رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫رحیم سلطانی‬
‫بیا تو,‬
‫سلام,‬
‫[صدای حرف زدن چند نفر از دور می‌آید]
‫[خودرو رد می‌شود]
‫[اتوبوس رد می‌شود]
‫[پخش موسیقی بی‌کلام]
‫[تاکسی پارک می‌کند]
‫[تریلی رد می‌شود]
‫[پخش موسیقی سنتی بی‌کلام]
‫[باد می‌وزد]
‫[باد همچنان می‌وزد]
‫[صدای همهمه مردم می‌آید]
‫[داربست جیرجیر می‌کند]
‫[چند نفر در نزدیکی صحبت می‌کنند]
‫[صدای دریل می‌آید]
‫[آن چند نفر همچنان صحبت می‌کنند]
‫[صدای غیژغیژ ابزار می‌آید]
‫[صدای فرزکاری می‌آید]
‫[صدای کار با ابزار می‌آید]
‫[صدای جوشکاری می‌آید]
‫قهرمان
‫فیلمی از اصغر فرهادی
‫حسین] رحیم! ‫تو اینجا چکار می‌کنی؟‬
‫خبرم می کردی، ‫می‌اومدم پایین، خب!‬
‫من موندم ۲۵۰۰ سال پیش،,,,‬
‫,,,اینا چطور این همه راه ‫می اومدند بالاسر خاک مرده‌ها؟‬
‫لابد مثل تو سیگاری نشده بودند,‬
‫- سلام, ‫- خوبی؟
‫چشم ما روشن!‬
‫- چطوری؟ ‫- چه بی‌خبر!‬
‫یه دفعه‌ای شد,‬
‫- خوبی؟ ‫- برو تا بریم پایین,‬
‫- پایین دوباره؟‬ ‫- آره,
‫- پایینِ پایین؟ ‫- آره، چه نفس نفسی میزنه!‬
‫موندم تو چطور پروار موندی ‫این قدر میری بالا و میای پایین؟‬
‫تقصیر خواهرته,‬
‫ملیح چطوره؟‬
‫مثل همیشه, ‫گردن درد، آرتروز,‬
‫سلام، آقا مهدی,‬
‫سلام، رحیم آقا, ‫مبارکه! تموم شد؟‬
‫نه، عمو, ‫اومدم مرخصی,‬
‫به سلامتی,‬
‫- چند روزی هستی؟ ‫- یه دو روزی هستم,‬
‫- همه‌اش؟ ‫- آره، همین هم با کلی اصرار,‬
‫- سلام, ‫- سلام علیکم,‬
‫تویی رحیم؟ ‫خوش اومدی, سلام علیکم,‬
‫- قندون اونجا است؟ ‫- بشین، من چایی خوردم,‬
‫چایی تو زندان را مقایسه ‫می کنی با چایی سر قبر خشایارشاه؟‬
‫رحیم، بذار مرخصی‌هات جمع بشه ‫حداقل یکی دو هفته بتونی بمونی,‬
‫تو فکر اینم اگه بشه، ‫دیگه اصلاً برنگردم,‬
‫- چطوری؟ ‫- اومدم با هم بریم
‫پیش بهرام یه صحبتی باهاش بکنیم دوباره,‬
‫اگه با صحبت کردن کوتاه می‌اومد ‫که تو را نمی‌انداخت زندان,‬
‫- چه حرفی می‌زنی!‬
‫یه ۷۵ تومنی جور کردم,‬
‫از کجا؟‬
‫یکی قراره بهم بده,‬
‫بهره‌ای؟‬
‫نه، عمو! ‫جور کردم,‬
‫بذار هر وقت پول مطمئن اومد دستت، ‫بریم بذاریم جلوش، دهنش بسته بشه,‬
‫نگرانم قول بدیم، باز دوباره نشه,‬
‫ببینیم بعدازظهر هست,‬
‫- مطمئن؟ ‫- آره، مطمئن,‬
‫شماره‌اش را بگیر,‬
‫شماره من را جواب نمیده,‬
‫تو پول را جور کن, ‫من بعدازظهر باهاش قرار میذارم,‬
‫ماشینت اینجا است؟‬
‫[صدای بازی بچه‌ها]
‫[تداوم صدای بازی بچه‌ها]
‫[زنگ دوچرخه]
‫چادرش را ببین! ‫مقنعه هم داره!‬
‫- سلام، قربونت برم! ‫- سلام، عزیزم!‬
‫بریم یه جای دیگه, ‫اینجا میرند و میاند,‬
‫وای، چه ریشی!‬
‫- چطوره؟ خوبه؟ ‫- خیلی,‬
‫- جان من؟ ‫- نزن دیگه,‬
‫این دو ماه یه طرف، دیشب تا حالا ‫هم که گفتی داری میایی، یه طرف,‬
‫تا حالا با چادر ندیده بودمت,‬
‫کیف را گرفتم زیر چادر تا کسی نبینه,‬
‫ببینم؟‬
‫بذار تو کیف,‬
‫فکر نمی کردم ‫این قدر بی‌طاقتت بشم,‬
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود,‬
‫[بوق می‌زند]
‫[می‌خندد]
‫۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷,
‫۱۷ تا ۴۳۰۰,‬
‫اومده پایین؟‬
‫کی قیمت کردید؟‬
‫هفته پیش,‬
‫قیمت سکه، خانم، ساعتیه,‬
‫ممکنه فردا دوباره بره بالا؟‬
‫هر چیزی ممکنه,‬
‫ای بابا!‬
‫[کشو را باز و بسته می‌کند]
‫چکار کنم؟ حساب کنم؟‬
‫- چیه؟ ‫- هیچی,‬
‫پس چته؟ چرا تو هم هستی؟‬
‫میگم، بذار اول مطمئن بشیم,‬
‫از چی؟‬
‫که این بابا رضایت میده,‬
‫برای چی نده؟‬
‫نمی‌دونم، شاید تا همه طلبش را ‫نگیره، رضایت نده,‬
‫پس این‌ها دستت خودت باشه, ‫دیگه من نبرم خونه,‬
‫بذار توی ساک,‬
‫بذار زیر لباس ها,‬
‫اینها را بده من,‬
‫نه، لباس‌ها را بذار روش,‬
‫دیگه این دو روز مرخصی چی هست ‫که بخوای نصف روزش هم لباس بشوری؟‬
‫خودم می‌شورم,‬
‫[خودرو راه می‌افتد]
‫[صدای زنگ در می‌آید]
‫[نگار] کیه؟‬
‫[صدای زنگ در قطع می‌شود]
‫[نگار با خوشحالی] سلام، دایی!‬
‫[رحیم با خوشحالی] سلام به روی ماه ‫نشسته‌ات، دایی!‬
‫[نگار با خوشحالی] هی، ریش‌هاش را! ‫چه تیغ‌تیغی شده!‬
‫[رحیم با شادی] بیا ببینم، دایی!‬
‫- کی خونه است؟ ‫- مامانم,‬
‫مامان، دایی اومده,‬
‫- چه بی‌خبر؟ ‫- هم‌وزن داداشت شدی!‬
‫[نگار با شادی] مامان، دایی اومده!‬
‫خوش اومده! قدمش روی چشم,‬
‫سلام، ملیح,
‫[ملیح] سلام، قربونت برم!‬
‫خدا نکنه, چطوری؟‬
‫[ملیح] خوش اومدی, فهمیدم که تویی,‬
‫[رحیم] از کجا؟‬
‫از زنگ زدنت,‬
‫چکار داری می‌کنی باز؟ خوبی؟‬
‫بیا، ببینم! ‫کجا بودی؟‬
‫مامانت می‌خواد رب‌فروشی بزنه,‬
‫- سلام! ‫- بیا اینجا، ببینم!‬
‫[ملیح] چه خبر؟ سلام!‬
‫[ملیح] چطوری قربونت؟ ‫[رحیم] چطوری، خوبی؟‬
‫چقدر لاغر شدی این دفعه!‬
‫من هر دفعه میام، تو همین را میگی!‬
‫[رحیم] از سیاوش چه خبر؟‬
‫مدرسه است,‬
‫[صدای شعله گرفتن آبگرمکن]
‫ملیح، یه حوله میدی من یه دوش بگیرم؟‬
‫[دختر می‌خندد]
‫امروز از مدرسه‌اش به مامانم زنگ زدند,‬
‫که چی؟‬
‫هیچی, تیغ هم می‌خوای؟‬
‫نه, چکار کرده بود؟‬
‫تو مدرسه‌شون دعوا کرده دیروز,‬
‫بذار داییت برسه، بعداً شروع کن گزارش دادن,‬
‫چرا به مامانش زنگ نمی‌زنند، خوب؟ ‫چرا به تو زنگ می‌زنند؟‬
‫گفتند به اون هم زنگ زدند, ‫گفته زنگ بزنید خانواده باباش,‬
‫حالا اگه تونستی، یه سر برو ‫مدرسه‌اش، ببین چی چی می‌گند,‬
‫چی شده باز؟ ‫خوب شده بود که؟‬
‫دایی، دایی؟‬
‫جون دایی؟‬
‫مامانش می‌خواد ازدواج کنه,‬
‫[ملیح] کی گفته؟‬
‫خود سیاوش,‬
‫گفت براش خواستگار اومده، فقط,‬
‫حوله‌ات را برات گذاشتم دم در,‬
‫اگه خواستی، بگو بیام ‫پشت گردنت را هم تمیز کنم,‬
‫[پخش موسیقی سنتی بی‌کلام]
‫[ادامه پخش موسیقی سنتی بی‌کلام]
‫[آواز خواندن پرنده]
‫[کم شدن صدای موسیقی سنتی بی‌کلام]
‫- سلام, ‫- سلام,‬
‫رحیم] سلام,‬
‫بابا نیست؟‬
‫بودش، رفت,‬
‫[کاغذها را می‌شمارد و در چاپگر را می‌بندد]
‫این خدمت شما,‬
‫- ممنون، چقدر میشه؟ ‫- ۵۲ تومن,‬
‫گفت «بعدازظهر میام، هستم»,‬
‫- نیستش الان, ‫- بفرمایید,‬
‫- ممنون, ‫- خدانگهدار,‬
‫به سلامت,‬
‫میشه یه زنگش بزنی ببینی کی میاد؟‬
‫[پخش موسیقی سنتی بی‌کلام پرشور]
‫[پخش موسیقی سنتی ادامه دارد]
‫الو, سلام، بابا, کجایی؟‬
‫این حسین آقا اومده میگه باهات قرار داشته,‬
‫شوهر خواهر رحیم, ‫آهان، باشه,‬
‫[حسین] یه لحظه گوشی را میدی؟ ‫[نازنین] گوشی، گوشی,‬
‫دستت درد نکنه,‬
‫الو, سلام، آقا بهرام, چطوری؟‬
‫خدا بد نده!‬
‫والله، ترجیح می‌دادم حضوری ‫ببینمت، بشینیم بعد ۳ سال،
‫با همدیگر صحبت کنیم ‫این داستان را یه جوری جمع کنیم,‬
‫یه بخشی از بدهیش را جور کرده,‬
‫حدود ۷۰ و خورده ای,‬
‫[بهرام پشت تلفن] صدبار قرار گذاشته ‫و از این وعده‌ها داده,‬
‫دروغ میگه به قرآن ‫باز این بی‌شرف!
‫آقا اون ۷۰ تومنش را من دارم بهت قول میدم,‬
‫دوست و آشناها براش جور کردند,‬
‫[بهرام] شما و دوست و آشناهاش بیایید
‫[بهرام] ۴ تا، ۵ تا چک مدت‌دار ‫بدید برای بقیه بدهی‌اش،
‫[بهرام] فردا میرم شکایت را پس می‌گیرم,‬
‫بیاد بیرون، تلاش می‌کنه ‫میده بقیه بدهی‌اش را خردخرد,‬
‫[بهرام] شما فامیلش حاضر نیستید ‫چک تضمین براش بدید,‬
‫[بهرام] اون وقت از من انتظار ‫دارید به این بشر اعتماد کنم؟‬
‫والله، من خودم که توی ‫اجاره خونه خودم هم موندم,‬
‫اگه در حد توانم بود، نمی‌گذاشتم ‫رحیم یه شب هم توی زندون بمونه,‬
‫[بهرام] مگه نمیگی میاد ‫کار می‌کنه خردخرد میده؟‬
‫[بهرام] شما یه چک ضمانت بده به من,‬
‫[حسین] حالا یه لطفی بکن بیاد بیرون,‬
‫[بهرام] این به زن و بچه خودش رحم نکرد، ‫لیاقت لطف کردن داره؟‬
‫[حسین] شما چکار به لیاقتش داری؟ ‫مگه دنبال پولت نیستی؟‬
‫[حسین] خب، نصف پولت نقد الآن آماده است,‬
‫[بهرام] من دیگه به اون اعتماد ندارم,‬
‫آقا بهرام، بحث اعتماد نیست,‬
‫[بهرام] یه بار گول قیافه مظلوم ‫این را خوردم، برای هفت پشت,,,‬
‫[حسین] آقا بهرام؟‬
‫[حسین] آقا بهرام، بیا حالا ظهری ‫با هم صحبت بکنیم,‬
‫[حسین] اصلاً بذار باهاش حرف بزنم, ‫یه دقیقه، الآن میام، الآن میام,‬
‫ببخشید,‬
‫- رحیم؟ ‫- کاش پولش را داشتم بدم!‬
‫این قدر حقارت نمی‌کشیدم,‬
‫رحیم، اگه برای بقیه بدهیت، ‫چک تضمین بکشم بدم دستش,,,‬
‫,,,واقعاً می‌تونی ماهی ۷ تومن ‫جور کنی بریزی به حسابش؟‬
‫اگه بیرون باشم، کار می‌کنم‬
‫چه کاری؟‬
‫هر کاری,‬
‫رحیم، من روی حساب حرف تو ‫میخوام برم بهش قول بدم,‬
‫من دیگه طاقت زندان برگشتن ندارم,‬
‫الو؟‬
‫پاشید بیایید تا سرد نشده, ‫سیاوش، عمه، پاشو بیا,‬
‫نگار، این تبلت را خاموش کن,‬
‫رحیم؟‬
‫دستت درد نکنه! ‫حسین آقا کو؟‬
‫دستشویی لابد, همیشه هروقت سفره ‫انداختیم یاد دستشویی رفتن افتاد,‬
‫بابا، پاشو بیا, ‫بچه‌ها، بیایید دیگه,‬
‫[ملیح] تبلت را خاموش کن, ‫[رحیم] سیاوش، پاشو,‬
‫نگار، پاشو,‬
‫این لیوان‌ها را بده بذارم,‬
‫مگه نمیخوای شام بخوری؟ بابا، پاشو دیگه!‬
‫بابا، من سیرم,‬
‫- دوباره میای بازی می‌کنی, ‫- نمی‌خوام، سیرم,‬
‫پاشو، بیا, نگار، پاشو,‬
‫- کجا بشینم؟ ‫- بیا پیش دایی,‬
‫تلفن داره زنگ می‌خوره, ‫حسین آقا، نمیای؟‬
‫حسین آقا؟‬
‫ببین کیه چند بار روی تلفنت زنگ زده,‬
‫[ملیح] سیاوش، عمه، صدای تبلت ‫را کم کن, سرم رفت,‬
‫[نیما] ته‌دیگ را مامان چه خوب در آورده!‬
‫- [نیما] ایول! ‫- [رحیم] بیا دیگه,‬
‫الو؟ بفرمایید؟‬
‫- پاشو, ‫- بابا، سیرم,‬
‫سلام علیکم, حال شما؟ خوبید؟‬
‫قربان شما,‬
‫ببخشید، من توی حیاط بودم,‬
‫[نگار] چه بویی!‬
‫جانم، بفرمایید؟‬
‫بفرمایید؟ بله؟‬
‫عمه، من سیرم, نمیخوام,‬
‫بعد دو ماه بابات اومده,‬
‫[رحیم] سیاوش، بدو بیا ببینم,‬
‫- سیاوش نیایی ته‌دیگ بهت نمی‌دیم, ‫- بابا، من,,,‬
‫- نمیخوام, ‫- نخواه,‬
‫[رحیم] کلم پلو می‌خوریم,‬
‫[نگار] یه خورده برام بکش,‬
‫[حسین با تلفن حرف می‌زند]
‫[در می‌زند]
‫- می تونم هم بزنم؟ ‫- هم بزن,‬
‫نیما، کجا میری؟ بیا,‬
‫[نگار] ای والله، جفتشون رفتند, ‫خودم می‌خورم,‬
‫- نکن ببینم! ‫- اه، نکن!‬
‫- [نیما] برو! ‫- [ملیح] عه، نیما!
‫- سیاوش؟ ‫- نیما؟‬
‫- [سیاوش] نمیخوام, ‫- [نیما] بده من تبلتو,‬
‫ولش کن, خودش میاد,‬
‫[نیما] بی ادب!‬
‫[حسین] به به!‬
‫[رحیم] دستت درد نکنه,‬
‫ملیح] کی بود سر شام؟‬
‫آقا بهرام,‬
‫چی چی گفت؟‬
‫قرار بذاریم صبح ‫چک و پول ها را بگیره,‬
‫نون را بده,‬
‫چی چی بهش گفتی؟‬
‫حالا، بذار شام بخوریم,‬
‫مامان، من هم,‬
‫[سیاوش با تبلت تفنگ‌بازی می‌کند]
‫این رفیقت کیه که ‫میخواد ۷۰ میلیون بهت بده؟‬
‫[نگار] دایی، ته دیگ,‬
‫تو اون را نمی‌شناسی,‬
‫رحیم دوباره نری پول نزول ‫از کسی بگیری تو را قرآن,‬
‫کی گفته من میخوام ‫پول نزول بگیرم؟‬
‫[ملیح] پس ۷۰ میلیون از کجا آوردی؟‬
‫گفتم که؛ دوستم قولش را بهم داده,‬
‫بی‌خودی من را خر نکن,‬
‫ملیح، نزول نکردم,‬
‫[صدای بازی با تبلت]
‫باهاش قرار گذاشتی؟‬
‫گفتم دسته چکم دو سه تا برگه بیشتر نداره,‬
‫[حسین] باید فردا برم بانک، ‫تقاضای دسته چک نو کنم,‬
‫[رحیم] چقدر طول می‌کشه؟‬
‫چی؟‬
‫دسته چک تازه بهت بدند؟‬
‫حالا بذار رفیقت ۷۰ میلیون را بهت بده,‬
‫مردم صدتا چاقو می سازند، ‫یکیش دسته نداره,‬
‫[صدای بازی با تبلت]
‫پس کاشکی قولش نمی‌دادیم، ‫من ضایع نمی‌شدم,‬
‫دو سه تا برگه بیشتر نداره دسته چکم,‬
‫[ملیح] حالا برگه هم داشته باشه, ‫چک ضمانت هم بدیم به این,‬
‫[ملیح] فردا چه جوری میخوای ‫ماه به ماه پولش را جور کنی؟‬
‫سیاوش، عمه، کم کن صداش را,‬
‫خود حسین آقا گفت بیا ‫برات چک ضمانت میدم، ملیح,‬
‫من که زورش نکردم,‬
‫الهی قربونت برم, ‫من که نمیگم بهش چک ندیم,‬
‫[ملیح] میگم اول بگرد یه کار پیدا کن, ‫بعداً چک بدیم دست این,‬
‫اگه فردا یکی از چک‌ها پول نشد، ‫باز دوباره همین مصیبت را داریم,‬
‫پس فردا می‌خواد برگرده زندان, ‫چه جوری کار پیدا کنه؟‬
‫نمی‌دونم, ‫هرجور خودتون صلاح می‌دونید,‬
‫[صدای بهم خوردن قاشق و چنگال]
‫[صدای بازی با تبلت]
‫[بازی قطع می‌شود]
‫[صدای جیرجیرک‌ها]
‫[صدای قیژقیژ چوب]
‫رحیم، یه چیزی را بپرسم، ‫ارواح خاک مامان راستش را میگی؟‬
‫این کیف مال کیه توی ساکت؟‬
‫تو رفتی سر ساک من؟‬
‫رفتم اگه لباسی چیزی داری، بردارم بشورم,‬
‫کاری نکرده باشی آبروی خودت و ما ‫را ببری نتونیم سر بلند کنیم؟‬
‫چه کاری کردم؟‬
‫پس این کیف با این همه سکه از کجا اومده؟‬
‫یه آشنایی بهم داد,‬
‫این سیگار و فندک و کیف زنانه را ‫هم همون آشنا بهت داده؟‬
‫ملیح، خجالت نکشی! ‫یه باره بگو رفتی دزدی,‬
‫پس این کیف پول را از کجا آوردی ‫با اون بنده پاره‌اش؟‬
‫[صدای جیرجیرک‌ها]
‫داد,,,می,,,می‌کشه,‬
‫یه ذره سفت شده، آره؟‬
‫نرمش میشه,,,؟‬
‫- پسر,,, ‫- آهان,‬
‫- داره,,,داد می‌کشه, ‫- آهان,‬
‫- [مراجع] خداحافظ، خانم, ‫- [مربی] خداحافظ,‬
‫[سیاوش] دست‌هاش را می,,,می,,,شوره,‬
‫[صدای زنگ تلفن]
‫[مربی] یه کوچولو باز بریم نرم‌تر, ‫چکار می‌کنه؟‬
‫[سیاوش] ن,,,نشسته,‬
‫سلام، بفرمایید؟‬
‫کس دیگه‌ای توی دور و بری‌هات نیست ‫چک ضمانت بده؟‬
‫اگه کسی هم باشه، جرأت می‌کنه ‫بیاد برای من چک ضمانت بده؟‬
‫پس می‌خوای چکار کنی؟‬
‫اصلاً,,,به دلم نیست,‬
‫یعنی چی «به دلم نیست»؟‬
‫وجدانم قبول نمی‌کنه,‬
‫حالا میگی؟‬
‫از همون اولش هم که به من گفتی، ‫دو به شک بودم,‬
‫فکر می‌کردم بعد این همه دعا و التماس، ‫خدا دلش سوخته به حالمون,‬
‫یه معجزه کرده تا سر و سامان بگیریم,‬
‫می‌خواست معجزه کنه، به جای ۱۷ سکه،
‫کل بدهیم را تو کیف میذاشت ‫تا از این بدبختی خلاص بشم,‬
‫حالا چرا نارحتی؟‬
‫- ناراحت نیستم, ‫- چرا,‬
‫چته؟‬
‫[رحیم] فرخنده، چیه؟‬
‫- جون من؟ ‫- هیچی,‬
‫چکار کنم؟ ‫نمی‌تونم با خودم کنار بیام,‬
‫باشه، برو صاحبش را پیدا کن, بده بهش,‬
‫- [رحیم] باید بیای با هم بریم, ‫- [مراجع] خداحافظ,‬
‫[پیجر] شماره ۵۵ به باجه ۷,‬
‫عمو، ببخشید؟‬
‫[کارمند ۱] شماره بگیرید، بشینید تو نوبت,‬
‫نه، کار بانکی ندارم, فقط یه لحظه,‬
‫بفرمایید؟‬
‫- سلام, ‫- سلام,‬
‫ببخشید، احیاناً کسی نیومده اینجا ‫یه کیف گم کرده باشه؟‬
‫نه, چطور؟‬
‫من یه مقداری طلا پیدا کردم,‬
‫[کارمند ۱] بچه‌ها، کسی نیومده اینجا ‫چیزی گم کرده باشه؟‬
‫[کارمند ۲] چقدر هست؟‬
‫- زیاده, ‫- جلوی شعبه؟‬
‫نه، جلوی اون ایستگاه اتوبوس,‬
‫- [کارمند ۲] کی بوده؟ ‫- همین تازگی,‬
‫نه، کسی نیومده سراغش را بگیره,‬
‫حالا اگه کسی اومد، من یه کیف پیدا کردم,‬
‫خدا خیرت بده, تلفنت را بده,‬
‫یه کاغذ بدید به من تا شماره‌ام را بنویسم,‬
‫- [کارمند ۱] بفرمایید, ‫- [رحیم] ممنون,‬
‫خواهش,‬
‫[پیجر] شماره ۶۰ به باجه ۷,‬
‫[صدای کار با ابزار صنعتی]
‫بگید با این شماره تماس بگیرند, ‫اسمم را بگید، صدام می‌زنند,‬
‫- اینجا کجاست؟ ‫- زندان,‬
‫کارمند زندانی؟‬
‫نه، زندانی مالی هستم, اومدم مرخصی,‬
‫[صدای زنگ تلفن]
‫[کارمند ۳] اگه می‌خوای ‫یه کاغذ بنویس با شماره تلفن،
‫بده کپی بگیرم، ‫به مغازه‌های دور و بر هم بده,‬
‫دست شما درد نکنه,‬
‫[صدای عبور خودروها]
‫[بوق خودرو]
‫خلاص شدیم,‬
‫چیه؟ پشیمونی؟‬
‫نه,‬
‫بدخلقی نکن، جون فرخنده,‬
‫اگه میخوای این شکلی ناراحت بشی ‫الان پاشو برو اون ور خیابون،
‫شماره من را از روی کاغذ بردار زنگ بزن، ‫بگو کیف مال منه,‬
‫نشانی‌های کیف را بده, اگه درست باشه،
‫باهات یه جای خلوت قرار بذارم، ‫و کیف را برات بیارم,‬
‫ولی اگه میخوای قهر باشی، ‫زنگ بزنی، کیف را بهت نمیدم,‬
‫باید بخندی,‬
‫[فرخنده می‌خندد]
‫یه لحظه خودت را بذار جای اون ‫بدبخت که کیفش را گم کرده,‬
‫هان، گذاشتی؟‬
‫سلام، خانم, شما کیف گم نکردی؟ ‫من پیداش کردم,‬
‫خدا خیرتون بده,‬
‫همین؟‬
‫عمو، باید مژدگانی بدی,‬
‫[فرخنده] خیلی دل پاکی داری,‬
‫این دل پاک فردا که میره زندان ‫هوات را بکنه، چه خاکی سرش بریزه؟‬
‫اون وقت میگی سیگارت را هم ترک کن,‬
‫فرخنده] برو یه جای خلوت,‬
‫میخوای مژدگانی بدی؟‬
‫[با خنده] برو حالا، تو هم!‬
‫[فرخنده] این دو روز ‫که اصلاً نشد ببینمت,‬
‫لااقل برو یه جا خلوت ‫تا درست ازت خداحافظی کنم,‬
‫این چیه؟‬
‫[فرخنده] لباس‌هات,‬
‫لباس جدید برات گرفتم,‬
‫دستت درد نکنه, چقدر قشنگه!‬
‫مسواک نو هم برات گذاشتم,‬
‫[صدای تلاوت قرآن]‬
‫[گفتگوی نامفهوم]
‫[رهگذر] خسته نباشید,‬
‫[رحیم] قربان شما,‬
‫آقای سلطانی؟‬
‫بله؟‬
‫تو تلفن اینجا را به کسی دادی؟‬
‫هان، می‌بخشید، خانم مروستی, مجبور شدم,‬
‫من چه اشتباهی کردم ‫تلفن اینجا را دادم به شما!‬
‫من حقیقت یه کیف پیدا کرده بودم، ‫شماره اینجا را دادم،
‫که اگه صاحب کیف پیدا شد، ‫هماهنگ کنم تا بره کیفش را بگیره,‬
‫زنگتون زدند؟‬
‫[خانم مروستی] قراره دوباره زنگ بزنه,‬
‫فقط، دیگه شماره اینجا را به کسی نمیدی,‬
‫[رحیم] چشم, ببخشید,‬
‫والله، من تازه از مرخصی اومدم, ‫به این آسونی باز مرخصی نمی‌دهند,‬
‫[خانم مروستی] کسی نیست، ‫آدرس بدی بره بگیره؟‬
‫داره سکته می‌کنه بنده خدا,‬
‫من یه زنگ بزنم ببینم خواهرم خونه است,‬
‫میگم شما نشانی‌های کیف را بدید,‬
‫[رحیم] تا من به خواهرم زنگ بزنم، ‫هماهنگ کنم، برید بگیرید,‬
‫نه، خواهش می کنم,‬
‫[رحیم] این را کجا گم کردید؟‬
‫[رحیم] چند روز پیش؟‬
‫[رحیم] کیف چه شکلی بود؟‬
‫چند تا سکه؟‬
‫[رحیم] چه سیگاری؟‬
‫[صدای زنگ در می‌آید]
‫- [نیما] کیه؟ ‫- [صاحب کیف] باز کنید,‬
‫[نیما در را باز می‌کند]
‫[صاحب کیف] سلام, منزل آقای سلطانی؟‬
‫- بفرمایید؟ ‫- ببخشید,‬
‫- سلام ‫- سلام,‬
‫من با شما تلفنی صحبت کردم؟‬
‫بله، بفرمایید تو,‬
‫[با حزن] تا قبل اینکه سوار اتوبوس بشم، ‫یادمه کیفم روی شونه‌ام بود,‬
‫حتی از توش هم پولم در آوردم برای کرایه,‬
‫اتوبوس که اومد، ‫دویدم که سوار بشم,‬
‫نفهمیدم اینها موقع سوار شدن افتادند
‫یا داخل اتوبوس کسی ازم زد,‬
‫دیگه همون ایستگاه بعدی بود ‫نگاه کردم دیدم کیفم نیست,‬
‫داد زدم به راننده گفتم ‫آقا نگه دار کیفم نیست,‬
‫بنده خدا هم وایستاد,‬
‫درهای اتوبوس را هم بست ‫و یکی‌یکی همه مسافرها را گشت,‬
‫نبود, ‫گفت] «خانم نیست,‬
‫احتمالاً جایی از دستت افتاده,»‬
‫چرا این همه سکه را ‫گذاشته بودید توی کیفتون؟‬
‫[صاحب کیف] داشتم می‌بردم بفروشم,‬
‫هر موقع از خونه می‌اومدم بیرون، ‫هول و ولا داشتم نکنه یه وقت
‫شوهرم یا برادر شوهرم ‫این سکه‌ها را پیدا بکنند,‬
‫بردارند ببرند دود کنند باز,‬
‫گفتم ببرم بفروشم و پولش را بذارم ‫توی یه حسابی توی بانک تا کسی,,,‬
‫تو دور و بری‌ها نفهمیده ‫که من تو خونه سکه دارم,‬
‫سیاوش، عمه قربون سرت، ‫این کیف را که بابات گفت بردار بیار,‬
‫صبح تو خیابون چشمم افتاد به این ‫کاغذ افتاد که روش نوشته بود,,,‬
‫یه کیف پیدا شده، انگار خدا,,,
‫[گریه می‌کند]
‫مالتون حلال بوده,‬
‫خدا شاهده من این سکه‌ها را ‫همه‌اش را یه دونه به یه دونه
‫با قالی‌بافی و بدبختی،
‫یواشکی از بقیه جمع کردم ‫تا یه روزی بزنم به یه زخمی,‬
‫[ملیح] کار خدا بوده برادرم ‫برای مرخصی بیاد، کیف شما را پیدا کنه,‬
‫بفرمایید, چیز قابل‌داری نیست,‬
‫خیلی ممنون,‬
‫از هول تاکسی دربست گرفتم, ‫بنده خدا تو کوچه منتظره,‬
‫سیاوش، عمه، پیدا کردی؟‬
‫گذاشتم بغل آینه,‬
‫انشاالله خدا یه وسیله‌ای جور کنه ‫برادرتون هم از زندان بیاد بیرون,‬
‫آدم به این خوبی جاش زندان نیست,‬
‫- بفرمایید, ‫- نگاه!‬
‫بندش پاره شده، افتاده از دستم!‬
‫[ملیح] نگاه کنید توش ببینید ‫همه چیزهاتون هست,‬
‫[صاحب کیف] سلام برسونید, ‫[ملیح] چشم, بزرگیتون,‬
‫[صاحب کیف] خیلی ممنون, مراقب خودتون باشید,‬
‫[ملیح] خوش آمدید, خدا نگهدار,‬
‫[صاحب کیف] آقا پسر!‬
‫بیا بگیر، عزیزم,‬
‫بیا بگیر، قربونت,‬
‫نه,‬
‫زحمت نکشید ‫دستتون درد نکنه,‬
‫بگیر، قربونت, من از هفت گوشه قلبم راضیم,‬
‫بابام,,,بفهمه,,,‬
‫میگه بابام بفهمه، ناراحت میشه,‬
‫بذار برای خودت باشه, ‫به بابات نگی گرفتی, بیا,‬
‫بگیر عمه طوری نیست,‬
‫دستتون درد نکنه، زحمت کشیدید, خداحافظ,‬
‫[صاحب کیف] بریم,‬
‫[موتور خودرو روشن می‌شود]
‫بیا شماره خواهرت را بنویس, ‫آقای طاهری میخواد باش صحبت کنه,‬
‫- خواهرم؟ ‫- آره,‬
‫برای چی؟‬
‫به خاطر همین داستان سکه‌ها، ‫میخواد چند تا سؤال ازش بپرسه,‬
‫[صدای اذان در محوطه پخش می‌شود]
‫[پخش اذان ادامه دارد]
‫[در می‌زند]
‫- سلام, ‫- بارک الله، سلام,‬
‫[طاهری] چایی می‌خوری؟‬
‫[طاهری پای تلفن] زندانی مالیه,‬
‫من الآن با خواهرش صحبت کردم,‬
‫بله، تو مرخصیش پیداش کرده,‬
‫شما هر وقت خواستید، می‌تونید بیایید,‬
‫این اینجاست,‬
‫اگه بخواهید بیرون باهاش صحبت ‫کنید هماهنگ می‌کنیم,‬
‫کار زیبایی کردی، آقای سلطانی!‬
‫- [طاهری] مرخصیش هم با ما, ‫- [رئیس] خیلی کارت با ارزش بود,‬
‫[رئیس] بشین، بشین,‬
‫[طاهری] پس خبرم کنید، لطفاً,‬
‫[کارمند ۱] این چند روز هم به کسی نگفته,‬
‫[کارمند ۲] قشنگی کارش به همینه,‬
‫- خوب، اوضاعت چطوره؟ ‫- خیلی ممنون,‬
‫طاهری] خیلی خوب، یا علی,‬
‫چطور شد؟‬
‫الآن هماهنگ می کنند میاند خبرنگارها,‬
‫نگاه کن از تلویزیون دارند میاند ‫میخواند باهات صحبت کنند,‬
‫البته، حالا کار خاصی نبود، ‫چند تا سکه بود تحویل صاحبش دادم,‬
‫مهم نیست چند تا سکه بود,‬
‫مهم اینه که دو روز مرخصیت را ‫گذاشتی و گشتی دنبال صاحب کیف,‬
‫- [رئیس] تو این شرایط, ‫- [طاهری] ببین،
‫از یه روزنامه هم زنگ می‌زنند ‫بات هماهنگ می‌کنند، مصاحبه کنند,‬
‫دستتون درد نکنه,‬
‫[رئیس] نه، دست تو درد نکنه,‬
‫[رئیس] همه ما باید از تو یاد بگیریم,‬
‫[طاهری] پاشو,‬
‫داره دیر میشه, ‫الآن می‌آیند, پاشو,‬
‫[رئیس] بذار چاییش را بخوره,‬
‫۲ تا بنر تبریک هم بنویسید ‫بذارید توی محوطه,‬
‫بابا، خطاطمون خودشه, خودش می‌نویسه,‬
‫خودش نمی‌تونه برای خودش بنویسه,
‫سفارش بدید بیرون بنویسند,‬
‫خجالتم ندید, کاری نبوده,‬
‫کاری نبوده؟ برو, خرابکاری کردی,‬
‫کلی سکه را دادی به باد, ‫کاری هم نبوده, برو ببینم,‬
‫[رئیس] بذار بره اذیتش نکن, ‫[طاهری] کاری نمونده,‬
‫[می‌خندند]
‫سلطانی؟‬
‫[طاهری] بیا اینجا,‬
‫میگم تو لباس مناسبی اینجا داری ‫یا بگم از خونه برات بیارند؟‬
‫آره، دارم اینجا,‬
‫نگاه کن, برو یه خورده به سر و وضعت برس, ‫ریشت را هم مرتب کن,‬
‫[رحیم] سلام, ‫[کارمند ۳] علیک سلام,‬
‫[در می‌زند] آقای طاهری؟‬
‫[خانم مروستی] آقای طاهری؟‬
‫- جونم؟ ‫- ببخشید، یه لحظه,‬
‫فقط این کیف را من خودم پیدا نکردم,‬
‫پس کی پیدا کرد؟‬
‫والله، خانمم,‬
‫خوب کی برگردوند به صاحبش؟‬
‫خودم تصمیم گرفتم برگردونم به صاحبش,‬
‫به هر حال، تو برگردوندی دیگه, ‫عیبی نداره, عین همین‌ها را بگو,‬
‫بگو خانمم پیدا کرد, ‫من برگردوندم به صاحبش,‬
‫آخه، حقیقتش، این خانم را خیلی ‫کسی خبر نداره که با هم هستیم,‬
‫نمی‌تونم اسمش را بیارم,‬
‫- مگه خانمت نیست؟ ‫- هنوز نه,‬
‫اوه، پس تو هم اهل شیطونی هستی!‬
‫نه خدا سر شاهده, قراره از اینجا ‫برم بیرون، با هم ازدواج کنیم,‬
‫- سکه ها را تو برگردوندی؟ ‫- آره,‬
‫خیلی خوب, باشه,‬
‫ول کن بقیه‌اش را، بجنب, ‫عین همین‌ها را بگو,‬
‫[خبرنگار] ضبط میشه, بفرمایید,‬
‫بسیار باوجدان،
‫بسیار مرتب، بسیار منظم،
‫بسیار انسان شریفی هست,‬
‫هرچند که به خاطر مشکلات ‫مالی گرفتار شدند اینجا،
‫با این کارشون نشون دادند ‫که انسان می‌تونه همیشه
‫کارهای خیر تو زندگی براش ‫ارجحیت داشته باشه تا منافع شخصی,‬
‫[زندانی ۱] دست خالی من را آوردند, ‫به قرآن دستم خالیه,‬
‫من، رحیم سلطانی، ‫فرزند مصطفی هستم,‬
‫متولد محله سنگ سیاه شیراز,‬
‫[زندانی ۲] رحیم، برو تلویزیون ‫داره نشونت میده,‬
‫- اِه؟ ‫- آره,‬
‫[مصاحبه تلویزیونی] برای چی اومدید زندان؟‬
‫[رحیم در تلویزیون] ما یه وامی گرفتیم, ‫[زندانی ۳] ماشاالله!‬
‫[رحیم در تلویزیون] که باهاش یه کار ‫و کاسبی راه بندازم,‬
‫[رحیم در تلویزیون] ولی، ‫شریکم پولم را برداشت,‬
‫[رحیم در تلویزیون] برای همین، نتونستم ‫قسط‌های وام را پرداخت بکنم,‬
‫[رحیم در تلویزیون] بعد اون کسی که ‫ضامنم شده بود بدهیم را داد,‬
‫[رحیم در تلویزیون] بعدش ازم شکایت کرد,‬
‫[رحیم در تلویزیون] اومدم زندان, حقیقت،
‫[رحیم در تلویزیون] خوب، من اولش فکر کردم ‫این یه معجزه است,‬
‫خدا یکی را سر راه من گذاشته
‫که من را از اذیت و آزارها ‫و توهین‌های طلبکارم نجات بده,‬
‫حتی من برای طلبکارم ‫هم پیغام فرستادم,‬
‫گفتم یه بخشی از این بدهی جوره,‬
‫ولی بعدش،
‫پیش خودم فکر کردم، نه،
‫اصلاً شاید این یه امتحانه,‬
‫اومدم همین‌جا پیاده شدم,‬
‫رفتم اون شیرینی‌فروشی، ‫یه شیرینی خریدم,‬
‫دارم میرم خونه، دست خالی نرم,‬
‫بعد دیدم یه کیف زنونه ‫افتاده اینجا,,,اینجا,‬
‫دقیقاً اینجا,‬
‫افتاده روی زمین، بندش هم پاره است,‬
‫درش را باز کردم, دیدم توش پر سکه است,‬
‫بعد یه نگاهی این ور و اون ور ‫انداختم ببینم کسی,,,
‫تا صبح با خودم فکر کردم, ‫فکر کردم
‫اگه مال مردم را بردارم
‫بالاخره، یه جایی توی زندگی ‫صد برابر پاش را می خورم,‬
‫برای همین، فردا صبحش اومدم
‫و سراسر این خیابون اعلامیه ‫چسبوندم که من یه کیف پیدا کردم,‬
‫یعنی اولش رفتم اون بانک,
‫بهشون گفتم مثلاً کسی اینجا ‫نیومده بگه یه کیف گم کرده باشه,‬
‫که اونا گفتند نه,‬
‫برای همین، دیگه مجبور شدم ‫که اعلامیه درست کنم,‬
‫تلفن گذاشتم و چسبوندم,
‫[رئیس در تلویزیون] همه ما اینجا ‫واقعاً دوستش داریم,‬
‫از روزی که ایشون ‫تشریف آوردند اینجا،‬
‫این محوطه‌های ما یه رنگ ‫و بویی دیگه به خودش گرفته,‬
‫[طاهری در تلویزیون] ایشون در ‫کلاس ها و برنامه های‬
‫فرهنگی و تربیتی که برای ‫زندانیان برنامه ریزی میشه،
‫به صورت خیلی منظم و فعال شرکت کردند,‬
‫و خب، شکر خدا، شاهد تأثیراتش هم هستیم,
‫[رحیم در تلویزیون] من از مسئولین ‫زندان هم، از آقای,,,‬
‫صالح‌پور و آقای طاهری، ‫مسئول فرهنگی زندان
‫که شرایط خوبی برای زندانیان ‫ایجاد کردند، تشکر می‌کنم,
‫سر و وضعم اینها چطور بود؟‬
‫جدی؟‬
‫تو خونه همه دیدند؟‬
‫- ماشاالله! ‫- چاکریم,‬
‫کار خدا را ببین، این پیراهن که ‫بهم دادی امروز کل ایران دیدند,‬
‫[زندانی ۵] خوب همه را رنگ کردی!‬
‫فرخنده، تلفن داره بوق می زنه,‬
‫حالا زنگت می‌زنم,‬
‫قربونت برم,‬
‫من هم خیلی زیاد, خداحافظ,‬
‫[بلندگوی زندان کسانی را صدا می‌زند]
‫تو چی چی گفتی؟‬
‫- گفتم چی چی گفتی تو؟ ‫- چی گفتم؟‬
‫کی همه را رنگ کرد؟‬
‫حالا چرا بهت برخورده؟ ‫مگه کارت نقاشی و رنگ‌کاری نیست؟‬
‫حالا قراره چی چی بهت بدند؟‬
‫کی‌ها؟‬
‫همین‌هایی که به‌خاطر شرایط خوب ‫زندانی‌ها ازشون تشکر کردی,‬
‫کسی چیزی قرار نیست به من بده,‬
‫هیچی قرار نیست؟ یعنی مفتی مفتی ‫گه‌کاری‌هاشون را ماستمالی می‌کنی؟‬
‫عقب وایستا,‬
‫عمو، بیا بزن توی گوشم,‬
‫کاش این‌قدر وجود داشتی می‌زدی تو گوشم، ‫به خدا خوشحال می‌شدم,‬
‫مرد بودن به این ریشی ‫که بلند کردی نیست,‬
‫مرد اگه بودی بهشون میگفتی دو ‫هفته پیش تو همین بند،
‫عباس شکوری بعد ۶ سال حبس ‫خودش را تو دستشویی کشت,‬
‫[آواز محلی غمگین پخش می‌شود]
‫[مرد موقع بازی فریاد می‌زند]
‫[تماشاچی‌ها تشویق می‌کنند]
‫[ادامه پخش آواز محلی غمگین]
‫[تشویق می‌کنند]
‫[ادامه پخش آواز محلی غمگین]
‫حالا امیدوارم امروز با پادرمیانی شما، ‫بالاخره این قضیه حل بشه,‬
‫این هم کارش درست بشه,‬
‫[طاهری] انشالله جور بشه,‬
‫شما چند روز پیش تلفنی به من چی چی گفتی؟‬
‫- اون روز,,, ‫- اجازه بده,‬
‫گفتید ۷۰ میلیونش جوره، درسته؟‬
‫نه، حقیقت,,,‬
‫آقای طاهری، این ۷۰ میلیون ‫همون پولی بود که وفتی کیف پیدا شد،
‫فکر کردم سکه‌هاش را ‫بفروشم بدم جای بخشی از بدهیم,‬
‫بعدش، دیدم وجدانم راحت نیست,‬
‫عمو، چه جوری وجدانش به ما ‫که می‌رسه، این قدر راحته پس؟‬
‫[حسین] کار بدی کرده توی این شرایط که داره، ‫وجدان به خرج داده؟‬
‫[حسین] برداشته پول یه بدبخت بیچاره‌ای ‫را برده برگردونده بهش,‬
‫شما حاضر بودید پول مردم ‫را بیاره بده به شما؟‬
‫میشه من یه لحظه خصوصی شما را ببینم؟‬
‫چند دقیقه بیرون وایستید,‬
‫[در بسته می‌شود] بفرمایید,‬
‫شما از کجا مطمئنید داستان کیف پیدا کردن ‫و این‌ها ساختگی نباشه؟‬
‫شما از کجا می‌دونی که ساختگیه؟‬
‫چون باجناقم بوده, ‫بیشتر از شما می‌شناسمش,‬
‫[طاهری] این حرف ها که مدرک نمیشه,‬
‫به هر حال، این آدم یه کار انسانی کرده,‬
‫این چه جوری آخه یه شبه این قدر انسان شده؟‬
‫برید بپرسید خانمش با یه بچه ‫برای چی ازش جدا شد؟‬
‫شما مدرک واضح و روشنی دارید ‫که این داره دروغ میگه؟‬
‫- بله، دارم, ‫- خوب، چیه؟ بگید,‬
‫مدرکی که این بابا همه عمرش ‫یه روده راست تو شکمش نداره,‬
‫چی را دروغ گفته؟‬
‫ایشون رفته توی تلویزیون میگه
‫وام بانکی گرفته,
‫- که چی؟ ‫- اجازه بده,‬
‫- نتونسته قسط‌هاش را بده,‬
‫- کدوم بانک بهش وام میده, ‫- اشکالش چیه؟‬
‫چرا نمیگه نزول گرفته بودم؟‬
‫- شاید روش نشده, ‫- چرا دروغ میگه؟‬
‫شاید روش نشده بگه نزول گرفتم, ‫این که مدرک نمیشه آخه,‬
‫من نمیخوام آبروش را ببرم، ‫ولی وجداناً آقای طاهری،
‫اگه بدهی‌اش را نده، همه جا لوش میدم,‬
‫[طاهری] چی چی را لو میدی؟‬
‫[طاهری] این قضیه کیف هم اگر ‫صاحبش زنگ نزده بود اینجا،
‫کسی خبردار نمیشد این کار را کرده,
‫[بهرام] اگه نمیخواست کسی بفهمه,,,
‫شماره موبایلش را می‌داد، ‫صاحب کیف مستقیم زنگ می‌زد به خودش,‬
‫تو زندان که موبایل وجود نداره!‬
‫چطور موبایل هست از زندان ‫برای من اس‌ام‌اس بفرسته؟‬
‫اس‌ام‌اس فرستاده؟ ‫ایشون از زندان برای شما اس‌ام‌اس زده؟‬
‫آقای طاهری، ‫میخوای بگم داستان این بابا چیه؟‬
‫خوب، بفرما؟‬
‫این آقا از وقتی خبردار شده ‫که زن سابقش، خواهر خانم من،‬
‫یه خواستگاری براش پیدا شده، ‫دیگه از پا افتاده,‬
‫هی تلفن و اس‌ام‌اس و پیغام ‫که من رضایت بدم این بابا بیاد بیرون,‬
‫برای چی چی؟ ‫که نذاره زنش ازدواج کنه,‬
‫مسائل شخصی و خصوصی شما ‫که به من ربطی نداره!‬
‫اجازه بده, شما پرسیدی از کجا مطمئنم، ‫من دارم دلیلش را میگم,‬
‫[بهرام] احساس کوچکی کرده،
‫- همه داستان را سر هم کرده ‫- نه,‬
‫تا احترام و اعتباری به هم بزنه،
‫که زنش دوباره برگرده ‫با این بابا زندگی کنه,‬
‫- این کل ماجرا, ‫- این جور نیست، من یه چی می‌دونم که میگم,
‫همینه,‬
‫ایشون خودش با یه خانمیه,‬
‫[طاهری] از اینجا که رفت، ‫قراره با هم ازدواج کنند,‬
‫[تلفن یکی از اتاق‌ها زنگ می‌زند]
‫آقای محترم،
‫به من ربط نداره این بابا ‫این کار را کرده یا نکرده,‬
‫[بهرام] من دنبال اینم که ‫بعد ۳ سال به حقم برسم,‬
‫ولی نه با دو تومن و سه تومن ‫و این جور چیزا,‬
‫[طاهری] شما که سه سال صبر کردید، ‫چند روز دیگه هم صبر کن,‬
‫منم خودم باهاش حرف می زنم ببینم ‫پول شما را چطور می‌تونه جور کنه,‬
‫[آه می‌کشد]
‫اگر جور نکردند؟‬
‫دیگه هر کار خواستی، بکن, اختیارداری,‬
‫[در باز می‌شود]
‫فعلاً یه ۱۰ روزی مرخصی تشویقی بهش دادند,‬
‫- سلام، حسین آقا, ‫- سلام علیکم,‬
‫دارند رضایت شاکی‌اش را می‌گیرند ‫که انشاالله دیگه برنگرده زندان,‬
‫[حسین] انشاالله, انشاالله,‬
‫[حسین] چشم، چشم، یه لحظه, رحیم؟‬
‫[حسین] رحیم؟ یه لحظه گوشی,‬
‫[صدای زنگ دوچرخه می‌آید]
‫[بچه‌ها صحبت می‌کنند]
‫[زن رهگذر] حواست باشه به این ماشین‌ها,‬
‫- سلام, ‫- سلام به روی ماهت,‬
‫قبول باشه,‬
‫- بفرمایید, ‫- نذر چی چی هست؟‬
‫بابام,,,آز,,,‬
‫آزاد شد,‬
‫وای، به سلامتی! ‫صبر کن تا کاسه را برات بیارم,‬
‫تو تلویزیون هم دیدم بابات را,‬
‫اینا کی هستند که نگرانشون کنیم؟‬
‫تو محل هم عین بمب صدا کرده!‬
‫[حسین] ۱۰ نفر زنگ زدند و پیغام ‫دادند به رحیم بگو افتخار مایی,‬
‫بچه‌های خاله هم زنگ زدند ‫گفتند امشب میخواند بیاند اینجا,‬
‫چی داریم توی خونه؟ ‫برم چیزی بگیرم؟‬
‫[حسین] حالا خودم میرم می‌گیرم, ‫این چند روز کلی آدم میره و میاد,‬
‫رحیم، اینم بپوش, ببین اندازه‌ات هست؟‬
‫دستت درد نکنه,‬
‫رحیم، این پیشت باشه, ‫این روزها شاید لازمت شد,‬
‫- جون ملیح لازم ندارم, ‫- چرا تعارف می‌کنی؟‬
‫رحیم] دستت درد نکنه,‬
‫کم سیگار بکش جلوی این و اون, ‫برات قشنگ نیست دیگه,‬
‫چشم,‬
‫[ملیح] سیاوش، آش‌ها را پخش کردی؟‬
‫- [سیاوش] بله, ‫- [رحیم] ملیح؟‬
‫جون؟‬
‫- یه چی خوب بپوش بریم یه جا, ‫- کجا؟‬
‫همین، تا یه جا بریم,‬
‫[با خنده] کجا؟‬
‫[با خنده] حالا تو راه بهت میگم, ‫برو یه چیز خوب بپوش و بریم,‬
‫تو زندان این را ‫از کجا پیدا کردی؟‬
‫این هم‌بندیم بود,‬
‫نه، واقعاً؟‬
‫از قبل زندان می‌شناسمش, ‫تو گفتاردرمانی کار می‌کنه,‬
‫- با شرایطت مشکل نداره؟ ‫- نه,‬
‫[ملیح] سیاوش می‌دونه؟‬
‫نه هنوز,‬
‫[صدای بازی بچه‌ها می‌آید]
‫گفتی تنها اومدی؟‬
‫ملیحه است, می‌خواست ببیندت,‬
‫- تعارف کن بیاد, زشته, ‫- حالا میاد,‬
‫[به آرامی] سلام علیکم, خوب هستید؟‬
‫- کاکات خونه است؟ ‫- آره,‬
‫یه لحظه میگی بیاد؟ سلام,‬
‫- حال شما؟ ‫- بفرمایید,‬
‫مرتضی را صدا بزن, کارش داره,‬
‫بچه بازی در نیار و آبروریزی هم نکن,
‫حتماً با فرخنده هماهنگ کرده و اومده,‬
‫[مرتضی] من یه بار به این آدم گفتم نه,‬
‫الآن هم برم دم در، بهش میگم نه,‬
‫واسه قتل نرفته,,,
‫همه‌اش شلوغ بازی کن!‬
‫اصلاً بگو این پیغمبر,‬
‫یه بچه بزرگ داره,‬
‫زندان بوده, ‫کار و کاسبی نداره,‬
‫مرتضی] به قرآن راضی نیستم‬
‫از کی تا حالا غیرتی شدی؟‬
‫خواهرت ۳۷ سالشه,‬
‫بابا، من اصلاً به خدا کاری ندارم ‫با کی میخواد بره و بیاد,‬
‫هر کاری دوست داره بکنه,‬
‫ولی فردا پا نشه بیاد اینجا ‫جلوی من بشینه,‬
‫[مرتضی] گریه و زاری کنه بگه من ‫میخوام جدا بشم و طلاق میخوام,‬
‫بیا این را بخون,‬
‫بعد برو هر جوابی میلته بهش بده,‬
‫- چیه؟ ‫- بخون خودت,‬
‫[مرتضی] خب، چی چیه؟‬
‫برو تو لباس بپوش, بدو,‬
‫[زن فامیل] بله، درست شد,‬
‫[دختر خاله] آوردش؟ خدا را شکر درسته,‬
‫[خاله] بله، دارم میگم,‬
‫[ملیح] بزن، بچه ها برقصند,‬
‫می‌خواهیم حرف بزنیم,‬
‫پاشو، بیا ببینم,‬
‫[مهمانان با خوشحالی کف می‌زنند]
‫[مجری] ۱، ۲، ۳, امتحان می‌کنم,‬
‫[فیدبک میکروفون]
‫[حضار تشویق می‌کنند]
‫سلام عرض می‌کنم, عرض تشکر, ‫قدم سر چشم ما گذاشتید,‬
‫ممنون که همراه ما هستید همیشه در امور خیر,‬
‫[خانم رادمهر] عرضم به حضورتون، ‫آقای سلطانی,,,‬
‫[فیدبک میکروفون]
‫آقای سلطانی، بفرمایید بالا, ‫بفرمایید,‬
‫- بفرمایید, ‫- تشویقشون کنید,‬
‫[مجری] بله, ‫[تشویق حضار]
‫- [رحیم] بریم, ‫- بله,‬
‫[رادمهر] آقای سلطانی تو مصاحبه‌ای ‫که تلویزیون ازشون پخش کرد
‫گفتند اول که سکه‌ها را پیدا کردند
‫خیال کردند که یک معجزه است,‬
‫- سلام, ‫- سلام,‬
‫فکر کردن که شاید یه امتحانه از سمت خدا,‬
‫[رادمهر] میخوام بهشون بگم اتفاقاً ‫آقای سلطانی، اینا همه معجزه است,‬
‫بگم چرا؟‬
‫امروز یکی از عزیزان از ‫فرمانداری پیغام دادند به من
‫که برای قدردانی از ‫کار جوانمردانه یه انسان شریف،
‫برای ایشون، یه شغل تو مجموعه ‫خودشون در نظر گرفتند,‬
‫[مجری] به به تشویق بفرمایید! ‫به به، بفرمایید!‬
‫خیلی ممنون, دست شما درد نکنه,‬
‫دستتون درد نکنه,‬
‫[رادمهر] امیدواریم با تلاشی ‫که مسئولین زندان
‫و خیرین شهر دارند انجام می‌دهند
‫و پولی که شما خیرین عزیز توی این جلسه
‫برای پرداخت بدهی ایشون کمک می‌کنید،
‫بتونیم از شاکی این زندانی ‫عزیز رضایت بگیریم
‫,,,که هرچه زودتر بتونند به آغوش ‫خانواده و پسر نازنینشون برگردند,‬
‫- متشکرم, ‫- [مجری] بله,‬
‫[مجری] صدای دست‌ها قطع نشه, ‫کار بزرگی کردند واقعاً!‬
‫بله!‬
‫تبریک عرض می‌کنم,‬
‫[مجری] آقای سلطانی، ببخشید، یه لحظه؟‬
‫میشه یه چند کلمه ما را مهمون کنید؟‬
‫بفرمایید,‬
‫سلام, خیلی ممنون,‬
‫می‌بخشید, خیلی ممنون, حقیقت،
‫من اولش وسوسه شدم
‫که این سکه‌ها را بردم ‫بفروشم بدهم جای بدهیم,‬
‫ولی یه اتفاق خیلی ساده ‫توی طلافروشی افتاد,
‫وقتی اون بنده خدا اومد ‫پول سکه ها را حساب و کتاب کنه،
‫ماشین حسابش از کار افتاد,‬
‫یه خودکار برداشت, خودکار هم ننوشت!‬
‫[رحیم] من یه لحظه پیش خودم فکر کردم
‫که اینها همه به قولاً یه نشونه است,‬
‫یه نشونه که من این کار را نکنم, ‫مال مردم را برگردونم به صاحبش,‬
‫[مجری] بله، تشویق بفرمایید! آفرین، آفرین!‬
‫ممنون، آقای سلطانی! ‫لطف می‌کنید, مبارکتون باشه!‬
‫اگه اجازه بدید یه صحبت کوچولو ‫با آقا پسرشون انجام بدیم,‬
‫[مجری] عمو جان، شما چیزی داری ‫راجع به بابات بگی؟‬
‫- بله, ‫- بفرمایید,‬
‫من,,,‬
‫دوست,,,‬
‫دارم,,,که پول,,,قرض,,,‬
‫بابام,,,جمع بشه,,,‬
‫باز,,,‬
‫هم,,,‬
‫خودم,,,‬
‫هم,,,پول,,,هام را,,,‬
‫آور,,,آوردم,,,‬
‫به به، عزیزم! ‫حالا چقدر میخوای کمک کنی؟‬
‫پنجاه,,,هزار,,,‬
‫تومان,‬
‫[مجری] به نظرتون تشویق نداره؟ ‫خواهش می‌کنم!‬
‫بله, ‫[حضار تشویق می‌کنند]
‫الهی، قربونت برم!‬
‫[پخش آهنگ «برقصا» از محسن چاوشی]
‫[صدای خیرها در حال شمارش پول]
‫اون شیرینی را از آشپزخانه بیارید,‬
‫آقا اینجا چرا؟ بفرمایید,‬
‫[خیر ۱] ۲۵۰٫۰۰۰ تومن,‬
‫[رادمهر] بله,‬
‫[خیر ۱] ۱۰۰٫۰۰۰ تومن,‬
‫- [رادمهر] بله,‬ ‫- [خیر ۱] یه ۱۰۰٫۰۰۰ تومن دیگه,‬
‫- [رادمهر] بله,‬ ‫- [خیر ۱] آخرش هم یه ۵۰۰٫۰۰۰ تومن,‬
‫[رادمهر] ۳۲٫۷۵۰٫۰۰۰ تومان,
‫[خیر ۲] نقدی هم که ۱٫۴۰۰٫۰۰۰ ‫به اضافه یک النگوی طلا,‬
‫[رادمهر] مجموعاً می‌کنه ‫سی و چهار میلیون,,,‬
‫و صد و پنجاه هزار تومان, ‫حالا النگو را هم قیمت می‌کنیم,‬
‫[طاهری] یه ۸۴۰٫۰۰۰ تومن هم زندانی‌ها
‫گلریزون کردن که من مستقیم ‫می‌ریزم به حساب خیریه,‬
‫- خدا خیرشون بده, ‫- رئیس زندان و خودم هم ۲۰۰٫۰۰۰ تومن,‬
‫[خیر ۲] خدا خیرت بده,‬
‫آقای طاهری، شما این همه به من لطف کردید,‬
‫[طاهری] کاری نکردم, خواهش می کنم,‬
‫حسین آقا,,,‬
‫- بفرمایید, ‫- تا همه جمعند برو دسته چکت را بیار,
‫صبر کن، صبر کن,‬
‫من طلبم از ایشون ‫۱۵۰ میلیونه,‬
‫۱۵۰ میلیون ۳ سال پیش,‬
‫۳۴، ۳۵ میلیون ‫به چه دردم می‌خوره؟‬
‫[خیر ۴] کجا، آقا؟‬
‫[خیر ۵] آقا، کجا؟‬
‫- آقا یه دقیقه,,, ‫- طرف النگوش را درآورده اینجا کمک کرده,
‫زندونی‌ها پول‌هاشون را گذاشتند روی هم‬
‫تا این بنده خدا آزاد بشه,‬
‫خب، شما هم,,,‬
‫آقا چرا یه جوری صحبت می‌کنی ‫انگار من میخوام پول ناحق بگیرم؟‬
‫ایشون یه کار خیری کردند، ‫شما هم باید خودتون را شریک این کار,,,‬
‫چه کار خیری کردند؟ چه کار خیری کردند؟‬
‫فرض ایشون یه کیفی هم پیدا کرده ‫و برگردونده به صاحبش,‬
‫مگه قرار بوده برنگردونه؟ وظیفه‌اش بوده,‬
‫اگه خودت بودی، بر می‌گردوندی؟‬
‫معلومه! ‫چرا برنگردونم؟‬
‫[خیر ۷] شما تو موقعیت مالی ‫یه زندانی مثل ایشون نیستی,
‫اگه بودی و مثل این آقا سکه‌ها را,,,
‫[بهرام] خانم محترم!‬
‫اجازه بده, خیلی‌ها
‫تو زندگیشون ۱۰۰ برابر ‫گرفتارتر از این آقا هستند,‬
‫امکانش هم دارند، ‫ولی دزدی نمی‌کنند,‬
‫باید براشون مراسم بگیرند؟‬
‫من تا حالا به ناموس مردم دست‌درازی نکردم,‬
‫باید بهم لوح تقدیر بدهند؟‬
‫کجای دنیا یه آدم را به خاطر ‫کار بدی که نکرده تشویق می‌کنند؟‬
‫حالا تو ناراحتیت سر این لوح تقدیره؟‬
‫نه، ناراحتیم از نمک‌نشناسی توست,‬
‫آقا بهرام، شما یه دقیقه بیا,‬
‫کلاً نمک نشناسی,‬
‫[رادمهر] لوح تقدیر کمترین چیزیه ‫که می شد برای کسی که چنین
‫کار بزرگی کرده، در نظر گرفت,‬
‫[بهرام] چه کار بزرگی؟‬
‫چه کار بزرگی کرده؟‬
‫[بهرام] چه خیری؟‬
‫کار خیر را من کردم که ۳ سال پیش ‫رو حساب فامیلی رفتم چک ضمانت دادم
‫پول نزول بگیره، یه شغلی ‫راه بندازه، زن و بچه‌اش
‫از بدبختی در بیاد, کار خیر را ‫من کردم که وقتی نرفت قسط‌هاش
‫را بده، طلای زنم را فروختم, ‫قسط و قرض و نزولش را یه جا دادم,‬
‫[خیر ۲] خدا اجرت بده‬,
‫حالا ایشون شده قهرمان؟‬
‫من که بی سروصدا این همه خوبی ‫کردم شدم طلبکار بی شرف و ظالم؟‬
‫- [خیر ۲] دور از جون شما, ‫- بابا,,,‬
‫من جهاز دخترم را فروختم به خاطر این,‬
‫ایشون می خواست اون سکه ها را ‫بفروشه بده به من، من قبول نکردم,‬
‫- درسته، آقا؟‬ ‫- [حسین] اون روز که,,,
‫فرض من همون روز این پول را ‫ازش قبول می‌کردم، جای بدهی‌اش,‬
‫[بهرام] از زندان میومد بیرون,‬
‫اون وقت باز میومد سروصدا راه ‫بندازه سکه ای چیزی پیدا کرده؟‬
‫چون این پول را ازش قبول نکردم، ‫این داستان را راه انداخته,‬
‫من احترامت را نگه می دارم ‫و جوابت را نمیدم,‬
‫[بهرام] رحیم، اعصابم را خرد نکن،
‫کاسه و کوزه‌ات را بریزم به هم,‬
‫[رادمهر] بچه اینجا نشسته!
‫- [حسین] آقا بهرام, ‫- [طاهری] صبر کن، آقا بهرام,‬
‫[طاهری] صبر کن,‬
‫صبر کن,‬
‫- [بهرام] ولش کن، آقا, ‫- [طاهری] بیا اینجا بشین,‬
‫این را هماهنگ کردیم ببرند ‫تلویزیون برای مصاحبه,‬
‫من صحبت می‌کنم وسط برنامه ‫به شما زنگ بزنند,‬
‫شما بگو به خاطر کار انسانی که کرده، ‫میخوام رضایت بدم آزاد بشه,‬
‫این جوری هم یه چیز قشنگ به مردم ‫یاد دادی هم اسمت به نیکی می‌مونه‬,
‫اسم نیک برای بچه من جهاز میشه؟‬
‫ببین، در هر صورت، این پول را ‫ببره دادگاه، وثیقه بذاره،
‫مابقی بدهیش هم قسط‌بندی ‫می‌کنند و فرداش هم آزاده,‬
‫الآن این پول را بگیری و ‫رضایت بدی که شکل قشنگ‌تری داره,‬
‫آقا من اگه رضایت هم بدم ‫فقط به خاطر این بچه است,‬
‫- [خیر ۲] خدا خیرت بده, ‫- [طاهری] دستت درد نکنه,‬
‫[طاهری] خانم رادمهر، صورت‌جلسه ‫کنید تا همه امضا کنیم,‬
‫سلام,‬
‫- سلام علیکم, ‫- بفرمایید؟‬
‫- من رحیم سلطانی هستم, ‫- بفرمایید؟‬
‫- از طرف خانم رادمهر اومدم, ‫- کی؟‬
‫از خیریه مهرپویان,‬
‫اومدم خدمت آقای جوانمردی، کارگزینی,‬
‫آهان، همین که تلویزیون ‫هم نشونت داد؟‬
‫خواهش می‌کنم,‬
‫- گفت ساعت یازده اینجا باشم, ‫- بله,‬
‫[کارمند] کارت ملی‌تون را بدید,‬
‫از همین ور برو طبقه اول، ‫آقای نادعلی,‬
‫هر کاری هم باشه، بلدیم, ‫خطاطی، نقاشی، نقاشی ساختمون,‬
‫بسیار هم عالی,‬
‫- در خدمتیم, ‫- چایی‌ات را بخور,‬
‫خیلی ممنون,‬
‫ببینم، اون وقت این آقا ‫که سکه‌ها را بهش برگردوندی,,,
‫خانم بود,‬
‫شماره‌اش را می تونی به من بدی، ‫یه زنگ بهش بزنم؟‬
‫شماره که,,,شماره ازش ندارم,‬
‫پس چطور بهت زنگ زد؟ ‫مگه شماره‌اش نیفتاد؟‬
‫زنگ زد زندان, ‫زندان من هماهنگ کردم,‬
‫یه آدرسی، چیزی,,,‬
‫آدرس که فکر نکنم ازش داشته باشم, ‫چطور مگه؟‬
‫یعنی هیچ نشونه‌ای ازش نداری؟‬
‫چون من خودم ندیدمش, ‫کیف را خواهرم دادند بهش,‬
‫طوری شده؟‬
‫یه مدرک داری نشون بدی که یه کیف ‫پول پیدا کردی برگردوندی صاحبش؟‬
‫مدرکی که ندارم,‬
‫یه لوح تقدیر هست که مال همون ‫خیریه است, توش نوشتند,‬
‫شاهد و این‌ها، چطور؟‬
‫همه مسئول‌های زندان شاهدند,‬
‫به غیر مسئول‌های زندان؟‬
‫خواهرم و بچه خودم شاهدند, ‫مگه چطور شده؟‬
‫من برای اینکه نامه شما را بنویسم،
‫قبلش باید یه اطمینانی حاصل کنم,‬
‫از چی؟‬
‫یه خبرهایی پخش شده,‬
‫- چه خبری؟ ‫- شاید
‫این داستان شما ممکنه واقعی نباشه,‬
‫چی چیش واقعی نباشه؟‬
‫حالا، مگه ضرری داره ما مطمئن ‫بشیم شما این کار را کردی؟‬
‫- طلبکارم با شما تماس گرفته؟ ‫- نه,‬
‫از زندانی‌ها کسی چیزی گفته؟‬
‫نه، تو این شبکه‌های اجتماعی
‫یه حرف و حدیث‌هایی پخش شده,‬
‫یعنی حالا شما به من شک دارید؟‬
‫من که شک ندارم بهت, میگم
‫برات شایعه درست کردند,‬
‫آخه، رو چه حسابی؟‬
‫برداشتند گفتند این داستان را ‫خود مسئولان زندان
‫ساختند که اون خودکشی چند وقت ‫پیش تو زندان را ماستمالی بکنند,‬
‫والله، جان بچه‌ام، اصلا خبر ندارم,‬
‫چرا قسم بچه‌ات را می‌خوری؟‬
‫تو مگه این کیف را ‫برنگردونی به صاحبش؟‬
‫برو صاحب کیف، خواهرت، و بچه‌ات را بردار ‫بیار اینجا من دو تا سؤال ازشون بپرسم،
‫یه نوشته بذارم جلوشون امضا کنند
‫که اگه فردا یه آدم مریض از در اومد تو،
‫من یه حرفی داشته باشم ‫در جوابش بگم دهنش را ببنده,‬
‫سخته این کار؟‬
‫نه,‬
‫الو، سلام,‬
‫حال شما خوبه؟‬
‫ببخشید من مزاحم شما شدم,‬
‫ببخشید چند روز پیش یه خانم ‫با این شماره به من زنگ زدند,‬
‫اگه پیشتون هستند، من باهاشون صحبت بکنم,‬
‫یه خانم با تاکسی اومد, ‫با این شماره بهم زنگ زده بودند,‬
‫بله، شما شوهرشون هستید؟‬
‫آهان، سلام, حال شما، ‫حالتون خوبه؟ خوبید شما؟‬
‫بله,‬
‫شما آدرسی، نشونی، ‫یا چیزی ازشون ندارید؟‬
‫کیه؟‬
‫نه طوری نشده,‬
‫ممنون, خدا نگهدارتون,‬
‫- خداحافظ شما, خدا نگهدار, ‫- هان؟‬
‫راننده تاکسی بود ‫که آورده بودش در خونه,‬
‫گفت با موبایل من زنگ زد,‬
‫ملیح، تو نباید یه شماره تلفن ازش ‫می گرفتی و پول را بهش می دادی؟‬
‫قبلش با موبایلش ‫به من زنگ زده بود,‬
‫شماره اش افتاد بود, چه می دونستم ‫دوباره باید ازش شماره بگیرم؟‬
‫رحیم، خودت نباید یه آدرسی، ‫شماره ای، چیزی ازش می گرفتی؟‬
‫مگه من کف دستم را بو کرده بودم ‫که بعداً نیاز به این چیزها میشه؟‬
‫[حسین] حالا حرف خاصی نزد؟‬
‫خونه‌اش کجا است؟ ‫از کجا اومده؟ کجا قراره بره؟‬
‫من هرچی یادم بود را گفتم,‬
‫بچه‌ها شما غیر این ‫چیزی یادتون نمیاد؟‬
‫- نه, ‫- [نیما] نه,‬
‫[نگار] گفت هیچ‌کس نمی‌دونه سکه ‫داره گفت از ترس به هیچ‌کس نگفته,‬
‫ملیح] شما فردا من را ‫ببر فرمانداری,‬
‫من میگم زنه را خودم دیدمش, ‫کیف را خودم بهش دادم,‬
‫اون آقا گیر داده اصلاً ‫خود زنه باید بیاد,‬
‫[سیاوش] من,,,هم,,,دید,,,‬
‫دیدمش,‬
‫[نیما] من دیدمش,‬
‫یه بار دیگه راننده تاکسی را بگیر,‬
‫[صدای عبور خودروها]
‫[بوق خودرو]
‫والله، سوار شد، دیدم خیلی هراسونه,‬
‫گفتم خانم چیزی شده؟ گفت نه,‬
‫بعد گفت میشه از موبایلت یه تماس بگیرم؟‬
‫فکر کنم با خواهر شما تماس گرفت، درسته؟‬
‫[رحیم] بله, یعنی تو راه حرفی نزد؟‬
‫[راننده] ولی وقتی دوباره از دم ‫خونه شما سوار شد،
‫توی آینه نگاه کردم، ‫دیدم داره سکه‌هاش را می شمره,‬
‫بعد گفت آقا سر راهتون اگه میشه ‫دم یه طلافروشی نگه دارید,‬
‫من هم بردمش یه جا ‫پیاده‌اش کردم، رفت تو طلافروشی,‬
‫رفت چکار کنه؟‬
‫چکار کنه؟ من چه می‌دونم رفت چکار کنه؟‬
‫دیگه رفت,‬
‫یه کم چهره‌اش سبزه نبود؟‬
‫والله، من خودم ندیدمش,‬
‫۷، ۸، ۱۰ روز پیش بود، نه؟‬
‫[رحیم] بله، سکه‌اش هم ‫از این سکه بی‌قاب‌ها بود,‬
‫[مرد جوان] اون که اون روز اومد ‫گفت این سکه‌ها طلا است یا نه؟‬
‫- آهان, ‫- ۱۷ تا سکه بود,‬
‫آورد پیش خودم,‬
‫من دونه دونه سکه‌ها را نگاه کردم ‫و گفتم همه‌اش طلا است,‬
‫یه قیمت سکه پرسید و گفت
‫که می‌تونم یکیش را بفروشم؟‬
‫دیدم یه کم مشکوکه، ‫گفتم امروز اصلاً خرید نداریم,‬
‫- چی چیش مشکوک بود؟‬ ‫- کسی که
‫طلا مال خودش باشه، نمیاد ‫بپرسه اصلیه یا بدلیه,‬
‫[طلافروش] چطور؟ مگه سکه‌ها مال شما بوده؟‬
‫- می‌بخشید؟ ‫- خواهش می‌کنم؟‬
‫فیلم‌های دوربین‌هاتون ‫را میشه دید؟‬
‫والله، باید نامه از پلیس اماکن بیاد,‬
‫لااقل یه عکس میشه با موبایل ‫از رو تصویرش بگیرم؟‬
‫نه، من شرمنده ام,‬
‫ببخشید, شما یه نگاهی ‫به این لوح تقدیر می‌کنید؟‬
‫ببخشید,‬
‫احتمالاً می‌خواسته
‫مطمئن بشه من سکه‌هاش را برنداشته ‫باشم، و جاش تقلبی بذارم,‬
‫[راننده] والله، چی بگم؟‬
‫نمی‌خوام تو دلت را خالی کنم,‬
‫ولی این خانم اگه اشکالی تو کارش نبود،
‫حداقل فرداش، پس‌فرداش
‫یه زنگی می‌زد، یه تماسی ‫می‌گرفت، یه تشکری می‌کرد,‬
‫میشه بریم اونجایی ‫که پیاده‌اش کردید؟‬
‫[راننده] رفت سمت این محله,‬
‫پولت را بذار جیبت,‬
‫[رحیم] نه، خیلی ممنون, بفرمایید چقدر میشه؟‬
‫من از زندانی کرایه بگیرم؟‬
‫[رحیم] نه، خواهش می‌کنم, ‫درست نیست, بفرمایید,‬
‫[راننده] این دنیا چیش درسته که این باشه؟‬
‫من خودم دو سال ناحق زندون بودم, ‫برو به سلامت,‬
‫شرمنده می‌کنید,‬
‫میگم انشالله که پیداش می‌کنی,‬
‫اما اگه پیداش نکردی،
‫با یه خانم صحبت کن ببرش اونجا ‫بگو کیف را دادم به این,‬
‫اگه کاری چیزی هم داشتی، زنگ بزن,‬
‫[صدای بچه‌ها در حال بازی]
‫[صدای صحبت از دور می‌آید]
‫[صدای فروشنده دوره‌گرد]
‫[صدای وانتی]
‫[صدای عبور خودروها]
‫شما آقایی نیستید که تلویزیون ‫اخبار استان نشون می‌داد؟‬
‫- بله,‬ ‫- گفتم چهره‌تون آشنا است,‬
‫[رحیم] خیلی ممنون, خواهش می‌کنم,‬
‫فرونشده] بفرمایید,‬
‫رحیم] دست شما درد نکنه,‬
‫[سیاوش] عمه، این چی؟‬
‫ببینم؟‬
‫[صدای زنگ تلفن]
‫[ملیح] نه، این چیه کردی تنت؟ ‫تنگه برات, برو یه چی قشنگ‌تر بپوش,‬
‫خب، چی حالا؟‬
‫- می‌خواستم, ‫- نکن, نکن!‬
‫[ملیح] رحیم، دیرت نشه!‬
‫[رحیم] اومدم,‬
‫چطور شد؟ درست شد؟‬
‫نه، ضبط نمی‌کنه بد مصب,‬
‫نیما، برو خونه ابوالفضل بگو بابام ‫میگه دستگاه دی‌وی‌دیتون را بدید,‬
‫[نیما] باشه,‬
‫بگو تلویزیون داییم را نشون میده, ‫می خواهیم ضبط کنیم,‬
‫[نیما] چشم,‬
‫میگم عکس زنه را هم ببر تو ‫برنامه نشون بده شاید پیدا بشه,‬
‫باشه,‬
‫- بابا، زنگ زدی مامانت بشینه ببینه؟‬ ‫- [سیاوش] بله,
‫- [زنگ تلفن] ‫- خوشحال شد؟‬
‫- [سیاوش] خیلی, ‫- رحیم، گوشیت,‬
‫رحیم یه دقیقه بیا تو ایوون دستی ‫به سر و روت بکشم و مرتب کنم,‬
‫[ملیح] عمه، پیدا کردی؟‬
‫[سیاوش] نه هنوز,‬
‫[رحیم] الو؟ سلام,‬
‫شما؟‬
‫هان! حال شما؟ ‫سلامتی؟‬
‫من خیلی خوشحالم و به بابام افتخار می‌کنم,‬
‫ما همین الان
‫داشتیم با بچه‌ام ‫آماده می‌شدیم,‬
‫[سیاوش] خیلی,,,خوش,,,حالم,,,‬
‫و به,,,‬
‫به بابام,,,اف,,,تخار,,,می‌کنم,
‫[نگار] استرس نداشته باش, ‫بیا این را بپوش؛ دوباره بگو,‬
‫[سیاوش] من,,,‬
‫خوشحالم و,,,‬
‫به,,,بابام,,,افتخار,,,
‫چرا کسی بهم نگفت؟‬
‫[سیاوش] ,,,می‌کنم,‬
‫شلواری که مامانم داد را هم بپوش,‬
‫[رحیم] آخه، مگه چطور شده؟‬
‫حقیقت من این بچه‌ام به همکلاسی‌هاش و اینا
‫گفته که امشب تلویزیون نشونش میده!‬
‫رحیم، یه دقیقه بیا تو ایوون,‬
‫طوری شده؟‬
‫کنسلش کردند,‬
‫[حسین] مگه چطور شد؟‬
‫برای چی چی؟ کی بود زنگ زد؟‬
‫از تلویزیون,‬
‫[سیاوش] بابا، این,,,خوب,,,‬
‫,,,خوبه,,,این؟‬
‫بابا؟‬
‫- چند شنبه بود؟ ‫- [رحیم] سه‌شنبه,‬
‫سه‌شنبه قبل از ظهر, ‫۱۰ یا ۱۰ و خورده‌ای,‬
‫[خانم مروستی] این که شماره اداره کله,‬
‫یکی از این دو تا شماره است,‬
‫شماره‌اش را بگیر وصل کن, ‫میخوام باش حرف بزنم, بیا تو,‬
‫[رییس] کی این مزخرفات را نوشته؟
‫[طاهری] معلومش نمیشه کرد, ‫یکی یه چیزی می‌نویسه،
‫بعد همین جور دست به دست می‌گرده دیگه,‬
‫پس برنامه پریشب تلویزیون ‫احتمالاْ برای همین به هم زدند,‬
‫[طاهری] خانم سابقت بامبولی ‫برات درست نکرده؟‬
‫فکر نکنم, اون که داره زندگیش را ‫می‌کنه, کاری به کار من نداره,‬
‫این طلبکارت چی می‌گفت زنگ بزنید ‫به خانم سابقش ببینید چی میگه؟‬
‫خوب، معلومه، خانمم وقتی از من جدا شده
‫که نمیاد ازم خوب بگه,‬
‫برای چی چی از خانمت جدا شدی؟‬
‫حقیقتش دیگه
‫کم آوردیم, ‫نتونستیم با هم زندگی کنیم,‬
‫[طاهری] چی شد؟‬
‫تلفن یه آبمیوه‌فروشی بود, ‫هر دو بار از اونجا زنگ زده,‬
‫- [رحیم] چی گفت؟ ‫- خانمه را می‌شناخت؟‬
‫[خانم مروستی] نه، میگه یه خانم رهگذری بود،
‫اومد خواهش کرد از اونجا یه تلفن بزنه,‬
‫[رئیس زندان] عجیبه!‬
‫حواسش هم خوب جمع بوده, ‫هیچ رد و نشونی از خودش نگذاشته,‬
‫شما,,,مطمئنی اون خانم واقعاً ‫صاحب کیف بوده؟‬
‫بله، نشونی‌های کیف را که درست داد!‬
‫شما چرا اصلاً تلفن زندان را دادی؟‬
‫چرا از اول تلفن خواهرت را ندادی؟‬
‫حقیقت,,,
‫دوست داشتم خودم ‫خبر پیدا شدن کیف را بهش بدم,‬
‫تلفن اینجا را از کجا آوردی؟‬
‫[طاهری] هان؟‬
‫از خانم مروستی گرفتم,‬
‫[طاهری] برای چی؟‬
‫والله، اون دفعه که رفته بودم مرخصی،
‫خونه اش کارهای نقاشی و اینها داشت،
‫شماره اینجا را بهم داد که,,,
‫[رئیس] شما برو فعلاً تا ببینیم چطور میشه,‬
‫[رحیم] چشم,‬
‫با خواهرش صحبت کردی، ‫شک نکردی به چیزی؟‬
‫به چی؟‬
‫که این داستان را ‫خودشون سر هم کرده باشند؟‬
‫نه!‬
‫خانم مروستی را صداش کن بیاد,‬
‫[حسین] خود راننده تاکسی دستش ‫با این زنه تو یه کاسه نباشه؟‬
‫نه بابا، اون بنده خدا که می گفت ‫اگه کاری چیزی بود، بهم زنگ بزن,‬
‫[حسین] رحیم، با این چیزهایی که تو میگی، ‫زنه یه ریگی تو کفشش بوده,‬
‫یا این سکه‌ها مال خودش نبوده یا دزدی بوده,‬
‫برو فرمانداری همیو بگو,‬
‫بره بگه زنه دزد بوده؟‬
‫چه ربطی به این داره؟ ‫اصلاً دزد؟‬
‫مهم اینه که مال مردم را ‫بالا نکشیده، برگردونده,‬
‫به یه دزد!‬
‫[حسین] همین‌جوری هم با حرف‌هایی ‫که بهرام زد به ماجرا مشکوک شدند,‬
‫یه بهونه هم بده دستشون که ‫سکه‌ها که معلوم نیست مال کی
‫بوده را داده به یه آدم مشکوک,‬
‫مشکوک چی چیه، تو هم؟‬
‫[ملیح] شاید برای اینکه کسی نفهمه ‫سکه داره، یه جایی گم و گور شده,‬
‫[حسین] بالاخره، حالا هرچی,‬
‫این زنه را دیگه نمیشه پیداش کرد,‬
‫[ملیح] نمی دونم، والله,‬
‫دیگه مغزم کار نمی کنه,‬
‫دستت درد نکنه,‬
‫- [رحیم] ملیح؟ ‫- بله؟‬
‫- یه کار میشه کرد, ‫- چه کاری؟‬
‫به سیاوش بگو بیاد,‬
‫سیاوش، عمه, ‫چیز دیگه ای نمیخوای؟‬
‫[رحیم] نه، دستت درد نکنه,‬
‫[رحیم] در را ببند,‬
‫آقای نادعلی ساعت یک میرند,‬
‫این خانم گفتند ۱۲ و نیم اینجا است, ‫نمی‌دونم چرا دیر کرد,‬
‫[کارمند ۱] آقا، با اجازه‌تان, ‫[نادعلی] خداحافظ,‬
‫[کارمند ۲] خداحافظ, ‫[کارمند ۳] خدا نگهدار,‬
‫خوش آمدید,‬
‫خداحافظ,‬
‫سلام,‬
‫- [در می‌زند] سلام, ‫- سلام,‬
‫[کارمند ۱] بفرمایید,‬
‫ببخشید دیر شد,‬
‫نه، خواهش می‌کنم, ‫شما ببخشید, افتادید تو زحمت,‬
‫- [فرخنده] خواهش می‌کنم, ‫- بفرمایید,‬
‫نه، بشینید شما,‬
‫بفرمایید,‬
‫[رحیم] بفرمایید اینجا بشینید,‬
‫[راننده] نه، راحت باشید,‬
‫بفرمایید,‬
‫- آقا، بیاند تو؟ ‫- یه دقیقه بیا,‬
‫اون روزنامه را هم قربون دستت بده,‬
‫شما تشریف داشته باشید, ‫می‌خواهند با خانم صحبت کنند,‬
‫- سلام, ‫- [نادعلی] سلام علیکم,‬
‫بفرمایید، خانم, ‫خیلی خوش اومدید,‬
‫- ممنون, ‫- بفرمایید,‬
‫[در بسته می‌شود]
‫خیلی خوش اومدید, حالتون خوبه؟‬
‫خدا را شکر,‬
‫خانم یه شماره‌ای،
‫باید می‌دادید به این بنده خدا,‬
‫والله، ترسیدم شماره بدم,‬
‫چرا؟‬
‫به شوهرم بروز ندادم کیف را گم کردم,‬
‫دیگه وقتی کیف را پیدا کردید ‫چرا باید بترسید؟‬
‫آخه، اصلاً نمیخوام بدونه ‫این چندتا سکه را داریم,‬
‫بفهمه، همه را به باد میده,‬
‫من با بدبختی و قالی‌بافی ‫یه دونه یه دونه این‌ها را خریدم,‬
‫چکاره است، شوهرتون؟‬
‫سر کار نمیره,‬
‫آدمی که این قدر با سختی چیزی جمع ‫می‌کنه بیشتر حواسش هست گم نکنه,‬
‫می‌خواستم ببرم بفروشم ‫بذارم تو بانک,‬
‫هر دفعه از خونه ‫می اومدم بیرون، همه اش,,,‬
‫,,,هول و ولا داشتم شوهرم بره ‫پیدا کنه برداره به باد بده,‬
‫گفتم ببرم بفروشم بذارم ‫تو یه حسابی یا چیزی,‬
‫- با همین آقایی که بیرون نشسته؟‬ ‫- بله,‬
‫رفتید در خونه‌شون تحویل گرفتید؟‬
‫این آقا من را برد دم در خونه شون وایستاد،
‫بعد از همین خانم، خواهرش،
‫کیف را گرفتم بعد آقای راننده ‫من را برد دم خونه‌ام,‬
‫این همه مسیر شما تاکسی دربست گرفتید؟‬
‫[فرخنده] این قدر هول و ولا داشتم,,,‬
‫زودتر برم کیف را بگیرم,‬
‫[نادعلی] خانم، شما
‫یه نوشته بنویس,‬
‫چشم,‬
‫کل این ماجرا را هم توضیح بده و امضا کن,‬
‫- ببرم بشینم بیرون؟ ‫- نه، همین‌جا بشین,‬
‫چشم,
‫بگید بیاند تو,‬
‫بفرمایید,‬
‫- ممنون, بسیار عالی, ‫- خواهش می‌کنم,‬
‫شما این نوشته خانم را بخون و امضا کن,‬
‫شما هم امضا کنید به عنوان شاهد,‬
‫چشم,‬
‫- دست شما درد نکنه, ‫- بفرمایید,‬
‫[ملیح] دستتون درد نکنه, ‫- خواهش می‌کنم,‬
‫ملیح] زحمت کشیدید,‬
‫- خدا خیرتون بده, ‫- خواهش می‌کنم,‬
‫خیلی ممنون,‬
‫با ما دیگه کار ندارید؟‬
‫نه دیگه, شما برید بهتون خبر میدیم,‬
‫[ملیح] انشالله هرچی از خدا ‫می‌خواهید بهتون بده,‬
‫[نادعلی] لطف دارید,‬
‫[ملیح] دست شما هم درد نکنه,‬
‫دست شما درد نکنه,‬
‫- ممنون, ‫- [ملیح] زنده باشید,‬
‫[فرخنده] با اجازه‌تون,‬
‫[نادعلی] به سلامت,‬
‫خداحافظ شما,‬
‫- دست شما درد نکنه,‬ ‫- خداحافظ,‬
‫[ملیح] با اجازه‌تون, خدا نگهدار,‬
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,‬
‫خداحافظ شما,‬
‫میگم، فقط،
‫شما فکر می‌کنید ما ‫از کی باید بیاییم سر کار؟‬
‫بذار اول توضیحات این خانم بررسی بشه,‬
‫چی چیش بررسی بشه؟‬
‫همه چیزش,‬
‫ببخشید، فقط ایشون
‫رو حساب این شغل دارند چک میدند دست طلبکار,‬
‫فعلاً خیلی روی این کار حساب باز نکنید,‬
‫تا ما اول ببینیم ایشون ‫شرایط استخدام دارند یا ندارند,‬
‫شما گفتید این خانم میاد اینجا ‫چندتا سؤال ساده ازشون می‌پرسید,‬
‫با این بدبختی پیداشون کردیم آوردیم اینجا,‬
‫این آقا هم شاهد,‬
‫تا جفتشون هستند، هر سؤالی هست، بپرسید,‬
‫[راننده] آقا اگه سؤالی چیزی هست، ‫من در خدمتتون هستم,‬
‫اگه می خواهید براتون بگند اون ‫روز که سوارشون کردند، چطور شد؟‬
‫- خانم را کنار خیابون سوار کردم, ‫- [فرخنده] بله,‬
‫[راننده] بعد با موبایل من، ‫زنگ زدند به این خانم,‬
‫بعد نشانی‌های کیفشون را دادند، درست میگم؟‬
‫- من با این آقا اومدم, ‫- [ملیح] کیف را خودم دادم,‬
‫این بچه هم شاهده, عمه، بیا,‬
‫بگو برای آقا,‬
‫[سیاوش] آقا، ای,,,این,,,‬
‫خا,,,خانم,,,‬
‫اوم,,,‬
‫نمی‌تونه خوب حرف بزنه,‬
‫[راننده] این خانم ۵۰ تومن ‫هم شیرینی داد به این بچه,‬
‫[فرخنده] بله,‬
‫آقا جون، شما یه دقیقه بیرون وایستا,‬
‫[نادعلی] این در را هم می‌بندی؟‬
‫[در بسته می‌شود]
‫آقا، شما این کیف را کی پیدا کردی؟‬
‫من همون روز که اومدم مرخصی,‬
‫بعد می‌خواستی با فروش سکه‌ها ‫۷۰ تومن جور کنی بدی طلبکارت,‬
‫من همون روز با طلبکارم ‫صحبت کردم، اونم قبول کرد,‬
‫بعد نتونستم با خودم کنار بیام ‫پول یه بنده خدایی را بدم جایی,‬
‫ولی یه هفته قبل از اینکه ‫سکه‌ها را پیدا کنی،
‫قول ۷۵ تومن دادی به طلبکارت؟‬
‫نه، کی این حرف را زده؟‬
‫[متن پیامک] ‫«سلام، آقا بهرام,‬
‫من ۷۵ میلیون پول جور کردم,‬
‫بقیه بدهیم هم چند تا چک میدم ‫اگه بیام بیرون از زندان,‬
‫از طرف رحیم,»‬
‫پیغام مال همون روزیه ‫که کیف را پیدا کردم,‬
‫نه، دیگه, تاریخش مال یه هفته قبله,‬
‫یه هفته قبلش که داداشم زندان بود ‫چطوری می‌تونسته کیف پیدا کنه؟‬
‫[نادعلی] سؤال منم ازش همینه, ‫میگم شما یه هفته قبل از اینکه
‫به ادعای خودت، سکه‌ها را پیدا کنی،
‫چطور قول ۷۵ تومن دادی به طلبکارت؟‬
‫من چنین قولی ندادم,‬
‫آقا، این اس‌ام‌اس شماست، دیگه,‬
‫[نادعلی] این دیروز به دست من رسیده,‬
‫[رحیم] نمی‌دونم چطوری ‫باید به شما ثابت کنم,‬
‫به پیر و پیغمبر، سکه ها ‫را برگردوندم به صاحبش,‬
‫به ایشون؟‬
‫بله,‬
‫- سکه‌ها الآن دست شما است؟ ‫- بله پیشمه,‬
‫[نادعلی] خانم، شما ‫با آقای راننده میرید الان،
‫کیف و ۱۷ تا سکه را بردارید بیارید, ‫شما هم بشین همین جا,‬
‫من شوهرم خونه است,‬
‫الآن هم یواشکی به اصرار ‫این بنده خدا اومدم اینجا,‬
‫نمی‌تونم برم خونه دوباره برگردم بیا اینجا,‬
‫شماره شوهرت را بگیر,‬
‫تا من باهاش حرف بزنم, ‫براش توضیح بدم کل این ماجرا را,‬
‫که براتون مشکلی هم ایجاد نکنه,‬
‫شوهرم,,,‬
‫[فرخنده] آقا، من به شما چی گفتم؟‬
‫مگه به شما نگفتم، شوهرم اصلاً ‫از جریان سکه‌ها خبر نداره؟‬
‫شرمنده,‬
‫[راننده] آقا، رفتارتون درست نیست ‫با یه بنده خدایی که,,,‬
‫زندانی بوده، خودش گرفتار بوده,‬
‫این کار خیر را در حق این خانم کرده,‬
‫آقا، اگه فردا مشخص بشه کل این ‫داستان ساختگیه، میای جواب بدی؟‬
‫کی گفته ساختگیه؟‬
‫بالاخره، هم زنگ زدند روابط عمومی,,,
‫من می‌دونم کی به شما زنگ زده,‬
‫طلبکارم پیغام براتون فرستاده,‬
‫- [نادعلی] نفرستاده, ‫- [رحیم] این آقا مریضه,‬
‫این آقا با همین اذیت‌ها زندگیم ‫را نابود کرد، زنم ولم کرد,‬
‫- به من ربطی نداره, ‫- پس به کی ربط داره؟‬
‫[نادعلی] از خدام بود می‌تونستم تأیید کنم ‫که تو واقعاً چنین کاری کردی,‬
‫[راننده] چه دلیلی داره ‫من با این سن وسال بیام,,,‬
‫برای آدمی که نمی‌شناسم شهادت بدم؟‬
‫اینجا کارمون بالاخره ‫روال خودش را داره، آقا,‬
‫[راننده] تو رئیست کیه تو این خراب شده؟‬
‫آقا، شما اصلاً چکاره‌ای حالا این وسط
‫خودت را انداختی ‫و داری حرص ایشون را می‌خوری؟‬
‫[راننده] من؟ من کاره‌ای نیستم پسر جون,‬
‫تو که کاره‌ای هستی، ‫چرا داری به این آدم بدبخت
‫به این آدم بی گناه، داری تهمت می‌زنی؟‬
‫بفرمایید بیرون، آقا,‬
‫[نادعلی] آقای ثقفی؟‬
‫[نادعلی] بفرما بیرون,‬
‫[ثقفی] بفرمایید,‬
‫- [نادعلی] بفرما بیرون, ‫- [ثقفی] بفرمایید,‬
‫[ثقفی] بفرمایید بیرون,‬
‫حیف این مملکت که دست شماها افتاد,‬
‫[ثقفی] بفرما برو بیرون,‬
‫[رحیم] من دیگه فقط تنها چیزی ‫که برام مهمه آبرومه,‬
‫نه این کار را میخوام ‫و نه حقوقش را,‬
‫[ثقفی] بفرمایید,‬
‫خدا سر شاهده میرم همه جا میگم,‬
‫میگم به قولی که دادید عمل نکردید,‬
‫آبروی شما و این اداره,,,‬
‫[نادعلی] هر کار دلت میخواد بکن, ‫فقط اینجا سروصدا نکن,‬
‫[صدای سه‌تار از حوالی شنیده می‌شود]
‫[بوق خودرو]
‫ناهارت را خوردی، یه لحظه بیا بیرون,‬
‫همین‌جا بگو,‬
‫چرا این کار را کردی؟‬
‫چکار کردم؟‬
‫برای چی اس‌ام‌اس فرستادی برای این یارو؟‬
‫یارو کیه؟‬
‫- حراست فرمانداری, ‫- حراست؟‬
‫حراست کیه؟ باز دوباره چه بازی,,,‬
‫برای چی این کارها را می‌کنی؟‬
‫[بهرام] چکار کردم؟‬
‫چرا جلوی همه تهدید می‌کنی ‫کاسه و کوزه‌ات را می‌ریزم به هم؟‬
‫چکار کردم؟‬
‫برای چی زنگ زدی به اینها؟‬
‫[بهرام] من زنگ زدم؟‬
‫نگاه، چک را آورده بودم بدم بهت,‬
‫[رحیم] با این کارها که می‌کنی، ‫به من کار میدند که بتونم چک بدم؟‬
‫حالا، خوبه اینها به من شک کردند؟‬
‫بهتون شک نکردند, شما را شناختند,‬
‫[بهرام] تو دخالت نکن,‬
‫من چرا باز دوباره گول حرف های تو را خوردم؟‬
‫[نازنین] چه جوری روت میشه باز بیای اینجا؟‬
‫این بابای من ۳ سال پیش، این شکلی بود؟‬
‫پیرش کردی با این کارهات,‬
‫- چکار کردم؟ ‫- چکار نکردی؟‬
‫من بدبیاری آوردم، نازنین خانم,‬
‫ورشکست شدم,‬
‫[نازنین] جواب خوبی که بهت کرد این بود ‫که بری تلویزیون بدگویی کنی ازش؟‬
‫اگه یه ذره شخصیت داشتی، ‫دیگه پات را اینجا نمیذاشتی,‬
‫[رحیم] بهرام، مگه ما با هم ‫توافق نکردیم تو خیریه؟‬
‫توافق کردیم جای بدهیت، ‫بیای مزخرف بهم بگی؟‬
‫بهرام، تو داری به من حسودی می‌کنی؟‬
‫بابا، به چی چی تو حسودی می‌کنم؟‬
‫[بهرام] نه، به چی چی تو حسودی می‌کنم؟‬
‫[رحیم] به اینکه حالا مردم ‫به من لطف دارند,‬
‫بیچاره مردمی که یکی مثل تو قهرمانه براش,‬
‫بیچاره تویی که چشم نداری ببینی ‫مردم برای یکی احترام قائلند,‬
‫تو فکر کردی خیلی آدم شدی ‫یه دقیقه تلویزیون نشونت داده؟‬
‫درست صحبت کن,‬
‫اینا یکی مثل تو را گنده ‫می‌کنند بگند مملکت گل و بلبله,‬
‫بهرام، درست صحبت کن,‬
‫«مردم احترام قائلند»!‬
‫مردم احترام قائلند؟ ‫مردم دلشون به حالت سوخته,‬
‫دلشون به حال حرف زدن اون بچه طفل ‫معصوم سوخته که برداشتی آوردیش
‫جلو ملت زار بزنه ‫تا دو زار پول برات جمع کنند,‬
‫«مردم احترام قائلند»!‬
‫«خودکار ننوشت, ‫ماشین حساب کار نمی‌کرد»!‬
‫یه دقیقه بیا بیرون,‬
‫[بهرام] برو بابا,‬
‫- برو, ‫- یه لحظه بیا بیرون,‬
‫بیا برو,‬
‫- یه دقیقه, ‫- نه,‬
‫[نازنین] چکار میکنی دستت را بکش,‬
‫- [رحیم] یه لحظه, ‫- [نازنین] ای، بابا,‬
‫[نازنین] نکن, نکن,‬
‫ولش کن, کثافت,‬
‫ولش کن, نه,
‫[بهرام] بی‌شرف,‬
‫[نازنین بغض می‌کند]
‫نزنش,‬
‫[نازنین جیغ می‌زند]
‫علی آقا!‬
‫آقا ستار، بدوید بیایید,‬
‫نبدو بیا,‬
‫- [همسایه ۱] چیه؟ ‫- [نازنین] ولش کن,‬
‫[مردان داد و هوار می‌کنند]
‫[نازنین] بگیرش,‬
‫[نازنین] نگهش دارید, نذارید بره,‬
‫[همسایه ۲] زنگ بزن پلیس,‬
‫[همسایه ۳] الو، پلیس ۱۱۰؟‬
‫[همسایه ۴] برو این تو,‬
‫[رحیم] کجا می‌برید من را؟‬
‫[رحیم] خوب، برای چی؟‬
‫[رحیم] برای چی در را می‌بندی؟‬
‫- [رحیم] چرا این‌جوری می‌کنی؟- ‫[همسایه ۴] بمون تا ۱۱۰ بیاد,‬
‫[رحیم] خوب، بذارید بیرون می‌ایستم,‬
‫[همسایه ۱] این کی بود اصلاً؟‬
‫[همسایه ۱] بفرمایید سر کارهاتون, ‫تموم شد,‬
‫رحیم!‬
‫چرا این‌جوری شدی؟‬
‫بیا این را باز کن ببینم, ‫چرا در را روش بستید؟‬
‫[همسایه ۴] پلیس ۱۱۰ بیاد، ‫در را باز می‌کنیم,‬
‫- دست روت بلند کرد؟ ‫- نه، چیزی نیست,‬
‫[گفتگوی مبهم]
‫[فرخنده] چرا,,,‬
‫[نازنین] نیایید تو,‬
‫[فرخنده] برای چی؟‬
‫[فرخنده] بیایید در رار باز کنید,‬
‫[نازنین] خانم، برو بیرون, ‫مغازه را بدنام نکن,‬
‫- [همسایه ۱] آروم باش، خانم, ‫- [نازنین] برو بیرون,‬
‫[نازنین] برو بیرون,‬
‫[بهرام] برید در را باز کنید,‬
‫همسایه ۵] خانم، کفشش,‬
‫[فرخنده] آقا، بیا در را باز کن,‬
‫در را باز کن,‬
‫- [سرش به کرکره می‌خورد] ‫- [ناراحت می‌شود]
‫[فرخنده] کفشت را بپوش,‬
‫[صدای بازی بچه‌ها می‌آید]
‫- [سیاوش] سلام, ‫- سلام, بابات خونه است؟‬
‫- بله,‬ ‫- پس چرا گوشیش را جواب نمیده؟‬
‫[پیک خیریه] بگو زود بیاد کارش دارم,‬
‫چشم,‬
‫بفرمایید,‬
‫- [رحیم] سلام, ‫- [خیر ۱] خانم رادمهر؟‬
‫[خیر ۲] سلام علیکم,‬
‫- خانم رادمهر؟ ‫- سلام,‬
‫- [خیر ۳] بفرمایید, ‫- [حسین] سلام، آقا,‬
‫[رحیم] سلام,‬
‫[خیر ۴] سلام,‬
‫آقای سلطانی، این ‫چه کاری بود کردید، شما؟‬
‫چکار کردم؟‬
‫شیدا، این گوشی من را ‫بردار بیار نشنونشون بده,‬
‫[شیدا] دستشون درد نکنه,‬
‫[نازنین در فیلم] «این تصاویر ‫مال همین امروزه,‬
‫تو مغازه پدر من ‫و این آقایی هم که می بینید
‫یهو حمله می کنه به بابام،
‫ایشون همون کسی هستند ‫که تلویزیون چند روز پیش
‫نشونشون دادند و تو بوقشون کردند به عنوان
‫یه زندانی امانتدار
‫و یه آقای باوجدان که کیف یه ‫خانم را با کلی سکه طلا
‫میده به صاحبش, بابام از اول
‫هم به مسئولان زندان و هم
‫اعضای هیئت مدیره خیره‌ای
‫از مردم بدبخت، ‫پول جمع کردند برای چنین آدمی،
‫چندبار توضیح داده ‫که این ماجرا حقیقت نداره,‬
‫«اما معلوم نیست پشت ماجرا,,,‬
‫,چی هست که حتی نخواستند ‫به حرفش توجه کنند,‬
‫این خانمی هم که داره میاد تو ‫مغازه ظاهراً دوست‌دختر همین آقاست که,,,
‫[حسین] فیلمه را پخش کرده؟‬
‫[خیر ۱] دخترش برای خانم رادمهر فرستاده, ‫سفتم وایستاده که اگه
‫طلب باباش را تا فردا صبح ندید ‫همه جا پخش می‌کنه,‬
‫خودش اول شروع کرد ‫به تندی کردن,‬
‫[خیر ۲] این فیلمتونه دیگه!‬
‫شما بی‌هوا یک دفعه بهش حمله می کنید,‬
‫[رادمهر] شما به عنوان یه الگو ‫که چهار نفر چشمشون به شما است
‫خوب، نباید یه چنین رفتاری تو جامعه بکنید,‬
‫[خانم خیر ۱] می دونید اینجا سالی ‫برای چند دختر جهیزیه می‌گیریم؟‬
‫چند تا اعدامی را ‫در سال دیه میدیم که قصاص نشوند؟‬
‫[خانم خیر ۱] این فیلم اگه پخش بشه ‫دیگه کی به ما اعتماد می‌کنه؟‬
‫کی پول میده دست ما؟‬
‫- خب، تقصیر من چیه؟ ‫- [خیر ۳] تقصیر شما چیه؟‬
‫[رادمهر] این فیلم را دختر طلبکار ‫شما برای فرمانداری هم فرستاده,
‫امروز از فرمانداری زنگ زدند ‫گفتند این خانم که تو فیلمه
‫که حالا ظاهراً یه ارتباطی ‫هم با خود شما داره
‫رفته فرمانداری خودش را ‫به عنوان کسی که سکه‌هاش را
‫گم کرده و شما پیدا کردی ‫بهش دادی، معرفی کرده,‬
‫درسته؟‬
‫ناچار شدم این کار را بکنم,‬
‫هیچ جوره صاحب ‫کیف پول را پیدا نکردم,‬
‫[رادمهر] اگر این فیلم پخش بشه،
‫دیگه اعتمادی که مردم ‫به اینجا داشتند، برمی‌گرده؟‬
‫[رادمهر] مگه دیگه کسی کمک ‫می‌کنه به این خیریه؟‬
‫یعنی شما به همه اونایی که
‫این خیریه می‌تونست ‫یه کمکی بهشون بکنه، ظلم کردید,‬
‫آخه نمیذارید که من براتون توضیح بدم,‬
‫[خیر ۴] توضیح بده,‬
‫اجازه بدید توضیح بده,‬
‫حقیقت,,,‬
‫,,,این کیف پول را ‫یه خانمی پیدا کرده,‬
‫یه خانم کیه، رحیم؟‬
‫همین خانمی که تو فیلم بود,‬
‫پس چرا شما گفتی خودت پیدا کردی؟‬
‫من به مسئولان زندان گفتم که کیف ‫را یه خانم پیدا کرد و داد به من,‬
‫گفتند عیب نداره, ‫شما بگو خودت پیدا کردی,‬
‫[خیر ۳] پس کیف را شما پیدا نکردی؟‬
‫[رادمهر] شما با حیثیت این خیریه بازی کردی!‬
‫ما اینجا ۲۵ سال عمر و زندگیمون ‫را گذاشتیم تا بتونیم
‫چهارتا نیازمند را یه کمکی بهشون بکنیم,‬
‫شما یه روزه همه را خراب کردی,‬
‫همین الآن زنگ می‌زنم این خانم ‫بیاد همه چیز را توضیح بده,‬
‫[مرد] اون هم کی!‬
‫رحیم، همه جا رفتی گفتی من پیدا کردم, ‫کلی داستان سر هم کردی!‬
‫ماجرا چیه رحیم؟ ‫حداقل به من یکی راستش را بگو,‬
‫راستش,,,‬
‫- راستش را گفتم, ‫- ول کن این قصه‌ها را,‬
‫بیا من یه زنگی بزنم به طلبکارت، ‫باهاش صحبت کن و ازش عذرخواهی کن,‬
‫نره این فیلم را پخش کنه,‬
‫آقا، بیایید تو, منتظرتون هستند,‬
‫می‌خوان برند همه,‬
‫آقای رمضانی، من ‫یه تلفن بزنم، الآن میام,‬
‫اگه پخش بشه و گندش دربیاد ‫بعد ما تازه بخواهیم برای مردم
‫شرح بدیم و عذرخواهی کنیم خیلی بده,‬
‫تلاش می‌کنند طلبکار را ‫راضی کنند فیلم را پخش نکنه,‬
‫حتی اگه پخش هم نکنه، ‫باز ما وظیفه داریم به مردم بگیم,‬
‫[رادمهر] امانتدارشون هستیم,‬
‫امروز باید به همه اعلام کرد,‬
‫چی اعلام کنیم؟‬
‫[رادمهر] اینکه ما طبق بررسی‌های ‫بعدی که کردیم،
‫متوجه شدیم که این مسئله ‫یه شک و شبهه‌ای توش هست,‬
‫به خاطر همین، پولی که جمع کردیم ‫فعلاً می مونه تو خیریه,‬
‫[خانم خیر ۲] می‌تونیم بگیم برای دیه ‫این بنده خدای اعدامی میدیم,‬
‫- [خیر ۳] بله منم موافقم, ‫- [سیاوش] ببخشید,,,‬
‫بابای,,,‬
‫من,,,دروغ,,,نمیگه,‬
‫[رادمهر] عزیزم,,,‬
‫ما که نگفتیم بابای شما ‫خدای نکرده دروغ میگه,‬
‫مشکل اینه که ما متوجه ‫نمیشیم ایشون چی چی میگند,‬
‫[رمضانی] چطور شد؟‬
‫شما پول‌ها را امشب بریزید ‫به حساب طلبکارش,‬
‫[حسین] فردا رحیم میره چک های بقیه ‫بدهیش را میده که فیلمو پخش نکنه,‬
‫ما پول خیریه را با این داستان‌ها ‫نمی‌تونیم بدهیم برای بدهی ایشون,‬
‫چرا نمی‌تونید؟‬
‫ما اخلاقاً باید به تک تک اونایی ‫که پول دادند اطلاع بدیم,‬
‫یا بیاند پولشون را بگیرند یا ‫اجازه بدند بدیم به یه نیازمند,‬
‫خانم به هر حال ‫این پول به اسم ایشون جمع شده,‬
‫[خانم خیر ۲] نخیر، آقا,‬
‫این پول را به اعتبار خیریه ‫دادند به اینجا,‬ به ما اعتماد کردند,‬
‫خوب، درسته ما نمیگیم که ندادند,‬
‫پس اگه درسته ما پول مردم را,,,‬
‫پول زندانی‌های گرفتاری که با اون ‫شرایط سختشون اومدند کمک کردند
‫را بدیم به کسی که میگه ‫سکه‌ها را یکی دیگه پیدا کرد,‬
‫بذارید من براتون توضیح میدم,‬
‫توضیح چی؟‬
‫اینکه شما دارید,,,‬
‫[رادمهر] یه خانم برداشتید بردید ‫گفتید سکه‌ها را دادم به این,‬
‫بعد معلوم میشه این خانم ‫آشنای خودته, چه توضیحی؟‬
‫[رحیم] توضیح اینکه وقتی میگید,,,‬
‫[حسین] نگاه کنید، حالا، به هر حال،
‫این فیلم اگه پخش بشه ‫برای خیریه هم خیلی بد میشه,‬
‫بدهکار هم شدیم,‬
‫نه مسئله سر بدهکار شدن نیست, ‫مسئله سر اینه که,,,‬
‫به همه لطمه می خوره، خصوصاً به خیریه,‬
‫آقای تقیان،
‫[رادمهر] زنگ بزن بگو فیلم را پخش ‫نکنند تا ببینیم چکار باید کرد,‬
‫خداحافظ,‬
‫خودش نرم شده,‬
‫دخترش کوتاه نمیاد,‬
‫- [رادمهر] خداحافظ, ‫- [خیر ۵] کیفو یکی دیگه پیدا کرده,‬
‫خانم این کیف را من برگردوندم,‬
‫خانم، یه لحظه,‬
‫شما جواب خوبی ما را خیلی بد دادید,‬
‫- سلام, ‫- سلام, بفرمایید,‬
‫- [خانم خیر ۲] خداحافظ, ‫- [منشی] خداحافظ,‬
‫بابا؟‬
‫[رحیم] چیه، بابا؟‬
‫چرا,,,خانم,,,‬
‫زارع,,,سکه‌ها را,,,‬
‫داده به تو؟‬
‫برای اینکه من از زندان ‫بیام بیرون,‬
‫تو,,,می‌خوای,,ازد,,,دواج کنی؟‬
‫اگه تو نخوای، نه,‬
‫[سیاوش گریه می‌کند]
‫- [سیاوش گریه می‌کند] ‫- سیاوش، بابا,‬
‫بابا!‬
‫ببینمت بابا!‬
‫سیاوش، عزیزم, ‫[سیاوش گریه می‌کند]
‫بابایی، بیا این ور,‬
‫گریه نکن,‬
‫[رحیم] به آقای طاهری گفته بودم,‬
‫تو فقط گفتی خانمم پیدا کرده,‬
‫نگفتم خانمم,‬
‫گفتم اون خانمی که قراره باهاش ازدواج کنم,‬
‫همون, من چی بهت گفتم؟‬
‫گفتم همین‌ها را برو تو مصاحبه بگو,‬
‫نه، آقای طاهری, شما گفتید ‫اصلاً لازم نیست این چیزها,‬
‫تو روی من داری دروغ میگی؟‬
‫شما تو همین اتاق بغلی گفتید!‬
‫[رحیم] خانم مروستی شاهده, ‫میخواهید صداش بزنم؟‬
‫[طاهری] بیا اینجا, ‫من گفتم این‌ها را برو بگو,‬
‫گفتی نمیخوای اسم خانمه را بیاری, ‫کسی هم نمی دونه که با هم هستید,‬
‫آره، ولی,,,‬
‫[طاهری] لابد این هم من گفتم ‫نگو نزول، بگو وام,‬
‫[رحیم] خود اونایی که از تلویزیون
‫اومده بودند گفتند دیگه نزول نگو,‬
‫[طاهری] اینکه رفتی جلوی دوربین، ‫کنار خیابون وایستادی و گفتی
‫که من دقیقاً همین جا کیف را ‫پیدا کردم، این هم اونا گفتند؟‬
‫شما خودتون خبر دادید,
‫به تلویزیون بیاند از من فیلم پر بکنند,‬
‫اصلاً فکر اینکه کسی بخواد از این ‫ماجرا خبردار بشه تو سرم نبود,‬
‫[رییس زندان] اگه می‌خواستی هیچ کس ‫خبردار نشه، تلفن خونه خواهرت را می‌دادی,‬
‫تلفن خونه خودت را می‌دادی,‬
‫تلفن اینجا را نمی‌دادی که اون ‫خانم زنگ بزنه و ما خبردار بشیم,‬
‫به جون بچه‌ام، اگه من ته دلم یه ‫ذره این حساب کتاب‌ها کرده باشم,‬
‫حالا اومدی ما چکار کنیم؟‬
‫آقای طاهری بیاند دفتر خیریه،
‫بگند که من گفته بودم کیف را ‫خودم پیدا نکرده بودم,‬
‫[طاهری] چرا خودت نمیری بهشون بگی؟‬
‫[رحیم] گفتم بهشون, ‫حرف من را باور نمی‌کنند,‬
‫[طاهری] بنده خدا، ‫همین الان هم شایعه کردند
‫که این داستان را مسئولان زندان ساختند,‬
‫حالا من بلند بشم برم این ور ‫و اون ور تو خیریه چی بگم؟‬
‫بگم این کیف را پیدا نکرده, ‫یکی پیدا کرده، داده بهش؟‬
‫[رئیس] چند روز از مرخصیت مونده؟‬
‫امروز روز آخرم است,‬
‫همین امروز میری چک‌های ‫طلبکارت را میدی,‬
‫ازش عذرخواهی می‌کنی,‬
‫لازم شد، دستش را هم می بوسی,‬
‫[رئیس] می‌ایستی بالای سرش ‫تا جلوی چشمت فیلم را پاک کنه,‬
‫فردا برمیگردی زندان به هیچکس ‫چیزی نمیگی تا داستان فراموش بشه,‬
‫[رحیم] چرا باید فراموش بشه؟‬
‫من سکه‌ها را برگردوندم به صاحبش,‬
‫[طاهری] تو مگه نمیگی
‫حساب کتاب نکردی ‫که مردم بدونند این کار را کردی؟‬
‫خوب، فکر کن این کار را کردی ‫و هیچ کس نمی‌دونه,‬
‫[رحیم] فرق داره, حالا دارند میگند ‫من دروغ گفتم, من دروغ نگفتم,‬
‫راستش را هم نگفتی,‬
‫[طاهری] تو یا خیلی زرنگی یا خیلی ساده,‬
‫من اگه زرنگ بودم، زندان چکار می‌کردم؟‬
‫[رئیس] برو، شما,‬
‫برو، هیچ کاری هم نمیخواد بکنی,‬
‫[رحیم] نه، من میرم با طلبکارم صحبت ‫می‌کنم این فیلم را پخش نکنه,‬
‫ولی قبلش شما بیایید ‫تو خیریه و فرمانداری بگید,‬
‫بگید که من گفته بودم ‫این کیف را یکی دیگه پیدا کرده,‬
‫داری شرط و شروط می‌کنی برای من؟‬
‫خب، اگه این فیلم را پخش کنند، ‫آبروی شما میره,‬
‫یه زنگ بزن به این روزنامه, کل ‫داستان را از طرف ما تکذیب کن,‬
‫[رئیس] توضیح بده این بابا ‫ما را هم فریب داده,‬
‫[تلفن را قطع می‌کند]
‫[در را محکم می‌کوبد]
‫صداش کن بیاد,‬
‫[طاهری] بیا اینجا,‬
‫در را چرا این جوری می بندی؟‬
‫[با عصبانیت] هان؟‬
‫ببخشید,‬
‫[در را آرام می‌بندد]
‫[موسیقی سنتی بی‌کلام نواخته می‌شود]
‫[نواختن موسیقی سنتی بی‌کلام ادامه دارد]
‫[فروشنده سازش را کوک می‌کند]
‫[نواختن موسیقی سنتی آرام]
‫[نواختن موسیقی ادامه دارد]
‫- سلام, ‫- سلام,‬
‫- سلام, ‫- خانم رادمهر هستند؟‬
‫بله هستند، شما بفرمایید ‫بشینید تا من صداشون کنم,‬
‫بیا برو اونجا بشین,‬
‫- [در می‌زند] ‫- [رادمهر] بله؟‬
‫[منشی] خانم رادمهر، آقای سلطانی اومدند,‬
‫- [رادمهر] پاشو برو من خبرت می کنم, ‫- [مراجع] دستتون درد نکنه,‬
‫- [مراجع] محبت کردید, ‫- [رادمهر] خواهش می‌کنم,‬
‫- [مراجع] خدا نگهدارتون, ‫- [رادمهر] خدا نگهدار,‬
‫خانم فضلی، تشریف داشته ‫باشید صداتون می کنم, بفرمایید,‬
‫- مامان، بریم, ‫- یه دقیقه بشین,‬
‫یکی دوباری هم ‫از موبایل بچه‌های زندان
‫برای طلبکارم پیغام فرستادم، ولی جواب نداد,‬
‫همون پیغامی که فرستاد ‫برای فرمانداری,‬
‫اون نفرستاده,‬
‫من فقط برای اون فرستادم!‬
‫حالا,‬
‫- [فرخنده] بعدش بهش گفتم,,, ‫- صبر کن,‬
‫از زندانی‌ها فرستادند؟‬
‫چه فرق می‌کنه کی فرستاده؟‬
‫[فرخنده] خانم من اصلاً ‫مخالف بودم که برگردونه,‬
‫به قرآن، خودش اصرار می‌کرد,‬
‫[فرخنده] من عین حقیقت را دارم به شما میگم,‬
‫به جون همین آدم که همه دلخوشی زندگی منه,‬
‫شما این خانم را هیچ جور ‫نمی تونید پیدا کنید؟‬
‫من,,,من دیروز از صبح,,,‬
‫این عکس را برداشتم، بردم تو محله‌شون,
‫به همه کاسب‌ها نشون دادم، ‫هیچ‌کس اون را نمی‌شناسه,‬
‫[رادمهر] والله، من هم موندم چکار کنم,‬
‫از این ور شما می آیید اینجا، از ‫اون ور خانمی که الان اینجا بود,‬
‫از وقتی داستان شما را شنیده، ‫یه سره برای همین میاد اینجا,‬
‫این هم مثل شما گرفتاره,‬
‫اگه چند روز دیگه کسر دیه ‫شوهرش را جور نکنیم، اعدام میشه,‬
‫رادمهر] شما خودت را بذار جای من, ‫شما بگو من چکار کنم,‬
‫خانم، شما می تونی یه مراسم بذاری ‫پول جمع کنی برای شوهر این خانم,‬
‫یکی دو بار مردم را جمع کردیم، ‫مراسم گرفتیم، پول هم جمع شد،
‫ولی برای دیه قتل، ‫مردم خیلی راحت پول نمیدند,‬
‫حالا بیام پول را بدم طلبکارشما، ‫فردا بابای این بچه اعدام بشه،
‫خب، همه هوار نمیشند رو سر من که چرا
‫پول دادی به کسی که این همه شایعه پشت سرشه؟‬
‫- [فرخنده] خانم، شما,,, ‫- [رادمهر] نمیگند باعث اعدامش شدید؟‬
‫[فرخنده] خانم، شما به خاطر ایشون ‫از مردم پول جمع کردی,‬
‫رادمهر] آره، ولی همون مردم میگند ‫راضی نیستند پول را بدیم به شما,‬
‫رادمهر] اگه فیلمه هم پخش بشه ‫که دیگه واویلا,‬
‫من دیگه دنبال اون پول نیستم,‬
‫فقط فکر آبروم هستم,
‫شما راضی باش ما این پول را بدیم ‫به این خانم تا شوهرش اعدام نشه,‬
‫[رادمهر] من خودم همین امروز ‫پا میشم میرم پیش طلبکارت،
‫ازش خواهش می کنم این فیلم را پخش نکنه,‬
‫قول میدم,‬
‫[منشی] خانم فضلی، بفرمایید,‬
‫برو بشین تو ماشین تا من بیام,‬
‫واسه چی؟‬
‫- میام، قربونت برم, ‫- کجا میری؟‬
‫[به شیشه می‌زند]
‫[رادمهر] وایستا الآن میام,‬
‫[رادمهر] راحله، پاشو, پاشو، دیگه بسه,‬
‫[راحله] تو زندگیم را نجات دادی,‬
‫این چه حرفیه؟‬
‫من و این بچه همه عمر مدیون شما هستیم,‬
‫چه جوری تشکر کنم ازتون؟‬
‫لازم نیست, وظیفه است,‬
‫پاشو,‬
‫دستتون درد نکنه,‬
‫بزرگی کردید,‬
‫لطف کردید,‬ ‫[فین‌فین می‌کند]
‫[رادمهر] به شوهرت هم خبر بده ‫تا خوشحال بشه,‬
‫[رادمهر فین‌فین می‌کند]
‫اگه این خبر بپیچه که شما این پول ‫را بهش ندادید و به جاش
‫پول را دادید به یکی دیگه
‫که بیشتر آبروریزی میشه برامون,‬
‫خانم، این پول را به هر حال ‫به ایشون نمی‌تونیم بدیم,‬
‫[فرخنده] باشه، ندید,‬
‫فقط می‌خواستم خواهش کنم ازتون ‫که بیایید همه جا اعلام کنید
‫که ایشون خودش بلند شده اومده تو خیریه
‫پیشنهاد داده که این پولی که براش جمع شده
‫را بدند به یه نیازمند تا اعدام نشه,‬
‫[فرخنده] میشه این کار، خانم؟‬
‫فرخنده] خانم، شما که می‌خواهید ‫این پول را بدید به یکی دیگه,‬
‫لااقل به اسم این بدید ‫که آبروش بیشتر از این‌ها نره,‬
‫خواهش می‌کنم,‬
‫باشه,‬
‫من میگم امروز خبرش را ‫همه جا تو گروه‌ها پخش کنند,‬
‫[بوق خودرو]
‫چیه؟ چته؟‬
‫فیلم پخش شد,‬
‫دروغ نگو! کی؟‬
‫همین حالا,‬
‫[فرخنده] کی بهت گفت؟‬
‫حسین آقا زنگ زد,‬
‫[فرخنده] حالا میخوای چکار کنی؟‬
‫[ماشین را استارت می‌زند]
‫[بوق خودرو]
‫[صدای کار با چرخ خیاطی]
‫- [دختر مرتضی] سلام، عمه, ‫- [فرخنده] سلام,‬
‫[گفتگوی مبهم بیرون خانه]
‫- سلام, ‫- [زن مرتضی] سلام,‬
‫سلام,‬
‫[زن مرتضی] این چرا این جوری کرد؟‬
‫- کی؟ ‫- رحیم,‬
‫مگه فیلمش را ندیدی؟‬
‫[مرتضی] با این یارو هر ارتباطی ‫داری، همین الان قطع کن,‬
‫یارو کیه؟‬
‫همین شارلاتانی که باهاش این ‫بازی ها را سر مردم درآوردید,‬
‫آروم حرف بزن, چرا داد می‌کشی؟‬
‫[مرتضی] داد می‌کشم ‫چون تو گوشت فرو نمیره!
‫[فرخنده] فکر نکن اجازه میدم هرجور ‫دلت بخواد باهام حرف برنی,‬
‫چند بار گفتم این مرتیکه پفیوز را ولش کن؟‬
‫[مرتضی] می‌خواستی به اینجا ختم بشه؟‬
‫- [فرخنده] به کجا ختم بشه؟ ‫- به کجا ختم بشه؟‬
‫شما دوتا خجالت نمی‌کشید؟
‫[مرتضی] آدم این قدر بی‌شرف؟‬
‫وای! من نمی‌دونم این مرتیکه کیه ‫که تو به خاطرش
‫آبرو خودت و خانواده‌ات ‫را داری به باد میدی,‬
‫فرخنده] این مرتیکه ‫همه زندگی منه,‬
‫جونم را هم براش میدم,‬
‫[فرخنده] دیگه هم با من این جوری حرف نزن,‬
‫[پخش موسیقی از رادیو]
‫[مرد در رادیو] به نام خدا, ‫سلام بر شما شنوندگان عزیز,‬
‫[صدای نافهوم رادیوی خوردو]
‫[صدای پرندگان]
‫[طاهری] سلام، رحیم,‬
‫[طاهری] بیا یه دقیقه بشین تو ماشین,‬
‫[در خودرو بسته می‌شود]
‫[طاهری] چطوری؟‬
‫صالح‌پور خیلی از دستت ناراحته,‬
‫[طاهری] می‌خواست یه تکذیبیه بنویسه, ‫این خبر را که شنید، منصرف شد,‬
‫کدوم خبر؟‬
‫همین که پیشنهاد کردی ‫پول را بدند به یه اعدامی,‬
‫کی چنین چیزی گفته؟‬
‫[طاهری] از خیریه خبرش را دادند, ‫خیلی کار قشنگی کردی، آفرین!‬
‫میخوام بیایی یه کاری برای من بکنی,‬
‫چی؟‬
‫[طاهری] بریم تو, ازت فیلم بگیرم، ‫همین امشب همه جا پخش کنیم,‬
‫- چی چی بگم؟ ‫- همین کاری که کردی,‬
‫من تصمیم گرفتم این پول را ببخشم,‬
‫نه، من این کار را نکردم,‬
‫با پخش شدن این فیلم، ‫با این شایعات و حرف و حدیث‌ها,,,‬
‫هر جور شده، باید این آبروریزی جمع بشه,‬
‫چطوری؟‬
‫می‌تونیم بریم تو خونه؟‬
‫چند,,,چندتا,,,‬
‫[با لکنت حرف می‌زند]
‫سکه پیدا,,,می,,,کنه,,,‬
‫,,,که,,,بده,,,به,,,صا,,,نه,,,‬
‫آره,,,پیدا کرده بود،,,,‬
‫برگردوند به,,,صاحبش,‬
‫[طاهری] پس داد به صاحبش,,,‬
‫بعد این هر کاری کرد، ‫نتونست خانمه را پیدا کنه,‬
‫دیگه هم کسی حرفش را قبول نکرد,‬
‫شایعه کردند که بابای من داره دروغ میگه,‬
‫خب، تو می‌تونی یه بار دیگه از اول بگی؟‬
‫[طاهری] هان؟ بگو,‬
‫[سیاوش] سلام, سی,,,‬
‫,,,سیاوش سلطانی,,,هستم,,,‬
‫پس,,,‬
‫سر,,,آق,,,‬
‫آقای,,,رحی,,,م,,,س,,,‬
‫س,,,سل,,,‬
‫سلطانی, بابای,,,‬
‫[رحیم] نه بابا، نشد, یه بار دیگه بگو,‬
‫- [طاهری] خوب بود که؟ ‫- [رحیم] نه، نشد,‬
‫رحیم] شما تا چایی تون را بخورید، ‫یه چندباری با هم بگیم,‬
‫[طاهری] همین‌جوری خیلی خوبه,‬
‫وقتی استرس می‌گیره، ‫نمی تونه راحت حرف بزنه,‬
‫[رحیم] بابا، یه دقیقه بریم تو اتاق,‬
‫[طاهری] نه، بشین,‬
‫این الآن این جور که داره حرف می‌زنه,,,‬
‫آدم را متقاعد می‌کنه, ‫عموجان، همین جوری بگو,‬
‫[طاهری] خوب، بگو,‬
‫[سیاوش] س,,,سلام,‬
‫[طاهری] صبر کن, صبر کن,‬
‫[طاهری] آدم وقتی قراره ‫باباش را ببرند زندان،
‫باید بیشتر از اینا ناراحت باشه، نه؟‬
‫[سیاوش] چرا,‬
‫طاهری] مگه بابات را دوست نداری؟ ‫سیاوش] چرا,‬
‫خب، پس چرا ناراحت نیستی؟‬
‫تو انگار خیلی خوشحالی که از فردا ‫دیگه بابات را نمی‌بینی؟‬
‫[طاهری] خب، بگو,‬
‫سلام, من,,,س,,,‬
‫سیا,,,وش,,,سلط,,,‬
‫طانی,,,هستم,‬
‫پس,,,سر آق,,,‬
‫,,,قای رحیم,,,سل,,,‬
‫[طاهری] چی شد؟‬
‫فقط من نمیخوام که این فیلم پخش بشه,‬
‫نگاه کن، خدا شاهده، وقتی داشت ‫حرف می‌زد، من هم بغضم گرفت,‬
‫این فیلم را هرکی ببینه، ‫حالش بد میشه,‬
‫باشه، ولی من نمیخوام کسی ‫بچه‌ام را این طوری ببینه,‬
‫این به نفع خودته, به نفع این بچه است,‬
‫این فیلم پخش بشه، ‫مردم باز طرف تو را می گیرند,‬
‫[طاهری] شاید هم زنه فیلم را دید ‫زنگ زد و مشکل حل شد,‬
‫- نه، پاکش کنید, ‫- یه خورده فکر کن,‬
‫- مگه بچه چیز بدی گفت؟‬ ‫- نه، نمی‌خوام,‬
‫چی چی را نمی خوام, ‫مگه فقط به خواست توست؟‬
‫اینجا پای آبرو و حیثیت ‫همه ما در میونه,‬
‫آبرو و حیثت‌تون را می خواهید ‫با لکنت بچه من بخرید؟‬
‫[آه می‌کشد]
‫[حسین] آقای طاهری، ‫تشریف داشته باشید,‬
‫- [طاهری] با اجازه شما, ‫- [ملیح] زحمت کشیدید, ممنونم,‬
‫[رحیم] آقای طاهری,‬
‫[حسین] رحیم؟‬
‫چکار می‌کنی؟‬
‫فیلم را پاکش کن!‬
‫- برو کنار ببینم,‬ ‫- پاکش کن!‬
‫میگم برو کنار!‬
‫- باز کن, ‫- [ملیح] رحیم؟‬
‫[طاهری، عصبانی] دستمو ول کن!
‫[رحیم] همین‌جا پاکش کن!‬
‫[رحیم، عصبانی] خب، پاکش کن!‬
‫- زشته، رحیم, ‫- باشه,‬
‫باشه,‬
‫[ملیح] ببخشید,‬
‫چی شد؟‬
‫- رحیم؟ ‫- اِه، رحیم!‬
‫[در محکم بسته می‌شود]
‫[رحیم، التماس‌کنان] آقای طاهری، پاکش کن,‬
‫- پاکش کن! ‫- برو عقب!‬
‫آقای طاهری، شرمنده، ببخشید,‬
‫ببخشید، آقای طاهری,‬
‫[رحیم، التماس کنان] آقای طاهری، پاکش کن!‬
‫- رحیم! ‫- آقای طاهری!‬
‫- رحیم! ‫- رحیم!‬
‫- [ملیح] رحیم، چکار می‌کنی؟ ‫- [حسین] رحیم، ولش کن!‬
‫- [رحیم، عصبانی] پاکش کن! ‫- [صدای دزدگیر خودرو بلند می‌شود]‬
‫[رحیم ،فریادزنان] پاکش کن!‬
‫[حسین] رحیم، میخواد کمکت کنه,‬
‫میگم پاکش کن!‬
‫- پاکش کن! ‫- [طاهری] داد نزن!‬
‫باشه، داد نزن!‬
‫[حسین] خیلی خوب! عمو، دارید چکار می کنید؟‬
‫شرمنده، آقای طاهری، ببخشید,‬
‫یه دقیقه بفرمایید بریم داخل,‬
‫[ملیح] بیایید بریم تو بشینید,‬
‫[حسین] شرمنده شدیم، به خدا,‬
‫تو را من فردا می‌بینم,‬
‫[حسین] برو تو، رحیم!‬
‫[حسین] آقای طاهری، ‫یه دقیقه گوش کنید,‬
‫[حسین] خواهش می‌کنم!‬
‫[طاهری] باید برم,‬
‫[طاهری] اجازه می‌فرمایید؟‬
‫حسین] بفرمایید یه دقیقه بریم داخل,‬
‫[طاهری] خواهش می‌کنم,
‫[ملیح] آقای طاهری، بچه داره,‬
‫[ملیح] آقای طاهری به خاطر بچه‌اش!‬
‫[خودرو را استارت می‌زند]
‫[در بسته می‌شود]
‫رحیم، فردا چه جوری میخوای برگردی ‫زندان با این کاری که کردی؟‬
‫[صدای ریختن آب در لیوان]
‫[در باز و بسته می‌شود]
‫دستت درد نکنه,‬
‫[نگار] دایی,,,‬
‫زندان چه جوریه؟‬
‫[صدای گریه ملیح می‌آید]
‫[صدای پیس ترمز اتوبوس می‌آید]
‫[صدای بلند ترافیک خودروها]
‫[بوق خودروها]
‫[صدای ترافیک ادامه دارد]
‫[بوق ممتد خودرو]
‫- [مأمور زندان] مبارک باشه, خداحافظ,‬
‫- بفرمایید, ‫- دست شما درد نکنه,‬
‫[زندانی] به همکارتون هم بدید, بفرمایید,‬
‫[زندانی] نوش جونتون,‬
‫- [زندانی] بفرمایید, ‫- ممنون,‬
‫- [زندانی] بردارید, ‫- خیلی ممنون,‬
‫[زندانی] ببرید داخل ‫با بچه ها بخورید,‬
‫دست شما درد نکنه,‬
‫[زندانی] خواهش می کنم,‬
‫[زندانی] خدا نگهدارتون باشه,‬
‫- [زندانی] با اجازه, خداحافظ, ‫- [مأمور] یاعلی,‬
‫[مأمور] آقا، پاشو بیا اینجا,‬
‫- [مأمور] اسمت چی بود؟ ‫- [رحیم] رحیم سلطانی,‬
‫[مأمور] برو تو,‬
‫[موسیقی تیتراژ پایانی]
‫آمازون استودیوز‬