رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
ده دقیقه بیشتر نمونده
وزن لحظه‌ای اعلام می‌شه
مساوی‌ایم!
وای نه,,,
هر دو تیم ۴۰۰ کیلو آوردن
۴۰۰ تا آوردیم! ببین، دقیقاً ۴۰۰ تا!
بزن بریم!
اون لحظه که گفتن هر دو ۴۰۰ آوردیم,,,
فقط یه چیز تو ذهنم بود: «باید ببریم,»
واقعاً ۴۰۰ تاست؟
هردومون ۴۰۰ آوردیم!
اون عدد واقعاً منو به هم ریخت
با خودم گفتم نکنه کم آوردیم؟ یه لحظه ترس افتاد به جونم,
ولی ما جنگجوییم، تا نبریم، نمی‌ایستیم,
داره عقب می‌ره! ببندش به میله!
۸ کیسه
هی فشار می‌دادم، ولی اصلاً تکون نمی‌خورد
همون موقع، اورگیل پرید وسط,
بده من، من انجامش می‌دم,
آفرین، ادامه بده, یک، دو,,,
نقشم این بود که فشار بیارم، بدوم، بکشم,,,
انخ اورگیل رزمی‌کار MMA
,,,کیسه‌ها رو با قدرت و سرعت جابه‌جا کنم,
همه‌چی باید سریع و انفجاری می‌بود,
آفرین، ادامه بده, یک، دو,,,
-یک، دو,,, -باشه,
یک، دو!
دمتون گرم بچه‌ها!
فقط یه چیز تو ذهنم بود: ادامه بده، ادامه بده,
تا وقتی وقت هست,,,
ادامه دادم، با اینکه از خستگی داشتم می‌بریدم,
زانو‌هام دیگه داشتن می‌لرزیدن،
ولی بازم فشار آوردم,
عالی بود, ادامه بده,
پایین‌تر!
وقتی دیدم دیگه جعبه‌ای سمتم نمیاد,,,
واقعا دلسرد شدم
چون دیدم مغول‌ها با چه سرعتی دارن می‌رن جلو،
ولی هنوز هیچ جعبه‌ای بهم نرسیده بود,
فهمیدم تنها کاری که ازم برمیاد اینه که با صدام کمکشون کنم,
ادامه بده، عالی بودی منی!
آفرین مارک! بجنب جاستین!
بزن بریم! عالی بودین بچه‌ها!
هی! این‌ور!
عالی بودین! ادامه بدین!
پایین‌تر!
دمتون گرم بچه ها
خسته نباشین!
وقتی صدای تشویق و فریاد رابین رو شنیدم، واقعاً روحیه گرفتم,
چون من و جاستین واقعاً داشتیم از نفس می‌افتادیم,
نفس‌هام بریده بود، کامل,
چون ده دقیقه‌ی اول رو با تمام توان رفتم جلو,
جعبه‌ها زیاد بودن، کار واقعاً سنگینی بود,
لعنتی!
یک، دو!
یک! دو!
۷ کیسه
-یک! دو! -یک! دو!
-برو توش, نه، بذار خودم برم, -باشه,
زیادی به خودت فشار نیار,
خب، یک، دو، سه,,, بالا!
-ببرش! بزن بریم! -آماده‌ای؟
-یک، دو، سه,,, بالا! -یک، دو، سه!
یکی دیگه!
بزن بریم!
-یکی دیگه ری، یکی دیگه! -یکی دیگه!
-یک، دو، سه,,, بالا! -یکی دیگه! بزن بریم!
آره! عالی بود!
آره! بقیش با من، برو!
دمتون گرم بچه‌ها,
یه دقیقه مونده,
خب، بجنب!
یه دقیقه مونده، بجنب!
بزن بریم منی!
ادامه بده!
زود بفرستش پایین!
بریم دوباره بیاریم؟ نه دیگه چیزی نمونده!
گاری رو بفرست پایین!
مراقب باش!
هل بده!
سه، دو، یک، حرکت!
-هل بده! بجنب، سریع‌تر! -ده ثانیه مونده!
بجنب! همه یه دونه بردارین و پرت کنین! سریع!
بس کنین,
بازی تمومه
فکر کنم دیگه کافیه، نه؟
دمت گرم داداش,
-خسته نباشین بچه‌ها, -دم تیم گرم,
عالی بود,
دمتون گرم بچه‌ها
مرحله‌ی دوم فیزیکال: آسیا,,,
مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته,
نتیجه‌ی رقابت مغولستان و فیلیپین,,,
الان اعلام می‌شه,
فیلیپین,,,
آفرین!
-خسته نباشین بچه‌ها, -۱۲۹۰ کیلوگرم,
فیلیپین ۳ جعبه، ۵۷ کیسه
مغولستان,
☠ فیزیکال آسیا ☠
قسمت چهارم : دعاهای ناامیدانه
مغولستان
-آره! -۲ هزار کیلو!
مغولستان ۲۰ جعبه، ۵۰ کیسه
آره، اون بخش رو با تمام توان انجام دادم،
ولی بازم کافی نبود,
از این بابت ناراحتم
ما فقط از نظر حجم کم آوردیم، همین,
نمی‌شه تقصیر رو انداخت گردن کسی,
فقط می‌خوام به تیممون بگم که واقعاً تلاش کردیم,
باختن واقعا سخته
ما بردیم چون تیم بودیم و هرکسی نقش خودش رو عالی اجرا کرد,
آماده‌ایم برای هر چالشی که جلو رومون باشه,
-جنگجوها، آماده شین! -آماده!
فکر کنم قراره,,,
سوپربون رزمی‌کار موی‌تای
,,,یه کشتی غرق‌شده رو نجات بدیم,
یا بکشیمش بیرون از آب,
-شاید حتی مجبور شیم بریم زیر آب, -هیچ‌چی معلوم نیست,
ولی شاید واقعاً همین باشه,
اگه شنا باشه، صد در صد می‌بریم,
راستش من یه پری‌مردم که تبدیل شدم به انسان!
-بیاین جیمز رو ببندیم و بندازیم تو آب,,, -خب، حسابی خوش می‌گذره بهشون,
فقط بگو می‌خوای منو بکشی دیگه!
دارن خوش می‌گذرونن,
ما هیچی از تیم‌های دیگه نمی‌دونیم،
چون دیروز تمام وقت درگیر مسابقه‌هامون بودیم,
از تایلند هیچ شناختی نداریم,
-نه, -درسته؟
-اصلاً بازی‌شون رو ندیدیم, -هیچ اطلاعاتی نداریم,
نمی‌تونم اون یارو رو حدس بزنم,
دقیقا همین طوره
یه مهره‌ی ناشناخته‌ست,
-شاید یه غول باشه, -شاید خیلی قوی باشه,
آره، نه؟
اون یارو کشتی‌گیره، پس هم قدرت داره هم تکنیک,
آره، کشتی‌گیر فرنگیه,
جار ورزشکار کراس‌فیت
کنجکاوم ببینم اون کراس‌فیتره کیه,
-توی مسابقات کراس‌فیت بوده, -پس استقامتش باید بالا باشه,
اون‌ور حسابی خوش می‌گذره بهشون,
داشتن بی‌وقفه می‌خندیدن,
چوی سونگ‌یون ورزشکار کراس‌فیت
انگار اومده بودن تعطیلات,
اصلاً جدی نمی‌گرفتن مسابقه رو,
آدمایی که این‌طوری‌ان معمولاً زود حذف می‌شن,
همه‌ش فیلم بود,
ما که بی‌خیال نشده بودیم، اونا داشتن نقش بازی می‌کردن,
ما عمداً آروم بازی کردیم که نقشه‌مون لو نره,
۲۰ دقیقه قبل
می‌دونم چطوری می‌تونیم ببریم,
از نظر من، نقطه‌ضعف کره,,,
اون یارو تپله‌ست,
دیروز که مسابقه‌ها رو دیدم، فهمیدم خیلی ضعیف‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم,
حتی نتونست اون پسر ژاپنی کوچیکه رو شکست بده,
درست می‌گی,
دخترهاشونم خیلی قوی نبودن,
به نظرم پلوی از همشون قوی‌تره,
اونا هیچ ایده‌ای ندارن ما چی تو چنته داریم،
ولی ما کامل آنالیزشون کردیم،
از نقطه‌قوت تا نقطه‌ضعف,
نشونشون می‌دیم که با هر کسی طرف نیستن,
ما اون تیمی نیستیم که راحت حذف بشه,
سان بازیکن تیم ملی راگبی
یه سری توانایی خاص داریم که تا لحظه‌ی مسابقه رو نمی‌کنیم,
ما هم به اندازه‌ی اونا آماده‌ی جنگیم,
از طرف کل تایلند,,,
می‌خوایم اینو ببریم، به هر قیمتی که شده,
امیدوارم ما رو دست‌کم بگیرن و باد کنن,
این‌که ثابت کنیم اشتباه کردن و اشکشونو دربیاریم؟
تخصص منه,
هر ثانیه متمرکز می‌مونم و همه‌چی رو می‌ذارم وسط,
وای، این دیگه چیه؟ دیوونه‌کننده‌ست!
باورم نمی‌شه!
چی بود این؟
غیرواقعیه!
کلاً یه سطح دیگه‌ست نسبت به فصل قبل,
فیزیکال: آسیا,
مرحله‌ی دوم که مشخص می‌کنه کدوم کشورها حذف می‌شن,,,
مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته‌ست,
زبونم بند اومده,
دیگه شورشو درآوردن!
واقعاً دیوونه‌کننده‌ست، محشره!
نگاه کن چقدر عظیمه!
انگار اومدیم یونیورسال استودیو!
-خب, -خب,
-همه‌چی برمی‌گرده به استقامت, -دقیقاً,
اگه منطقی نگاه کنیم،
از نظر قدرت و استقامت از تیم تایلند جلوتریم,
کیم دونگ هیون رزمی‌کار MMA
فکر می‌کنم این مرحله دقیقاً همون چیزیه که به نفع ماست,
فکر کنم خیلی حال بده,
سوپربون رزمی‌کار موی‌تای
تا حالا همچین چیزی تجربه نکردم، ولی مشتاقم امتحانش کنم,
-بزن بریم, -بزن بریم!
همه جمع شین!
جمهوری کره!
-بزن بریم! -بزن بریم!
بزن بریم!
بیاین حالشو ببریم,
بزن بریم تایلند!
-بزن بریم! -بزن بریم!
مرحله ی دوم مسابقات فیزیکال اسیا
-بزن بریم! -مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته,
-آماده باشین بچه‌ها, -مسابقه‌ی بین,,,
جمهوری کره و تایلند الان شروع می‌شه,
همه آماده باشن,
بیارینش!
آماده حرکت باشین بچه‌ها,
-آماده,,, -بزن بریم,
با هم کار می‌کنیم
و نشونشون می‌دیم یه سطح دیگه‌ایم,
قول می‌دم اینو می‌بریم,
آماده‌ام,
-بجنب, -برو برو!
اوه، فلزیه این!
خوبه,
مراقب باشین همه‌تون,
برو!
بدو!
سریع‌تر! بجنب!
سریع‌تر! اونا جلو افتادن!
مراقب باش,
حواست باشه، نمی‌دونیم آب چقدر عمقه,
پله‌ها خیلی تیزن,
جیمز، بجنب! اونا جلو افتادن!
بدو جیمز، بدو!
بدو سان، بدو!
عقبیم, سریع، اول جعبه‌ها رو بردار!
اول یه جعبه بیارین برام!
دونگ هیون، اول باید یه جعبه بیاریم!
جعبه رو گرفتم,
یک، دو، سه,,, خب,
سریع!
عالی دارین پیش می‌رین بچه‌ها! ریتم خوبه!
جعبه خیلی سنگین نبود چون با هم بلندش کردیم,
یک، دو,,, خب، خوبه,
همینه، خوبه,
دمتون گرم بچه‌ها,
یک، دو,,,
-سرعتتون عالیه, -یک، دو,,,
-خوب کار کردین بچه‌ها, -آره، همین‌طور,
تو برو آموتی، من کمکش می‌کنم,
بجنب، سریع‌تر!
وای خدای من!
باید تا می‌تونستیم سریع جعبه رو می‌گرفتیم,
آره، همینه! بجنب!
یکی کمک کنه به جیمز!
بیا این‌ور جیمز، بزن بریم,
بجنب، سریع‌تر!
آروم، عجله نکن,
آها، همین‌طور، خوبه,
تا حالا زیپ‌لاین نرفته بودم،
یه‌کم استرس داشتم،
ولی به خودم گفتم اگه آروم و متمرکز باشم، همه‌چی خوب پیش می‌ره,
بجنب، بیشتر بیارین!
وقتی برای اولین بار بلندش کردم، خیلی سنگین نبود,
رسوندنش اون‌ور هم سخت نبود,
فکر کنم می‌تونیم اینو ببریم,
اولین چیزی که برداشتم، سه تا کیسه بود که به هم بسته شده بودن,
راحت نبود
که باهاش سریع حرکت کنم، چون سطح شیب‌دار بود،
ولی خیلی هم سخت نبود,
مراقب باش,
برنامه این بود که من اصلاً نردبون نرم بالا,
تصمیم گرفتیم امتحانش نکنم، چون فایده‌ای نداشت,
تا من یه رفت و برگشت کنم، کیسه‌ها خودشون جمع می‌شن,
واسه همین فقط گاری رو پر می‌کردم،
بعد سونگ‌بین می‌اومد پایین
و با هم هلش می‌دادیم بالا,
اون یکی سنگینه,
نمی‌دونم چرا اینا رو به هم بستن,
همه حداقل یه بار برگشتن، درسته؟
آره,
بیاین با همینا امتحان کنیم,
یک، دو,,,
از چیزی که فکر می‌کردم راحت‌تر بود,
فکر کنم هر بار حدود شش یا هفت تا کیسه بود,
وقتی با هم هلش می‌دادیم، خیلی راحت‌تر می‌شد,
۷ کیسه
اولین باری که یه جعبه برداشتم،
با یکی دیگه بود، واسه همین خیلی سنگین حس نمی‌شد,
ولی اینکه هر بار دو نفر یه جعبه ببرن، اصلاً به‌صرفه نبود,
فهمیدم اینطوری جواب نمی‌ده,
واسه همین تصمیم گرفتم خودم تنهایی یه جعبه ببرم,
راه آسونی براش نبود،
واسه همین انداختمش رو پشتم,
جعبه‌ها واقعاً سنگین بودن، ولی جیمز فوق‌العاده عمل کرد,
واقعا تعجب کردم که تونست تنهایی یه جعبه رو بلند کنه,
جیمز چطوری اینو بلند می‌کنه؟
یه جعبه می‌خوام!
جعبه؟ باشه، گرفتم,
دونگ هیون، اون یه جعبه می‌خواد,
-چی؟ -جعبه,
-جعبه؟ -آره,
تیم تایلند از همون اول مسابقه کلی جعبه آورد,
ولی تیم خودمون برام زیاد جعبه نمی‌آورد,
هی جعبه‌هام تموم می‌شد
و فهمیدم باید از همون اول تمرکز کنیم روی جعبه‌ها,
تایلند رسیده به جعبه‌ی چهارم،
ولی ما هنوز دومی رو داریم,
بچه‌ها می‌تونین یکی دیگه بیارین؟
از اول همین نقشه‌مون بود,
جیمز و سان قرار بود اولش حدود چهار تا جعبه بیارن بالا,
که من بتونم پشت سر هم کار کنم و معطل نشم,
جعبه ندارم الان,
اون جعبه می‌خواد,
ما تو زیپ‌لاین واقعاً برتری داریم,
سوپربون قطعاً خیلی سریع‌تر از اون دختره‌ست,
خب بالاخره تو بوکس هم خیلی تنده,
الان خیلی وقته معطل موندم,
این واقعاً به نفع ماست,
جعبه پنجم، جعبه چهارم
جعبه بیشتر! جعبه لازم داریم!
جعبه بیارین!
سوپربون تو زیپ‌لاین فوق‌العاده سریع بود,
واقعاً بهم انگیزه داد,
اعتماد به نفسم رفت بالا،
و رفتم تو حالت جنگی,
و همون موقع بود که اتفاق افتاد,
با خودم گفتم «این صدای چی بود؟»
هی به خودم می‌گفتم «بجنب! کم نیار!»
انگار یه ضرباهنگ بود که کمکم می‌کرد ریتم بگیرم,
مثل سربازا، می‌دونی؟
آره، دقیقاً!
داد زدن باعث می‌شه تیم خودمون روحیه بگیره
و تیم مقابل هم بترسه,
دمت گرم جیمز!
عالی داری می‌ری جلو!
اون صدا واقعاً رومون تأثیر گذاشت, خیلی کوبنده بود,
راستش یه‌کم اعتماد به نفسمون رو گرفت,
این جیمز واقعاً یه غافلگیری بود,
این یکی سنگینه,
بگیرش,
کمکم کن اینو ببریم,
یک، دو، سه,,,
دونگ هیون، یه جعبه بیار!
سونگ‌یون، تو ادامه بده، ما باید جعبه بیاریم,
چند تا جعبه که جابه‌جا کردیم، فکر کردم فعلاً کافیه,
ولی اون‌سیل خیلی سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کردم جعبه‌ها رو برد,
می‌دونستم جعبه نداره،
ولی دستای خودم پر از کیسه بود,
من جعبه ندارم,
من می‌رم بیارم,
وقتی زیپ‌لاین معطل می‌مونه یعنی,,,
یعنی داشتیم کمتر از اون چیزی که می‌تونستیم، بار جمع می‌کردیم,
من رفتم,
باید بی‌وقفه حرکت می‌کردیم، بدون حتی یه لحظه توقف,
-یک، دو، سه, -یک، دو,
از همین‌جا بود که ورق برگشت,
وقتی یه هم‌تیمی بیاد وسط و کمک کنه،
واقعاً انگیزه می‌ده,
-آلیه, -آلیه, یک، دو، سه!
سونگ‌بین رفت کمک بقیه،
منم سعی کردم تنهایی هل بدم,
۸ کیسه
اوه، خیلی لیزه!
خیلی لیزه واقعاً,
خواستم از سطح شیب‌دار برم بالا،
ولی قبل اینکه به اولین پله برسم، سر خوردم عقب,
فقط یه قدم دیگه لازم داشتم،
ولی هی سر می‌خوردم عقب,
داشت دیوونه‌م می‌کرد,
خیلی لیزه لعنتی!
دونگ‌هیون، مین‌جه نمی‌تونه تنهایی گاری رو هل بده بالا,
-چی؟ -نمی‌تونه تنهایی,
سونگ‌بین، باید بری کمکش,
تنها کاری که داشتم این بود که گاری رو هل بدم,
و اینکه نتونم همین کارو انجام بدم، واقعاً تحقیرآمیز و اعصاب‌خوردکن بود,
کلاً تمرکزم رو از دست دادم,
کیسه‌ها رو ببریم بالا؟
باشه، من می‌رم بارشون کنم,
-بزن بریم امتحانش کنیم, -بزن بریم,
یک، دو,,,
۹ کیسه
خیلی سنگینه,
خیلی سنگینه واقعاً,
یکی‌یکی پله‌ها رو برو,
با یه قدم نمی‌تونم برسم,
وقتی داشتم گاری رو هل می‌دادم بالا،
فهمیدم پاهام خیلی کوتاهه,
نمی‌تونستم با یه قدم برسم به پله‌ی بعدی,
یک، دو!
با پا فشار می‌دادم به پله تا ثابت بمونم,
فقط با دست نمی‌کشیدم،
باید هم‌زمان با پا فشار می‌دادم و با دست می‌کشیدم,
یک، دو!
من می‌کشم، تو هل بده!
فکر کنم بار خیلی سنگین بود،
ولی باید به هر شکلی می‌بردمش بالا,
یک، دو,,,
هل بده!
-یک، دو,,, -هل بده!
خوبه!
خیلی سخت بود، ولی نمی‌تونستم جا بزنم,
-یک، دو, -هل بده!
نزدیکیم,
تقریباً رسیدیم، بجنب!
تایلند داره کم میاره!
وقتی می‌بینم حریفام گیر کردن، انگیزه می‌گیرم،
چون می‌فهمم فقط من نیستم که دارم جون می‌کنم,
اگه اونا هم سختی می‌کشن، من باید بیشتر بجنگم,
نباید جا بزنم,
همین فکر باعث شد ادامه بدم و کم نیارم,
آفرین سونگ‌یون!
یه قدم دیگه بدویی، بردیم!
یه قدم دیگه راه بری، بردیم!
کفشام پر از شن شده بود،
انگار کیسه شن بسته بودن به پام,
بالا رفتن هر لحظه سخت‌تر می‌شد,
پاهام سنگین‌تر و سنگین‌تر می‌شدن,
اون فشار سنگین داشت کم‌کم از پا درمی‌م آورد,
ولی می‌دونستم نباید وایستم، دندون‌هامو روی هم فشار دادم و ادامه دادم,
فقط باید ادامه بدم,
-آره، ادامه بده, -همینه روحیه‌ت، آموتی!
فقط باید بریم جلو!
-درسته! -یک، دو، سه!
-عالیه! -بزن بریم!
بزن بریم!
خیلی خوبی سونگ‌بین!
جمهوری کره!
بزن بترکونیم!
پنج دقیقه مونده!
پنج دقیقه!
بجنب مین‌جه! رسیدیم دیگه!
-فقط پنج دقیقه دیگه! -نزدیکیم بچه‌ها!
تشویق هم‌تیمی‌هام باعث شد کم نیارم,
یه انرژی مضاعف گرفتم,
۶ کیسه
مین‌جه,,,
نزدیکی مین‌جه، بجنب!
دستاتو صاف کن! همینه!
بزن بریم!
آفرین! عالی بود,
بزن بریم!
همینه! فقط پنج قدم دیگه! برو مین‌جه!
وقتی شنیدم دارن تشویقم می‌کنن، دیگه نمی‌تونستم وایستم,
انگار یه موتور روشن شد تو بدنم,
بجنب، رسیدیم دیگه!
مین‌جه واقعاً کارشو عالی انجام داد,
هیچی بیشتر از این نمی‌شد ازش خواست,
یهو دماغم خون افتاد,
فکر کنم واقعاً فشارش داشت از پا درمی‌ آورد,
کیم مین‌جه کشتی‌گیر سی‌ریوم
واقعاً داشت کمرمون رو می‌شکوند,
از اینکه هی کند می‌شیم و وایمیستیم،
معلومه داریم کم میاریم,
هر لحظه سخت‌تر می‌شه,
بزن بریم جیمز!
آره!
اونا دیگه رمق ندارن، دارن می‌برن عقب,
اگه سوپربون جعبه‌ای برای حمل نداشته باشه،
فقط می‌مونه و وقت تلف می‌کنه,
پلوی، بیا کمکم با این,
پلوی، اینو بلند کن,
می‌ذاری رو پشتت، درسته؟
باید خودمو فدا کنم واسه سوپربون،
که داره اون بالا تو زیپ‌لاین جون می‌کنه,
نباید بذارم زحماتش هدر بره,
دمت گرم جیمز، تو یه ستاره‌ای!
وقتی دیدم جیمز تنهایی داره جعبه رو رو پشتش می‌بره،
یه‌جوری شدم، حس کردم منم باید بیشتر تلاش کنم,
فهمیدم منم باید وارد عمل بشم,
آخرش این رقابت فقط برای خودم نبود،
برای کل تیم بود,
برای تیم تایلند بود، برای همه‌مون,
سه دقیقه مونده!
سه دقیقه آخره!
بجنب، بریم یه جعبه بیاریم!
یه جعبه دیگه بیار برام!
اونا فقط چهار تا جعبه دیگه دارن,
بریم سراغ جعبه‌ها,
-فقط جعبه‌ها! -آره، فقط جعبه‌ها!
هر جعبه‌ای مهمه!
بجنب جمهوری کره! تا آخرش ادامه بده!
-آفرین بچه‌ها! -یک، دو، سه!
یک، دو,,, عالیه!
یک، دو,,,
آنوشا، هل بده!
بجنب!
وقت داره تموم می‌شه!
-یک، دو، سه! -یک، دو، سه!
-حتماً اینو برسون, -نگران نباش، رسیدم,
-هنوز تموم نشده! -نه!
جیمز، اون‌ورشو بگیر، بجنب!
یه دقیقه و نیم مونده!
فقط یکی بده بهم!
بفرما، یه دونه‌ست,
یکی دیگه بده!
-بجنب! فقط یه دقیقه مونده! -یه دقیقه!
یه دقیقه مونده!
نمی‌رسیم دیگه، بزن بریم,
همین یه دقیقه رو داریم، بریم,
بزن بریم,
فکر کنم بهتره کمک کنیم گاری رو هل بدیم بالا,
یه دقیقه مونده بود، دو دل بودم,
این بار ۴۰ کیلویی شاید سرنوشت‌ساز باشه,
۴۷ ثانیه! فقط یه رفت‌وبرگشت دیگه!
فقط یه بار دیگه,,, نه!
یک، دو,,, هل بده!
نمی‌تونیم وایسیم، باید تا آخرش بریم,
سی ثانیه!
بچه‌ها کمک کنین، همه رو برسونیم پایین!
یه بار دیگه بار بزنیم,
باشه، بزن بریم,
سی ثانیه مونده، باید همین الان بریم,
سی ثانیه! بجنب، شروع کن هل دادن!
-نه، صبر کن, -نه، برو!
یک، دو، سه!
کنار برید!
تا آخرین ثانیه ادامه دادیم،
تا هر چی می‌تونیم بار جابه‌جا کنیم,
این یه جعبه‌ی آخر باید اضافه بشه,
همین می‌تونه برامون برد بیاره,
باید همین الان برسونیشون!
-مین‌جه، بندازشون پایین! -باشه,
-ده ثانیه! -ده ثانیه!
ده ثانیه!
پنج ثانیه!
باید این جعبه رو به‌موقع برسونیم,
همین می‌تونه برد رو برامون قطعی کنه,
زمان! یه ثانیه!
بجنب!
بسّه!
بازی تمومه,
بعد از مسابقه، همه فقط نفس نفس می‌زدیم,
کاملاً معلوم بود که همه‌مون تا ته توانمون رفتیم,
خیلی بهتون افتخار می‌کنم,
حالم عالیه!
واقعاً اونایی که این چالش‌ها رو طراحی کردن برای Physical: Asia
بلدن چطوری آدمو تا مرز توانش ببرن,
خیلی سخت بود، واقعاً وحشتناک سخت,
اون بار آخر که حدود ۴۰ کیلو بود و نتونستیم به‌موقع برسونیمش،
همش تو ذهنم مونده بود,
دومین ماموریت از فیزیکال اسیا
مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته,
و حالا نتایج رقابت جمهوری کره مقابل تایلند,
تا لبه پر شده,
عالیه، کاملاً پُر شده,
جعبه‌ها رو گذاشتن بالا,
جمهوری کره,,,
همه‌چی به این مسابقه بستگی داره,
باید نشون بدیم واقعاً چه تیمی هستیم,
وای، خیلیه!
۲۱۲۰ کیلوگرم!
عالی بودیم واقعاً,
از کل ۶ تن، تونستیم ۲۱۰۰ کیلو بیاریم بالا,
این باید امتیاز برد باشه، شک ندارم,
یه نشونه‌ست که واقعاً تا تهش رفتیم,
واقعاً عدد بزرگیه,
چشمتون به تابلو باشه,
تایلند,,,
نمی تونم نگاه کنم
عدد اخرش یکیه
بزن بیاد,,,
دو,,, لطفاً عدد اول دو باشه!
دو,,,
نمی‌تونم تشخیص بدم,
هزار و,,,
همه تا تهش رفتن، دیگه چیزی تو بدنمون نمونده بود,
مطمئنم که بردیم,
بزن بیاد,,,
دو,,, باید با دو شروع بشه,
یک؟ نه، خواهش می‌کنم,,,
۱۳۸۰ کیلوگرم,
جمهوری کره!
-بردیم! -بردیم!
اصلاً نزدیک نبود,
-همه‌ش به خاطر کیسه‌ها بود, -آره، کیسه‌ها,
تایلند ۱۶ جعبه، ۲۹ کیسه
جمهوری کره ۱۶ جعبه، ۶۶ کیسه
اونا کیسه‌های بیشتری آوردن، قابل انکار نیست,
استراتژی اشتباهی انتخاب کردم,
فکر کردم جعبه‌ها تعیین‌کننده‌ن،
واسه همین خیلی روشون تمرکز کردم,
جعبه بیشتر بیارین!
هر چی می‌تونین جعبه بیارین!
فکر کنم تیم کره استراتژی خوبی داشت،
و آدم‌هاشونو خوب تقسیم کرده بودن,
همه‌چی رو روال بود,
من انجامش می‌دم,
همه دقیق می‌دونستن کی باید چی کار کنن,
جعبه‌هام تموم شده! جعبه بیارین!
اون جعبه لازم داره!
فکر کنم واسه همین عملکردشون بهتر بود,
هیچ‌وقت هم توقف نکردن,
ده دقیقه مونده,
وزن لحظه‌ای رو اعلام می‌کنن,
-آره! کلی جلو افتادیم! -باید ادامه بدیم!
ادامه بده!
عالیه!
-بزن بریم, -جلو بودن حس فوق‌العاده‌ای داره!
هر کسی دقیقاً نقش خودش رو عالی انجام داد,
هم‌دلی‌مون نزدیک بود به بی‌نقص بودن,
دمتون گرم,
تیم برنده‌ی این رقابت,,,
تیم جمهوری کره‌ست!
عالی بودین بچه‌ها,
تیم بازنده، تیم تایلند,
کاش می‌تونستیم تو رقابت بمونیم
و جبران کنیم,
نظرتون درباره‌ی تیم ترکیه چیه؟
فکر کنم از پسشون برمیایم,
اونا از مسابقه‌های دیروز خسته‌ن،
ولی ما فقط دو تا بازی کردیم,
و مطمئنم,,,
-اونا از اینکه یه عضو جدید داریم گیج شدن, -ایسای؟
-ما حالا ایسای رو داریم تو تیم, -بزن بریم ایسای!
اندونزی
به‌خاطر مصدومیت مارکوس گیدئون، ایسای کسِک جاشو گرفته,
ایسای کسِک بدنساز
ایسای، حالت چطوره؟ آماده‌ای؟
آره، صد در صد آماده‌م,
بچه‌ها,,,
آماده‌اید واسه امروز؟
-آماده‌م, -قطعاً,
-مطمئنی؟ -قطعاً, بزن بیاد!
نمی‌خوای یه بار دیگه فکر کنی؟
نه؟
شاید تو بخوای فکر کنی؟
شاید بهتر باشه فکر کنی,
کافی فکر کردیم,
داشتم تحریکشون می‌کردم,
انیل برک باکی ملوان تیم ملی
می‌خواستم انگیزه بگیرن,
چند تا طعنه زدم، ولی اصلاً واکنش نشون ندادن,
راستش یه‌کم خورد تو ذوقم,
بپرس بلیت برگشتشونو گرفتن یا نه,
رفیقم می‌پرسه، بلیت‌تون رو چک کردین؟
بلیت هواپیما,
دیگه براشون تمومه,
امروز آخرین روز فیلم‌برداری‌شونه,
امیدوارم همین روحیه رو حفظ کنین,
آره,,,
اون لحظه حس می‌کردم آتیش گرفتم,
از درون می‌سوختم,
نمی‌تونستم صبر کنم,,,
جرمایا لاکوانی ورزشکار ترکیبی
,,,که وارد مأموریت دوم بشیم
و ثابت کنیم که قرار نیست راحت کنار بکشیم,
اونا حتی موقع انتخابمون یه نگاه تحقیرآمیز هم بهمون انداختن,
خودمون خوب می‌دونیم اون نگاه‌ها و پوزخندها یعنی چی,
امروز نوبت ماست,,,
که اون لبخندهای مغرورانه رو از صورتشون پاک کنیم,
مرحله‌ی دوم رقابت Physical: Asia,
مسابقه‌ی بین ترکیه,,,
و اندونزی همین حالا شروع می‌شه,
آماده,,,
پله‌ها خیلی تنده,
حواست به پله‌ها باشه,
سعی کن پات تو آب نره,
اول رفتیم سراغ کیسه‌ها و شروع کردیم به مرتب کردنشون،
در حالی که ایسای داشت جعبه‌ها رو جمع می‌کرد,
بچه‌ها، بزن بریم! می‌تونیم!
آفرین ایسای! عالیه ایسای!
بزن بریم!
تا بازی شروع شد، هم‌تیمی‌هام گیج شده بودن، انگار خشکشون زده بود,
اصلاً نمی‌دونستن باید چی کار کنن,
همین‌جاست، بردارش,
نه اینو، اون یکی رو بردار,
کیسه‌ها رو نمی‌بینی؟
این سه‌تا به هم گره خوردن,
باید همین‌جوری بردارمشون؟
-نمی‌تونم جداشون کنم! -مهم نیست، همون‌جوری بردار,
نفهمیدیم بعضی کیسه‌ها سه‌تایی بسته شدن،
واسه همین یه‌کم وقت تلف کردیم تا بفهمیم چی به چیه,
ایسای، بده من, آروم باش، عجله نکن,
بزن بریم,
ایگدز، بذارش این بالا,
بجنب,
اون لحظه واقعاً کلافه شده بودم,
هم‌دلی‌مون اصلاً خوب نبود,
اولش، ۵۰ کیلو خیلی سنگین به نظر می‌رسید,
هل دادنش واقعاً سخت بود، کنترلش هم همین‌طور,
عقب افتاده بودیم، ولی مهم نبود
چون یه برنامه‌ی خوب داشتیم و تاکتیک‌مون حساب‌شده بود,
بزن بریم آنیل!
-یک، دو, -یک، دو,
نندازیشا!
نندازیش!
باورم نمی‌شد, واقعاً لال شده بودم,
داشتیم کیسه‌ها رو روی جعبه‌ها می‌ذاشتیم
همون اول بازی، وقتی هنوز انرژی داشتیم,
یک، دو، سه!
رجب، با اون یکی دستت کیسه‌ها رو نگه دار,
ماریا، این کارو نکن, هیچ‌کس نمی‌تونه بلندش کنه,
جداشون کن، تک‌تک بیار,
۶۰ کیلوئه، هیچ‌کدوم‌مون نمی‌تونیم بلندش کنیم,
-علی، یکی بذار رو شونه‌م, -یکی؟
نه، اون بسته‌ی سه‌تایی رو,
-بزن بریم, -بزن بریم,
-مطمئنی؟ -کاملاً مطمئنم!
باید نشون می‌دادم زن‌های ترکیه چقدر قوی‌ان،
واسه همین کیسه‌های شن رو انداختم رو شونه‌م و بردم,
اوگدای، این روش بهتره,
خیلی راحت‌تره,
یادم رفت طناب رو وصل کنم، سه بار مجبور شدم برگردم عقب,
دستکشمو انداختم,
نه دیگه، بازم نه!
همه‌ش تقصیر اون دختر اندونزیایی بود که کنارم بود،
انقدر سریع می‌رفت و برمی‌گشت,,,
انگار باد بود، می‌دوید مثل برق!
هی داد می‌زد و صدا درمی‌آورد، انگار تارزان بود!
بزن بریم!
بچه‌ها دارن جعبه‌ها رو می‌برن بالا روی عرشه،
نمی‌خوام معطلشون کنم,
باید تا وقتی همه‌ی جعبه‌ها منتقل بشن، حرکت کنم,
بیار، کمک می‌کنم بار بزنی,
به‌عنوان لیدر تیم، می‌خوام تیمم رو به برد برسونم
و ثابت کنم که واقعاً لیاقتشو داریم,
۸ کیسه
-سنگینه, -بیشتر هل بدین,
تو از جلو بکش,
گاری رو نگه دار اونجا,
-پنج‌تا دیگه اضافه کنیم؟ -نه,
می‌تونیم، کم نمیاریم,
-کیسه‌ی شن بیشتر می‌خوایم! -ماریا!
۱۰ کیسه
بکش!
بزن بریم!
بجنب ایگدز، باید اینو ببریم!
باید ببریمش!
اون لحظه مطمئن شدم که اگه با هم کار کنیم،
می‌تونیم تیم ترکیه رو شکست بدیم,
دارن کیسه‌هاشونو اضافه می‌کنن,
-چی؟ -دارن کیسه‌هاشونو می‌ریزن تو گاری,
یکی از تاکتیک‌هامون این بود
که بذاریم کیسه‌ها جمع بشن و یه‌باره بار سنگین رو ببریم بالا،
نه اینکه هی رفت‌وبرگشت کنیم,
۱۵ دقیقه قبل
می‌تونیم بدون گاری کیسه جمع کنیم،
پس بذاریم آخر سر همه رو با هم بار بزنیم,
ولی وقتی ما داشتیم جون می‌کندیم واسه جمع کردن کیسه‌ها،
اونا همون موقع داشتن بارشونو می‌ریختن تو انبار,
اون لحظه فهمیدیم باید بجنبیم,
من می‌رم پایین,
بیا پایین!
-نه، یکی‌تون کافیه, -بجنب,
یک، دو,,,
۱۴ کیسه
حرکت می‌کنه؟
از ستون‌ها کمک بگیر، تعادل‌تو حفظ کن,
اوگدای، کناره‌ها ستون داره، بگیرشون,
راستش نفهمیده بودم رمپ این‌قدر شیب‌داره,
نفس‌م بند اومده بود، واقعاً جون‌فرسا بود,
رسیدیم,
دووم بیار، چیزی نیست,
شما برید جلو,
برگرد اون‌طرف,
ده دقیقه مونده,
فقط ده دقیقه باقیه,
وزن لحظه‌ای اعلام می‌شه,
خشکم زده بود، شوکه شده بودم,
واقعاً دلسردکننده بود,
اونا یه عالمه کیسه بالا برده بودن,
اگه ببازیم چی؟
اگه تقصیر من باشه چی؟
وقتی امتیاز رو دیدم، سعی کردم زیادی خوشحال نشم,
ولی ته دلم حس می‌کردم بردیم,
جعبه‌ها!
خیلی وقت بود وایستاده بودم منتظر جعبه‌ها,
جعبه‌ها!
شن!
کیسه‌های شن!
کیسه‌ها رو بار بزنید,
-خیسشون نکن, -من بارشون می‌کنم,
دیگه کیسه نداریم,
جعبه‌ها!
اونا فقط حواسشون به کیسه‌ها بود,
و همین باعث شد به مشکل بخوریم,
ارتباط‌مون از هم پاشیده بود,
اون تیم تمرکزش رو گذاشته روی جعبه‌ها!
دارن فقط جعبه می‌برن!
شما بچه‌ها فقط روی کیسه‌ها تمرکز کنین,
-ایسای، تو مسئول جعبه‌هایی! -باشه,
فقط جعبه‌ها رو برسونین به من!
سه دقیقه مونده,
-سه دقیقه! -بیارین پایین!
بزن بریم!
جعبه!
نباید ببازیم!
سه دقیقه مونده!
تنها چیزایی که حواسم بهشون بود، خودم، جعبه‌ها و هم‌تیمی‌هام بودن,
وقتی نگاهی انداختم به بارهای باقی‌مونده،
دیدم تقریباً همه‌ی جعبه‌های ۵۰ کیلویی‌مون تموم شده،
ولی اون تیم هنوز کلی جعبه داشتن,
مطمئن بودم که می‌بریم,
۱۱ کیسه
آماده‌ایم بریم؟
باید سریع اینا رو تخلیه کنیم,
باید یه کاری واسه تیمم می‌کردم,
یه بار دیگه، تا تهِ جونم رفتم, تا آخرین قطره,
نفیسه، بجنب! زود باش!
یه دقیقه مونده,
اندونزی، سرزمین مادریم,,,
می‌خواستم تیمم رو به حرکت بندازم,
بهشون گفتم می‌تونیم، باید بجنگیم براش,
بجنبین، وقت نداریم, بیاین اینو ببریم بالا,
صبر کن!
-هل بده، بجنب! -صبر کن!
صبر کن!
فقط یه کیسه بود،
ولی باید اضافه‌ش می‌کردم، با اینکه داشتم از حال می‌رفتم,
هل بده,
یاسمین، بدو!
گلن!
ده ثانیه مونده,
بازی تمومه,
بسّه دیگه,
بازی تمومه,
بچه‌ها، دستامو بگیرین,
بردیم,
آره، بردیم!
فکر کنم باختیم,
شاید باخته باشیم,
-چندتا از جعبه‌هاشون مونده؟ -نمی‌دونم,
شاید باخته باشیم,
مرحله ی دوم رقابت اسیا
مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته,
نتیجه‌ی رقابت ترکیه,,,
خدایا,,,
,,,در برابر اندونزی الان اعلام می‌شه,
با دل باز بپذیریمش,
اندونزی,
۱۴۸۰ کیلوگرم,
هر چی داشتیم گذاشتیم وسط,
اندونزی ۱۶ جعبه، ۳۴ کیسه
نکنه اونا برده باشن؟
ترکیه,
ترکیه ۱۷ جعبه، ۵۷ کیسه
-یک، دو، سه، ترکیه! -یک، دو، سه، ترکیه!
از ته دل از هم‌تیمی‌هام ممنونم,
با این ذهنیت جلو رفتیم که یه بدنیم، یه تیمیم,
اوه، اون چیه؟
ببین، اندونزیایی‌ها دارن پرواز می‌کنن, اون هواپیمای اوناست,
فعلاً خداحافظ,
خداحافظ اندونزی,
اشکالی نداره,,,
راستش اون لحظه واقعاً دلم شکست,
خودمو سرزنش می‌کردم که چرا بیشتر بار نبردم,,,
و چرا بیشتر تلاش نکردم,
این شکست نبود، موفقیت بود, چون تا تهش جنگیدیم,
و این همون قولی بود که به خودمون داده بودیم,
-تیم برنده: تیم ترکیه, -ترکیه!
-ترکیه!
تیم بازنده: تیم اندونزی,
آفرین اندونزی,
دمتون گرم اندونزی,
ممنون از همه,
مهم نیست نتیجه چی شد، ما بهترین‌مون رو گذاشتیم,
خدایا، می‌دونیم که صدای دعاهامون رو می‌شنوی,
کمکمون کن، خدا,
اگه یه فرصت دیگه بهمون بدی، همه‌چی‌مونو می‌ذاریم وسط،
حتی بیشتر از قبل,
به همتون افتخار می‌کنم,
واقعاً بهتون افتخار می‌کنم,
اشکالی نداره,,,
سخته که شکست رو بپذیری,
اگه می‌تونستم زمان رو برگردونم,,,
آرزو می‌کردم قوی‌تر باشم,
راستش خیلی ناراحتم,
حس می‌کنم خیلی زود حذف شدیم,
کشورهای بازنده قراره
یه فرصت نهایی برای موندن تو رقابت داشته باشن,
هر چهار کشور،
لطفاً وارد زمین بشین,
اصلاً انتظار نداشتم بازی دیگه‌ای باشه,
برای همین حسابی هیجان‌زده‌م,
جار ورزشکار کراس‌فیت
راستش خیلی خوشحالم که دوباره قراره بازی کنم, هنوز انگیزه دارم,
وای خدای من!
-بجنبین بچه‌ها! -آره، بزن بریم!
-آفرین! -بزن بریم بچه‌ها!
وقتی دیدیم هر چهار کشور اومدن،
فهمیدیم قراره یه نبرد واقعی باشه,,,
رابین دونده ملی ۴۰۰ متر با مانع
,,,و من واقعاً استرس داشتم,
آره! بزن بریم!
بزن بریم ژاپن!
بیاین نشون بدیم!
بازم همون شن لعنتی!
کاتسومی ناکامورا شناگر تیم ملی ژاپن
آره، واقعاً عصبانی بودم,
باید اون بالا می‌بودیم، به‌عنوان تیم برنده،
و از بالا بقیه رو نگاه می‌کردیم,
ولی هم‌زمان,,,
می‌خواستم یه بار برای همیشه نشون بدیم که چقدر قوی‌ایم و چه تهدیدی هستیم،
با یه اجرای فوق‌العاده,
بزن بریم اندونزی!
تنها چیزی که می‌خواستیم یه فرصت دوباره بود،
و دقیقاً همونو گرفتیم,
راستش قلبم داشت از شدت هیجان می‌کوبید,
انگار خدا مستقیم جواب دعاهامونو داد,
باید از الان به بعد فکر کنیم,
یوشین اوکامی رزمی‌کار MMA
جلو رومون شن بود و یه گودال آب,
قراره هر چهار تیم با هم وارد بشن؟
آب رو دیدم،
و همون لحظه فهمیدم قرار نیست آسون باشه,
وای، این مبارزه‌ی تن‌به‌تن‌ـه؟
قطعاً!
فیزیکال اسیا
کشورهایی که قراره رسماً حذف بشن,,,
با مسابقه‌ی مرگ مشخص می‌شن,
مسابقه‌ی تصاحب توپ,
حدس می‌زدم همین باشه,
جاستین کوونی بازیکن تیم ملی راگبی
یه امضای معروف از سری : فیزیکال صد,
آشناست، حسش آشناست,
دو تا چیز فوراً اومد تو ذهنم,
پلوی مربی موی‌تای
«اوه، شما عوضیا»
و «وای وای وای»,
تو مسابقه‌ی مرگ تصاحب توپ،
دو تیم به‌صورت تک‌به‌تک با هم رقابت می‌کنن,
وای، این خیلی سخت می‌شه,
-تک‌به‌تک؟ -آره، تک‌به‌تک,
یعنی دو کشور با هم؟
پس فقط با یکی‌شون رقابت می‌کنیم؟
آره,
برای برد باید توپ رو از وسط برداری
و اول از همه گل بزنی تو دروازه‌ی حریف,
یعنی باید تو زمین حریف امتیاز بگیری، مثل بسکتبال,
هر بازی سه دقیقه طول می‌کشه,
اگه مساوی بشه،
یه بازی تکراری یک‌دقیقه‌ای برگزار می‌شه,
یعنی سه دقیقه، و وقت اضافه اگه مساوی شد,
اگه اونم مساوی بشه،
تیمی برنده‌ست که بتونه
توپ رو نزدیک‌تر به دروازه‌ی حریف برسونه,
در واقع شبیه راگبیه,
آره دقیقاً,
اگه آخر بازی هیچ‌کدوم توپ دستشون نباشه،
یه پلی‌آف دیگه برگزار می‌شه تا تکلیف برنده مشخص بشه,
نونُکا اوزاکی کشتی‌گیر تیم ملی
پس قضیه این نبود که توپ رو تا آخر نگه داری,
با قبل فرق داشت,
نگه داشتن توپ قطعاً به نفع ورزشکارای رزمیه،
ولی وقتی باید اول گل بزنی، سرعت می‌شه برگ برنده,
نتیجه‌ی بازی از همون لحظه‌ی شروع رقم می‌خوره,
با اعتمادبه‌نفس واردش شدم،
ولی چیزی که کار رو سخت کرد، اون گودال آب بود,
تو راگبی که آبی در کار نیست,
ولی این دقیقاً به نفع منه,
فینا فیلیپ ورزشکار جوجیتسو
این دقیقاً همون چیزیه که من توش مهارتم بالاست,
هر مسابقه پنج راند داره,
چی؟ پنج راند؟
فقط کشوری که سه راند از پنج راند رو ببره،
توی رقابت باقی می‌مونه,
اگه سه راند اول رو ببریم، دیگه خیالمون راحته,
راند اول، تک‌به‌تک برگزار می‌شه,
تک‌به‌تک؟
راند دوم، دو به دوئه,
-اوه، پس هی بزرگ‌تر می‌شه, -آره دقیقاً,
راند سوم دوباره تک‌به‌تکه,
راند چهارم دو به دوئه,
راند پنجم هم تک‌به‌تکه,
یعنی سه تا تک‌به‌تک داریم,
یکی، دو تا، یکی، دو تا، یکی,
یه‌سری ناهماهنگی پیش میاد,
-قطعاً, -آره، کلی ناهماهنگی داریم,
دو تا از کشورها,,,
ژاپن قطعاً جزوشون نیست، مطمئنم,
,,,برای همیشه,,,
از فیزیکال اسیا حذف میشن
باید همه‌چی‌مونو بذاریم وسط تا تو رقابت بمونیم,
لارا ورزشکار کراس‌فیت
می‌خوام قوی تمومش کنم و دوباره برنده شم,
نمی‌ذاریم این فرصت از دست بره,
خب،
الان قراره قرعه‌کشی مسابقه‌ی مرگ انجام بشه,
همه‌چی به قرعه بستگی داره,
یعنی اینکه با کی بیفتی خیلی مهمه,
از بین چهار کشوری که تو مرحله‌ی دوم باختن،
اونی که بیشترین بار رو جمع کرده، می‌تونه حریفشو انتخاب کنه,
بی‌صبرانه منتظرم ببینم رتبه‌بندی چطوره,
الان رتبه‌بندی مسابقه‌ی حمل بار از کشتی شکسته
اعلام می‌شه,
-اولی جمهوری کره‌ست، -خدایا,,,
مغولستان،
ترکیه،
و استرالیا,
کره؟
رتبه‌ی اول: جمهوری کره
کره جنوبی!
-بزن بریم! -بزن بریم!
همون‌جا بود که حال‌و‌هوای رقابت دوباره عوض شد,
نشون دادیم که مدعی جدی‌ایم و هیچ‌کس از نظر استقامت به پامون نمی‌رسه,
ما نشون دادیم که تا کجا می‌تونیم بریم,
و حالا,,,
قراره رتبه‌بندی کشورهای بازنده اعلام بشه,
وای نه,,,
دیدی؟ ژاپن خیلی قویه, ۱۸۰۰ کیلو بار آوردن,
می‌خوام بمونن, هنوز باهاشون تسویه حساب داریم,
-آره، خودمون بندازیمشون بیرون, -دقیقاً, باید یه برد درست ازشون بگیریم,
پنجمی واقعاً ضدحال بود,
تیم باید دوباره متحد شه، با یه ذهنیت تازه و یه نقشه‌ی درست,
باید با تمرکز کامل برگردیم تو بازی,
تیم ژاپن قراره حریفش رو تو مسابقه‌ی مرگ انتخاب کنه,
یعنی خودشون تصمیم می‌گیرن با کی بازی کنن,
یعنی ما انتخاب می‌کنیم دیگه، درسته؟
بیارینش!
اوضاع خیلی ناجوره,
ژاپن چهار تا رزمی‌کار سطح جهانی داره,
دو تا مدال برنز المپیک پاریس هم دارن,
نونُکا اوزاکی کشتی‌گیر تیم ملی
یه افسانه‌ی MMA ژاپن رو دارن،
و یه فایتر زن دارن که تو ONE Championship می‌جنگه,
واسه همین واقعاً می‌ترسم باهاشون روبه‌رو بشیم,
ولی چاره‌ای نداریم, باید بازی کنیم,
تایلند، فیلیپین،
و اندونزی,
هیچ‌کدوم‌شون حریف ما نیستن,
کاملاً معلومه که این مرحله و این قانونا واسه ما طراحی شده,
تایلند واقعاً بازیکن قوی‌ای نداره,
یعنی به‌جز یکی‌شون، بقیه واقعاً قوی نیستن,
همین پسره‌ست,
ولی,,,
کل تیمشون حتی نگاه‌مونم نمی‌کنه,
من بودم، فیلیپین رو انتخاب می‌کردم,
شاید فیلیپین رو انتخاب کنن,
فیلیپین؟
نمی‌دونم چقدر قوی‌ان,
دارن نگامون می‌کنن,
آره، دارن ما رو نگاه می‌کنن,
آره، ما رو انتخاب می‌کنن,
فقط امیدوارم ما رو انتخاب نکنن بچه‌ها,
برامون قرعه‌ی بدیه,
چی کار کنیم حالا؟
باشه,,,
اندونزی,
واقعاً؟
جدی می‌گی؟
وای,,,
رهبر تیم اندونزی، ایگدز،
شاید از همه درشت‌تر باشه،
ولی به درگیری فیزیکی یا ورزش رزمی عادت نداره,
دقیقاً به‌خاطر همین انتخابش کردیم,
نگاه کن به چشماش,,, پر از خشمه,
می‌خوای نشونشون بدی چی بلدی یا نه؟
فرقی نمی‌کنه برام,
مهم نیست کی هستی، ما کی‌ایم، یا طرف مقابل کیه,
هر چقدر هم قوی باشی,,,
وقتی پا می‌ذاری توی زمین مسابقه,,,
همه برابرن,
فکر کنم با اون غوله بیفتم,
باشه,
وقتی فهمیدیم قراره با تایلند بازی کنیم،
واقعاً خوشحال شدیم،
چون مطمئن بودیم که می‌تونیم شکستشون بدیم,
من عاشق پاکیائوام,
مقابلش قرار گرفتن خیلی خاصه,
ولی خب، با این سن‌وسال، دیگه اون قدرت قبل رو نداره,
بزن بریم!
دیگه چیزی نمونده,
یا همه‌چی یا هیچی!
بزنید بچه‌ها!
-هیچی جا نذارین، بزن بریم! -دخترها هم همین‌طور!
فکر کن خودت اون وسط وایسادی,,, خیلی سخته,
واقعاً سخته,
با تمام وجود می‌جنگیم,
این بازی رو می‌بریم و می‌ریم سراغ مأموریت بعدی,
ما هم همه تلاشمونو می‌کنیم برای بردن این بازی،
چون خدا همیشه باهامونه,
بزن بریم!
بجنبین بچه‌ها!
بزن بریم!
تا تهش بجنگین!
الان هر کشور
باید بازیکن‌هاشو برای هر پنج راند انتخاب کنه,
گوش کنین,
باید تو همون سه راند اول کار رو تموم کنیم,
سان، تو اول برو،
چون می‌تونی تو راند پنجم هم دوباره بیای,
سوپربون رزمی‌کار موی‌تای
بردن راند اول خیلی مهمه,
توپ‌گیری، تکل، گل زدن,,, همه‌ش تو تخصصشه,
الان تو تیم ملی راگبی تایلند بازی می‌کنم,
نقشم بیشتر درگیری فیزیکی و تکله,
با این چیزا بزرگ شدم، بیاین جلو!
هر کی باشه، من آماده‌م,
فکر می‌کنی اول کی رو می‌فرستن؟
راند اول مسابقه‌ی مرگ,,,
الان شروع می‌شه,
برو سان!
این بازی رو می‌بریم، شک نکن,
یک، دو، سه!
-تایلند، بزن بریم! -بزن بریم!
-بازیکن راگبیه, قوی شروع کرد, -آره خودشه,
این پسره خوب بلده با توپ کار کنه,
بزن بریم فیلیپین!
نشون بده چی بلدی!
مارک موگن ورزشکار سامبو تیم ملی
ما دست بالا رو داریم,
فکر نمی‌کردم با اون شروع کنن,
فکر می‌کردم اونا هم یه راگبی‌باز می‌فرستن,
وقتی دیدم حریفم کیه،
حس کردم برتری دارم,
اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود:
مارک که سامبو کاره، با سابقه‌ی کشتی، می‌تونه از پسش بربیاد,
چون تو درگیری بدنی مهارته بالاست,
تو ذهنم فقط این بود که: «نمی‌خوام برگردم خونه,»
«نمی‌خوام اولین کشوری باشیم که حذف می‌شه,»
الان دست بالا رو دارم,
باید اینو ببرم,
آماده,,,
-بزن بریم! -بزن بریم!
اون سریع‌تر از من به توپ رسید,
خیلی درشت بود، خیلی سریع,
وای خدای من,,,
هردوشون دارن می‌رن سمت توپ,
باور می‌کنی این سرعتو؟
بگیرش مارک!
اون لحظه پریدم پشتش تا سرعتشو کم کنم,
پرتش کن پایین، بندازش جلو!
ولی منو مثل داداش کوچیکش کول کرد!
راستش خجالت‌آور بود, منو با توپ برداشت
و همین‌طور رفت سمت دروازه,
بلند شو!
برو جلو، راه برو!
-بزن بریم مارک! -بگیرش مارک!
آره، حمله‌ی خوبی بود,
خیلی قوی‌تر از اونه,
آره، زورش خیلی بیشتره,
مارک کشتی بلده، چون سامبو کاره,
آره، دقیقاً، سامبو کاره,
یه‌ذره ازش جلو بودم،
برای همین فقط توپ رو نگه داشتم و بی‌گدار جلو نرفتم,
اون خیلی بیشتر زور می‌زد که توپ رو بگیره,
و همون‌جا فهمیدم که,,,
آره، اندازه واقعاً مهمه,
ولی باید یه راهی برای برد پیدا کنم،
یه فرصت، یه نقطه‌ی ضعف,
جثه‌ش کوچیکه، ولی تکنیک داره,
تو جوجیتسو واقعاً مهارته بالاست,
دو دقیقه گذشته,
دووم بیار، اوضاع خوبه, به دروازه‌شون نزدیک‌تری,
کاش الان می‌تونست بلند شه,,,
بدنم رو از نو تنظیم می‌کردم,
-دیدی حرکتشو؟ -داره تکنیک می‌زنه!
دستشو انداخت، قفلش کرد,
داره توپ رو از دست می‌ده,
رفت! اگه توپو بده، دیگه تمومه,
بگیرش مارک! تو می‌تونی!
-دووم بیار! -دووم بیار!
یا خدا,,, گرفتش!
دیدی؟ تکنیک چقدر فرق می‌ذاره,
بزن بریم، بزن بریم!
مارک بلده کشتی بگیره,
توپ رو بگیر!
بگیرش، آره، بگیرش!
آره!
فقط داشتم حرکت می‌کردم که تا جایی که می‌تونم به دروازه نزدیک شم,
سی ثانیه مونده! دووم بیار سان!
سی ثانیه!
سان، باید از این طرف بری بیرون!
سان! کوتاه نیا!
راگبی‌بازه دیگه!
از رفتارش معلومه, توپو ول نمی‌کنه,
بازی تمومه,
راگبی‌باز واقعاً خوبیه,
دمتون گرم!
وای خدای من، چه نبردی بود!
بازی مساوی شد,
الان وقت پلی‌آفه,
تو وقت اضافه، هر کی نزدیک‌تر باشه، همونه که می‌بره، درسته؟
تو این یه دقیقه، باید توپ رو بگیری,
درش بیار، بده من,
یه نفس عمیق بکش,
سان، باید بری سمت دروازه‌شون,
یه راند تکراری یک‌دقیقه‌ای داریم,
توپ رو از دست نده,
همه‌ی تمرکزم روی توپ بود,
باید به هر قیمتی شده توپ رو بگیرم,
این بار باید اول من برسم به توپ،
چون دفعه‌ی قبل اون زودتر رسید,
غذا بدین بهش!
گرسنه‌ست، سیرش کنین!
این واقعاً یه نبرد مردونه‌ست,
آماده باش,
آماده,,,
بزن بریم داداش، توپو بگیر!
آره، مال خودته!
نه,,,
این بار من زودتر به توپ رسیدم,
و از همون لحظه، همه‌چی دقیقاً طبق نقشه‌ی من پیش رفت,
اون انقدر درشت بود که نمی‌شد ولش کرد
یا ریسک کنم دوباره بلند شه،
چون تو راند اول اصلاً نمی‌تونستم کنترلش کنم,
-سان، برو سمت زمین اونا! -برو تا ته زمینشون!
اگه بتونه به توپ برسه
و فقط چند قدم بخزه جلو، بازی رو می‌بره,
واسه همین باید همون وسط جلوشو می‌گرفتم,
-الان می‌خواد هلش بده, -آره دقیقاً,
این یعنی تکنیک واقعی,
آره، آره!
-آفرین! -آفرین!
خب حالا کی برنده‌ست؟
اونایی که این طرفن، یعنی فیلیپین,
چون نزدیک‌ترن به اون سمت؟
یه لحظه غافلگیر شدم،
ولی هنوز معلوم نبود کی می‌بره,
تسلیم نشو! بجنگ!
بچرخ، بچرخ، بچرخ!
بجنب سان!
وقتی تونستم برم روش،
پوزیشن ساید مانت رو گرفتم,
دیگه نمی‌تونه خودش رو آزاد کنه,
بیست ثانیه!
-برو! نگهش دار! -پونزده ثانیه!
-پونزده ثانیه! نگهش دار! -نگهش دار!
بسّه,
بازی تمومه,
برنده‌ی راند اول,,,
تیم فیلیپین!
یه حس فوق‌العاده داشتم، سبک شدم,
چون خیلی سخت‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم,
راستش انتظار نداشتم این‌قدر نفس‌گیر باشه,
مارک موگن ورزشکار سامبو تیم ملی
سان بازیکن راگبی تیم ملی
واقعاً ناراحت‌کننده بود، یه‌کم هم دلسردکننده,
ولی,,,
باید نتیجه رو بپذیرم,
فیزیکال: آسیا,
راند دوم مسابقه‌ی مرگ,
-این بار دو نفره‌ست، درسته؟ -آره,
فکر کنم دو به دو هیجان‌انگیزتر باشه,
حتماً کلی لحظه هست که
یکی توپ رو می‌گیره و می‌دوه، اون یکی دنبالش می‌افته,
کنجکاوم بدونم کدوما می‌رن,
مسابقه رو,,, دوتا مرد می‌فرستیم، درسته؟
-آره, -باشه، خوبه,
-سرعت, -آره,
بچه‌ها، توپ فقط سه کیلوئه,
من اون یکی رو بلاک می‌کنم,
وقتی توپ دستمون بیاد,,,
فقط حواست باشه تا جای ممکن به دروازه‌ی خودمون نزدیک شی,
آره، اون سمت,,,
آره، سمت دیگه,
ترکیب خوبی‌یه، چون,,,
ری قوی‌ترین مرد تیم
من زور دارم، مانی پاکیائو هم سرعت داره,
وقتی رتبه‌بندی‌ها رو اعلام کردن,,,
مانی پاکیائو بوکسور
اومدن آخر و گرفتن رتبه‌ی هشتم واقعاً ضدحال بود,
ولی به خودمون گفتیم
اشکالی نداره، جبرانش می‌کنیم,
با تمام توان‌مون می‌جنگیم تا خودمون رو ثابت کنیم,
انگار خود پاکیائو قراره تو راند دوم بازی کنه,
تو و جیمز می‌رید، درسته؟
چون باید توپ رو تصاحب کنیم,,,
سوپربون رزمی‌کار موی‌تای
من و جیمز رو انتخاب کردیم چون قدرت و هیکل داریم,
مطمئن بودیم که من و جیمز می‌تونیم راند دوم رو ببریم,
جیمز روسامیکائه بازیکن سابق والیبال
بازیکن‌های راند دوم،
لطفاً وارد زمین بشید,
سوپربون!
رزمی‌کار موی‌تای‌ئه، درسته؟
آره، موی‌تای‌کار حرفه‌ایه,
این تیم واقعاً قویه,
اصلاً چطوری باید با اون غول بجنگی؟
یه غول واقعیه!
مانی!
بزن بریم نماینده!
بیا مانی، نشونشون بده!
آفرین مانی!
بچه‌ها بجنبین!
بزن بریم!
تا تهش بجنگین، بزن بریم!
بوکسور در برابر کیک‌بوکسور,
بوکس در برابر موی‌تای,
ببینیم چی می‌شه,
خیلی خوشحالیم که حریفمون فیلیپینه، چون با پاکیائو روبه‌رو می‌شیم,
واقعاً دلم می‌خواد یه فایتر سطح بالا رو شکست بدم,
باید پاکیائو رو زمین بزنم,
داره موهاشو می‌بنده؟
یه روی دیگه از خودش نشون می‌ده,
می‌خوام ببینم می‌تونه خشن بشه یا نه,
می‌خوام ببینم اون حالت جسورشو درمیاره یا نه,
آره، ببینیم می‌تونه یا نه,
نقشه‌م این بود که مستقیم برم سمت توپ,
مطمئن بودم این بازی مال ماست,
این چالش رو می‌بریم تا حذف نشیم,
تا می‌تونی سریع باش مانی!
اول از همه باید تو توپ رو بگیری,
راند دوم مسابقه‌ی مرگ,,, همین حالا شروع می‌شه!
همه آماده باشین!
بزن بریم بچه‌ها، فشار بیارین!
اول از همه توپ رو بگیرین!
آماده,,,
یالا، حرکت کن!
بگیرش، همین حالا!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال