‫دفتر رئیس
قسمت ۹
گلی مصنوعی، با ریشه‌های پوسیده
,اان یادم اومد که همیشه یه چیزی برام سوال بوده
‫بابانوئل فقط لباس قرمز می‌پوشه؟
,چه سوال خوبی پرسیدین
,,,‫یه بار از مادرم دربارهٔ یه چیزی به اسم «بابانوئل سیاه‌» شنیدم
‫ولی شخصاً وقتی به بابانوئل ‫ فکر می‌کنم، یاد قرمز می‌افتم,
,پس اینطوریاست
‫میگن قرمز رنگ شور و عدالته,
‫البته من از رنگ قرمز متنفرم, خیلی تو چشم و مبتذله,
عه، جدی؟
‫ اینجا تو دفتر رئیس، فقط شونه‌هاشو ماساژ میدم و گپ می‌زنیم,
‫کِی قراره بالاخره بهم یاد بده چطوری بجنگم؟
‫زود باش دیگه، محکم‌تر!
ایـ ـ اینجوری بهتره؟
‫محکم‌تر!
‫اینجوری؟
‫محکم‌تر!
‫محکم‌تر، محکم‌تر، محکم‌تر، محکم‌تر، محکم‌تر، ‫محکم‌تر بزن، لعنتی!
!دیـ ـ دیگه محکم‌تر از این نمی‌تونم
‫رئیس تتسودومه، برای چه چیزی داری منو آزمایش می‌کنی؟
‫اگه جلوی زن‌ها و بچه‌ها دست‌دست کنی، ‫بدجوری به دردسر میفتی،
‫پس حواست رو جمع کن,
,‫ ناماتامه فومی از کلاس ۱۰ می‌خواد تو رو بکشه
می‌خوای برای اون آماده بشی، بابانوئل؟
,,,‫همین که اجازه میدی درد روت اثر بذاره
‫نشون میده که تو عرضۀ جنگیدن نداری,
اون دانش‌آموز از کلاس ۱۰؟
,خوب می‌دونم اوشیبو چه نقشه‌هایی می‌کشه
،اگه به خاطر اینکه بچه‌ست، تردید کنی
‫قبل از اینکه بفهمی چی شده، کشته میشی,
‫قبل از اینکه بتونه تو رو بکشه، بکشش,
‫باشه؟
‫تو دیگه چه جور مدیری هستی؟
‫آخ!
‫با حس جنگندگی با اون بچه روبرو شو!
‫اون حس جنگندگی چیزیه که بهش نیاز داری,
حق نداری پاتو از این اتاق بذاری بیرون، تا وقتی ,,,که بتونی بدون این که جلوی خودتو بگیری
,این پیرزن نحیف رو بزنی
‫مـ ـ من نمی‌تونم این کارو انجام بدم!
‫تو با سالمندا طوری رفتار می‌کنی که انگار پیر و فرتوت شدن,,,
‫و با بچه‌ها طوری که انگار نوزادهای درمانده‌ان,
,,,تا وقتی که روی سن آدما حساس باشی
‫نمی‌تونی با هرچی که تو چنته داری ,باهاشون روبه‌رو بشی
‫حمله کن بابانوئل,
,,,اگه تو نزنی
!پس خودم می‌زنم
این چی بود؟
‫این یه تصویر ذهنی از جوونیش بود؟
‫مـ ـ من می‌خوام یه بابانوئل قوی باشم!
‫نمی‌فهمم که مشت زدن من به تو,,,
‫چطوری می‌تونه منو به این هدف نزدیک‌تر کنه!
,,,‫یعنی می‌خوای یه آدم بالغ خوب و درست بشی
‫بدون اینکه هیچ‌وقت به کسی آسیب بزنی یا دستاتو کثیف کنی؟
‫ای جوون احمق!
,این آدم,,, احتمالاً می‌دونست قراره چه اتفاقی بیفته
,,,انگشتی که رئیس زد شکوندش ,سیاه و بی‌حس شده
نه می‌تونم گونۀ چروکش رو حس کنم ,و نه دندون‌هاشو
,,,توجه نکردن به درد خودم و دیگران
,,,,قسمت‌بندی کردن,,, و عمل کردن
‫مثل یه آدم بزرگ!
‫چه رنگ خوبی، بهت میاد,
‫یه نگاه بنداز,
!بابانوئل سیاه شدی
‫نگران نباش, از اولم دندون نداشتم,
,هیچ آسیبی بهم وارد نشد
‫رئیس,,, رئیس، خیلی معذرت می‌خوام! من,,,
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟ خودم گفتم منو بزنی,
‫فکر کنم بتونیم اینو اولین قدمت ‫به سوی بزرگسالی حساب کنیم,
‫آفرین بهت!
‫این قلبمو بیشتر از هر توهینی که ‫می‌تونست بهم بکنه، به درد آورد,
‫اون آدم بزرگ قوی‌ای که سعی دارم بشم,,,
‫بابانوئل قوی,,,
‫تنها راهش اینه که اونقدر سیاه بشم ‫که یه پیرزن رو بزنم؟
‫حس می‌کنم دری رو باز کردم که بهتر بود ‫هیچ‌وقت باز نمیشد,
اگه حینی که بابانوئل سیاه باشم با بچه‌ها تعامل کنم چی میشه؟
‫دفعۀ بعد که تبدیل میشم، امیدوارم ,دوباره مثل همیشه قرمز باشم
‫ّبـ ـ ببخشید!
‫فکر کنم همدیگه رو قبلاً دیدیم!
‫می‌دونستم!
‫سلام، من ناماتامه‌ام!
‫منو یادت میاد؟
‫من دوستای زیادی ندارم، ‫واسه همین زود شناختمت!
‫سلام!
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫آره، خیلی گذشته!
‫داشتی ازم دوری می‌کردی؟
!نه والا
،بازم همون آش و همون کاسه ،همون احساس شدید! مهم نیست چقدر تمرین کنم
!همیشه از رو در رویی با این دختره می‌ترسم
!نذار روت تاثیر بذاره،‌ ساندا
‫راستی،
‫ناماتامه-سان، تو همیشه با خودت گیاه‌های کمُرده رو این‌ور اون‌ور می‌بری؟
‫یه جورایی خجالت‌آوره,
,وقتی کنارمن، احساس امنیت می‌کنم
,ازشون خوشم میاد
‫وقتی تو محوطۀ مدرسه قدم می‌زنم،
‫همیشه دنبال گیاه‌های نیمه‌جون می‌گردم,
‫البته امروز زیاد خوش‌شانس نبودم,
‫گیاهای نیمه‌جون؟
‫چرا ازشون خوشت میاد؟
,من توی کلاس ۱۰‌ـم، کلاسی که بچه‌هاش آدم‌بزرگا رو کشتن
‫میگن همه‌مون یه جامون می‌لنگه,
,,,به خودم اومدم و دیدم دارم دنبال این دختره میرم
‫و اون از یه جای سایه‌دار، نمور و خلوت می‌رفت یه جای دیگه,
,‫ ناماتامه فومی از کلاس ۱۰ می‌خواد تو رو بکشه
‫اگه قرار باشه این کارو بکنم,,, الان بهترین موقع‌ست!
‫حس می‌کنم دیگه راه برگشتی به آدم قبلی نیست،
‫مثل یه قطره جوهر سیاه که پخش میشه و کل آب رو رنگی می‌کنه,
‫بابانوئل سیاه کوتاه نمیاد، حتی جلوی یه بچه,
‫این شخص یه آدم بزرگ رو کشته!
‫بچه‌های بد باید تنبیه بشن,
‫الان بهترین وقت و مکانه که تغییر شکل بدم و,,,
‫اینجا رو! یه عالمه برگ پاییزی پیدا کردم!
‫امروز شانسم گرفته!
‫زود باش، لمسشون کن!
‫ها؟ من؟
‫چشماتو ببند و برگ‌ها رو حس کن,
‫تا حالا زیاد به این فکر نکرده بودم که چرا این‌قدر از ,گل و گیاه‌های پژمرده خوشم میاد
‫حسی که وقتی کل رطوبتشون رو از دست دادن دارن,,,
‫وقتی رگ‌ها و ساقه‌های نحیفشون رو لمس می‌کنم,,,
‫شاید منو یاد دستای مادرم می‌ندازن,
‫جوان‌سازی دست‌ها یه چالش خیلی بزرگه که به این راحتی‌ها ,نمیشه حلش کرد، حتی تو این دور و زمونه
،مامانم با جراحی پلاستیک، شبیه یه دختر 20 ساله شده بود
‫ولی فقط دست‌هاش مال یه آدم چهل و چند ساله بود,
‫حتی از همون موقعی که تو مدرسه ابتدایی بودم,,,
‫هربار که به خونه برمی‌گشتم، چهره مادرم یه جوری دیگه شده بود,
‫یه چیز خیلی معمولیه که همه انجامش میدن، فومی,
‫دندونت خراب میشه، میری پیش دندون‌پزشک,
‫چروک میشی، میری پیش جراح پلاستیک,
‫زیبایی و جوونی,,,
‫تو این دوره زمونه، مهمترین دارایی‌هات هستن, متوجهی چی میگم؟
‫چشمام رو از مادرم به ارث بردم, فکر کنم,
‫البته!
,,,چون کپی مامانم بودم و نمی‌خواستم لبخندی که قبلاً
,داشته رو فراموش کنه، باید همیشه می‌خندیدم
,هر روز توی خندیدنای الکی ماهرتر می‌شدم
‫پدر و برادرم ترکمون کردن چون از این آدم می‌ترسیدن,
,,,‫تنها چیزهایی که خانپاده‌مونو سرپا نگه می‌داشت
‫لبخند من و دستای مادرم بود,
‫جوونی بزرگترین ثروت یه ملته!
,,,هروز جوون‌تر و قوی‌تر شو
‫ من میرم حموم,
‫همینجا باش، باشه؟
,,,با‫ داروسازی ایتاگاکی
,باشه، باشه
‫مامانم هی قرص بیشتری می‌خورد,
‫اونقدر زیاد که فکر کردم دیگه نمی‌تونه اینجوری ادامه بده,
قرص‌های جوان‌کننده
‫یه جوری باید جلوشو می‌گرفتم,
‫مامان، گوش کن,
‫مطمئنی این اواخر حالت بد نشده؟
‫خوبی؟
‫چی شده؟
‫چرا یه همچین سوال احمقانه‌ای می‌پرسی؟
,,,آ ـ آخه
!‫خیلی دوستت دارم، مامان
!نگرانتم
‫تو دختر خیلی مهربونی هستی,
,بهم حق بده که نگران بشم
,,,آخه ببین بدنت چقدر سبک شده
‫مامان؟
,‫متاسفم، فومی-چان
‫نمی‌خواستم بترسونمت,
,,,‫ولی ببین، فومی-چان
‫با انجام این کار,,,
‫تمام بدنم,,,
!الان دیگه جوونه
‫دیگه نمی‌تونستم این دست‌ها رو تحمل کنم,
,,,‫یه دختر جوان و سرزندهٔ ده ساله مثل تو
,هیچ‌وقت نمی‌فهمه چه حسی داشتم
,,,‫وقتی دستای مادرم و لبخندم از بین رفت
‫انگار دیگه,,,
,بودنم تو اون خونه هیچ فایده‌ای نداشت
,,,‫عجیب اینه که
وقتی مُرد، یه رگه‌هایی از خوشحالی قدیمش ,به صورتش برگشته بود
‫به خاطر همینه از کاری که کردم پشیمون نیستم,
‫اگه پیر شدن تو این کشور این قدر درد و رنج برای مردم میاره,,,
‫پس بهتره زودتر به رنج‌شون پایان داد,
‫وقتی این‌جوری به بزرگ‌ترها فکر کردم,,,
,,,‫یهو به خودم اومدم و دیدم داخل کلاس ۱۰ـم, ولی
‫کاش می‌تونستم یه بار دیگه دستای مادرم رو لمس کنم,
‫اون,,,
,‫دستای بزرگ و چروکش
,,,‫دستش تمام این مدت داشت تکون می‌خورد
,انگار دنبال یه چیزی می‌گرده
,واقعاً سعی داره مادرشو به یاد بیاره
,,,‫ناماتامه-سان
‫ممنون که بهم گفتی,
!باز دوباره گند زدم
!بدنم زودتر از مغزم عکس‌العمل نشون داد
‫جلوی دختری که دربه‌در می‌خواد بابانوئل !رو بکشه، تبدیل به بابانوئل شدم
!قراره اوضاع به فاک بره
!بعداً توی کافه‌تریا همو می‌بینیم
!‫باشه! بعداً می‌بینمت
‫اون دست منو نگه داشته بود تا اینکه من کشیدمش,
‫داره چیکار می‌کنه؟ داره وانمود می‌کنه که نفهمیده؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، اسمتو نپرسیدم,
‫سا,,,
!اگه اسممو بهش بگم، دیگه رسماً می‌فهمه
‫ساندا,
,,,‫ساندا-کون
,مشتاق دیدنت توی مراسم اوج نوجوانی هستم
,خیلی منتظرشم
‫که تو رو بکشم,
‫این رسماً اعلان جنگ بود,
‫می‌خوای منو بکشی، ناماتامه؟
,,,‫تو هی بزرگترا رو می‌کشی
‫چون می‌خوای گذشته‌تو با مادرت فراموش کنی، نه؟
‫من به خودم قول دادم آرزوی هر بچه‌ای رو با همهٔ توانم برآورده کنم!
‫من با یه بچه نمی‌جنگم,
!دیگه نمی‌خوام بابانوئل سیاه بشم
‫در این صورت,,,
‫فقط بايد تحمل كنم كه توسط يه بچه سلاخی بشم!
!خلاصه که قضیه اینه
‫به من شلیک کن,,,
‫آمايا!
!بهم ‫شلیک کن
!زود باش، شلیک کن! بزن سوراخ سوراخم کن! این فقط تمرینه
!حتی یاگیودا سنسی هم برای آموزش دادن بهت اومده
,‫ببین، من هنوز از لحاظ فنی دشمنت حساب ميشم
‫یه دقیقه صبر کن!
!بیا یه نفس عمیق بکشیم
‫می‌دونم مغرورانه رفتار می‌کنم,,,
,‫ولی من هم به اندازهٔ یه بچه ترسیدم
,‫شاید بهتر باشه بدی فویومورای فولادزره این کارو بکنه
‫هی، بابانوئل که نمی‌میره، درسته؟
‫آره، فکر کنم, مسئله اینه که منم مثل بقیه درد رو حس می‌کنم,
‫خب,,, مراقب باش، انداختنش کار بدیه,
,گلنگدن رو بکش و یه تیر بذار تو لوله
!صبر کن، چی؟
،‫با دست چپت دور دست راستت بگیرش
‫بازوهات رو صاف نگه دار,,,
‫با دو چشم باز با دقت نشونه بگیر,
!‫صبر کن,,, یه لحظه، نمی‌خوام! نمی‌خوام
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫احتیاط: صدای بلند
‫کافی نیست! باید اون حس نیت کشتن رو حس کنم!
!به قصد کشت بهم شلیک کن، آمایا
!نمی‌خوام بابا
,‫به من اعتماد کن، غمت نباشه
,‫من این یارو رو هزار بار زدم و هنوز زنده‌ست
‫مشکل این نیست!
‫اگه لگدش برات زیاده، یه کوچولو آرنج‌هات رو خم کن,
‫من کلی گلوله آوردم,
‫ولی,,,
،من از اضافه‌کاریِ بدون حقوق خوشم نمیاد !زود باش شروع کن به شلیک کردن
‫این دفعه به سرم شلیک کن، آمایا! خوب نشونه بگیر!
‫شلیک کن، آمایا!
‫از پسش بر نمیام!
!‫آمایا، به کمکت نیاز دارم! نمی‌تونم بذارم ناماتامه منو بکشه
خب اگه کشته نمیشی، پس مشکلت چیه؟
!معلوم نیست چه اتفاقی ممکنه بیفته
!‫ناماتامه یه بچه‌ست
!منم بچه‌ام لعنتی
!‫دقیقا! تو یه بچه‌ای و بهترین دوستمی
‫باید یه بابانوئل بشم که اینقدر قوی باشه,,,
‫که حتی یه بچه مثل اون هم نتونه بکشتش!
‫باید اوشیبو رو شکست بدم و اونارو برگردونم!
!و روزهای معمولیِ فویومورا و اونو رو برگردونم
,همیشه می‌دونستم
!آدم‌بزرگا بدترینان
!‫خیلی‌خب! روت حساب می‌کنم
!حداقل قبلش یه «ببخشید» یا «ممنون» بگو
,,,‫خودتو بذار جای من، فکر کن مجبوری برای کمک به دوستت
!بهش شلیک کنی
!درد داشت
‫خیلی می‌سوزه! واقعاً حسش کردم!
‫یه لحظه فکر کردم رفتم اون دنیا!
!آفرین آمایا، دوباره انجامش بده
هان؟
!‫تمومش کن، لعنتی! من دیگه نیستم
‫دیگه فشنگ نمونده,
‫بچه‌ها ممکنه یه شبه بالغ و قوی بشن,
‫بالاخره تموم شد,
‫بچه‌ها خیلی سخت‌جونن,
,,,ناماتامه فومی
‫من باهات نمی‌جنگم، ولی نمی‌ذارم تو منو بکشی!
‫آمایا,,,
‫ممنونم,
‫ممنون بابت غذا!
‫شما فسقلی‌ها خیلی سریع یاد می‌گیرین! !رامن به حساب منه، بخورین
!تو ۱۴ سالگی بالای ۱۰۰ بار با اسلحه شلیک کردم !حس می‌کنم از جنگ برگشتم
,‫ها؟ انقدر نازنازی نباش
,تو که ببند دهنتو
!تو منو آدم‌کش کردی و رفیقمو سوراخ‌سوراخ کردی
!کم‌کم دارم روانی میشم
‫این آموزش تا کی قراره ادامه داشته باشه؟
‫و تو چی، ساندا؟ اون همه سوراخی که تو تنت ایجاد کردم چی؟
‫حالشون چطوره؟
‫بیشترِ آسیب‌هایی که وقتی بابانوئلم می‌بینم، ,وقتی بچه میشم خوب میشن
,‫البته آسیب‌های خیلی عمیق ردشون می‌مونه
,پس منظورت اینه که آسیبات به راحتی خوب میشن
‫ولی زخم‌های روحیِ من احتمالاً تا ابد موندگارن، نه؟
,‫خب، به گمونم آره
,واقعاً متاسفم، آمایا
,آموزشِ بی‌رحمانه مثل این درست نیست
‫از دیدِ من، تو نمی‌خوای یه بابانوئل قوی بشی،
‫فقط می‌خوای یه مردِ قوی بشی,
‫داری اشتباه می‌کنی، آمایا! من فقط دارم سعی می‌کنم این چیزا رو بفهمم!
!چیکار می‌تونم بکنم تا یه بابانوئل عالی بشم
‫این دوتا دارن منو گول می‌زنن که بهشون غذا بدم، مگه نه؟
‫ببخشید, من واقعاً تو این کار افتضاحم,
‫اشکالی نداره,
‫تو همیشه از لاک زدن بدت میومد، مگه نه؟
,‫می‌گفتی انگار سر انگشتات طلسم میشن
,‫آره، خب
,‫ولی فردا مراسم اوج جوانی‌ـه
,‫فکر کنم یه روزو بتونم تحمل کنم
,‫ممنونم که اینکارو به خاطر من می‌کنی
,خیلی برام ارزش داره
فردا,,, چه ساعتی باید بیام اینجا؟
نظرت چیه که فردا بیرون همو ببینیم؟
‫اوهوم، باشه,
‫مشکلی نیست,
,پس ساعت ۴ جلوی در ورودی منتظرتم
‫فهمیدم,
‫چرا؟
چرا هروقت سکوت طولانی میشه اینطوری بهم زل می‌زنه؟
,عیبی نداره اگه بهم بخندی
,واقعاً تو این کار افتضاحم
,هیچ‌وقت بهت نمی‌خندم
وتو هر کاری رو که انجام میدی، با تمام وجودت انجام میدی ,دیگه نمی‌تونم مثل قدیم سربه‌سرت بذارم
‫چرا نتونی؟ چون بزرگ شدی؟
‫فقط این نیست,
‫چون ازت خوشم میاد، فویومورا,
‫منم ازت خوشم میاد,
,اونقدر زیاد که وقتی گم شدی مثل یه دیوونه دنبالت می‌گشتم
،می‌خواستم اینو روز مراسم اوج جوانی بهت بگم
,ولی «ازت خوشم میاد» من با تو خیلی فرق داره
,به گمونم
فرق داره؟ چه فرقی؟
‫بیا یه بار برای همیشه اینو بفهمیم,
,,,‫فویومورا-سان
‫وقتی منو لخت می‌بینی، چه حسی بهت دست میده؟
,اگه تو رو لخت ببینم، شرط می‌بندم قلبم تند تند می‌زنه
,‫خیلی خوشحال میشم و مغزم کاملاً هنگ می‌کنه
,,,ولی
‫برای تو اینطوری نیست، مگه نه؟
!‫امکان نداره! تو همچین حسی نداری
‫مطمئنم اگه منو لخت ببینی هیچ حسی بهت دست نمیده!
‫این درست نیست!
‫لباس‌هاتو دربیار تا بفهمیم,
‫چی؟
!خیلی‌خب
،می‌ترسیدم سکوت سنگینی بشه
,‫برای همین یه چیزی پروندم
‫ما که خیلی وقتا جلوی همدیگه لخت شدیم,,,
‫خیلی زیاد,
,‫یه جورایی حس می‌کنم دارم یه کار اشتباهی می‌کنم
‫انگار یه بچه رو مجبور کردم جلوی یه آدم بزرگ لخت بشه, ‫معذرت می‌خوام,
‫اینجوری نیست,
‫ولی مسئله اینه که,,,
,,,‫با اینکه هر دومون ۱۴ ساله‌ ایم، تو دیگه بالغ شدی
,‫ولی من فقط یه بچه‌ام که قد بلندی داره
‫حس می‌کنم داری منو جا می‌ذاری,
,‫تو خیلی زیبایی، فویومورا-سان
,‫راستشو بگو که چه حسی داری
,,,همونطور که حدس می‌زدم
ساندا-کون کسیه که دوستش داری، مگه نه؟
!این حرفا چیه که می‌زنی؟
,,,همه‌ش بحث «عشق» و «نفرت» و این چیزا می‌کنی
‫وقتی بزرگ میشی، همهٔ دغدغه‌ت این چیزا میشه؟
‫وقتی من نبودم، دوستای زیادی پیدا کردی، درسته؟
‫این خیلی عالیه,
‫پس من قرار نیست از این بابت ازت دلخور باشم,
!درسته! ما فقط دوستیم
از این بحث بچه بودن و آدم‌بزرگ بودن !و مرد و زن بودن حالم بهم می‌خوره
!‫حالم بهم می‌خوره
‫فویومورا-سان؟
!بیخیال آمایا، خواهش می‌کنم از دستم عصبانی نشو
‫منو تنها بذار! نمی‌خوام یه مدت باهات حرف بزنم!
ها؟
‫داری چیکار می‌کنی، فویومو,,, هان؟ چرا لختی؟
‫من یه بچه ننهٔ بدبختم که لخت فرار کردم، ساندا,
‫اونو رو برگردون,
‫خواهش می‌کنم,
,‫اولین آرزویی که یکی به عنوان بابانوئل ازم کرد این بود
‫اونو کجا رفته؟
‫اصلاً دیگه برمی‌گرده؟
اصلاً آدم‌بزرگا می‌تونن دوباره بچه بشن؟
‫اگه بابانوئلی، برش گردون!
‫تو به من قول دادی!
‫فویومورا,,,
,,,‫توانایی این که یه قیافهٔ عذاب‌کشیده رو باحال نشون بدی
‫یه جورایی مزیت آدم‌بزرگ‌هاست، نه؟
,,,‫میشه به عنوان دوتا آدم‌بزرگ ازت بپرسم که
چی آزارت میده؟