رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫امروز مادر واقعی‌تون هم ‫تشریف می‌آرن، بانوی من؟
[ دادگاه طلاق سَنت جورج آغاز می‌شود ]
‫خانم پاتریشیا سَنت جورج,
‫لطفاً اظهار بفرمایید
‫که به چه دلیل درخواست طلاق دادید,
‫زنا,
‫خب برای دادگاه سؤال شده
‫که چرا بعداز ۲۲ سال ازدواج موفق
‫الان این درخواست رو دادید؟
‫چی عوض شده؟
‫وضعیت ازدواجم عوض نشده,
‫همسرم از روز اول زن‌بازی می‌کرده
‫و خیانتش حتی قبل‌از ازدواج
‫و احتمالاً تا امروز هم جریان داشته,
‫اعتراض دارم، جناب قاضی,
‫قطعاً تا امروز که نبوده,
‫پس چرا الان، خانم سَنت جورج؟
‫چون دیگه طاقت ندارم,
‫تحمل بی‌احترامی و دروغ رو ندارم,
‫من دوتا دختر دارم,
‫به نظرم ایستادن در مقابل ‫پدرشون، به اون‌ها یاد می‌ده
‫که هیچ‌وقت به مَردی اجازه ندن
‫مثل پدرشون بهشون بی‌احترامی کنه,
‫قصدم بزرگ‌نمایی ‫موقعیت نیست، آقای سامِرز
‫ولی امروز همچنین به نمایندگی از ‫تمام زنان آمریکا اینجا حضور دارم,
‫زنانی که فکر می‌کنن ‫اراده‌ی آزادشدن رو ندارن,
‫ضمناً فرد خوانده به دادگاه، ‫یعنی جناب سرهنگ,,,
‫سرهنگ ترِیسی سَنت جورج ‫در یک سال اخیر با اخبار و رسانه
‫درگیر بودن,
‫خیانت ایشون,,,
‫خیانت ایشون به‌طور گسترده ‫در روزنامه‌ها پوشش داده شده
‫در شرق و غرب کشور,,,
‫جناب سامرز، فراموش نکنید ‫که در ایالت نیویورک
‫فقط درصورتی درخواست طلاق صادر می‌شه
‫که مدرکی برای ‫ارتکاب خیانت ارائه بشه,
‫در دادگاه عالی
‫رسانه‌های خبری هیچ اعتباری ندارن,
‫استراحتی کوتاه می‌کنیم,
‫برخیزید,
‫چند دقیقه‌ای استراحت,,,
[ بوکانیرها ]
‫دالی!
‫من اینجائـم,
‫می‌خوای برات یه گردن‌بند درست کنم؟
‫اون چیـه؟
‫امروز سرحالـی‌ها,
‫رسیدیم خونه، عزیزم,
‫بامزه‌ست، نه؟
‫می‌دونم، عشقم, می‌دونم,
‫یه لباس خوب تنت کنم ‫که بریم قایق‌سواری,
‫برگشتی, ‫حالت,,, حالت چطوره؟
‫بهتری؟ ‫می‌خوای براتون چیزی بیارم؟
‫این هم دست‌کش‌هات,
‫پیدا شد,
‫داری بزرگ می‌شی‌ها,
‫- شیش هفته از مراسم ختم گذشته, ‫- وای,,,
‫یه‌بار گریه نکرده, ‫حتی من رو نگاه نمی‌کنه,
‫همه‌مون دوستت داریم,,,
‫ازجمله کُنچیتا,
‫کُنچیتا!
‫لُرد و بانو بمبریج اومدن تسلیت بگن,
‫من و مینی سرمون شلوغـه,
‫باز چه خبره؟ ‫می‌خواین برقصین؟
‫لِی‌لِی بازی کنین؟
‫نه، ولی هر دو برای فردا عالی‌ان,
‫حواسش هست
‫- که فردا مراسم یادبوده؟ ‫- بله, می‌دونه,
‫باید هر دوشون سیاه بپوشن,
‫- دخترم, ‫- سلام,
‫ببخشین دیر اومدم,
‫اصلاً چرا اومدی؟ ‫ازت خواهش کردم که نیای,
‫نمی‌شد این رو از دست بدم,
‫جینی چطوره، عزیزم؟
‫پیش خودمونـه, فرِدی هم با ماست,
‫حالا که سیدون افتاده زندان، ‫همه‌مون یه نفس راحت می‌کِشیم,
‫کُنچیتای بیچاره چی‌کار می‌کنه؟
‫در ظاهر داره عالی زندگی می‌کنه,
‫به‌خاطر مینی تحمل می‌کنه,
‫حرف‌های وکیل امیدوارکننده بود,
‫به‌ندرت از یه زن شهادت می‌گیرن,
‫ولی از وقتی پرونده شروع شده
‫دخترهای زیادی سراغم اومدن,
‫خیلی‌ها هستن که با پدرت رابطه داشتن,
‫دوتاشون قبول کردن که شهادت بدن,
‫می‌تونیم موفق بشیم,
‫پَتی,,,
‫دنبال تو می‌گردن,
‫به‌به,
‫خوش‌حالـم می‌بینمت,
‫پیشاپیش تبریک می‌گم,
‫خانم سَنت جورج,
‫به نظر خودتون همسر خوبی هستید؟
‫تلاشم رو کردم ‫که یه خونواده‌ی خوشبخت بسازم,
‫و تهش به چی رسیدین؟
‫دوتا دختر گُل بزرگ کردم,
‫تنهایی بزرگشون کردین؟
‫ترِیسی بعضی‌وقت‌ها ‫برای شام بهمون سر می‌زد,
‫خب به من بگین، خانم سَنت جورج,
‫کدوم یک از این درس‌هایی که ‫به‌تنهایی به بچه‌هاتون یاد دادین
‫به دختر بزرگ‌تون ‫انگیزه‌ی فرار از خونه داد
‫و کاری کرد پسرش رو از همسرش بدزده,,,
‫یه‌هفته ناپدید بشه,,,
‫و در ملأعام طوری به همسرش تعرض کنه
‫که به آسایشگاه روانی فرستاده بشه؟
‫حالا هم داره به‌تنهایی ‫بچه‌ش رو در لندن بزرگ می‌کنه
‫و درآمدی نداره, ‫تازه همسرش به‌جرم قتل در زندانـه,
‫همسر ویرجینیا اون رو کتک می‌زد!
‫جناب قاضی، لُرد سیدون
‫مَردی بسیار محترم و بااعتبار بودن
‫که بعداز ازدواج با دختر سَنت جورج‌ها
‫به مرز جنون رسید ‫و برادر خودش رو کُشت,
‫چه حیف که سرهنگ ‫سَنت جورج برادری ندارن,
‫همسرتون چطور، خانم سَنت جورج؟
‫وظیفه‌ی زن احترام ‫تام به شوهر خودشـه,
‫همسرتون براتون یه خونه‌ی مجلل ‫در محله‌ای خوش‌نشین فراهم کردن,
‫آیا شما هم ‫به نیازهاشون رسیدگی کردین؟
‫زندگی خصوصی‌تون
‫راضی‌کننده بوده؟
‫این هیچ ربطی به شما نداره,
‫خانم سَنت جورج,
‫همه‌ی ما دقیقاً به‌خاطر جزئیاتِ
‫روابط همسرتون اینجا جمع شدیم,
‫رابطه‌ی نزدیکی داشتیم,
‫پس منظورتون اینـه که همسرتون
‫اون‌قدر سیری‌ناپذیر بودن
‫که سراغ خانم‌های دیگه هم رفتن,
‫پس روابط صمیمانه‌تون
‫هربار توسط همسرتون آغاز می‌شده؟
‫خانم سَنت جورج,
‫فراموش نکنین که قسم خوردین,
‫توی دورانی که ‫از خیانت همسرتون باخبر بودین
‫چه‌کسی آغازگر روابط زناشویی بود؟
‫کی بود؟
‫من,
‫همیشه نه، ولی اغلب,
‫برای این‌که کاری کنم ‫همسرم همیشه به خونه برگرده,
‫و برای آغاز رابطه
‫چه کاری انجام می‌دادین؟
‫مثال بزنین,
‫چه کارهایی بلد بودین؟
‫دستش رو لمس می‌کردین؟
‫در گوش‌شون چیزی می‌گفتین؟
‫روی زانوش می‌نشستم,
‫سؤال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی,
‫اولین شاهد رو فرا می‌خونیم,
‫دومین شاهد رو فرا می‌خونیم,
‫باشه, برو,
‫مشکلی پیش اومده، آقای سامِرز؟
‫جناب قاضی، ظاهراً شاهدان
‫که قرار بود شهادت بدن
‫منصرف شدن,
‫هیچ تمایلی به پاسخ‌دادن
‫به سؤالات نماینده‌ی ‫سرهنگ سَنت جورج ندارن,
‫پس هیچ‌کدوم از زنانی که ‫خانم سَنت جورج مدعی خیانت‌شون
‫با همسرشون بوده، نمی‌خوان شهادت بدن؟
‫خیر، جناب قاضی, خیر,
‫نوشیدنی بخوریم,
‫نَن,
‫پَتی,
‫وقتی توی خونواده‌ی ما کسی ناراحتـه
‫بهش کیک می‌دیم,
‫و این هم عرض کنم که این کیک
‫بسیار بزرگـه,
‫امیدوارم ۲۰نفر دیگه هم بیان ‫که توی خوردنش کمک کنن,
‫آرتور شیش‌تا خیابون پیاده رفت ‫تا این کیک رو برامون بگیره,
‫تنها کمکیـه که ازم برمی‌آد,
‫نَن، ایشون همسر نِل هستن؛ آرتور,
‫همه‌ش با خودم درگیر بودم ‫که باید جلوی شما
‫تعظیم کنم یا نه,
‫می‌تونستم تظاهر کنم ‫که اصلاً نمی‌شناسمتون
‫ولی حقیقتش همه‌چی رو ‫درباره‌تون شنیدم,
‫خیال‌تون راحت, به جینی نمی‌گم ‫که شما خواهرزاده‌ی موردعلاقه‌شـین,
‫کل مسیر اینجا رو با نِل
‫می‌گفتیم و می‌خندیدیم
‫و به مسافرهای دیگه توجه نمی‌کردیم,
‫ولی موقع پیاده‌شدن از کِشتی
‫آرتور بهش کمک کرد که وسایلش رو بیاره
‫و بعدش به کلاه آرتور خندیدن ‫و همین دیگه,
‫حقیقتاً کلاه زشتی بود,
‫می‌دونستین من هیچ‌وقت,,, ‫مادر واقعی‌م رو ندیدم,
‫شنیدم فوت کردن, ‫متأسفـم,
‫تا امروز متوجه نبودش نشده بودم,
‫ولی مطمئنـم اگه اینجا بود
‫توی دادگاه شهادت می‌داد، مگه نه؟
‫ما بریم یه بطری دیگه باز کنیم,
‫زود برمی‌گردیم,
‫یه اتاق بزرگـه که توش پُر از گُلـه,
‫اونجا همه از بابایی ‫به خوبی یاد می‌کنن,
‫باحالـه، نه؟
‫پس فقط همین یه‌بار رو ‫لباس مشکی می‌پوشیم,
‫ولی توی ذهن‌مون
‫به لباس‌های قرمز یا صورتی فکر می‌کنیم
‫و تصور می‌کنیم داریم به اردک‌ها غذا می‌دیم ‫یا درشکه‌ها رو تماشا می‌کنیم,
‫شاید فردا خیلی‌ها رو ‫ببینی که ناراحتـن,
‫ولی اون چیـه که ‫باعث خوش‌حالی ما می‌شه؟
‫مثلاً رقصیدن,
‫دوست داریم قِر بدیم، نه؟
‫بدن رو بلرزونیم,
‫پس تصور می‌کنیم یه جای دیگه هستیم
‫به همدیگه دست تکون می‌دیم
‫انگار که یه جای دوریـم,
‫این‌طوریـه که از درون ‫خوش‌حال می‌مونیم,
‫نَن چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫نه هنوز,
‫به نظرت می‌گه؟
‫بذار این محاکمه تموم بشه,
‫ببین,
‫اگه لازم باشه، ‫من می‌تونم شهادت بدم,,,
‫و بذارم آرتور بشنوه؟
‫نه, به‌هیچ‌وجه,
‫- آخه پَتی,,, ‫- اِلنور,
‫قراره بچه به دنیا بیاری, ‫اولویت تو اونـه,
‫- شب به‌خیر, ‫- شب به‌خیر,
‫هونوریا پیش مادرشـه؟
‫طبق معمول,
‫البته مادرش تنها عضو خونواده‌شـه
‫که غم بزرگی دیده,
‫کاش هونوریا بتونه ‫خودش رو از اونجا خلاص کنه,
‫حالت چطوره؟
‫می‌گذرونیم,
‫جینی، کُنچیتا,,,
‫خودت چطوری؟
‫مثل سابق,
‫تو چی؟
‫من هم مثل سابق,
‫بانو هونوریا,
‫اگه نظرت عوض شد، ‫ماجرای فرانسه هنوز برقراره,
‫باعث افتخار اون مدرسه‌ست ‫که شما معلمش بشی,
‫الان دیگه شدنی نیست، ولی ممنون,
‫شما هم تشریف آوردین، بانوی من,
‫معلومـه که می‌آم,
‫امیدوارم هیچ‌وقت با غم ‫از دست دادن پسر آشنا نشین,
‫دوتا پسر,
‫یکی رو از دست دادم و یکی,,,
‫ازم دور شد,
‫غم غیرقابل‌تصوریـه,
‫زود بیدار شدی,
‫خوابم نمی‌برد,
‫من هم همین‌طور,
‫مادر,,,
‫می‌دونم خیلی وقتـه حرف نزدیم,
‫روزی که تو و نِل رفتین ‫و بعداز عروسی‌م,,,
‫داشتم فکر می‌کردم,,,
‫بعداً درباره‌ش حرف می‌زنیم,
‫بهت قول می‌دم,
‫بذار این دادگاه لعنتی تموم بشه,
‫مگه نتیجه‌ش به نفع‌مون نیست؟
‫اون‌ها مدرک می‌خوان, ‫اگه مادر واقعی‌م اینجا بود,,,
‫- اگه نمُرده بود,,, ‫- نَن، لطفاً بس کن,
‫اون می‌تونه کمکمون کنه,
‫دیدی که دیروز چی شد,
‫نباید توی دادگاه ‫با کسی اون‌طوری رفتار بشه,
‫توی زندگی‌م خیلی اشتباه کردم,
‫من رو ببخش,
‫ولی مطمئنـم دیگه آخرشـه,
‫تا اون‌موقع,,,
‫مادر واقعی‌ت نمی‌تونه بیاد,
‫پس خودم شهادت می‌دم,
‫ببین، آنابل,,,
‫باز یه داستان جدید برات درست می‌کنن,
‫بهت گفتم اصلاً نیا اینجا,
‫مگه من مدرک محکمی نیستم؟
‫ناسلامتی معروف‌ترین ‫فرزند نامشروع نیویورکـم,
‫چیزی برای مخفی‌کردن ندارم, ‫با کمال میل شهادت می‌دم,
‫کسی دیگه رو نداریم,
‫بالاخره اومدی,
‫سلام,
‫ببین، جناب عاشق‌پیشه, ‫بعداز امروز,,,
‫سعی کنین برای مراسم ‫بعدیِ ازدواج برنامه بچینین,
‫راستش رو بخوای
‫احتمال عروسی دوباره نداریم,
‫- ای وای,,, ‫- آره,
‫بهم نمی‌خوره به‌این‌راحتی کم بیارم,
‫فکر می‌کردم قضیه موقتیـه,
‫اون‌طوری از پسش برمی‌اومدم,
‫ولی حقیقت اینـه که,,,
‫بااین‌که خیلی عجیبـه,,,
‫لیزی نظرش رو عوض کرد,
‫یعنی کلاً تمام,
‫اومد,
‫من همین‌جائـم, باشه؟
‫سلام, بیا بهت,,,
‫لُردها، خانم‌ها و آقایان عزیز,
‫به آموزشکده‌ی بارتون خوش آمدید,
‫امروز دور هم جمع شدیم ‫تا یاد و خاطره‌ی
‫نخبه‌ی آموزشکده، ‫لُرد ریچارد مارابل رو زنده کنیم,
‫نَن‌کوچولو,
‫البته,,,
‫دیگه کوچیک نیستی,
‫دیشب توی کافه همه بهم ‫می‌گفتن که چقدر خوشگل شدی,
‫و چقدر شبیه انگلیسی‌هایـی,
‫رفتار دوک باهات چطوره؟
‫این‌قدر خوبـه، ها؟
‫خواهرت چطوره؟
‫دوست داشت بیاد,,, به‌خاطر مادر,
‫می‌دونم,
‫ببین، نَن,,,
‫می‌خوام بدونی که من نمی‌خواستم
‫همچین سیرکی راه بندازم,
‫می‌خوام همه‌چی مثل سابق بشه ‫و مادرت دوستم داشته باشه,
‫می‌خوام دخترهام بتونن,,,
‫به چشم‌هام نگاه کنن,
‫همیشه همین رو می‌خواستم,
‫بگذریم,
‫من می‌فهمم، نَن,
‫می‌فهمم چرا داری ‫برای مادرت این کار رو می‌کنی,
‫من رو ببخش، نَن,
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه، دخترم,
‫قطعاً باعث تسلی خانواده‌ی بریتلسی است
‫که یاد ایشان همیشه
‫در این مکان زنده خواهد ماند,
(صحبت به زبان لاتین)
‫خداوند او را به بهشت فرا خواند,
‫لحظه‌ای سکوت تا فاتحه‌ای خوانده شود,
‫بشین سر جات,,,
‫ببخشید,
‫کُنچیتا,
‫تعجبی نداره که یه بچه‌ی لوس ‫بار می‌آری که دائماً محتاج توجهـه
‫ولی حداقل تو باید بدونی ‫که الان موقع عزاداریـه,
‫چطور جرئت می‌کنین به من، دخترم ‫یا هرکی دیگه بگین چطور سوگواری کنه؟
‫خجالت نمی‌کِشین؟
‫اتفاقاً ریچارد حالش ‫از این موقعیت به هم می‌خورد,
‫الکی نگین تسلی‌بخشـه,
‫این هیچی تسلی‌ای نداره!
‫زندگی دیکی توی یه لوح تقدیر زشت
‫و ساختمونی که ازش ‫متنفر بود، خلاصه نمی‌شه,
‫دخترمون یادبودشـه!
‫هر روزِ خدا می‌خوام بهش یادآوری کنم
‫که پدرش چه مَرد بزرگ و بی‌نظیری بود!
‫کسی که یه‌شب تابستونی توی نیویورک
‫تا خود صبح رقصید,,,
‫اون هم نیمه‌برهنه,
‫درضمن,,,
‫خدا ریچارد رو به بهشت نبرد,
‫هیچ خدایی با بنده‌ش ‫همچین کاری نمی‌کنه,
‫جینی,
‫کُنچیتا,
‫باشه، مینی,
‫حق با توئـه,
‫خدا این کار رو با دیک نکرد,
‫پس کار کی بود؟ ‫کی رو مقصر می‌دونی؟
‫می‌خوای درباره‌ش حرف بزنیم؟
‫بله, می‌خوام, ‫چون دیگه,,,
‫- دیگه طاقت ندارم، کُنچیتا, ‫- عع، طاقت نداری؟
‫الهی بمیرم برات,
‫می‌دونی چرا دلم نمی‌آد ‫حتی نگاهت کنم؟
‫چون تو رو مقصر می‌دونم,
‫البته من مثل خبرنگارها ‫تو رو مقصر نمی‌دونم,
‫فرار تو به ایتالیا باعث نشد ‫شوهرت تفنگ به دست بگیره,
‫تو رو مقصر می‌دونم ‫چون هربار که می‌بینمت
‫یادم می‌آد چی از دست دادم,
‫تو رو مقصر می‌دونم که همه‌ش ‫دوروبرم می‌پلکی و بهم لبخند می‌زنی
‫و برات سؤالـه که چرا گریه نمی‌کنم,
‫آخه چرا,,,
‫چرا همه دوست دارن اشک بریزم؟
‫تو مقصری چون ‫مثل یه بیوه باهام رفتار می‌کنی
‫ولی خودم نخواستم که بیوه باشم!
‫باشه, ‫من دوستت دارم,
‫خیلی دوستت دارم، کُنچیتا,
‫بس کن,
‫هروقت خواستی حرف بزنیم، من آماده‌ام,
‫دوک‌بانوی تینتاجل رو فرا می‌خونیم,
‫بانوی من,
‫رابطه‌تون با پدرتون رو ‫چطور توصیف می‌کنین؟
‫بچه که بودم، قهرمان زندگی‌م بود,
‫همه‌ش ما رو می‌خندوند ‫و برامون هدیه می‌خرید,
‫الان چطور؟
‫چه احساسی دارید؟
‫احساس خجالت,
‫آدم تا وقتی خودش بالغ نشه
‫نمی‌تونه والدین ‫و رابطه‌شون رو درک کنه
‫و حالا دارم به‌وضوح می‌بینم ‫که چه رفتاری با مادرم داره,
‫می‌گه عاشق مادرمـه,
‫ولی در واقع فقط ‫ظاهر مادرم رو دوست داره,
‫دوست داره مردم ازش تعریف کنن, ‫می‌خواد با مادرم جلوی بقیه پُز بده,
‫مادرم کسیـه که من و خواهرِ ‫بی‌گناه و شجاعم رو بزرگ کرد,
‫و در جواب همه‌ی خیانت‌هاش
‫مادرم با عشق و محبت بهش پاسخ داد,
‫از ما در برابر اشتباهات متعدد ‫پدرم با بقیه‌ی زن‌ها محافظت کرد,
‫اشتباهاتی که ‫کل زندگی‌م درحال تکرار بود,
‫و حتی با زنی که من رو ‫به دنیا آورد هم تکرار شد,
‫بانوی من، ببینید,,,
‫ما این شایعه رو شنیدیم، ولی,,,
‫پس اجازه بدین تأییدش کنم,
‫من می‌دونم پدرم خیانت‌کاره
‫چون خودم حاصل یکی از خیانت‌هاش هستم,
‫سؤال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی,
‫بانوی من؟ سرورم؟
‫دوک‌بانوی اعظم؟ همین خوبـه؟
‫شنیدم توی انگلستان آدم معروفی هستین,
‫من یه دوک‌بانوام، اگه منظورتون اینـه,
‫پس باید براتون ‫یه صندلی طلاکوب می‌آوردیم,
‫یه تاج هم می‌ذاشتیم روی سرتون,
‫یه بشقاب ساندویچ ‫خیارشور هم بَد نمی‌شد,
‫سخنرانی بسیار زیبایی بود
‫اون هم در وصف زنی ‫که مادر واقعی‌تون نیست,
‫ولی ما توی این دادگاه ‫با مدرک سروکار داریم,
‫مدرک محکم,
‫حالا شما مدرکی برای ارائه دارین
‫که نشون بده دختر ‫پاتریشیا سَنت جورج نیستین؟
‫چون در ظاهر که شبیه همدیگه‌ایـن,
‫مدرکی دارین؟
‫خودش بهم گفت, ‫پدرم هم گفت,
‫عذر می‌خوام، دوک‌بانو,
‫پدرتون کدومـه؟
‫سرهنگ ترِیسی سَنت جورج پدرمـه,
‫از کجا معلوم ایشون پدرتونـه؟
‫یعنی باید به حرف شما بسنده کنیم؟
‫اصلاً می‌دونین مادر واقعی‌تون کیـه؟ ‫اسمش چیـه؟
‫اسمش رو بهم نگفتن,
‫جناب سرهنگ، شما می‌دونین
‫مادر واقعی این خانم جوان کیـه؟
‫موقع تولدش حضور داشتین؟
‫خیر, حضور نداشتم,
‫پس آیا می‌تونین
‫مشخص کنین که پدر واقعی‌شون کیـه؟
‫نه، نمی‌تونم,
‫پس نه مدرک ولادت داریم ‫و نه گواهی تولد؟
‫خیر,
‫همه‌شون نابود شدن,
‫پس نمی‌دونم دوک‌بانو ‫چه ارتباطی به این پرونده دارن
‫و چرا داریم ‫وقت دادگاه رو تلف می‌کنیم,
‫نمی‌تونستم اینجا تنهات بذارم,
‫گفتم,,,
‫همین نزدیکی‌ها باشم,
‫به‌عنوان دوستت,
‫خب پس می‌رم داخل و,,,
‫- سؤال می‌کنی, ‫- سؤال می‌کنم,
‫آره,
‫مادرت نگران شده بود, ‫کجا بودی؟
‫درست حدس زدم؟ ‫خودتـی؟
‫مادرم قبل‌از رفتن ‫می‌خواست همین رو بگه؟
‫- مادرت داره استراحت می‌کنه, من,,, ‫- موضوع مادرم نیست,
‫- آرتور الان برمی‌گرده,,, ‫- تو مادرمـی؟
‫آره؟
‫آره,
‫من مادرتـم,
‫پس جای تعجب نداره,
‫خیلی ترسویـی,
‫کل زندگی‌ت جرئت نکردی بهم نزدیک بشی,
‫- سعی کردم بیام پیشِت,,, ‫- برام مهم نیست
‫قصدت چی بوده, ‫چرا الان شهادت نمی‌دی؟
‫بعداز اون‌همه لطفی ‫که مادرم به تو و من کرد
‫و بهت اجازه داد آزاد زندگی کنی
‫حالا می‌خوای تنهایی ‫بار همه‌چی رو به دوش بِکشه؟
‫توی این دنیا فقط تویـی
‫که می‌تونی همه‌چی رو عوض کنی,
‫پس چرا داری راحت قسر در می‌ری؟
‫این چه طرز حرف‌زدنـه؟
‫- تو هیچی درباره‌ی من نمی‌دونی, ‫- خودت خواستی که ندونم,
‫این‌قدر قلمبه‌سلمبه واسه‌م حرف نزن,
‫تو هیچی از این دنیا نمی‌دونی,
‫توی یه عمارت بزرگ شدی ‫و با یه دوک ازدواج کردی,,,
‫هیچ‌وقت احساس سرما، ‫گرسنگی یا تنهایی نکردی,
‫- تو من رو نمی‌فهمی, ‫- چطور؟
‫چون شخصیت پیچیده‌ای داری؟
‫من خیلی بیشتر از تو زندگی کردم ‫و سختی کشیدم، آنابل,
‫مطمئن باش,
‫پدرمادرم آس‌وپاس بودن,
‫خواهرم تنهام گذاشت,
‫شوهر خواهرم باهام ‫مثل یه فاحشه رفتار می‌کرد
‫و بعدش هم شوهر زن‌های دیگه اومدن,
‫تنها چیزی که می‌تونستم
‫ازش محبت بی‌قیدوشرط بگیرم، دخترم بود
‫که ازم گرفتنش ‫و بهش یاد دادن ازم متنفر باشه,
‫و وقتی به سنی رسیدم
‫که فکر کردم زندگی‌م تمومـه
‫با یه مَرد خوب آشنا شدم,
‫آرتور من رو دوست داره ‫و بهم یه فرصت جدید داده
‫تا زندگی‌ای داشته باشم ‫که بقیه توی جَوونی بهش رسیدن,
‫یه خونواده, ‫یه زندگی,
‫ضمناً خود پَتی بهم گفته شهادت ندم,
‫اگه شهادت بدم,,,
‫اگه اسمم سر زبون‌ها بیُفته,,,
‫هم آرتور من رو ترک می‌کنه
‫و هم بچه‌م قبل‌از تولدش، ‫می‌شه بچه‌ی یه فاحشه,
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیُفته,
‫پس داری یه کار جدید می‌کنی,
‫این بار به بچه‌ت اهمیت می‌دی,
‫تو برای من چی‌کار کردی؟
‫نذاشتم بچه‌ی یه فاحشه باشی,
‫اون چیـه؟
‫توی دهنت نکن، فرِدی,
‫این چیـه؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫سلام، فرِدی,
‫یه‌کم کیک آوردم ‫که از مادرت عذرخواهی کنم,
‫نه,,,
‫ببین چی‌کار کرد,,,
‫اولین دعوای زندگی‌م ‫با مادرم رو تجربه کردم,
‫این‌که توی یه‌روز پدرم رو از دست بدم
‫و یه مادر پیدا کنم، دیگه نوبره,
‫همیشه گفتم هر کاری از تو برمی‌آد,
‫و الان بهت افتخار می‌کنم, ‫چه احساسی داری؟
‫متفاوت,
‫ولی مثل سابق, ‫حداقل به جواب رسیدم,
‫جواب همیشه خوبـه,
‫خیلی مفیده,
‫بله, مفیده,
‫مفیده مثل
‫بشقاب,
‫- بشقاب؟ ‫- بشقاب,
‫فقط همین به ذهنت رسید؟
‫خب بشقاب‌ها هم مفیدن دیگه,
‫وگرنه غذا می‌ریزه روت,
‫بله, درستـه, ‫بشقاب‌ها مفیدن,
‫پس یه‌چیز دیگه ‫که مفیده,,, دست‌هائـن,
‫دست‌ها مفیدن؟
‫آره، مفیدن,
‫این رو گفتی که دستم رو بگیری؟
‫ببخشین, شما دوک‌بانو هستین؟
‫- نه, نه,,, ‫- خیلی‌ها اشتباه می‌گیرنش,
‫تازه من,,,
‫اون خیلی بدبخت‌تر از منـه,
‫و لباس‌هاش هم قشنگ‌تره,
‫چیزی شده؟
‫باید یه‌چیزی بهت بگم,
‫بفرمایید,
‫جینی گفت احتمالاً بیداری,
‫مینی داره روی ‫سر فرِدی نون تُست می‌ذاره,
‫کنار هم گوگولی‌ان,
‫دیگه یه خونواده شدیم,
‫می‌خواستم این رو نشونت بدم,
‫وای چقدر زشتـه، هونوریا,
‫این مال دیک بود,
‫مال دوران بچگی‌شـه,
‫گفتم شاید مینی خوشش بیاد,
‫ممنون, ‫دوستش دارم,
‫جدی می‌گم,
‫دیگه الان یه خونواده‌ایـم,
‫تو هم عمه‌ی موردعلاقه‌ی مینی‌ای,
‫- به بقیه‌ی دخترها نگی‌ها, ‫- نمی‌گم,
‫و اینجا همیشه خونه‌ی تو می‌مونه,
‫ولی الان چندتا خواهر داری و این یعنی
‫دیگه نیازی نیست ‫زندگی‌ت رو برای مادرت بذاری,
‫بهت قول نمی‌دم ‫که هیچ‌وقت باهاش کنار بیام,
‫ولی مراقبش هستم ‫تا تو به زندگی‌ت برسی,
‫دیک همیشه دوست داشت ‫از اینجا خلاص بشی,
‫از همه بیشتر به تو باور داشت,
‫ممنونـم، کُنچیتا,
‫ممنون,
‫این هم پیدا کردم,
‫این رو دیک توی تابستونی ‫که نیویورک بود، نوشته,
‫بخونش,
‫ممنون,
‫هونوریای عزیزم,
‫من با زنی فوق‌العاده آشنا شدم,
‫تفاوت کُنچیتا کلاسون با خونواده‌ی ما
‫مثل فرق بین کتابخونه و سیرکـه,
‫و مطمئنـم وقتی ببینیش، ‫هم ازش خوشت می‌آد
‫و هم شاید بترسی,
‫اولین بار توی سالن ‫رقص میدون مَدیسون دیدمش,
‫داشت طوری قهقهه می‌زد
‫که انگار هیچی خنده‌دارتر ‫توی این دنیا نیست,
‫خیلی بی‌ریا و نترسـه,
‫به زندگی‌م طعم جدیدی داده، هونوریا,
‫کُنچیتا مثل یه الماس درخشان می‌مونه,
‫وقتی می‌رقصه، دنیا بهش خیره می‌شه,
‫وقتی بهم نگاه می‌کنه، ‫انگار دنیا رو بهم دادن,
‫مطمئنـم قراره تا آخر عمر ‫دوستش داشته باشم,
‫حتی اگه فردا بمیرم
‫امروز کاملاً ارزشش رو داشته
‫که غرق در روشنایی ‫بی‌انتهای اون بشم
‫و دستش رو بگیرم,
‫سلام من رو به سگ‌ها برسون,
‫دوستت دارم, ‫ازطرف دیک,
‫باز یه‌چیزی یادم رفت,
‫تصور کن من بزرگت می‌کردم,
‫یعنی هرشب اون‌طوری بحث می‌کردیم؟
‫حتی بَدتر,
‫فاجعه می‌شد,
‫نمی‌دونم زندگی‌ت رو خراب کردم ‫یا بهت لطف کردم,
‫نمی‌تونستم اون‌زمان ‫مادری باشم که تو لایقشـی,
‫خودم یه دختر جَوون بودم,
‫نمی‌فهمم چرا ناراحت شدم
‫وقتی شنیدم قراره بچه بیاری,
‫شاید چون تو هم دل داری,
‫بالاخره آماده شدیم, ‫آرتور نمی‌آد؟
‫یه‌کم,,, یه‌کم دودل بود,
‫باید زودتر می‌اومدم پیشِت,
‫ولی سرت شلوغ بود، نه؟
‫- با رید رابینسون؟ ‫- نه,
‫ترسیده بودم,
‫خیلی چیزها هست ‫که باید بابتش عذرخواهی کنم,
‫و,,,
‫- می‌دونم هیچ‌وقت من رو کامل نمی‌بخـ ‫- فکر کردی عذرخواهی کافیـه؟
‫اگه دخالت نمی‌کردی، نَن با گای می‌رفت
‫و عروسی برگزار نمی‌شد, ‫فوقش دلم می‌شکست,
‫ولی حداقل می‌تونستم ‫بعدش دوباره عاشق بشم,
‫الان هم لیزی اِمزوُرت رو دوست دارم, ‫می‌دونستی؟
‫اون هم من رو دوست داره,
‫اِلیزابت؟ ‫نامزد هِکتور؟
‫نه,
‫اِلیزابتِ من, ‫لیزیِ من,
‫زنی که می‌تونستم باهاش خوشبخت بشم,,,
‫البته اگه دخالت نمی‌کردی,
‫چرا همون‌موقع نرفتی سراغش؟
‫بعداز فوت پدر، چرا نرفتی سراغ رید؟
‫چون اون‌موقع ‫یه مَرد توی زندگی‌م داشتم,
‫تو,
‫و فقط تو برام مهم بودی,
‫دلم برات تنگ شده بود,
‫من هم همین‌طور,
‫برید عقب، لطفاً,
‫می‌دونی که می‌تونم
‫راحت این قضیه رو جمع کنم، پَتی,
‫می‌تونیم هر دو از اینجا بریم, ‫انگارنه‌انگار که چیزی شده,
‫- برخیزید, ‫- تو برنده نمی‌شی,
‫شاید تونم طلاق بگیرم
‫ولی هربار که یه زن ‫درخواست تو رو رد کنه,,,
‫یا همسری از حقش دفاع کنه ‫و یا معشوقه‌ای آزاد بشه,,,
‫برنده‌ی ماجرا منـم,
‫لطفاً بشینید,
‫ازاونجاکه مدرک محکمی ‫در پرونده ارائه نشده
‫- این جلسه,,, ‫- جناب قاضی,
‫می‌خوایم آخرین شاهد رو فرا بخونیم,
‫من اِلنور بروکس هستم,
‫خواهر کوچیک‌تر پاتریشیا سَنت جورج,
‫و مطمئنـم همسرش بهش خیانت کرده
‫چون من مادر واقعی نَن هستم,
‫نظم رو رعایت کنید,
‫سکوت کنید,
‫هم نامه‌هایی دارم که ‫با اسم و امضای ترِیسی نوشته شده
‫و کارهاش رو توضیح داده
‫و هم رسید هتل‌هایی که با هم بودیم,
‫مدرک بیشتری لازمـه؟
‫عالی بود!
‫- خانم جورج! اینجا رو نگاه کنین! ‫- ممنونـم,
‫ممنون,
‫آفرین، پَتی,
‫تبریک می‌گم,
‫پس دست‌به‌یکی کردین,
‫باریکلا به شما,
‫ولی نه می‌ذارم ‫یه‌قرون ازم بهتون برسه
‫و نه هیچ‌وقت من رو ببینین,
‫خودمون زندگی‌مون رو می‌گردونیم,
‫تو فوق‌العاده‌ای,
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫کل شب رو باهات حرف می‌زنم,
‫- بعدش لطفاً بذار جینی رو ببینم, ‫- حتماً,
‫عع، گای!
‫بالاخره اومدی, ‫ازت ممنونـم
‫که مراقب هر دو دخترهام بودی,
‫اومدی,
‫بی‌زحمت برام چایی بیار,
‫نه,
‫نمی‌تونم, شرمنده‌ام,
‫البته نه، شرمنده نیستم,
‫نمی‌تونم برات چایی بیارم، مادر ‫چون دارم می‌رم فرانسه,
‫- مسخره نشو، هونوریا, ‫- مسخره نیستم,
‫هیچ‌وقت مسخره‌بازی درنیاوردم, ‫فکر کنم مشکلم همین بوده,
‫یا حداقل یکی از مشکلاتم بوده,
‫می‌خوام مسخره، احساساتی و شجاع باشم,
‫و بیشتری از هرچیزی، ‫می‌خوام ریچارد اینجا باشه,
‫می‌دونم تو هم همین رو می‌خوای, ‫واقعاً متأسفـم,
‫ولی از این متأسف نیستم ‫که می‌خوام زندگی خودم رو داشته باشم,
‫نمی‌خوام تا آخر عمر ‫با پشیمونی زندگی کنم، مادر,
‫می‌خوام یه‌کم مسخره، ‫احساساتی و شجاع باشم,
‫پس موفق باشی,
‫چند ساعت دیگه ‫که ترسیدی و نظرت عوض شد
‫خودت برمی‌گردی پیشم,
‫نظرم عوض نمی‌شه,
‫من اون آدم سابق نیستم,
‫شاید حتی در آینده ‫کلاً یه آدم دیگه بشم,
‫شاید غافل‌گیرت کنم، مادر,
‫تو هیچ‌وقت توی ‫زندگی‌ت غافل‌گیرم نکردی,
‫- یه کارت بردار, ‫- داشتیم می‌بردیم‌ها,,,
‫همه‌ش می‌آی سراغ من!
‫دوستتون دارم,
‫- فقط همین یه خواهر رو داری دیگه, ‫- یه‌لحظه بلند شو,
‫چی شده؟
‫باورم نمی‌شه,,,
‫شماها خبر داشتین؟
‫نه!
‫دیگه می‌خوام برم فرانسه,
‫بهت افتخار می‌کنم,
‫چجوری تا الان نفهمیدین؟
‫مِیبل,
‫عجب سفر طولانی‌ای بود,
‫به نظرت وقتی برسیم، فرِدی بیداره؟
‫اگه خواب باشه هم مطمئنـم ‫جینی مشکلی نداره که بیدارش کنیم,
‫اگه بیدارش نکنین، خودم می‌کنم,
‫حتماً خیلی بزرگ شده,
‫سریع رشد می‌کنه,
‫جینی هم همین‌طوری بود,
‫وای! اومدن!
‫- سلام، مِیبل! ‫- نَن!
‫- خوش اومدین! ‫- ممنون!
‫سلام!
‫مِیبل,
‫این مال کیـه؟
‫مال لیزی‌ـه,
‫داره دربه‌در دنبال جفتش می‌گرده,
‫خیلی خوش‌حالـیم که برگشتی، نَن,
‫ببخشین,
‫نَن,
‫این پالوماست,
‫من همسر گای هستم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال