رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
[اوه، کانادا]
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫من حین مرگ پدرم حضور نداشتم,
‫یه هفته بعدش رسیدم,
‫مریض بود ولی انتظار مرگش رو نداشتیم,
‫توافق کرده بود که یه روز طولانی,,,
‫با دانش‌آموزهای سابقش,,,
‫در آپارتمان‌های قدیمیش در ‫ مونترال قدیمی مصاحبه کنه,
‫ اصلا یادم نیست چرا قبول کردم ‫ چنین کاری بکنم,
‫بگو چرا قبول کردم؟
‫جناب فایف قبول کردن مصاحبه کنن,,,
‫- چون که در زمینه سینما شهرتی دارن, ‫- آهان,
‫و افراد مشهور باید مصاحبه کنن,
‫اوهوم,
‫اما کجاست؟
‫اینجام,
‫سلام,
‫عالی شدی,
‫اصلا احساس آرامش ندارم,
‫آرامش ندارم,
‫عزیزم,,,
‫ما حاضریم,
‫یه لحظه دیگه میاییم,
‫می‌خوام گم شه بیاد اینجا,
‫تنها دلیلم واسه قبول کردن این کار ‫ مسخره اون بوده,
‫اگه نیاد تعطیلش می‌کنم,
‫- اما میاد، اما میاد, ‫- درست پشتتم لئو,
‫حرف‌هایی که دارم، ‫دوست ندارم تکرار کنم,
‫اگه بدونم قراره با کی حرف بزنم,,,
‫حرف زدن واسم خیلی راحت‌تر می‌شه,
‫قراره راجع به ساخت فیلمی ‫با مالکوم حرف بزنی,
‫نه، خودشون قراره فیلم بسازن,,,
‫مالکوم و دیانا,
‫- آهان, ‫- پروفسور فایف,
‫به به,,,
‫تبرک شدی دیگه,
‫فضا رو واسه مصاحبه آماده کردیم,
‫خودت هم عالی شدی,
‫آره، از این بهتر نبودم,
‫همکلاسی‌های سابقت رو یادته؟
‫البته,
‫مالکوم و دیانا,
‫آقا و خانم کن برنز از کانادا,
‫اذیتشون نکن,
‫عادت داریم ام,
‫دیانا قراره مسئول فیلمبرداری باشه,,,
‫و واسه امروز دستیارمون ایشونه,,, ‫اسلون,
‫فامیلی هم دارم, اسلون آمبروز,
‫جای تو دقیق اینجا روی علامته,
‫آره,
‫عالی,
‫بسیارخب، هر وقت حاضر بودی علامت بده,
‫همون‌طور که حرفش رو زدیم، ‫قراره از پیشرفتت,,,
‫از وقتی که به عنوان یه سرباز فراری ‫به کانادا پناهنده شدی,,,
‫اون هم از طریق رشته‌ات که ‫ فیلمسازی بوده حرف بزنیم,
‫فهرستی از 25 سوال آماده کردیم,
‫حرفه شما تبدیل به نماد فیلمسازی سیاسی شده,
‫قراره از تکنیک دوربینی استفاده کنیم,,,
‫که خودتون در اون پیشگام بودید,
‫زنم کجاست؟
‫اینجام,
‫فرض کنید ادای احترامی از ‫جانب یه شاگرد هستش,
‫اعتراضی نیست,
‫و این‌که لزومی نداره حتما امروز تمومش کنیم,
‫می‌تونیم فردا ادامه بدیم,
‫فقط بشین و صبر کن که من حرفم تموم بشه، خب؟
‫باشه,
‫واستون سوال‌های محشری پیدا کردیم,
‫مطمئنم همین‌طوره,
‫رنه گفت که اگه اما نیاد شما ‫مصاحبه رو قبول نمی‌کنید,
‫حقیقت داره؟
‫تقریبا بله, آره,
‫ممکن بود قبول کنم، ‫ولی به شکلی دیگه,
‫واسه چی؟
‫واسه عموم,
‫چه عمومی؟
‫نمی‌دونم، مثل شهادت دادن,
‫وقتی به تو می‌گم راحت‌تره,
‫خیلی‌خب، شروع کنیم,
‫نور لطفا,
‫لئونارد فایف، دوازدهم دسامبر 2023,,,
‫لئونارد، دوست دارم شروعمون,,,
‫شروع داستان,,,
‫شب سی‌ام مارس 1968 هستش,
‫در ریچموندِ ویرجینیا,
‫اولین بار اونجا بود که این گل مسموم ‫پرورش یافت,
‫من و همسرم آلیشا رفته بودیم منزل والدینش,
‫شب بخیر,
‫وای، بچه چقدر امشب اذیت می‌کنه,
‫یه خرگوش مخملی بود,
‫و اوایلش واقعا حرف نداشت,
‫مثل همه خرگوش‌های دیگه چاق و تپل بود,
‫پشم‌هاش لکه‌های قهوه‌ای و سفید داشت,,,
‫و سیبیل‌هایی بلند و طولانی داشت,,,
‫و گوش‌هاش هم مثل مخمل صورتی داشتن,
‫صبح روز کریسمس,,,
‫اوه,
‫چه سریع خوابش برد,
‫می‌شه من گوش کنم؟
‫صدای پسرمون میاد,
‫هان؟
‫یا هم دخترمون,
‫دختر می‌شه,
‫و بعدش خانواده محشری می‌شیم,
‫مامان، بابا، پسر و دختر,
‫کاش می‌تونستم بمونم,
‫اوهوم,
‫پروازت کیه؟
‫صبح زود,
‫لازم نیست بیدار شی، تاکسی می‌گیرم,
‫سلامم رو به استنلی و گلوریا برسون,
‫عجب زوج غیرمنتظره‌ای,
‫هنوز با همن,
‫باید واسه شام برسم اونجا,
‫بابا,
‫عذر می‌خوام عزیزم,
‫لئونارد، بیا یه صحبت خصوصی,,,
‫قبل شام بکنیم,
‫حتما,
‫اتاق بازی, یه مشروبی بخوریم,
‫یه ربع دیگه اونجام,
‫لئونارد,
‫بیا داخل,
‫بشین,
‫دوست داری یه سیگار معرکه,,,
‫که توسط تبعیدی‌های کوبایی درست شده بکشی؟
‫می‌دونین چیه، راستش,,, ‫دارم سعی می‌کنم ترک کنم,,,
‫آخه آلیشا بارداره,
‫ولی خب باشه,
‫پس گمونم,,,
‫این لحظه‌ی مهمی توی زندگیتونه,
‫زندگی تو و آلیشا یعنی,
‫بله آقا خب, خیلی,,, ‫تغییر بزرگیه,
‫واسه همه‌مون,
‫فاصله تا ریچموند خیلی زیاده,,,
‫ولی,,, شما باید هر از گاهی بیایید ‫ورمانت بهمون سر بزنید,
‫اغلب اوقات,
‫تا حالا نرفتم اونجا,
‫ورمانت,
‫آره، ما سعی می‌کنیم تا جای ممکن ‫ بیاییم سر بزنیم,
‫مخصوصا وقتی که من تدریس ندارم و,,,
‫کالج تعطیله و,,,
‫شنیدم کالج کوچیک و خوبیه,
‫گدارد,
‫اون طوری که آلیشا می‌گه انگار,,,
‫یکی از کالج‌هایی هستش ‫ که رو به رشده,
‫بله آقا,
‫پدرم بهش نگفته که می‌تونه,,,
‫سه سال دیگه در یو‌وی‌ای بمونه,
‫به آلیشا هم نگفته,
‫بیا داخل,
‫از برادرم جکسون خواستم که بیاد پیشمون,
‫بیا داخل جک, یه صندلی بیار,
‫بهم گفته قراره فردا برین شمال,
‫قرارداد خونه‌ای که خریدین رو بستین,
‫بله درسته,
‫می‌دونم,
‫اونجا واسه خودت یه شغل ‫تدریسی دست و پا کردی,
‫از پدربزرگ و مادربزرگ بچه‌هاتون ‫ خیلی دور می‌شین,
‫خانواده خودت هنوز اونجا زندگی می‌کنن؟
‫به مین نقل‌ مکان کردن,
‫چقدر دور شدن بابا,
‫پسر، بذار برم سر اصل مطلب,
‫من و برادرم می‌خواستیم یه پیشنهادی بدیم,,,
‫یه موقعیت کاری که خواستیم,,,
‫قبل تصمیمتون مبنی به رفتن ‫ به شمال بهش فکر کنی,
‫بیچ و نتلسون کلی شرکت داروسازی که,,,
‫مالک‌هاشون خانواده‌های ‫پولدار بودن رو خریدن,
‫دوست دارن دکتر تاد رو هم بخرن,
‫پیشنهادشون خیلی بزرگه,
‫میلیونیه,
‫مشکل همینه,
‫مشکل چیه؟
‫مشکل نسل بعدیه,
‫همه دخترن,
‫بن یه دختر داره و من هم سه تا,
‫هیچ‌کدوم از دخترهام یا شوهرهاشون,,,
‫حتی مناسب اداره کردن یه گاری ‫ لیموناد فروشی هم نیستن,
‫واسه همین از تو خوشمون اومد,
‫خب یه کارآگاه خصوصی استخدام کردین,
‫که فقط تو رو بپاییم,
‫قبلا هم به آلیشا گفتم که قبلا زن داشتم,
‫با یه بچه,
‫خواستیم به موقعیتی فکر کنی که,,,
‫من و بن اخیرا داشتیم در موردش ‫ با وکلامون حرف می‌زدیم,
‫می‌خوایم که خرید ملکت,,,
‫توی ورمانت رو لغو کنی و ‫ به دکتر تاد بپیوندی,
‫می‌خوایم که تو رئیس اجرایی بشی,
‫البته نه فورا، ولی به زودی,
‫شاید خیلی زود,
‫مدیر عامل اجرایی,
‫دکتر تاد مال تو می‌شه لئونارد,
‫واسه بیچ و نتلسون نمی‌شه,
‫شرکت خانوادگی می‌مونه,
‫خب؟
‫نظرت چیه پسر؟
‫جا خوردم و خیلی خوشحال شدم,
‫اصلا به این فکر نکرده بودم که ‫واسه دکتر تاد کار کنم,,,
‫چه برسه که مدیر عامل اجرایی بشم,
‫صرفا مطمئن نیستم که سابقه‌ی من,,,
‫اگه داری به جاه‌طلبی‌های ادبیت ‫فکر می‌کنی,,,
‫لزومی نداره بی‌خیال اون بشی,
‫شغل تمام وقت نیست,
‫تی‌اس الیوت هم بانکدار بود,
‫والاس استیونز شرکت بیمه‌ای,,,
‫توی کنتیکت داشت,
‫هرمن ملویل که خیلی دوستش داری,,,
‫مامور شرکت گمرک بود,
‫فهرستشون طولانیه,
‫برادرم خوب تحقیق کرده,
‫خب,
‫قطعا خیلی چیزها هست که,,,
‫باید بهشون فکر کنم,,,
‫می‌خوام اول با آلیشا حرف بزنم,
‫عجله نکن، عجله نکن,
‫بزرگ‌ترین تصمیمیه که توی زندگیت می‌گیری,
‫می‌تونیم یکی دو هفته‌ی دیگه,,,
‫از بیچ و نتلسون زمان بگیریم,
‫آخه احتمالا باید برم سرم رو ‫یه اصلاحی بکنم,,,
‫سیبیلم رو بزنم,
‫اوهوم,
‫خیلی‌خب,,, ‫یه هفته بهم وقت بدین که تصمیم بگیرم,
‫ممنون, خیلی,,, ازتون ممنونم,
‫وقتی به اتاق مهمان برگشتم,,,
‫سرم همچنان گیج می‌رفت,
‫حین حملات ویت‌کنگ,,,
‫در نواحی جنوبی ویتنام,,,
‫اعضای عظیم ارتش ویتنام شمالی ‫که کنار هم جمع شدن,,,
‫به آلیشا گفتم که پدرش چه پیشنهادی بهم داده,
‫چی گفتن؟
‫منظورت چیه؟
‫کورنل چطوره؟
‫آروم نمی‌گیره ولی اشکالی نداره,
‫آره خب اون‌ها,,,
‫بهم گفتن که اگه مدیرعامل بشم,,,
‫دکتر تاد رو به بیچ و نتلسون نمی‌فروشن,
‫نگهش می‌دارن که تغییرش بدن,,,
‫و بعد,,,
‫عملا شرکت رو تحویل من می‌دن,
‫آره,
‫راجع به پول و گزینه‌های سهام حرفی نزدن,
‫یعنی نه که اصلا اهمیتی هم داشته باشه,
‫- وای, ‫- وای,
‫آره، وای,
‫- وای, ‫- آره,
‫اصلا انتظار چنین چیزی ازشون نداشتم,
‫فکر می‌کردم که، ‫از دیدشون من,,,
‫آدم عجیب و غریبی باشم,
‫آخی، عزیزم,
‫می‌دونن باهوشی,
‫صرفا باید بهت عادت بکنن,
‫آخه پیششون احساس راحتی ندارم,
‫من,,,
‫ثروت و رفتارشون,
‫سیاست‌های سفیدپوستی جنوبی,
‫می‌دونم خودت هم چنین حسی داری,
‫هم,,, خب زمونه عوض می‌شه دیگه,
‫مردم هم عوض می‌شن,
‫کارآگاه خصوصی استخدام کردن,
‫انقدر تکرار نکن دیگه,
‫بابام در این مورد حتما با مامانم حرف زده,
‫این یعنی قراره ریچموند زندگی کنیم,
‫قراردادی که امضا نکردی دیگه؟
‫صرفا یه توافق شفاهی بود,
‫- شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫- آره، معلومه,
‫معلومه شوخی کردم,
‫آره,
‫شوکه شدم,
‫به نظرت یکم وسوسه‌انگیز نیست؟
‫نه,
‫نه، اصلا,
‫نه,
‫من قبل این‌که به اواسط سی سالگیم برسم ‫یا می‌میرم و یا الکلی می‌شم,
‫بابام حتی روزی پنج ساعت هم ‫ به دکتر تاد رسیدگی نمی‌کنه,
‫شرکت خودش رو اداره می‌کنه,
‫می‌تونی نویسندگی رو ادامه بدی,
‫ورمانت می‌شه خونه‌ی تابستونیمون,
‫واقعا می‌خوای پیشنهادشون رو قبول کنم نه؟
‫نه، معلومه نه,
‫و دوست ندارم هم قبول نکنی,
‫این‌طوری بچه‌ها هم حمایت می‌شن,
‫پول کافی داریم که بفرستیمشون مدرسه‌ی خصوصی,
‫می‌تونیم خودمون خونه بسازیم,
‫می‌دونی چه پیشنهادیه دیگه,
‫یعنی خانواده‌ای داری,
‫آخرش چی شد؟
‫بهشون گفتم باید با تو هم حرف بزنم,
‫گفتم بعد این سفر به ورمانت نظرم رو می‌گم,
‫خب، تصمیم بزرگیه,
‫الان می‌خوابیم عزیزم، ‫بیا بخوابیم,
‫فردا صبح,,,
‫دو تا پرواز و یه مسیر طولانی داری,
‫آره,
‫مرسی,
‫صبحونه؟
‫نه، نه، می‌خوام زود راه بیفتم,
‫کورنل بیدارم کرد,
‫سلام,
‫گفتم بیارمش باباش رو حین صبحونه ببینه,
‫صبح بخیر,
‫- صبح بخیر, ‫- صبح بخیر,
‫سلام,
‫اوه!
‫یه وقت با تاکسی نری,
‫آخه اصلا لزومی نداره که,,,
‫شما این همه مسیر رو برید و برگردید,
‫تا بردفیلد مسیر خیلی قشنگه,
‫می‌خوای ریش‌تراش بنجامین رو واست بیارم؟
‫عزیزم,
‫اون یارو بی‌ثباته,
‫خب بابایی,,, معلومه بی‌ثباته,
‫کدوم مرد 22 ساله‌ای ثبات داره؟
‫خودم هم دوست ندارم ثبات داشته باشه,
‫باشه,
‫نظر تو چیه کورنل؟
‫- هوم؟ ‫- هان؟
‫باید,,,
‫- خوبه, ‫- باشه,
‫خیلی طول نمی‌کشه, زود برمی‌گردم,
‫پدرم یه ژاکت خاکی پوشیده بود,
‫سی سال گذشت و دیگه ندیدمش,
‫می‌شه یه لحظه متوقف شیم؟
‫هنوز به عوض کردن کارت نرسیدیم,
‫واسه اسلونه,
‫اسلون، میکروفون افتاده,
‫میکروفون رو تنظیم کن,
‫این دفعه از زیر پیرهن ردش کن,
‫بوی خواست و خواهش می‌ده,
‫من چه بویی می‌دم؟
‫مخصوصا واسه یه زن جوان,
‫بوی داروها رو متوجه می‌شه؟
‫بوی ضدآندروژن‌ها و تاکسوتر رو,
‫و بیس فسفونات‌ها که,,,
‫باعث می‌شن استخوان‌هام زیر فشار وزنم نشکنن,
‫بوی مدفوع خشکی که به کونم چسبیده,
‫دوباره بگو واسه چی از بیمارستان اومدم خونه؟
‫خب مطمئنم اینجا خیلی بهتری,
‫اما نزدیکته و همه‌چیز آشناست,
‫زنم کدوم گوریه؟
‫ببخشید,
‫مجبور شدم برم بیرون,
‫یه پیامی واسم اومد که مجبور بودم ‫فورا جواب بدم,
‫خیلی‌خب لئو، گمونم یکم از مسیر منحرف شدیم,
‫آره، پیوستگی رو به هم زدی,
‫این‌جوری انگار تدوین شده,
‫جانم؟
‫به صحبت ادامه بده,
‫من که در هر صورت اکثر حرفات رو شنیدم,
‫نه نشنیدی, هیچیش رو نمی‌دونی,
‫نه,
‫یه سریش رو حتی به خودم هم نگفتم,
‫یعنی,,,
‫هدیه‌ای واسه توئه عشقم,
‫قراره من رو بشناسی,
‫تقریبا یه ساعته داری حرف می‌زنی,
‫شاید بهتر باشه یه استراحتی بکنی,
‫چند سالته اسلون؟
‫بیست و چهار,
‫چرا؟
‫آره,
‫من وقتی بیست و دو سالم بود,,,
‫ازدواج کرده بودم و پدر یه بچه بودم,,,
‫و طلاق گرفته بودم,
‫وقتی همسن تو بودم اسلون,,,
‫من,,, زندگیم رو تباه کرده بودم,
‫فرض کن تمام اتفاقات خوبی که ممکن بود ‫واست رخ بده,,,
‫تا الان رخ داده,
‫شما یه قهرمان بودین,
‫جلوی اعزام به جنگ ایستادگی کردین,
‫واقعا باید چنین اعتقادی داشته باشه؟
‫می‌خوام ادامه بدم,
‫دوربین رو روشن کنین,
‫نور لطفا,
‫بیا, زود,
‫خیلی‌خب، بیا از جایی ادامه بدیم که,,,
‫به عنوان یه مخالف ‫ اعزام به کانادا رسیدی,
‫لئونارد فایف، بیست و دوم 2023,
‫توی واشینگتن دی‌سی هواپیمام رو عوض کردم,,,
‫اون زمان اسمش واشینگتن نشنال بود,
‫یه چک نقد به مبلغ 23 هزار دلار,,,
‫از بانک فدرال رزرو ریچموند توی جیبم بود,
‫قرار بود پول خونه‌ی ورمانت باشه,,,
‫که قرار بود تنها به اسم,,,
‫آلیشا ویولت چپمن تراست باشه,
‫شاید فیلم هشت میلی‌متریش,,,
‫هنوز یه جایی موجود باشه,,,
‫مدرکی مبنی بر این که لئونارد فایف,,,
‫در فرودگاه نشنال واشینگتن,,,
‫در تاریخ 31 مارس 1968 در ساعت 10:58 ‫دقیقه‌ی صبح رویت و ثبت شده,
‫مسافرین پرواز 291 سوار شوند,
‫تمامی مسافرین لطفا به گیت شماره چهار بروند,
‫این مستند باعث می‌شه که لئونارد فایف,,,
‫در یاد و خاطره کانادا به بزرگی,,,
‫گلن گولد بشه,
‫همه‌ی فیلم‌هاش رو احیا می‌کنه,
‫باعث می‌شه عموم جامعه درباره‌ی,,,
‫عبارت «هنرمند متعهد» بودن تجدیدنظر بکنن,
‫از دیدگاهتون در مخالفت با جنگ,,,
‫تا تازه‌ترین آثارتون,
‫به نشانه‌ی احترام هست,
‫باور کنید، همه باهات همدلی می‌کنن لئو,
‫فیلم اون‌هاست لئو,
‫همه‌چیز آمادست آقای فایف,
‫پرواز خوبی داشته باشید,
‫یهویی احساس گیجی کردم,
‫انگار قرار بود یه اتفاقی رخ بده,
‫پرده‌‌برداری بزرگی که روی زندگی ‫ همه توی هواپیما تاثیر داره,
‫انگار که هواپیما قراره منفجر بشه,,,
‫و من تنها بازمانده هستم,
‫وایسا,
‫توی هواپیما سیگار کشیدی؟
‫ناسلامتی سال 1968 بود,
‫آهان بله,
‫البته، ببخشید,
‫اجازه دارم ادامه بدم؟
‫خواهش می‌کنم,
‫من در استرافورد بزرگ شدم,
‫تقریبا 30 کیلومتری شمال‌شرقی ‫مرز شهری بوستون,
‫من، دارم به مونت‌پلیه در ورمانت می‌رم,
‫کالج گدارد,
‫بله بله، آموزشکده‌ی خوبیه,
‫بله هست، اونجا یه موقعیت تدریسی گیر آوردم,
‫می‌خوام یه خونه بخرم,
‫احتمالا چند روز دیگه با ماشین برمی‌گردم,
‫بعد کالج سمت جنوب حرکت کردم,
‫توی یه بار در سنت‌پترزبوگ با ایمی آشنا شدم,
‫ایمی هیجده سالش بود,
‫من داشتم می‌رفتم کوبا,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫اصلا به کوبا نرسیدم,
‫چهار ماه بعدش ازدواج کردیم,
‫خیلی مهربون بود,
‫همون موقع یه ماهی بود که باردار بود,
‫اسم دخترمون رو گذاشت هایدی,
‫چون کتاب موردعلاقش بود,
‫درسته,
‫من داشتم روی یه رمان کار می‌کردم,
‫رمان نوشتی؟
‫نه، نه، نه,
‫خیلی,,,
‫خیلی مزخرف بود, آشغال بود,
‫مزخرفات ادبی متظاهرانه بود,
‫نمی‌دونم اصلا نسخه خطیش چی شد,
‫وسایل,,,
‫وسایل ناپدید می‌شن، گم می‌شن,
‫جا می‌مونن,
‫مثل آدم‌ها,
‫یه زمان شخصی رو دوست داشتی که دوستت داشت,
‫یه نویسنده,
‫آره,
‫مثل همه‌ی پسرهای بیست‌ ساله‌ی ‫خودمحور دیگه,,,
‫که می‌خوان ازشون به عنوان نویسنده ‫یاد بشه,,,
‫اون هم بیش از علاقه‌اش نسبت به خود نوشتن,
‫آره، «از اینجا تا ابدیت»,,,
‫به این می‌گن نویسندگی,
‫مزخرفه بابا,,,
‫کتابش رو توی یه روز خوندم,
‫این که,,, نویسندگی نیست,
‫صرفا نوشتنه,
‫که نمی‌دونه چطور عشق رو توصیف کنه,,,
‫چون تا حالا به کسی عشق نورزیده,
‫دوستت دارم ایمی,
‫دوستت دارم، قول می‌دم,
‫هیچ‌وقت ترکت نمی‌کنم، خب؟
‫قسم می‌خورم, دوستت دارم,
‫- خواهشا لئو, ‫- دوستت دارم,
‫خواهش می‌کنم,
‫شاید اگه به اندازه کافی تکرارش کنه,,,
‫واقعا به چنین حسی برسه,
‫اسمش آماندا بود,
‫ولی گوش نمی‌کنی چی می‌گم، ‫گوش نمی‌کنی,
‫بدون احساس رنگی نیست, خب؟
‫و بدون رنگ هم احساسی نیست, خب؟
‫- فرانز کلاین دیگه؟ ‫- ایمی کجاست؟
‫- خونه‌ست, ‫- فرانز کلاین, فرانز کلاین,
‫ببین، اگه رنگ نامرئی باشه,,,
‫احساسی درکار نیست؟
‫وای,
‫هنر یعنی صبر کردن, ‫حتی حین نقاشی,
‫مثلا لئو رو فرض کن, ‫اون منتظره,
‫- نه نیستم، منتظر نیستم, ‫- مشغول نویسندگی نیستی,
‫- بهش می‌گن منتظر بودن, ‫- می‌نویسم,
‫- می‌رم آبجو بیارم, ‫- می‌نویسه, می‌نویسه,
‫خب؟ ببین، ببین، تاریخ منتظره دیگه؟
‫نه؟ لئو,,, منتظر چی هستی؟
‫اگه دائم حرف بزنی اصلا نقاش خوبی نمی‌شی,
‫- گمشو بابا, ‫- خب من منتظرم که,,,
‫همه‌چیز یه جورهایی بره جای مناسبش,
‫آره، درسته، بفرما,
‫دیدی؟ دیدی؟ چون هنر موضوعی نداره، خب؟
‫مستندها موضوع دارن, خب؟
‫اون چیه؟
‫رمانیه که مشغول نوشتنش نیست,
‫«اولین حرکتی که کرد,,,
‫این بود که به سمت در شتافت ‫ و سپس کارهای دیگه‌اش,»
‫بدک نیست,
‫خب، خب,,, بیشتر هم هست,
‫یه سیگار می‌دی؟
‫این,,, این استنلی راینهارته,
‫خیلی، نقاش بزرگیه,
‫واقعا بزرگ,
‫آماندام,
‫کلارک,
‫آماندا پیانیست جاز بود,
‫می‌گفت که معشوقه‌ی جری مولیگانه,
‫ولی همیشه در سفر بود,
‫ایمی,
‫آماندا,
‫آلیشا,
‫این همه «ا»,
‫یه بار با آماندا همبستر شدم,
‫و ایمی خبردار نشد,
‫عواقبی درکار نبود,
‫باورم نمی‌شد که دیگه چنین کاری نکنم,
‫و سپس دوباره,
‫تا این‌که آماندا عاشقم بشه,
‫و ایمی خبردار بشه,
‫خب، خودم بهش می‌گم,
‫یا,,, یه نفر که من یا تو رو می‌شناسه ‫ بهش می‌گه,,,
‫و,,,
‫ایمی چاره‌ای نداره جز این‌که ترکم کنه,
‫عاشقشی؟
‫پس دیگه راهی نیست,
‫عیبی نداره,
‫چیزی نیست لئو,
‫برگرد توی تخت دیگه,
‫هیچ راهی نیست که بتونی,,,
‫از دو جایگزین غیرقابل‌ قبول فرار کنی,
‫جز این‌که سومی رو خلق کنی,
‫بسه, کافیه دیگه,
‫فورا تمومش کن,
‫باید یه استراحتی بکنه,
‫گیج شده,
‫بخاطر داروشه,
‫من جایزه جینی بردم، ‫همین‌طور هم جمینای,
‫ما اسکار بردیم,
‫یه جوری سرهم می‌کنه ‫ انگار داره خواب می‌بینه,
‫ تصمیم اشتباهی بوده,
‫اکثر خاطراتش رو یا به اشتباه یادشه,,,
‫یا نصفش رو از خودش درآورده,
‫ساخت چنین فیلمی اشتباهه مالکوم,,,
‫حتی اگه ازش استفاده نکنی,
‫حرفه من,,,
‫این بوده,,,
‫که حقیقت رو از مردم بیرون بکشم,,,
‫مردمی که می‌گفتن به بقیه چیزی نمی‌گن,
‫و حالا نوبت خودم شده,
‫و اگه دوربین روشن نباشه نمی‌تونم ‫حقیقت رو بگم,,,
‫و شما هم شاهد من هستید,
‫این آخرین عبادت منه,
‫که چه به خدا باور داشته باشید ‫و چه نداشته باشید,,,
‫حین دعا دروغ نمی‌گید,
‫ظاهرا می‌خواد ادامه بده,
‫نور رو بزنین,
‫تصویربرداری در مقابل زندگی,
‫واقعیت در مقابل تصویر,
‫«دربارهٔ عکاسی» اثر سوزان سانتاگ,
‫یه اثر اولیه,
‫شش مقاله داره, مطمئنم همه خوندینش,
‫اگه نخوندین تا جلسه‌ی بعد می‌خونید,
‫خیلی‌خب, بله,
‫«بعد از پایان واقعه,,,» ‫سوزان گفته,,,
‫«تصویر همچنان باقی می‌ماند,,,
‫و به واقعه نوعی جاودانگی می‌بخشد,,,
‫که در هیچ صورت دیگری وجود نمی‌داشت,
‫درحالی که مردم واقعی اون بیرون ‫ مشغول کشتن مردم واقعی دیگری هستند,,,
‫تصویربردار پشت دوربینش می‌ماند,,,
‫و تصویری را خلق می‌کند که ‫از همه‌ی ما بیشتر عمر می‌کند,»
‫جیمی، می‌شه چراغ رو خاموش کنی؟
‫بسیارخب، عکس معروف,
‫بله، این توسط عکاس خبری ادی آدامز ‫ ثبت شده,,,
‫صبح اول فوریه 1968,
‫اعدام زندانی ویت‌کنگ,,,
‫نوین ون لم رو نشون می‌ده,,,
‫توسط فرمانده نوین نیاک لوئن,
‫در خیابان نوجیا در سایگان,
‫این تصویر باعث شد آدامز برنده‌ی ‫جایزه‌ی پولیتزر بشه,
‫ون لم هرگز نمی‌میره,
‫فرمانده لوئن هرگز نمی‌میره,
‫هر بار که این تصویر رویت بشه,,,
‫دوباره زنده می‌شن,
‫اما؟
‫خانم فلین، مخالفی؟
‫می‌شه یه جور دیگه هم بیانش کرد,
‫ون لم قرار نیست تا ابد زندگی کنه,
‫قراره تا ابد بمیره,
‫هر باری که کسی این تصویر رو می‌بینه,
‫یه ثانیه لطفا!
‫تو,,, تو واقعا از این قضیه خبر نداشتی؟
‫در مورد زنش توی ویرجینیا، ‫و بچه,,,
‫و اون یکی دیگه زن و بچه؟
‫ای بابا اسلون,
‫ول کن دیگه,
‫یه سری چیزها رو قاطی کرده دیگه,,,
‫خاطرات، فیلم‌ها، فانتزی‌ها، ‫داستان‌های افراد دیگه,
‫اما بهتر از هرکسی داستان فایف رو بلده,
‫سی سالی هست که باهاش زندگی می‌کنه,
‫هر چیزی که لازم باشه رو می‌دونم,
‫عجب‌ها، یه جوری در موردم حرف می‌زنین,,,
‫انگار نه انگار خبر مرگم اینجا نشستم!
‫صداتون میاد!
‫ببخشید عزیزم,
‫درسته, بخاطر داروها هم نیست, ‫اشتباه می‌کنه,
‫اما اشتباه می‌کنه,
‫هر چیزی که باید رو نمی‌دونه,
‫تو حرفم رو باور می‌کنی، مگه نه رنه؟
,فکر می‌کنم شما معتقدید که واقعیت داره
‫بریم یه استراحتی بکنیم,
‫نه، استراحت نه, نه، نه، کار می‌کنیم,
‫بیا، بیایید ادامه بدیم,
‫می‌شه؟
‫خیلی‌خب، نور رو کم کنید,
‫تاریک بشه، می‌خوام تاریک بشه,
‫آهای, برو پشت اون دستگاهت,
‫همون,,, ماس‌ماسک ارول موریسیت, ‫هر چیزی که اسمش هست,
‫اینترترون,
‫براساس همون تکنیکی ساخته شده ‫ که خودت پیشگامش بودی,
‫من نبودم,
,زیگموند فروید بوده
‫مصاحبه‌کننده توی خط رویت نیست,
‫به همین سادگیه، درسته؟
‫خودت رو جایی قرار می‌دی که سوژه,,,
‫فقط می‌تونه مستقیما به لنز خیره بشه,
‫و اگه به اندازه کافی ساکت بمونی,,,
‫اون وقت به اندازه کافی هم ‫نادیده باقی می‌مونی,,,
‫مردم حرف خودشون رو می‌زنن، ‫دست خودشون نیست,
‫فروید,
‫روی صندلیش کنار جایگاه نشسته بود,
‫این رو خوب می‌فهمید,
‫گوش کنین,
‫صبر کنین,
‫لئو، یکم آب می‌خوای؟
‫آره,
‫آره، دیدمش,,,
‫مستندی که در مورد چرنوبیل درست کرده بودی,
‫آره، اشتباهاتت رو می‌تونستم,,,
‫با هشت تا انگشت توی یه دست بشمرم,
‫لئو,
‫یکم آب واسش بیار اسلون,
‫فقط کاری رو می‌کنم که همیشه کردم,,,
‫حقیقت رو می‌گم, بله,
‫ولی تو نه,
‫نه، نه، نه,
‫تو کلاهبرداری,
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت,
‫کلاهبردار,
‫کلاهبرداری!
‫آره، می‌خوام اما رو اینجا ببینم,
‫زنم رو می‌خوام,
‫اما رو می‌خوام!
‫آره, اما رو بذار اونجا,
‫بشین,
‫نور,
‫اومدم لئو,
‫اومدی؟ سلام,
‫خیلی‌خب، بیا با «درون مه» شروع کنیم,,,
‫مستند آزمایش‌های شیمیایی داو,,,
‫عامل نارنجی در نیوبرانزویک ‫برای استفاده در ویتنام,
‫که خودت بهش اشاره کردی,
‫نزدیک بود بخاطرش بری زندان,
‫راه بوستون تا مونت‌پلیه,,,
‫از فنس می‌گذشت یعنی ‫ از شمال استرافورد,,,
‫شهری که در اون بزرگ شدم,
‫گفتم شاید بخوام در موردش چیزی بنویسم,,,
‫واسه همین تصمیم گرفتم متوقف بشم ‫ و یه نقشه بگیرم,
‫آقای لئونارد فایف!
‫خیلی وقته ندیدیمت,
‫خوشحالم می‌بینمت جیمی,
‫زمان زود می‌گذره‌ها!
‫خب حین بستنی‌فروشی که زود نمی‌گذره رفیق,
‫همون همیشگی؟
‫آره, اصلا چی بود؟
‫قهوه و یه کیک سبوس‌دار,
‫با کره، گرم هم باشه,
‫خیلی‌خب، خوبه,
‫راستی هیچ‌وقت واسم تعریف نکردی,
‫کوبا چطوری بود؟
‫کوبا؟
‫لئو,
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫آره، آره, با سواری اومدم,
‫سواری؟
‫از کالج؟
‫اگه می‌خوای به قطار 09:27 برسی,,,
‫باید عجله بکنی بابا,
‫کلی حرف داریم,
‫گوش کن لئونارد,
‫نمی‌تونی چون دنیا این‌طوریه بی‌خیالش بشی,
‫هیجده سالته,,,
‫و بی‌خیال دنیا شدی چون که,,,
‫اون‌طوری که می‌خوای ایده‌ال نیست؟
‫ممکنه یکی دو دهه‌ی دیگه بشه,,,
‫می‌فهمی برای کمک به نیازمندها,,,
‫کار بیشتری از دستت برمی‌اومد,,,
‫و باید توی کالج می‌موندی که مدرکت رو بگیری,
‫یا حداقل این‌که بری خدمت,
‫نه این‌که مثل یه جور بی‌خانمان ‫خانه به دوش بشی,
‫تصمیم خودمه، پس خواهشا,,,
‫انقدر بهم نگو که کالج رو ادامه بدم,
‫چرا باید دکتری تاجری چیزی بشم؟
‫جناب کشیش، گمونم بهتره ‫ به مادرم تسلی بدی,,,
‫چون اون بوده که ازت خواسته بیای,
‫می‌ری بیرون لئو؟
‫نگران نباش برمی‌گردم، ‫تا ابد نمی‌رم,
‫یعنی در هر صورت تا کریسمس نمی‌رم,
‫بعد کریسمس کجا می‌ری؟
‫آدمی که کالج و خونه‌اش رو ترک کنه,,,
‫کجا داره که بره؟
‫کوبا,
‫چه فکر محشری,
‫وقتی همسن تو بودم,,,
‫خیلی نزدیک بود که فرار کنم برم اسپانیا,,,
‫که با گردان لینکلن بجنگم,
‫یه سری از دوستام رفتن,
‫کسب و کار خفنی هم در انتظارشون بود,,,
‫با وجود این‌که کمونیست بودن,
‫نمی‌خوای یه کراوات تیره‌تر امتحان کنی؟
‫اونایی برگشتن فهمیدن که ‫به این آسونی نیست که,,,
‫زندگی سابقت رو ادامه بدی,
‫اوضاع عوض شده بود,
‫روس‌ها، چینی‌ها,,,
‫باید عجله کنی,
‫ببین, چند تا کراوات که خوشت اومد رو,,,
‫واسه برادر زنم انتخاب کن,
‫ سلیقه خوبی داری,
‫پسرم خیلی ازت خوشش میاد,
‫امیدوارم ردت رو نزنه,,,
‫و دنبالت تا کوبا نیاد یه وقت خدایی نکرده,
‫من فردا برمی‌گردم,
‫می‌گم، یه نامه پیشنهادی,,,
‫به رامفورد نوشتم، می‌دونی دیگه؟
‫بله قربان، می‌دونم,
‫والدینت بهت افتخار می‌کنن لئو, ‫افتخار می‌کنن,
‫فقط تو واسشون موندی,
‫اگه تصمیم گرفتی برگردی رامفورد,,,
‫شاید بتونم یه چند تا تماس واست بگیرم,
‫بیا خونه‌ من,
‫می‌تونیم یه چند تا نوشیدنی بخوریم ‫ و در موردش حرف بزنیم,
‫یه صحبت مردونه,
‫قول می‌دی بهم؟
‫واقعا خیلی لطف دارین جناب کالاهان,
‫ناامیدتون نمی‌کنم,
‫نه,
‫سال نوت مبارک,
‫راستی, سلامم رو به آقای وارنی برسون و,,,
‫یادت نره در رو قفل کنی,
‫سال نو مبارک,
‫یه لحظه وایسا,
‫نمی‌فهمم، با عقل جور در نمیاد,
‫چی؟ چی رو نمی‌فهمی؟
‫خیلی,,, یه مثالی بزن,
‫همش به هم متصله,
‫خب به عنوان مثال لباس‌ها,
‫لباس‌هایی که از مغازه بردی,,,
‫دستکش‌ها و لباس‌های پشمی، ‫مال زمستون بودن,
‫ظاهرا داشتی به جای کوبا ‫ داشتی می‌رفتی کانادا,
‫اصلا رفتی کوبا؟
‫نه، نه، قبل اینکه برسم اونجا تموم شده بود,
‫هم,,,
‫فلوریدا,
‫من,,, تا فلوریدا رفتم,
‫دختره باردار شد؟ هایدی رو؟
‫ایمی,
‫سفر سرتاسر کشور چی؟
‫مالکوم یه کپی از «در جاده» بهم داد,
‫گفت چنین سفری رفته بودی,
‫اسلون!
‫عجب وضعی بود,,,
‫کار احمقانه‌ای بود، آره، رفتم,
‫رفیقم، نیک د فینا,
‫که یه کپی از «در جاده» بهش دادی,
‫مطمئنم می‌کنتش,
‫آره، می‌کنتش,
‫دیانا هم ازش خبر داره,
‫اسلون فکر می‌کنه نمی‌دونه,
‫خیال می‌کنه عاشق این مرد پنجاه ساله شده,
‫معلومه که می‌کنتش بابا,
‫لیاقت دیانا بیشتر از این‌هاست,
‫لیاقتش بیشتر از اونه,
‫حالا از صفحه اول,,,
‫می‌دونیم که بیوگرافیمون چطور ‫به پایان می‌رسه,
‫سوژه می‌میره,
‫ولی در مصاحبه,,,
‫نه، نمی‌دونی که شرایط چطور پیش می‌رن,
‫مالکوم اگه دیانا نبود به هیچ‌جا نمی‌رسید,
‫مجبور بود توی وینیپگ,,,
‫آگهی بازرگانی محلی درست بکنه,
‫یا هم واسه خانه‌های اشتراکی ‫کارائیب مستند تبلیغاتی بسازه,
‫قانعش کرد که استعداد خودش بیشتره,
‫از کجا می‌دونم؟
‫خب، اهل کجایی؟
‫خب,,,
‫چون خودم هم وقتی اغواش کردم,,,
‫چنین کاری کردم,
‫آره، آره، آره، بانیل، ‫والدینم هم اهل اونجان,
‫آره, خوشم میاد که توی کلاس منی,
‫من عاشق,,, عاشق این فرصتم,,,
‫خیلی الهام‌بخشه,
‫خب نیک، اون,,, نمی‌دونم,
‫گمونم درباره شرایط احساس گناه می‌کنم,,,
‫می‌ره پیش کشیش و اعتراف می‌کنه,,,
‫در مورد ماشین و اون آدم پست کور,,,
‫و کشیش هم زنگ می‌زنه به پلیس‌ها,
‫و این پایانشه، پایان ماجرای بزرگمون,
‫ما,,, می‌ریم خونه,
‫من دیگه مثل قبلا نشدم,
‫واسه من سخته لئو,
‫یعنی، می‌دونم این من نیستم که مریضه,,,
‫ولی این انگار مثل بعد از مرگه,
‫خیلی خسته‌ای,
‫داروها عقلت رو از کار انداختن عزیزم,
‫گیج شدی,
‫داری چیزهایی می‌گی که نباید ‫ جلوی دوربین بگی!
‫می‌شه الان متوقفش کنیم,,,
‫و دوباره حالت بهتر که شد ادامه بدیم؟
‫وقتی حالم بهتر شد؟
‫تا حالا انقدر حالم خوب نبوده، ‫خودت هم می‌دونی,
‫یه کشیش تو و رفیقت رو تحویل پلیس داد,
‫فکر می‌کردم,,,
‫از وسط کشور با ماشین رد شدیم,
‫درواقع به کالیفرنیا هم رسیده بودیم,
‫می‌رفتیم استرالیا,
‫اونجا که رفتیم,,,
‫سر از یه انجمن مسیحی ‫مردان جوان هم درآوردیم,
‫وقتشه کیسه‌ات رو عوض کنی آقای فایف,
‫باید بری سرویس بهداشتی,
‫یه استراحت بکنیم,
‫میکروفون رو درست کن ‫ لطفا اسلون,
‫بالا!
‫همین, ژاکتت,
‫خیلی‌خب,
‫حالا,
‫بیا کنار, آروم و یواش, خوبه,
‫حالا شلوار,
‫و بشین,
‫خوبه,
‫- خیلی‌خب, ‫- بسیارخب,
‫هروقت آماده بودی تمیزت کنم صدام کن,
‫باشه,
‫می‌تونم ساکت شم,,,
‫مثل همون وقتی که دیگه غذا نخوردم,
‫بعد ناپدید می‌شم,
‫هر چیزی که ازم باقی‌مانده در مغزمه,
‫وقتی آینده‌ای نداری,,,
‫فقط گذشته واست باقی‌مونده,
‫و اگه گذشته‌ات مثل من دروغ باشه,,,
‫مخصوصا واسه نزدیکانت,,,
‫تخیل باشه,,,
‫پس نمی‌تونی وجود داشته باشی,,,
‫مگر به عنوان یه شخصیت تخیلی,
‫محتوای خوبی گیرمون اومد,
‫به نظرت واسه امروز بسه؟
‫یا حداقل یه ناهاری بخوریم,
‫من می‌تونم برم واسمون ساندویچ درست کنم,
‫چرا چنین کاری می‌کنه؟
‫چی؟
‫همین,
‫می‌خواد اعتراف کنه,
‫چی؟
‫که یه بزدله و هرگز کسی رو دوست نداشته,
‫حقیقت داره؟
‫نه,
‫محتوای زیادی ضبط کردیم,
‫گاهی‌اوقات نمی‌دونی قضیه چیه,,,
‫تا وقتی که بعدش ببینیش,
‫دیگه هرگز پسرش رو ندید؟
‫حین یه پخش توی مونترال کورنل رو دید,
‫من هم اونجا بودم,
‫رنه؟
‫تو خیلی واسش زحمت کشیدی اما,
‫می‌رم یه چند تا ساندویچ درست بکنم,
‫اگه دکترت ازت خواست سری بهش بزنی، نزن,
‫نتایج آزمایش,
‫سرطان؟
‫چه نوعی؟
‫نوع خوبی نیست,
‫تو یه بازمانده‌ای لئو,
‫با هم از پسش برمیاییم,
‫ما یه گروهیم,
‫کریسمس مبارک,
‫تعطیلات مبارک,
‫سانتاگ و فروید حین تعطیلات مردن,
‫مرگ طاقت‌فرسایی داشتن,
‫چطور ممکنه این همه رنج معنایی نداشته باشه؟
‫بسیارخب,
‫اما کجاست؟
‫ناهار درست می‌کنه,
‫خوبی؟
‫آره فقط,,, بهم وقت بدین تمومش کنم,
‫می‌دونم از دید شما تخیلیه,
‫واسم مهم نیست,
‫واسم مهم نیست وقتی که تموم شد,,,
‫با داستانم چیکار می‌کنین,
‫واسم مهم نیست,
‫ببرید و سرهمش کنید, ‫هر کاری می‌خواید بکنین,
‫آره، صدای پچ‌پچ‌هاتون رو شنیدم، ‫می‌میرم,
‫هرکاری می‌خواین بکنین,
‫ولی شما شاهدین که به زنم گفتم,,,
‫به زن خوشگلم,,,
‫که با چه مردی ازدواج کرده,
‫تایید می‌کنه,,,
‫که چنین صمیمیتی بین یه مرد ‫ و زنش وجود داشته,
‫چنین صمیمیتی,,,
‫بدون این دوربین و میکروفون امکان‌پذیر نبود,
‫کجاست؟
‫بی‌خیال، طبیعیه، من و تو,
‫من می‌تونم مستند درست کنم ولی تو,,,
‫تو مهارت ارتباطی داری,
‫به نظرم گروه خوبی می‌شیم,
‫اما!
‫اما,
‫کجاست؟
‫ناهار حاضره,
‫- بیا استراحت بکنیم, ‫- نه، الان نه,
‫ادامه بدیم, نور رو بزن,
‫بیایین,
‫بیایین!
‫خیلی‌خب,
‫سلام,
‫کجا بودیم؟
‫توی داروخانه‌ی فینی بودی,
‫فینی، درسته, خیلی‌خب، آره,
‫خیلی‌خب، وایسادم که یه نقشه بخرم,
‫- بفرما, ‫- مرسی,
‫مونت‌پلیه 200 کیلومتر با ‫شمال غربی استرافورد فاصله داشت,
‫دوربرگردون بین ایالتی رو از دست دادم,,,
‫و با جاده یو‌اس 4 به شمال رفتم,
‫لئو؟
‫خوبی؟
‫نه، نه، من,,,
‫وایسا، نمی‌دونم، از جای اشتباهی شروع کردم,
‫اصلا نمی‌دونم کجا بودیم,
‫گیج شدم!
‫حالا,,,
‫آره فقط,,,
‫می‌خواستی از «درون مه» بشنوی دیگه؟
‫- آره, ‫- آره,
‫تصادفی بود,
‫باورت می‌شه؟
‫«مقابله با جنگ» هستیم, ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بعد این‌که رسیدم کانادا,,,
‫با دوستی از اکلاهما آشنا شدم، ‫رالف دنیس,
‫اهل کجایی؟
‫نیوانگلند,
‫- اومدی به کسی سر بزنی؟ ‫- آره,
‫عمو سام دنبالمه,
‫فرانسوی بلدی؟
‫آره، یه سالی توی دبیرستان خوندم,
‫پس یه نفری که,,,
‫همه استعدادها رو داره ولی مهارت نداره,
‫و فرانسوی هم بلد نیستی,
‫و اینجا هم ملکی نداری؟
‫نه,
‫وضعت خوب نیست رفیق,
‫اگه می‌خوای توی کانادا بمونی ‫باید شهرت خوبی گیر بیاری,
‫و چنین چیزی توی کبک پیش نمیاد,
‫باید بری استانی که آمریکایی‌ها ‫ به کارشون میاد,
‫یه یارویی رو می‌شناسم که ‫مدیر یه مزرعه کامیونی,,,
‫توی گیج‌تاون نیوبرانزویکه,
‫تابستون‌ها اونجا کار می‌کنم,
‫تو هم می‌تونی بیای,
‫با یه لک‌لک شروع شد,
‫عکسبرداری از غبارهای رنگی متفاوت,,,
‫و بعد با درست کردن یه مونتاژ سایکدلیک,
‫[درون مه، سال 1970]
‫حس می‌کردم متوهمانه به نظر میاد,,,
‫ولی مشخص شد که یه آزمایش ‫ مخفیانه ارتش آمریکا بود,,,,
‫توسط دو، آزمایش عامل نارنجی,
‫یه رسوایی بود,
‫من هم کارگردان مستند بودم,
‫و سپس یه کارگردان مستند خوب شدم,
‫[شرم کانادا، سال 1978]
‫[قتل عام در یخ، سال 1985]
‫وایسین یه لحظه، ‫چه خبر شده؟
‫فکر نمی‌کنم من,,,
‫ضبط می‌کنیم؟
‫چه,,, چه خبره؟
‫حتما فکر می‌کنن روانی شدم,,,
‫یکی از اون اسکیزوفرنیای‌های بی‌خانمان,,,
‫که واسه خودشون می‌چرخن,,,
‫و زیرلب حرف می‌زنن,
‫شاید ایده همینه، ‫که صرفا این که,,,
‫دوربین مشغول فیلمبرداری باشه تا,,,
‫که لئو فایف بیچاره جلوی دوربین,,,
‫بمیره,
‫مالکوم کجاست؟
‫رفته دستشویی,
‫بی‌خیال بابا، کل روز که وقت ندارم!
‫بیا,
‫مالکوم و دیانا,
‫شما قهرمان می‌شین,
‫همه‌تون مایه افتخار کانادا می‌شین,
‫خیلی حرف وحشتناکی زدی لئو,
‫- ببخشید که رفتم, ‫- خوش برگشتی,
‫خیلی‌خب کجا بودیم؟ ‫زود, بریم بقیش,
‫خیلی‌خب، بریم,
‫اسلون؟
‫لئونارد فایف، 22 دسامبر 2023,
‫آره، توی فرودگاه یه ‫ماشین کرایه کردم,
‫دانشکده خوبیه,
‫آره، اونجا یه شغل تدریس گیرم اومده,
‫می‌خوام یه خونه بخرم,
‫یه چند روز دیگه با ماشین برمی‌گردم,
‫نقشه‌ام این بود که,,,
‫خونه‌ی نقاش، استنلی راینهارت بمونم,
‫دوستم از بوستون,,,
‫همراه همسرش گلوریا,
‫استنلی در گدارد تدریس می‌کرد,
‫کمکم کرد که استخدام بشم و یه خونه پیدا کنم,
‫سلام لئو!
‫سلام!
‫- خوش‌اومدی! ‫- خوبه!
‫این بالا, ببین این رو,
‫وای,
‫هی رفیق, ببخشید انقدر طول دادم,
‫بی‌خیالش,
‫این کار جدیده؟
‫آره، آره,
‫به چندتا مشکل خورده بودم,
‫من,,,
‫ولی می‌دونی، خوشم میاد با دست‌هام کار کنم,
‫همیشه همین بودم,
‫و وقتی دنبال الهامم,,,
‫یکم چوب خرد می‌کنم دیگه,
‫دوست دارم قبل این‌که بخوابم تصور کنم,,,
‫که چوب‌ها تمیز و مرتب چیده شدن، می‌دونی؟
‫- بیا, ‫- مرسی,
‫گلوریا,,, گلوریا چطوره؟
‫داخله,,,
‫احتمالا خوابه,
‫آهان، خوابه پس,
‫آره، وای, گمونم داستان طولانیه,
‫من,,, سعی کردم متقاعدش کنم بره دیدن مشاور,
‫حتی گفتم خودم هم همراهش می‌رم,
‫واسه هر چیزی جوابی داره دیگه، ‫خودت می‌دونی,
‫اوهوم,
‫حقیقت اینه که مازوخیسته بابا,,,
‫چون هر چی بیشتر از من ‫و این زندگی متنفر بشه,,,
‫خوشبخت‌تر می‌شه,
‫خیلی‌خب، مازوخیسته پس,
‫آره رفیق, از صحبت کردنش معلومه,
‫فکر می‌کردم معشوقه‌ای چیزی پیدا کرده,
‫بعد جلوی روم بهم خندید و,,,
‫اون شب با ماشین رفتم پلین‌فیلد,,,
‫و بعد,,, با یکی از دانش‌آموزهام خوابیدم,
‫می‌دونی، نمی‌تونی این‌طوری ادامه بدی,
‫خب اگه تا سال دیگه چیزی بهتر نشه من,,,
‫سعی می‌کنم توی نیویورک دووم بیارم,
‫پس دانش‌آموزهایی که تدریس می‌کنی و,,,
‫از اعزام فرار می‌کنی چی می‌شن؟
‫یعنی می‌خوای همین‌طوری ترکشون کنی؟
‫بهم نیازی ندارن,
‫با این‌که من تنها مرد توی مرکزم,,,
‫که توی ارتش خدمت کرده,,,
‫مرز کانادا خیلی نزدیکه,,,
‫می‌تونن پیاده ازش رد بشن,
‫کانادایی‌ها با آغوش باز منتظرشونن,
‫درسته، ولی,,, ولی من و آلیشا چی؟
‫یعنی ما که قراره بیایم اینجا,
‫دارم خودم رو قانع می‌کنم بابا,
‫تازه اصلا آمادگی دیدن نیویورک رو ندارم,
‫- گلوریا, ‫- سلام لئو,
‫استنلی بهم گفت داری میای,
‫یه تماس گرفتن,
‫مادر آلیشا بود؟
‫بهشون گفتم بهشون زنگ می‌زنی,
‫- کجاست تلفن؟ ‫- توی خونه,
‫باهام بیا,
‫ببخشید واسه غذا دیر اومدم,
‫اشکالی نداره,
‫یه چیزی واست درست می‌کنم,
‫- بله؟ ‫- سلام بنجامین,
‫چیزه,,, لئوناردم,
‫ببخشید, تازه الان رسیدم,
‫چه خبره؟
‫استنلی گفت که جسی زنگ زده,
‫الان اوضاع مرتب شده,
‫یه لحظه ترسیده بودیم,
‫کورنل چیزیش شده؟
‫نه، نه، کورنل خوبه,
‫الان راحت گرفته خوابیده,
‫خیلی‌خب، چی,,, چی شده؟
‫- لئو؟ جسیم, ‫- جسی، چی شده؟
‫آلیشا خوبه,
‫امروز بعد از ظهر بچه‌اش افتاد,
‫وای,
‫حالش,,, چیز,,,
‫حالش,,,
‫حالش خوبه؟
‫آره,
‫و چیز,,, جنین,,,
‫جنین,,,
‫دختر بود لئو,
‫ولی سالم نبود، دکتر گفت که,,,
‫ناقص بود,
‫دکتر گلد آدم محشریه,
‫- یهودیه, ‫- زمین خورده؟
‫خیلی زود بعد از ناهار شروع شد,
‫خونریزی داشت و زنگ زدیم آمبولانس,
‫الان حالش خوبه,
‫احتمالا خیره,
‫چون که بچه,,, می‌دونی دیگه,
‫گفت بهت سلام برسونم,,,
‫و بگم که حالش خوبه, فقط خسته‌ست,
‫به نظرت باید که,,, باید که,,,
‫باید که فورا برگردم ریچموند؟
‫یعنی همین امشب برگردم؟
‫لزومی نداره,
‫الان دیگه همه‌چیز تموم و حل و فصل شده,
‫فردا بهت زنگ می‌زنه,
‫فقط شب خوب بخواب,
‫مرسی، مرسی جسی، ‫از بنجامین هم تشکر کن,
‫باشه، شب‌بخیر,
‫هم,,, من می‌رم بخوابم,
‫هی,
‫وای چقدر حیف شد رفیق,
‫چی؟
‫چیکار,,, می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم، اون,,,
‫واقعا بچه رو دوست داشت و,,,
‫و خونه,,, و این‌که، ‫ وای,,,
‫آره,
‫گمونم بهتره صبح زود حرکت کنم,
‫- آره, ‫- آره,
‫خیلی‌خب,
‫بیا اینجا رفیق,
‫بیا بغلم,
‫شرمنده رفیق,
‫تخت‌خواب رو واست مرتب می‌کنم، خب؟
‫باشه,
‫مرسی رفیق,
‫تقریبا سی سالم بود که ‫تصمیم گرفتم پدرم رو پیدا کنم,
‫مادرم اصلا حرفش رو نزده بود,
‫آسون‌تر از چیزی بود که فکرش رو می‌کردم,
‫جدیدا کامپیوترها و بانک ‫داده‌هاشون وارد کار شده بودن,
‫خیلی پیش می‌اومد به این مسیر فکر کنم,
‫فکر کردن بهش و واقعا انجام دادنش,,,
‫دو چیز جدان,
‫«رنج دادن معصومین»,,,
‫در مورد کارهای اسقف مک‌کان,,,
‫و محاکمه‌اش در مونترال بود,
‫نیاز به تعادل تعهد جامعه,,,
‫برای محکوم کردن جلوگیری اقداماتی,,,
‫همچون اقدامات اسقف مک‌کان، ‫با حرفه‌ی مانند وی,,,
‫به عنوان رهبر روحانی‌ای برجسته,,,
‫- شیطان! ‫- و یک آموزگار,
‫تخم شیطان!
‫هیولایی که از جهنم اومده که ‫ معصومین رو بی‌حرمت کنه!
‫گفتم بی‌حرمت کته؟
‫گاییدی! همینه!
‫من رو گاییدی!
‫کودکیم رو تباه کردی!
‫محشریش این بود، که همه یادشونه,,,
‫که هیچ‌وقت دوربین رو برنگردوندی روی قاضی,
‫روی اسقف مک‌کان موند,
‫نیاز خواهد بود که به صورت هفتگی,,,
‫به افسر عفو مشروط گزارش بده,
‫آزادی که این دادگاه رو ترک کنی,
‫[رنج دادن معصومین]
‫[کارگردان: لئونارد فایف] ‫[تهیه‌کننده: اما فایف]
‫خانم‌ها و آقایان، ممنون که تشریف آوردید,
‫مفتخرم که ساکن مونترال,,,
‫یعنی فیلمساز لئونارد فایف رو معرفی کنم,
‫مرسی, خیلی ممنون,
‫هم,,,
‫بیا اینجا اما,
‫همسر و شریکم در زندگی و هنر,,,
‫اما فایف,
‫بدون اون من هیچی نیستم,
‫اون یکی احتمالا,,, چی بود اما؟
‫دو سال روش کار کردیم؟
‫ممنون, لطف دارین,
‫تبریک می‌گم بابا,
‫چی؟
‫من پسرتم, کورنل,
‫- این کیه؟ ‫- پسر آلیشاست,
‫درسته,
‫من پسرتم,
‫من پسری ندارم,
‫بهم نزدیک نشو,
‫مادرت چطوره؟
‫خوبه,
‫ازدواج کرده,
‫هنوز توی ریچمونده,
‫دو تا بچه دارن و زندگیش خوبه,
‫تو چی؟
‫- ازدواج کردی؟ ‫- آره,
‫توی دانشگاه ویرجینیا کار می‌کنم,
‫بخش مدیریت,
‫- توی ریچمونده, ‫- شارلوتزویل,
‫پس اصلا بهت نگفته بود؟
‫خبر داشتم، به نوعی,
‫نمی‌دونم چی بگم,
‫ببخشید که مجبور شدی چنین چیزی رو تجربه کنی,
‫خوشحالم که پیداش کردم,
‫می‌دونی من,,,
‫چیزی که لازم بود رو دیدم,
‫چی بود؟
‫هم,,,
‫می‌تونم با تو در ارتباط باشم؟
‫آدرس ایمیلی داری که بهم بدی؟
‫نامه الکترونیک,
‫آره البته که ایمیل دارم,
‫تازه دارم کار با کامپیوتر رو یاد می‌گیرم,
‫از مونترال خوشت میاد؟
‫آره,
‫ما زندگی مشترک محشری داریم,
‫بهم وفاداره,
‫با هم خوبیم,
‫از صحبتمون بهش می‌گی؟
‫می‌بینم که چی می‌شه,
‫مطمئنی که صرفا خوابه؟
‫خیلی خسته‌ست,
‫تمام مخلوقات با یک دانه سلول انرژی ‫ آغاز شدن,,,
‫که منفجر شده و تبدیل به کیهان شده,
‫سرطان هم به همین شکل درست می‌شه,
‫یه سلول تنها و سرکش غده‌ای ‫ رو شکل می‌ده که متاستاز می‌کنه,,,
‫و هدفش بلعیدن بدنه,,,
‫و در نهایت هم اون رو می‌بلعه,
‫بسه دیگه، می‌خوام که برین,
‫گفتین که قراره یه ادای احترام باشه,
‫ما با سی‌بی‌سی قرارداد داریم,
‫کیرم توی قراردادتون,
‫تصمیم با خودش بوده,
‫اصلا نباید موافقت می‌کردم,
‫داره بیدار می‌شه,
‫- استنلی؟ ‫- نه,
‫گلوریام,
‫واست یه پتوی اضافه آوردم,,,
‫چون وقتی آتیش خاموش بشه ‫ اینجا سرد می‌شه,
‫مرسی,
‫باز هم چوب هست که بندازم توی آتیش؟
‫هست,
‫آهان, خوبه,
‫امیدوارم سر و صدای صحبتم با ‫استنلی خوابت رو نپرونده باشه,
‫صدا از دیوارها رد نمی‌شه,
‫الان خوابیده؟
‫از دید کل دنیا مُرده,
‫اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم ‫ بیدارش کنم, و نمی‌خوام هم بکنم,
‫می‌خوای ولش کنی؟
‫آره، احتمالا,
‫که بری پیش یکی دیگه؟
‫که زندگی جدیدی شروع کنم,
‫خب به سلامتی زندگی جدیدت,
‫این دیگه ترسناک بود,
‫مطمئنی حالش خوبه؟
‫نه، حالش خوب نیست,
‫دیگه باید ببرمش,
‫فقط می‌خوام این درد تموم بشه,
‫اوهوم,
‫اشتهای سرطان,
‫کلی افکار جدید به سرم زده,
‫افکار محشر,
‫کافیه,
‫فقط,,, جمع کنین و برین,
‫بیا,
‫فکرش هم نکن,
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب,
‫خوبم,
‫هی,
‫این رو ببر توی اتاق خواب,
‫چی می‌خوای؟
‫داریم وسایلمون رو جمع می‌کنیم,
‫کاری از دست ما برمیاد؟
‫نه,
‫برید فقط,
‫یه برچسب فنتانیل می‌زنم,
‫بقیشون چی داشتن؟ ‫مردهایی که بهشون احترام می‌ذاشتم,
‫من چیکار نکردم که استنلی و رالف و نیک کردن؟
‫توی ارتش خدمت کردن,
‫شصت و هفت,
‫دوباره,
‫صد و سی و هشت,
‫خیلی‌خب، بعدی,
‫[آرامش و عشق]
‫این رو بگیر,
‫آقای فایف، لباس بپوش,
‫طبقه پایین بیا دیدنم,
‫حدود نود و شش,
‫بشین,
‫اسمت چیه؟
‫لئونارد فایف,
‫تاریخ تولد,
‫گمونم همه‌اش اونجا هست,
‫می‌خوام مطمئنم این پرونده خودته,,,
‫و واسه یه احمق دیگه نیست,
‫هم,,,
‫بیست و هفتم مارس,,,
‫بیست و هشتم مارس 1942,
‫محل اقامت,
‫استرافورد، ماساچوست,
‫آقای فایف,,,
‫شما همجنس‌گرایید؟
‫نه قربان,
‫نه,
‫نه قربان، نه، نه,
‫کافیه,
‫تو 1-وای هستی آقای فایف,
‫یعنی فقط وقتی اعزام می‌شی,,,
‫که کل نیروها واسه اعزام بسیج بشن,
‫این فرم رو بگیر و به گروهبان گزارش بده,
‫وسایلت رو جمع کن و برو خونه,
‫تا چند روز دیگه برگه اعزامیت ‫با نامه واست ارسال می‌شه,
‫- آقای فایف؟ ‫- هوم؟
‫خیلی بزدلی,
‫[دو راهی کانادا و ماساچوست]
‫احساس می‌کرد که انگار به سمت ‫ سیاهچاله‌ای کشیده می‌شه,,,
‫که حتی نور هم نمی‌تونه ازش فرار کنه,
‫در مقابل کشش‌اش مقاومت کرد,
‫سعی کرد که اینجا بمونه,,,
‫وسط مرز یه کشور و کشوری دیگه,,,
‫بین گذشته و آینده,
‫حین عصر چیزی در گلویش لرزید,
‫نفسی کشید,
‫بدنش تکانی خورد,,,
‫انگار که می‌خواست برگی خزانی را بندازد,,,
‫یا پری را,
,اوه، کانادا
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫[به یاد راسل بنکس 1940 - 2023]