رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫عزیزم,
‫می‌شه سیگار نکشی؟ ذائقه‌ات رو کور می‌کنه,
‫پس ذائقه‌ام از خداشه کور بشه,
‫ببین,
‫مارگو, امشب خیلی مهمه، خب؟
‫ترکیب طعم غذای اینجا ‫با ظرافت و دقت روش کار شده,
‫اگه سیگار بکشی که نمی‌تونی,,,
‫- طعمش رو درست بچشی, ‫- بی‌خیال بابا,
‫خواهش کردم, لطفاً,
‫باشه, خدایا,
‫مرسی,
‫خدایا شکرت,
‫همه توش جا می‌شن؟
‫کاملاً, دوازده تا مشتری جا می‌شن,
‫واسه هر شب؟
‫مگه چقدر سود می‌کنن؟
‫با هزار و دویست و پنجاه دلار ‫به ازای هر مشتری,
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫مگه توی غذاشون رولکس سرو می‌کنن؟
‫بی‌خیال، می‌شه با صحبت ‫سر قیمت خرابش نکنیم؟
‫فقط دل رو بزن به دریا,
‫بذار شبمون رویایی باشه,
‫به حساب خودته دیگه,
‫- بدک نیست! ‫- مرسی پسر,
‫لیاقتش رو داری جیگر,
‫می‌دونی کی اگه بود عشق می‌کرد؟ بتی!
‫عملاً آدم پولش رو به کس گاو می‌زنه,
‫باز خوبه واسه شام کاری نیومدیم,
‫حالا ما شدیم ولگرد؟
‫عالیه, چه افراد خوش‌ذائقه‌ای هم اومدن,
‫تا قبل اجرا از لودگی مست می‌شن,
‫- سلام بچه‌ها, ‫- با قایق,
‫پس چطوری قراره بریم؟
‫ببین چطوری روی تخته وایستاده,
‫تف,
‫یا خود خدا,
‫لیلیان بلومه, وای خدا,
‫لیلیان بلوم کیه؟
‫منتقد غذای ساوئر,
‫عملاً خودش اسلاویک رو کشف کرد,
‫خب، دیگه رسماً می‌شه گفت:
‫امشب قراره دیوانه‌کننده باشه,
‫همگی سوار کشتی به مقصد زالزالک بشید!
‫کشتی زالزالک! همگی سوار بشید!
‫وای,
‫خانم‌ها و آقایون، ‫لطفاً برای سفر کوتاهتون,,,
‫به جزیرۀ زالزالک آماده بشید,
‫- ممنون, ‫- سلام به همه!
‫دندون رو جیگر بذارید رفقا,
‫تا ببینیم این قایق دریاشایان هست یا نه,
‫بله جناب, درسته,
‫جوک قایقی بود,
‫- آره، آره, ‫- آره، قایق,
‫- سوار قایقیم, ‫- آره، سوار قایقیم,
‫عه، یه آدم معروف توی قایق داریم؟
‫آدم معروف داریم,
‫دیگه معروفم نیست, گذشت سال ۱۹۹۸,
‫طرف هم آدمه، هم معروفه,
‫وای خدا, اونجا رو ببین,
‫مگه قرار نبود حواست به من باشه؟
‫که مطمئن بشی جمع اذیتم نمی‌کنه؟
‫جفتمونم می‌دونیم اصلاً اذیت نشدی,
‫بچه که بودم کل فیلم‌هاش رو می‌دیدم,
‫- راستی، اینم بگم, ‫- ظاهراً آدم خوش‌اشتهائیه,
‫یا حداقل خیال کرده هست,
‫سرآشپز اسلاویک مایل‌اند ازتون,,,
‫با صدف محلی خام در سس اسپرک،
‫به همراه خاویار لیمویی و ‫برگ صدف استقبال کنند, نوش جان,
‫- حرف نداره, ممنون, ‫- ممنون,
‫از غذاهای کلاسیکشه,
‫مرواریدهای لیمویی ‫با علف دریایی درست می‌شن,
‫علف دریایی مثل,,,
‫مثل جبلک, بیا,
‫صحیح، آره,
‫- با لجن دریایی, ‫- این‌جوری نگو,,,
‫خوشمزه‌ست,
‫وای خدا,
‫خنده‌آوره,
‫به طرز خنده‌آوری خوشمزه‌ست,
‫خوشمزه‌ست,
‫ولی گمونم صدف خالی رو ترجیح می‌دم,
‫عاشق صدفم,
‫نه، نه, برای تعدیل مواد مصرفیه,
‫باید مزۀ سس اسپرکش رو دهان‌حسی کنی,
‫خواهشاً نگو «دهان‌حسی»,
‫دیر گفتی, دهان‌حسی ,
‫سلام,
‫ممنون,
‫خدایا، عین مراسم رقص دبیرستانه,
‫جدی؟ من واسه مراسم رقص نرفتم,
‫واقعاً؟ چرا نرفتی؟
‫چون دخترهای باحال مدرسه‌مون ‫مثل تو بهم جواب مثبت ندادن,
‫آخی، طفلکی,
‫اصلاً گور پدر اون سلیطه‌ها,
‫- برایس هستم, ‫- خوش اومدید,
‫خوش اومدید آقای لوریمر,
‫- سلام، فلیسیتی لین هستم, ‫- سلام، روز بخیر,
‫- دیمین گارسیا هستم, ‫- با آقای جورج دیاز,
‫- خوش اومدید آقای دیاز, ‫- اسم واقعیم رو دادی؟
‫معلومه که اسم واقعی‌ات رو دادم,
‫- گیر پاپاراتزی بیفتیم چی؟ ‫- مایۀ افتخارمونه,
‫توی جزیره پاپاراتزی هست؟ ‫معلومه که اسم اصلی‌ات رو دادم,
‫به زالزالک خوش اومدید,
‫آقای لدفورد و خانم وسترولت؟
‫عه، نه,
‫شرمنده، یادم رفت بگم,,,
‫برنامه‌مون عوض شد, ‫خانم وسترولت نتونست بیاد،
‫ایشون خانم,,,
‫مارگو هستم,
‫سلام, خوش‌وقتم,
‫پس شد مارگو, خوش اومدید,
‫سعی می‌کنیم تا حد امکان ‫شب دلپذیری واسه‌تون رقم بزنیم,
‫- مرسی, ‫- از این طرف,
‫مرسی,
‫وای خدا, معذرت می‌خوام,
‫خیلی ناجور شد, ببخشید, ‫اصلاً نمی‌خواستم,,,
‫نه، نه, اشکال نداره,
‫فکرش رو نکن,
‫شرمنده,
‫آقای لیبراند,
‫خانم لیبراند, خوش اومدید,
‫اگه مشکلی نیست مستقیم بریم رستوران,
‫- چندین بار توی تور شما شرکت کردیم, ‫- بله، خاطرم هست,
‫میهمانان محترم می‌تونید همزمان که ‫دنبالم میاید، صحبتتون رو ادامه بدید,
‫ممنون, لطفاً بیاید دنبالم,
‫خب، الآن پای چه کاری هستی؟
‫عه، مرسی که پرسیدی,
‫دیدی گفتم شناخته می‌شم؟
‫دارم وارد حرفۀ مجری‌گری می‌شم,
‫می‌دونی دیگه؟ کاری که دوست دارم,
‫جزیرۀ زالزالک شامل دوازده هکتار ‫جنگل و مراتع هست,
‫اطرافمون پر از نعمت دریاست,
‫آره، صحیح,
‫اونجا مشغول برداشت صدف اسکالوپ، ‫برای وعدۀ شام شما هستیم,
‫- نه، اذیتم نکن, ای وای! ‫- ایول,
‫آهای!
‫آهای، بیشتر برداشت کن داداشم!
‫حسابی گرسنه‌ایم!
‫وای خدا,
‫این فضای زیست‌بومی ایده‌های ‫پخت و پز رو دوست دارم,
‫آره, دقیقاً مثل مهمانسرای اپیکوریه,
‫نه، گمونم همین زیست‌بومی بهتره,
‫زیست‌بومی بهتره، آره, باشه,
‫عملاً رسیدیم نوک قلۀ خزعبل‌گویی,
‫باورم نمی‌شه,
‫بوش کن,
‫حسابی گرسنه‌مون می‌شه,
‫آره، من شدیداً آدم خوش‌اشتهائی‌ام,
‫عاشق این‌جور چیزهام,
‫و البته از رفقای نزدیک سرآشپزم هستم,
‫باشه دغل‌باز,
‫دودخانۀ ما به سبک و سیاق ‫اسکاندیناوی بنا شده,
‫فقط از گوشت گاو ماده استفاده می‌کنیم,
‫که صد و پنجاه و دو روز اینجا می‌مونه ‫تا رشته‌های پروتئینی‌اش استراحت کنه,
‫- آره, آره, ‫- می‌شه بریم داخل؟
‫پسر، من درموردش خونده بودم,
‫جدی؟ می‌شه نگاه بندازیم؟
‫- باربیکیو کره‌ای هم همینه, ‫- بله,
‫ولی لطفاً به پروتئین‌ها دست نزنید, ‫هنوز نرسیده‌ان,
‫اگه روز صد و پنجاه سوم سرو بشن چی می‌شه؟
‫طرف بدبخت می‌شه؟ یا,,,
‫خب، گمونم بعدش باکتری به راحتی,,,
‫وارد جریان خون مصرف‌کننده می‌شه و ‫توی غشاهای ستون فقراتش پخش می‌شه،
‫که بعد از مدت کوتاهی، شخص مصرف‌کننده,,,
‫دچار ناتوانی وخیمی می‌شه,
‫پس بله، احتمالاً بدبخت می‌شه,
‫خداروشکر ما حرفه‌ای هستیم، نه؟
‫- دلم می‌خواد زیردستش بشم, ‫- آره,
‫ایول,
‫اینجا محل اقامت ماست,
‫جدی؟ یعنی همه‌تون اینجا می‌مونید؟
‫همه‌مون,
‫به جز سرآسپز,
‫خب,,,
‫روحیه هم‌بستگی دارید، نه؟
‫نه آقای فلدمن,
‫بیشتر از این حرف‌هاست,
‫اینجا مثل خانواده‌ایم,
‫روز کاری‌مون از ساعت شش ‫با پنج ساعت آماده‌سازی شروع می‌شه,
‫برداشت با خودمونه, تخمیر با خودمونه,
‫ذبح با خودمونه, ‫چاشنی زدن با خودمونه,
‫مایع کردن با خودمونه, ‫کروی کردن با خودمونه,
‫دلمه کردن با خودمونه,
‫- دلمه کردن؟ ‫- آره,
‫دلمه کردن!
‫وقت شام معمولاً دو ساعت و ‫بیست و پنج دقیقه‌ست,
‫روز کاری از ساعت دو بامداد تموم می‌شه,
‫پس بله، بهتره کارکنان اینجا بمونن,
‫تا حالا شده انرژی‌تون بسوزه؟
‫- انرژی‌مون بسوزه؟ ‫- ببخشید، شرمنده,
‫یعنی خسته نمی‌شید روزمره‌تون به یک شکله؟
‫سرآشپز طبق بالاترین معیارها عمل می‌کنه، ‫و ما هم باید بکنیم,
‫ما چیزی رو نمی‌سوزونیم، ‫مگر اینکه برای تزئین غذا،
‫یا برای طعمش باشه,
‫خب، کی گرسنه‌ست؟
‫حالا تهش قراره غذا بخوریم یا نه؟
‫از غذای قایق تا میز شام,
‫السا,
‫ببخشید,
‫السا, السا، سلام,
‫کی اونجا اقامت داره؟
‫سرآشپز,
‫می‌شه اونجا رو ببینیم؟
‫حتی ما هم اجازه نداریم وارد ‫کلبۀ سرآشپز بشیم آقای لدفورد,
‫بیا بریم,
‫نباید مزاحم عالی‌جناب والامقام خوراکی بشیم,
‫آره، باشه,
‫مگه بز مخفف «بهترینِ زمانه» نیست؟
‫نه، نه، نه, زمان قدیم,,,
‫به نظرت طرف رو انتخاب می‌کنه؟
‫گمونم بهتر باشه زمان پست رو مشخص کنیم,
‫جدی؟ در ازای اینکه آوردمت بهترین جا؟
‫آره، خودم رزروش کردم, ‫حالا چی می‌گی؟
‫با اسم من رزرو کردی,
‫خب,,,
‫سلامی دوباره,
‫آقایون، دسر میل دارید؟
‫منظره رو داشته باش,
‫می‌خوای عکس بگیریم؟
‫کجا بریم رئیس؟
‫بیا, جات رو با من عوض کن,
‫- خانم,,, ‫- میلز هستم,
‫خانم میلز، شما جای خانم وسترولت می‌شینید,
‫تو بشین جایی که دید بهتری داشته باشی,
‫نمی‌خوام دید بهتری داشته باشم,
‫می‌رم آشپزخونه رو ببینم,
‫ممنون!
‫اولویت با گل رزه,
‫لذت ببرید,
‫[جایگاه خانم وسترولت]
‫با خیال راحت آشپزها رو ‫حین نوآوری‌شون تماشا کنید,
‫ولی لطفاْ از غذاهای ما عکس نگیرید,
‫سرآشپز شدیداً معتقدند که زیبایی آثارشون,,,
‫در طبیعت زودگذرشون نهفته‌ست,
‫بیا بریم, باید حتما ببینیم,
‫با پاکوجت درستش کردی؟
‫درست گفتید جناب,
‫پاکوجت دستگاهیه که بافت پودری ‫مشابه برف تولید می‌کنه,
‫چه باحال,
‫آره, منم یکی دارم,
‫اطلاعات خوبی دارید آقای لدفورد,
‫اسمم رو بلدی؟
‫دوست داریم کسانی که واسه شام ‫میان پیشمون رو بشناسیم,
‫احیاناً سرآشپز این اطرافه؟ ‫می‌خواستم باهاش صحبت کنم,
‫بهتر نیست برید سر جاهاتون بشینید؟
‫قراره غذاتون رو بیاریم,
‫درسته، چشم, باشه, ممنون,
‫بازم لامبروسکو بریزم خانم؟
‫از دقتشون به جزئیات داره مخم سوت می‌کشه!
‫- اسمم رو می‌دونست عزیزم! ‫- آره، تو هم اسمش رو نپرسیدی,
‫آره خب,,,
‫ایناهاش,
‫پشم‌هام,
‫داره به من نگاه می‌کنه؟
‫[پیش‌غذا]
‫ملایم؟ تو به این می‌گی ملایم؟
‫ملایمه دیگه,
‫از زمستون خوشت میاد، نه؟
‫- راستش زیاد,,, ‫- چه هیولاییه,
‫اینجا ترکیب خیارشور و خربزۀ فشرده،
‫به همراه برف شیر و توری زغالی داریم,
‫- مرسی, ‫- نوش جان,
‫از دست این وسواسش سر برف شیر,
‫وسواسش عین طاعونیه ‫که کسی ازش در امان نیست,
‫یه خرده مزۀ بز کوهی نمی‌ده؟
‫تهش یه کوچولو مزۀ بز می‌ده,
‫خانم گفتن شیر داره,
‫انتظارم این نبود,
‫- ولی نگفت چه شیری, ‫- اشاره نکرد,
‫می‌خوام نطق برنامه‌ات رو گوش کنم،
‫ولی قبلش می‌خوام بابت ‫دو سال اخیر ازت تشکر کنم,
‫بابت اینکه,,,
‫بهترین دوران عمرت رو ساختم؟
‫- سلامتی سالیان بیشتر, ‫- دارم ازت خداحافظی کنم,
‫می‌شه اجازه بدی حرفم رو بزنم؟
‫- نه، خداحافظی نداریم, نداریم, ‫- چرا، داریم,
‫- می‌خوام جای جدیدی کار کنم, ‫- یا خدا!
‫مامانم توی شرکت سونی واسم کار پیدا کرده,
‫دو هفته پیش بهت گفتم,
‫اینم تلفن کاریمه,
‫- اینم کارت اعتباری شرکت تولیدی, ‫- چی کار می‌کنی؟ پس نمی‌گیریم,
‫اینم کلید خونۀ لس‌آنجلست,,,
‫- من جیب ندارم, ‫- اینم خونۀ نیویورکت,
‫و اون‌یکی خونۀ نیویورکت ‫که از خانمت مخفی کردی,
‫- از آماندا چه خبر؟ ‫- چون تا دوشنبه اینجا نمی‌مونم,
‫الآن جدی می‌گید؟ ‫بشینیم از زندگی‌مون بگیم؟
‫- آره؟ مثلاً صمیمی‌ایم؟ ‫- منم دلم نمی‌خواد,
‫- بهتر نیست گپ بزنیم؟ ‫- مگه مجبوریم؟
‫خب، اوضاعمون خرابه برایس, باشه؟
‫رابطۀ من و آماندا خرابه, خرابه,
‫مقصرش تویی؟
‫نه، مقصر اونه که مجبورم کرد ‫به همکارش پیام بدم,
‫معلومه که تقصیر منه داداش,
‫آدم آشغالی‌ام,
‫حداقل کار درست‌حسابی داریم,
‫- درآمدم داریم, ‫- سلامتی شغل و درآمد,
‫آره داداش,
‫قبول دارید خیلی حقیریم؟
‫ای بابا, اذیتمون نکن دیگه,
‫نه، اصلاً نمی‌خوام,,,
‫وای خدا, دلم می‌خواد توش زندگی کنم,
‫پس مشکلی نداری که,,,
‫این چیزها برای من مثل تو جذاب نیست؟
‫نه، نه، رواله,
‫ناسلامتی با باحال‌ترین دختر اومدم اینجا,
‫باشه, حالا این علاقه‌ات به غذا از کجا میاد؟
‫نمی‌دونم, دیدی مردم چطوری,,,
‫از ورزشکار و آهنگ‌ساز بت می‌سازن؟
‫- یا مثلاً نقاش‌ها؟ ‫- اوهوم,
‫خب، همه‌شون احمقن,
‫حیطۀ فعالیت اون‌ها مهم نیست,
‫واسه خودشون توپ‌بازی می‌کنن و ‫یوکه‌لیلی می‌نوازن,
‫ولی سرآشپزها,,,
‫سر و کارشون با عناصر خالص زندگیه,
‫و عناصر مرگ,
‫حداقل دو سه بار تمام قسمت‌های ‫«میز سرآشپز» رو دیده‌ام,
‫برنامۀ اسلاویک رو بیست بار دیده‌ام,
‫توضیحاتش از بهترین لحظۀ ‫نارسی توت‌فرنگی سبز رو دیده‌ام,
‫طرز تهیۀ صدف اسکالوپش اونم توی آخرین ‫انقباض ماهیچه‌ایش رو دیده‌ام,
‫ظریف‌ترین نوع هنر همینه,,,
‫که البته کار خدا هم همینه, فرقی ندارن,
‫خیلی قشنگ بیانش کردی تایلر,
‫- اذیتم نکن بابا, نگو, ‫- نه! جدی می‌گم,
‫گمونم کم‌کم دارم درکش می‌کنم,
‫- جدی؟ ‫- آره, یه‌خرده,
‫[اولین غذا]
‫خوبه,
‫چشم سرآشپز,
‫شبتون بخیر,
‫شب بخیر,
‫- شب بخیر, سلام, ‫- سلام,
‫به زالزالک خوش اومدید,
‫من جولیان اسلاویک هستم و مایۀ افتخاره ‫که امشب غذای ما رو میل کنید,
‫پرده‌ها رفت کنار,
‫طی چند ساعت آینده,,,
‫شما قراره چربی،
‫نمک، شکر، پروتئین,,,
‫باکتری‌ها، قارچ‌ها,,,
‫انواع گیاهان و جانوران,,,
‫و گاهاً اکوسیستم‌های کامل رو میل کنید,
‫ولی یک خواهشی ازتون دارم,
‫فقط همین یکی,
‫غذا رو نخورید,
‫جدی می‌گه؟
‫مزه کنید,
‫بو کنید,
‫بچشید,
‫هر لقمه‌ای که توی دهانتون ‫قرار می‌دید رو بسنجید,
‫هوشیار باشید,
‫ولی صرفاً نخورید,
‫منوی ارزشمند ما فقط برای خوردن نیست,
‫و به اطرافتون نگاه کنید,
‫به جزیره‌ای که درش هستیم,
‫ازش استقبال کنید,
‫از تمامش استقبال کنید,
‫و اغماض کنید,
‫و بدین ترتیب,,,
‫تغذیه کنید!
‫آره، آره, بیارش، بیارش,
‫دارن میارن,
‫وای، مثل گروه رژه‌ست,
‫اولین غذای ما اسمش «جزیره»ست,
‫در بشقاب‌های شما گیاهانی از اطراف جزیره،
‫روی سنگ‌هایی قرار داده شده،
‫که با آب نسبتاً یخ‌زدۀ دریا پوشیده شده،
‫و با آب شدنش طعمی به وعدۀ شما می‌ده,
‫این‌ها کار همون ماهی‌گیره‌ست که دیدیم,,,
‫بله؟
‫معذرت می‌خوام سرآشپز,
‫اصلاً ایرادی نداره,
‫بله، همون اسکالوپ‌هاییه که دیدید,
‫و نکته‌ای که درمورد این غذا ‫باید به خاطر بسپارید اینه:
‫مردم این جزیره که ما باشیم، ‫ذره‌ای اهمیت نداریم،
‫این جزیره و مواد مغذی‌اش،
‫در عالی‌ترین حالت خود وجود دارند, ‫بدون اینکه ما جمع‌آوری،
‫دست‌کاری و یا هضم‌شون کنیم,
‫آنچه در این مکان اتفاق میفته،
‫در مقایسه با چیزی که در طبیعت ‫اتفاق میفته، بی‌مفهومه,
‫آنچه در خاک، آب,,,
‫و هوا اتفاق میفته,
‫ما چیزی بیش از نانوثانیه‌ای پریشان نیستیم,
‫طبیعته که جاویدانه,
‫نوش جان,
‫چه جهان‌بینی شادی داره,
‫گریه می‌کنی؟
‫آخه خیلی تأثیرگذار بیانش کرد, ‫خیلی قشنگ گفت,
‫انقدر زیباست که نمی‌شه خوردش,
‫می‌دونی، بهترین رستوران توی شهر ما,,,
‫به نظرت سرآشپز که ازم عصبانی نشد، نه؟
‫واسه همون ماجرای اسکالوپ,
‫لازم نیست «سرآشپز» صداش کنی تایلر,
‫تقریباً مطمئنم حتی نمی‌دونه وجود داری,
‫صرفاً می‌خوام ازم,,,
‫- خوشش بیاد؟ ‫- آره, یه‌جورایی,
‫تایلر، تو مشتری رستورانشی,
‫بهش پول می‌دی تا بهت خدمات بده,
‫اینکه ازت خوشش میاد یا نه ‫چندان اهمیتی هم نداره,
‫درسته, وایستا ببینم، یعنی چی؟
‫هیچی,
‫آروم باش, سنگت رو بخور,
‫و برای زوج عزیز، ‫هدیه‌ای از دوستان ما در کارولین موری،
‫شراب شاسانی‌منراشه،
‫برگزیدۀ سال ۲۰۱۴,
‫نه فقط از یک تاکستان،
‫بلکه از یک ردیف انگور,
‫- وای, عالیه, ‫- حرف نداره,
‫نظرت چیه؟ من حس می‌کنم,,,
‫نیمه‌عالیه, ولی خوبی‌اش گذراست,
‫گذراست,
‫تزئین و طراحی غذاش مستمنده,
‫البته تا جا داشته ریزه‌کاری شده,
‫ولی بهش طعم داده, خیلی باطراوته,
‫خیلی,,, تالساماننده,
‫- «تالسا»؟ ‫- منظورم اقیانوسیه,
‫- تالسا روح اولیۀ دریا بود, ‫- اساطیر تالسا و پونتوس,
‫- آره، آره، آره, ‫- دقیقاً,
‫داریم اقیانوس رو می‌خوریم,
‫اقیانوس رو می‌خوریم,
‫- آره, ‫- درسته,
‫چطوره؟
‫خوبه,
‫نمی‌شه که توی برنامه بگی «خوبه»,
‫باید با جزئیات بگی,
‫دیگه داری دیوونه‌ام می‌کنی, ‫جراحی مغز که نمی‌خوام بکنم,
‫- برنامۀ جهانگردی غذاهاست دیگه, ‫- می‌دونم، حالا بگو,
‫آره، آره, حالا برنامه‌ات رو بهم بگو,
‫خب، قراره بریم ایتالیا دیگه, درست؟
‫روی موتور وسپای سبز با شلوار ‫کاپری ازم فیلم می‌گیرن،
‫انقدر می‌چرخم تا به یکی از ‫مزارع پنیر جوزپ برسم,
‫پنیره رو می‌خورم، بعدش,,,
‫نمای نزدیک از صورتم می‌گیرن,
‫چشم‌هام رو می‌بندم و ‫ادای ارضا شدن در میارم،
‫بعدش می‌رم آفریقای جنوبی،
‫بعدم احتمالاً از این می‌گم که ‫نژادپرستی اصلاً باحال نیست،
‫یه مدت بعدشم نامزد جایزۀ امی می‌شم,
‫- همین؟ ‫- تمومه؟ حالا غذام رو بخورم؟
‫دوشنبه می‌خوای این حرف‌ها رو ‫جلوی سه تا شبکه استریمی بزنی؟
‫- آره, تقریباً همین, ‫- اصلاً باورم نمی‌شه,
‫واقعا فاجعه‌ست,
‫گمونم حتی نمی‌تونی با رانندگی ‫تحت تأثیر الکل بری آفریقای جنوبی,
‫- خوشت اومد؟ ‫- از غذا دریاییه؟
‫آره، ردیفه,
‫آشپز خودم ریکاردو واسه‌ام ‫صدف خوراکی به همین خوبی درست می‌کنه,
‫ریکاردو رو که می‌شناسی, ‫کارش حرف نداره,
‫عالیه,
‫حداقل بعداً می‌تونیم بگیم اومدیم اینجا، نه؟
‫بابام همیشه می‌گفت تجربه رو می‌شه خرید,
‫آخه خیلی شبیه,,,
‫منظرسازی برون‌شهریه,
‫یعنی که چی؟
‫چند روز پیش پری رو توی دلارنتی دیدم,
‫حالش چطور بود؟
‫مثل همیشه,,,
‫پریه دیگه,
‫ممنون,
‫در عرض پنج دقیقه غذا رو حاضر کنید!
‫چشم سرآشپز!
‫[دومین غذا]
‫هر سری می‌خواد نطق کنه؟
‫نان بیش از دوازده هزار ساله ‫که به شکلی وجود داشته,,,
‫مخصوصاً بین فقرا,
‫ترکیبی از آب و آرد,
‫از این ساده‌ترم می‌شه؟
‫حتی امروزه غلات شصت و پنج درصد ‫فعالیت کشاورزی رو شامل می‌شن,
‫میوه و سبزیجات فقط شش درصد هستند,
‫دهقانان یونان باستان برای صبحانه نان‌های ‫بیات کرم‌گرفته‌شون رو توی شراب می‌زدند,
‫و عیسی به ما یاد داد با طلب کردن ‫نان روزانه خداوند را عبادت کنیم,
‫طلب کردن نان روزانه,
‫نان همیشه غذای مردمان عادی بوده,
‫ولی مهمانان عزیزم، شما مردم عادی نیستید,
‫پس امشب,,,
‫از نان خبری نیست,
‫[غذای بدون نان: بدون نان، الحاقیات خوش‌طعم]
‫- لابد شوخی‌اش گرفته, ‫- شوخیه,
‫این دیگه نوبرشه,
‫مگه می‌شه آدم,,, شوخیه بابا,
‫توی رستورانی که شهرتش از نانه، ‫نمی‌خواد نان سرو کنه, چه بامزه,
‫- چی؟ ‫- ممنون,
‫شوخی نیست، نه؟
‫- جان؟ ‫- نه,
‫لابد جزو اجراست,
‫نکنه قضیه جدیه؟
‫در همین راستا، از همراهی‌های ‫بدون همراهی لذت ببرید,
‫«نانی که امشب میل نخواهید کرد،
‫از گندمی به نام فیف قرمز تهیه شده،
‫که از شرکای ما در پروژۀ غلات تهاچاپی،
‫مختص به حفظ غلات میراثی، ‫به دست آمده است,»
‫واقعاً باورنکردنیه,
‫دروغ نگم این چرت و پرت‌های ‫اطراف جای نونی که نذاشتن,,,
‫واقعاً حرف نداره,
‫به نظرم کمی زیاده‌رویه، قبول داری؟
‫واقعاً تصمیم آزاردهنده‌ایه,
‫چون شدیداً از نقش غذا ‫در تاریخ طبقات جامعه مطلعه,,,
‫البته منم مطلعم,
‫آره,
‫هرچند باید بگم انگار ‫این شیرابه کمی شکاف داره,
‫آره,
‫البته من نمی‌خواستم اشاره کنم,
‫همون موقع که آوردن دقت کردم,
‫شکسته, کاملاً شکسته,
‫آره، که البته واقعاً,,, ‫آخه واقعاً بخوایم بگیم,,,
‫نباید توی رستورانی به این کیفیت ‫چنین موردی دیده بشه,
‫- ولی داریم می‌بینیم, ‫- آره,
‫وای خدا, اصلاً خفن بودن رو ‫به سطح جدیدی برده,
‫این‌جوری که تمثیل‌های ‫تاریخی می‌بافه رو می‌گم,
‫یعنی کل بازی از این قراره که,,,
‫حدس بزنیم سبک و موضوع ‫کل وعدۀ شام چیه,
‫تا آخرش نمایش هم مشخص نمی‌شه,
‫وایستا ببینم، یعنی خوشت اومد؟
‫اوهوم, آره,
‫عملاً با این غذا بهت بی‌احترامی کرده,
‫نه، نه، نه, متوجه نشدی,
‫اثر مفهومیه,
‫من می‌دونم مفهوم یعنی چی تایلر,
‫باور کن, داره قصه‌ای تعریف می‌کنه,
‫واسه همین غذاش هیجان‌انگیزه,
‫چون صرفاً سرآشپز نیست, ‫بلکه قصه‌گویی می‌کنه,
‫و البته قوانینم به هیچ‌جاش نیست,
‫تو فرض کن من ساده‌ام،
‫ولی به نظرم یک‌سری قوانین هست ‫که باید مهم شمرده بشن،
‫مثل این قانون که,,,
‫باید توی رستورانت به مشتری غذا بدی,
‫عزیزدلم، کسی نمی‌گه تو ساده‌ای,
‫من خودم نان می‌پزم,
‫- جدی؟ نمی‌دونستم, ‫- آره,
‫آره، حس روستایی داره,
‫سبک زندگی دهقانیه, مخمرماننده,
‫چه نوع مخمری استفاده می‌کنی؟
‫خودم با سیب درستشون می‌کنم,
‫بایدم خودت با سیب درستش کنی,
‫ای آدم فتنه‌گر,
‫خانم بلوم؟
‫اینم یک شیرابۀ شکستۀ دیگه,
‫به منزلۀ ادای احترام سرآشپز اسلاویک,
‫- سلام, ‫- معذرت می‌خوام,
‫همه‌چیز مطابق میلتونه جناب؟
‫خب، راستش نه, مرسی که پرسیدید,
‫البته غذا که عالیه، ما هم کاملاً ‫این اقدامات هنری رو درک می‌کنیم,
‫ولی می‌شه واسه‌ام نون بیارید؟
‫و برای دوست‌هامم نون بدون گلوتن بیارید؟
‫نه,
‫نمی‌شه؟
‫نه,
‫خیلی‌خب,
‫برنامه‌تون که هوشمندانه‌ست، ‫منم دلم نمی‌خواست به روتون بیارم,,,
‫ولی ما رو می‌شناسید دیگه؟
‫بله,
‫می‌شناسید؟ ما رو می‌شناسید؟
‫می‌شناسیمتون,
‫پس می‌دونید با داگ وریک کار می‌کنیم؟
‫نه، شما برای آقای وریک کار می‌کنید,
‫- دقیقاً, ‫- ولمون کن بابا,
‫پس می‌دونید که همه‌مون ‫توی یک گروه هستیم,
‫پس فقط واسه‌مون نون بیارید,
‫لطفاً,
‫قول می‌دم به کسی نگیم خانم,
‫- قول می‌دم نگیم، خوبه؟ ‫- نمی‌شه,
‫گفتید نمی‌شه؟
‫بله، گفتم نمی‌شه,
‫- باشه, ‫- باشه,
‫- عجب, ‫- باشه,
‫پس دیگه کاری نداریم, مرسی,
‫اجازه هست؟
‫حالا لازم نیست,,, خیلی‌خب,
‫شما بیشتر از لیاقت ‫و کمتر از اشتهاتون میل می‌کنید,
‫خدمت به شما مایۀ افتخاره,
‫من همچنان دچار کتون‌زدگی‌ام، ‫پس حداقل اینش خوبه,
‫بدون نون باعث می‌شه ‫آدم روی مزه‌اش تمرکز کنه,
‫واقعاً محشره, دلم می‌خواد توش مومیایی بشم,
‫- تو امتحانش نمی‌کنی؟ ‫- نه,
‫- نه؟ ‫- نه,
‫واقعاً حرف نداره,
‫- اصلاً خودم می‌خورم, ‫- باشه، بردار,
‫اصلاً حواسم نبود,
‫اتفاق برای هرکسی پیش میاد,
‫معذرت می‌خوام, خیلی,,,
‫شرمنده شدم,
‫به غذاتون لب نزدید,
‫اینجا که غذایی نیست,
‫خیر, اینی که جلوتونه غذاست,
‫خب، هنوزم کلی غذای دیگه مونده,
‫- نمی‌خوام سیر بشم, ‫- چنین اتفاقی نمیفته,
‫جوری طراحی‌اش کردم که ‫منجر به سیری مشتریان نشه,
‫پس سیر نمی‌شید,
‫خواهشاً بخورید,
‫منوی ما با خوردن تمام غذاها ‫معنی پیدا می‌کنه,
‫ولی خودتون گفتید غذا رو نباید خورد,
‫منظورم این نبود خانم,
‫خودتونم می‌دونید,
‫خب، ممنون که نگرانید،
‫ولی خودم بهتر می‌دونم ‫که چه زمانی، چه غذایی رو بخورم,
‫لطف کردید,
‫خدایا، آبرومون رو بردی,
‫- من بردم؟ ‫- آره,
‫تایلر، طرف آدم آشغالیه,
‫این‌جوری نگو,
‫نباید انقدر بددهنی کنی,
‫چی؟
‫ازت خواست بخوری,
‫- خوشم نمیاد, ‫- حالا امتحان کن,
‫خواهش کردم,
‫غذای سوم رو حاضر کنید دوستان!
‫چشم سرآشپز!
‫[سومین غذا]
‫این شراب پینو نوآر ۲۰۱۳ از راس کابه,
‫با مخلوط‌کن برقی همش زدیم,,,
‫تا به نوعی عطرش رو بیدار کنیم,
‫بلوط اسلاوونی، نت‌های غنی گیلاس و تنباکو،
‫به‌همراه کمی حس عطش و حسرت,
‫بله, نوش جان,
‫عطش و حسرت,
‫احساسات موردعلاقه‌ام,
‫باز بهمون زل زده,
‫کجا دیده بودیمش؟
‫ندیده بودیم,
‫خب، خیلی شبیه کلره,
‫چرا هی تکرار می‌کنی؟ شبیه‌اش نیست,
‫به نظرت نیست؟
‫اصلاً شبیه کلر ما نیست,
‫از دور صورتش عین خودشه,
‫می‌شه انقدر درگیرش نشیم؟ خواهشاً؟
‫می‌دونم, ولی فرضاً اگه قراره بری,,,
‫خب,
‫,,,که از این خبرها نیست,,,
‫قراره کجا کار کنی؟
‫شرکت توسعۀ همکاران مدیران اجرایی,
‫حالا این چی هست؟
‫درحال توسعه‌ست، ‫که یعنی قراره کمک کنم,,,
‫یه چیزهایی رو توسعه بدیم,
‫کجاش از کار کردن پیش من بهتره؟
‫- چون کاریه که آینده داره, ‫- صحیح,
‫- شرکتیه که,,, ‫- صحیح,
‫منظورم اون آینده نبود، متوجه شدی؟
‫- توی شرکت,,, ‫- باز خداروشکر فرضاً گفتیم,
‫غذای بعدی اسمش «خاطرات»ئه,
‫که برای برانگیختن چنین چیزی درست شده:
‫یک خاطره,
‫پس اجازه بدید خاطره‌ای از خودم براتون بگم,
‫زمانی که توی واتلروی آیووا کودکی بیش نبودم،
‫سه‌شنبه‌ها همیشه تاکو می‌خوردیم,
‫آره!
‫همون سه‌شنبۀ تاکوخوری!
‫آره!
‫و این خانمی که اینجاست،
‫مادر بنده هستن,
‫همون‌طور که می‌بینید کمی هم مسته,
‫که البته طبیعیه,
‫وقتی هفت سالم بود،
‫یک روز سه‌شنبه، ‫پدرم مست به خونه برگشت,
‫خیلی مست بود,
‫البته اونم طبیعی بود,
‫مادرم ازش عصبانی شد و سرش داد زد، ‫که در همون شب,,,
‫پدرم سیم تلفنی دور گردنش پیچید ‫و محکم تنگش کرد,
‫من گریه کردم,
‫داد زدم و التماس کردم که بس کنه,
‫برای اینکه جلوش رو بگیرم,,,
‫مجبور شدم با قیچی آشپزخانه ‫به رانش ضربه‌ای بزنم,
‫یادت میاد مادر، مگه نه؟
‫هرچند گمونم اون شب باید ‫چاقو رو توی گلوش فرو می‌کردم,
‫ولی آدم در جوانی زیاد باهوش نیست,
‫همون‌طور که تصور می‌کنید، ‫شب تاکوخوری به یاد موندنی‌ای شد,
‫- باز خداروشکر نزد, ‫- این دیگه چه‌جورشه؟
‫خیلی نمایشی بود,
‫خوشت اومد؟
‫آره، همین داستان زمینه‌اش ‫باعث می‌شه سرآشپز هنرمندی باشه,
‫پسر، طرف چه شوخ‌طبعی ترسناکی داره,
‫خیلی آدم پرشوریه,
‫خب، جلوی شما,,,
‫ران مرغ برِسۀ آل‌پاستور گذاشته شده،
‫به همراه نان‌های مکزیکی که با ‫ماساهای یادگاری درست شده,
‫این غذا از امضاهای خاص زالزالکه,
‫ممنون,
‫ما به صورت مداوم منوی ‫خودمون رو عوض می‌کنیم،
‫ولی همون‌طور که خانم بلوم در جریانه، ‫این غذا پایه ثابت منوی ما بوده,
‫به قول خودتون همین غذا,,,
‫باعث شد مشهور بشی,
‫,,,باعث شد مشهور بشم,
‫حالا اینکه به چه شهرتی رسیدم،
‫خودمم نمی‌دونم,
‫بگذریم، چون مدام نوآوری به خرج می‌دیم، ‫و از ناهماهنگی غذاها می‌ترسیم،
‫این غذای کلاسیک رو ‫صرفاً بروز رسانی کردیم,
‫تصاویر روی نان‌های مکزیکی به وسیلۀ ‫ماشین لیزر حکاکی درست شده,
‫اولین باره که ازش استفاده می‌کنیم,
‫امیدوارم تاکوخوری امشب موجب ‫برانگیختگی خاطرات پررنگی بشه,
‫نوش جان,
‫می‌دونستم توی برنامه‌اش تاکو داره,
‫بفرما,
‫عکس چیه لیل؟
‫عکس چندتا رستورانه,
‫که من ازشون نقدی نوشتم و تعطیل شدن,
‫پس قصدش شوخی بوده؟
‫گمون کنم,
‫ریچارد، این‌ها چیه؟
‫[سالگردتان مبارک]
‫چیزهای تاکوئه، برای تاکو خوردن,
‫نه، عکس‌هاش رو می‌گم,
‫عکس خودمونه,
‫این مال وقتیه که تومور سیاه ‫پوستی‌ات رو از پیشونی‌ات برداشتی,
‫باندپیچی روی سرت مشخصه,
‫چه کار قشنگی, ما رو یادشون مونده,
‫تایلر، این تویی؟
‫آره, موقعیه که امشب داشتم ‫از غذاهاشون عکس می‌گرفتم,
‫یا خدا، این طرف چشه؟
‫می‌دونستم, ازم بدش میاد,
‫خدا لعنتم کنه, فکر نمی‌کردم ناراحت بشه,
‫- ازش عذرخواهی کنم؟ ‫- دقیقاً واسه چی عذرخواهی کنی؟
‫[تماس با دکتر سان‌شاین]
‫چیه؟
‫مال «تماس با دکتر سان‌شاین»ئه,
‫وای خدا, یادم رفته بود توش بازی کردی,
‫نقش مسخره، فیلم‌نامۀ مسخره,
‫ولی فیلم‌برداریش باحال بود,
‫شاید قصدش شوخی بوده, ‫چون دوست‌اید دیگه؟
‫آره، آره, شوخی دوستانه‌ست,
‫البته من مگه دوستی دارم؟
‫وایستا,
‫بچه‌ها، یعنی که چی؟
‫این‌ها,,,
‫این‌ها رو چطوری پیدا کردن؟
‫[فرم مجوز انتقال وجه]
‫جالب نیست,
‫معذرت می‌خوام,
‫چیزی می‌خواستید جناب؟
‫بله,
‫این‌ها چه کوفتی هستن؟
‫نان مکزیکیه,
‫بله، ولی این‌ها چیه؟
‫نان مکزیکی‌ای هستن,,,
‫که حاوی سوابق مالیاتی ‫شرکت اکوبرایت و باقی اسنادیه,,,
‫که نشون می‌ده شرکت شما ‫فاکتور هزینه‌های جعلی تولید کرده,
‫از کجا پیداشون کردید؟
‫شرمنده، ولی سرآشپز دستور تهیه‌شون رو ‫در اختیار کسی نمی‌ذارن,
‫خبر داری چقدر بد به گا رفتید؟
‫تا فردا در اینجا رو تخته می‌کنیم، ‫شنیدی چی گفتم؟
‫نه، لزومی به این کار نیست,
‫نوش جان,
‫این عکس توئه و,,,
‫این زنه کیه؟
‫من از کجا بدونم کیه؟ عکس جعلیه,
‫لابد یه شوخی مسخره‌ست,
‫فقط تاکوئه دیگه, نمی‌خواد بکشتت کنه,
‫آره، تاکویی که ممکنه توی دادگاه مدرک بشه,
‫راحت می‌تونیم انکار کنیم،
‫و اگه بخوان ما رو لو بدن,,,
‫آفرین!
‫اگه بخوان ما رو لو بدن، ‫عملاً وریک رو لو داده‌ان,
‫بعد دهن اون‌هام سرویس می‌شه,
‫مگه نه؟ پس مشکلی نیست,
‫نه؟
‫- آره، ردیفه, ‫- مشکلی نیست, گور پدرش,
‫بدون اجازه که نمی‌تونن ‫ازت عکس بگیرن, مسخره‌ست,
‫می‌شه حرف نزنی که فکر کنم؟
‫باید یه جوری درستش کنم, ‫باید درستش کنم,
‫خب، بذار بهت بگم چطوری درستش کنی, ‫این آشغال رو ببر پس بده,
‫ببخشید,
‫- ببخشید جناب! سلام, ‫- آهای, مارگو! مارگو,
‫سمت من بشکن می‌زنی؟
‫می‌دونی چقدر صبر کردم ‫تا اینجا میز رزرو کنم؟
‫نه، حتی واسه‌ام مهم نیست,
‫آدم چیزی رو به آشپزخونه پس نمی‌ده بچه,
‫حتی باید تشکر کنی که آدم حسابت کردن,
‫- چی صدام زدی؟ ‫- بهت گفتم بچه,
‫چون رفتارت عین بچه‌هاست,
‫تایلر، همین الآن ازم معذرت‌خواهی کن,
‫اجازه نداری این‌جوری باهام صحبت کنی,
‫اتفاقاً اجازه دارم, چون اول و آخر ‫من هزینۀ اینجا رو دادم,
‫پس خفه شو و غذات رو بخور,
‫وای خدا,
‫واقعاً محشره, باید امتحانش کنی,
‫نوش جان, مزاحمت نشم,
‫خانم میلز؟
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫دنبال سرویس بهداشتی بودم,
‫از این طرفه,
‫ممنون,
‫پشت این در نقره‌ای چیه؟
‫پشتش چیز خاصیه,
‫نه، نمی‌شه بیای,,,
‫اجازه نداری بیای اینجا,
‫می‌خوام دقیقاً بدونم چه چیزی,,,
‫توی غذای قبلی باب میلتون نبود,
‫حتی به غذاتون لب نزدید,
‫چرا؟
‫می‌خوام بدونم چرا نخوردید؟
‫واسه تو چه فرقی داره؟
‫من کارم رو خیلی جدی می‌گیرم ‫و شما به غذام لب نمی‌زنید,
‫احساساتم رو جریحه‌دار می‌کنه,
‫صرفاً اونقدر گرسنه‌ام نیست,
‫من خودم رو معرفی کردم,
‫جولیان اسلاویک هستم، سرآشپز اینجا,
‫شما کی هستید؟
‫دوباره می‌پرسم, شما کی هستید؟
‫مارگو میلزم,
‫اهل کجایی مارگو؟
‫اهل گرند آیلند توی نبراسکا,
‫حالا حالت بهتر شد؟
‫آدرس تریلی‌ای که خونۀ ‫مادرمه رو هم باید بدم آشغال؟
‫نه، این تصوری نیست که ‫می‌خواید ازتون داشته باشم,
‫کی هستی؟
‫من مارگوئم,
‫قرار نبود امشب اینجا باشی,
‫لطفاً از سر راهم گم‌شو کنار,
‫[چهارمین غذا]
‫خیلی تئاتریه، در عین حال مینیمال,,,
‫مثل سبک مینیمیراستوی ژاپنیه,
‫- ولی صرفاً شوخی بود، نه؟ ‫- آره,
‫یعنی تاکوها رو در نظر بگیریم,
‫عین دیالوگ بود,
‫خیلی سرگرم‌کننده‌ست,
‫واقعاً هیجان‌زده‌ام,
‫قراره بریم سراغ غذای بعدی,,,
‫- که به نظرم خیلی,,, ‫- ببخشید,
‫می‌شه بگید این چه وضعیه؟
‫اجازه هست عرایضم رو تموم کنم؟ ‫اشکالی نداره؟
‫ممنون,
‫خانم‌ها و آقایون، معرفی می‌کنم: ‫سرآشپز دوم ما، جرمی لودن,
‫غذای بعدی رو جرمی آماده کرده,
‫اسم غذا «گندکاری»ئه,
‫جرمی که اصالتاً اهل اسپارکس نواداست،
‫توی مؤسسۀ آشپزی هاید پارک تحصیل کرده,
‫هدف جرمی طرف چیزی که در ‫نامه‌ای صمیمی نوشته بود،
‫این بود که توی زالزالک برای من کار کنه,
‫درست نمی‌گم جرمی؟
‫بله سرآشپز,
‫جرمی بااستعداده,
‫کارش درسته,
‫خیلیم کارش درسته,
‫ولی عالی نیست,
‫هیچ‌وقتم عالی نمی‌شه,
‫شدیداً چشمش دنبال ‫پرستیژ و شغل و استعداد منه,
‫میل به بزرگ بودن داره، ‫ولی هیچ‌وقت بهش نمی‌رسه,
‫درسته جرمی؟
‫بله سرآشپز,
‫مثل من که همسن خودش بودم،
‫جرمی از همه‌چیز چشم پوشید ‫تا به اهدافش برسه,
‫زندگی‌اش مثل زندگی من پر از فشاره,
‫فشار اینکه بهترین غذای دنیا رو ارائه بده,
‫و حتی اگه همه‌چیز درست پیش بره، ‫و غذا بی‌نقص از آب در بیاد،
‫و مشتریان و منتقدان رو راضی کنه،
‫نمی‌شه جلوی گندکاری رو گرفت,
‫گندکاری‌ای که توی زندگی,,,
‫توی جسم,,,
‫و روان آدم به بار میاد،
‫اونم با مایه گذاشتن از تمام توانش در جهت ‫راضی کردن کسانی که قرار نیست بشناسه,
‫جرمی,,,
‫از این زندگی خوشت میاد؟ ‫زندگی رویایی‌ات همینه؟
‫خیر سرآشپز,
‫دلت زندگی من رو می‌خواد؟
‫نه فقط جایگاه و استعدادم،
‫بلکه زندگی‌ام,
‫خیر سرآشپز,
‫خانم‌ها و آقایون، غذای چهارم شما,,,
‫گندکاری سرآشپز دوم جرمیه,
‫پشم‌هام!
‫وای خدا!
‫چی کار می‌کنی؟
‫چه مرگتونه؟
‫این کارها یعنی چی؟
‫چه یهویی, انتظارش رو نداشتم,
‫چه مرگتونه شما؟
‫لطفاً بشینید, بشینید,
‫- همه‌چی سر جاشه, ‫- چیزی نشده,
‫- چی شد؟ ‫- همه‌اش جزو منوئه,
‫جزو نمایشه,
‫- نمایشه؟ ‫- به این می‌گی نمایش؟
‫نمایشیه که واسه‌اش هزینه کردید,
‫بدلکاریه؟ یعنی چی؟
‫این تجربۀ انحصاری شماست,
‫- لطفاً سر جاهاتون بشینید, ‫- یعنی چی مردک؟
‫خیلی ازتون ممنونم,
‫مرده؟
‫- حتماً گلوله مشقی بوده و,,, ‫- بمونید سر جاهاتون,
‫- می‌شه خواهش کنم بشینید؟ ‫- این‌جوریش رو ندیده بودم,
‫اصلاً خنده‌دار نیست,
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫- واقعا چنین اتفاقی افتاده؟ ‫- جریان چیه؟
‫- خیلی واقعی جلوه می‌کنه, ‫- نه، نه، نه,
‫- همه‌اش نمایشیه، مگه نه؟ ‫- چرا چرت و پرت می‌گی خانم؟
‫همین الان به خودش شلیک کرد، خب؟
‫خیلی واقعی جلوه می‌کرد لیلیان, ‫خیلی واقعی بود,
‫نمایشیه دیگه, ‫دارن صحنه‌سازی می‌کنن,
‫- واقعا همین‌طوره؟ ‫- آره, کارش همینه دیگه,
‫بخشی از سرو منوشون همینه,
‫[گندکاری: سبزیجات پخته‌شدۀ تحت فشار، فیله بریان، ‫سیب‌زمینی، آب گوشت گاو، مغز استخوان,]
‫[زنده‌یاد جرمی لودن]
‫بخورین!
‫نوش جان,
‫پنجمین غذا رو حاضر کنین,
‫چشم سرآشپز!
‫تایلر، جریان از چه قراره؟
‫خب، با شراب زیست‌پویای «کابارنه فرانک»,,,
‫تولید دوستانمون در دومین برتون ‫در خدمتتون هستیم,
‫سولفیت اضافه نداره,,,
‫طعمش آدم رو یاد روستا می‌اندازه,,,
‫و با مواد پروتئینی کبابی ‫عالی می‌شه, نوش جان,
‫زود باش بریم,
‫ولی باید ساندویچ رپم رو تحویل بگیرم,
‫- ساندویچت رو ول کن, بلند شو, ‫- ولی,,,
‫آقای لیبراند؟
‫- داریم می‌ریم, ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫داریم می‌ریم,
‫قایقی نداریم که بخواین باهاش برین,
‫پس زنگ می‌زنم هلیکوپتر بیاد,
‫اینجا آنتن نداره ‫و تماس گرفتن خیلی دشواره,
‫برین کنار ببینم,
‫ای خدا, به حرفشون گوش کن دیگه,
‫خودم حلش می‌کنم,
‫- بذار خودم حلش کنم, ‫- با کدوم دستتون آقای لیبراند؟
‫چی؟
‫با کدوم دستتون حلش می‌کنین؟ ‫با دست چپ یا راست؟
‫چرا چرت و پرت می‌گی؟
‫خودمون انتخاب کنیم؟
‫چی رو انتخاب کنین؟
‫خیلی‌خب, دست چپ رو انتخاب می‌کنم,
‫انگشت حلقه,
‫بذارین برم بیرون! ‫بذارین برم بیرون!
‫نه!
‫- ای بابا, اذیتش نکنین, ‫- دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫ای بابا, آروم باشین, آروم باشین! ‫کاریش نداشته باشین!
‫با پیرمرده کاری نداشته باشین!
‫آقای لیبراند، لطفا تکون نخورین,
‫دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫ریچارد!
‫لطفا از سر جاتون بلند نشین,
‫این دیگه,,,
‫جریان چیه؟ ‫بگین دکتر بیاد پیش ایشون,
‫می‌خواین کمکتون کنم ‫جاتون رو پیدا کنین؟
‫انگشته, انگشته, ‫اونجا انگشت افتاده,
‫طرف داره از درد به خودش می‌پیچه!
‫لطفا بشینین,
‫جناب؟
‫اصلا بامزه نیست خانم! ‫ای خدا!
‫همه این اتفاقات بخشی از سرو منومونه,
‫وای خدایا!
‫واقعیه، مگه نه؟ ‫از پسش برنمیام,
‫- نباید تو گروگان‌گیری دخیل بشم, نمی‌شه, ‫- پس واسه چی نمی‌ری باهاش صحبت کنی؟
‫برو باهاش صحبت کن! ‫می‌شناسیش دیگه، مگه نه؟
‫الکی گفته بودم,
‫واسه چی؟
‫آخه عادت دارم الکی بگم فلانی رو می‌شناسم, ‫واسه همین، خب؟
‫حلقه شوهرتون رو بگیرین خانم,
‫- ممنون, ‫- خواهش می‌کنم,
‫تد, تد!
‫واقعا به نظرم این اتفاقات ‫واسه سرگرمی ماست,
‫خودمون رو می‌گم,
‫واسه همین بهم پیام داده بود,
‫این غذا هم حرف نداره, مگه نه؟
‫بازیگریشون حرف نداره,
‫چرا چرت و پرت می‌گین؟
‫سرآشپز اسلاویک می‌خوان ‫تو آشپزخونه ببیننتون,
‫- می‌شه من هم بیام؟ ‫- نه,
‫نه، نه، شرمنده‌ام، ‫ولی همه‌تون اشتباه می‌کنین,
‫چرا چنین کاری می‌کنین؟
‫اشتباه می‌کنین دیگه,
‫منظورتون چیه؟
‫تو کی هستی؟
‫مارگو هستم,
‫اسمم مارگوئه,
‫من به مارگوهای زیادی غذا دادم, ‫تو مارگو نیستی,
‫نه,
‫آخه چه فرقی می‌کنه؟
‫فرقش اینه که این منو، ‫فهرست مهمانان,,,
‫و وقایع امشب رو ‫با دقت زیادی برنامه‌ریزی کرده بودیم,
‫ولی برنامه‌ریزیمون ‫تو رو شامل نمی‌شه,
‫واسه همین همه‌چی داره خراب می‌شه,
‫باید بدونم کجا بنشونمت ‫که بتونیم ادامه بدیم,
‫پیش خودمون بنشونمت ‫یا پیش اون‌ها؟
‫خیلی مهمه,
‫بعدش می‌ذاری زنده بمونم؟
‫بذارم زنده بمونی؟ نه!
‫معلومه که نه!
‫مگه نمی‌فهمی که منومون ‫در اون صورت خراب می‌شه؟
‫همه‌مون قراره امروز بمیریم,
‫مگه نه؟
‫بله سرآشپز!
‫خب، سوالم از این قراره,,,
‫که می‌خوای همراه بخشندگان بمیری ‫یا همراه طلبکاران؟
‫ولی در هر صورت می‌میرم؟
‫خیلی مستبدانه است,
‫نه، مستبدانه نیست, ‫این آشپزخونه اصلا مستبدانه اداره نمی‌شه,
‫لطفا انتخاب کن,
‫این تصمیمات اهمیت دارن،
‫زمان‌بندی منومون هم خیلی دقیقه,
‫پونزده دقیقه دیگه، ‫بین سرو غذاها فاصله می‌اندازم,,,
‫و همون‌قدر فرصت داری ‫تصمیم بگیری,
‫یا باید پیش ما بشینی، ‫یا پیش اون‌ها,
‫لطفا فعلا برگرد سر جات بشین,
‫غذای بعدیمون خیلی اعلاست,
‫پنج دقیقه دیگه غذا رو می‌کشیم!
‫چشم سرآشپز!
‫همه‌تون رو خیلی دوست دارم,
‫ما هم خیلی دوستتون داریم سرآشپز!
‫ای وای! تو آشپزخونه بهت غذا تعارف کرد؟
‫خیلی‌خب، چه غذایی بود؟ ‫پروتئینی بود یا گیاهی؟
‫ای بابا, اصلا منصفانه نیست,
‫واسه چه به تو ‫تو آشپزخونه غذا داد؟
‫تو که صبح تا شب سیگار می‌کشی, ‫اصلا طعم غذا رو حس نمی‌کنی,
‫[تطهیرکنندۀ کام: ‫ترنج وحشی و چای شبدر قرمز]
‫گیرمون انداختن, بیا تمرکز کنیم,
‫وایستا ببینم، باید چیکار کنیم؟
‫چه راه‌حلی داریم؟
‫در نگهبان داره،
‫ولی ممکنه نمایشی باشه,
‫آره,
‫کسی ته راهرو رو ندیده ‫که بدونیم می‌شه,,,
‫ببینین بچه‌ها, باید به کاری بکنیم,,,
‫و نباید بزدل باشیم,
‫این نقشه تو یکی از فیلم‌هام ‫به نام «حمله» عملی شده بود,
‫وقتی چاقو و چنگال‌ها رو آوردن، ‫به آشپزخونه‌شون حمله می‌کنیم، خب؟
‫به نظرت خودت بهتر از اون‌ها ‫با چاقو مبارزه می‌کنی؟
‫مگه چاره دیگه‌ای هم داریم؟
‫- من که اصلا نمی‌دونم, ‫- خب، پس چیکار کنیم؟
‫به درک, من این پنجره کوفتی رو می‌شکنم,
‫ایول! بشکن! بشکن!
‫گندش بزنن!
‫لطفا بذارین کمکتون کنم ‫که برگردین سر میزتون,
‫گندش بزنن,
‫شرمنده‌ام,
‫- ای خدا, ‫- ای بابا,
‫از قدیم گفتن:
‫«گاهی اوقات آدم یه فنجون چای خوشمزه ‫بیشتر لازم نداره,»
‫این مسئله رو طی دوران کودکیم ‫تو براتیسلاوا یاد گرفتم,
‫متوجه شدم چای نه تنها ‫گلوی آدم رو تازه می‌کنه،
‫بلکه در حین مواجه با حقایق تلخ، ‫آدم رو آروم می‌کنه,
‫ولی قبل از این که ادامه بدیم،
‫راجع به خودم یا «زالزالک» سوالی ندارین؟
‫سوالی ندارین؟
‫درست فهمیدم که بهش ترنج زدین سرآشپز؟
‫آره، ترنج زدیم,
‫- سرآشپز؟ ‫- بله؟
‫گمون کنم همه می‌‌خوان همین رو بگن,,,
‫می‌خوام بدونم,,, ‫یعنی می‌خوایم بدونیم,,,
‫جریان از چه قراره؟
‫خب، خودم بهتون می‌گم,
‫فرض کنین مواد غذایی‌ای هستین ‫که باید چشیده بشین,
‫- چی؟ ‫- باید چشیده بشین,
‫استعاری عرض می‌کنم,
‫به نظرم بهتر از این نمی‌شه توضیح داد,
‫ولی اکثرتون نباید ‫از این اتفاقات غافلگیر بشین,
‫خانم بلوم,
‫اگه می‌شه لیلیان خطابت کنم، ‫ایشون از حامیان عزیز اولیه‌ام بود,,,
‫و خودش می‌دونه زندگی خیلی‌ها رو خراب کرده,
‫نه، نه، نه, وایستین سرآشپز,
‫نه، نه، نه, نه، خودت نباید حرف بزنی,
‫عذر می‌خوام سرآشپز,
‫خودتون قبول کردین با لیلیان بلوم,,,
‫- مصاحبه کنین, ‫- چی؟ چی؟
‫- همون مصاحبه علت تأسیس این رستوران بود, ‫- کارهای کثیفش رو تأیید می‌کنی,
‫کارهای کثیفش رو تأیید می‌کنی,
‫تقویتش می‌کنی,
‫بهش رو می‌دی,
‫باز هم ترکیب خوبی ارائه ندادی خانم,
‫خیلی خوشت اومد که بهت پیام دادم ‫و امشب دعوتت کردم,
‫خودم مایل بودم حضور داشته باشی,
‫خیلی مغرور شده بودی,
‫ولی انتظارش رو داشتم, ‫البته نه، خودت هم موجب غرور من شدی,
‫ده دقیقه فرصت دارین خانم میلز,
‫خواهش می‌کنم, شوهرم باید بره بیمارستان,
‫خودم خوبم, فقط بذارین همسرم بره,
‫شما مشتری‌های وفادارم هستین,
‫طی پنج سال اخیر، ‫چند بار اینجا غذا خوردین؟
‫چه بدونم, شش هفت بار؟
‫گمون کنم بیشتر اومده باشیم دیک,
‫یازده بار, یازده بار تشریف آوردین,
‫اکثر مردم اگه یه بار اینجا غذا بخورن، ‫خودشون رو خوش‌بخت محسوب می‌کنن,
‫آقای لیبراند، لطف کن یکی از غذاهایی رو ‫که دفعه پیش اینجا میل کردی نام ببر,
‫یازده بار با کشتیمون اومدین اینجا،
‫ما هم هر دفعه کل غذاها رو معرفی می‌کنیم,
‫دقیقا بهتون می‌گیم ‫داریم چی بهتون می‌دیم,
‫لطفا اسم یکی از غذاهایی رو ‫که دفعه پیش همین‌جا خوردی بگو,
‫از دفعه قبلش هم قبوله,
‫خواهش می‌کنم اسم یکیشون رو بگو,
‫ماهی روغن,
‫چی؟
‫ماهی روغن,
‫ماهی روغن نبود الاغ,
‫لوزی‌ماهی بود,
‫لوزی‌ماهی خال‌خالی نادر بود,
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫واسه لوزی‌ماهیه فرق می‌کنه خانم لیبراند,
‫واسه هنرمندی هم که اثر هنریش ‫تو شکمتون به گه بدل می‌شه، فرق می‌کنه,
‫من گذاشتم قیمت غذاهام ‫به حدی برسه,,,
‫که فقط طبقه اجتماعی حاضر ‫تو این سالن بهش دسترسی داشته باشن,
‫خودم هم گول خورده بودم که می‌تونم افرادی رو ‫که هرگز راضی نمی‌شن، راضی کنم,
‫مهم‌ترینشون هم ایشونه,
‫ولی فرهنگمون همین شکلیه دیگه، مگه نه؟
‫رستوران من هم بخشی از همین مشکله,
‫می‌گین اینجا رستوران خودتونه,
‫ولی اگه بخوایم روراست باشیم،
‫این‌طور نیست,
‫درست می‌گی, ‫سرمایه‌گذار اصلی من داگ وریکه,
‫خودش صاحب این جزیره و رستورانه,
‫خب، از اون‌جایی که «زالزالک» کل زندگی منه،
‫باید بگم داگ وریک صاحب خودمه,
‫البته الان شرایط مقداری پیچیده‌تر شده,,,
‫و خودم صاحب داگ وریکم,
‫- وای خدا, ‫- وای خدایا,
‫خاک بر سرم,
‫آهای، آهای, چطوری به این وضع خاتمه بدیم؟
‫- نه, ‫- خب؟ خواهش می‌کنم بس کنین,
‫کافیه بهمون بگی چطوری ‫به این وضع خاتمه بدیم,
‫ما هم خاتمه می‌دیم، خب؟
‫- نمی‌تونین خاتمه بدین, ‫- معلومه، ما که پول داریم,
‫کافیه بگی چقدر می‌خوای ‫که بهت بدیم!
‫بگو چقدر می‌خوای دیگه!
‫نه,
‫به پولتون نیازی ندارم,
‫اون کاری کرد تو دوران کووید ‫تعطیل نشی عوضی!
‫آره، درسته,
‫منوم رو هم زیر سوال برد,
‫حتی با این که تو «زالزالک»,,,
‫غذای جایگزین نداریم، ‫درخواست غذای جایگزین داد,
‫این هم از فرشته‌ای ‫که از عرش به فرش افتاد,
‫نه!
‫نه، نه!
‫این دیگه چه کاریه؟
‫- نه, ‫- گوش کنین,
‫- خیلی,,, ‫- گفتم «گوش کنین»,
‫نه! جولیان!
‫- کارش جنون‌آمیزه, ‫- گفتم «گوش کنین»,
‫نه,,,
‫گوش کنین,
‫- نه، نه, خیلی مسخره است, ‫- نه، گفتم «گوش کنین»! گوش کنین دیگه,
‫آره,
‫می‌شنوین؟
‫خب,,,
‫رفت زیر آب و,,,
‫سکوت حکم‌فرما شد,
‫می‌شنوین؟
‫سکوت رو می‌شنوین؟ ‫گوش کنین، می‌شنوین؟
‫این سکوت یعنی,,,
‫من رها شدم,
‫فرصتتون تموم شد خانم میلز,
‫سرآشپز تو دفترشون باهاتون صحبت می‌کنن,
‫بیا تو,
‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫گرفتم,
‫خب، چه تصمیمی گرفتی؟
‫متوجه شدم درست می‌گفتین,
‫من نباید اینجا باشم,
‫البته براتون احترام قائلم، ‫آخه مطمئنم خیلی نابغه‌این،
‫ولی این کارها,,,
‫اصلا به درد من نمی‌خوره,
‫مطمئن نیستی من نابغه‌ای، ‫پس چنین حرفی نزن,
‫دروغه,
‫قبوله,
‫مطمئن نیستم که نابغه‌این یا نه,
‫انتظار داشتم بیشتر حرف بزنی,
‫گور بابات!
‫لابد مجبورم خودم به جات تصمیم بگیرم,
‫جات همین‌جا ‫پیش همنوعان خودته,
‫خب، همنوعانم کی هستن؟
‫زحمت‌کشان رو می‌گم دیگه,
‫خیال کردی تشخیص ندادم؟
‫من همکارانم در عرصه خدمات رو ‫درجا تشخیص می‌دم,
‫آقای لیبراند رو از کجا می‌شناسی؟
‫امشب کلا حواست بهش بوده,
‫خب، گمون کنم خودتون بدونین,
‫نه، نمی‌دونم,
‫پس بابت تجربه‌ای ‫بهت پول داده,
‫چون ملت بابت تجربه ‫به خودم پول می‌دن،
‫تشخیص می‌دم ‫که به این راحتی‌ها نگران نمی‌شی,
‫خب، چیکار کرد که نگران شدی؟
‫- نگران نشدم,,, ‫- مارگو,
‫بهم گفت کل حرف‌هاش رو قبول کنم ‫و وقتی خودارضایی می‌کنه، تو چشمش نگاه کنم,
‫عجب, چه درخواست خاصی,
‫راستش، خاص نیست,
‫همه چنین درخواستی دارن,
‫من از این بابت نگران شدم,,,
‫که بهم گفت بهش بگم آدم خوبیه،
‫بهش بگم دخترش هستم،
‫خیلی دوستم داره، ‫من هم خیلی دوستش دارم و,,,
‫پس آدم عاشق‌پیشه‌ایه,
‫نه، نمی‌خواد با جزئیات تعریف کنی,
‫راستش، خودم با مشتری‌های بد آشنایی دارم,
‫درسته,
‫از ارائه خدماتت لذت می‌بری؟
‫آره,
‫یا می‌شه گفت قبلا می‌بردم,
‫شما از ارائه خدماتتون لذت می‌برین؟
‫قبلا می‌بردم,,,
‫ولی خیلی وقته که دلم نخواسته ‫واسه کسی غذا درست کنم,
‫دل آدم واسه چنین حسی تنگ می‌شه,
‫باهام بیا,
‫چقدر همه ناراحتن!
‫حضار گرامی، بیاین غذای بعدیمون رو,,,
‫تو هوای آزاد شبانه میل کنیم!
‫بیاین! بریم بیرون!
‫- بفرمایین جناب, ‫- بیاین, همگی برین بیرون,
‫اگه بتونیم قایقی پیدا کنیم، ‫می‌تونیم بدویم سمتش,
‫مشتری‌های دائمی هم بیان, ‫بیاین,
‫لطفا دنبال سرآشپز برین,
‫سرآشپز، اگه می‌شه چند لحظه ‫باهاتون صحبت کنم,
‫- بیاین دیگه! ‫- اول شما بفرمایین,
‫اول مشتری‌ها تشریف بیارن,
‫ریچارد,
‫دنبالم بیاین,
‫بیاین هوای آرام شبانه رو استشمام کنیم,
‫نترسین,
‫نمی‌خواد بترسین,
‫خب، شاید قایق بلااستفاده‌ای جایی باشه ‫و بتونیم از اینجا فرار کنیم,
‫کجا بریم؟
‫- چی؟ ‫- از اینجا فرار کنیم و کجا بریم؟
‫چرا چرت و پرت می‌گی داداش؟
‫- کارمون تمومه, ‫- چیزی نیست,
‫- نه, قراره امشب بمیریم, آره, ‫- آره، می‌میریم, آره,
‫غذای بعدیمون رو سرآشپز دوم، ‫کاترین کلر، سرو می‌کنه,
‫سلام به همگی,
‫جولیان اسلاویک سه سال پیش ‫سعی کرد با من سکس کنه,
‫من دست رد به سینه‌اش زدم,
‫یه هفته بعدش، دوباره سعی کرد ‫باهام سکس کنه,
‫من هم دوباره دست رد به سینه‌اش زدم,
‫ولی اخراجم نکرد,
‫نه‌خیر,
‫من رو تو آشپزخونه‌اش نگه داشت، ‫ولی تا هشت ماه,,,
‫تو چشمم نگاه نکرد ‫و مستقیما با خودم صحبت نکرد,
‫می‌تونه چنین کاری بکنه,
‫آخه ستاره رستورانمون خودشه,
‫رئیسمون خودشه,
‫اسم غذای بعدیمون «قباحت بشر»ه,
‫عذر می‌خوام,
‫خاک عالم بر سرم,
‫الان به مشتریان مردمون,,,
‫فرصت می‌دیم فرار کنن,
‫چهل و پنج ثانیه بهتون فرصت می‌دیم،
‫بعدش افرادم سعی می‌کنن بگیرنتون,
‫اگه بتونن بگیرنتون,,,
‫خیلی‌خب,
‫چهل و پنج ثانیه‌تون ‫از الان شروع می‌شه,
‫- این رو بگیر, ‫- چی؟
‫ببخشید, بی‌خیال, ‫خودت که می‌دونی آدم افتضاحی‌ام,
‫منتقد خارق‌العاده‌ای هستی,
‫اول از همه درخواست کمک می‌کنم,
‫تو هم باید فرار کنی,
‫مزاحم کارتون نمی‌شم,
‫می‌شه باهام بیاین داخل؟
‫هوا داره سرد می‌شه,
‫از این طرف بفرمایین,
‫خیلی‌خب,
‫از این طرف,
‫برین!
‫[ششمین غذا]
‫[قباحت بشر: خرچنگ دانجنس، آب پنیر ماست ‫تخمیری، کاهوی دریایی خشک، اومه‌بوشی، کتانجک]
‫- ممنون, ‫- ممنون,
‫خیلی خوشمزه است,
‫ترکیب ترشی، اومه‌بوشی,,,
‫ تخمیرش عالی شده,
‫خیلی رو زبون حس می‌شه، ‫ولی اذیت نمی‌کنه,
‫خیلی خوشمزه است,
‫آره، خب,,,
‫اگه قبلا چنین حرفی می‌زدین، ‫خیلی خوشحال می‌شدم خانم بلوم,
‫خیلی خوشمزه است,
‫آره، واقعا خوشمزه است,
‫راستش، من از طعم اموجیش خوشم میاد,
‫اومه‌بوشی,
‫- اومه‌بوشی, ‫- اومه‌بوشی,
‫خیلی خوشمزه است,
‫- خیلی بااستعدادی, ‫- ممنون,
‫معمولا از کف خوشم نمیاد، ولی,,,
‫کنار من ندو دیگه داداش!
‫نه‌خیر، خودت داری کنار من می‌دوی!
‫جنگل به این بزرگی! بزن به چاک!
‫- ازم دور شو! ‫- بزن به چاک داداش!
‫گندش بزنن,
‫وای خدایا,
‫ایول,
‫شوهرم رو می‌شناسی,
‫آره,
‫می‌شناسم,
‫که این‌طور,
‫می‌تونی بهمون بگی,
‫واقعا همه‌مون امشب می‌میریم؟
‫اگه زنده بمونین، اثر نمی‌کنه,
‫- چی اثر نمی‌کنه, ‫- منومون رو می‌گم,
‫چرا اثر نمی‌کنه؟
‫باید طوری تموم بشه,,,
‫که همه‌چی به طور مفهومی ‫به هم ربط پیدا کنه,
‫در غیر این‌صورت، صرفا خوشمزه بوده ‫و کسی اهمیت نمی‌ده,
‫واقعا بهتره خودت رستوران بزنی,
‫مگه نه؟ من هم می‌تونم کمکت کنم,
‫- مطمئنم می‌تونین خانم بلوم, ‫- می‌تونم, می‌تونم,
‫ولی باید راجع به مسئله,,,
‫مردنمون صحبت کنیم,
‫راستش، خودم پیشنهاد داده بودم ‫همه بمیرن,
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم,
‫- کسی شراب نمی‌خوره؟ ‫- چرا، ممنون می‌شم,
‫ممنون,
‫صدای شکستن شنیدم,
‫گندش بزنن!
‫واسه آخرین مشتری که گیر بیفته، ‫غذای مختصر مخصوصی داریم,
‫تخم‌مرغ مخصوص پاسارد با کرم فرش و افراست,
‫[تخم‌مرغ پاسارد: تخم‌مرغ، کرم فرش، افرا]
‫- نوش جان, ‫- ممنون,
‫واسه شما که اصلا مهم نیست،
‫ولی اسم من مارگو نیست,
‫اسمم ارینه,,,
‫و اهل ماساچوست، براکتونم,,,
‫خلاصه جریان از این قراره,
‫مهمونی تموم شد,
‫بیاین آقایون,
‫- خوش برگشتین, ‫- چی خوردین؟
‫جناب؟ بفرمایین,
‫ببخشید, عذر می‌خوام, این رو برمی‌دارم, ‫ممنون,
‫خانم بلوم, بفرمایین,
‫بذارین درستش کنم, ‫نه، نمی‌خواد, نمی‌خواد,
‫بفرما,
‫وای خدا,
‫بیرون چند مرده حلاج بودی؟
‫کارم حرف نداشت, ترکوندم,
‫فقط خودم فرار کردم,
‫شرمنده‌ام, واقعا مایه خجالتم,
‫اشکالی نداره,
‫مدتیه که داشتم ازت پول می‌دزدیدم,
‫خودم می‌دونم,
‫خودم می‌دونم که می‌دونی,
‫من واسه «سونی» معرفی‌نامه منفی نوشتم,
‫خودم می‌دونم, ‫واسه خودم هم ارسالش کرده بودی,
‫دوستان,,,
‫متأسفانه تا مشکلی رو حل نکنیم،
‫نمی‌تونیم باقی منومون رو سرو کنیم,
‫تو رو می‌گم,
‫من رو می‌گین؟
‫خودت رو می‌گم,
‫بگو واسه چی اومدی اینجا,
‫- خب، چون می‌خواستم,,, ‫- اول غذات رو قورت بده,
‫می‌خواستم طعم غذاتون رو ‫تجربه کنم سرآشپز,
‫خب، بهت چی گفته بودن؟
‫از قبل بهت چی گفته بودن؟
‫بهم گفته بودین بهترین منوی کل تاریخه,
‫درسته, دیگه چی گفتن؟ ‫دیگه چی گفتن؟
‫بعدش گفتین همه جون می‌دن,
‫«همه جون می‌دن,»
‫همراه کسی اومده بودی,
‫یادمه همراه کسی اومده بودی,
‫همراهت این خانم جوان نبود،
‫خب، چی به سر خانمی که همراهت بود اومد؟
‫باهام به هم زد سرآشپز,
‫واسه همین مارگو رو آوردی,
‫واسه چی؟
‫آخه میز یه نفره ندارین,
‫پس با این که می‌دونستی ‫قراره بمیره، اجیرش کردی,
‫- درسته, ‫- ای آشغال عوضی حق به جانب,
‫می‌کشمت تایلر!
‫آروم باش,
‫تقصیری نداره، مگه نه؟
‫تایلر، من طی هشت ماهی ‫که باهات مکاتبه داشتم،
‫کاری کردم به دنیای خودمون ‫دسترسی داشته باشی,
‫ضمنا، ازت خواستم سوگند بخوری ‫که به کسی نمی‌گی,
‫به نظرت واسه چی چنین کاری کردم؟
‫- می‌خواستین بیام اینجا، آخه,,, ‫- واسه چی؟ واسه چی؟
‫گفته بودین اطلاعات زیادی ‫راجع به غذا دارم,
‫درسته, تو عین بقیه نیستی، مگه نه؟
‫- بالاخره با دستگاه «پاکوجت» آشنایی داری, ‫- آره,
‫- فرق ترنج رو تشخیص دادی, ‫- آره,
‫- طعمش رو تشخیص دادم, ‫- آره، تشخیص دادی,
‫آره، خودم می‌دونم، ‫ولی فهمیدی طعم چیه,
‫- زدی تو خال, ‫- درسته,
‫با این کارت تحت تأثیر قرار گرفتم,
‫- واقعا؟ ‫- آره، آره,
‫خودت یه پا آشپزی,
‫جای آشپز جماعت تو آشپزخونه است,
‫مگه نه؟
‫بله سرآشپز!
‫آره,
‫- باهام بیا, ‫- واقعا؟
‫با منین؟ واقعا؟
‫آره، آره، آره, ‫می‌خوام چیزی بهت بدم,
‫خیلی‌خب,
‫بیا اینجا, دست الساست,
‫لباس سرآشپزه,
‫از طرف «زالزالک» بهت هدیه می‌دیم,
‫وای,
‫- چه قشنگ, ‫- ممنون,
‫خیلی خوش‌تیپ شدی, ‫خیلی خوش‌تیپ شده، مگه نه مارگو؟
‫- خوش‌تیپ نشده؟ ‫- بله سرآشپز!
‫جناب خوش‌تیپ خان,
‫لباست رو شخصی‌سازی می‌کنم,
‫«ت، الف,,,»
‫«لام,,,»
‫[تایلر]
‫«ر,»
‫ممنون,
‫- بهت افتخار می‌کنم, ‫- ممنون سرآشپز,
‫تایلر، حالا آشپزی کن,
‫چی؟
‫آشپزی کن,
‫- آشپزی, پس آشپزی کن دیگه, ‫- نمی‌دونم بتونم اینجا آشپزی کنم یا نه,
‫- آشپزی کن, آشپزی کن, ‫- الان؟ نمی,,,
‫آشپزی کن! بجنب، زود باش,
‫چی لازم داری؟ همه‌چی داریم,
‫- لطفا بلند شین که شاهد نمایشمون باشین, ‫- نترس,
‫چی می‌خوای,,,
‫- لطفا بلند شین که شاهد نمایشمون باشین, ‫- لطفا همگی جمع بشین,
‫بفرمایین, تایلر می‌خواد ‫تخصص آشپزیش رو به رخ بکشه,
‫- لطفا بلند شین که شاهد نمایشمون باشین, ‫- همگی بفرمایین,
‫جمع بشین, بیاین جلوتر,
‫چی لازم داری؟
‫- تره‌فرنگی, ‫- واسه آشپزمون تره‌فرنگی بیارین, تره‌فرنگی,
‫همین‌جا آشپزی کن, دیگه چی می‌خوای؟
‫شـ,,,
‫- شاش؟ برات شاش بیاریم؟ ‫- نه,
‫- شالت می‌خوام, ‫- واسه خوش‌اشتهای خفنمون شالت بیارین,
‫- ایشون پدیده‌ایه و خودش یه پا غذاست! ‫- عذر می‌خوام، ببخشید,
‫همگی جمع بشین, ‫باید از تایلر یاد بگیریم,
‫روش خرد کردن جدیدی رو به کار گرفته ‫که متأسفانه ازش خبر نداشتیم,
‫بعدش چی می‌خوای؟
‫کره,
‫کره؟ کره, ‫تره‌فرنگی و شالت رو با کره تف می‌ده,
‫شاهد انقلابی در آشپزی هستم,
‫ماده پروتئینی نمی‌خوای؟
‫- گوشت گوسفند می‌خوام, ‫- گوشت گوسفند!
‫آره, گمون کنم آماده شده سرآشپز,
‫- گمون کنی آماده شده؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم,
‫شاید بخوای بریزیش تو «پاکوجت»,
‫نه,
‫عجب,
‫واقعا خیلی,,,
‫بدمزه است,
‫[مزخرف تایلر:]
‫[گوشت بره نپخته، سس کره موسیر و تره، ‫عدم انسجام کامل]
‫تو دلیل از بین رفتن رمز و راز هنرمونی,
‫الان دیگه متوجه شدی، مگه نه؟
‫عذر می‌خوام سرآشپز,
‫بیا بغلم پسرم, بیا,
‫بیا بغلم,
‫چشم سرآشپز,
‫الان دیگه تو هم رها شدی,
‫حضار گرامی، ‫می‌خوام از همه‌تون عذرخواهی کنم,
‫غذایی که شاهد پختش بودین، ‫در اصل جزو منوی امشبمون نبود,
‫ما می‌کوشیم بی‌نقص باشیم،
‫ولی مسلما هیچ چیزی بی‌نقص نیست ‫و قبول کردن این حقیقت تلخ برام دشواره،
‫واسه همین ازتون عذر می‌خوام,
‫باهام بیا,
‫خب، نمایشمون به اتمام رسید,
‫لطفا دوباره سر جاتون بشینین,
‫ببین چی می‌گم,
‫یه غذای اصلی دیگه بیشتر ‫از منومون باقی نمونده,
‫یعنی باید واسه سرو دسر آماده بشیم,
‫قرار بود واسه سرو دسرمون، ‫بشکه بزرگی اون گوشه باشه,
‫تو بشکه‌ای می‌بینی؟
‫- نه, نه، نمی‌بینم, ‫- من هم نمی‌بینم,
‫آخه همکار بی‌دقتم، السا، ‫یادش رفت به یکی بگه بیاردش,
‫در نتیجه، تو به جاش می‌ری ‫بشکه رو میاری مارگو,
‫- من؟ ‫- آره, دودخانه رو به خاطر داری؟
‫شاید,,, نمی,,,
‫- سرآشپز، شاید بهتر باشه یکی از خودمون,,, ‫- مارگو الان دیگه از خودمونه السا,
‫مگه نه مارگو؟
‫- بله, ‫- بله چی؟
‫بله سرآشپز,
‫السا، کلید دودخانه رو بهش بده,
‫چشم سرآشپز,
‫برو,
‫برو!
‫ببخشید,
‫عذر می‌خوام سرآشپز,
‫جناب اسلاویک,
‫سلام,
‫چطورین؟
‫خب، ببینین,,,
‫در واقع,,,
‫صرفا می‌خواستم بگم چون,,,
‫ببینین، نمی‌خوام حرفم طوری جلوه کنه ‫که انگار این وقایع اصلا مهم نیست,,,
‫ولی به نظرم چندان منصفانه نیست,
‫شاید نباشه,
‫اگه,,,
‫می‌خوای بدونی واسه چی ‫داری مجازات می‌شی؟
‫چرا که نه؟
‫من فیلم «تماس با دکتر سان‌شاین» رو ‫دیده بودم و ازش لذت نبردم,
‫وایستین ببینم، جانم؟
‫یکشنبه بود,
‫تازه بعد از چندین ماه ‫یه روز مرخصی داشتم,
‫ارزشمندترین روز عمرم بود, ‫اون روز حق داشتم زندگی کنم,
‫من هم فیلم «تماس با دکتر سان‌شاین» رو ‫تنهایی تو سینما تماشا کردم,
‫ولی ببینین، من که کارگردانش نبودم, ‫صرفا بازیگرش بودم,
‫خاطره چهره‌ات تو اون فیلم به یادمه,,,
‫و الان که باز دیدمت، اذیت شدم,
‫انگیزه می‌گیرم,
‫هنرمندی که بی‌هدف بشه ‫به چه دردی می‌خوره؟
‫رقت‌انگیزه,
‫نه، درست می‌گین,
‫خب، ایشون چی؟
‫تو چه دانشگاهی تحصیل کردی؟
‫دانشگاه «براون»,
‫وام دانشجویی گرفته بودی؟
‫نه,
‫شرمنده‌ام, می‌میری,
‫آشغال عوضی,
‫واقعا؟
‫کسی حق نداره وارد خونه سرآشپز بشه,
‫خیال کردی آدم خاصی هستی؟
‫از این قانون سرپیچی کردی,
‫من به مشتریان رسیدگی می‌کنم ‫که سرآشپز بتونه به منومون رسیدگی کنه,
‫تو از وقتی اومدی، ‫خیلی اذیتمون کردی,
‫عذر می‌خوام,
‫ولی اگه ناراحت نمی‌شی، ‫باید بپرسم,,,
‫واسه چی حاضری ‫به خاطرش بمیری؟
‫تو جای من رو نمی‌گیری,
‫جات رو بگیرم؟
‫از من بشنو، اصلا قصد نـ,,,
‫نه، نه, نه!
‫[پاکوجت پلاس]
‫بس کن!
‫بسه!
‫جریان بشکه رو بهم نگفته بود,
‫فراموش نکرده بودم,
‫وای خدایا!
‫[سرآشپزی پیشگام در تانتالوس]
‫[مقالۀ انتقادی از لیلیان بلوم]
‫[جولیان اسلاویک: آشپز منتخب ماه ‫اوت 1987، برگری هاوی]
‫وای خدایا,
‫الو؟
‫♪ تولدت مبارک برایس جون, ♪
‫♪ تولدت مبارک, ♪
‫بهشون گفته بودی تولدمه؟
‫سه ساعت پیش به نظرم کار بامزه‌ای بود,
‫ممنون,
‫خب، بذار همون‌جا باشه,,,
‫و بشین سر جات,
‫می‌خوام مسئله‌ای رو درک کنی مارگو,
‫من یه پا هیولام,
‫نه، هیولا بودم,
‫فاحشه هم بودم,
‫ولی کل اعمال امشبم خالص و پاکه,
‫اصلا از روی تکبر نیست,
‫بالاخره، تقریبا دردم رفع شده,
‫دست سرآشپز,,,
‫عین پنبه نسوز می‌مونه,
‫می‌تونم ظرفی چدنی رو بدون دستکش ‫از تو فر داغ سر میزتون بیارم,
‫دیگه دردم نمی‌گیره مارگو,
‫به قول دکتر کینگ: ‫«با تجربیاتی دردناک فهمیدیم,,,»
‫«که ظالمان هیچ‌وقت با خواست خودشون ‫کسی رو آزاد نمی‌کنن,»
‫«باید به زور از ظالمان ‫درخواست آزادی کنیم,»
‫واقعا الان از مارتین لوتر کینگ نقل‌قول کرد؟
‫- آره, ‫- آره، نقل‌قول کرد,
‫چی؟
‫می‌بینم رادیومون رو پیدا کردی,
‫زود باشین سالن غذاخوری رو تخلیه کنین!
‫کشتیه!
‫با کسی تماس گرفتی؟
‫- کشتیه, ‫- کشتیه,
‫چی؟ چیکار می‌کنی؟
‫- آروم! آروم باشین! ‫- چه بلایی سرش میارین؟
‫آروم باش داداش!
‫محکم ببند,
‫خوبه,
‫وسوسه می‌شین ازش درخواست کمک کنین,
‫- حتی شاید بخواین التماس کنین, ‫- نه، نه، نه,
‫چنین کاری عاقلانه نیست, ‫کمکی از دستش ساخته نیست,
‫دو سوال از خودتون بپرسین,
‫اولا، واقعا می‌خواین مسئولیت مرگ ‫فردی بیگناه رو دوشتون باشه؟
‫دوما، واسه هیچ‌کدومتون امشب,,,
‫بیشتر تلاش نکردین ‫که مقابله کنین؟
‫که از اینجا فرار کنین؟
‫راستش، احتمالا موفق می‌شدین,
‫راجع بهش فکر کنین,
‫سلام سرکار, چه کمکی از دستمون بر میاد؟
‫گزارش مزاحمت ثبت کردن,
‫اینجا؟
‫چه مزاحمتی پیش اومده؟
‫مزاحمت خشنی بوده,
‫- صاحب اینجا خودتونین؟ ‫- سرآشپز اجرایی هستم,
‫صاحب اینجا اخیرا عوض شد، ‫ولی داستانش مفصله,
‫خب، نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ‫ولی همون‌طور که شاهدین,,,
‫داشتیم غذامون رو سرو می‌کردیم,
‫هیچ‌کدومتون امشب با موج کوتاه ‫درخواست کمک نکردین؟
‫ما عادت نداریم کنار غذای مشتریانمون,,,
‫رادیوی موج کوتاه بذاریم,
‫عه,
‫شما همون,,,
‫آره، آره، آره, خودم هستم,
‫وای, بدجوری طرفدارتونم,
‫ممنون,
‫می‌خواین بهتون امضا بده؟
‫نمی‌خوام مزاحمتون بشم,
‫نه، نه، نه, زحمتی نیست,
‫ولی خودکاری نـ,,,
‫نه، خودمون خودکار داریم,
‫امضا بدین,
‫باشه,
‫ممنون,
‫- اسمت چیه؟ ‫- دیل هستم,
‫دیل, چطوری دیل؟
‫سلام,
‫کارتون حرف نداره,
‫خودم و همسرم عاشق,,,
‫فیلمی که نقش جراحه رو بازی می‌کردین چی بود؟
‫آها,
‫«تماس با دکتر سان‌شاین» بود,
‫آره! آره، حرف نداره,
‫بفرما,
‫خیلی ممنون,
‫خیلی‌خب,
‫خب، باز هم عذر می‌خوام ‫که مزاحمتون شدم دوستان,
‫دیگه می‌رم,
‫خواهش می‌کنم بابا، ‫خودتون خیلی زحمت می‌کشین,
‫خب، ممنون که به کشورمون خدمت می‌کنین,
‫[کمکمون کن]
‫دست‌هاتون رو بذارین رو سرتون! ‫با همه‌تونم! زود باشین!
‫نه، نه, شوخیتون گرفته,
‫شوخیتون گرفته,
‫شوخی ندارم جناب,
‫ای بابا, معلومه سوتفاهمی پیش اومده,
‫کمکمون کنین!
‫- آره! آره! ‫- می‌خواد همه‌مون رو بکشه!
‫بشینین سر جاتون! با همه‌تونم! ‫زود باشین بشینین سر جاتون!
‫طرف روانیه!
‫زود باشین بشینین سر جاتون!
‫ساکت باشین! همگی برگردین سر جاتون,
‫بشینین, زود باشین!
‫ساکت باشین!
‫- کار خودشه! کار خودشه! ‫- کار خودشه!
‫- با همه‌تونم! ‫- می‌خواد همه‌مون رو بکشه!
‫صحبت نکنین!
‫جناب‌عالی,
‫زانو بزن و دستت رو بذار پشت سرت, ‫زود باش,
‫ایول!
‫ممنون!
‫بدبخت شدی!
‫ایول! ایول! ایول!
‫وای خدایا!
‫بقیه این حرومی‌ها هم همدستشن قربان, ‫مواظب باشین,
‫- خونسرد باشین! ‫- گور بابات!
‫- خونسردیتون رو حفظ کنین, ‫- گور بابات!
‫تا من نگفتم، کسی تکون نخوره,
‫کسی تکون نخوره!
‫- نه، نه! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫آهای، آهای، آهای,
‫- کار خودشه، کار خودشه! ‫- نه!
‫ممنون دیل, ممنون,
‫احسنت,
‫خب، باید همگی تو آشپزخونه همکاری کنیم، ‫وگرنه هیچ کاری پیش نمی‌ره,
‫گروهی عمل می‌کنیم,
‫جناب‌عالی,,,
‫مارگو اهل نبراسکا،
‫به اعتماد مقدسمون خیانت کردی,,,
‫و نشون دادی با بی‌دقتی عمل می‌کنی,
‫اشتباه کرده بودم,
‫تو هم غذاخوری, ‫تو هم طلبکاری,
‫عین بقیه‌شونی,
‫وقت آخرین غذامونه! ‫پنج دقیقه دیگه غذا رو می‌کشیم!
‫چشم سرآشپز!
‫از غذاتون خوشم نمیاد,
‫چی گفتی؟
‫گفتم از غذاتون خوشم نمیاد,,,
‫و می‌خوام پس بفرستمش,
‫از این بابت متأسفم,
‫چرا از غذام خوشت نمیاد؟
‫اولا,,,
‫لذت غذا خوردن رو از بین بردین,
‫کل غذاهایی که امشب سرو کردین ‫نماد روشن‌فکری بودن,,,
‫و آدم دلش نمی‌خواست ‫با لذت میلشون کنه,
‫وقتی غذاتون رو می‌خورم،
‫طعمش طوری جلوه می‌کنه ‫که بدون عشق درست شده,
‫وای، خیلی مسخره است, ‫ما همیشه با عشق آشپزی می‌کنیم,
‫- مگه نه؟ ‫- بله سرآشپز!
‫همه می‌دونن مهم‌ترین ‫ماده اولیه غذا عشقه,
‫پس خودتون رو گول زدین,
‫اذیت نکنین دیگه سرآشپز, مگه قرار نبود ‫امشب حقایق تلخ رو بازگو کنیم؟
‫این هم از همون حقایقه, ‫شما از روی عقده آشپزی می‌کنین،
‫نه از روی عشق,
‫حتی غذاهای گرمتون هم بی‌روحن,
‫شما سرآشپزین,
‫تنها هدفتون تو زندگی ‫سرو غذایی به ملته,,,
‫که واقعا ازش خوششون بیاد، ‫ولی شکست خوردین,
‫شکست خوردین,
‫حوصله من رو هم سر بردین,
‫بدترین بخش ماجرا هم از این قراره,,,
‫که هنوز خیلی گرسنه‌ام,
‫هنوز گرسنه‌ای؟
‫آره، گرسنه‌ام,
‫چقدر گرسنه‌ای؟
‫دارم از گرسنگی می‌میرم,
‫خب، چی میل داری؟
‫چی دارین؟
‫همه‌چی داریم,
‫می‌دونین دوست دارم چی بخورم؟
‫بگو ببینم,
‫چیزبرگر,
‫باشه، می‌تونیم چیزبرگر درست کنیم,
‫چیزبرگر واقعی می‌خوام,
‫غذای شالوده‌شکن آوانگارد مسخره نمی‌خوام,
‫چیزبرگر واقعی می‌خوام,
‫خب، چیزبرگر سنتی و خیلی خوشمزه‌ای ‫برات درست می‌کنم,
‫گمون نکنم از پسش بربیای,
‫کاری می‌کنم حس کنی اولین باره ‫که به عمرت چیزبرگر می‌خوری,
‫عین همون چیزبرگرهای ارزون ‫که والدینت پولش رو ندارن درست می‌کنم,
‫- نشونم بدین, ‫- دوست داری چطوری باشه؟
‫نیم‌پز باشه, ‫پنیرش آمریکایی باشه,
‫پنیر آمریکایی مناسب‌ترین پنیر ‫واسه چیزبرگره،
‫آخه موقع ذوب شدن، ‫وا نمی‌ره,
‫چقدر درمیاد؟
‫نه دلار و نود و پنج سنت,
‫کنارش سیب‌زمینی هم داره؟
‫- نیلز, ‫- بله سرآشپز؟
‫- سرخ‌کن هنوز روشنه؟ ‫- بله سرآشپز,
‫پیچ‌پیچی باشه یا خلالی؟
‫به این می‌گن,,,
‫چیزبرگر,
‫درسته,
‫به این می‌گن چیزبرگر,
‫متأسفانه، گمون کنم ‫بی‌جا هوس کرده بودم و گرسنه نیستم,
‫خب، درک می‌کنم,
‫می‌شه بقیه‌اش رو بپیچین که ببرم؟
‫لطفا یه لحظه صبر کنین,
‫[غذای تکمیلی: چیزبرگر ‫صرفاً یک چیزبرگر خوش‌پخت معمولی]
‫چیزبرگرت رو پیچیدیم که ببری,
‫یه پاکت هدیه هم کنارش گذاشتیم,
‫ممنون که تو «زالزالک» غذا خوردین,
‫بابت همه‌چی,,,
‫ممنون,
‫باید قبل از سرو آخرین غذامون، ‫راجع به صورت‌حساب صحبت کنیم,
‫ما انعام نمی‌گیریم، ‫واسه همین رو صورت‌حساب اضافه می‌شه,
‫پاکت هدیه هم تقدیمتون می‌کنیم,
‫هدایای خوبی توش گذاشتیم,
‫دفترچه فروشندگان ‫مواد غذاییمون،
‫مقداری گرانولای خونگی،
‫یکی از انگشتان داگ وریک,,,
‫و نسخه‌ای از منوی امشب ‫تو پاک هدیه‌تونه,
‫نه، نه,
‫مجله حساب می‌کنه,
‫بهت که گفته بودم نمی‌ری,
‫خب، باز هم,,,
‫ممنونم که امشب ‫پیش ما غذا میل کردین,
‫شما نمایانگر نابودی هنر,,,
‫و زندگی من بوده,,,
‫و الان می‌تونین توش نقش داشته باشین,
‫امیدوارم شاهکارم باشه ‫که توش نقش دارین,
‫خب، در آخر نوبت به دسرمون می‌رسه,,,
‫که یکی از غذاهای خوش‌آیند ‫محبوب رو تغییر دادیم,
‫اس‌مور رو می‌گم,
‫توهین‌آمیزترین حمله تاریخ ‫به دهن بشر همین غذا بوده,
‫شکلاتی که غیراخلاقی تولید شده ‫رو با آب‌شکر ژلاتینی,,,
‫لای دو تردک گراهام می‌ذاریم,
‫نمایانگر کل اشتباهاتمونه، ‫ولی به معصومیت ربطش می‌دیم,
‫به کودکی ربطش می‌دیم,
‫به مامان و بابا ربطش می‌دیم,
‫ولی عامل تغییر این غذای بدقواره آتشه,
‫وای خدا,
‫شعله تطهیر کننده,,,
‫منبع تغذیه، گرما،
‫تغییر، شکل‌گیری,,,
‫و نابودی ماست,
‫باید این شعله رو درآغوش بگیریم,
‫ای خدا! کار کن دیگه,
‫باید تطهیر بشیم,
‫مطهر بشیم,
‫ما هم می‌تونیم ‫عین شهدا,,,
‫و بدعت‌گذاران دینی،
‫جذب آتش شده,,,
‫و از نو شکل بگیریم,
‫ممنون,
‫همه‌تون رو خیلی دوست دارم!
‫خیلی دوستت داریم سرآشپز!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[دسر اس‌مور:]
‫[مارشاملو، شکلات، بیسکوئیت گراهام، ‫مشتریان، کارکنان، رستوران]
‫[منوی غذاها]
‫«ژن، ژیان، ئازادی»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال