کیو، سال سوم (۱۸۶۷)
خب، نقشه بعدی چیه؟
کمی دیر بود,
من,,, تسلیم میشم,
راستگویی از بهترین ویژگیاتته، ولی میتونه دردسر سازم باشه,
چه تحقیرآمیز,
همچنان سرسختی، جین دونو,
به شمشیرزنی ظریفت فقط احترام میزارم,
خجالت میکشم بگم زیاد فرصت نداشتم شمشیرمو تو یه میدان جنگ واقعی امتحان کنم,
عالیه عزیزم, تو و جین‌یاساما هر دو خوب جنگیدین,
کینو, ببخشید که مزاحمت شدم,
مواظب خودت باش,
ممنون,
خیلی لطف کردین، کینو دونو,
خواهش میکنم, کمترین کاری بود که میتونستم برای تحمل همسرم بکنم,
اشکالی نداره, برام مفید بود,
خب، خیلی خوشحالم که اینو میشنوم,
راستی
بله؟
میشه دیگه اینجوری رسمی حرف نزنیم، رونین؟
راستش، ترجیح میدم اینجوری,
صاف و پوست کنده، بهم بگو هرزه,
نمیتونم یه زن متاهل رو اینجوری صدا کنم,
چه خشک,
خنده داره، با اینکه تا وقتی نگفتیم متاهل شدیم، نفهمیدی!
کی میخوای بذاری اینو فراموش کنم؟
جین‌یاساما! نوماری سان!
اوه، تادانوبو! خوش اومدی خونه,
اومدی تمرین کنی؟
اره, تازه یه مسابقه دادیم,
ای کاش می دیدمش,
سلام نوماری سان, اتفاقات خوب خیلی قشنگن,
ها؟ اتفاقات خوب قشنگن؟
انگار تادانوبو خیلی نوماری رو دوست داره,
نظرت چیه، جین دونو؟
دخترت رو به خانواده‌ی سامورایی شوهر می‌دی؟
نمیشه,
اول یه نخ دور این قسمت می‌پیچی,
یا حداقل دلم می‌خواد اینو بگم,
ولی خب شاید آروم‌تر بشم,
آره,
بعد می‌کشی که بچرخه,
تا اینکه با یه غریبه ازدواج کنه,
با من امتحان می‌کنی؟
آره!
باشه, بریم!
ولی همه چی به نوماری بستگی داره,
می‌خوام خودش وقتی بزرگ شد تصمیم بگیره,
چی خنده‌داره؟
هیچی, فقط یه کم عجیبه که داریم سر بچه‌هامون اینقدر استرس می‌کشیم,
واسه‌م یادآور شد چقدر پیر شدیم,
اون موقع‌ها، فکرشو هم نمی‌کردیم، نه؟
باید بگم، جین دونو
هیچ تغییری نکردی,
اوه! معذرت می‌خوام, انگار چیزی نگفتم,
خب، وقتشه بریم,
نوماری! آماده شو بریم,
لطفا صبر کن!
نمی‌خواستم ناراحتت کنم!
ناراحت نشدم,
فقط می‌خوام یه سری به مغازه سوپا بزنم,
آها,
اوه؟ دیگه می‌ری خونه؟
آره,
چهرت گرفته‌س, شوهرم چیزی گفت؟
نه، زیاد نه,
باشه، پس,
یه وقت دیگه هم بیا، باشه؟
چی شده؟
تعجب کردم,
فکر نمی‌کردم اینجا خوش اومد باشم,
مسخره‌س,
البته مطمئنم که با من راحت نیستی,
خیلی راحت می‌شه حالتو فهمید!
یه نصیحت می‌کنم,
اینقدر با خودت سخت نگیر,
زندگی یه هدیه‌س، ولی همیشه قاطیِ خوب و بد,
تغییر هم همینطوره,
نمیدونم چی تو گلوت گیر کرده، ولی بدون اون، همون آدم نبودی، نه؟
واقعا بیشتر از خیلیا دوست دارم، رونین,
مطمئنم اونم همینطوره,
باورم نمیشه داری نصیحتم می‌کنی!
وای چه سردی!
ولی خب، این طبیعیه واسه ما,
اوه، جین‌یاکون, و نوماری‌چان,
بابات کجاست؟
پشت سر داره استراحت می‌کنه,
آها, این روزا خیلی این کارو می‌کنه,
همه تقصیر منه,
حرف دلداری نمی‌گی، نه؟
چیزی بگم بهتره؟
نه,
چون اگه بگی هم، به دلم نمیشینه,
بابابزرگو اصلا ندیدیم! کل روز خواب بود، نه؟
آره
خوش اومدی رفیق!
اوه! بابابزرگه!
سلام عزیزم,
حالت خوبه؟
وای، امروز پر از انرژی ام!
یه سوبا درست کردم واسه یه بارم که شده,
بابا, فقط قول بده به خودت فشار نیاری,
بفرمایید, نوش جان,
مرسی,
بیا تو هم، اوفو!
ها؟ ولی
اوووف، خودتو اذیت نکن, آدم باید گاهی به خودش برسه,
راست میگه, این یه فرصت استثنائیِ,
اگه فکر کنی، خیلی وقته میشناسیم همو، نه رفیق؟
بیشتر از ده ساله,
اون موقع که آشنا شدیمم، اینجا نشسته بودی کاکه‌سوبا میخوردی,
عین همین الان,
البته دختر نداشتی,
وای! ارزش داشت تا این سن زنده بمونم فقط این لبخند مسخرتو ببینم رفیق!
ولم کن, خودم میدونم چه قدر مسخره به نظر میام,
نه بابا! خیلی بهت میاد!
خیلی بیشتر از شکارچی شیاطین بهت میاد بابایی,
به آینده‌ش فکر کن, وقتشه دیگه اینقدر جونتو واسه شکار شیاطین نریزی، نه؟
اگه پول کم آوردی، اینجا کار کن دیگه,
فکرشو بکن, با اوفوی من ازدواج میکنی و مغازه سوبا رو میگیری!
متاسفم, فکر نمیکنم بشه,
«شیاطین نمیتونن طبیعت شیطانی‌شونو انکار کنن,»
یکی‌شون بهم گفت,
شیاطین زیر تاثیر احساساتشونن و به خاطر هدفشون از بین میرن,
من همیشه اینو باور داشتم,
هر چقدرم که بگذره، همون آدم میمونم، با همون احساسات تو دلم
تا آخر عمرم,
خب، تو این مدت که میشناسمت، خیلی تغییر کردی,
فقط یه کم,
ولی اصلش نه, فقط یاد گرفتم یه کم دور بزنم,
وقتی وقتش برسه، باز همه چی رو کنار میذارم,
و این مانع زندگی عادی تو میشه؟
بیا دیگه, واقعا میخوای قبول کنی؟
هیچ وقت اذیتم نکرد, چون یه هدفی داشتم,
ولی نمیدونم چرا,,, الان اینجوری زندگی کردن یه کم برام سنگینه,
خب پس ولش کن دیگه!
اگه میتونستم، شیطان نمیشدم,
خوبه که, حداقل به نظر من,
اینکه از این زندگی خسته شدی، نشون میده
چقدر از الان لذت میبری,
پس فکر ول کردنش، تنهات می‌کنه,
این مغازه و همه ی ما،
برات به اندازه اون هدفی که دنبالشی، با ارزش شده، فهمیدی؟
از این بهتر نمیشه!
آها! تنهایی بود که حس کردم، نه؟
هنوزم بی‌ غیرتم، معلومه,
اووف,
حالا یه کم گوش کنید!
هر دوتون خیلی بیشتر از من زنده میمونید و خیلی بیشتر از دست میدید,
طبیعیه، چیزایی که از دست میدید، دیگه برنمی‌گرده,
ولی خب، یه کم عجیبه
چون اون چیزا تو ذهن ما همیشه قشنگ‌ترن,
ولی گوش کن، اشکالی نداره,
وقتی خاطرات قدیم میاد تو سرت و دلت می‌گیره،
بهش افتخار کن!
چون نشون میده یه چیزی ساخته‌ای که ارزش غم خوردن داره,
ولی یه لطفی بهم کن,
ترس خداحافظی گفتن، باعث نشه از حال غافل بشی,
بعضی وقتا یاد گذشته، آدمو از همه چی متنفر می‌کنه,
ولی شما دوتا خاصین، میتونین از این مرحله رد بشین و با بقیه خوشبخت بشین,
همین عمر طولانی شماست که زندگی تو لحظه رو خیلی مهم می‌کنه,
به نظر من این بهترین کاره واسه شما,
هووف! حالا مثل یه بابای درست حسابی شدم یا نه؟
اصلاً جای سوال نیست, تو بابای اوفویی، نه؟
فقط شروع زندگیتون با بقیه فرق داره,
آره, هیچ وقت به داشتن تو به عنوان بابام افتخار نکردم,
هی, یه خواهشی ازتون سه تا دارم,
میشه اونجا وایسین؟
برای چی؟
بیا, لطفا؟
کنار اون وایسا اوفو, خب,
عالیه,
و حالا، گل قشنگم, میشه دستای هر دوشونو بگیری؟
وای, واقعا دیدنیه,
هووف! امروز از بس کار کردم، خسته شدم!
اوفو, مغازه رو یه کم تمیز کن، باشه؟
خب، فردا می بینمتون,
بعد از رفتن به اتاقش،
ساداناکا هیوما میورا خوابید
و دیگه بیدار نشد,
تا حالا انقدر بزرگ حس نشده بود,
می‌دونستم این اتفاق می‌افته, عمر ما فرق داره,
نمی‌تونستیم همیشه با هم باشیم,
برای همین سعی کردم هیوما رو هل بدم
که از باغچه‌ی خوشبختی من بره بیرون,
ولی مهربونیش منو برد,
حالا از چیزی که میدونستم قراره بشه داغونم,
مسخرس، نه؟
اصلا تغییر نکردم,
جین‌یاکون
یه کم بذار همینجوری بمونم,
هیچوقت یادم نمیاد بابات نگران تو نباشه,
قسم میخورم، هرچی که راجع به پررویی من با نوماری شوخی میکرد،
اون مرد سلطان بابایای مهربون بود,
آره,
واقعا فقط به من فکر میکرد,
این تازه اولشه، نه؟ کلی قراره اینجوری ضربه بخوریم,
راه درازی در پیشه
آره, خیلی طولانی,
متاسفم,
اشکال نداره,
خیلی ممنون,
ولی من کاری نکردم,
پیشم موندی، نه؟ خیالم راحت شد,
ببخشید,
بابا! برگشتیم!
معذرت میخوام که مجبورت کردم نگاش کنی,
عیبی نداره,
نوماری خوش گذشت؟
آره!
جین دونو, باید باهات حرف بزنم,
باشه, بریم یه جای دیگه,
نه, اینجا خوبه، چون دوست دارم آفو سان هم بشنوه,
من؟ واقعا؟
آره, آخه این مغازه همیشه یه جای خاص تو قلبم داشته,
میخوام برم کیوتو,
ادُ رو ول میکنم و خودمو وقف سرنگونی شوگون ها میکنم,
مطمئنی؟
حکومت دیگه از هم پاشیده,
با وجود همه مردم نیازمند، مسئولین فقط به قدرت های خارجی تعظیم میکنن,
به عنوان یه سامورایی، وفاداریمو به توکوگاوا قسم خوردم،
ولی شمشیر شرف مجبورم میکنه از بیچاره ها محافظت کنم,
نمیتونم بشینم و وانمود کنم همه چی خوبه، در حالی که مردم هر روز بیشتر رنج میبرن,
میخوام بجنگم,
و امیدوارم این کشور رو وارد یه دوره جدید کنم,
تا آینده روشنتری ببینیم,
حتی اگه به قیمت جونتم تموم بشه؟
اگه برای ساختن راهی به سوی آینده لازم باشه، با آغوش باز مرگ رو میپذیرم,
ولی کینو سان چی؟
قبلا با هم حرف زدیم,
با من میاد کیوتو,
خون سامورایی تو رگاشه,
و خیلی هم لجبازه,
اها,,, پس باید بری,
راهی که انتخاب کردی رو برو,
باشه, راستش رو بخوای، نمیدونم تو جنگ چقدر میتونم مفید باشم,
ولی بازم، من سامورایی ام,
تا آخرش وظیفمه از مردم دفاع کنم، اینو از اجدادم به ارث بردم,
وای خدا! خیلی اعصاب خورد کنی!
از تو بعید بود این حرفو بزنی جین دونو,
به سلامتی سفر جدیدت! حساب من!
کی میری؟
فردا, گفتم هرچی زودتر بهتر,
پس کم بخور که فردا سر درد نگیری,
راستش، ظهره، دلم نمیخواد چیزی بخورم
نوماری چان رو داری دیگه، جین یا کون! زیاد الکل نخور,
باشه,
خیلی مصممم برم کیوتو، اما باید بگم خیلی حیف میشه این منظره رو دیگه نبینم,
وای نه! اینجوری نگو دیگه!
همونو که گفت, هنوز نمیمری,
اوه؟ میری کیوتو؟
جالبِ ها!
مثل همیشه هرجایی!
بالاخره ازم خسته شدی؟
من واسه سامورایی اومدم,
یعنی من؟
استاد من تو شوگونات رفیق داره, شایعه‌های نگران کننده‌ای شنیدن,
بیشتر راجع به یه سامورایی که سند می‌دزدیده,
دزد فقط میتونه یه کارمند باشه,
و استاد من میگه نباید از هیچ خیانتی بگذریم,
من همچین کاری نکردم!
حرفو کوتاه کن, استادت گفته نائوتسوگو رو بکشی، آره؟
وظیفم ساده‌س, هرچی و هرکی که سر راه استادمه رو از بین ببرم!
پس اینجا میمیری,
خدای من! نگاه کن!
یه جور هیولاس!
حمله‌هات تیز و سریعِ,
واضحه که با یه شمشیر شیاطین رو میکشی,
نوماری رو بردار و برو,
باشه!
نائوتسوگو, تو هم باید از اینجا بری,
ولی جین دونو! این منو میخواد!
من شکارچی شیطانهستم,
این کار منه,
خلاصه که به ما رسیده,
فکر کنم هرچی بگم کوتاه نمیای,
معلومه,
فایده نداره!
متاسفانه واسه تو، هیچ شمشیری نیست که بتونه منو ببره,
چون بدنم شکست‌ناپذیره,
اوه؟
این مرد دوست منه,
نمیذارم بکشی‌ش!
خنده‌داره, فکر میکنی شانسی داری؟
یه وقتایی میرسه که… هر سامورایی باید وایسه بجنگه!
خیلی خب، ناوتسوگو میورا,
به دستور اربابم، اینجا باید تموم شی!
ناوتسوگو! وایسا!
نمیتونی ببری… شنیدی چی گفتم! نمیرم!
مردی,
نه دوباره! مگه من نمیتونم از هیچ چیزی محافظت کنم؟!
قدرت بدنی,
استوار!
قدرت شیطانی من، همین بدن شکست ناپذیره!
ناوتسوگو! فرار کن!
ناوتسوگو!
جین دونو
برو دیگه از اینجا!
ببخشید!
چه کار می‌کنی؟!
هدفم ناوتسوگو میوراست,
حالا که رفته، جنگیدن فایده‌ای نداره,
حرفایی که قبلن زدم یادته؟
دَموَن با آدما جور درنمیان,
خب؟ حالا حرفام راست میاد، نه؟
ببین اون دیوونه رو!
اِ، من اینو می‌شناسم!
بابا
بابا؟!