رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
@FrancoFilms francofilmz@gmail,com
‫پسرم،
‫من فقط مادرتم,
‫اما تو، قهرمان من،
‫تنها عشق من،
‫همه چیز منی,
‫و هر کاری که انجام بدم
‫تا وقتی بمیرم،
‫برای تو خواهد بود,
‫هیش,,,
‫[زن جدید]
‫مترجم: اشکان هیدی
:فیلمی از لِئا تودوروف
‫کوکو، گل‌های رز شکفته میشن
‫کوکو، شاخه‌ها سبز میشن
‫کوکو، بهار اومده
‫کوکو
‫خورشید قشنگ می‌درخشه
‫کوکو، و چشم‌های دخترا
‫کوکو، همینطور می‌درخشن
‫چیکار می‌کنین، چیکار می‌کنین
‫هنوز خوابین؟
‫بیدار شین، بیدار شین
‫دنیا عوض شده
‫کوکو
‫زود درو برام باز کنین
‫کوکو، قلبم شما رو دعوت می‌کنه
‫کوکو
‫باید عاشق هم بشیم
‫- فوق‌العاده‌س, ‫- ممنون,
‫اجرای خوبی داشتی؟
‫- آره، دسته‌گلا همینجوری ‫سرازیر می‌شدن,
‫نیلوفرها رو کی داده؟
‫یه نظامی,
‫- ژنرال؟ ‫- فکر کنم سرهنگ بود,
‫یه جنگ کم داره تا ‫درجه‌ش بره بالاتر,
‫ارکیده کار کیه؟
‫- یه جوون، خیلی ‫خوشگل، با لپای سرخ,
‫هنوز با مامانش زندگی می‌کنه، ‫ولی حاضره همه چیو ول کنه واست,
‫ممکنه کم کم عاشقم بشه و,,,
‫بعدش که بهم رسید، کتکم بزنه,
‫آره,
‫یا خودش یا مامانش,
‫ولی یه پیشنهاد ‫وسوسه‌انگیزتر هم که هست,
‫رزها؟
‫- شاهزاده ایتالیایی, ‫یه لباس واست فرستاده,
‫اصرار داره که ‫امشب حتماً ببیندت,
‫بازم؟
‫این دفعه چی می‌خواد؟
‫آه، می‌خواد منو تصاحب کنه!
‫پولشو داره,
‫ما هم که نیازشو داریم,
‫لیلی، شوالیه‌ت داره میاد,
‫بریم؟
‫شب بخیر، شاهزاده من,
‫آماده حمله!
‫دوشس آخرش زیر میز افتاد,
‫- بازم؟ ‫- آره,
‫بعدش رفتیم اصطبل,
‫مطمئن بودم که ‫هدیه خداحافظیش اینه,
‫یه اسب؟
‫- می‌خواست بهم شیر ‫مادیان قرقیزیشو بچشونه,
‫اَه!
‫- در عوضش، ‫بهترین اسب نرشو خواستم,
‫بد نیست,
‫و منو دعوت کرد رم,
‫لندن یا برلین که نیست,
‫- خانوم, ‫- چی می‌خوای؟
‫ایوون کوریر اینجاست؟
‫- اینجا ایوون نداریم, ‫- من رسیدگی می‌کنم,
‫برو!
‫تنهامون بذار,
‫- بیا, ‫- ممنون آقا,
‫- پیدا کردن ردت ‫کار سختی نبود,
‫قایم نشده بودم,
‫عوض شدی,
پای چشمات گود افتاده,
‫مامان مرده,
‫- تا پاریس اومدی ‫که اینو بهم بگی؟
‫یه نامه کافی بود,
‫- ارثت یادت رفته, ‫باید از شرش خلاص شیم,
‫فکر کردی بعد مرگ مامان ‫ما ازش مراقبت می‌کنیم؟
‫پیش خواستگارات ‫حسابی می‌ترکونه,
‫- هفته بعد برگردین, ‫خداحافظ,
‫لیلی,
‫بیا تو,
‫خیاط اینجا بود,
‫- تا دو روز دیگه، ‫همه می‌فهمن,
‫تا یه هفته دیگه، ‫تو روزنامه‌ها میاد,
‫شهرستان؟
‫- نهایتاً یه هفته ‫وقت اضافه گیرتون میاد,
‫آره,
‫چمدون‌هاتونو آماده می‌کنم,
‫- واسه دختر کوچولو,
‫پسر دخترخالم اونجا بود,
‫چی گفتی؟
‫پسر دخترخالم,
‫مثل این دختر کوچولو,
‫یه کم عقب‌مونده,
‫- سلام خانم,
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫- منتظر دکترم, ‫برید صداش کنید,
‫- ماریا مونتسوری، ‫پزشک,
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫واسه بچه‌س,
‫شما بچه‌های اینجوری رو قبول می‌کنین,
‫چند سالشه؟
‫فکر کنم نه سالشه,
‫- دخترتونه؟ ‫- نه,
‫خواهرزادمه,
‫هیکلش خیلی عجیبه,
‫- شما ازش نگهداری می‌کنین؟ ‫- نه,
‫چی می‌خوره؟
‫نمی‌دونم,
‫بیا، راه بریم,
‫بیا,
‫از چند سالگی راه افتاد؟
‫نمی‌دونم,
‫فقط چند هفته‌س که پیش منه,
‫- حرف می‌زنه؟
‫می‌تونین قبولش کنین؟
‫می‌تونم پول بدم, بگین چقدر,
‫- اینجا یه موسسه دولتیه, ‫هیچکس پول نمی‌ده,
‫فعلاً بچه‌ی جدید نمی‌گیریم,
‫می‌تونیم روزانه بپذیریمش,
‫ولی قبل از اینکه شروع به مراقبت کنیم،
‫باید مطمئن بشیم که بچه می‌تونه
‫از روش‌های توانبخشی ما بهره ببره,
‫باید دوباره بیاین
‫اگه می‌خواین براش آزمایش انجام بدیم,
‫اسمش چیه؟
‫تینا,
‫اسمش تیناست,
‫تینا؟
‫چه اسم قشنگی, خوش اومدی تینا,
‫تینا، صدامو می‌شنوی؟
‫جوزپه مونتسانو،
‫همکارم و مدیر مشترک موسسه,
‫- خوشبختم, ‫- سلام,
‫- خانم کوریر، از فرانسه اومدن، ‫و تینای کوچولو,
‫منتظرمونن, باید بریم,
‫خداحافظ تینا,
‫خدانگهدار,
‫ولی,,,
‫دوشنبه، ساعت ۸,
‫دکتر مونتسانو,
‫افتخار دادین که تشریف آوردین,
‫لطف می‌کنین برامون توضیح بدین
‫چطوری حموم کردن ‫باعث درمان عقب‌موندگی می‌شه؟
‫شما نشون دادید که بین ‫حواس عمومی و حواس اخلاقی
‫ارتباط خیلی نزدیکی وجود داره,
‫مجرم‌ها، فاحشه‌ها
‫حساسیت لمسی و دردشون خیلی کمه,
‫می‌بینیم که واسه ‫عقب‌مونده‌ها هم همینطوره,
‫پس از نظریه من حمایت می‌کنین,
‫مجرم‌ها، فاحشه‌ها، ‫و در نتیجه عقب‌مونده‌ها
‫همه یه جور هستن و یه مشکل دارن,
‫که نژاد کشورمون رو تهدید می‌کنن,
‫نه اگه درمانشون کنیم,
‫حموم کردن باعث می‌شه ‫حساسیت پوست بیشتر بشه،
‫بافت‌های عضلانی رو تقویت می‌کنه,
‫عوض کردن آب گرم و سرد
‫یه روش قوی واسه جلب توجه اوناس,
‫اینجوری، آماده‌شون می‌کنیم که آموزش ببینن,
‫- این بچه‌های بیچاره ‫قبل از هر چیز مریض نیستن؟
‫واقعاً جاشون تو یه موسسه‌ی آموزشیه؟
‫الان دیگه ثابت شده
‫که بچه‌های عقب‌مونده هم می‌تونن یاد بگیرن,
‫با دونستن این، غیرانسانیه
‫که بذاریمشون پیش دیوونه‌ها,
‫- باید از نظر اقتصادی ‫واقع‌بین باشیم,
‫نگهداری از عقب‌مونده‌ها ‫تو آسایشگاه‌ها خیلی گرونه,
‫روش‌هایی که ما اینجا به کار می‌بریم، ‫جزو مدرن‌ترین روش‌های دنیاست،
‫بهشون اجازه می‌ده که یاد بگیرن ‫بخونن، بنویسن، حساب کنن
‫و همینطور کار کنن
‫و در نتیجه واسه جامعه ‫مفید باشن,
‫به همین خاطره
‫که مدیریت این موسسه رو ‫به شما سپردیم,
‫ولی,,,
‫کی به نتیجه می‌رسین؟
‫- تا چند ماه دیگه، بچه‌های موسسه ‫می‌تونن تو همون امتحانی شرکت کنن
‫که بچه‌های معمولی می‌دن,
‫خیلی شک دارم
‫که با حموم کردنشون ‫به این هدف برسین,
‫ما اینجا خواهیم بود
‫تا امتحان کنیم
‫میمون‌های باهوشتون رو،
‫خانم مونتسوری,
‫- اگه من تونستم با وجود زن بودن دکتر بشم،
‫برای این بچه های عقب افتاده هم امیدی هست,
‫ماریا,
‫گفتم الانه که ‫از عصبانیت منفجر بشه,
‫- تو دانشگاه یه جهنمی ‫برام درست کرده بود، حقشه!
‫بدهی دارید؟
‫- از کجا فهمیدید؟
‫- من عادت دارم نشونه ثروت باشم,
‫- زن فرانسوی یه کالای ‫لوکسه که بهش افتخار میکنن,
‫و زن ایتالیایی چی؟
‫یه وسیله خونگی معمولی,
‫راستی، از آپارتمانتون راضی هستید؟
‫خیلی,
‫دعوتم میکنید؟
‫امشب نه,
‫- دو هفته س اینجایید ‫ولی در آپارتمانتون همش بسته س,
‫نکنه جنازه تو آپارتمان قایم کردید؟
‫چند تا,
‫بهتره زیاد اصرار نکنید,
‫وگرنه بعدی شمایید,
‫چه مهمونی قشنگی!
‫لیلی، دوست عزیزم!
‫بتسی؟
‫تو آسمونا دنبالت می‌گشتم,
‫تو، رُم؟
‫خوشحالم که شما رو اینجا میبینم,
‫حسابی می‌درخشی,
‫- باورم نمیشه، ‫دیشب خوابتونو دیدم,
‫- جدی؟ ‫- چی شما رو به اینجا کشونده؟
‫یه سرفه بد, ‫رطوبت پاریس,
‫دکترا بهم آفتاب تجویز کردن,
‫- و شما؟ ‫- من یه ساله اینجام,
‫تو این شهر کلی کار هست,
‫بهداشت،
‫بیسوادی,
‫- و فقر, ‫- چه جالب,
‫ببخشید، همراهم منتظرمه,
‫بازم همدیگه رو میبینیم,
‫بیا، ماتئو,
‫منو نگاه کن,
‫ماتئو، منو نگاه کن,
‫اون وسیله رو بده به من، سِرِنا,
‫به وسیله نگاه کن، ماتئو,
‫حواستو بده به وسیله,
‫نگاه کن, به وسیله نگاه کن,
‫با هر دو دست،
‫باز و بسته کن,
‫دستاتو رو وسیله ببند,
‫ببند,
‫بجنب,
‫آفرین!
‫- آفرین! ‫- آفرین، ماتئو,
‫- اراده استاده ‫که باید غلبه کنه،
‫نه برعکسش,
‫دکتر!
‫- میخوام دختر فرانسوی ‫کوچولو رو معاینه کنم,
‫تو همراهیم کن,
‫پاهاتو بذار عقب,
‫تینا,
‫سرتو صاف کن, آفرین، خوبه,
‫میخوایم اندازه بگیریم,,,
‫قدتو,
‫بیا,
‫یه کم صاف وایسا, آها، همینطوری,
‫با من میای؟
‫منو نگاه کن,
‫هی، تینا!
‫- سی و هفت,
‫عروسکو میگیری، تینا؟
‫- بیا، پاتو بلند کن,
‫آماده ای؟
‫یه کم دیگه تموم میشه!
‫یه بار دیگه امتحان کنیم؟
‫میری بیرون؟
‫میدونم، سخته,
‫پیانوتون کوک نیست,
‫- تست ها رو تموم کردیم, ‫- خب؟
‫- تشخیص علت همیشه سخته،
‫مخصوصاً تو این سن,
‫ولی بهش توجه نشده، ‫مراقبت نشده،
‫و هر چیزی که لازمه ‫تا مشکلاتش کمتر بشه,
‫عقب افتاده‌ها خوب نمیشن,
‫- پس ببریدش, ‫- نه,
‫اینجا واسش خوبه,
‫- میتونیم روزها نگهش داریم,
‫براش مفیده,
‫- و کجا بخوابه؟ ‫من باید برگردم پاریس,
‫- تو پاریس مراقبت های مشابهی پیدا میکنید,
‫- دکتر بورنویل هست,,, ‫- غیرممکنه,
‫- اگه جایی خالی بشه، ‫بهتون خبر میدم,
‫خواهش میکنم,
‫- اینجا یه موسسه آموزشیه،
‫نه یتیم خونه,
‫سلام,
‫ماریو، نگاه کن, ‫مامان و بابا اینجان,
‫حالت چطوره؟
‫خوبه, سعی میکنه بلند شه,
‫سیب میخوای؟
‫نه پوستشو، خود سیبو,
‫ماریو,
‫ببین,
‫یه دوستی از پاریس برام فرستاده بود,
‫"لیلی دالانژی",
‫این خانم کوریره,
‫تو رم چیکار میکنه؟
‫حتماً داره بچه رو مخفی میکنه,
‫یه فکری به ذهنم رسید
‫که می‌خواستم باهات در موردش حرف بزنم,
‫می‌شنوم,
‫چطوره ماریو رو بیاری پیش خودت؟
‫چرا؟
‫ماریو همونجایی که هست خیلی خوبه,
‫- اینجوری می‌تونم بیشتر برم ببینمش،
‫آخه مزرعه خیلی دوره,
‫ماریا، خودت می‌دونی که,,,
‫این غیرممکنه,
‫چرا؟
‫کارمو از دست می‌دم،
‫آبروم می‌ره,
‫- هیشکی جرأت نمی‌کنه، تو یه مردی,
‫ماریا، من دوستت دارم
‫و هر کاری واست می‌کنم,
‫ولی ازم نخواه
‫همچین بی‌آبرویی رو به مادرم تحمیل کنم,
‫- می‌تونی بگی برادرزاده‌ته,
‫بس کن، ماریا,
‫بیا این مشکلو
‫همونجوری که از اول ‫باید حل می‌کردیم، حل کنیم,
‫باهام ازدواج کن,
‫- قبلاً در موردش حرف زدیم, ‫- اوضاع فرق کرده,
‫واقع‌بین باش،
‫ما با هم کار می‌کنیم، ماریو رو داریم,,,
‫از چی می‌ترسی؟
‫- وقتی مادرم جوون بود، می‌خواست درس بخونه,
‫تو درس خوندی,
‫ولی پدرم اجازه نداد,
‫اون اطاعت کرد چون مال پدرم بود,
‫ازدواج یه عمل عاشقانه نیست
‫بین دو آدم آزاد و برابر,
‫یه بردگیه، یه اسارته,
‫ماریا,
‫بس کن,
‫جوری باهام حرف می‌زنی ‫انگار هیچی نمی‌دونم,
‫انگار من بابات هستم! ‫من بابات نیستم,
‫می‌دونم,
‫قول می‌دم بهش فکر کنم,
‫قول می‌دم,
‫الان دیگه دیر وقته,,,
‫پدر و مادرت,,,
‫نگران می‌شن,
‫شب بخیر، بابا,
‫احمق!
‫ببین چیکار کردی,
‫زندگیمو خراب می‌کنی,
‫خوب وایسادی,
‫دوباره,
‫دستاتو بالا ببر، دستتو باز کن ‫و میله رو محکم بگیر، اینجوری,
‫بیا,
‫میله رو محکم بگیر، اینجوری,
‫دوباره,
‫1، 2، 3، 4,,,
‫دوباره,
‫آره، همینجوری,
‫میله رو محکم بگیر!
‫محکم بگیر, دستاتو سفت کن,
‫دوباره,
‫از اول,
‫هنوز گشنته، عزیزم؟
‫از پله برو بالا!
‫بگیرش!
‫از پله برو بالا!
‫بگیرش!
‫بیا اینجا,
‫بیا,
‫آفرین، تینا,
‫دایره، مربع,
‫بپر و بچرخ,
‫مثل من,
‫آفرین، تینا,
‫اینجوری,
‫نه، نه,
‫تو باید انجام بدی، تینا,
‫مراقب باش,
‫مربع،
‫مثلث، دایره,
‫مربع، مثلث، دایره,
‫آره! آفرین، تینا!
‫- سلام، تینا, ‫- بیا,
‫خانم دالانژی,
‫تینا بچه‌ی با اراده‌ایه,
‫و پیشرفتش خیره‌کننده‌ست,
‫وقت بذارین و نگاهش کنین,
‫منتظرم هستن,
‫باید بمونین,
‫تینا بهتون نیاز داره,
‫اون ایتالیایی نمی‌فهمه,
‫- نمی‌دونم فرانسوی رو می‌فهمه یا نه,
‫و منم بهش نیازی ندارم,
‫واقعاً؟
‫خب,,,
‫کی پر رو می‌شناسه؟
‫پر چیه؟
‫پر,,,
‫نرمه،
‫سفیده,
‫آشیل,
‫"پر",
‫مثل من بگو, "پر",
‫پر,
‫لوچیا,
‫پر,
‫ببینین چجوری تلفظ می‌کنم,
‫"پر",
‫آگوستینو,
‫"پر",
‫خیلی خوب,
‫بفرما، سیرو,
‫حالا می‌خوایم کلمه "پر" رو بنویسیم,
‫خب,,,
‫آنا,
‫تو با دست بنویس,
‫تینا، من حروف رو بهت میدم,
‫واسه تو میشه "پر",
‫"پر,,,
‫"پر",
‫تینا، میام پیشت,
‫نشونم بده چطوری انجامش میدی,
‫خب، حالا می‌خوایم کلمه "پر" رو بنویسیم,
‫کمکت کنم؟
‫و اون یکی، اونجا,
‫اونجا,
‫خوبه,
‫"پر",
‫"پ",
‫و اینجا، منو نگاه کن, این "ر" هست,
‫خیلی خوبه!
‫آفرین، تینا!
‫- چه خبر شده؟
‫ببخشید,
‫اما,,,
‫چقدر خوشحالن!
‫- این موسیقی تأثیر خیلی عجیبی روشون داره!
‫- چطوره بعد از ساعت ‫درس، یه کلاس رقص بذاریم؟
‫- منو نگاه کنید,
‫کارلوتا، بیا,
‫خانم رزا؟
‫یه لحظه دیگه,
‫آفرین!
‫مرسی, ‫ماریا، با ماریو بیا,
‫- ببخشید,
‫البته,
‫دیگه نمی‌خواست,
‫می‌خواد از کوچولوی آخری تقلید کنه,
‫ماریو، بعدش تمومه,,,
‫کوچولو خیلی بزرگ شده!
‫نگاه کن، به نظر سرحاله,
‫آره، خیلی سرحاله,
‫عاشق ماریوئه، ‫همه جا دنبالش میره,
‫خیلی بامزه‌ان,
‫دیروز رفتم ماریو رو ببینم,
‫می‌خوام بیاد اینجا زندگی کنه, ‫با من، با ما,
‫می‌دونی که این غیرممکنه,
‫چیزی که غیرممکنه،
‫اینه که نتونستم پسرمو ‫به رسمیت بشناسم,
‫می‌تونیم قایمش کنیم,
‫"اگر می‌توانی این جمله را بخوانی، بیا و مرا ببوس,"
‫بیا,
‫یک،
‫دو،
‫و,,,
‫سه,
‫این کیه؟
‫- لنا, ‫- آفرین!
‫یک، دو,,,
‫برو!
‫- این کیه؟ ‫- آنا,
‫آفرین!
‫- ماه بعد یه امتحان بزرگ هست,
‫فکر می‌کنم بتونم تینا رو ‫با بقیه بچه‌ها معرفی کنم,
‫اون آماده‌ست,
‫- تینا, ‫- آفرین!
‫نوبت توئه، تینا,
‫یک، دو,,,
‫برو,
‫این کیه؟
‫مامان؟
‫- آره, ‫- آفرین!
‫بیا,
‫خوشت میاد؟
‫سلام,
‫سلام خانم, دوشیزه,
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫اون,,, شنل قرمز برای,,,
‫- مانتلا؟ ‫- آره,
‫الان براتون میارمش,
‫لیلی، شمایید؟
‫بتسی هستم!
‫لیلی، واقعاً خودتونید؟
‫برو جلو!
‫صبر کنید,
‫لطفاً بذارید رد شم,
‫لیلی؟
‫فکر کردم اشتباه می‌کنم,
‫یه عمر گذشته,
‫- فکر می‌کردم پاریس هستید, ‫- به زودی، امیدوارم,
‫این همونه,
‫ولی این برای دختر کوچولو بود,
‫خانم؟
‫- چه لذتی، همیشه از دیدنتون ‫خوشحال میشم,
‫به امید دیدار,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫بریم,
‫تینا، بیا تمرین رو ادامه بدیم,
‫مداد رو بردار، آفرین,
‫تینا,
‫می‌خواستید منو ببینید؟
‫آره,
‫یه جا خالی شده,
‫یکی از بچه‌ها رفته,
‫می‌تونیم تینا رو به عنوان شبانه‌روزی ‫قبول کنیم,
‫بیاید,
‫باید اینجا رو امضا کنید,
‫اسم مادر,
‫اینطوری بهتره,
‫وقتی یک سالش شد، دکتر ‫بهمون گفت که عقب مونده‌ست,
‫رفتین؟
‫اولین باری که بغلش کردم ‫خیلی خوشحال بودم,
‫خیلی کوچولو بود,
‫خیلی خوشگل,
‫ولی به اندازه کافی تکون نمی‌خورد,
‫به اندازه کافی شیر نمی‌خورد، ‫به اندازه کافی گریه نمی‌کرد,
‫تو 12 ماهگی، ‫هنوز نمی‌تونست بشینه,
‫شوهرم کم کم یه جور ‫دیگه نگاهش می‌کرد,
‫بعدش چی شد؟
‫- خانواده شوهرم و بابام ‫ازدواجمون رو باطل کردن,
‫می‌گفتن بچه ‫نتیجه گناهان منه,
‫اینکه تقصیر شما نبود,
‫زن‌ها که کار زیادی نمی‌کنن
‫ولی من همونم نتونستم انجام بدم,
‫که یه بچه خوشگل بیارم,
‫شب بخیر، تینا,
‫خوب بخوابی,
‫ماریو!
‫چیکار کردی؟
‫به غذای روی میز ‫دست نمی‌زنن,
‫برو بیرون، ماریو, برو بیرون!
‫متأسفانه، ‫نمی‌تونم هر دوتاشونو بغل کنم,
‫تازه بچه‌های بزرگترم هم هستن,
‫ماریو,
‫می‌دونی چیکار می‌خوایم بکنیم؟
‫ببین چی بهت می‌دم,
‫بیا اینجا,
‫با تخم مرغ،
‫می‌دونی چیکار می‌خوایم بکنیم؟
‫آره، این تخم مرغه,
‫فقط کافیه اینجوری بشکنیش,
‫آفرین، ملاقه رو بگیر,
‫اینجوری بازش کن,
‫پوستش رو برای خودت نگه دار,
‫اون خوردنی نیست,
‫هم بزن,
‫آره، ماریو,
‫آفرین، ماریو!
‫همینجوری,
‫اونا نمی‌خوان اذیتتون کنن,
‫فقط می‌خوان از شما تقلید کنن,
‫آفرین، ماریو,
‫خانم‌ها و آقایون،
‫آقایان استادان،
‫آقایان وزرا،
‫اینجا ما معلم‌ها و ‫مربی‌ها رو آموزش می‌دیم
‫و با یه گروه از بچه‌های عقب مونده ‫کار می‌کنیم،
‫تا روش آموزشی علمی جدیدمون رو ‫توسعه بدیم,
‫بعد از یک سال آزمایش، ‫خیلی خوشحالیم که می‌تونیم
‫نتیجه این کار رو ارائه کنیم,
‫ممنون,
‫بیاین با ریاضی شروع کنیم,
‫2 ضربدر 3 چند می‌شه؟
‫ازت پرسیدن 2 ضربدر 3 چند می‌شه,
‫مثل وقتیه که می‌ری مغازه,
‫تو دو تا سکه دادی ‫لوبیا خریدی,
‫و با یه سکه، ‫سه تا لوبیا می‌خری,
‫چند تا لوبیا خریدی؟
‫شش تا,
‫آفرین!
‫این تفریق رو انجام بده:
‫10 منهای 3,
‫یک،
‫دو،
‫سه,,,
‫هفت,
‫آفرین!
‫"آلساندرو یه گلابی می‌خوره,"
‫زیر فعل خط بکش,
‫"دیروز,,,"
‫"دیروز،
‫آلساندرو
‫خورد
‫یه گلابی,"
‫این محاسبه ذهنی رو انجام بده:
‫3 به‌علاوه 3 ضربدر 3,
‫دوازده,
‫اون ایتالیایی حرف نمی‌زنه,
‫یه دختر کوچولوی فرانسویه,
‫- اسمت چیه؟
‫اسمت چیه؟
‫می‌خوای اسم کوچیکت رو بگی؟
‫انگار متوجه نمی‌شه,
‫می‌تونی اسمت رو ‫روی تخته بنویسی؟
‫تینا,
‫اسم من تیناست,
‫بنویس,
‫"خرگوش در مزرعه می‌دود,"
‫آره!
‫خوبه!
‫این تقسیم رو انجام بده: 6 تقسیم بر 3,
‫- آفرین, ‫- خیلی ممنون,
‫- ببخشید!
‫از اونجایی که یک سال کنار ‫همکار قابل تحسینم
‫جوزپه مونتسانو کار کردم،
‫اجازه می‌خوام نتیجه‌گیری‌های ‫شخصیم رو باهاتون در میون بذارم,
‫ما از روش‌های علمی
‫دکتر سگن استفاده کردیم،
‫که از ایتارد بزرگ الهام گرفته ‫(ژان مارک گاسپار ایتارد | پزشک فرانسوی قرن 18 و 19 میلادی | یکی از اولین متخصصان در زمینه اختلالات رشد و آموزش کودکان دارای نیازهای ویژه)
‫و در فرانسه توسط ‫دکتر بورنویل تقلید شده,
‫اما این روش‌ها بدون یه ‫چاشنی مخفی هیچی نیستن,
‫روش آموزشی جدید
‫باید قبول کرد که ‫مادر بودن یه هنر والاست
‫تا بشه از بخش عادی و غیرعادی جامعه,
‫محافظت کرد,
‫این یه آموزش پر از عشقه،
‫که زن، به عنوان نمادش
‫به ما اجازه داده
‫این بچه‌ها رو واسه امتحان ‫کلاس آمادگی آماده کنیم,
‫واسه تربیت کردنشون،
‫اول از همه بهشون عشق دادیم,
‫- اینا چیه اینجا؟
‫چرا وسایل موسسه رو آوردی؟
‫اینجا که هیچی نبود,
‫بالاخره باید از بچه‌م ‫مراقبت کنم دیگه,
‫- چرا رفتی؟ داشتیم دنبالت می‌گشتیم!
‫- اون یه نمایش مسخره بود! ‫- موفقیت بزرگی بود!
‫بودجه‌مون واسه آینده جور شد,
‫نمی‌فهمی؟
‫چی رو؟
‫- موفقیت چه فایده‌ای داره ‫وقتی قیمتش این باشه؟
‫به زور منو می‌شناسه,
‫به یه زن دیگه میگه "مامان",
‫- این واسه بچه‌های شیرخوار عادیه, ‫- دیگه نمی‌تونم تحمل کنم,
‫می‌خوام پیش پسرم باشم,
‫این یه خبرنگاره,
‫- یه خبرنگار؟ ‫- آره,
‫- بچه‌ها، ‫لطفاً ساکت باشین!
‫یک، دو و سه!
‫- خانم مونتسوری، این ‫تناقض رو برام توضیح بدین,
‫وقتی نگاهتون می‌کنم،
‫یه زن خوشگل، ظریف و دلربا می‌بینم,
‫این قدرت مردونه که به نظر میاد ‫شما رو هدایت می‌کنه از کجا میاد؟
‫- دلم واسه زمانی تنگ شده ‫که مردا کلاه گیس می‌ذاشتن
‫و پودر می‌زدن تا ‫قیافه‌شون رو بهتر کنن,
‫اون موقع کمتر از الان زشت بودن,
‫شاید زنونه‌تر بودن,
‫خیلی از زن‌ها، از جمله زن خودم،
‫دوست دارن تو خونه بمونن ‫و کار نکنن,
‫نمی‌خوان نقش‌های ‫مردونه گردن بگیرن,
‫- اگه زن‌ها بعد از اینکه ‫از نظر مالی مستقل شدن
‫شریک زندگیشون رو ‫انتخاب می‌کردن،
‫مردا مجبور نمی‌شدن ‫خودشون رو بهتر کنن؟
‫به خاطر قانون بازار,
‫بقیه که نمی‌تونن بچه‌دار ‫شن، تنها می‌موندن,
‫- سلام، من جوزپه ‫مونتسانو هستم، مدیر موسسه,
‫بیاین, می‌خوام اینجا رو بهتون نشون بدم,
‫ماریا، برمی‌گردی سر کارت با بچه‌ها؟
‫- نه، می‌ذارم تو ‫مراقبشون باشی, ببخشید,
‫اسمش ماریوئه,
‫- کجاست؟
‫پیش یه دایه، تو روستا,
‫باباش؟
‫- اون,,, ‫- جوزپه‌ست، آره,
‫- چرا سه تایی با هم زندگی نمی‌کنین؟
‫باید ازدواج کنیم,
‫نمی‌خوام مال کسی بشم,
‫ولی جوزپه دوستت داره,
‫- میشه سرنوشت آدم رو
‫به یه احساس ناپایدار ‫مثل عشق سپرد؟
‫- پس چرا بچه‌دار شدی؟
‫- اولش نفهمیدم که حامله‌م,
‫همش داشتم کار می‌کردم,
‫مامانم بود که فهمید،
‫وقتی دید لباسام دیگه ‫اندازه‌م نیستن,
‫و با جوزپه،
‫فکر می‌کردیم یه زوج مدرنیم,
‫اغلب می‌رفتیم ماریو رو ‫تو روستا ببینیم،
‫ولی به زندگی خودمون ‫تو رم ادامه می‌دادیم,
‫اما وقتی موسسه افتتاح شد،
‫کار خیلی زیاد شد,
‫دیگه نمی‌تونستم ببینمش,
‫- خب، بیارش رم,
‫یه آپارتمان بگیر، ‫یه پرستار استخدام کن که مراقبش باشه,
‫با کدوم پول؟
‫با حقوقت,
‫- من واسه کارم اینجا حقوق نمی‌گیرم,
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه,
‫فقط جوزپه حقوق می‌گیره,
‫تو احمقی,
‫تو تحصیلکرده‌ای، ‫بی‌وقفه کار می‌کنی،
‫و فقیری؟
‫تو احمقی,
‫اینو دوبار گفتی,
‫- من هیچ زنی رو ‫باهوش‌تر از تو نمی‌شناسم،
‫و نمی‌تونی هیچ کدوم از چیزایی ‫که من دارم رو واسه خودت بخری,
‫پول یعنی آزادی,
‫حق داشتن همه چیز,
‫حتی احترام,
‫همه چیز خریدنیه,
‫تو پاریس،
‫مردم برام هورا می‌کشن،
‫زن‌های شوهردار ازم تقلید می‌کنن،
‫و مردایی که ورشکستشون ‫می‌کنم عاشقم می‌شن,
‫واسه اینکه یه زن آزاد باشه،
‫باید پولدار باشه,
‫- اینجوری ساعت‌ها ‫بازی می‌کنن,
‫اونا بازی نمی‌کنن,
‫دارن کار می‌کنن,
‫ببین چقدر تمرکز کردن,
‫بزرگترشون به زودی میتونه بخونه,
‫- بچه‌های عقب‌افتادۀ شما هم همینطورین؟
‫نه، خیلی فرق داره,
‫بچه‌های موسسه نیاز دارن راهنماییشون کنیم,
‫ولی اینجا،
‫خودشون وسایل رو برمی‌دارن,
‫انگار میدونن چطوری ازشون استفاده کنن,
‫حیرت‌انگیزه,
‫خیلی بهتون میاد,
‫- دارین مسخره‌م می‌کنین, ‫- اصلاً,
‫چهره‌تون رو قشنگ‌تر نشون میده,
‫- دارین منو خجالت میدین,
‫دقیقاً همین قصد رو دارم,
‫یاد بگیرین خواستنی باشین,
‫دلبری کنین,
‫خودتون رو بفروشین,
‫- شما خیلی زیبایین، ماریا, ‫- ممنون,
‫خواهش می‌کنم,
‫به لطف شما، تینا رو شناختم,
‫خیلی عجیبه,
‫نبودنش اذیتم می‌کنه,
‫اما,,,
‫بودنش هم غیرقابل تحمله,
‫وقتی نگاهش می‌کنم،
‫به دختر کوچولویی فکر می‌کنم که باید می‌بود,
‫اینقدر مغرور نباشین,
‫خانم‌ها و آقایون،
‫منحصر به فرد,,,
‫واقعی,,,
‫تک,,,
‫مونتسوری!
‫سلام، خانم‌ها و آقایون,
‫توی موسسه ارتوفرنیک،
‫با همکارم جوزپه مونتسانو،
‫مدیر مشترک موسسه،
‫ما روش‌های ابداعی ایتارد رو دنبال کردیم,,,
‫نه، نه، وایسا!
‫این اسم‌ها به درد کسی نمی‌خوره,
‫و این چیزای علمی،
‫خسته‌کننده‌س,
‫بگو "من",
‫- نه, ‫- چرا!
‫"من یه روش ابداع کردم,"
‫یه داستان برامون تعریف کن,
‫یه داستانی که خودت قهرمانشی,
‫مردم همینو می‌خوان,
‫هدف ما زن‌ها، مردای قدرتمندن,
‫سلام,
‫اونا معمولاً باهوشن،
‫چون کار نمی‌کنن حوصله‌شون سر میره،
‫و انرژیشون رو صرف هدف‌ها می‌کنن,
‫شامپاین؟
‫خانم؟
‫مثلاً میزبان ما، بتسی,
‫یه زن فوق‌العاده,
‫تئوسوف،
‫قدرتمند,
‫- و شما، ماریا، ‫چه آینده‌ای در انتظارتونه؟
‫می‌خوام مدرسه رو متحول کنم,
‫واقعاً؟
‫آره,
‫حس می‌کنم روش‌هایی که تو موسسه توسعه دادیم
‫فقط مختص آموزش عقب‌افتاده‌ها نیست,
‫اصولی منطقی‌تر از روش‌های امروزی
‫توش وجود داره,
‫ادامه بدین,
‫اصل بردگی
‫تا حالا بر آموزش و مدرسه حاکم بوده,
‫ولی همه شکل‌های بردگی کم کم از بین میرن,
‫حتی بردگی جنسی زنان,
‫و تاریخ تمدن
‫تاریخ فتح‌هاست،
‫اما آزادی‌ها هم هست,
‫الان وقتشه که با یه آموزش علمی، ‫بچه‌ها رو آزاد کنیم,
‫- فعلاً به یه کار با حقوق نیاز داره,
‫شاید شما بتونین یه کاری بکنین,
‫هیچ مذهبی
‫برتر از,,,
‫حقیقت نیست,
‫شادی بیشتر چه فایده‌ای داره,,,
‫وقتی که,,,
‫این شادی,,,
‫خودخواهانه باشه,,,
‫اگه خودمون رو فدا نکنیم
‫برای خیر همگانی؟
‫- رنگ رو خوب دنبال کنین,
‫- قرمز, ‫- قرمز,
‫قرمز!
‫بتسی بهم پیشنهاد داده تو دانشگاه درس بدم،
‫تو دانشکده زنان,
‫- بتسی؟ ‫- آره,
‫یه دوست, یه زن قدرتمند,
‫- چی می‌خوای درس بدی؟
‫انسان‌شناسی,
‫برای پول این کارو می‌کنی؟
‫باید از من می‌خواستی، بهت می‌دادم,
‫- ازت خواستم ماریو رو قبول کنی, ‫قبول نکردی,
‫- برای همینه که به پول نیاز داری؟
‫آره,
‫سبز!
‫- سبز! ‫- سبز!
‫به من فکر کردی؟
‫به اینکه درباره من چی میگن
‫اگه تنها با بچه‌مون زندگی کنی؟
‫- هیشکی نمی‌فهمه اون پسر توئه,
‫آبی,
‫وقتی درسمو شروع کردم،
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردن ‫یه زن بره پزشکی بخونه,
‫شناخت بدن
‫باید فقط و فقط ‫مال مردا می‌موند,
‫کلاسی که از همه بیشتر ازش می‌ترسیدم
‫و واسه بزرگ‌های دانشگاه ‫بیشترین مشکلو درست می‌کرد،
‫کلاس کالبدشناسی بود,
‫اصلاً تو مخشون نمی‌رفت که یه زن
‫خودشو،
‫اونم با مردا،
‫جلوی یه جنازه حاضر کنه,
‫اولین کلاسو خوب یادمه,
‫داشتم جون می‌کندم،
‫حس می‌کردم بدنم ‫داره می‌میره,
‫ولی از دور،
‫یه هدف نورانی می‌دیدم,
‫درسته،
‫راهی که بهش می‌رسید ‫سخت بود,
‫حتی وحشتناک,
‫ولی تو وجودم حس کردم
‫یه ایمان درونی،
‫یه ندای عمیق,
‫این شد که،
‫جام تلخو
‫تا ته سر کشیدم,
‫از گناه اول حوا،
‫به زنا این فکرو انداختن تو سرشون
‫که دونستن گناهه,
‫نه,
‫زنا باید خودشونو از بی‌حالی،
‫از سایه‌ی نادونی آزاد کنن,
‫باید علمو مال خودشون ‫کنن تا آزاد بشن,
‫زنا باید ‫از خونه بیان بیرون،
‫ارزش‌هایی که تو خونه یاد گرفتنو ‫به دنیا نشون بدن,
‫این‌جوری مادر بودن میشه ‫یه الگو واسه جامعه،
‫که به کل جامعه ‫شکل میده,
‫زنا باید رئیس مادر بودن باشن
‫نه برده‌ش,
‫مادر بودن اصل اساسی ‫خلقته,
‫همه چی از این سرچشمه می‌گیره,
‫و حوا,,,
‫حوا مادر نمادین آدماست
‫چون رازای زندگی رو ‫می‌دونه،
‫رابطه جنسی رو،
‫و مرگو,
‫بیاین نزدیک‌تر,
‫ببخشید,
‫مامانم،
‫ترزا مونتسانو،
‫از کالابریا اومده ‫بهم سر بزنه,
‫خوشبختم، خانم مونتسانو,
‫جوزپه خیلی ازتون برام گفته,
‫من داشتم می‌رفتم,
‫چه جذاب,
‫باید بیشتر بشناسیش,
‫- دیدی بعد کلاسم تو ‫دانشگاه چه آشوبی به پا شد؟
‫آره، دیدم,
‫داری زیاده‌روی می‌کنی، ماریا,
‫دیگه نمی‌تونم بذارم خودخواهی ‫و جاه‌طلبیت منو له کنه,
‫رئیس دانشگاه بعد ‫نمایشت منو خواست,
‫ازم پرسید اینجا هم از ‫جنازه استفاده می‌کنیم
‫تا جوونا رو منحرف کنیم,
‫چقدر اغراق می‌کنن,
‫الان وقت خوبی نیست,
‫باید به کارای ‫عروسی برسم,
‫چی؟
‫دارم ازدواج می‌کنم,
‫با یه زن دیگه,
‫شوخی می‌کنی؟
‫- یه هفته‌س ‫اومده رم,
‫منتظر جواب من بود,
‫نمی‌فهمم,
‫- باید تصمیم بگیری ‫با ماریو چیکار می‌کنی,
‫با ماریو؟
‫آره,
‫عروسی یه هفته دیگه‌س,
‫یا می‌بریش پیش خودت،
‫یا من قبولش می‌کنم
‫ولی دیگه نمی‌تونی ببینیش,
‫وقتشه به اندازه حرفایی که ‫جلو مردم می‌زنی عمل کنی,
‫یه زن مدرن؟
‫آزاد؟
‫بهشون نشون بده ‫واقعاً کی هستی:
‫یه مادر مجرد ‫با یه بچه دو ساله,
‫ماریو!
‫داره غرق میشه!
‫داری هذیون میگی,
‫خیلی سنگین بود,
‫- سه روزه ‫اینجایی، بی‌هوش,
‫دراز بکش,
‫باید استراحت کنی,
‫ممنون,
‫می‌تونم بهش بگم؟
‫البته,
‫بتسی یه خونه پیدا کرده,
‫یه خونه؟
‫- واسه ساختن یه مدرسه ‫به روش مونته‌سوری,
‫- اسمشو پیدا کردم, ‫خیلی خوب به نظر میاد,
‫روش مونته‌سوری,
‫بابا,,,
‫این فامیلی شماست,
‫فامیلی تو هم هست,
‫و معروفش می‌کنی,
‫پسرم،
‫به خاطر توئه که زنده‌م،
‫هر چی که اتفاق میافته، واسه خاطر توئه,
‫باید این‌طوری باشه,
‫باید ولت کنم,
‫واسه آینده‌ات،
‫واسه اینکه خوشبخت بشی,
‫این همون چیزیه که من حاضرم ‫واسش هر سختی‌ای رو تحمل کنم,
‫این صلیب منه:
‫من میرم به جنگ
‫تا حقوق بچه‌ها رو ‫به دست بیارم,
‫این سرنوشته،
‫یک ندای مقدس,
‫یه روزی برمی‌گردم
‫و همه چیز رو بهت میدم،
‫پسرم,
‫خوشی‌ها مال تو،
‫سختی‌ها مال من,
‫مترجم: اشکان هیدی
‫ماریا مونتسوری به مدت 12 ‫سال نتوانست پسرش را ببیند,
‫پسرش در نهایت تحت ‫حضانت پدر قرار گرفت,
‫در سال 1907، او اولین ‫خانه کودکان را تاسیس کرد,
‫موفقیت "روش مونتسوری" ‫بسیار سریع و فوری بود,
‫وقتی ماریا دوباره ماریو را ‫ملاقات کرد، ماریو پانزده ساله بود,
‫او ماریو را به همه به عنوان ‫برادرزادۀ خود معرفی کرد,
‫آن‌ها آنقدر به هم وابسته شدند ‫که دیگر از هم جدا شدنی نبودند
‫او نام خانوادگی مادرش ‫را برای خودش انتخاب کرد,
‫صوفیا؛ تقدیم به تو، به لطف تو,
‫به یاد شانا دنیس پیراینو
[ کاری از گروه ترجمه فرانکو فیلم ]
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com