رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫از کجا پیداش کردی؟
‫بهت اجازه داده بودم که ‫لباس‌های قدیمیم رو بپوشی؟
‫درش بیار,
‫سر قولت بمون و برو طویله ‫به حیوان‌ها غذا بده,
‫بخورید!
‫روزی میاد که دیگه من رو اینجا نبینید,
‫درست شنیدی چارلی,
‫شاید شما اهل زندگی مزرعه‌ای باشید،
‫ولی من اصلاً اهلش نیستم,
‫چون من خاصم,
‫وقتی مادرم ببینه چقدر خاصم، ‫تازه می‌فهمه چقدر احمق بوده، مگه نه؟
‫یه روزی کل دنیا من رو می‌شناسه,
‫قبول داری مری؟
‫عه, خیلی لطف دارید,
‫من کشته مردۀ تماشاچی‌های پرشورم,
‫شمایید که خود واقعیم رو می‌بینید,
‫ستاره بودنم رو می‌بینید,
‫شما چرا اومدید اینجا جناب غاز؟
‫تیدا!
‫بیا دختر خوب,
‫بگیرش,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[سال ۱۹۱۸ میلادی]
‫دیگه نبینم از این غلط‌ها بکنی,
‫فقط داشتم می‌رقصیدم مامان,
‫هرچی که هست خودخواهیه,
‫بعد رفتن کل کارگران مزرعه،
‫تنهایی که نمی‌تونم همه کارها رو بکنم,
‫کمکت می‌کنم,
‫ذرت‌ها رو بریز توی قابلمه و ‫برو بابات رو بیار,
‫امروز واسه من چیزی پست نشده بود؟
‫نه,
‫[اقدامی مؤثر در جهت ‫جلوگیری از آنفلوانزای اسپانیایی]
‫اینجا که نوشته نیروهای متفقین ‫فرانسه رو تحت سلطه درآوردن,
‫می‌تونی بعد شام بخونیش,
‫ولی مامان، این عملاً یعنی جنگ تموم شده!
‫حرف گوش کن پرل,
‫امشب نمی‌خوام چیزی درمورد ‫مرگ و میر آلمانی‌ها بشنوم,
‫شام حاضره بابا,
‫پروردگارا،
‫ما و این نعمت‌هایت که قرار است،
‫به واسطۀ فرمانروایمان،
‫یعنی عیسی مسیح دریافت کنیم، ‫مورد خیر و برکت بگردان, آمین,
‫آمین,
‫به پدرت کمک کن,
‫«پرل عزیزم،
‫بی تو انگار یک ابدیت را گذرانده‌ام,
‫گویی در اینجا فقط قدم بر می‌داریم,
‫خدا می‌داند به آنجایی که ‫وعده‌اش را داده‌اند خواهیم رسید یا نه,
‫برای جویدن به ما مکعب‌های آبگوشت می‌دهند،
‫تا درد در پاهایمان را فراموش کنیم,
‫ترسناک‌ترین بخشش برای من ‫شب‌های پشت سنگر است,
‫خمپاره‌ها گوش‌هایمان را کر می‌کنند,
‫سربازان بسیاری با این ترس ‫عقلشان را از دست داده‌اند,
‫قتل و عام ناشی از گاز،
‫چیزهایی را نشانم داده است، ‫که به این زودی‌ها فراموش نمی‌کنم,
‫و تنها تسکین موقتی من، ‫زمانیست که به تو فکر می‌کنم,
‫تا ابد مفتخر می‌مانم ‫که به کشورم خدمت کرده‌ام،
‫ولی اگر چیزی در این جنگ فهمیده باشم،
‫این است که دلم پر می‌کشد ‫هر چه زودتر به خانه برگردم,,,
‫و زندگی مشترکمان را شروع کنیم,
‫دیگر نمی‌خواهم حتی لحظه‌ای کنارت نباشم,
‫تا پای مرگ کنار همدیگر هستیم,
‫از طرف هاوارد، شوهر عاشق‌پیشه‌ات,»
‫فردا قراره برم شهر,
‫بازم واست دارو میارم,
‫که یعنی یه سر می‌تونم برم سینما,
‫ولی به مامان چیزی نگی‌ها,
‫بهترین رقاص‌ها رو توی سینما نشون می‌دن,
‫یه روزی منم می‌تونم ‫توی صف اون دخترها برقصم,
‫مطمئنم که می‌تونم,
‫پرل,
‫گفتم تا آب گرمه منم حموم کنم,
‫پول داروهاش رو گذاشتم روی میز آشپزخونه,
‫یادت نره صورتت رو بپوشونی,
‫به کسی هم نزدیک نشو,
‫روزنامه‌ها می‌گن موج جدید و ‫مرگباری از بیماری اومده,
‫خدا نکنه دوباره از ما کسی مریض بشه,
‫اکنون زمانش فرا رسیده,,,
‫بیست و پنج سنت لطف کنید,
‫[مورفین سولفات مایع]
‫[نمایش رقص کاخ]
‫از فیلم خوشتون اومد؟
‫سیگار می‌کشید؟
‫نترس بابا, من که مریض نیستم,
‫اهل فیلم و سینمایی؟
‫از رقصیدن خوشم میاد,
‫آها، پس از دختران آیندۀ تیلر هستی,
‫الآن فهمیدم قضیه چیه,
‫کاش به اونجا برسم,
‫چرا نرسی؟ اندازۀ اون‌ها که خوشگلی,
‫یا اگه اشتباه نکنم به خاطر شوهرته؟
‫شوهرم خارجه،
‫ولی پدرم علیله، باید توی خونه کمک کنم,
‫واقعاً جای تأسف داره,
‫می‌خوای فیلم بعدی هم ببینی؟
‫واست ورودی رایگان می‌گیرم,
‫آپارات‌چی سینما منم,
‫دیگه باید رفع زحمت کنم,
‫مامانم توی خونه منتظره، ‫ولی ممنون که بهم,,,
‫می‌شه یه لحظه اینجا بمونی؟
‫باشه,
‫از فیلمیه که الآن دیدی,
‫مگه قرار نیست بازم پخشش کنید؟
‫آره، ولی این فقط یک فریم از فیلمه,
‫بقیه‌اش رو که وصل کنم، ‫کسی متوجه این فریم نمی‌شه,
‫راستش خیلی تحسین‌برانگیزه،
‫که توی این زمونه به فکر خانوادتی,
‫باید به خودت افتخار کنی،
‫ولی یادت نره خودتم زندگی کنی,
‫دوست دارم بعداْ ببینم,,,
‫که توی فیلمی اجرا کردی خانمِ,,,
‫پرل هستم,
‫خب، اگه خواستی برگردی اینجا،
‫در همین اتاق رو بزن، ‫من همیشه اینجا هستم،
‫هرچقدرم بخوام می‌تونم فیلم پخش کنم,
‫ممنون,
‫حتماً,
‫افتخار رقص می‌دید؟
‫من شوهر دارم!
‫هیس,,,
‫چرا انقدر لفتش دادی؟
‫مسیرم طولانی بود مامان,
‫این چیه سرت کردی؟
‫توی راه پیداش کردم,
‫اصلاً نیارش داخل,
‫شاید روش میکروب باشه,
‫برو موهات رو بشور,
‫شانس بیاری فقط شپش بگیری,
‫کارت که تموم شد لباس‌های پدرت رو عوض کن,
‫نذار دورش انقدر شلوغ و کثیف بشه,
‫امروز رفتم یه فیلم جدید دیدم,
‫اگه می‌دیدی خیلی خوشت می‌اومد, ‫همۀ دخترهای توش بی‌نقص بودن,
‫توی چنین گروهی حتی نمی‌شه,,,
‫کوچکترین اشتباهی از کسی سر بزنه,
‫همه باید کاملاً بی‌نقص اجرا کنن,
‫چه زندگی جذابی دارن این ستاره‌های سینما,
‫اصلاً تو هنوز زنده‌ای؟
‫پروردگارا، ما و این نعمت‌هایت،
‫که قرار است به واسطۀ فرمانروایمان،
‫یعنی عیسی مسیح دریافت کنیم، ‫مورد خیر و برکت بگردان, آمین,
‫آمین,
‫بقیه پولی که بهت داده بودم کو؟
‫- چیزی ازش نموند, ‫- من حساب و کتاب بلدم پرل,
‫هشت سنت ازش کمه,
‫لابد واسه آب‌نباتی که ‫توی راه خونه خوردم، داده بودمش,
‫پس اندازۀ کافی خوردی,
‫همون آب‌نباتی که خوردی شامت بود,
‫غذایی که من با سختی درست کردم، ‫شام امشبت نیست,
‫آخه مامان کلی راه رفتم, ‫دارم از گرسنگی می‌میرم,
‫می‌تونی پس‌مونده‌اش رو فردا صبح بخوری,
‫- کجا می‌ری؟ ‫- بخوابم دیگه!
‫من که اجازه ندادم از پای میز بلند بشی,
‫بشین,
‫ما حتی واسه سیر کردن ‫شکم خودمون پول کافی نداریم,
‫دوره و زمونه عوض شده پرل,
‫نمی‌شه که انقدر سربه‌هوا باشی,
‫فقط و فقط خودمونیم که باید سعی کنیم,,,
‫تا زنده بمونیم,
‫خودت که دیدی مردم چطوری ‫با کشاورزان آلمانی رفتار می‌کنن,
‫تنها دلیلی که بیماری و گرسنگی ‫گریبان‌گیر ما نشده,,,
‫اینه که ما خوب حواسمون به زندگی‌مون هست,
‫خودم می‌دونم,
‫حواسمم هست,
‫دیگه نمی‌ذارم واسه خودت خیال‌بافی کنی،
‫و همین‌طوری از مسئولیت‌هات فرار کنی,
‫چنین کاری ضعف آدم رو نشون می‌ده,
‫من و پدرتم تو رو ضعیف بار نیاوردیم,
‫متوجه شدی؟
‫خوبه,
‫الآن می‌تونی بلند بشی بری,
‫خدایا، خواهش می‌کنم،
‫کاری کن من بزرگترین ستارۀ دنیا بشم,
‫که بتونم کلی از اینجا دور بشم,
‫آمین,
‫عصر بخیر پرل,
‫سلام میتسی, چه لباس قشنگی داری,
‫لطف داری,
‫چه حس خوبی داره که بالأخره,,,
‫تونستم دوباره لباس خوشگل تنم کنم,
‫هفته‌هاست از خونه بیرون نیومده بودیم,
‫مادرم خیلی از مریضی می‌ترسه,
‫مامان منم همینه,
‫ما هم کمی نگران شما بودیم،
‫که جفتتون اینجا دست‌تنها بودید،
‫برای همین واستون غذا آوردیم,
‫خیلی لطف دارید,
‫اوضاع و احوال خودت چطوره؟
‫نامۀ جدیدی از هاوارد نیومد؟
‫آره خب,,,
‫مادرم این مدت حسابی نگران بود,
‫هرچند می‌گن هر خبری که بیاد ‫قرار نیست خبر خوشی باشه,
‫کاش انقدر مغرور نبود و,,,
‫خودش رو درگیر این جنگ ترسناک نمی‌کرد,
‫می‌دونی حتی دکتر پیدا کردیم،
‫که اعلام کنه صلاحیت عملیات جنگی نداره؟
‫هر کس دیگه‌ای بود ‫از این فرصت استفاده می‌کرد,
‫ولی هاوارد نکرد,
‫اول که فرار کرد رفت واسه خودش کشاورزی کنه,
‫الآنم که عضو ارتش شده,
‫ببین داداشم واسه نفرت از باباش ‫چه کارهایی حاضره بکنه,
‫دیگه همه‌مون توی قرنطینه,,,
‫داریم دیوانه می‌شیم، مگه نه؟
‫واقعاً داریم می‌شیم,
‫نه، ما صدقه کسی رو نمی‌خوایم,
‫خواهشاً اذیت نکن روث, خوکه دیگه,
‫می‌شه یه رازی رو بهت بگم پرل؟
‫اگه مامانم بفهمه قصد دارم برم،
‫شک نکن می‌گیره خفه‌ام می‌کنه,
‫ولی این شنبه توی کلیسای محلۀ ما ‫آزمون هنرپیشگی رقص برگزار می‌کنن،
‫که صف دختران گروه کُر کریسمسه،
‫و جهت شادی مردم،
‫طی ایام تعطیلات پیش‌رو برگزار می‌شه,
‫این‌طور که می‌گن قراره گروهی تشکیل بدن،
‫و تا پایان سال توی هفت شهر مختلف،
‫برقصن و نمایش اجرا کنن,
‫قبول داری خیلی هیجان‌انگیزه؟
‫دل تو دلم نیست منم جزوشون باشم,
‫منم همین‌طور,
‫پس بیا با همدیگه بریم,
‫ولی به هیچ‌کس نمی‌گی‌ها,
‫عمراً اگه بگم,
‫عالیه, پس شد راز بین خودمون,
‫میتسی!
‫دیگه وقتشه جیم بشم,
‫هنوز سه تا خوک دیگه هست ‫که باید امروز عصر تحویل بدیم,
‫شنبه ساعت یازده صبح,
‫باشه,
‫عروس و خواهر شوهر باید هوای ‫همدیگه رو داشته باشن، قبول داری؟
‫میتسی!
‫- وقتشه بریم! ‫- بعداً می‌بینمت پرل,
‫خداحافظ میتسی!
‫چارلی، شاید فرصت بزرگم همین باشه,
‫[نمایش رقص کاخ]
‫پرل؟
‫پرل!
‫[تماشاخانۀ «اِمبِسی»]
‫[درحال اکران: نمایش رقص کاخ]
‫به‌به,
‫انتظار نداشتم انقدر زود پیدات بشه,
‫بفرما بشین,
‫باورم نمی‌شه هر روز مجانی،
‫می‌تونی واسه خودت فیلم ببینی,
‫آره, شغل بدی نیست، مگه نه؟
‫ممنون,
‫چی شد افتخار دادی به من سر بزنی؟
‫اون حرفی که اون روز زدی،
‫خیلی ذهنم رو درگیر کرده بود,
‫که گفتی یادم نره خودمم زندگی کنم,
‫و اینکه، خب,,,
‫قراره به زودی آزمون هنرپیشگی ‫برای کلیسا برگزار کنن,
‫عه، به نظرم که خبر خوبیه,
‫به نظر منم هست,,,
‫ولی تا حالا جلوی کسی نرقصیدم,
‫اگه بی‌نقص نباشم چی؟
‫اگه چیزی رو از ته دلت بخوای، ‫می‌تونی مال خودت کنی,
‫منم می‌خوامش,
‫پس نذار چیزی سد راهت بشه,
‫دوست داری چه فیلمی ببینی؟
‫نمایش رقص کاخ,
‫بی‌خیال, اون رو که قبلاً دیدی,
‫می‌خوای امشب چیز متفاوتی ببینی؟
‫مثلاً می‌خوای,,,
‫فیلمی رو ببینی که تا حالا کسی ندیده؟
‫آره,
‫این‌ها رو از فرانسه،
‫زمان خدمتم با خودم آوردم,
‫تو همین‌جا زندگی می‌کنی؟
‫می‌شه گفت هر از گاهی ‫سرم رو روی اون بالش می‌ذارم،
‫ولی گمون نکنم بشه گفت ‫واقعاً جایی زندگی می‌کنم,
‫زندگی من به قول اکثر مردم متمدن ‫حالت کولی‌وار داره,
‫من که نمی‌دونم یعنی چی,
‫یعنی هرموقع که بخوام ‫می‌تونم جمع کنم و برم جای دیگه,
‫انگار که زندگیت رویاییه,
‫صرفاً تا موقعی که از این رویا بیدار نشم,
‫این چیه؟
‫[سلام خانم‌ها، برسونیمتون؟]
‫فقط نگاه کن,
‫تا حالا چنین چیزی ندیده بودی، مگه نه؟
‫انواع و اقسام فیلم‌های ممنوعۀ,,,
‫هرزه‌نگاری عین همین هست,
‫قانونیه؟
‫انجام دادنش که هست,
‫فیلم‌برداری ازش قانونی نیست,
‫حداقل اینجا قانونی نیست, ‫که اونم یه روزی می‌شه,
‫مردم حاضرن واسه دیدن چنین فیلمی ‫یه دست و پاشون رو بدن,
‫فیلم‌های از این قبیل قراره ‫صنعت سینما رو متحول کنن,
‫و منم قصد دارم روی این صنعت ‫سرمایه‌گذاری اولیه‌ای انجام بدم,
‫[خواهشاً کمی به منم برس,]
‫واقعیت همینه,
‫نمی‌شه منکر این شد که همۀ ما ‫موقع دیدن ذات واقعی انسان،
‫شیفتگی مشترکی از خود نشون می‌دیم,
‫من از واقعیت خوشم نمیاد,
‫منظورم از جاییه که توش زندگی می‌کنم,
‫پس برو جای دیگه,
‫انقدرم آسون نیست,
‫معلومه که هست,
‫از همین جادۀ روبه‌رو ماشین بگیر،
‫یک‌راست می‌برنت نیویورک,
‫یه روزی مادر و پدرم از دنیا می‌رن,
‫اون‌موقع می‌تونم هرکاری خواستم بکنم,
‫ولی اگه دیر بشه چی؟
‫پرل، واقعیت و حقیقت ماجرا اینه که:
‫آدم فقط یک بار فرصت داره زندگی کنه,
‫و اگه تا زمانی که جوانی ‫نتونی بیشترین بهره رو ازش ببری،
‫فرصت دوباره‌ای بهت داده نمی‌شه,
‫چه خوب می‌شد اگه می‌مردن,
‫جان؟
‫هیچی,
‫خوشحالم واسه تنوعم که شده ‫با یکی درد دل کردم,
‫انقدری توی اون مزرعه زندانی بودم،
‫که گاهی اوقات نگرانیم این بود،
‫که مثل بقیۀ مردم نباشم,
‫اصلاً چرا آدم باید بخواد ‫عین بقیۀ مردم باشه؟
‫نمی‌دونم,
‫گمونم چون گاهی اوقات ‫زندگی خود آدم راحت‌تر می‌شه,
‫اون حرفی که زدی رو از ته دلت گفتی؟
‫که گفتی من رو روی پردۀ سینما ببینی؟
‫معلومه که از ته دلم بود,
‫حاضرم هر کاری بکنم که واقعی بشه,
‫پس بهتره بعد اتمام شیوع بیماری،
‫جمع کنی و بری خارج از کشور,
‫منم برنامه‌ام همینه,
‫هنر توی اروپا خیلی سرزنده‌تره,
‫اونجا می‌تونی هر کسی که می‌خوای باشی,
‫جدی؟
‫حتی می‌تونی توی فیلم‌های ‫این مدلی بازی کنی,
‫خودم می‌شم تماشاچی‌ات,
‫دیگه باید برم,
‫ازت ممنونم,
‫واسۀ چی؟
‫که گذاشتی امشب ببینمت,
‫تو به چی زل زدی؟
‫تیدا!
‫قراره زودی از اینجا برم,
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم,
‫هاوارد قرار بود من رو با خودش ببره,
‫اگه حس نکنم که دارم,,,
‫شما رو تنها می‌ذارم، ‫خودم راحت‌تر باهاش کنار میام,
‫متوجه شدی؟
‫دوستت دارم بابایی، ‫ولی این وضع زندگی نشد,
‫پرل؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫با بابا صحبت می‌کنم,
‫باید برگردونیمش توی خونه,
‫چرا از من بدت میاد مامان؟
‫من فقط صلاحت رو می‌خوام,
‫پس کِی من به خواستۀ خودم می‌رسم؟
‫یه روزی متوجه می‌شی,,,
‫که رسیدن به خواسته‌های خودت مهم نیست,
‫بلکه استفادۀ بهینه ‫از داشته‌های زندگیت مهمه,
‫زندگی اغلب طبق انتظارات پیش نمی‌ره,
‫اگه می‌خوای خوشبخت بشی،
‫باید آمادگی این مسئله رو داشته باشی,
‫برگرد خونه,
‫کجایی؟
‫انقدر بهم زل نزن,
‫چطوری پیداش کردی؟
‫فکر نکن اختیار خونه و زندگیم ‫از دستم در رفته,
‫شامت رو بخور, توی خوابگاه کارگران بخواب,
‫ولی هوای بیرون خیلی سرده!
‫قبل اینکه این شکلی با جون من بازی کنی ‫باید فکرش رو می‌کردی,
‫تا زمانی که فهمیدیم مریض نشدی ‫باید خودت رو قرنطینه کنی,
‫کار درست همینه,
‫فردا توی شهر آزمون رقص برگزار می‌شه,
‫منم قراره برم,
‫قرار نیست بری,
‫- چرا، می‌رم, ‫- چرا؟
‫که ببینم به درد این کار می‌خورم یا نه,
‫منظورت به درد چه کاریه پرل؟
‫کاری که حداقل از این بهتر باشه,
‫این‌همه ناسپاسی از کجا میاد؟
‫چی شده که زندگی ما انقدر واست حقارت شده؟
‫تو که همیشه سقفی بالای سرت بوده،
‫شکمت سیر و پر بوده,
‫متوجه نیستی این‌ها ‫مسبب فداکاری‌های بزرگی بوده،
‫که من و پدرت به جون خریدیم؟
‫یا نکنه فکر می‌کنی ما هم در حدت نیستیم؟
‫اگه قراره باقی عمرم جای دیگه‌ای زندگی کنم،
‫و تو و بابا توی این مزرعه بمونید،
‫پس واسم فرقی نداره,
‫ولی من فقط یک بار جوانی می‌کنم,
‫اگه توی این آزمون شرکت کنم و انتخاب نشم،
‫برمی‌گردم خونه،
‫و قسم می‌خورم دیگه حرفشم نزنم,
‫ولی باید واسش تلاش کنم،
‫وگرنه باقی عمرم حسرتش رو می‌خورم,
‫ازت خواهش کردم مامان, ‫تو که نمی‌دونی من چه کارهایی ازم برمیاد,
‫خیلی خوبم می‌دونم,
‫کارهایی که توی خلوتت می‌کنی رو دیدم,
‫موقعی که به خیالت کسی نگاهت نمی‌کرد,
‫فکر کردی بقیه متوجه نمی‌شن؟
‫نمی‌تونی تا ابد ذات واقعیت رو مخفی کنی پرل,
‫در نهایت متوجه‌اش می‌شن، ‫و همه‌شون به وحشت میفتن,
‫دقیقاً عین خودم,
‫- اشتباه می‌کنی, ‫- جدی؟
‫پس به خیال خودت قراره چه خانمی بشی،
‫اونم با طرد کردن مادر خودت،
‫صرفاً برای اینکه بتونی با مشتی ‫فاحشۀ شهری برقصی,
‫تازه بماند که چقدر مبتلا به ‫بیماری بشی و پخشش کنی,
‫دیدی که آخر و عاقبت پدرت چی شد,
‫می‌خوای عاقبت خودت و بقیه هم این بشه؟
‫یا نکنه می‌خوای عاقبت من این شکلی بشه؟
‫- معلومه که نمی‌خوام, ‫- دروغ نگو ببینم!
‫دیگه تحمل دروغ شنیدن ندارم!
‫دروغ گفتنت هم مثل رفتار ‫گناه‌آلودت نفرت انگیزه!
‫تو حالت خوب نیست پرل!
‫هر لحظه ممکنه به یکی آسیب بزنی,
‫با چشم خودم دارم می‌بینم ‫که شرارت توی وجودت چرک کرده,
‫و تا زمانی که عقل توی سرم باشه،
‫اجازه نمی‌دم از این مزرعه خارج بشی,
‫نمی‌تونی جلوم رو بگیری,
‫خیلی خوبم می‌تونم,
‫به نفعته نبینی چه کارهایی از دستم بر میاد,
‫هیچ‌وقت درک نمی‌کنی چه باری روی دوش منه,
‫که روزهای زندگیم رو با پر کردن شکم و,,,
‫پاک کردن آب‌دماغ شوهرم می‌گذرونم,
‫بعد تو می‌شینی جلوی من ‫از حسرت جوانی دم می‌زنی؟
‫من قرار بود واسش همسری کنم، ‫نه اینکه مادری کنم!
‫دیگه نشنوم از این حرف‌ها جلوی من زدی!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫- ببخشید, ‫- نه! شرمنده نیستی!
‫وگرنه این کارهات رو تکرار نمی‌کردی!
‫بیا! بگیر دیگه!
‫دقیقاً دنبال همینی، مگه نه؟
‫نکنه می‌خوای خودم واست بکشمش؟
‫که بعدش بتونی دیگه بهش اهمیت ندی,
‫بعدش به رویاهای خودخواهانه‌ات می‌رسی؟
‫اصلاً بعدش با همدیگه می‌ریم آزمون!
‫شوهر تو که مرده, شوهر منم مرده,
‫چرا باید خودمون رو وقف اون‌ها کنیم،
‫یا حتی توی این مزرعه کار کنیم؟
‫پس خواسته‌های خودمون چی می‌شن؟
‫دیگه هیچ رنجی رو واست تحمل نمی‌کنم,
‫می‌خوای بری؟ پس برو,
‫ولی وقتی شکست خوردی,,,
‫که شک نکن می‌خوری,,,
‫می‌خوام اون حس شکست رو خوب به خاطر بسپاری،
‫چون دقیقاً همون حسیه که ‫با دیدن تو بهم دست می‌ده,
‫تقریباً تمام چیزهایی که داشتم ‫ازم گرفته شده پرل,
‫دیگه چی مونده که بگیری؟
‫من فقط نمی‌خوام آخر و عاقبتم مثل تو بشه,
‫ازت بدم میاد!
‫دخترک هرزه!
‫نمی‌ذارم خیره‌سر بودنت رو به رخم بکشی!
‫- تو از من بهتر نیستی! ‫- اتفاقاْ هستم!
‫من قراره ستاره بشم!
‫کل دنیا قراره من رو بشناسه!
‫کجا می‌ری؟ ساعت که هنوز شیش هم نشده,
‫باید واسه نمایشم تمرین کنم,
‫باید واسه آزمون امروزم بی‌نقص باشم,
‫به نظرت هنوزم خوشگلم؟
‫طی بیست و چهار ساعت گذشته ‫تغییر زیادی که رخ نداده,
‫چرا، رخ داده,
‫راستی, سری قبلی یادت رفت این رو ببری,
‫خوشحال شدم برگشتی,
‫منم همین‌طور,
‫حداقل بذار تا خونه برسونمت,
‫می‌شناختیش؟
‫راستش مطمئن نیستم,
‫خب,,,
‫از وقتی ماسک اومده روی صورت مردم،
‫دیگه راحت نمی‌شه کسی رو شناخت,
‫یه دقیقه اینجا منتظر بمون,
‫بابایی، واقعاً ببخشید,
‫خیلی زود میام تمیزت کنم، باشه؟
‫آخه الآن واسم مهمون اومده,
‫هیس!
‫خیلی‌خب، حالا بیا تو!
‫این پدرمه,
‫از آشناییتون خوشوقتم آقا,
‫حالا بریم بالا توی اتاق خوابم؟
‫می‌خوام برای همیشه از این مزرعه برم,
‫چرا؟ اینجا که مشکلی نداره,
‫داره,
‫چی بود؟
‫هیچی,
‫باز هم از اروپا بگو,
‫کی می‌تونیم بریم؟
‫بهتر نیست بری ببینی چیه؟
‫نه,
‫خیلی‌خب, ببخشید,
‫حالا هر صدایی که بود,,,
‫نمی‌شه نادیده گرفتش که,
‫اصلا ممکنه پدرت کمک بخواد,
‫پدرم نبود,
‫لطفا نرو,
‫چه‌ت شده؟
‫هیچی,
‫کار سگ‌مونه,
‫وقتی نبودم کلی توی آشپزخونه ‫خراب‌کاری کرد,,,
‫واسه همین گذاشتمش توی انباری,
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم,
‫این چارلیه!
‫همیشه غذا می‌خواد,
‫مثل قدیم از پس هزینه‌های غذاش برنمیایم,
‫و این یکی هم مریه,
‫خوشگل نیست؟
‫این هم فرانسیسه,
‫بهترین تماشاچی‌های من‌ان,
‫اسمشون رو از روی افراد معروف ‫ موردعلاقه‌م انتخاب کردم,
‫طی این سال‌ها کلی نمایش براشون اجرا کردم,
‫دوست ندارم باهاشون خداحافظی کنم، ‫ولی شنیدی که می‌گن,,,
‫«اگه توی هنرپیشگی پیشرفت نکنی,,,
‫پس داری پسرفت می‌کنی,»
‫قبلا خیلی حیوانات بیشتری داشتیم,,,
‫ولی همه‌شون مُردن,
‫سگ‌تون چی؟
‫چی؟
‫- اسم اون چیه؟ ‫- ما سگ نداریم,
‫الان گفتی داشتین که,
‫توی انباری,
‫درسته، آره,,,
‫آره، خب,,,
‫ای‌بابا,,,
‫من باید برگردم، می‌دونی دیگه,
‫- چی؟ ‫- باید برم,,,
‫وقت اکران عصره دیگه,
‫تو هم باید تمرین کنی دیگه؟
‫باید حرکات رقصت رو بی‌نقص اجرا کنی,
‫الان وقت خوبی برای,,,
‫سرگرمی نیست، مگه نه؟
‫خوشحال شدم دیدمت پرل,
‫کار اشتباهی کردم؟
‫نه,
‫پس چرا یهو بهم بی‌محلی می‌کنی؟
‫منظورت رو نفهمیدم,
‫مگه ازم چی دیدی؟
‫چیزی ندیدم,
‫دروغ می‌گی,
‫- نه، نمی‌گم, ‫- چرا می‌گی,
‫مطمئنم، چون من همه چیز رو ‫ خوب حس می‌کنم,
‫ببین، من باید برگردم سرکار، باشه؟
‫- بعدا می‌بینمت, ‫- کی؟
‫- چی؟ ‫- کی می‌بینیم؟
‫نمی‌دونم پرل، فقط یه اصطلاح بود,
‫نمی‌خوای من رو ببری اروپا، مگه نه؟
‫راستش رو بگو,
‫مگه چیکار کردم؟
‫- هیچی, آروم باش, ‫- نه!
‫اگه کاری نکردم چرا داری ولم می‌کنی؟
‫متوجه نمی‌شم! فکر کردم ازم خوشت میاد!
‫- خوشم میاد, فقط,,, ‫- راستش رو بگو!
‫چرا ولم می‌کنی؟ چی دیدی؟
‫چرا رفتارت عوض شد؟
‫داری من رو می‌ترسونی پرل,
‫باشه؟
‫امیدوارم توی آزمونت موفق بشی,
‫از صمیم قلب میگم,
‫نمی‌ذارم این‌طوری ولم کنی!
‫من دیگه طاقت این مزرعه رو ندارم!
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه جلوی رفتنم رو بگیره!
‫فهمیدی؟
‫هیچ‌چیز!
‫نه تو می‌تونی! نه هاوارد می‌تونه!
‫نه مامانم! هیچ‌کس!
‫نه, نه,
‫دوست دارم یادت بمونه که چه حسی داره,,,
‫چون هربار که بهم نگاه کردی ‫همین حس رو داشتم,
‫خیلی‌خب، بابایی,
‫بیا تر و تمیزت کنیم,
‫کاش این‌طوری نگاهم نکنی,
‫نظرت چیه؟
‫بابت همه‌ زحماتت ممنونم,
‫مطمئنم که بعدا بهم افتخار می‌کنی,
‫دوستت دارم,
‫به امید دیدار جانی بدبخت!
‫وای، خداروشکر پیدات شد,
‫دیگه داشتم فکر می‌کردم که نمیای,
‫ببخشید,
‫یه سری‌ کار توی خونه بود که ‫باید انجام می‌دادم,
‫من اینجا تنهایی خیلی اضطراب داشتم,
‫حالم از اون موقعی که,,,
‫آنفلوانزا گرفته بودم هم بدتره,
‫توی چمدون‌ها چیه؟
‫تمام وسایلی که برای رفتن لازم دارم,
‫وای, خیلی اعتماد به نفس داری,
‫شنیدم از هر شهر فقط یه دختر رو قبول می‌کنن,
‫باید من بشم,
‫فکر نکنم بلند گفتنش قشنگ باشه پرل,
‫ولی اگه من رو انتخاب نکنن، ‫ امیدوارم تو رو انتخاب کنن، خوبه؟
‫باید من بشم,
‫بعدی,
‫دوروثی کالینز بود,
‫اگه بگم دلم براش می‌سوزه دروغ گفتم,
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن از دماغ فیل افتادن دیگه,
‫ولی آخرش همیشه به چیزی که حقشونه می‌رسن,
‫راستش از گفتنش حس بدی بهم دست داد,
‫اون یه پرستاره,
‫من پرستاری بلد نیستم,
‫وای پرل, خیلی اضطراب دارم,
‫اگه بهم بخندن چی؟
‫فکر نکنم طاقتش رو داشته باشم,
‫تو چطوری نمی‌ترسی؟
‫فکر کنم بهش عادت کردم,
‫بعدی,
‫خدای من,
‫جات رو با من عوض کن,
‫بعید می‌دونم از پسش بر بیام، خیلی می‌ترسم,
‫- چی؟ ‫- بیا دیگه پرل,
‫قبل این‌که در رو دوباره باز کنن ‫ جات رو باهام عوض کن,
‫زودباش، برو,
‫ممنون,
‫تو دوست خوبی هستی,
‫جدی؟
‫البته که هستی,
‫عروس و خواهر شوهر باید هوای ‫همدیگه رو داشته باشن، قبول داری؟
‫بعدی,
‫نوبت توئه پرل,
‫برو بهشون نشون بده چی بلدی,
‫خوب بهشون نشون می‌دم,,
‫موفق باشی,
‫آماده‌این خانم؟
‫خیلی ممنون,
‫ولی جواب منفیه,
‫بله؟
‫ببخشید، ولی چیزی نبود که ما می‌خوایم,
‫ولی این بهترین رقصی بود که تا الان کردم,
‫آره، خیلی قشنگ بود,
‫ولی دختر شبیه تو توی گروه زیاد داریم,
‫امروز دنبال یه چیز متفاوت می‌گردیم,
‫یعنی,,, کاملا آمریکایی باشه،
‫جوان‌تر و با موهای روشن,
‫یه نفر که یه استعداد خاص داشته باشه,
‫چی؟
‫بعدی!
‫بیا,
‫- بیا, ‫- نه,
‫متاسفانه همینیه که هست,
‫بیا خانم، باید بریم,
‫لطفا,
‫شما متوجه نیستید، ‫من به این نقش نیاز دارم,
‫نفر بعدی لطفا,
‫می‌تونم بهتر اجرا کنم,
‫بیا بریم عزیزم,,,
‫زشته که شلوغ کنی و همه چیز رو خراب کنی,
‫لطفا! یه فرصت دیگه بهم بدید,
‫- بیا دیگه, ‫- نه,
‫من,,, یک ستاره‌ام,
‫بیا، بیا خانم، متاسفم,
‫- وقت رفتنه, ‫- نه، من یک ستاره‌ام!
‫بیا,
‫لطفا! من یک ستاره‌ام!
‫متاسفم، وقت رفتنه,
‫لطفا یه نفر کمک کنه!
‫لطفا کمکم کنید! کمکم کنید!
‫نه!
‫پرل؟
‫می‌خوای ببرمت خونه؟
‫این خوک‌ ما نیست؟
‫برم مامانت رو صدا کنم؟
‫نه,
‫چطوره برات یه نوشیدنی خوب بیارم؟
‫حق با مامان بود,
‫هیچ‌وقت از این مزرعه نمی‌رم,
‫دوست داشتی کجا بری؟
‫- اروپا, ‫- اروپا؟
‫که چی بشه؟
‫همه‌ش تخریب می‌شه,,,
‫و نمی‌تونی هاوارد رو پیدا کنی، جدی میگم,
‫بی‌خیال دیگه,
‫می‌دونم ناامید شدی،
‫ولی نباید انقدر جدی بگیریش,
‫فقط یه گروه کلیسای بدردنخور بود,
‫اون احمق‌ها,,,
‫اصلا چیزی از رقصیدن نمی‌فهمن,
‫تو متوجه نیستی,
‫چی رو؟
‫بگو دیگه پرل,
‫قضیه واقعا چیه؟
‫حس خوبی,,,
‫ندارم,
‫مریض که نشدی احیانا؟
‫نه,
‫اون‌طوری نیست,
‫خب خداروشکر,
‫اگه از خونه فرار بکنم,,,
‫و آخرش‌ هم با مریضی برگردم,,,
‫پدر و مادرم می‌کشنم,
‫نگرانم که شاید من واقعا,,,
‫یه مشکلی دارم میتسی,
‫منظورت چه جور مشکلیه؟
‫حس می‌کنم من یه چیزی رو کم دارم که,,,
‫بقیه مردم همه دارن,
‫به هاوارد گفتی؟
‫تاحالا راجع بهش به کسی نگفتم,
‫می‌ترسیدم مردم فکر کنن,,,
‫پرل,,,
‫هاوارد مثلا شوهرته,
‫دوستت داره,
‫نباید از گفتن احساساتت بهش بترسی,
‫از چیزی که ممکنه بگم می‌ترسم,
‫خب، بیا با من تمرین کن,
‫فکر کن من هاواردم،
‫و هرچیزی توی ذهنته بگو,
‫- نمی‌تونم, ‫- چرا، می‌تونی,
‫زودباش, بگو,
‫- جدی؟ ‫- آره,
‫بهم اعتماد کن,
‫هاوارد,,,
‫ادامه بده پرل,
‫انقدر بابت اینکه من رو اینجا تنها ‫ گذاشتی ازت متنفرم که,,,
‫گاهی اوقات امیدوارم بمیری,
‫متاسفم,
‫خیلی حس بدی دارم که این‌طور فکر می‌کنم، ‫ولی حقیقت داره,
‫راجع به,,,
‫مردهای دیگه کنجکاو بودم,
‫مطمئنم دوست نداری بشنوی که,,,
‫یه غریبه نیازهای زنت رو برطرف می‌کنه،
‫و قسم می‌خورم که فقط یه بار بود,
‫اشتباه کردم,
‫الان می‌فهمم که اصلا اون رو نمی‌خواستم,
‫و آرزو می‌کنم کاش همه چیز,,,
‫همون‌طوری می‌شد که قبلا بود،
‫ولی فکر نکنم ممکن باشه،
‫مخصوصا بعد کارهایی که کردم,
‫دیگه چیکار کردی پرل؟
‫هاوارد,,,
‫الان می‌دونم شنیدن حرف‌هام چه حسی داره,
‫راستش یه زمانی خوشحال بودم که,,,
‫یه نفر به خوش‌قیافه‌ای تو ازم خوشش میاد,
‫تو آدم خیلی خوبی هستی، ‫می‌دونم,
‫مراقب بودم که هیچ‌وقت قلبت رو نشکنم,
‫هیچ‌وقت نخواستم حسادت بکنی,
‫خیلی حس بدیه، مثل پوسیدنه،
‫درونت ریشه می‌کنه و وجودت رو عوض می‌کنه,
‫من این درد رو خوب می‌شناسم,
‫حسش می‌کنم,
‫هروقت که کسایی رو می‌بینم که ‫زندگی‌های راحت دارن,,,
‫چون حقیقتش من آدم خوبی نیستم,
‫پرل فکر کنم من بهتره,,,
‫دلیل اینکه به بقیه مردها توجه‌ای نکردم,,,
‫این نبود که نمی‌خواستم به تو آسیبی بزنم,
‫بخاطر این بود که می‌دونستم ‫چقدر خوش‌شانسم,,,
‫که تو بهم توجه می‌کنی,
‫من شاید یه دختر مزرعه‌ای بدبخت باشم، ‫ولی احمق نیستم هاوارد,
‫از همون لحظه‌ای که اومدی باهامون زندگی کنی ‫چشمم تو رو گرفتی,
‫مثل بقیه مزرعه‌دار ها سخت کار می‌کردی،
‫ولی یه فرقی داشتی,
‫تو به یه جا تعلق داری,
‫یه جای خوب و راحت که,,,
‫هروقت بخوای می‌تونی بهش برگردی,
‫من هم خیلی دوست داشتم که داشتمش,
‫کل زندگیم می‌خواستم از این مزرعه برم,,,
‫و تو راه خروجم بودی,
‫پس,,,
‫برای همین کاری کردم که هیچ‌وقت ‫ ذات واقعیم رو نبینی,
‫خیلی هم خوب جواب داد,
‫بعدش وقتی من رو برگردوندی خونه‌تون,,,
‫که با خانواده‌ت آشنا بشم،
‫همون‌طوری بود که امیدوار بودم,
‫یه زندگی مثال زدنی,
‫یعنی من این‌طور حس می‌کردم,
‫ولی تو نمی‌خواستیش,
‫فقط می‌خواستی اینجا توی مزرعه ما بمونی،
‫و همین من رو عصبانی کرد,
‫چطور تونستی؟
‫مطمئنم که می‌دونستی ازش متنفرم، ‫امکان نداشت ندونی,
‫بعد این همه کاری که من ‫ برای خوشبختیت کردم,,,
‫چطور تونستی انقدر خودخواه و بدجنس باشی؟
‫حتی بچه‌ت رو حمل می‌کردم,
‫من هیچ‌وقت نمی‌خواستم مادر بشم,
‫از اون حس رشد کردنش داخلم متنفر بودم,
‫احساس می‌کردم مریض شدم,
‫مثل یه حیوان عاجز توی طویله ازم ‫ آویزان بود و من رو می‌مکید,
‫چرا من باید مسئول زندگی یه ‫ نفر دیگه‌ هم بشم؟
‫من از زندگی وحشت دارم,
‫خشن و تیره و طاقت فرساست,
‫وقتی مُرد خیلی راحت شدم,
‫یکی از وزنه‌هایی که من رو اینجا ‫نگه می‌داشت برداشته شد،
‫ولی بعدش جنگ شروع شد و تو هم ترکم کردی,
‫چرا ترکم کردی هاوارد؟
‫از این احساسات متنفرم,
‫خیلی رقت‌انگیزه,
‫آدم‌هایی مثل تو اصلا چنین احساساتی دارن؟
‫فکر نکنم,
‫شما همیشه خیلی کامل ‫و بی‌نقص به نظر می‌رسیدن,
‫حتما خدا خیلی بهتون لطف داشته,
‫اصلا دعاهای من رو مستجاب نمی‌کنه,
‫نمی‌دونم چرا, مگه من چیکار کردم؟
‫مشکل من چیه؟
‫لطفا بهم بگو که حداقل حس بهتری داشته باشم,
‫نمی‌خوام مثل مامان بشم,
‫می‌خوام مثل دخترهای خوشگل,,,
‫توی نمایش، جلوی پرده برقصم,
‫شدیدا زندگی اون‌ها رو می‌خوام,
‫که بی‌نقص باشم،
‫که تاجایی میشه مردم دوستم داشته باشن,,,
‫که همه این رنج‌هایی که کشیدم رو جبران بکنه,
‫گاهی اوقات نیمه‌شب بیدار می‌شم,,,
‫و ترسی وجودم رو فرا می‌گیره که میگه: ‫«اگه همه‌ش همین باشه چی؟»
‫«اگه این جایی باشه که بهش تعلق دارم چی؟»
‫من مایه سرافکندگیم,
‫خوشگل نیستم,,,
‫یا دلپذیر و صمیمی هم نیستم,
‫باهوش نیستم،
‫بامزه و با اعتماد به نفس هم نیستم,
‫دقیقا همون چیزیم که مامان گفت، ضعیف,
‫دلیلش رو نمی‌دونم, ‫مگه چیکار کردم؟
‫چرا خانواده‌ من شبیه خانواده تو نبود؟
‫از این‌که خودم هستم و تو نیستم متنفرم,
‫خیلی می‌ترسم که یه روزی بیای خونه,,,
‫و مثل بقیه,,,
‫از دیدن من وحشت کنی,
‫خودم می‌دونم چیکار کردم,,,
‫کارهای بد،
‫کارهای وحشتناک و ناخوشایند و خونین,
‫الان پشیمون هستم، ولی از حسی که ‫ بهم می‌دادن خوشم می‌اومد,
‫کاش این‌طور نبود، ولی بود,
‫اوایلش فقط حیوان‌های کوچیک‌تر از خودم بودن,
‫چیزی نبود که احساس داشته باشه,
‫یا بتونه بهم آسیب بزنه,
‫حس خوبی داشت,
‫کشتن آسون‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی,
‫تا اینکه مامان و,,,
‫اون پسره که توی سینما کار می‌کرد,
‫اون‌ها فرق داشتن,
‫معنی بیشتری پشتشون بود,
‫بهشون آسیب زدم که خودشون بفهمن,,,
‫ که رنج کشیدن که چه حسی داره,
‫ولی بابایی بیچاره گناه داشت,
‫کاش اون‌کار رو نمی‌کردم,
‫مامان هم منظور خوبی داشت,
‫زندگیش سخت بوده,
‫فقط یه خونه می‌خواست که ‫ توش احساس امنیت بکنه,,,
‫و من درکش می‌کنم,
‫فکر می‌کردم ازش متنفرم،
‫ولی من هم می‌خوام احساس امنیت بکنم,
‫پروردگارا,,,
‫من خیلی اوضاع رو خراب کردم,
‫نمی‌دونم چقدر دیگه تحمل دارم,
‫باید جبرانش کنم,
‫همه‌ش رو,
‫باید قبل این‌که دوباره من رو ببینی ‫ اوضاع رو مرتب کنم,
‫شاید اگه بتونم این مزرعه رو,,,
‫همون‌طوری که می‌خواستی ‫تبدیل به یه خونه کنم،
‫شرایط بالاخره عوض بشه,
‫می‌تونم ببخشم,
‫اگه پیشم بمونی,,,
‫می‌تونم همونی بشم که می‌خوای,
‫می‌شه لطفا پیشم بمونی؟
‫دیگه نمی‌تونم تنهایی رو تحمل کنم,
‫خیلی سخته,
‫می‌تونیم عاشق هم باشیم,
‫من حاضرم عاشقت باشم,
‫اگه واقعا اون «تا پای مرگ پیش ‫همدیگه می‌مونیم» رو جدی گفتی,
‫همین کافیه,
‫فقط خودم و خودت توی این مزرعه,
‫من فقط می‌خوام که دوست داشته بشم,
‫اخیرا که کسی دوستم نداره ‫ خیلی بهم سخت می‌گذره,
‫فکر کنم بهتر باشه من برم دیگه,
‫اگه زود نرم خونه مامان نگران می‌شه,
‫از من می‌ترسی؟
‫نه,
‫البته که نه پرل,
‫به نظرت من مریضم؟
‫نه,
‫ممنونم,
‫تبریک می‌گم,
‫چی؟
‫بابت گرفتن نقش,,,
‫توی گروه رقص, لایقش بودی,
‫- من نقش رو نگرفتم, ‫- مشکلی نیست,
‫لازم نیست دیگه وانمود کنی,
‫ناراحت نمی‌شم,
‫ اگه من رو انتخاب نکردن، ‫ خوشحالم تو رو انتخاب کردن، نه؟
‫- ولی پرل، من,,, ‫- لطفا,,,
‫بهم دروغ نگو,
‫خب آره,
‫ممنونم,
‫باید خیلی خوب باشه که,,,
‫کل ایالت رو بگردی و برقصی,
‫امیدوارم وقت داشته باشی که ‫بیای نمایش رو ببینی,
‫تو همیشه هرچیزی که می‌خوای رو به دست میاری,
‫جوان‌تری و موهات روشنه,
‫من دیگه باید برم,
‫تو که چیزی نمیگی، مگه نه؟
‫نه,
‫من واقعا هاوارد رو دوست دارم,
‫می‌دونم,
‫لازم نیست کسی بدونه,
‫می‌تونم اوضاع رو درست کنم,
‫بین خودمون بمونه میتسی,
‫کمک!
‫کمکم کنید!
‫خواهش می‌کنم یه نفر کمک کنه!
‫نه!
‫نه، لطفا,
‫کمک! کمک!
‫کمک!
‫خواهش می‌کنم کمکم کنید!
‫کمک!
‫لطفا نه! لطفا!
‫به کسی نمی‌گم!
‫خواهش می‌کنم، قسم می‌خورم!
‫نه!
‫خواهش می‌کنم! هرکاری بگی می‌کنم,
‫دیگه رسیدن به خواسته‌هام مهم نیست میتسی,
‫لطفا,
‫بلکه استفادۀ بهینه ‫از داشته‌های زندگیم مهمه,
‫نه! نه!
‫نه!
‫دوستت دارم,
‫پروردگارا،
‫ما و این نعمت‌هایت که قرار است،
‫به واسطۀ فرمانروایمان، ‫یعنی عیسی مسیح دریافت کنیم،
‫مورد خیر و برکت بگردان,
‫آمین,
‫بدرود همگی,
‫پرل؟
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هاوارد؟
‫چقدر خوشحالم که برگشتی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال