ارائه‌ای از کانال تلگرامی سینما نگاه t,me/YisMedia
برگردان از فیل‌آسفی ‫t,me/PhilAsefi
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
بی‌قرار
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫بابا؟
‫من شنا می‌کنم می‌آم، ‫تو قایق رو ببر
‫برو، بلدی که
‫مراقب دست‌هات باش
‫آفرین! خوشحالی؟
‫- آره ‫- آره؟
‫- ترسیده بودی؟ ‫- نه
‫نه؟
‫هیچی؟
‫دامین! همه‌چی خوبه؟
‫- لیلا! امین! ‫- بیا
‫اَه
‫دامین؟ ‫الان وقت این کارهاست؟
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫- آهای؟ ‫- چیه؟
‫- چخبر شده؟ ‫- بگذار این رو درستش کنم، می‌آم
‫- ساعت 12ـه، دامین! ‫- آره
‫نمی‌شه بگذاری‌ش برای فردا؟
‫- خسته نشدی؟ ‫- نه بابا
‫فردا که برونی‌ش، ‫حسابی کیف می‌کنی
‫آره,,,
‫هوات رو دارم
‫- بس کن، امین خوابه ‫- خب,,, می‌بینی؟
‫اون‌یکی رو هم درست می‌کنم
‫بیا
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- خرید، برای سرژ
‫به‌ش زنگ بزن، ‫ببین می‌خواد بره قایق‌سواری؟
‫عجله‌ای نیست, ‫سر ظهر پیداش می‌شه
‫چند تا ماهی می‌گیرم
‫- قایق‌سواری رو ازش بپرس ‫- دامین، 7 صبحه ها!
‫- سلام امین ‫- سلام
‫- سلام! ‫- سلام
‫- خوبی، لیلا؟ ‫- آره
‫حالت چطوره، امین؟
‫یک‌بند داشت می‌پرسید که: ‫"امین کجاست، امین، امین"
‫- کل روز ‫- این‌ور هم همین بود
‫مشتاق دیدار!
‫- چطوری دامین؟ ‫- مشتاق دیدار
‫- من هم ‫- سلام، لی، سفر خوب بود؟
‫- آماده شنا هستی؟ ‫- آره
‫غیر از این از هیچی حرف نمی‌زنه
‫- بیا لباس شنات رو بیاریم ‫- یکی,,,
‫دو تا,,,
‫حالت خوبه، لی؟
‫چقدر ماسه ریخته این‌جا
‫می‌خوام جُنبیدن رو بکشم, ‫هرج و مرج رو می‌کشم
‫کمی نظم ایجاد کن
‫می‌خوام 40 تا نقاشی بکشم
‫40 تا نقاشی که تو مِتز ‫به نمایش می‌گذاریم‌شون
‫می‌ریم بِرِنباوم رو می‌بینیم
‫برنباوم حتمیه، بی‌درنگ میخره
‫می‌تونی با مشتری‌هات تماس ‫بگیری و خبر نمایشگاه بعدی رو بدی
‫"حرکت",
‫چهل نقاشی، چهل روز، یک نمایشگاه
‫- دامین، بس کن ‫- چی رو؟
‫داری اذیت می‌کنی, من رو نگاه کن
‫خودت داری اذیت می‌کنی, ‫آروم باش, چیزی نیست
‫شل بگیر، آروم باش
‫نگران چی هستی؟
‫"کاتا" برات خیلی خوبه
‫- کاتامرن ‫- برای تمیز کردن [درون] سرت
‫هوای دریا، می‌بینی که
‫الان کاتامرن* پیدا نمی‌شه, ‫قایق دوبَدَنه*
‫نه بابا، حواست به من باشه,,,
‫ژان-لوپ؟ دامین ام، خوبی؟
‫من پیش رفقام هستم, ‫گفتم ببرمشون قایق‌سواری
‫می‌شه امروز قایق‌ت رو به‌م قرض بدی؟
‫- ولش کن، دامین ‫- واستا, یک لحظه صبر کن
‫- آره، دو، سه ساعت ‫- نمی‌خوام برم قایق‌سواری
‫خوبه, ‫بگذار ببینم چی می‌گه، زنگ می‌زنم
‫آره، ممنون
‫بلند شو بریم
‫یالا
‫بسه!
‫دیگه هل ندادم
‫خوبی، دامین؟
‫باید سعی کنی شب‌ها بگیری بخوابی
‫باید کار رو تموم کنم
‫نه، نه
‫- یک‌کم استراحت کن ‫- ردیفش می‌کنیم
‫تو یکی از اتاق‌ها استراحت کن
‫بیرون خیلی گرمه
‫تو استراحت کن، ما ترتیب همه‌چی رو می‌دیم
‫باشه، خیلی خوب، ‫می‌رم یک چرتی می‌زنم
‫این‌یکی اذیتم می‌کنه
‫همه‌چی مرتبه, ‫خسته هم نیستم، حالم خوشه
‫دامین، باهام حرف بزن
‫بیا حال کنیم,,,
‫می‌خوام کار مقدمات اون ‫غذای دلچسب رو تموم کنم
‫- نه، باشه برای بعد، فعلا استراحت کن ‫- بعدا؟ پس کی غذا بخوریم؟
‫- من می‌رم ‫- روز تعطیله ها!
‫دقیقا، ‫برای همین می‌خوام کار رو تموم کنم
‫- دامین، بس کن ‫- بیخیال، پاپیچ من نشو
‫بگذار ردیفش کنیم
‫حالا با همدیگه ریختین سر من؟
‫این‌جوریه؟
‫من خوبم, همه‌چی خوبه
‫برو تو ایوان, برات ‫نوشیدنی می‌آرم
‫می‌خوام مقدمات غذای ‫خوشمزه‌م رو بچینم
‫قول می‌دم بعدش بخوابم
‫ای بابا، هیچی بستنی نمونده
‫می‌دونی چیه؟ ‫حواست به این باشه
‫من می‌رم بندر، یک‌کم بستنی بگیرم
‫- الان که نمی‌تونی پشت فرمون بنشینی ‫- کلا 5 دقیقه طول می‌کشه
‫دو روزه نخوابیدی!
‫فردا می‌ریم بستنی می‌گیریم
‫الان برمی‌گردم
‫دنبالش می‌رم, ‫به لی بگو الان برمی‌گردم
‫الو؟
‫بله,,,
‫خب، کجایی؟
‫کدوم بیمارستان؟
‫باشه، فهمیدم
‫آره
‫باشه، می‌بینمت
‫بابا کی می‌رسه؟
‫زود, خیلی طول نمی‌کشه
‫بخش اعصاب و روان
‫خانم فِکی؟
‫بفرمایید
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫خرت و پرت‌ها رو بیارید داخل
‫و برید سر درس و مشق‌تون
‫همه رو بگیر
‫- سلام بچه‌ها، اوضاع خوبه؟ ‫- سلام
‫- خب؟ ‫- خوشم اومد
‫- خوبی؟ انگار که سرحالی ‫- آره، عالی ام
‫- خیلی خوبه ‫- هنوز تموم نشده
‫بگذار یکی دیگه رو نشونت بدم
‫خوب سر و سامون گرفتی
‫نه، همین‌جا بمون
‫- خب؟ ‫- آه، آره
‫- خوبه، نه؟ ‫- خیلی خوبه
‫- یکی دیگه هم هست ‫- ببینیمش
‫این هم هست
‫- باز هم هست؟ ‫- آره
‫- خبری از قرارها نشد؟
‫- قطعی شدن ‫- عالی شد
‫اما، دامین، ‫دست از فروش کار به دوست و آشنا بکش
‫داری گوشِ ما رو می‌بُری, باشه، ‫وسط قرنطینه [یک‌چیزی]، اما الان,,,
‫- باشه دست می‌کشم ‫- باید مقدمات نمایشگاه رو بچینیم
‫خیلی عالیه, ‫سر این مجموعه کوتاه نیا
‫- جدی؟ ‫- آره
‫فروش می‌رن, به‌م اعتماد کن
‫این‌یکی رو تموم می‌کنم، ‫و دو سه تای دیگه رو
‫باید یک مضیقه‌ای باشه
‫تا مُرادی به وجود بیاد
‫ببین,,, ‫بگذار یک پیش‌پرداخت به‌ت بدم
‫- نه ‫- چرا، چرا
‫سرژ، من مشکلی ندارم ‫- نه
‫بیا، بگیرش
‫اما,,,
‫تا نوامبر، متمرکز بمون، خب؟
‫به‌م اعتماد کن, خریدارها منتظرن
‫- نمی‌دونم، ببینیم چی می‌شه ‫- [منتظر] هستن
‫مطمئنم, شک ندارم
‫قهوه می‌خواهی؟
‫نه، ‫باید این‌ها رو برسونم به استتنر
‫- تا بعد ‫- می‌بینمت
‫تا بعد، بچه‌ها
‫این پارچه نزدیک‌ترین ‫پارچه‌ایه که پیدا کردم
‫بفرما
‫این‌یکی
‫آره، بد نیست
‫- آره؟ ‫- آره
‫تشک‌دوزی کار راحتی نیست
‫نمی‌تونم تخفیف بدم
‫800؟
‫1,200
‫یا اینکه من سفارش بدم، ‫خودت کارش رو بکنی
‫- بعد از ظهر بیام؟ ‫- باشه
‫خوبه، باشه
‫- عالیه ‫- ممنون
‫- تا بعد ‫- می‌بینمت
‫ما دیگه با دلال‌های عتیقه‌جات کار نمی‌کنیم
‫همه‌کار می‌کنن
‫- مسخره‌ست ‫- تسلیم نشدی، آفرین
‫ممنون
‫خیلی خوب، من رفتم
‫چند صفحه مونده؟
‫من صفحه 83 از 110 هستم
‫می‌خواهی باهم تمومش کنیم؟ ‫- آره
‫می‌شه یک تکه نون بدی؟
‫کشمشی یا از اون یکی‌؟
‫اون‌یکی
‫امین!
‫یالا!
‫- امین ‫- اومدم
‫- نه، نه، نه! ‫- چیه؟
‫- انجامش بدم؟ ‫- برو اون‌ور، درستش می‌کنم
‫اون‌قدر هم سخت نیست
‫بشکن، بشکن ‫آره
‫کافیه
‫تو روحش!
‫اسم این رو می‌گذاری کمک؟
‫- بیا، بابا ‫- نه، باشه حالا
‫- بابا، بیخیال, بگیرش که یر به یر بشیم ‫- بعدا بده
‫چیزی رو که به‌م قرض دادی، بگیر!
‫- بگیرش دیگه ‫- عجله نیست
‫بسه، بگیر دیگه
‫این‌جوری بهتره
‫خدایا!
‫عجب ها!
‫بیا
‫چه‌کار کردی؟
‫آه، دامین
‫خیلی زیباست
‫از کجا پیداش کردی؟
‫به لوک سپرده بودم حواسش باشه
‫حالت خوبه؟
‫- آره, چطور؟ ‫- همین‌جوری, برای اینکه,,,
‫گرونه ها، دامین
‫آره، ولی پول رسیده دستم
‫همه‌چی مرتبه
‫- خوشحالی؟ ‫- آره، حالم رو جا می‌آره
‫خوشحالت می‌کنه؟
‫خوشحالم می‌کنه
‫خیلی به‌ت می‌آد
‫خیلی قشنگه
‫می‌خوام یک‌چیزی نشونت بدم
‫به‌ش دست بزن
‫- چی می‌خواهی,,, ‫- هیچی
‫باید همین‌جوری که هست نگه داشته بشه، ‫تا آسیبی نبینه
‫فقط یک دستی روش بکش
‫فقط همین رو عوض کردم
‫ازم خواستن رنگش کنم، ‫من گفتم امکان نداره
‫برای تلویزیون حرف نداره
‫- بیخیال ‫- جدی می‌گم
‫- جدا، نگاه کن,,, ‫- می‌دونم,,,
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫کی می‌تونه 360 بزنه؟
‫- بابایی، داریم بازی می‌کنیم ‫- هیچکس
‫- می‌تونی 360 بزنی یا نه؟ ‫- نه، اما,,,
‫- می‌خواهی یک راستکی‌ش رو ببینی؟ ‫- چی رو؟
‫- یک 360 راستکی ‫- چی هست؟
‫نشونتون می‌دم، بیا
‫- 360ی که تا حالا ندیدیدن! ‫- خطرناکه؟
‫آره، یک کوچولو
‫الان می‌فهمیم که می‌تونم یا نه
‫بابا کنار تالابه
‫نمی‌دونم چرا
‫- چی؟ ‫- رفته دم دریاچه
‫دریاچه؟
‫آره
‫می‌خواد پشتکی چیزی بزنه
‫- رفقات کجان؟ ‫- باهاش رفتن
‫پشتک
‫باشه، خیلی خوب، ‫به خنده انداختی‌شون
‫دامین!
‫احمق کار خودش رو کرد
‫عجب آب خوبیه
‫دامین، واقعا که!
‫گرمه, بیایید شنا
‫بسه! این آب رو لجن گرفته! همین‌جا بمونید، ‫همه‌تون!
‫برو عزیزم,,, تو هم، بیا,,,
‫یالا
‫- ماهی چطور؟ ‫- ماهی رو یادم رفت
‫ماهی رو ولش کن!
‫- ماهی رو یادم رفت ‫- دامین، جدی باش
‫ماهی رو بگیر، ماهی رو بگیر
‫چند تا ماهی؟ ‫یکی، دو تا، سه تا؟
‫- بیا عزیزم ‫- گمونم اون پایین-مایین‌ها باشن
‫تف توش
‫اِهه، اِهه، ماهی نیست,,,
‫یک‌چیز دیگه می‌خوریم
‫حال نمی‌ده که
‫پاستا مثلا؟
‫برو یک‌یکم استراحت کن، خیلی بالا‌یی
‫اوه، این چاقوی کوچولو جدیده,,,
‫ولش کن، دامیان
‫- ماهی! به‌مون ماهی بده! ‫- ماهی کجا بود!
‫کافیه بچه‌ها
‫- چرا، هست ‫- آره، ماهی هست
‫بچه‌ها، همین‌جا بمونید
‫عزیزم، باید استراحت کنی، مگه نه؟
‫نه، دستت رو بکش, خیلی کثیفی
‫نکن!
‫- ببینمش ‫- خصوصیه
‫- طالع‌نامه خودمه ‫- ببینمش
‫می‌خواهی مال خودت رو بشنوی؟
‫مال خودت رو برات می‌خونم
‫آکواریوس*,,, خب,,, ‫برج دَلو*
‫گوش کن
‫"بعد از اینکه برای بار هزارم ‫خودت رو مضحکه کردی
‫"راه و چاه دستت می‌آد
‫"این رو گوئن استفانی می‌گه"
‫- اسم گوئن استفانی رو شنیدی؟ ‫- نُچ
‫من هم همین‌طور
‫"صد بار خودم رو مضحکه کردم
‫تا بفهمم راه و چاه چیه"
‫"اما هنوز هم تمام و کمال ‫از همه‌چی سر درنیاوردم"
‫"خیالت تخت، آکواریوس"
‫"کسی تا حالا از مضحکه شدن نمرده
‫اما ترس از مضحکه به نظر رسیدن، ‫خلاقیت رو خفه می‌کنه
‫و گردن تخیلات رو می‌فشاره"
‫"طی یکی دو هفته آینده
‫"خودت رو پذیرای ‫سخت‌ترین تجربه‌ها کن
‫"بدون ترس، از مضحکه به نظر رسیدن"
‫- فهمیدی؟ ‫- آره
‫- چی دستگیرت می‌شه؟ ‫- همه‌چی
‫چه معنایی داره؟
‫اینکه نباید,,,
‫نباید چی؟
‫نباید,,,
‫نباید چی؟
‫نباید احساس کنی,,,
‫چه احساسی؟
‫احساس خجالت
‫یعنی، نباید خجالت بکشی
‫هیچوقت خجالت نکش، هیچوقت
‫هیچوقت سرافکنده نباش
‫آکواریوس‌ها خجالت نمی‌کشه ‫آکواریوس هم اسم و هم صورتی فلکی‌ست
‫آکواریوس‌ها شرمسار نمی‌شن
‫بسه، بابایی
‫آکواریوس کجا و شرمندگی کجا
‫- بسه، بابا! ‫- برو، من خسته ام
‫برو به مامان بگو دارم استراحت می‌کنم
‫باید بخوابم, در رو هم ببند
‫در رو ببند و هیچ شرمندگی به خودت راه نده
‫- به مامان هم بگو دارم استراحت می‌کنم ‫- باشه
‫یادت نره ها
‫بابا، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫چه‌کار می‌کنی، بابا؟
‫ببین چقدر قشنگه
‫- قشنگه، نه؟ ‫- آره
‫بسه، بابایی, بوی بد می‌دی
‫نکن
‫یک‌کم خوش می‌گذرونیم، هان؟
‫نه، نه تا وقتی که حموم کنی
‫نکن دیگه، بسه
‫امین؟
‫برو بخواب, هنوز خیلی زوده
‫باحاله
‫حالا یک‌کم استراحت کن
‫دامین؟
‫باید بخوابی
‫نگران نباش
‫- باز شروع شد ‫- همه‌چی مرتبه
‫دامین، ‫ازت می‌خوام قرص‌هات رو بخوری و بگیری بخوابی
‫باشه؟
‫اگه برگردی بیمارستان، ‫شاید وقتی برگردی من این‌جا نباشم
‫من خوبم
‫یک فکری به سرم زده
‫پنج؟
‫ادامه بده, 8، نه,,,
‫8 به علاوه 5, ‫8 به علاوه 5 چی می‌شه؟
‫لیلا
‫شرمنده ام
‫نه، اما,,,
‫متاسفم، باشه؟
‫شنیدم
‫- شنیدی, ‫- ادامه بده، ضرب در 9
‫دیگه به چه زبونی بگم؟ شرمنده ام
‫چیزی نشده که
‫همه‌چی رو گذاشتم کنار، باشه
‫بگذار باهاش کنار بیام، همین
‫داری همه‌چی رو جابجا می‌کنی
‫داری همچین کاری می‌کنی
‫مسخره‌ست که میزها رو برگردونی اون‌طرفی
‫حال-به-هم-زنه
‫دامین، بس کن, جلوی بچه درست نیست
‫خودت بس کن!
‫- امین رو قاطی نکن ‫- داری تحقیرم می‌کنی
‫جلوی امین نه! ‫دارم به‌ت می‌گم ها
‫چیزی نیست، عزیزم
‫خیلی خوب، حواست رو جمع کن
‫- می‌شه یک‌کم سنباده بزنم؟ ‫- نه, بابا خوابه؟
‫نه، تو کارگاه‌شه
‫برو با آنتون بازی کن، من سرم شلوغه
‫حالیش نمی‌شه
‫به خرجش نمی‌ره
‫- به بیمارستان زنگ می‌زنی؟ ‫- نه، نمی‌زنم
‫پرستارش نیستم که
‫باید یاد بگیره وقتی که [حالت ‫شیدایی] داره شروع می‌شه متوجه‌ش بشه
‫من به‌ش بگم؟
‫نه، تصمیم لیتیوم* خوردن با خودشه ‫قرصی برای بیماران دوقطبی*
‫من که مادرش نیستم
‫حالا نمی‌خواد,,,
‫ارزش زندگی‌م بیشتر از اینه ‫که بخوام دائم به جون او غر بزنم
‫خبر مرگش!
‫متاسفم، یک لحظه، لطفا,,,
‫امین
‫امین!
‫- خب؟ ‫- آره
‫بیا، دیره
‫- بگذار کارم رو تموم کنم ‫- آره، بگذار تموم کنه
‫فردا، مدرسه
‫بگذار یک‌کم زندگی کنه
‫داره نقاشی می‌کنه
‫ببین چه قشنگه
‫نگاه کن، تویی ها
‫من و تو هستیم, ‫تو خیلی قشنگی
‫نه؟
‫آه، خجالت کشیدی؟
‫ها، فهمیدم، خجالت کشیدی، لیلا
‫تو همیشه خِجِل بودی
‫حتی دیگه حق ندارم به‌ت نگاه کنم
‫قراره تو همین زندگی ‫خفه‌ی کوچولومون بمیریم
‫- کسی خجل نیست ‫- زندگی سانسورشده، حقِ هیچکار نیست
‫- لیتیومت رو بخور ‫- داریم می‌میریم!
‫امین مدرسه داره, ‫گند نزن تو همه‌چی
‫باید عوض بشیم
‫باید اقدام کنیم، ‫این‌جوری نمی‌شه, دگرگونی لازمه
‫باید بگذاریم و بریم!
‫بچه رو می‌بریم و نقشه‌ای می‌کشیم
‫باید بیشتر کار کنم!
‫نیویورک! این اتفاق ‫تو نیویورک می‌افته
‫لیتیومت رو بخور، ‫برو بخواب, به دِ کورت زنگ می‌زنم
‫نگاه کن چقدر قشنگی! ببین!
‫نگاه کن! خودت رو نگاه کن!
‫قرص رو بخور تا کارت به بیمارستان نکشه
‫به محض اینکه خوشی می‌آد ‫سراغم و دارم کیف می‌کنم
‫شروع می‌کنید به هم ‫می‌گید که باید نگران باشید
‫یعنی نمی‌شه خبر مرگم یک‌کم خوشی کنم؟
‫فقط یک سر سوزن
‫بدون اینکه کسی بخواد وحشت‌زده بشه!
‫امکان نداره؟
‫امین
‫لامصب، هیچ‌کاری نمی‌تونم بکنم
‫به‌خاطر پایه‌هاشه
‫پایه‌ها سنگینه
‫گنده‌منده‌ست
‫- بس کن,,, بسه ‫- همین‌جا بهتر بود
‫- با این میز مشکلی نداری؟ ‫-نه
‫این میز مشکلی نداره
‫برای اینکه چشمت ‫هیچوقت به هیچی نیفتاده
‫دریغ از یک چیز!
‫امین، نظر تو راجع به این میز چیه؟
‫خوبه
‫- خوشت می‌آد؟ ‫- آره
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، خوشش می‌آد
‫اخبار فوری: آخر این ‫هفته میزها را عوض می‌کنیم
‫- یکی جدیدش رو نمی‌خواهی؟ ‫- نه، فقط می‌خوام بگیری بنشینی
‫هروقت عشقم بکشه می‌نشینم
‫و عمرا سر این میز نمی‌نشینم
‫اصلا و ابدا
‫به هیچ وجه من الوجوه
‫دامین، آروم باش
‫- با دست‌هات نه، کوتوله‌ی من ‫- ولش کن!
‫چی؟
‫بیخیال، دارم شوخی می‌کنم
‫شوخی بود
‫خیلی بالایی (حالت شیدایی دوقطبی)
‫باز داره شروع می‌شه
‫- بابایی,,, ‫- خوبم من
‫دوست ندارم برگردی بیمارستان
‫دلیلی نداره برگردم، عزیز دلم
‫همه‌چی مرتبه
‫من و مامانت مخالفیم، همین
‫چخبر شده؟
‫یعنی که چی؟
‫آروم باش
‫هی
‫عزیزم,,,
‫بیا پیش کارگاه یک ماچ به‌م بده
‫ولی حالا یک رمز می‌خواهی
‫فراموش نکنی ها
‫رمز، سه تا تقه‌ی کوتاه روی دره
‫زانوهای جُنبان، گرگی دیده نمی‌شه
‫بس کن
‫تو نگران نباش
‫درست می‌شه
‫من مراقبش هستم
‫برو دندون‌هات رو مسواک بزن
‫من هم الان می‌آم
‫برو بخواب
‫تا فردا سرحال باشی
‫شب بخیر
‫- می‌شه در رو باز بگذاری؟ ‫- آره
‫یک‌کم کمش کن، ‫امین رو تازه خوابوندم
‫بیا, بخورش
‫به‌خاطر امین هم که شده
‫جون جدت قسم
‫دامین
‫دامین، من خسته ام
‫دامین، نمی‌تونم تحمل کنم
‫دامین
‫این رو بخور
‫شوخی که نیست
‫نمی‌تونم ادامه بدم
‫دیگه بُریدم، دامین
‫کجا داری می‌ری؟
‫من دنبالت نمی‌آم ها
‫لامصب!
‫بهتره، خیلی بهتر
‫این هم یک دوره‌ای داره، ‫لیتیومت رو بخور
‫بس کن
‫آه، لاکردار
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫هروقت برم تو کارگاه می‌خورمش
‫تو کارگاه پول لازمت می‌شه؟
‫همین‌جا بخورش، جلوی من
‫چه فرقی داره؟
‫گفتم بخورش
‫حرفت رو باور ندارم
‫- به‌م اعتماد نداری! ‫- نه، ندارم
‫حالا بخورش
‫- پس حرفم رو باور نداری؟ ‫- نه ندارم
‫خب,,,
‫پس هیچکدوم‌مون به اون یکی اعتماد نداریم
‫- اصلا هم بامزه نیست ‫- چرا، هست
‫خیلی بامزه ای, خندیدی، نگاه کن!
‫داری می‌خندی
‫خب,,,
‫حالا خوشحالی؟
‫آره، خوشحالم
‫- الان نمی‌شه ‫- چرا، چرا
‫نه, نه, نه,
‫کجاست؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫به خدا
‫قورتش بده ببینم
‫بس کن!
‫آروم بگیر، آروم, ‫خبر مرگش
‫خوردمش، ‫باز پرید بیرون, تقصیر من نیست که
‫خودت که دیدی خوردم
‫برو پیش روان‌پزشک, ‫یاد بگیر آروم باشی
‫چطوری این‌قدر دیوونه‌بازی درمی‌آری؟
‫تو حالت خوش نیست
‫کل شب داشتم زور می‌زدم
‫آره
‫باید بره بیمارستان
‫می‌تونی بیایی کمک من؟
‫باشه
‫من امین رو می‌برم ‫بیمارس,,, مدرسه
‫بعد همین‌جا همین رو می‌بینم
‫خوبه؟
‫ممنونم, زودی می‌بینمت
‫- کیفت کجاست؟ ‫- تو اتاقم
‫امین، گوش کن ببینم
‫برو تو ماشین منتظر من باش، خب؟
‫سر و صدا نکن
‫باشه؟ الان می‌آم
‫برو
‫- بیا,,, ‫- من می‌آرمش
‫نه، تو استراحت کن
‫یک‌کم خستگی درکن, نمی‌تونی رانندگی کنی
‫دوست داری کی برسوندتت، مامان یا بابا؟
‫بابا، ‫دوست دارم مامان برسوندم مدرسه
‫چرا تو هم حرف او رو تکرار می‌کنی؟ ‫برو، سوار شو
‫دامین، تو نمی‌رسونی‌ش ها!
‫کمربندت رو ببند
‫کلیدها! ‫نمی‌خواد هی بین ما دو تا رو شکراب کنی
‫- تو الان نمی‌تونی رانندگی کنی ‫- کلیدها رو بده ببینم
‫- دامین,,, ‫- من خوبم, قیافه‌م نشون نمی‌ده؟
‫- توی این وضع نشین پشت فَرم,,, ‫- می‌تونم پسر خودم رو ببرم مدرسه!
‫خبر مرگش!
‫نکن بابایی!
‫بابایی، بسه!
‫لامصب!
‫صبر کن مامان بیاد
‫بابا!
‫نکن، بابا!
‫می‌خوام با مامان برم, ‫تو حالت خوش نیست
‫تو مریض شدی
‫بسه، بابایی
‫این هم از
‫مدرسه
‫مشکلی نیست, برو سر کلاس
‫صبر کن، صبر کن، پهلوون
‫یالا، یک ماچ به بابایی بده
‫یک بوس بده بابایی, ‫بگو بابایی روزت خوش
‫باشه، عزیزم؟
‫بریم خونه
‫باشه، رفیق؟
‫دامین ام
‫یوهان چطوره؟ ‫چه بزرگ و خوشتیپ شدی!
‫همچین خوشتیپ موشتیپ
‫- داری تکونش می‌دی ‫- بزرگ شدی
‫یوهان رفته سر کلاس
‫می‌برمش، ممنون
‫با من بیا دامین، دامین!
‫آقا، خانم، ماسک‌هاتون، لطفا
‫- ماسک نداریم، داریم می‌ریم ‫- آقا، خواهش می‌کنم,,,
‫بله، و,,, ‫می‌شه لطفا یک لحظه صبر کنید؟
‫- من داشتم,,, ‫- داشتن سفارش من رو می‌گرفتن
‫دامین، تمومش کن!
‫ماسک تو فروشگاه اجباریه
‫ما ماسک نداریم
‫بس کن
‫شرمنده ایم
‫راستی که قشنگ ان
‫این سبد رو می‌برم
‫این سبد و,,, ‫اون کیک‌های فنجونی؟‌
‫دامین، نکن! ‫- اون چیه؟
‫- خوب چیزیه؟ ‫- آره، مربای خونگی
‫امتحانش کردی، حالا بخرش, لامصب!
‫- خانم، خواهش می‌کنم,,, ‫- خوشمزه‌ست, همه رو می‌برم
‫این سبد تزئینیه [نه فروشی]
‫مهم نیست، اشکالی نداره
‫بفرمایید
‫- اینکه خیلی زیاده ‫- قشنگه
‫من برمی‌گردم
‫این ویروس کووید نیست
‫خیلی شرمنده ام
‫به امین فکر کن، لامصب
‫- ببینید، برای همه خریدم ‫- حالت خوبه؟
‫- چه‌کار می‌کنی؟ ‫- این رو خریدم,,,
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫برای همه کیک‌فنجونی خریدم
‫بیرون خیلی خوشه, ‫به نظرم همه جمع کنیم بریم کنار دریاچه
‫آندری هم می‌تونه تو ‫راه باقی درسش رو بده
‫نه، هماهنگی می‌خواد, ‫با من بیایید
‫- بنشینید ‫- همه‌شون می‌تونن شنا کنن
‫کی پایه‌ دریاچه‌ست، بچه‌ها؟
‫همینجا بمونید، ‫تا من بیرون با دامین حرف بزنم
‫درستش می‌کنیم
‫امین می‌تونه به اون‌ها که شنا بلد ‫نیستن یاد بده، کارش حرف نداره
‫مگه نه، پسرم؟
‫وسایل‌تون رو جمع کنید که آماده رفتن شیم
‫- دامین، حال تو خوش نیست ‫- خوبم، حرف ندارم
‫کیک فنجونی گرفتم، بیرون هم خوشه, ‫چرا موندیم این‌جا؟
‫برو خونه
‫با لیلا برو، یک‌کم استراحت کن
‫دامین، لطفا
‫- اما,,, ‫- دامین!
‫پس دریاچه چی می‌شه؟
‫دریاچه بی دریاچه، دامین
‫بیخیال شو، لطفا، دامین, ‫به‌خاطر امین,,,
‫- حالا برو ‫- او دوستت داره
‫راستی که دوستت داره
‫برو
‫شرمنده ام
‫امین
‫مامانی داره بابایی رو می‌بره خونه
‫همه‌چی درست می‌شه
‫تو با من می‌آیی, ‫این‌جوری نمی‌تونی پشت فرمون بنشینی
‫- تو خونه می‌بینمت ‫- واستا، واستا, تو رو خدا، صبر کن
‫ولم کن
‫این‌جوری نمی‌تونی پشت فرمون بنشینی
‫دست‌های نحست رو از من بکش
‫گم شو! گم شو!
‫نزدیک بود به کشتن‌شون بده
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم
‫- حساب رو مسدود کردی؟ ‫- آره
‫- به‌ش بگو امین خونه آنتونه ‫- باشه
‫امین؟
‫این‌ها رو بگذار کنار
‫یالا! بگذارش کنار!
‫- این موتور چیه؟ ‫- قشنگه، نه؟
‫از این اتاق نرو بیرون، باشه؟
‫سر و صدا نکنی ها، خب؟
‫امین؟
‫خونه آنتون ایناست
‫رفته خونه آنتون
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره, تو چی؟
‫انگاری پکری
‫- نه,,, ‫- از خودتون پذیرایی کنید
‫شماها دلمرده اید، جفت‌تون دلمرده اید
‫این‌قدر دلمرده بودن نوبره والا
‫خجالت داره
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا الان پورتره‌ت رو بکشم
‫معرکه می‌شه، تکون نخور
‫به‌شون زنگ بزن
‫الو؟
‫آره، کار فوریه
‫پلاک 5 خیابون دس پرس
‫سریع‌تر، لطفا
‫پاتریک، داره می‌آد
‫بیا یک کار بزرگ بکنیم
‫دیگه با مشقت کاری ندارم
‫حالا به گرما نیاز دارم, ‫با رنگ‌های سرد دلم می‌گیره
‫مگه نه، لیلا؟ لیلا، بیا
‫بنشین این‌جا
‫آهان
‫و بابا,,,
‫اون‌جا خوبی
‫بنشین
‫تو خدای کیک‌فنجونی هستی, ‫این‌ها رو نگه دار
‫این‌جوری نگه‌شون دار
‫اون‌جوری خیلی خوبه
‫این گیاه زانوهات رو قایم می‌کنه
‫باید زانوهات رو ببینیم
‫زانوهای پدرم
‫خیلی قشنگی
‫دستت رو نشون بده
‫نه، اون‌یکی
‫ساعتت رو نشون بده
‫- کیک‌ها که سنگین نیست؟ ‫- نه، خوبه
‫من که کمک نخواستم
‫به من نزدیک نشید
‫- او داخله ‫- نه، اونه!
‫دامین، گوش کن,,,
‫من وحشتناک خوبم
‫بیرون! ‫این‌جا خونه منه!
‫برید عقب!
‫- آروم باش ‫- برو عقب, من نمی‌آم
‫قرار نیست اون‌جا ‫بخوابی (بستری شی)
‫برو عقب، پدر!
‫برگرد تو آمبولانست
‫آروم باش, نه، نه!
‫دامین، بس کن!
‫تو هم همین‌طور، گم شو!
‫- بس کن ‫- بیرون!
‫دامین، آروم باش
‫- دامین، قرار نیست اون‌جا بخوابی ‫- آره، درسته
‫- بستری نمی‌شی ‫- چشم‌هات دروغ می‌گه
‫به چشم‌های من نگاه کن
‫- من دیگه برنمی‌گردم اون‌جا ‫- لطفا به من نگاه کن
‫آروم باش، به من نگاه کن
‫- تو چشم‌هات می‌بینمش ‫- به من نگاه کن
‫گوش کن
‫می‌برنت پیش دِ کورت و بعد برمی‌گردی خونه
‫یک سفر دوسره
‫- شب برمی‌گردی خونه ‫- آره، درسته
‫- دوباره برمی‌گردی ‫- برمی‌گردم؟
‫- آره، قول می‌دم ‫- برمی‌گردم؟
‫شب برمی‌گردم این‌جا؟
‫قول می‌دم
‫- تو هم باهام می‌آیی؟ ‫- آره
‫- من هم می‌آم ‫- قسم می‌خورم, به‌م اعتماد کن
‫به‌م اعتماد کن، دامین، لامصب
‫قول می‌دم که برمی‌گردی
‫فقط آروم باش
‫می‌ری و برمی‌گردی، قول
‫- می‌خوان ببندنم به قرص و دوا ‫- نه، بیا
‫آماده ای؟ بریم؟
‫برگرد لامصب!
‫نمی‌رید دنبالش؟
‫ناسلامتی مریضه
‫اما کار ما که این نیست، خانم
‫کارتون نیست؟
‫لیلا، وظیفه اون‌ها نیست
‫وظیفه‌شون این نیست
‫ممنونم، آقایون
‫- کارشون این نیست ‫- پس که کارشون نیست,,,
‫خیلی خوب
‫عالی شد
‫بیا این‌جا
‫- بابایی کجا رفت؟ ‫- نمی‌دونم
‫نگران نباش، درستش می‌کنیم, باشه؟
‫دامین باهات نیست؟
‫نه، نه
‫نه، باید برگرده بیمارستان
‫اگه دیدی‌ش، ‫نگه‌ش دار و زنگ بزن به من
‫باشه؟
‫آره، آره, من خوب ام
‫ممنون, تا بعد
‫پیش سرژ نیست
‫به خونه‌تون زنگ زدی؟
‫هیچوقت معلوم نمی‌کنه
‫آره، ژروم
‫نه، ندیدتش
‫باشه, ممنون
‫می‌بوسمت
‫سلام، آندره، لیلا ام, ‫می‌تونی به‌م زنگ بزنی؟
‫بابا؟
‫من خسته ام
‫بابا، چه‌کار می‌کنی؟
‫من خسته ام
‫بابا تو اتاق منه
‫بابا تو اتاق توئه؟
‫همین‌جا دراز بکش
‫پاتریک؟
‫تو تخت امین خوابیده
‫به‌شون زنگ بزن
‫- خیلی تنگ نیست؟ ‫- نه، خوبه
‫- وسایلش پیش توئه؟ ‫- تو ماشینه
‫- خانم,,, ‫- خدانگهدار
‫نمی‌خوابی؟
‫بیا این‌جا
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- عالی
‫- تکالیفش؟ ‫- گفت که نداره
‫امین! هیچ مشقی نداری؟
‫- نه ‫- خیلی خوب,,, برو انجام‌شون بده
‫- نه مامان، داریم بازی می‌کنیم ‫- گُلِ آخره
‫بعدا بازی‌ت رو تموم کن, ‫اول درس و مشق
‫بجنب ببینم
‫- اجازه ملاقات دادن؟ ‫- نه
‫- اصلا بیدار می‌شه؟ ‫- نه
‫کلا تو هپروته, ‫ولی درست می‌شه
‫می‌خواستم دِ کورت رو ببینم, ‫اما رفته بود
‫- نگران نباش, خودم راست و ریسش می‌کنم ‫- بابت امین ممنون
‫- بگذار کمکت کنم ‫- مشکلی ندارم
‫- ممنون ‫- به زودی می‌بینمت، لیلا
‫ببخشید، انتظارش رو نداشتم
‫آره، فهمیدم
‫- چه‌کار می‌خواهی کنی؟ ‫- کِش دادنِ نمایشگاه کورینه
‫پیِت آماده‌ست، ‫مشکل لیونه، بیخ داره
‫- الان تو سن لوکه؟ ‫- آره
‫به‌م بگو کی می‌تونم برم ملاقات
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم
‫تعارف نکنی زنگ نزنی ها
‫خداحافظ، سرژ
‫- به نظرت کارمون سر وقت تمومه؟ ‫- می‌خواهی زنگ بزنم؟
‫- می‌تونی؟ ‫- برای فردا؟
‫نه، پس‌فردا
‫- 6 عصر؟ ‫- که وقت بسته‌بندی هم داشته باشیم
‫- الان به‌ش پیام می‌دم ‫- عالی شد
‫- می‌خواهی این رو بفروشی؟ ‫- به یک مشتری گنده
‫بیشتر از اونچه که تو می‌تونی تقبل کنی
‫این‌یکی چی؟
‫نه، اون رو به تو نمی‌فروشم, ‫یکی خوش‌قیمت‌تر برات پیدا می‌کنم
‫- کلی از این‌ها به پستم می‌خوره ‫- راستی؟
‫این رو ببین
‫این، برای کاناپه‌ت
‫کولِت، برای امشب چی بیاریم؟
‫هیچی
‫- نمی‌شه که دست خالی بیاییم ‫- همه‌چی فراهمه
‫امشب که از ماسک خبری نیست، ‫درسته کولت؟
‫امین!
‫این‌جاست
‫آه، عشقم
‫بیا این‌جا
‫کل شب
‫ممنون، کولت
‫ممنون، پاسکال
‫فهمیدی؟
‫- بیا، بابا ‫- ممنون
‫برو دندون‌هات رو مسواک کن
‫- بیا ‫- یک‌کم هوای تازه بیاد داخل
‫نمی‌شه که کل روز رو بنشینی تو تاریکی
‫بیا
‫- من رفتم,,, تا بعد ‫- آره,,, تا بعد
‫- می‌شه کمکم کنی؟ ‫- آره
‫بلند شو
‫یالا، یک، دو، سه
‫حالت خوبه؟
‫این‌طرفی راحت‌تره
‫یک، دو، سه
‫خب؟
‫باشه
‫ممنون
‫برات خوبه
‫- باشه، تمومش می‌کنم ‫- باشه
‫باشه
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫چی شده؟
‫حوصله‌م سررفته
‫خب,,, برو یک کتاب بخون
‫کتاب ندارم
‫شوخی می‌کنی؟ هیچ کتابی تو اتاقت نداری؟
‫امین، لطفا، ‫جای هیچ اشتباهی ندارم
‫این حساب و کتاب‌ها مهمه، ‫برو سر خودت رو گرم کن
‫برو
‫امین؟
‫- یالا، بابا ‫- بس کن
‫- نپر رو من ‫- یالا
‫- بلند شو، بابا ‫- نه
‫بلند شو!
‫یک پات رو بگذار زمین, یک پا
‫- نمی‌تونم بلند شم ‫- یالا!
‫بابایی، پا شو!
‫با یک پا شروع کن
‫یک پات رو بگذار زمین
‫پات رو گذاشتی رو زمین؟
‫حالا، بلند شو
‫پا شو
‫بلند شو وایستا
‫یالا، پا شو
‫صاف وایستا, ‫شکل زامبی‌ها هستی
‫این‌جوری، صاف و درست
‫تا دم در برو، بعد برات آب‌پرتقال می‌گیرم
‫یالا
‫یالا، بابایی
‫آب‌میوه رو بگیر, ‫پنج دقیقه وقت می‌خوام، در رو ببند
‫برو
‫من سکوت و آرامش می‌خوام
‫فردا می‌بینمت
‫خوش گذشت؟
‫آره
‫خب، امین، خوش گذشت؟
‫هی، امین، دارم با تو حرف می‌زنم ها
‫نمی‌خواست بیایی، بابا
‫مامان خودش هم می‌تونست بیاد دنبالم
‫ممنون
‫- کافیه ‫- باید سه قطره باشه
‫تماس گرفتم، گفتن تا دو تا هم می‌شه
‫از کی تا حالا کردی‌ش دو تا؟
‫با کی حرف زدی؟
‫اون‌ها مشکلی باهاش ندارن, ‫منم گفتم که مشکلی ندارم
‫"اون‌ها" کی ان؟
‫- با کی حرف زدی؟ ‫- کلِبِر
‫دِ کورت چطور؟
‫دِ کورت رو پیداش نکردم
‫درمان تو با اونه ها
‫- کلبر از پرونده‌م باخبره, باهم حرف می‌زنن ‫- او مثل دِ کورت نیست
‫او نگران نیست, ‫خودش گفت که سه قطره خیلی زیاده
‫مجبور نیستیم الان ‫راجع به این حرف بزنیم
‫ ‫البته، از پس مداوای خودم برمی‌آم یا نه؟
‫بابا، حالا یک قطره دیگه هم بخور
‫نه، عسلم
‫قشنگ سیر شدی؟
‫حالا می‌تونی بری
‫دست انداختن من چیزی رو بهتر نمی‌کنه
‫می‌خواهی لیتیوم رو امتحان کنی؟
‫ببینی بعد از خوردن سه ‫قطره به چه وضعی می‌افتی
‫- دست از این مراقبت 24-ساعته بکش ‫- نمی‌تونم
‫می‌خواهی دوباره کارت به بیمارستان بکشه؟
‫از این هم متنفرم
‫خب چه‌کار باید بکنیم، اگه متنفری
‫اگه همه‌مون کلافه بشیم، ‫تو کلافه بشی، من کلافه بشم
‫بعد چه کار کنیم؟
‫نمی‌دونم
‫اون‌جوری نگاهم نکن, اون‌جوری نه
‫دیگه اصلا نمی‌تونم نگاهت بکنم
‫چی باید به‌ش بگم؟
‫که از بابت من این‌همه شرمنده نباشه
‫بچه‌ست!
‫خودت رو بگذار جای او
‫- باید باهاش حرف بزنی ‫- وظیفه من نیست
‫وظیفه من نیست، همون‌جاست دیگه!
‫زود باش، برو باهاش حرف بزن!
‫آره
‫- تو هم شرمنده ای ‫- بس کن
‫تمومش کن
‫لامصب
‫گوش کن، تا وقتی خوب نشدی، ‫بار خودت رو سنگین‌تر نکن
‫لاکردار
‫خودت رو بگذار جای او, براش سخته
‫هر اتفاقی که تا حالا افتاده
‫فکر کن بابات بیاد سر کلاست، ‫همه دوست‌هاست هم نشستن
‫و مثل تو دیوونه‌بازی دربیاره
‫اون‌وقت چه‌کار می‌کردی؟
‫واکنشت چی بود؟
‫بس کن، برام آسون نیست
‫مگه برای ما هست؟
‫برای ما آسونه؟
‫خیال می‌کنی برای من راحته؟
‫اگه لیتیومت رو می‌خوردی، ‫اوضاع یک‌جور دیگه پیش نمی‌رفت
‫من رو فراموش کن, ‫به همه بگو من مُردم
‫این‌جوری شرمندگی همه کم می‌شه
‫تو هم کم‌تر خجالت می‌کشی
‫می‌دونی چیه؟ ‫تو من رو فراموش کن
‫من رو نگاه می‌کنی؟
‫اصلا من رو نگاه می‌کنی؟
‫نه، ‫چون تنها کاری که می‌کنم دویدن دنبال توئه!
‫چون همه‌ش باید مراقبت باشم
‫یک نگاه به من بکن!
‫من رو نگاه کن، لامصب!
‫تو دو سال 15 کیلو چاق شدم!
‫هیچ حواسم به خودم نیست، ‫هیچ به فکر خودم نیستم
‫دیگه,,,
‫دیگه همچین حرفی به من نزن
‫به خدا قسم که دیگه نباید همچین حرفی بزنی
‫- بعدا می‌بینمت ‫- کجا می‌ری؟
‫- یک دوری بزنم ‫- من هم بیام؟
‫نه، گفتم که پیش بابا بمون
‫- مامانی کجا می‌ره؟ ‫- چه بدونم
‫- وقت خوابه، وقت خواب ‫- ساعت تازه 9ـه
‫دیروقته
‫امین کجاست؟
‫منتظر توئه
‫کجا بودی، مامان؟
‫پیش کولت بودم
‫برو بخواب
‫من از این‌جا می‌رم
‫می‌رم خونه بابام
‫باشه
‫به امین چی بگیم؟
‫می‌گیم همین که بهتر بشم برمی‌گردم
‫سوار تراکتور شدی؟
‫- امین؟ ‫- چیه؟
‫- تراکتورسواری کردی؟ ‫- گفتم که کردم
‫- نگفتی ‫- چرا، گفتم
‫- دیر خوابیدی؟ ‫- نه
‫- مثلا ساعت چند؟ ‫- نُه
‫بابا چه می‌کرد؟
‫هیچی, تلویزیون می‌دید
‫- کجا خوابیدی؟ ‫- اتاق بابا
‫- بابا چی؟ ‫- نمی‌دونم, گیر دادی ها، مامان
‫لیتیومش رو خورد؟
‫آره
‫دیدی که خورد؟
‫مامان، دست از سر کچلم بردار!
‫- بابا!,,, آره,,, ‫- خوبی؟
‫چرخت رو گذاشتی تو صندوق؟
‫برو, من باید چندتا چیز رو بردارم
‫- خوشحالی؟ ‫- دوچرخه‌م!
‫همه‌چی خوبه؟
‫خوب به نظر می‌آیی
‫آره، خیلی بهترم
‫نگاه کردم، پیش بینی‌ [هوا] خوبه
‫می‌خواهی با ما بیایی دریاچه؟
‫نباید برید دریاچه
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم
‫هیچی آماده نکردم, ‫دوشنبه هم ارائه داره,
‫سه ساعت هم راه تا اون‌جاست
‫- باهامون بیا ‫- نه، فکر خوبی نیست
‫دریاچه نه, ‫شب رو بمونید خونه بابات
‫کنار دریاچه هم می‌تونه کار کنه
‫مزخرف!
‫آره، می‌تونم
‫ارائه‌م رو از حفظ بلدم
‫هنوز هم می‌تونم باهم کار کنیم، یا,,,؟
‫هنوز خیلی زوده, ‫بعدا هم می‌تونی بری دریاچه
‫و,,, هنوز آماده هم نیستی
‫آماده نیستم
‫اولش که خوب به نظر می‌اومدم، ‫حالا آماده نیستم, دیوانه ای؟
‫من می‌گم الان وقت دریاچه نیست
‫ببخشید
‫مامان می‌گه الان وقت دریاچه نیست, ‫فردا می‌آم
‫نگفتم نمی‌تونی با خودت ببری‌ش، ‫نه رو برای دریاچه آوردم!
‫فردا می‌بینمت, ‫می‌رم به بابابزرگ کمک کنم
‫- نمی‌بری‌ش؟ واقعا؟ ‫- فردا می‌بینمت
‫گفتی من آماده نیستم، مگه نه؟
‫- چرا نرم دریاچه؟ ‫- چون من می‌گم
‫عجب آدمی هستی!
‫حالا چی؟
‫امین
‫امین، در رو باز کن
‫باز کن ببینم، وگرنه فردا,,,
‫امین، باز کن
‫چرا نمی‌تونم با بابا برم؟
‫چون بابایی مریضه, ‫دریاچه که فرار نمی‌کنه، مگه نه؟
‫آروم باش، امین
‫مریض تویی، قحبه عوضی!
‫با من این‌جوری حرف نزن!
‫عذرخواهی کن
‫زود عذرخواهی کن
‫عذرخواهی نمی‌کنی؟
‫این مریضی هم خوب ‫بهونه‌ای برای بابات شده
‫کارم شده فقط تر و خشک کردن شما دو تا!
‫خیال می‌کنی برای من راحته؟
‫ببخشید
‫متاسف ام
‫چطور بود؟
‫ارائه‌ت خوب پیش رفت؟
‫امین، ارائه‌ت رو چه‌کار کردی؟
‫همین‌که رفتم جلوی کلاس، همه‌چی از یادم رفت
‫حالا باید از نو انجامش بدم
‫چیزی نیست حالا
‫دوباره می‌ریم سراغش, درست می‌شه
‫ماگما سنگ گداخته‌ای‌ست که به شکل ‫گدازه از از شکاف‌های کوه بیرون می‌زند
‫گرمای گدازه,,,
‫200,,,
‫نه، 1200 درجه سانتی‌پاد (هزارپا) است
‫- سانتی‌گراد ‫- نه، سانتی‌پاد
‫- سانتی‌گراد ‫- سانتی‌پاد
‫خوب شد، می‌دونی
‫دیگه دوست ندارم ‫بشنوم که بگی "گند زدی"
‫فقط وقتی می‌ری جلوی جمع، وحشت نکن
‫خوب؟
‫خب، رسما اعلام می‌کنم که ‫کارت رو بلدی و همه‌چی مرتبه
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫می‌شه بمونی؟
‫بابابزرگ منتظرمه
‫- خواهش می‌کنم، بابا ‫- آره، بمون
‫- ناراحت نمی‌شی؟ ‫- نه
‫ممنون
‫چی شده؟
‫جالب نیست
‫- چرا نیست؟ ‫- نیست دیگه
‫جالب نیست
‫چی جالب نیست؟
‫کلا جالب نیست
‫اخبار فوری، ‫در پایان هفته پیش‌رو میزها را عوض می‌کنیم
‫پایه‌ها
‫خیلی بنجل ان, خوب نیست
‫راستی؟
‫می‌گی چه کنیم؟
‫یکی جدیدش رو بگیریم
‫جدی؟
‫بیا بنشین
‫من سر این میز نمی‌شینم
‫راستی؟
‫می‌تونم سر میز بمونم؟
‫- حتی اگه زشت باشه؟ ‫- طوری نیست
‫ممنون
‫بابا؟
‫- کی برمی‌گردی؟ ‫- فردا
‫خوب بخوابی
‫اگه باز برگردم تو این کارگاه ‫کار کنم ناراحت می‌شی؟
‫برای چی؟
‫سرژ به‌م پیش‌پرداخت ‫داده, باید دوباره کار کنم
‫هروقت آماده باشم کار رو ‫می‌بریم برای نمایشگاه, فشاری نیست
‫از شب‌کاری هم خبری نیست, ‫خودم رو سر و سامون می‌دم
‫هر دوی شما خیلی بی‌مسئولیت اید
‫سرژ با خودش چی فکر کرده؟
‫چجوری می‌تونی دوباره باهاش کار کنی
‫خب اون صاحب‌گالری‌مه ‫و من هم باید کار کنم
‫همیشه اولش آروم شروع می‌کنی، ‫اما می‌دونی که بعدش چی می‌شه
‫قشنگ معلومه, ‫لازم به توضیح نیست
‫کافیه, ‫با دِ کورت هماهنگ کردم
‫گفته اگه آروم آروم [نقاشی ‫رو] پیش ببرم چیزی نیست
‫نمی‌خوام دوا و درمونم رو قطع کنم
‫حواسم هست
‫از خونه بابام خسته شدم
‫تا وقتی ازش دوری، حالت خوبه، ‫بعدش دیگه ول‌کنش نیستی
‫می‌دونی که بدون فشار نمی‌تونی نقاشی کنی
‫این‌بار حواسم رو جمع می‌کنم
‫حالا هوشیار هستم، لیلا
‫دائم حواسم هست، مراقبم
‫خب من یک نقاشم, شغلمه، زندگی‌مه
‫هروقت می‌رم تو دوره [درمانی]، ‫گند می‌خوره تو کارم
‫حالا کی حرفت رو باور می‌کنه؟
‫دِ کورته,,, و سرژ, ‫به‌م اعتماد کن
‫مگه اون‌ها با دوره‌های ‫[درمانی] تو زندگی می‌کنن؟
‫مگه وقتی از خود بی‌خود می‌شی
‫اون‌ها بچه‌‌ت رو نگه می‌دارن؟
‫یا وقتی مثل یک گیاه از ‫بیمارستان برمی‌گردی؟
‫اون‌موقع پشت و پناهت می‌شن؟
‫ببخشید، اما تو,,,
‫می‌دونم
‫به‌ت گفتم که بیشتر از این نمی‌تونم
‫دیگه کاسه صبرم پر شده
‫از این وضع هیچ خوشم نمی‌آد
‫از اینکه همیشه باید تو این وضع باشم بریدم
‫فردا می‌رم مدرسه دنبالش
‫هی بِنوی
‫سرژ طبقه بالاست؟
‫آره
‫یعنی که چی؟
‫باز دوباره تا پاش رو گذاشت بیرون، ‫شروع شد؟
‫ضرب‌الاجل که نداریم, ‫ریش و قیچی دست خودشه
‫تو که می‌دونی او چقدر شکننده‌ست
‫هیچی نشده دوباره عود می‌کنه, ‫به‌ش فشار نیار!
‫- نمی‌آرم ‫- می‌آری
‫- نه ‫- چرا!
‫اومد دیدن من, ‫دست رد به سینه‌ش نمی‌زنم
‫- نباید ازش منفعتی ببری ‫- خودش هم منفعت می‌بره
‫نمی‌شه صبر کنی تا بهتر بشه؟
‫از یک طرف، ‫خودش هم به این نیاز داره, می‌دونی دیگه
‫- برای او، نقاشی کردن,,, ‫- صبر کن حالش بهتر شه! آخه چرا الان؟
‫لیلا، می‌دونم سخته
‫تو هیچ کوفتی نمی‌دونی
‫نمی‌بینی حالش بهتر شده؟
‫اگه عود کنه، خودت باید ازش مراقبت کنی
‫من دیگه خسته شدم
‫جفت‌مون می‌دونیم که او ‫به نقاشی کردن نیاز داره
‫- خیلی شرمنده ‫- لیلا، خوبی؟
‫به امین می‌گی من این‌جام؟
‫امین 20 دقیقه پیش با دامین رفت
‫- آره ‫- حالت خوبه؟
‫آره، آره، خوبه
‫فردا می‌بینمت
‫امین این‌جاست؟
‫- علیک سلام ‫- این‌جاست؟
‫- آره ‫- وقتی می‌ری دنبالش خبر بده
‫دیگه بی‌خبر همچین کاری نمی‌کنی
‫دیوانه ای؟ ‫دیروز به‌ت گفتم که
‫گفتم می‌رم دنبالش
‫چه می‌خواهی؟
‫خوش نداری من دیگه پسرم رو ببینم؟
‫- پدرش خیلی مریض و دیوانه‌ست,,, ‫- من همچین حرفی نزدم
‫خیلی ساده‌ست، ‫امشب او این‌جا می‌خوابه و تو هم می‌ری
‫ببخشید؟
‫هیچ‌کدوم از وسایلش پیش تو نیست
‫یک‌کاری‌ش می‌کنیم
‫خب بگذار ببینمش، یک ماچش کنم
‫- بس کن! ‫- می‌خوام پسرم رو ببوسم
‫امشب نوبت منه، پس برو
‫تا دو ماه، هرچی که بگم و هر کاری که بکنم، ‫دیوونه ام!
‫حالا، دست از سرم بردار, ‫تنهامون بگذار
‫دو روز
‫دو روز مونده تا برگرده بیمارستان
‫حالا می‌بینی
‫- اما او که قرص‌هاش رو می‌خوره ‫- نه!
‫معلومه که نمی‌خوره
‫بس کن
‫تازه اگر هم بخوره، ‫خیال کردی اختلال دوقطبی درمان شدنیه؟
‫روان‌پریشیه ها
‫درمان نداره, ‫از هر روان‌پزشکی می‌خواهی بپرس
‫هر روانپزشکی!
‫ابله منم!
‫منم
‫ابله منم که هردفعه باور می‌کنم
‫دامین این‌جاست؟
‫قایق رو بردن دریاچه
‫چرا گذاشتی بره؟
‫دوره‌ش داره شروع می‌شه
‫نه، حالش خوبه, قشنگ استراحت کرده
‫- به‌ت نگفت ‫- نه، نگفت
‫- قرص‌هاش رو می‌خوره؟ ‫- آره
‫یعنی، این چیزیه که خودش می‌گه,
‫زنگ بزن به دِ کورت, به‌ش بگو
‫معطل نکن
‫ای احمق لاکردار
‫خبر مرگش!
‫امین، سوار ماشین شو
‫بنشین تو ماشین
‫- سوار شو ‫- نه!
‫- سوار شو ‫- نه، مامان
‫- جلیقه‌های نجات رو بیار ‫- حقا که بی‌ملاحظه ای
‫- هنوز اون‌قدر که باید خوب نشدی ‫- من خوبم، او هم خوبه
‫بدون هماهنگی با من حق ‫نداری ببری‌ش قایق‌سواری!
‫بس کن
‫- هنوز خیلی زوده ‫- تمومش کن
‫- تمومش نمی‌کنم ‫- بس کن
‫لیلا، ‫قول می‌دم حواسم رو جمع کنم و هوشیار باشم
‫اما نمی‌تونم قول بدم که درمان می‌شم
‫باشه
‫امین!
‫با مامان برو
‫- نه، می‌خوام پیش تو بمونم ‫- با مامان برو
‫برگردان از فیل‌آسفی ‫t,me/PhilAsefi