رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫«یک صبح زیبا»
‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اومدم,
‫اجازه بده,
‫کجا گذاشتمش,,,
‫کلید رو؟
‫آره، کلید رو می‌گم,
‫پشت دره,
‫روی قفل ولش کردی,
‫در کجاست؟
‫در دقیقاً جلوی خودته,
‫کید توی قفل دره,
‫ای بابا، نیست!
‫عصبانی نشو,
‫سعی کن دستگیره در رو پیدا کنی,
‫بعد بچرخونش,
‫پیداش کردم,
‫پیداش کردی؟ دستگیره رو می‌چرخونی؟
‫آره، وایستا,
‫کدوم‌طرفی بود؟
‫سمت راست,
‫درست شد,
‫سلام بابا,
‫سلام عزیزدلم,
‫بشین اینجا,
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خوبم,
‫البته به جز مشکلات جزئیم,
‫تو چی؟
‫منم خوبم,
‫حال بچه‌ای که مواظبشی چی؟
‫منظورم,,, بچه خودته,
‫لین؟
‫معلمش مریض شده داره حسابی کیف می‌کنه,
‫اتفاق اذیت‌کننده‌ای نیست؟
‫فقط امیدوارم از درس‌هاش عقب نمونه,
‫بگیر,
‫وسایلت چی؟ ‫خودت منظورم رو می‌فهمی دیگه,
‫خیلی درگیر کارمم,
‫چیزی به مراسم بزرگداشت نمونده,
‫منم مشغول ترجمه ‫نامه‌های آنه‌ماری شوارتسنباخم,
‫چی گفتی؟
‫نویسنده سوئیسی آلمانیه,
‫از آشناهای کلاوس مان,
‫اسم کلاوس مان رو می‌شناسم,
‫پسر توماس مان بود، نویسنده موردعلاقه‌ت,
‫آره، از دست من,,, راست می‌گی,
‫کمکت کنم؟
‫گوشیت رو بذار کنار,
‫گمونم بهتره دستم باشه,
‫آدم نمی‌دونه لیلا کی زنگ می‌زنه,
‫خب,,, اگه زد جواب می‌دم,
‫- اگه زنگ زد جواب می‌دیم, ‫- می‌دیم؟
‫گمون نکنم ایده خوبی باشه,
‫چرا نباشه؟ قبلاً هم زنگ زده,
‫خیلی‌خب,
‫بیا,
‫می‌شه بریم پارک؟ همه بچه‌ها رفتن اونجا!
‫اول بوسم کن,
‫مدرسه چطور بود؟
‫تمرین تیراندازی داشتیم,
‫یعنی چی؟
‫برای آمادگی علیه تروریست‌ها,
‫یعنی چی کار کردید؟
‫روی زمین دراز کشیدیم و منتظر پلیس موندیم,
‫چه خوب, خیالم راحت شد,
‫- مال توئه؟ ‫- آره، مرسی,
‫قابلی نداشت,
‫جرمی، از خانم تشکر کن!
‫کلمان؟
‫«خانم»؟ انقدر پیر شدم؟
‫از پشت عینک نشناختمت,
‫چه پسر خوشتیپیه,
‫مرسی,
‫بزرگ شده,
‫- خودت خوبی؟ ‫- آره، تو چطوری؟
‫دیگه قطب شمال نیستی؟
‫نه,,, برگشتم پاریس,
‫عمراً بدونی چقدر حوصله‌سربره,
‫ترجمه نامه‌ها رو تموم کردی؟
‫- هنوز یادته؟ ‫- کارهای آنه‌ماری شوارتسنباخ رو خوندم,
‫- خودم کتابی ازش بهت دادم, ‫- «سرزمین وعده‌هایمان کجاست؟»
‫توی قایقی بین تاسمانی و جنوبگان خوندمش,
‫- خوشت اومد؟ ‫- از کتابه؟
‫آره، خیلی,
‫- از سفرت چی؟ ‫- خوب بود,
‫جز موقعی که دریازده شدم,
‫می‌خواستم همین رو بشنوم,
‫زنگ نزدی,
‫تو باید زنگ می‌زدی,
‫چرا من؟
‫چون تو رفتی مسافرت,
‫برای همیشه که نرفتم, ‫بعدم دلیل نمی‌شه,
‫راست می‌گی,
‫ساعتی طول کشید تا به ساحل برسیم,
‫اولین باری بود که جنگ را ‫از نزدیک تجربه می‌کردم,
‫در لحظه‌ای,,,
‫با یکی از موانع زیر آب که توسط ‫آلمان‌ها درست شده بود، برخوردیم,
‫در دامشان افتاده بودیم,
‫از ما خواستند کرجی را تخلیه کنیم،
‫و سکوی شیب‌دار پایین آمد,
‫بسیاری از کسانی که جلوی قایق ایستاده بودند،
‫بلافاصله توسط دشمن کشته شدند،
‫آن‌هایی که تیر نخوردند ‫با ابزار سنگین‌وزنشان,,,
‫به درون آب انداخته شدند, ‫بساری از آنان غرق شدند,
‫«درخواست»؟
‫«تقطیر توی دیگ بخار» چی می‌شه؟
‫عه,,, «لوله خمیده» چی می‌شه؟
‫به نوعی شناسنامه‌ای برای ‫شراب کالوادو و بشکه‌ست,
‫در این بالا شماره مخازن نوشته شده,
‫دلم خواست بغلت کنم, ‫تو دلت نمی‌خواست لین؟
‫- چرا, ‫- توئم باید بغلم کنی,
‫زودباش حاضر بشو, کلی کار داریم,
‫چه کاری؟
‫باید به مامان مامان‌بزرگ سر بزنیم،
‫بعد بریم پیش بابابزرگ,
‫مجبورم نکن بیام,
‫ذره‌ای شور و اشتیاقم بد نیست,
‫خیلی وقته ندیدیشون,
‫خوشحال می‌شن ببیننت,
‫بگیر,
‫اومدم,
‫سلام لین,
‫- چقدر خوشحالم می‌بینمت, ‫- منم همین‌طور,
‫بیا تو,
‫- سلام ژاکلین, ‫- سلام ساندرا,
‫کمکت کنم؟
‫حالت چطوره؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم,
‫- خسته نیستی؟ ‫- گاهی اوقات سخته واسم,,,
‫که دووم بیارم,
‫هر از گاهی می‌رم بیرون،
‫می‌رم پیش آرایشگر، یا مثلاً,,,
‫می‌رم پدیکور می‌کنم، مانیکور می‌کنم،
‫تازه دندون‌پزشکی که بماند،
‫چشم‌پزشکی، گوش‌پزشکی, ‫خلاصه نگم برات,
‫نمی‌شه به همه‌شون رسید,
‫البته منم زیاد به خودم نمی‌رسم، ‫دیگه بهرحال,,,
‫وگرنه کل وقتم رو می‌گیره,
‫همه‌شم که نمی‌شه برم بیرون,
‫گاهی اوقات نا ندارم از پله‌ها برم پایین,
‫یکی باید بره پایین کمکم کنه،
‫که مطمئن بشه چیزیم نمی‌شه,
‫منم جوری نرده‌ها رو می‌چسبم،
‫انگار میله‌های زندان رو چسبیدم,
‫سر همین کمی رمق و انرژی ندارم,
‫بعدشم که توی خیابونم،
‫وقتی که سوار صندلی چرخ‌دارم،
‫ملت جور عجیبی بهم نگاه می‌کنن,
‫چون می‌دونن خیلی پیرم,
‫ولی خیلی مهربونن,
‫می‌گن «آخی، پیرزن طفلکی،
‫روی صندلی چرخ‌داره,»
‫ولی من حالم خوبه، همیشه روبه‌راهم,
‫ترحم از کسی قبول نمی‌کنم,
‫جلوشون مظلوم‌نمایی نمی‌کنم,
‫آدم باید نشون بده که زنده‌ست,
‫که همچنان داره زندگی می‌کنه,
‫که نیازی به ترحم نداره,
‫آدم هیچ‌وقت نباید ترحم رو قبول کنه,
‫- این هفته شیلا نیومد پیشت؟ ‫- چرا,
‫البته مدتی می‌شه که ندیدمش,
‫وقتی میاد پیشت خیلی کیفت کوکه,
‫واقعاً,
‫- همیشه می‌ترسم,,, ‫- که دیگه نیاد پیشت؟
‫از همین می‌ترسم,
‫تو که می‌دونی دوستت داره,
‫آره، واقعاً داره,
‫ولی برای خودش کلی,,,
‫مشغله داره,
‫آره,,, دقیقاً,
‫ولی همچنان هر هفته بهت سر می‌زنه,
‫نقاشیم رو تموم کردم, برای توئه,
‫مرسی,
‫ببخشید عزیزدلم، کمی درد دارم,
‫- کمکت کنم بری دستشویی؟ ‫- آره,
‫بیا ببرمت,
‫کاسه توالت اونجاست,
‫نه، این‌طرفیه,
‫خوبی؟
‫آره، نگران من نباش,
‫جوابش رو نمی‌دی؟
‫بابامه,
‫- یعنی مشکلی براش پیش اومده؟ ‫- پس واسه چی زنگ بزنه؟
‫حرفت زشت بودها,
‫خودم بهش زنگ می‌زنم، خب؟
‫منم یه خرده بخورم؟
‫مرسی,
‫پسش نمی‌دی؟
‫خوشمزه‌ست,
‫پسش بده!
‫بده دیگه، بستنی خودمه!
‫حالش رو به وخامته,
‫نه می‌تونه خودش بره دستشویی، ‫نه حتی لباس خواب تنش کنه،
‫توهماتش وخیم شده,
‫پدرت بیشتر از یکی دو بار،
‫یا حتی سه بار در روز نیاز داره ‫که کسی بهش سر بزنه,
‫بهترین تصمیم اینه که بره جایی بمونه,
‫خودتم موافقی دیگه؟
‫آره,
‫لیلا و خاله‌ات دنبال ‫خانه سالمندان خصوصی‌ان,
‫ولی چنین جایی توی پاریس ‫هزینه‌هاش خیلی سنگینه,
‫با حقوق بازنشستگی استاد دانشگاه ‫نمی‌شه خرجش رو داد,
‫و هیچ‌کسم توی خانواده ‫توان تأمینش رو نداره,
‫منم به دو تا خانه سالمندان که ‫هزینه‌شون کم بود سر زدم،
‫همه‌شون پولکی‌اند,
‫خیلی وضعیت ناجوریه,
‫کلی داستان‌های ترسناک ازشون ‫توی روزنامه‌ها می‌نویسن,
‫ولی چند مورد برات کنار گذاشته بودم,
‫مرسی,
‫فعلاً فقط دو مورد خانه سالمندان ‫عمومی رو می‌تونم پیشنهاد کنم,
‫اونی که توی خیابون هجدهمه ‫به نظر جای بدی نمیاد,
‫بگذریم,,, خودت رو براش آماده کن, ‫اصلاً خوشایند نیست,
‫پدرت ممکنه گ,ل,1 باشه,
‫یعنی چی؟
‫برای سطح خودمختاریه,
‫حداکثرش سطح یکه,
‫پیش بیمارهای سن‌دارتر می‌مونه، ‫مثلاً بیماران آلزایمری,,,
‫اون‌هایی که من دیده بودم ‫با زامبی فرقی نداشتن,
‫ولی از اونجا که نمی‌تونه ببینه، ‫شاید متوجه نشه,
‫مرسی,
‫فهرست انتظار خانه سالمندان عمومی ‫خیلی بلند و بالاست,
‫ممکنه یکی دو سالی طول بکشه,
‫باید یکی از بیمارها فوت کنه ‫که جای خالیش رو بدن به کسی,
‫توی مراکز خصوصی بهتر نتیجه می‌گیری,
‫فوقش خونه‌ش رو می‌فروشی,
‫بعدشم تصمیم با خودت که ‫با وسایلش چی کار کنی,
‫انقدر ضروریه؟
‫معلومه!
‫اگه قراره پنج هزارتا در ماه بدیم، ‫باید از جایی جور کنیم دیگه,
‫نمی‌شه که مستمری‌ش رو حروم کنیم،
‫اونم سر خونه‌ای که هیچ‌وقت ‫قرار نیست برگرده توش,
‫کتاب‌هاش چی؟
‫نمی‌دونم,
‫اهداشون کن,
‫یا بندازشون دور,
‫بندازمشون دور؟
‫یهو بگو بسوزون!
‫خودت بگیرشون!
‫شوخی می‌کنی؟ کتابخونه من جا داره؟
‫انبارت چیه؟
‫جای سوزن انداختن نداره,
‫جون بابام به کتاب‌هاش بسته‌ست,
‫ولی آخه چی کارش می‌شه کرد؟
‫یک ساعت پیاده تا پایگاه راه بود,
‫هوا داشت سرد می‌شد, نسیم خنکی می‌اومد,
‫زیر سی درجه بود,
‫قبل اینکه برم بیرون ندیدم هوا چطوریه,
‫حسابی مست بودیم,
‫بعدش صدایی شنیدم,
‫درواقع می‌شه گفت حسش کردم,
‫ضربه خفیفی حس کردم,
‫بعد صدای دیگه‌ای شنیدم که بلندتر بود,
‫یخ زیر پاهامون کمی لرزید,
‫من و یانیک نگاهی به همدیگه انداختیم,
‫چند لحظه مکث کرده بودیم، ‫ولی جفتمون داستان رو فهمیدیم,
‫چی بود؟
‫یانیک اول گفت:
‫«فقط ضربه‌ی فک پلنگی انقدر محکمه»,
‫مدتی بود که دنبال ما افتاده بود,
‫فک پلنگی؟
‫چه‌جور موجودیه؟
‫از اون شکارچی‌های وحشیه,
‫سلطان آب‌های قطب جنوب‌ان,
‫شوخی می‌کنی, سر به سرم می‌ذاری,
‫اصلاً,
‫خودشون می‌دونن در صدر زنجیره‌ی غذایی‌ان,
‫پنگوئن و شیر و گرازهای دریایی رو می‌خورن,,,
‫وقتی تو خشکی باشیم ازمون دوری می‌کنن,
‫ولی اگه آدم رو با پنگوئن اشتباه بگیرن، ‫حتی لحظه‌ای درنگ نمی‌کنن,
‫شوخی نکن!
‫شوخی ندارم,
‫برو خودت از گوگل تحقیق کن,
‫همسرت و بچه‌ات با این ‫مسافرت رفتنت مشکلی ندارن؟
‫معمولاً که مشکلی ندارن, ‫سفرهای من خیلی طولانی‌ان,
‫از طرفی عاشقانه هم هست,
‫از نظر والری که این‌جوری نیست,
‫زیاد ازش حرف نمی‌زنی, ‫فقط یک بار دیده بودمش,
‫خودت اگه سوالی درموردش داری بپرس,
‫خیلی وقته با همدیگه‌اید؟
‫تقریباً ده سالی می‌شه,
‫و اینکه,,, رابطه‌تون خوبه؟
‫راستش رو بگم معمولیه,
‫به خاطر سفرهات؟
‫مسئله فقط این نیست,
‫از همدیگه دور شدیم,
‫هنوز عاشقشی؟
‫می‌پرسی هنوز عاشق همدیگه‌ایم؟
‫واسه چی می‌خندی؟
‫سوالت خنده‌دار بود,
‫تو با کسی آشنا نشدی؟
‫من؟ نه,
‫باورم نمی‌شه,
‫راست می‌گم,
‫بعد فوت جولیان عاشق نشدی؟
‫پنج سال اخیر با کسی آشنا نشدم,
‫هنوز نتونستی توی دلت ‫جا برای کس دیگه باز کنی؟
‫نه، گمون نکنم مشکل این باشه,
‫صرفاً حس می‌کنم عشق و عاشقی از من گذشته,
‫انقدر این حرف‌های پیرزن‌ها رو نزن,
‫هنوز وقت برای عاشق شدن داری,
‫خداحافظ,
‫مخاطبان از احساسات مثبت لذت می‌برن,
‫ولی بنا بر تحقیقات بیشترین حسی که ‫بهشون دست داده خشمه,
‫مقالاتی که مخاطبان رو عصبانی می‌کنه،
‫سی درصد احتمالش بیشتره که,,,
‫شما ساندرا کینزلر هستید؟
‫دختر جرج کینزلر؟
‫خودمم,
‫گفته بودن شما از مترجمان‌شون هستید, ‫ایشون استاد من بودن,
‫واقعاً استاد خوبی بودن, ‫هنوز نطق‌هاشون رو می‌خونم,
‫اگه بشنوه خیلی خوشحال می‌شه,
‫می‌شه ایمیل ایشون رو بدید؟ ‫می‌خوام براشون پیامی بنویسم,
‫عه، آره,,, ایمیل خودم رو بهت می‌دم,
‫بنا بر مشکلاتش نمی‌تونه چیزی رو بخونه,
‫برای من بنویس که خودم براش بخونم,
‫حالشون خوبه؟
‫مشکلات سلامتی داره,
‫خدا کنه زیاد جدی نباشه,
‫جدیه,
‫پدرم بیماره,
‫معذرت می‌خوام، خداحافظ,
‫موافقی؟
‫نمی‌شه که تغییری صورت ندیم,
‫اینجا تنها زندگی کردن برات سخته,
‫آره,
‫نمی‌تونی مسیر رفت و برگشتت رو پیدا کنی,
‫حملات پانیک بهت دست می‌ده، ‫مدام احساس سردرگمی داری,
‫درسته,
‫پس باید براش راه‌حلی پیدا کنیم,
‫با همدیگه پیداش کنیم, ‫چون این وضعیت آزاردهنده‌ست,
‫آره,
‫نظرت چیه؟
‫باید ببریمت جایی که مواظبت باشن،
‫بهت رسیدگی بشه,
‫تا مدتی توی بیمارستانی بمونی، ‫که راه‌حل درازمدتی براش پیدا کنیم,
‫موافقی آقای کینزلر؟
‫«موافقت کردن»,,,
‫از نظرم کمی واژه توهین‌آمیزیه,
‫چه واژه‌ای رو ترجیح می‌دی؟
‫- آقای کینزلر اینجان؟ ‫- بله، بیاید بالا,
‫- شما,,, ‫- همسر سابقشونم,
‫همراه‌هاش اومدن,
‫ایشون خواهرشه، ایشونم دخترش,
‫ایشون پزشکشون,
‫اینم خود آقای کینزلر,
‫عزیزدلم، کمک پزشک‌هات اومدن,
‫خودشون می‌برنت بیمارستان,
‫منم تا آمبولانس باهات میام,
‫تمام مدت کنارت می‌مونم,
‫کمکشون کنیم راه برن؟
‫خودش می‌تونه راه بره، ‫ولی طبقه پایین کمک می‌خواد,
‫باشه، پس صندلی چرخ‌دار آماده می‌کنیم,
‫می‌رم وسایلش رو جمع کنم,
‫می‌ذاریمتون روی صندلی چرخ‌دار,
‫باید خبری بهت بدم,
‫اولین مأموریت ان‌ای‌وی-کاپ ۲۱ام ‫رو انجام دادم,
‫- چی هست؟ ‫- گروه بوم‌شناس مخالف خشونتیه,
‫چه عالی,
‫- خب؟ ‫- پرتره‌ای از مکرون رو پایین آوردم,
‫چیه؟
‫برای آموزش بدون خشونت ‫سه ساعت زودتر باید می‌رفتیم اونجا,
‫توضیح دادن که مأموریتشون ‫اساساً قانونی نبود،
‫و خطر پنج سال زندان و هفتاد و پنج هزار یورو ‫جریمه رو به جون خریدیم,
‫برمی‌گرده به ماکرون رأی می‌ده، ‫بعد عکسش رو میاره پایین,
‫خودتم به ماکرون رأی دادی‌ها,
‫روی سرم اسلحه گذاشته بودن, ‫رأی دلی خودم نبود,
‫رأی منم دلی نبود,
‫آدم در عین حال می‌تونه ‫موافق و مخالف چیزی باشه,
‫افکار آدم پیچیده‌ست,
‫پیچیدگیش رو نمی‌شه درک کرد,
‫وقتی رسیدیم تالار شهر ‫با آغوش باز ازمون پذیرایی کردن,
‫بعد متوجه شدیم برای پایین آوردنش,,,
‫همراهمون پیچ‌گوشتی نداریم,
‫باید ابزارآلاتی پیدا می‌کردیم,
‫بعدم گم و گور شدیم,
‫البته با وضع زانوهای من، ‫برام سخت بود که بخوام بدوئم,
‫معذرت می‌خوام, پدرم پنج ساعتیه که منتظره,
‫الآن میایم پیشتون,
‫ازم چی می‌خوان؟ نازی‌ان؟
‫نه بابا، اینجا بخش اورژانسه,
‫لیلا چی؟
‫- داره چی کار می‌کنه؟ ‫- اتاق کناری منتظره,
‫حقش نیست چنین بلایی سرش بیاد,
‫بلایی سرش نمیاد,
‫می‌رم خبرش کنم,
‫- زودی می‌بینمت, ‫- آره!
‫می‌خواد تو رو ببینه,
‫لیلا پیشش موند,
‫من باید برم, پرستار بچه‌ام منتظره,
‫پس منم می‌رم,
‫شما برید، ما می‌مونیم,
‫می‌شه کمی ازش بخورم؟
‫خبری درمورد اتاق اورژانس ‫توی تلویزیون دیدم,
‫آمریکا دیگه مشکلات بخش اورژانس نداره,
‫ای بابا,
‫نقشه‌ی خوبی هم براش داشتن، ‫کمک‌های اورژانسی رو توی فروشگاه‌ها گذاشتن,
‫غرفه‌های پزشکی با حضور پرستارانی تأسیس کردن ‫که به فوریت‌های جزئی رسیدگی کنن,
‫البته ارزشش رو داره, ‫ملت اونجا می‌رن خرید,
‫این‌جوری دیگه زحمتش از دوش ‫فوریت‌های بیمارستانی برداشته می‌شه,
‫و هزینه‌های بیمارستان اونجا هم کم نیست,
‫من دیگه باید برم,
‫منم همین‌طور,
‫سلام,
‫بدموقع که نیومدم؟
‫نه، امروز سرم خلوته,
‫دلم می‌خواست محل کارت رو ببینم,
‫خوب کردی اومدی,
‫این طبقه مال همکاران زمینیه,
‫عاشق سنگ و صخره‌ان,
‫البته منم خوشم میادها، ‫ولی مال ما کوچیک‌تره,
‫- چنین تکنولوژی ضعیفی برای مرکز تحقیقاتی؟ ‫- می‌دونم ناامیدکننده‌ست,
‫بیشتر تحلیل‌ها جای دیگه انجام می‌شه,
‫اینجا ما از مغزمون کار می‌کشیم ‫و نمونه‌های آزمایشی رو آماده می‌کنیم,
‫اینجا طبقه فرازمینی‌هاست,
‫اینجا از عالم عقلا خارج می‌شیم,
‫ایشون اورلیه, پونزده سالیه ‫با همدیگه همکاریم,
‫ایشون ساندراست, یکی از دوستانم ‫که اومده بهم سر بزنه,
‫- آماده‌سازیش تموم شد؟ ‫- بالأخره پرتوش رو تنظیم کردم,
‫متوجه مشکل تثبیت ام‌ای‌بی شدی؟
‫تصویر خوبی می‌رسه دستت، ‫تنظیمش می‌کنی،
‫بعد از دستت می‌پره, ‫باید از اول همه‌ش رو ناجام بدی,
‫یعنی به اندازه کافی ازت حمایت نمی‌شه؟
‫واقعاً داری چنین سوالی می‌پرسی؟
‫معلومه که به اندازه کافی می‌شه,
‫مسئله اینه من همیشه دارم ‫تنظیمات دقیقه نودی رو انجام می‌دن,
‫دفعه قبل که من انجام دادم,
‫آخرین بار که تو انجام دادی ‫هیچی توش مشخص نبود,
‫کارت رو عجله‌ای تموم کردی,
‫من دیگه می‌رم,
‫امشب نمونه‌ها رو برات میارم, ‫ببر مهر و مومش کن,
‫تا فردا صبح باید نمونه‌ها رو تحویل بدیم,
‫خداحافظ,
‫پس محل کارت اینجاست؟
‫ظاهراً جای دنجیه,
‫بستگی داره, گاهی اوقات پرتنشه,
‫چرا؟
‫از ترس گند زدن به آزمایشات،
‫یا خراب کردن نمونه ارزشمند،
‫یا نفهمیدن نتایج آشکار,
‫می‌خوای طیف‌سنج جرمی‌مون رو نشونت بدم؟
‫چی‌چی؟
‫کارش تجزیه و تحلیل ماده‌ست, ‫بهترین ابزار دنیاست,
‫خوشحال می‌شم,
‫پس بیا,
‫ظاهراً متوجه نشدی کارش چیه,
‫بهش می‌گن میکروپروب یونی,
‫البته این آخرین مدلش نیست، ‫ولی کارمون رو راه می‌ندازه,
‫نمونه‌ها رو می‌ذاریم اونجا،
‫آزمایشات رو انجام می‌ده،
‫و تصویرش روی اون صفحه ظاهر می‌شه,
‫مثلاً تراشیدن شهاب‌سنگ‌ها رو,,,
‫بعد تجزیه و تحلیل سنکروترون میارن اینجا,
‫این دستگاه آزمایشات اضافی رو انجام می‌ده,
‫مثلاً تصویربرداری ایزوتوپیمی‌کنه,
‫منم که می‌دونم یعنی چی,
‫دیگه باید برم,
‫به لین قول دادم برای کلاس ‫شمشیربازیش باشم,
‫دستت درد نکنه,
‫مگه نمی‌خواستی بری؟
‫اگه بوسم کنی که نمی‌تونم برم,
‫خودت بوسم کردی!
‫برو بابا!
‫حتی بهش فکرم نکردم,
‫ناسلامتی دوستمی,
‫خودت این‌جوری اومدی سمتم,
‫چرت نگو! دروغ‌گویی هستی‌ها,
‫- طرف خودش برگشته,,, ‫- «طرف»؟
‫می‌خوای بهت نشون بدم «طرف» کیه؟
‫نشون بده ببینم,
‫عادت داری یکی هلت بده سمت دیوار؟
‫- البته نه به دست اخترفیزیکدان, ‫- من کیهان-شیمیدانم,
‫ببخشید، منظورم کیهان-شیمیدان بود,
‫نه، همون اول درستش رو گفتم,
‫بازم می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫تا ببینیم چی می‌شه,
‫دیر اومدی‌ها!
‫معذرت می‌خوام قند عسلم,
‫توی مترو دیرم شد,
‫کارت خوب بود,
‫حرفه‌ای شدی,
‫نمی‌دونستم انقدر وسایل داره,
‫این ماشین‌های مینیاتوریش واسه چیه؟
‫ازشون کلکسیون داشت, ‫مثل کلکسیون چاقوهاش,
‫اگه براش ببریم بیمارستان خوشحال می‌شه,
‫خیال کردی می‌ذارن با چاقو ‫واسه خودش بچرخه؟
‫حداقل ماشین‌ها رو که می‌ذارن!
‫اون وسایل شکستنی که گذاشتیم دم در,,,
‫در عرض یک ساعت همه‌ش رفت,
‫معلومه,
‫خودکارهاش رو می‌خوای؟
‫بردار مال خودت, ‫من خودنویس به کارم نمیاد,
‫این رو برمی‌دارم,
‫- این رو کسی نمی‌خواد؟ ‫- نه، مرسی,
‫اذیت نکنید دیگه!
‫نمی‌خواید؟
‫نه، مرسی,
‫اذیت نکنید دیگه,
‫قایق بادبانی رو کی می‌خواد؟
‫- من که نمی‌خوام, ‫- منم نمی‌خوام,
‫کتاب‌هاش چی؟
‫اون‌ها رو خودم می‌دم به ‫یکی از دانشجوهای سابقش,
‫کیه؟
‫بابای جرمیه,
‫واسه شام میاد پیشمون,
‫چرا؟
‫چرا نیاد؟
‫این برای شماست,
‫مرسی,
‫چه قشنگ!
‫خونه مقواییه, باید درستش کنی,
‫نور روی سقفش با انرژی خورشیدیه,
‫بفرما,
‫هوا که آفتابی شد بذارش کنار پنجره,
‫بعدش شب‌ها می‌تونی روشنش کنی,
‫شب بخیر,
‫شب بخیر مامان,
‫خوب بخوابی,
‫بیا اینجا,
‫تشنمه,
‫بیا اینجا,
‫یادم رفته چطوری بود,
‫خوبم یادته,
‫جدی می‌گم,
‫کاری نداره,
‫چطوری این‌همه مدت این بدن رو مخفی کردی؟
‫من دیگه باید برم,
‫باشه,
‫انگار ناراحتی,
‫نه، ناراحت نیستم,
‫ولی برام آسون نیست، می‌دونی؟
‫می‌ری قدم بزنی بابا؟
‫منم ساندرا، دخترتم,
‫ساندرا، تویی عزیزم؟
‫بیا بشین,
‫اینجا داره بارون میاد؟
‫بارون نمیاد بابا, توی اتاقتیم,
‫آها، باشه پس, پوف,
‫رفتار پرستارها باهات خوبه؟
‫آره، می‌شه گفت خوبه,,,
‫سلام آقای کینزلر,
‫اومدم فشار خونتون رو بگیرم,
‫من که نمی‌فهمم, پس منتظر چی هستیم؟
‫عده‌ای کارشون فقط حرف زدنه,
‫البته برامون مهم نیست,,,
‫چون ما خیلی آروم حرف می‌زنیم,
‫ولی عده دیگه‌ای هستن که,,,
‫کسی توی اتاقت نیست بابا,
‫همینش برام عجیبه,
‫توی سالن انتظار نیستیم,
‫توی اتاق خودتیم,
‫توی هتل‌دیو ایم،
‫توی اتاق خودت,
‫یک هفته‌ای می‌شه که اینجایی، ‫منم اومدم بهت زنگ بزنم,
‫خیلی‌خب,
‫گاهی اوقات فیلمی پخش می‌شه، ‫مثلاً دیروز,,,
‫بعدش,,,
‫فیلم شروع می‌شه و,,,
‫با شروع، میانه و پایان؟
‫ولی الآن چیزی نیست,
‫همینش رو نمی‌فهمم,
‫اینجا از این برنامه‌ها ندارن,
‫ولی بقیه می‌تونن بیان عیادتت,
‫حس عجیبی دارم,
‫حس می‌کنم چیزی گم شده,,,
‫به شدت از ته وجودم حسش می‌کنم,
‫داره روم سنگینی می‌کنه,
‫چون منتظر,,,
‫اتفاقی‌ام که باید بیفته,,,
‫و اتفاق نمیفته؟
‫و جفتمون حتی نمی‌دونیم این سنگینی,,,
‫کِی قراره برداشته بشه,
‫یا حتی کِی شروع می‌شه,
‫چقدر وقت داری اینجا باشی؟
‫دو ساعت,
‫پس وقت تلف نکنیم!
‫اینم از دخترک خجالتی که ‫یادش رفته بود عشق‌بازی چطوریه,
‫کم‌حرف شدی,
‫چی فکرت رو مشغول کرده؟
‫فقط فکرشم نمی‌کرد,,,
‫که انقدر آدم سکسی‌ای باشم؟
‫که احتمالش باشه چنین اتفاقی بینمون بیفته,
‫که انقدر دلم بخواد پیشم باشی,
‫اون‌موقع به چشمت نمی‌اومدم,
‫برام مثل دوست بودی,
‫دوستی که همیشه تا دم خونه باهات می‌اومد،
‫و اشک‌هات رو پاک می‌کرد,
‫دوستی که خودش زن و بچه داره،
‫و هیچ‌وقت احساسی رو بروز نمی‌ده,
‫اون زمان چنین حقی نداشتم,
‫الآن داری؟
‫الآن دل رو زدم به دریا,
‫چون زندگی کوتاهه,
‫نمی‌ترسی مسیرت اشتباه باشه؟
‫خیلی از خودت مطمئنی‌ها,
‫اصلاً,
‫یادت نره تو اول بوسم کردی,
‫چی؟
‫چقدر پررویی تو!
‫کتاب شعرها رو نگه می‌دارم,
‫با واژه‌نامه‌ها,
‫گفتی نهایتاً دو جعبه بشه, ‫الآن رسیدی به جعبه هشتم,
‫کی می‌خواد ببرشون؟
‫خودم یه کاریش می‌کنم,
‫این رو یادته؟
‫نه,
‫خونه‌ی دوست بابا توی سه‌ون بود, ‫چندباری رفته بودیم اونجا,
‫یادم نیست,
‫انگار تمام خاطراتی که,,,
‫از بعد تولدم تا بیست سالگیت ‫داشتی رو یادت رفته,
‫آره,
‫زندگی حرفه‌ایم رو خوب یادمه، ‫ولی زندگی شخصیم,,,
‫کاملاً از ذهنم رفته,
‫متوجهی چقدر حرفت زننده‌ست؟
‫پیش پدرت احساس خوشبختی نمی‌کردم،
‫برای همین فراموش کردن نوعی,,,
‫فاصله گرفتن بود,
‫مگه بچه‌هات مقصر بودن؟ ‫عملاً تر و خشک رو با هم سوزوندی,
‫چرا زودتر ولش نکردی بری؟
‫به خاطر تو نرفتم,
‫می‌ترسیدم خودش رو بکشه,
‫کم توی خانواده‌مون خودکشی نداشتیم,
‫خوش اومدید!
‫مطمئن نبودیم کدوم خونه می‌شه,
‫با چی می‌خواید ببریدشون؟
‫کیسه‌های بزرگ داریم, ‫کلی ازشون رو دارن میارن,
‫خوبه,
‫پس عجله کنید, ‫ساندرا داره خوب‌هاش رو گلچین می‌کنه,
‫طبیعیه، ناسلامتی پدر ایشون بوده
‫مرسی که بهش یادآوری کردید,
‫رومی!
‫برنامه‌ات چیه؟
‫هیچی,
‫نمی‌خوای بری بیرون؟
‫تو خانمت خونه نیست، ‫تو واسه چی می‌خوای بری؟
‫دلت نمی‌خواد برم؟
‫مگه اینجا کم بهت می‌رسم؟
‫عشق‌بازی می‌کنیم، غذا می‌خوریم، ‫می‌خوابیم, همین کافیه,
‫برای من نیست,
‫اگه مدام توی تخت‌خواب باشم خسته می‌شم,
‫پس بگو,
‫ازم خسته شدی,
‫به همین زودی,
‫نکنه نمی‌دونستی من بدنت رو دوست دارم؟
‫ولی همه‌ش این نیست,
‫از هم‌صحبتی باهات خوشم میاد,
‫هم‌صحبتی؟
‫خب, مثلاً درمورد چی؟
‫حالا انقدر نکته‌گیر نباش,
‫خودت گفتی هم‌صحبتی,
‫حالا بگو دیگه، می‌شنوم,
‫- ترجیح می‌دی بیشتر کونت رو بخوام؟ ‫- شاید,
‫چه جالب,
‫پس لابد منم برات ابزار جنسی‌ام,
‫نه، ولی برخلاف جنابعالی، ‫من هنوز ازت سیر نشدم,
‫من که نگفتم ازت سیر شدم,
‫ولی خسته شدی,
‫داری اذیت می‌کنی‌ها!
‫تمام فکر و ذکر من تویی,
‫برنامه خودت چیه؟ موزه؟ نمایشگاه؟
‫- داری تیکه می‌ندازی؟ ‫- آره,
‫تو دیگه پاک خل شدی, بیا اینجا ببینم,
‫بیا اینجا ببینمت!
‫چندش!
‫خوشت اومد؟
‫می‌خوای تا دم رفتنم ‫همین‌جوری زانوی غم بغل بگیری؟
‫آره,
‫دیگه برگردیم خونه,
‫واسه چی؟
‫به نظر خودت واسه چی؟
‫نمی‌ترسی یهویی ازم خسته بشی؟
‫ادامه نده دیگه,,,
‫اینکه زنت رو می‌بینی ناراحتم می‌کنه,
‫دوست ندارم بدونم بهش دروغ می‌گی,
‫زندگیم باهاش عین جهنمه, ‫نمی‌خوام تو رو درگیرش کنم,
‫پیش من خوشحالی؟
‫خیلی خوشحالم!
‫واسه همین کیرم انقدر سفت می‌شه,
‫اگه حشریم کنی که نمی‌تونم برم,
‫آره, منم دلم نمی‌خواد بری,
‫پیشم بمون,
‫برام نامه می‌نویسی؟
‫معلومه که می‌نویسم,
‫یادت نره‌ها,
‫چیز براقی اینجاست؟
‫نور لامپه,
‫- خاموشش کنم؟ ‫- آره، لطف می‌کنی,
‫اینجا که هستی چی می‌بینی؟
‫می‌تونی من رو ببینی؟
‫معلومه که می‌تونم ببینمت,
‫دیگه چی می‌بینی؟
‫به جز تو,,, چند شیء اینجا می‌بینم,
‫مسلماً, و اینکه,,,
‫خودت, البته,,,
‫منظورم شخص خودته,,,
‫خلاصه که,,,
‫لباسم رو چی؟
‫می‌بینیش؟
‫لباست؟
‫آره، لباسم,
‫معلومه که می‌بینمش,
‫طرح روش رو می‌بینی؟
‫گل‌هاش رو می‌بینی؟
‫آره، دارم می‌بینم,
‫موهام کوتاهه یا بلند؟
‫چی؟
‫موهام رو می‌گم, بلنده یا کوتاه؟
‫لباس تنته,
‫باید به موهام نگاه کنی,
‫می‌تونی ببینی بلنده یا کوتاه؟
‫می‌تونه بلند باشه,
‫راستش کوتاهه,
‫خیلی‌خب,
‫بچه‌هات چطورن؟ خوبن؟
‫لین رفته اردو, بهش خوش می‌گذره,
‫می‌گه حتی دلش برام تنگ نشده,
‫حرفش ناراحتم کرد,
‫فردا برمی‌گرده پیشم و بعدش می‌ریم,
‫الودی خونه‌ای توی نرماندی اجاره کرده,
‫ما رو دعوت کرده اونجا,
‫خلاصه,,,
‫دو هفته‌ای قرار نیست ببینمت,
‫وقتی برگشتم میام پیشت,
‫باشه؟
‫باشه,
‫می‌شه اسکربل بازی کنیم؟
‫می‌خوام استراحت کنم,
‫اصلاً باهام بازی نمی‌کنی‌ها!
‫الآن جدی بودی؟
‫بهم قول دادی امروز اسکربل بازی کنیم,
‫- کلمه‌اش «استیم»ئه, ‫- «استم»ئه,
‫«دِستم»ئه,
‫چنین کلمه‌ای نداریم!
‫داریم!
‫معنیش چیه؟
‫نوشته,,,
‫«ساقه را از خوشه میوه جدا کنید», ‫(ساقه = استم)
‫این کارت تقلبه‌ها,
‫تمام ترکیب‌های موجود رو ‫از توی گوشی‌ش نگاه می‌کنه,
‫نوبت توئه مامان,
‫تو بهتر بازی کن,
‫انگار خیلی سخته,
‫[سکس - کیر]
‫به چی می‌خندی؟
‫داری تقلب می‌کنی‌ها!
‫پیداش کردم,
‫«اگزیت»,
‫یازده، دوازده، سیزده,,,
‫- اونجاست! ‫- دیدمش!
‫هرموقع شهاب‌سنگ رد می‌شه ‫من حواسم جای دیگه‌ست,
‫خیلی قشنگ بود,
‫- اونجاست! ‫- کو؟
‫اون که هواپیماست,
‫می‌خوای بگم قراره بره کجا؟
‫به ما که رسید شهاب‌سنگ‌ها تموم شد,
‫اون هواپیمای لندن - ژوهانسبورگه,
‫اون‌یکی چی؟
‫ژوهانسبورگ کجا می‌شه؟
‫توی آفریقای جنوبیه,
‫اون‌یکی چی؟
‫هواپیمای تنریف-آمستردامه,
‫من می‌رم بخوابم,
‫می‌شه منم کنارت بخوابم؟
‫اگه دلت می‌خواد بخواب,
‫اونم ریکاویک-میلانه,
‫می‌شه گوشی‌ت رو بذاری کنار؟
‫از گرمای اینجا دارم خفه می‌شم,
‫هر روز صبح موقعی که ساحل خلوته، ‫می‌رم توی دریا شنا می‌کنم,
‫بعد می‌رم دنبال جرمی,
‫چون خیلی سحرخیزه,
‫با همدیگه می‌ریم قدم می‌زنیم،
‫گیاهانی جمع می‌کنیم، ‫بهشون اسم گیاهان رو یاد می‌دم,
‫باقی اوقاتم رو نه می‌تونم فکر کنم، ‫نه کتابی بخونم یا بخوابم,
‫هرموقع که چشم روی هم می‌ذارم، ‫چهره تو رو می‌بینم,
‫چشم‌های تو رو می‌بینم,
‫دلم می‌خواد ببوسمشون,
‫لب‌هات رو می‌بینم که دلم می‌خواد بخورمشون,
‫می‌خوام بارها و بارها لب‌هات رو گاز بگیرم،
‫و آروم‌آروم به لب‌هام رو ‫به طرف گردنت ببرم,
‫تا به شونه‌هات برسم، ‫همچنان لب‌هام رو به پایین‌تر ببرم,
‫تا به سینه‌هات برسم، نوازششون کنم, ‫خیلی دوستشون دارم,
‫که خودم رو توی بدنت گم کنم،
‫عزیزدلم,
‫بدنم خیلی درد می‌کنه,
‫چون توی سن رشدی,
‫دوشنبه باید بری مدرسه, بگیر خواب,
‫نمی‌خوام بخوابم,
‫مامان؟
‫پس اینجایی,
‫سلام بابا,
‫پزشک و مددکار اجتماعی کلی اذیتم کردن ‫که جاش رو عوض کنن,
‫می‌خوان توی خراب‌شده‌ای بذارنش, ‫سرشون داد و بیداد کردم,
‫بهم گفتن اگه می‌خوای ببرش پیش خودت, ‫گفتم بیست سال پیش طلاق گرفتیم,
‫خداحافظ آقای کینزلر,
‫خداحافظ خانم,
‫امیدوارم توی بیمارستان جدید ‫حسابی ازتون مواظبت کنن,
‫آره، لطف کردید,
‫پدرتون مرد نازنینیه,
‫خوش‌شانسید که چنین پدری دارید,
‫مرسی,
‫خانواده کینزلر شمایید؟
‫بیاید اتاق ایشون رو نشونتون بدم,
‫خانم؟
‫می‌خواید بذاریدش اینجا؟
‫اون خانمه روی تخت مرده,
‫ایشون نمرده, حالشون خوبه,
‫واقعاً؟
‫انگار چاره‌ی دیگه‌ای نداریم,
‫بفرمایید,
‫چه اطلاعاتی می‌تونید درمورد ‫آقای کینزلر به بنده بدید؟
‫ایشون بیماری زوال سیستم عصبی دارن،
‫سندرم بنسون,
‫پنج سال پیش توی آزمایشی مشخص شد, ‫هنوز حالش خوب بود,
‫حرفه‌ی کاریشون چی بوده؟
‫استاد فلسفه بودن,
‫بیماریش با چه علائمی مشخص شد؟
‫توانایی خوندن متنی رو نداشت، ‫ولی بینایی‌ش هنوز خوب بود,
‫بعدش توی مسیریابی‌ش دچار مشکلاتی شد,
‫کارهای ساده روزمره‌اش تا حدی ‫براش غیرممکن شده بود,
‫روز به روز بیشتر سرگردم می‌شد,
‫الآنم که هیچ‌کاری رو نمی‌تونه تنهایی بکنه,
‫خیلی اذیت شد تا بالأخره فهمید ‫که مغزش رو به زوال رفته,
‫چون کل عمرش,,,
‫مغزش رو صرف,,,
‫تفکر کرده بود,
‫دچار وسواس تمیزی و نظم شده بود,
‫همچنان تلاش می‌کرد به کارش ادامه بده!
‫تا همین یک سال پیش موفق بود, ‫متن سخنرانی‌هاش رو حفظ می‌کرد,
‫و اصلاحاتی رو به مادرش دیکته می‌کرد، ‫که توی ۹۸ سالگی همچنان هشیار بود,
‫همین‌طور به همسرش لیلا,
‫- همسری داشته؟ ‫- پنج سال, خیلی صمیمی بودن,
‫اونم مشکلات سلامتی داره، ‫برای همین نمی‌تونه ببرش پیش خودش,
‫می‌شه سوالی بپرسم؟
‫چنین بیماری سابقه مرگ داشته؟
‫آدم معمولاً از بستری شدن می‌میره,
‫اگه خواستید اتاق دیگه‌ای برامون خالی شده,
‫چه عالی,
‫والری جریان ما رو فهمید,
‫جدی؟
‫خودم بهش گفتم,
‫دیگه تحمل نداشتم,
‫بهش چی گفتی؟
‫واقعیت رو گفتم,
‫که عاشق توئم,
‫خیلی آبروداری کر ‫که از خونه پرتم کرد بیرون,
‫پسرت چی؟
‫خبر نداره,
‫لابد پیش خودش چیزی حس کرده,
‫رفتنت رو چطوری براش توضیح دادی؟
‫بهش گفتیم چند روزی قراره برم مسافرت کاری,
‫چند روزی؟
‫بعدش چی؟
‫بعدش رو نمی‌دونم,
‫فعلاً که اینجام,
‫امشب اینجا می‌خوابی؟
‫اگه بنده رو قابل بدونی,
‫مامان,,,
‫اینجا تنها نیستم, کلمانم اینجاست,
‫می‌دونی کار کلمان چیه؟
‫نه، کارش چیه؟
‫اخترفیزیکدانه,
‫کیهان-شیمی‌دانم,
‫باشه حالا، کیهان-شیمی‌دانه,
‫توی مدرسه‌شون دارن درمورد ‫سیارات مطالعه می‌کنن,
‫یعنی می‌ری فضا؟
‫اون کار فضانوردهاست، ‫من کارم روی زمینه,
‫ولی برای جمع کردن غبار فرازمینی ‫مجبورم سفرهای دور و درازی برم,
‫این غبارها سرتاسر زمین، ‫توی اقیانوس و همه‌جا هستن,
‫از ستاره‌های دنباله‌دار و شهاب‌سنگ‌ها ‫پاشون به اینجا باز شده,
‫وارد جو زمین می‌شن و از خودشون ‫دنباله بلندی جا می‌ذارن,
‫تا حالا بارش شهابی دیدی؟
‫درواقع شهاب واقعی که نیستند,
‫بلکه ذرات کوچیک گرد و غبارن،
‫به طول چند میلی‌متر,
‫من می‌گردم دنبالشون، ‫جمع‌آوریشون می‌کنم,
‫بعد تجزیه و تحلیل‌شون می‌کنم,
‫من تمام سیارات منظومه شمسی رو بلدم,
‫بگو ببینم,
‫زحل، اورانوس،
‫زهره،
‫عطارد،
‫مشتری، مریخ,
‫اون‌یکی چی؟ نپ,,, نپ؟
‫نپتون!
‫آفرین,
‫برو مسواکت رو بزن,
‫البته پلوتونم هست, ولی انقدر کوچیکه ‫که سیاره محسوب نمی‌شه,
‫گل گفتی,
‫عجله کن,
‫می‌خوام اگه امکانش هست,,,
‫کمکم کنی روی تخت دراز بکشم,
‫که بتونم کمی بخوابم,
‫ناراحت نمی‌شی؟
‫نه,
‫ولی الآن که وقت خواب نیست,
‫ساعت پنج و نیم عصره,
‫آره، ولی اونقدرم دیر نیست,
‫راستش ازت می‌خوام که,,,
‫اگه امکانش هست همراهیم کنی،
‫و با همدیگه کاری انجام بدیم,
‫یا می‌تونی,,, یعنی اگه دلت خواست،
‫می‌تونی,,, کمکم کنی که,,,
‫بری توی تخت؟
‫آره، همینه, که فقط بتونم,,,
‫ادای خوابیدن در بیارم,
‫سلام آقا,
‫معذرت می‌خوام,
‫چنین خواسته‌ای دارم,
‫چون تو دختر منی,
‫و می‌خواستم,,,
‫که بیای کمکم کنی،
‫که بتونم,,, بخوابم,
‫که بخوابم,
‫می‌دونم که می‌تونم بخوابم,
‫و خانواده‌ام رو خوب می‌شناسم,
‫دخترم توی همه‌کارم کمک می‌کنه,
‫الآنم,,, خیلی خوشحالم,
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫می‌تونی چنین زحمتی به خودت بدی؟
‫ولی,,, منظورت اینه که می‌خوای،
‫مدت طولانی بخوابی؟
‫نه، نه، نه,,,
‫یک فیلم کوتاه، فیلم ده دقیقه‌ای,
‫ولی ممکنه چند متر طولانی‌تر بشه,
‫و بعدشم,,,
‫دیگه لازم نیست مواظبم باشی,
‫روح کوچولو!
‫نکن!
‫جمجمه و استخوان!
‫- خیلی بدجنسی, ‫- ایگلو!
‫- لکه! ‫- لکه‌ی چی؟
‫لکه‌ی رنگ,
‫شمع!
‫شمع,,,
‫- اون چیز کوچیکه! ‫- تار عنکبوت!
‫- من گفتم چیز! ‫- اسمش تار عنکبوته,
‫اینجام,
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- هیچی,
‫خوابم نمی‌برد,
‫ظاهراً کیف یکی کوکه,
‫کلمان رو از کجا می‌شناختی؟
‫از دوست‌های بابات بود، که الآنم دوست منه,
‫نمی‌شه که هم دوست‌پسرت باشه هم دوستت,
‫هم دوستمه، هم دوست‌پسرم,
‫زیاد بهش فکر نکن، خب؟
‫موفق باشی,
‫شب می‌بینمت,
‫چیه؟
‫می‌خواستم دیشب بهت بگم, ‫ولی نتونستم,
‫نمی‌تونم چنین کاری کنم,
‫که بذارم زن و بچه‌ام عذاب بکشن, ‫آماده‌ی چنین کاری نیستم,
‫حسابی داغونم، ولی مجبوریم ‫مدتی همدیگه رو نبینیم,
‫تو که شرایط من رو می‌دونستی,,,
‫تو هم شرایط من رو می‌دونستی,
‫برای من از اون رابطه‌های گذرا نبود,
‫رابطه‌مون برای منم گذرا نبود,
‫خیلی‌خب,
‫خوشت اومد؟
‫حرف نداشت,
‫چه خوب,
‫تو خوشت نیومد؟
‫اونقدر نه,
‫از داستانش خوشت نیومد؟
‫داستانش خوب بود، ‫ولی تصویر و صداش,,,
‫مگه چه‌ش بود؟
‫به نظرم خیلی خشن بود,
‫اصلاً نبود,
‫چطوری فیلم کودکان رو انقدر خشن می‌سازن؟
‫از هر چیزی خوشم بیاد تو بهش گیر می‌دی, ‫خسته شدم دیگه,
‫اجازه ندارم نظر بدم؟
‫- تو بدجنسی, ‫- بدجنسم,,,
‫اگه منم همیشه‌ی خدا بگم ‫که سلیقه‌ات افتضاحه چی؟
‫منم همین یک بار رو گفتم,
‫دستت رو بده,
‫خودت چی؟
‫اوضاع چطوره؟
‫منظورم,,, زندگیته,
‫من؟
‫خوبم,
‫خوبه,
‫ببخشید عزیزم,,,
‫می‌خوای بری مستراح؟
‫می‌رم یکی رو خبر کنم,
‫- معذرت می‌خوام, ‫- بله خانم؟
‫پدرم می‌خواد بره مستراح,
‫الآن میام,
‫لطف کردید,
‫چرا خودت نبردیش؟
‫نمی‌دونم,
‫خجالت می‌کشیدم,
‫جدی؟
‫راستش خانواده خودم مریض‌اند,
‫وقتی عیادتشون می‌کنم خودم باید ‫ببرمشون مستراح,
‫اونقدرم پیچیده نیست,
‫روحیه خوبی دارید,,, ولی من نمی‌تونم,
‫بیا جناب,
‫دستت رو بده من، بهم تکیه بده,
‫خیلی آروم برو,
‫واقعاً خوب چیزی رو از دست می‌دی,
‫از با هم بودن نهایت استفاده رو نمی‌بری,
‫مواظب باش، در رو برات باز می‌کنم,
‫آروم برو,
‫داری می‌ری؟
‫یک دقیقه وقت داری؟
‫آره,
‫جواب تماس مددکارهای اجتماعی رو ندادی,
‫ببخشید، یادم رفت,
‫الکی سر من خالیش می‌کنن,
‫می‌خوان پدرت هفته دیگه بیاد بیرون,
‫گندت بزنن,
‫هر حرفی می‌تونستم زدم,
‫پزشکه رو التماس کردم که بیشتر اینجا بمونه, ‫فایده‌ای نداشت,
‫آخرین بار که حرف زدیم ‫حتی لحنش رو عوض کرد,
‫موقتاً می‌ذاریمش مرکز خصوصی ‫تا جای بهتری براش پیدا کنیم,
‫تنها مرکز در دسترس فعلاً کوربوائه,
‫با خواهرت برو اونجا رو ببین,
‫به مدیرشون هم سر بزن، ‫همونی که کلی باهام تماس می‌گیره,
‫تختی توی مرکز خالی شده ‫که این مدیره مشتاقه,,,
‫هر چه زودتر پرش کنه,
‫چه سگ قشنگی, اسم آقا پسر چیه؟
‫دختره, اسمش پیپتاست,
‫- اجازه می‌دید ول باشه؟ ‫- نه,
‫مدام باید بسته باشه,
‫چه بد,
‫تمام مدارک رو آوردید,
‫تراسمون اینجاست,
‫صبح همگی بخیر!
‫اینجا سالنه,
‫بیاید اتاق رو نشونتون بدم,
‫اینجا اتاق شما نیست خانم لمبرت,
‫بیاید اینجا، راهنماییتون کنم بیرون,
‫با مترو می‌ری؟
‫- بیا با اتوبوس بریم, ‫- از قطارم جا می‌مونم,
‫اینجا واقعاً خراب‌شده‌ایه برای خودش,
‫از اینجا میاریمش بیرون,
‫[کلمان: بدون تو دارم دیوونه می‌شم,]
‫[دوستت دارم]
‫زورم رو زدم، سعی کردم فراموشت کنم,
‫ولی نتونستم, دلم برات یک ذره شده بود,
‫والری دلتنگیم رو حس می‌کنه, ‫توی سکوتش کلی حرص و جوش می‌زنه,
‫فکرشم نمی‌کردم انقدر برام سخت باشه,
‫عشق من,
‫من زنگ می‌زنم,
‫- گل‌ها خدمت شما! ‫- مرسی,
‫بفرمایید,
‫استر زیاد از پدرتون برام گفته,
‫بابت کتاب‌ها ممنون,
‫خیلی خوشحال شدیم, ‫آلمانی‌مونم تقویت می‌کنیم,
‫همیشه مونده بودم چه کتابی بخونم, ‫شما مجموعه کارهای کانت رو فرستادید,
‫بهتون خوش بگذره!
‫کتتون رو بدید به من,
‫«الیاس کانتی»,
‫ادبیات اتریشیه, بده بذارمش اینجا,
‫«هانا آرنت»,,,
‫هانا آرنت کتاب فلسفیه,
‫بده من, مرسی,
‫«گوئت»,,,
‫اسمش گوته! اینم برای من می‌شه,
‫«فرانتس کافکا»,,,
‫هرموقع خواستی پسشون بگیر, ‫همه‌شون مال خودته,
‫مرسی,
‫خوشحالم راه کتابخونه‌اش قراره ‫ادامه پیدا کنه,
‫وقتی اطراف کتاب‌های بابامم، ‫حس می‌کنم از همیشه بهش نزدیکترم,
‫چرا؟
‫چون کتابخونه‌اش بیشتر شبیه خودشه،
‫تا اون آقایی که توی خانه‌ی سالمندانه,
‫درسته جسمش توی خانه‌ی سالمندانه، ‫ولی روحش اینجاست,
‫ولی اون که کتاب‌ها رو ننوشته,
‫آره، ولی خودش این‌ها رو انتخاب کرده,
‫و از لابه‌لای این کتاب‌ها,,,
‫می‌شه عطر و بوی شخصیتش رو فهمید,
‫هر کتاب رنگ متفاوت خودش رو داره,
‫همه‌شون کنار همدیگه,,,
‫مثل پرتره‌ای از خودش هستن,
‫- متوجه شدی؟ ‫- آره,
‫- می‌خوای بخونی‌شون؟ ‫- نه!
‫ای شیطون!
‫باز خوبه الودی این رو آورد,
‫اون‌یکی ضبط خراب شده بود, ‫الآن می‌تونی آهنگ گوش کنی,
‫دوست داری برات شوبرت بذارم؟
‫آره، این آهنگه رو خوب یادمه,
‫خانم؟
‫اتاق اشتباهی اومدید,
‫بیاید مسیر رو نشونتون بدم,
‫اغلب با همدیگه شوبرت گوش می‌دادیم, ‫آهنگساز موردعلاقته,
‫نه، برای من زیادیه,,,
‫چطور؟
‫دیگه موسیقیش از من گذشته,
‫زیادی پرباره,
‫پرباره؟
‫پر از بار خاطراته؟
‫بهت حس اضطراب می‌ده؟
‫اگه می‌خوای قطعش می‌کنم,
‫اگه اذیتت می‌کنه عوضش می‌کنم, ‫برات جاز بذارم؟
‫اگه می‌شه الآن نه,
‫باشه پس,
‫دوست داری توی تراس قدم بزنیم؟
‫آره، فکر خوبیه,
‫لباس گرم نپوشیدیم,
‫دیروز برف اومده بود,
‫لیلا چی؟ اون کجاست؟
‫دوشنبه هفته قبلی اومد پیشت,
‫ای بابا!
‫خوشحال می‌شم، این کارش یعنی دوستم داره,
‫معلومه که دوستت داره,
‫من همیشه عاشقش بودم,
‫می‌شه برگردیم؟
‫همیشه سه نفر برای من مهم بودن,
‫لیلا,,,
‫بعد دیگه,,,
‫گمونم خودم,
‫می‌گم «خودم» چون به نظرم ‫انسان باید خودش برای خودش مهم باشه,
‫و نفر سوم,,,
‫سومین کسی که برات مهم بود کیه؟
‫مشکل همینه,
‫نمی‌دونم,
‫دیگه نمی‌دونم به چی باید تکیه کنم,
‫به نظرم می‌تونی با فرصت دادن ‫بهش کمک کنی،
‫و با تسلی خاطر دادن بهش,
‫ولی مسخره‌ست,
‫اول و آخر بیماریش رو درمان نمی‌کنه,
‫انگاری که,,,
‫مدام داره توش بیشتر فرو می‌ره,
‫خدا کنه کم‌کم آگاهی‌ش نسبت به ‫رنج کشیدنش رو از دست بده،
‫و دیگه رنج نکشه,
‫- می‌خواستم سوالی ازت بپرسم, ‫- بپرس,
‫اگه ما سی سال دیگه با همدیگه باشیم،
‫حالا می‌دونم شدنی نیست، ولی فرضاً,,,
‫فرض کن تا سی سال دیگه ‫همچنان با همدیگه باشیم،
‫و من به مریضی پدرم دچار بشم,
‫تو که گفتی بیماریش موروثی نیست,
‫مادرم چنین حرفی زده، ‫منم بهش اعتماد ندارم,
‫نمی‌خوام توی اینترنت تحقیق کنم, ‫از جوابش می‌ترسم,
‫بهم قول بده,,,
‫که قبل اینکه دیر بشه کمکم کنی ‫عمل مرگ خودخواسته انجام بدم,
‫عجب بحث شادی کشیدی وسط,
‫باید من رو ببری کلینیکی توی سوئیس ‫که کنار دریاچه‌ای باشه,
‫اون‌قدری صبر نمی‌کنیم که ‫ازت چنین درخواستی بکنم,
‫به محض اینکه,,,
‫علائمم شروع بشه دست به کار می‌شیم,
‫قول بده,
‫قسم می‌خوری؟
‫باشه، به شرطی که تو هم چنین قولی بدی,
‫قول می‌دم!
‫حالا بیا بحث رو عوض کنیم,
‫بیا این چند سالی که داریم رو خوش باشیم,
‫خب، کسی سوالی نداره؟ ‫یا تمام مسائل واضح و شفاف بوده؟
‫بله، بی‌زحمت بیاید اینجا,
‫[کلمان: این هفته نمی‌تونم بیام پیشت, ‫داستانش مفصله که چرا,]
‫[توی اولین فرصت برات نامه‌ای می‌نویسم,]
‫خب، خیلی سوال گسترده‌ای پرسیدید,
‫در نظر گرفتن راه‌آهن به عنوان شبکه،
‫بلکه مانند یک شبکه،
‫لزوماً به معنی در نظر گرفتن پایانه‌ها,,,
‫به عنوا امکانات نیست،
‫اون هم برای تأسیسات ضروری رقابت،
‫ولی در نظر گرفتنشون به عنوان ‫گره‌هایی برای مدیریت,,,
‫به عنوان گره‌های مدیریت,,,
‫ببخشید,
‫معذرت می‌خوام, جمله رو فراموش کردم,
‫می‌شه جمله رو تکرار کنید؟
‫عه، شرمنده, از اول می‌گم,
‫داشتم می‌گفتم با در نظر گرفتن راه‌آهن,,,
‫ناراحت نباش دیگه, دستم بند بود,
‫چقدر می‌تونی بمونی؟
‫یک ساعت,
‫چی کار کنیم؟
‫می‌تونیم بریم بیرون,
‫عشق‌بازی نمی‌کنیم؟
‫اگه رفتارت انقدر سرده که نه,
‫وگرنه بعدش می‌گی ولت کردم و رفت,
‫پس چی کار کنیم؟
‫همیشه که مجبور نیستیم بپریم توی تخت,
‫خطرش دوبرابره,
‫دو سر باخته,
‫بیا,
‫من سگ دست‌آموزت نیستم,
‫تو عشق منی,
‫ترجیح می‌دم بگی معشوقه,
‫معشوقه‌ی تنها مونده‌ات,
‫بس کن دیگه,
‫خشن نباش!
‫مواظب باش,
‫بابا، می‌دونی امروز قراره چی کار کنیم؟
‫وسایلت رو جمع می‌کنیم,
‫قراره بری جای دیگه,
‫خانم، اینجا اتاق شما نیست,
‫بیاید همراهی‌تون کنم,
‫بفرمایید,
‫خداروشکر، قراره بری جایی ‫که از اول می‌خواستیم ببریمت,
‫کلی توی صف انتظار بودیم، ‫ولی بالأخره جای خالی پیدا شد,
‫آره,
‫مواظب سرت باش,
‫خوبی؟
‫دمای ماشین چطوره؟
‫بابا، سردت که نیست؟
‫نه,,,
‫فقط سرم سردشه,
‫دستم رو بگیر,
‫خودم میارمش,
‫بذار کمک کنم پاهاش رو بیاره بیرون,
‫به من تکیه بده,
‫گندت بزنن!
‫اشکالی نداره، منتظر می‌مونن,
‫اومدیم پدرمون آقای کینزلر رو تحویل بدیم,
‫به اطلاع مدیر می‌رسونم,
‫پرنده‌ها رو ببین,
‫آقای کینزلر ساکن جدید ما هستند,
‫به باغ‌های مونمارتر خوش اومدید,
‫پرستاران دستیارمون رو معرفی می‌کنم: ‫زهرا، بشرا، مدلین، ژاکلین,
‫سلام,
‫یکی اومده دیدنت,
‫- منم, ‫- کی هستی؟
‫منم، لیلا,
‫لیلا! واقعاً خودتی؟
‫باورم نمی‌شه!
‫خیلی نگرانت بودم,
‫دیدی که اومدم, توی ترافیک بودم,
‫پس تنهاتون می‌ذاریم,
‫کلمان!
‫چطوری؟
‫منم پارو بزنم؟
‫وایستا,
‫بلدی پارو بزنی؟
‫بعد این‌جوری,
‫- تا حالا پارو زدی؟ ‫- معلومه، خیلی آسونه,
‫بیا با همدیگه پارو بزنیم, بشین اینجا,
‫مواظب باش!
‫می‌خوای تنهایی پارو بزنی,
‫آروم و قوی پارو بزن!
‫من برم نفسی تازه کنم,
‫این‌ها رو می‌شناسم,
‫کدوم‌ها؟
‫اون دختری که آبی تنشه,
‫از دوست‌های والریه,
‫بیا بریم,
‫بیا بریم دیگه، تموم شد,
‫قراره بریم,
‫تازه بازیم شروع شده بود!
‫تو و والری با همدیگه عشق‌بازی می‌کنید؟
‫پیش همدیگه می‌خوابید؟
‫واقعاً می‌خوای این بحث رو پیش بکشی؟
‫پس پیشش می‌خوابی,
‫خوشم نیومد,
‫ناسلامتی ده ساله زن و شوهریم,
‫اتاقمون مشترکه، پس آره,,,
‫گاهی به همدیگه دست می‌زنیم,
‫پس فقط روزهای تعطیل با همدیگه می‌خوابید؟
‫این‌جوریه؟
‫بس کن دیگه,
‫دیگه نمی‌خوام معشوقه‌ت باشم,
‫دیگه تحمل ندارم,
‫پس بهتره تمومش کنیم,
‫می‌خوای باز ولم کنی؟
‫بعد طلاقم از والری برمی‌گردم پیشت,
‫لابد باید حرفت رو باور کنم؟
‫من دوستت دارم,
‫باید بهم اعتماد کنی,
‫برو,
‫برو بیرون,
‫مامان لینم, بهم گفته بودن بیام اینجا,
‫چی شده؟
‫سه روزیه موقع راه رفتن لنگ می‌زنه,
‫درد داره، حتی نخواست استراحت کنه,
‫قبلش حالم خوب بود, یهویی دردش شروع شد,
‫چرا بهم نگفتی؟ زمین خوردی؟
‫پس چرا لنگ می‌زنی؟
‫نمی‌دونم,
‫جای دیگه‌ای جز زانوت درد نمی‌کنه؟
‫می‌تونی بپوشیش,
‫چیز خاصی نیست, احتمالاً درد رشد باشه,
‫براش داروی هومیوپاتی تجویز می‌کنم,
‫هرموقع دردت اومد مصرف کن,
‫کتابم رو توی سالن جا گذاشتم,
‫پس برو بگیرش,
‫هیچ‌چیزیش نیست,
‫یعنی ادا در میاره؟
‫شاید خودشم باور داره,
‫منم همراهیش کنم؟
‫گمونم باید بکنی,
‫لازم نیست با واقعیت رو به روش کنید، ‫دوره‌اش می‌گذره,
‫فردا می‌تونم برم مدرسه؟
‫آره، هیچ مشکلی نداری,
‫عصبانیتت به خاطر اینه که ‫دیگه کلمان رو نمی‌بینی؟
‫نه,
‫می‌خواست مدتی فکر کنه,
‫قراره بازم ببینیش؟
‫نمی‌دونم عزیزم, امیدوارم,
‫لباس گرم تنش کن، هوا سرده,
‫این رو بپوش,
‫این رو نه دیگه,
‫گرمه,
‫دیروز جرج رو دیدم,
‫جلسه سرپرستی بود,
‫چطور پیش رفت؟
‫لین، کتت رو تنت کن,
‫من رو بیرون کرد، ‫نمی‌خواست من رو ببینه,
‫قشنگ دکم کرد,
‫گفت «این خانم کیه؟»
‫گفتم «منم فرانسوا، اومدم کمک کنم,
‫اسم همراهم لیلاست,»
‫دکتر رو کشید کنار بهش گفت:
‫«من این زن رو به عمرم ندیدم!»
‫به این زودی‌ها من رو یادش نمیاد,
‫شاید,
‫سعی کن خودت رو آماده کنی,
‫پزشکش هم همین رو بهم گفت,
‫ما محرک خاطراتش هستیم, ‫برانگیخته کردن خاطرات براش دردناکه,
‫برگشت بهم گفت شیش تا بچه داره,
‫خیال کرده بابای همه‌شونه,
‫تو نمیای؟
‫فروزن دو رو ببینم؟ نه عزیزم,
‫شما برید,
‫سینما خوش بگذره,
‫[در روزمرگی یک بیماری نادر]
‫در روزمرگی یک بیماری نادر,
‫در مرز تباهی،
‫انحطاط،
‫و تنزل,
‫همچون زلزله، سونامی،
‫یا ماری خزنده و موذی,
‫همانند رمان «مسخ» کافکا:
‫مردی در اسارت شرایط جسمی غیر مترقبه,
‫بازجویی مداوم،
‫حس اضطراب,
‫چه بلایی داره سرم میاد؟ ‫باید چی کار کنم؟
‫ابتدا پزشکان داروهایی تجویز کردند,
‫پزشک عمومی علائم بیماری در من ندید,
‫من رو فرستاد پیش متخصصی ‫در بیمارستان پیتی سالپتری‌یر,
‫بعدم بعدی: آزمایشات روانی,
‫جلسات سختی گذشت,
‫اول ام,آر,آی و چشم‌پزشکی,
‫پیدایش احساسات بصری عجیب, ‫نتیجه نهایی:
‫هیچ‌چی,
‫قدم دوم: ام,آی,آی به شکل کامل‌تر,
‫جرقه‌نگاری,
‫ضربه به ستون فقرات,
‫نتیجه دوم:
‫کشف آتروفی قشر خلفی,
‫ترکیبی از چندین و چند علائم ‫از «سندرم بنسون»,
‫حین مشاوره اصرار داشت،
‫که دچار آلزایمر نشده‌ام،
‫بلکه بیماری من ریشه‌ش در اعصابه, ‫در دسته عصبی-بصری,
‫بنابراین دچار بیماری مزمنی شده‌ام,
‫نمی‌دونم از تمام این اتفاقات ‫چه برداشتی باید بکنم,
‫اثرات متعددش پدیدار شد,
‫قدرت کنترل بینایی مغزم تضعیف شد,
‫فراموشی خاطرات بیش از حد معمول,
‫محو شدن اشیاء درست در جلوی چشمانم,
‫سعی می‌کنم به تغییرات حالت جدیدم عادت کنم,
‫دیگه با مترو رفت و آمد نمی‌کنم,
‫طنز تلخ ماجرا اینجاست,,,
‫که این بیماری من رو از لذتبخش‌ترین ‫کار زندگیم محروم کرده:
‫مطالعه,
‫آگاهی از زوال و فراموشی بسیاری از چیزها,
‫«هرگز چنین اتفاقی تکرار نمی‌شه,»
‫حس مثل ایستادن لبه‌ی پرتگاه،
‫مثل خروج از جهان،
‫به دور از دیگران,
‫هدفم این خواهد بود که از طریق نوشتن، ‫بتونم به این بیماری غلبه کنم,
‫تا موفق نشه کاملاً شکستم بده,
‫در نوع خودش پیروزی به حساب میاد,
‫آیا انتهای این مسیر روشنه؟
‫من که نوری نمی‌بینم، ‫ولی نمی‌تونم پا پس بکشم,
‫بدترین اتفاق صرفاً یک احتماله,
‫مثل کتاب «بیماری به‌سوی مرگ» کی‌یرکگور,
‫ناامیدی:
‫باید مدتی را تسلیم نومیدی شد،
‫برای شناخت و گریز از او,
‫ممکن است تا ابد طول بکشد,
‫خوشحالم امشب پیشتونم,
‫چطور؟
‫توی بازداشتگاه پلیس بودم,
‫- این بار چی کار کردی؟ ‫- نافرمانی مدنی,
‫آخه روز کریسمس؟ شورش علیه انقراض؟
‫منم فکر می‌کردم برای همنی باشه، ‫ولی «جوانی برای آب و هوا» بود,
‫جنبش «جوانی برای آب و هوا» بود، ‫بعد تو رو دستگیر کردن؟
‫آره!
‫اعتراضات اون‌ها یه خرده از,,, ‫جنبش شورش علیه انقراض خشونت‌آمیزتره,
‫بینشون آنارشیست‌ها و جلیقه‌زردها بودن,
‫واقعاً هوس کرده با چماق کتک بخوره,
‫با یک چشمش کور بشه,
‫حالا چی کار کرده بودی؟
‫دزدکی وارد بلک راک شدیم و ‫خرابکاری شرافت‌مندانه کردیم,
‫- دیوونه شدی؟ ‫- شوخی می‌کنم بابا,
‫برنامه‌مون این بود, قبل اینکه بتونم ‫از مترو خارج بشم دستگیر شدم,
‫یکی به پلیس لومون داده بود,
‫زیاد نگهت داشتن؟
‫پنج ساعت!
‫جدی؟
‫ازم پرسیدن قصدم تظاهرات بوده یا نه,
‫منم گفتم نه، اتفاقی از اونجا رد می‌شدم,
‫حرفم رو باور نکردن ولی بهم رحم کردن,
‫تبریک می‌گم,
‫راستی بابانوئل قرار نبود بیاد؟
‫شیر و کلوچه‌ها رو براش بذارید,
‫برای گوزن‌هاشم غذا بذارید,
‫خیارشورم بذاریم!
‫نزدیک بود یادمون بره‌ها!
‫کاسه رو بذارید توی سینک وگرنه می‌شکنه,
‫منم برم سراغ,,,
‫شیر!
‫دعوا نکنید! کلی کار داریم!
‫- کلوچه, ‫- آره، کلوچه می‌خوایم,
‫بعدش چی,,,
‫خیارشور!
‫اینم خیارشور!
‫چیزی رو نشکنیدها,
‫مواظب باش روی فرش نریزه,
‫فرش که تشنه‌ش نیست,
‫حالا گمونم,,,
‫بابانوئل رو راضی می‌کنیم,
‫حالا باید چی کار کنیم؟
‫گمونم شاید باید برید قایم بشید,
‫توی اتاق قایم بشید و جیکتون در نیاد,
‫حرف نزنید، بیرونم نیاید,
‫وگرنه نمیاد اینجا,
‫اگه شما رو ببینه از اینجا می‌ره,
‫منتظر بمونید!
‫جیکتون در نیاد,
‫ساکت,
‫چی شد؟
‫دیدیش؟
‫- شهاب‌سنگ بود؟ ‫- نور بود؟
‫رعد و برق بود,
‫یکی روی سقفه,
‫کلاه قرمز داره؟
‫ریش بلند و سفید چی؟
‫یکی داره می‌زنه به پنجره, ‫برم باز کنم ببینم کیه,
‫«باز کنید بیام تو!»
‫- می‌خوای بیای داخل؟ ‫- «آره، اینجا خیلی سرده!»
‫بیا تو!
‫بیا تو بابانوئل!
‫وایستا!
‫گوزنم!
‫گوزنم داره می‌چرخه واسه خودش! ‫عجب وضعیتی شد!
‫داره کتاب‌هامون رو می‌خوره!
‫- خیارشورها رو بیارید! ‫- بیا، خیارشور بخور!
‫ای وای، فرش مامان رو خوردن,
‫«این‌همه راه اومدم، اینجا بچه دارید؟»
‫بله، داریم,
‫«رفتارشون خوب بوده؟»
‫رفتارشون؟
‫«کادوها رو بندازید داخل!»
‫«زودباش گوزن عزیزم، راه بیفت!»
‫برو، برو بیرون, بذار کمکت کنم,
‫دارن پرواز می‌کنن!
‫- حاضرید؟ ‫- برای چه کاری؟
‫کادوهاشون که رسیده, ‫جانورها رو آزاد کنیم؟
‫لیوان‌هاتون رو بیارید,
‫شام حاضره,
‫یادته بابا گفته بود می‌خواد ‫زندگی‌نامه خودش رو بنویسه؟
‫احتمالاً یادمه، ولی خیلی مبهم,
‫آره,
‫می‌خواست کتابی درمورد بچگیش توی ویَن، ‫و خودکشی پدرش بنویسه,
‫ولی خیلی تنبل بود,
‫بابا تنبل نبود, همه‌ش سرش توی کار بود,
‫مجبور بود, از چنین شخصیتی بدش می‌اومد,
‫که آدم ناامید تنبلی باشه,
‫توی یکی از دفترهاش،
‫عنوانی نوشته بود که انگار ‫ارجاعی به یک کتابه,
‫«آن آینم شونِن مورگِن»,
‫یعنی چی؟
‫«یک صبح زیبا»,
‫خب؟
‫«این اتهامات ارتباط ایشان را با ‫دولت روسیه تداعی می‌کند,
‫راب گلدستون، روزنامه‌نگار بریتانیایی ‫واسطه‌ای بود تا,,,
‫مسابقه دوشیزه جهان در مسکو برگزار شود,»
‫باید برم بابا,
‫باشه,
‫مواظب خودت هستی؟
‫آره,
‫لیلا؟
‫[دو تماس از دست رفته از کلمان]
‫کلمان؟
‫صدات نمیاد,
‫کِی؟
‫الآن؟
‫نگران بودم برنگردی پیشم,
‫دیدی که برگشتم,
‫لیلا؟
‫منم ساندرا، دخترتم,
‫تنها نیومدم, این لینه، دختر من,
‫آره، سلام به شما,
‫سلام بابابزرگ,
‫اینم دوستمه، اسمش کلمانه,
‫سلام! کیه؟
‫کلمانه، گفتم آشناتون کنم,
‫- تازه از ایتالیا برگشتیم, ‫- ایتالیا؟
‫با لین و کلمان و پسرش جرمی رفته بودیم,
‫رفتیم توی ساحل آمالفی رانندگی کردیم,
‫لین برات نقاشی کشیده, ‫اجازه می‌دی بچسبونش اینجا؟
‫معلومه!
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خوبم,
‫کمرت رو صاف کردی,
‫قبلاً قوز می‌کردی, الآن صاف می‌ایستی,
‫آره، شنیده بودم,
‫انگار خیلی بهت می‌رسن,
‫ولی متوجه شدم همیشه ‫اینجا حالت ناخوش‌احوالی دارم,
‫ما الآن توی اتاق پیشتیم,
‫اینجا اتاق دختره‌ست؟
‫نه، اتاق خودته,
‫ولی اینجا کجاست؟
‫باغ‌های مونتارمره، ‫شیش ماهی می‌شه که اینجایی,
‫خیلی‌خب، ولی الآن نمی‌دونم کجام,
‫الآن وایستادی و داری توی اتاقت راه می‌ری,
‫از کجا انقدر با اطمینان می‌گی؟
‫چون دارم می‌بینمت دیگه,
‫لینم داره می‌بینمت, کلمانم می‌بینت,
‫پس لابد اینجا رو قبلاً دیدی,
‫من اغلب می‌اومدم دیدنت,
‫که این‌طور,
‫توی سالن رسیتال برگزار کردیم, ‫شما هم شرکت می‌کنید؟
‫- می‌خوای بریم؟ ‫- چی؟
‫بریم آواز بخونیم؟
‫چی بگم,,,
‫بیا بشین بابا,
‫سلام، امیدوارم همگی جای راحتی نشسته باشید,
‫خیلی خوشحالیم در خدمت شماییم,
‫امیدواریم شما هم خوشحال باشید,
‫بهتون برگه‌هایی می‌دیم که ‫با صدای بلند هم‌خوانی کنید,
‫با صفحه چهارم شروع می‌کنیم: ‫«سن‌ژان، معشوقه‌ی من»
‫♪ نمی‌دونم چرا رفتم توی جشنواره، ♪
‫♪ که توی سن‌ژان برقصم ♪
‫♪ فقط بوسه‌ای برای من کافی بود، ♪
‫♪ تا قلبم به اسارتش در بیاد ♪
‫♪ مگه آدم می‌تونه هوشیار بمونه؟ ♪
‫♪ اونم وقتی محکم بغلم می‌کرد؟ ♪
‫♪ چرا که وقتی چشم‌ها کلام رو ادا می‌کردن، ♪
‫♪ لب باز کردن بی‌فایده‌ست ♪
‫♪ دیوانه‌وار عاشقش بودم ♪
‫♪ برای من خوش‌تیپ‌ترین مرد سن‌ژان بود ♪
‫♪ کنارش سرگیجه و بی‌اختیار بودم، ‫هرموقع که لب تر می‌کرد، ♪
‫♪ بدون اینکه فکر کنم، ‫تسلیم خواسته‌اش می‌شدم ♪
‫♪ بهترین خودم رو,,, ♪
‫عزیزم,
‫می‌شه بریم؟ می‌ری لین رو بیاری؟
‫حداقل بیا خداحافظی کنیم,
‫بابا، ما داریم می‌ریم,
‫باشه,
‫مامان,,,
‫عزیزم لطفاً غر نزن,
‫هرموقع تازه خوش می‌گذره مجبوریم بریم,
‫می‌خواستیم بریم قدم بزنیم, ‫هوای بیرون خیلی خوبه,
‫بریم منظره ساکره‌کیور رو ببینیم,
‫نمی‌خوام قدم بزنم!
‫نگران نباش,
‫نمی‌خوای بیای منظره رو ببینی؟
‫بگو ببینم کجاش رو می‌شناسی,
‫اونجا رو می‌بینی؟
‫برج ایفله,
‫اون آسمان‌خراش بزرگه چی؟
‫برج مونپارناسه,
‫آفرین,
‫دیگه کجا رو بلدی؟
‫اون کلیسا که بالاش ناقوسه چی؟
‫نمی‌دونم اسمش چیه,
‫اسمش سن‌وینسنت دو پله,
‫می‌دونی خونه کجاست؟
‫نه,
‫گمونم مستقیم توی همین خط باشه,
‫یعنی اونجا؟
‫یه خرده بگیر اون‌طرف‌تر,
‫«یک صبح زیبا»
‫به امید ایرانی آزاد ‫«ژن، ژیان، ئازادی»
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال