‫جسم های یدکی برای زمانی که ‫دیگر جسم ها از بین رفتند؛
‫این، نقشِ دوستان جدیدی بود ‫که بون به همراه آورده بود,
‫خب، خواسته‌ی شما چیه؟
‫تمامِ رنریل,
‫این آغاز مبارزه‌ی فوشی؛
‫برای بازسازی رنریل و آمادگی ‫برای نوکّرهاست,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫رازِ پشتِ پرده
‫هوی؛
‫چرا صورتت رو نشون نمی‌دی؟
‫مادرم بهم می‌گه؛
‫اگه می‌خوام شاهدخت بشم باید قبل اینکه ‫به کسی اعتماد کنم چهره‌ام رو بپوشونم,
‫درست متوجه نمی‌شم؛ ولی فکر کنم ‫منظورش اینه نباید سفره دلم رو برا کسی باز کنم,
‫قراره شاهدخت بشی؟
‫فعلاً که این‌طوره,
‫خانواده من نسل موروثی یا همچین چیزیه,
‫و هرکسی که من باهاش ازدواج کنم، ‫پادشاه این کشور می‌شه,
‫تو هرروز باهام بازی می‌کنی چون، ‫می‌خوای باهام ازدواج کنی درسته؟!
‫همه همین رو می‌گن,
‫فکر بدی نیست,
‫شاه بودن سخته ها!
‫تا وقتی به چیزی بیشتر از مردم اهمیت ندی ‫نمی‌تونی شاه بشی,
‫باختم,
‫هنوز کلی راه داری!
‫خیلی خب؛
‫یه فرصت بهت می‌دم,
‫برای چی؟
‫یه فرصت که به چیزی که می‌خوای برسی,
‫اگه تو بازی من رو ببری، هرچی بخوای ‫برات انجام می‌دم,
‫آلمه-ساما!
‫چند بار باید بهتون گفت که با پسر ‫خدمتکار نباید بازی کنین!
‫خیلی رو مُخین!
‫خب، بیاین این‌جا,
‫آلمه-ساما، لطفاً بیاید!
‫آلمه-ساما!
‫بـ-بله! چی شده؟
‫ما می‌خوایم با پیروی از این نقشه ‫از پایتخت محافظت کنیم؛
‫نظرتون چیه؟
‫به نظرم خوبه,
‫مطمئنی؟
‫پیکانِ آتشین برای نوکّرهای چوبی؛ ‫پیکان فولادی برای نوکّرهای سنگی؛
‫فکر خوبیه,
‫می‌تونین از دیوار قلعه بزنینشون,
‫ولی، چی می‌شه اگه یهویی از ‫زیر زمین در بیان؟
‫می‌شینین دعا می‌خونین؟!
‫تو کی هستی؟! ‫از کجا پیدات شد؟!
‫ها؟
‫مسار روبین باستار,
‫اون یکی از دوستانِ قدیمی منه,
‫همگی عقب بایستید,
‫زودباش نقشه قلعه و زیرزمین رو بده بیاد,
‫من هنوز، به تو اعتماد ندارم,
‫هه، هرجور مایلی,
‫ما خودمون یه معمار میاریم و ‫اوضاع رو می‌فهمیم,
‫شگفت انگیزه!
‫این‌جا، خونه‌ی کیه؟
‫خونه‌ی ساکه-جی, ‫(پیرمرد مشروب ساز فصل 1)
‫من چهارسال اینجا زندگی کردم,
‫با سه نفر دیگه,
‫ساکه-جی، پیوران، من، و
‫رین هم اغلب اوقات می‌اومد,
‫آه، اون کلسکیون ماسک هاییه که ‫ساکه-جی درست کرده,
‫باحاله نه؟
‫اکو-سان! نباید این‌کار رو کنی!
‫بدون اجازه به وسایل دست نزن!
‫جادوگر-ساما!
‫ازتون خیلی ممنونم,
‫به لطفتون ببینین چه عالی شده!
‫این خونه باید در برابر نوکّرها ‫حسابی مقاوم باشه؛
‫من تو دیوارهاش، قدرت های خاصی گذاشتم!
‫جادوگر-ساما!
‫لطفاً برای خونه من هم انجامش بدین!
‫خونه من هم همین‌طور!
‫اوه، فهمیدم,
‫ولی، این فنیه که به کسی ‫نمی‌تونم نشونش بدم,
‫باید اول خونه هاتون رو بپوشونین,
‫من درخواست ها رو بررسی می‌کنم,
‫اگه می‌خواین اینجا اطلاعاتتون رو بنویسین,
‫هوی، به نظرت مشکلی پیش نمیاد؟
‫واسه چی؟
‫تو فقط خونه رو به قبل فروریختنش ‫بازسازی کردی درسته؟
‫کجاش در برابر نوکّرها قوی شده؟!
‫چیه چیه؟
‫کل اینجا رو خودت ساختی؟
‫اوه، ساکه!
‫برای یه بچه بد نیست!
‫بیا بنوشیم کای!
‫موقع نوشیدن دوباره یه بازی ‫هم می‌تونیم بکنیم!
‫این چیه؟!
‫که این‌طور! پس از این قراره!
‫قراره با قلعه هم همین‌کار رو بکنی درسته؟
‫البته,
‫در اون صورت باید شاهدخت و ‫ساکنین قلعه رو راضی کنیم که اجازه بدن,
‫این کار رو به تو می‌سپرم,
‫من وقت اضافه ندارم که با شاهدخت تلف کنم,
‫تو این شهر چندتا خونه هست؟
‫نمی‌دونم تا وقتی نوکّرها بیان، ‫آماده می‌شیم یا نه,
‫در هرصورت، خیلی سخت می‌شه ‫که خودمون بخوایم همه کار بکنیم,
‫به کمک سربازهای محلی هم برای ‫جنگیدن نیاز داریم,
‫سرباز؟ نیازی نداریم,
‫ترجیح می‌دم آروم بگیرن تو خونشون بشینن,
‫لازم نیست این‌ور اون‌ور بدوم ‫ تا جلوی کشته شدن مردم رو بگیرم,
‫ولی، هایرو قبلاً با سربازهای رنریل ارتباط ‫برقرار کرده,
‫واسه همینه که سر و کلشون پیدا نیست!
‫کجان و چی کار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم,
‫دنبالشون بگرد و بررسیشون کن، فوشی,
‫بهم دستور نده! سرم شلوغه,
‫ما هم سرمون حسابی شلوغه!
‫درحال حاضر تو بهترین فرد برای ‫انجام دادن این کاری، زودباش برو,
‫منم کمک برسونم؟
‫لطفاً حواست به اکو باشه,
‫چشم,
‫همینه!
‫این تمرین ها، علیه نوکّرها بی فایده‌ست,
‫بگیرش!
‫ازش فرار نکن، کامو!
‫بلندشو کامو!
‫چی شده؟ همش همین؟
‫حالت خوبه؟
‫ممنونم,
‫من کامو هستم، مبارزه خوبی بود,
‫تو خودت حالت خوبه؟
‫آخ!
‫آخ! آخ! آخ!
‫یه لحظه می‌رم تا چادر,
‫اون تمرینات احمقانه، به هیچ دردی نمی‌خورن,
‫درسته,
‫ولی، مهمه که اعتماد سربازها رو ‫جلب کنیم,
‫فکر کنم الکی بدست آوردن اعتمادشون؛
‫تو جنگ به ضررمون می‌شه,
‫من چنین فکری نمی‌کنم,
‫پس چرا وانمود کردی که دردت گرفته و ‫خودت رو ضعیف نشون دادی؟
‫فوشیِ نامیرا، می‌تونه دردِ دیگران رو حس کنه,
‫پس حقیقت داشت,
‫درسته که اگه وانمود نکنم درد می‌کشم ‫براشون قابل اعتمادتر هستم؛
‫ولی واقعیت اینجوری نیست,
‫من قوی نیستم,
‫قوی به نظر میام,
‫متوجه نمی‌شم,
‫درباره خودت بیشتر برام بگو,
‫من قبلاً، تو کلیسا زندگی می‌کردم,
‫قدیمی ترین خاطره ام؛
‫بچه، درد نداری؟
‫وقتی بود که تموم دندون هام رو کشیدم,
‫هروقت هم، یه دندون جدید درمیومد ‫فورا می‌کندنش,
‫هیچکس بهم نمی‌گفت چرا,
‫غذام، همیشه سوپ یا پوره بود,
‫تمامِ چیزی که داشتم، یه اتاق کوچیک بود,
‫یه حیاط کوچیک
‫دیوارای بلند
‫اوه!
‫اگه باز صدمه ببینی دکتر غر می‌زنه ها!
‫چیز تازه ای نیست!
‫همیشه با مادرخونده‌ ام بودم,
‫ما غذای یکسانی می‌خوردیم، ‫و کتاب یکسانی می‌خوندیم؛
‫و از هم‌صحبتی درباره چیزای مشترک ‫لذت می‌بردیم,
‫اون دوست من بود,
‫هفته ای فقط یه بار بیرون می‌رفتیم,
‫50 متر اون‌طرف‌تر می‌رفتیم تا ‫آموزه های بنت رو یاد بگیریم,
‫اون یارو، داره چی می‌خوره؟
‫نکنه همونیه که تو کتاب بود؟
‫چیزی نیست، بیا بریم,
‫چیه چیه؟
‫بهم بگو!
‫هر روز همین بساط بود,
‫ولی به من خوش می‌گذشت,
‫داری چی کار می‌کنی، هایرو؟
‫اوه، چیزی نیست,
‫از امروز من یه شمشیرزن هستم!
‫شمشیرزن؟
‫از کجا چنین چیزی رو دیدی؟
‫تو کتاب دربارش خوندم,
‫خب، وقت مبارزه‌ست!
‫شمشیرت رو نگه‌دار!
‫خیلی ضعیفی ها، تاسِت,
‫به نظرت، من یه شمشیرزن می‌شم؟
‫آره، البته,
‫آره,
‫این چیه؟
‫دندون مصنوعی,
‫کادوی تولدته,
‫خب، بخور,
‫دنیایِ من، از صفر به یک رسید,
‫دهنم رو با لذتی که تابحال تجربه ‫نکرده بودم پر کردم!
‫محکم گاز گرفتم!
‫هیارو ریچ,
‫از امروز، من مادرخوندت هستم,
‫تاست چی؟
‫دیروز، تولد تو بود درسته؟
‫یه هدیه بهت می‌دم,
‫هی، تاست کجاست؟
‫جواب سوالم رو بده!
‫اون مرتکب گناهی شد پس مجازات شد,
‫اون زن قوی ای بود,
‫حتی یه بار هم گریه نکرد,
‫من، اون موقع بود که فهمیدم با بقیه ‫فرق دارم,
‫ظاهراً من، به اینجا آورده شده بودم چون ‫توسط یه شیطان تسخیر شده بودم,
‫سال ها گذشت، و به دستور کشیش اعظم ‫من یه سرباز شدم,
‫من جاه‌طلب بودم,
‫هروقت که فرصتی پیش می‌اومد، ‫فرار می‌کردم و هرکاری دلم می‌خواست می‌کردم,
‫من قدرتِ تو رو می‌خوام,
‫فکر کنم به همین دلیله که سربازها بدون ترس از درد ‫می‌جنگن و بر درد غلبه می‌کنن,
‫واسه همین نحسین می‌شن و مورد اعتمادن,
‫من این‌طوری نیستم,
‫نهایتِ کاری که می‌تونم بکنم، ‫قوی نشون دادن خودمه,
‫من نه سرسخت هستم و نه قوی,
‫اگه متوجه این درد می‌شدی، شاید می‌تونستی ‫مادرخونده‌ی اولت رو نجات بدی,
‫از کی تا حالا اونجایی؟
‫از اولش؟!
‫اوی آروم!
‫من رو نکش!
‫به هیچکس نمی‌گم جی شنیدم!
‫قول می‌دم,
‫من فقط نگرانت بودم هایرو!
‫اگه درد رو حس نکنی، از کسی هم ‫نمی‌تونی محافظت کنی,
‫واقعاً به کسی مثل من نیاز داشتن؟
‫هایرو، من ازت محافظت می‌کنم,
‫از تو هم همین‌طور سربازِ رنریل,
‫هوی هوی تو!
‫یه جوری حرف می‌زنی انگار مامانمونی!
‫می‌خوای بریم خونه خاله بازی کنیم؟!
‫چرت و پرت نگو!
‫بذار خودمون کسایی باشیم که ‫از مردم خودمون محافظت می‌کنن!
‫هنوز نمی‌دونم به تو نیاز داریم یا نه؛
‫ولی، شاید تو به ما احتیاج داشته باشی,
‫بیا بریم هایرو,
‫بیا تمرین رو ادامه بدیم,
‫فکر کنم باید به دستش بیاریم، اعتمادشون رو,
‫هایرو، می‌سپرمش به تو,
‫فهمیدم,
‫این‌وری!
‫شما هر روز چنیدن خونه می‌سازین,
‫ساکنین قصر بهتون می‌گن جادوگر!
‫دقیقاً چطوری انجامش می‌دین؟
‫نمی‌تونم بهت بگم,
‫چون منم بهت اعتماد ندارم!
‫این قلعه و آب‌راه هاشم ممکنه ‫به زودی خراب بشن,
‫توسط جادوگر-سامای شهر!
‫نمی‌ذارم فراموش کنی، ‫ که ما قبلاً به هم نزدیک بودیم!
‫نزدیک بودم؟
‫با تویی که همیشه صورتت پنهانه؟
‫خفه بمیر!
‫الآن چه وقت این غلط کاری هاست؟!
‫هوی! بچم داره می‌خوابه!
‫ببخشید!
‫یه مدتی سروصدا خواهد بود,
‫اینجا دارین چی‌کار می‌کنین؟
‫داریم خونه هارو بازسازی می‌کنیم,
‫برای مقابله علیه نوکّرها,
‫بازسازی خونه ها چه فایده ای داره؟
‫ولی، شنیدم خونه چرخ آبی رو ‫یه شبه بازسازی کردن,
‫غیرممکنه!
‫با این وضع به موقع نمی‌رسیم,
‫اگه بخوایم تمام خونه ها رو بازسازی کنیم؛
‫قبل اینکخه نوکّرها سه ماه دیگه حمله کنن؛
‫باید به غیر شب در طول روز هم کار کنیم,
‫ولی اون‌وقت فضولا بیشتر می‌شن!
‫بیا سرشون رو گرم کنیم,
‫که شهروندا خودشون خونه‌هاشون رو ‫خراب کنن و فوشی فقط بازسازی کنه,
‫همه‌ی مردم شهر همکاری نمی‌کنن,
‫اگه سربازا مسئولیتش رو قبول می‌کردن ‫خوب می‌شد؛
‫ولی جلب اعتمادشون به نظرم ‫هنوز طول می‌کشه,
‫شرمنده، اونا خیلی سرسخت هستن!
‫اون کیه؟
‫کامو از سربازای داوطلب رنریل,
‫به خاطر من اون همه چیز رو فهمید!
‫با خودم میارمش که لومون نده!
‫اه! حالا چی کار کنیم؟
‫به نظرم هنوز نیازش داریم، ‫همکاریِ شاهدخت رو,
‫مسار، اوضاع سمت تو چطوره؟
‫ها؟ نمی‌دونم,
‫یه جواب درست درمون بده!
‫تموم شد,
‫بازسازی 12 دقیقه طول کشید,
‫لطفاً زمانش رو به نصف برسون,
‫اونو ولش کای؛
‫بهم یاد بده چه‌طور تو بازی ببرم!
‫باشه,
‫بازم بازی؟!
‫چرا یه بارم شده یه کاری نمی‌کنی؟!
‫خفه شو، جغله!
‫پا تو کفش بزرگترا نکن!
‫فوشی حداقل 233 سال از تو بزرگ تره,
‫اونی‌که جغله هست تویی!
‫خب که چی؟
‫یو، این دفعه یه جایِ توپ می‌برمت!
‫باشه؟
‫بیاین شام بخوریم,
‫حتی اگه شهرم تو خطر باشه، ‫استراحت نیازه,
‫ببخشید فوشی,
‫اون همیشه بد دهن بوده,
‫ "همیشه" ؟!
‫خیلی وقته می‌شناسیش، بون؟
‫تو این وضع، بهتره یه مهره رو اینجا بذاری,
‫چرا اونو آوردیش؟
‫می‌خواستم بهش یه هدفی بدم,
‫که شاه بشه,
‫شاه؟
‫غیرممکنه! نمی‌شه!
‫این‌طوری نگو!
‫شایعات می‌گن اون بچه‌ی یه ‫خدمتکار یا فاحشه‌ست,
‫ولی وضع زندگیش تا الآن خوب بوده,
‫گه‌گداری به قلعه هم می‌ره؛
‫به این فکر بودم که یعنی کیه؟
‫پس فکر کنم از خاندان سلنتطیه!
‫اوه، این خوشمزه‌ست!
‫ممنونم,
‫نمی‌دونم حقیقت چیه، ‫ولی شک دارم از خاندان سلطنتی باشه,
‫ما اولین بار تو یه مهمونی چای منحصر به فرد ‫که مامانم هر تابستون برگزار می‌کنه هم رو دیدیم,
‫فکر کنم الآن، 20 سالی ازش می‌گذره,
‫یه رویداد یه هفته ای بود که با حضور ‫اشرافیان کشور های دوست برگزار می‌شد,
‫مسار هم اونجا بود,
‫سلام,
‫تو می‌خوای شاه بشی؟
‫آره، تو چه‌طور؟
‫نمی‌دونم,
‫ولش کن، بیا مبارزه کنیم!
‫نمی‌شه، مامانم ناراحت می‌
‫ما هم سن بودیم,
‫فوری با هم جور شدیم,
‫چه قدر پرانرژی!
‫اوه! از دست این پسرا!
‫مامان بهم گفته که تو کشور سونیا ‫کوچیکترین وارث صاحب تاج و تخت می‌شه,
‫همین‌طوره,
‫پس فکر کنم می‌شه کسی که ‫شاهدتخت آلمه ازش خوشش بیاد!
‫خب؟ از پسش بر میای؟
‫با شاهدخت صمیمی هستی درسته؟
‫این‌طور نیست که نباشیم؛
‫نمی‌دونم,
‫تو می‌تونی مسار!
‫بیا با هم کشورهای دوستی بسازیم!
‫جوابِ اون همیشه مبهم بود؛
‫ولی این حس رو داشتم که ‫به خانواده سلطنتی علاقه منده,
‫در واقع به این خاطر که با ‫شاهدخت احساس نزدیکی می‌کنه؛
‫می‌تونه انقدر بی تفاوت درموردش حرف بزنه,
‫فکر کنم «دوستی» به همین می‌گن,
‫من برمی‌گردم سر کار,
‫یو، شاهدخت-ساما!
‫بیا باهم بازی کنیم,
‫قبلاً اینو گفتی نه؟
‫که اگه من ببرم هرکاری بخوام انجام می‌دی,
‫پس یادت بود,
‫خیلی خب,
‫خب!
‫اگه بردی چه چیزی می‌خوای؟
‫شاه بشی؟
‫نمی‌دونم,
‫چیزی که می‌خوام اعتمادِ توئه,
‫می‌دونی کهددرمورد چی حرف می‌زنم، آلمه؟
‫جادوگر-ساما، می‌شه ازتون بخوایم جابجا بشین؟
‫ببخشید,
‫می‌خوایم آوار رو جابجا کنیم,
‫من قبلاً خونم رو خراب کردم؛
‫لطفاً بعداً بیاین,
‫آوار رو به سمت دروازه غربی ن,
‫بون!
‫چه خبر شده؟
‫اون با شاهدخت مذاکره کرد,
‫مسار؟
‫چون تو یه بازی ازم بردی ‫اشتباه برداشت نکن,
‫من فقط به قولی که در زمان کودکی ‫دادم عمل کردم,
‫اعتمادِ واقعی چیزیه، که در طول زمان ‫به وجود میاد,
‫داری چی کار می‌کنی؟!
‫پس قیافه نازی داره,
‫بون,
‫من می‌خوام از اون محافظت کنم,
‫محض اطلاعت، من قدرتی تو قلعه ندارم,
‫برای همین باهاتون همکاری می‌کنم,
‫هرگز امکان نداره که من شاه بشم,
‫به این دلیل که شاه مادر اون رو انتخاب کرد,
‫من و آلمه برادر خواهرِ ناتنی هستیم,
‫اون خبر نداره، و منم قصد گفتنش رو ندارم,
‫ولی اگه داداش و پدرمون جفتشون بمیرن، ‫فقط من می‌مونم که ازش محافظت کنم,
‫برای همین، می‌خوام تا حد ممکن نزدیکش باشم,
‫مسار، تو از شاهدخت خوشت نمیاد؟
‫چرت و پرت نگو!
‫واسه همینه که نمی‌تونم ‫جغله ها رو تحمل کنم!
‫تا بعد,
‫
‫پیش نمایش
‫به آرومی ولی پیوسته، جادوگر مرموز ‫تمامِ شهر رو بازسازی می‌کنه,
‫وقتی مردم این حقیقت رو بفهمن، ‫که شیطانِ اعدام شده؛
‫همین فوشیه، چه فکری خواهند کرد؟
‫هویت جادوگر