو و مردم شهر
‫در صحبت با فوشی، ‫رازهای گذشته را برملا می‌کنند,
‫رازِ پشتِ پرده